Review: Pragmata is één grote dopaminepiek
Capcom strooit werkelijk met games in de eerste maanden van 2026. In februari blies het iedereen omver met Resident Evil Requiem, waarna het een maand later aan Monster Hunter Stories 3: Twisted Dimensions was om het publiek te bekoren. Ook die release werd goed ontvangen, wat doet afvragen: kunnen ze bij Capcom al zo vroeg dit jaar de hattrick scoren met Pragmata? Nou, niet alleen lukt dat glansrijk; de ontwikkelaar volleert de bal uiterst strak, recht in de kruising.
Het Oordeel
De Pluspunten
- Unieke hackmechaniek bedient makkelijk, voelt eerlijk aan en is naadloos verwerkt in de gunplay
- Gewichtige gunplay die lekker aanvoelt
- Puntgave presentatie met hoogwaardige audio en graphics
- Uitgebreide post-game die het speelplezier verlengt
De Minpunten
- Net iets te sterke wapens en hack skills in de post-game
Met Pragmata bewijst Capcom dat 2026 vooralsnog hun jaar is. Schiet- en puzzelactie komen bij elkaar als nooit tevoren in een bloedstollende cocktail van precisie, snelheid en heel veel robotbloed. Tel daar de uiterst charmante, maar vooral vreemde toon van het verhaal en diens personages bij op, en je hebt een van de meest unieke actiegames van dit jaar. Leve Capcom!
Vrees niet, bovenstaande metafoor betekent absoluut niet dat je in Pragmata een potje staat te voetballen. Verre van juist, want de actievolle sciencefictiongame behandelt zaken die zich ver van onze aardse bubbel afspelen. De nietsontziende precisie en eindeloze flair waarmee de ontwikkelaar dat doet, maakt Pragmata tot een fantastische ervaring en een regelrecht schot in de roos. De manier waarop het third-person shooteractie en supersnel puzzelwerk op harmonische wijze samenbrengt, is ronduit fascinerend.
Op het eerste oog lijken de twee elementen nauwelijks hand in hand te gaan, maar ze werken geweldig samen en spelen uiterst strak. Het schietgedeelte is ondergebracht in het personage Hugh. De koene astronaut lijkt tot eenzaamheid veroordeeld wanneer zijn voltallige crew wordt weggevaagd aan boord van een verlaten ruimtestation. Missie mislukt, zou je zeggen, maar dan ontmoet hij een meisje dat hij Diana noemt. Zij is een Pragmata-robot die alles kan hacken dat los en vast zit. Wanneer de ruimtebasis toch bevolkt lijkt door een kwaadaardige AI genaamd I.D.U.S en de talloze robots die hij bestuurt, is het tweetal op elkaar aangewezen en begint een achtbaanrit die van geen stoppen wil weten.
Hacks als combo’s
Pragmata draait om niets anders dan het afknallen van robots, maar om dat te doen moet je eerst hun kwetsbare onderdelen blootleggen. Dat doet je door hun verdedigingssysteem te hacken, waarna het knallen geblazen is. Richt je de loop van Hughs geweer op een doelwit, dan verschijnt daarnaast een raster dat Diana moet doorlopen naar een groen vakje. Onderweg passeer je andere, soms gekleurde vakjes, die elk staan voor een speciaal effect die de combat beïnvloedt.
Extra schade door kogels, kortsluiting, oververhitting, meerdere doelen tegelijk hacken of verwarring bij de vijand zijn slecht enkele voorbeelden van vakjes die je tegen kunt komen. De route door het raster bepaal je helemaal zelf met de actieknoppen. Haal je groen, dan volgt een korte periode van kwetsbaarheid bij je tegenstanders, aangevuld met de effecten die je in het raster hebt doorlopen. Welke effecten je te zien krijgt bepaal je zelf, want ze zijn aanpasbaar en door het verhaal heen speel je verschillende varianten vrij. Zo maak je builds die passen bij jouw speelstijl: bevries robots waardoor je na een succesvolle hack je magazijnen leegt, of verwar ze waardoor ze juist elkaar aanvallen.
Het succes van de bijna contrasterende spelmechanieken zit in de puntgave uit- en afwerking door de mensen van Capcom. Het voelt uiterst stressvol om te moeten puzzelen, schieten en aanvallen te ontwijken, maar het hacksysteem is volledig eerlijk ontworpen. Op elk moment kun je namelijk stoppen met mikken (en dus ook met hacken) voor herpositionering of ontwijkingsmanoeuvres, zonder dat het raster een reset krijgt. Alleen als je geraakt wordt, moet je opnieuw hacken.
Dat vergt wat aanpassingsvermogen van de speler, want de schietactie gaat niet zo snel als je gewend bent. Succesvolle hacks zorgen namelijk ook voor schade en zijn dus tevens een offensieve troef in je gereedschapskist. Na een succesvolle hack kan Diana ook nog eens een tweede, sterkere fase van hacking doorlopen. Die wordt geaccentueerd door een gele omlijning van het raster, met andere vakjes voor extra critical damage door kogels of snellere oververhitting, waarna je een allesvernietigend schot lost op de kwetsbare onderdelen van je vijand. Precisie gaat hier dus echt vóór hersenloos knallen. Je sterft genadeloos als je niet nadenkt en even je vinger van de trekker haalt.
Speciaal voor de animefans
Zoals het Capcom betaamt gaat de actie vergezeld van uitmuntend geluidsontwerp, puntgave graphics en opwindende muziek. Vooral op PlayStation 5 Pro is het smullen geblazen dankzij de heerlijk soepele gameplay op hoge resolutie. Van de geluidseffecten van een succesvolle hack tot de stuwing van Hughs ruimtepak en de onheilspellende geluiden die robots maken: alles klinkt moddervet. De energieke, pulserende elektronische soundtrack zorgt voor dikke vette dopaminepieken tijdens elk gevecht. Terwijl je hartslag versnelt, beland je in een soort trance van focus die ontaardt in vreugde als je weer een leger robots hebt doorzeefd. En de bazen? Poh, robots maak je maar moeilijk memorabel, maar Capcom slaagt erin.
Ben je niet aan het schieten in een van de gebieden in het hoofdverhaal, dan valt er ook nog genoeg te ontdekken en te verzamelen. Met één druk op de knop scan je omgevingen, waarna duidelijk wordt waar je ongeveer moet zoeken. Je vindt ruwe materialen voor upgrades, maar ook geinige hebbedingetjes voor de androïde compagnon. Diana is tenslotte een kind, dus je verzamelt allerlei blauwdrukken voor aardse speeltjes, zoals een zandkasteel of een speeltoestel, die je vervolgens in de centrale hub kunt 3D-printen en neerzetten.
De vreemdheid van Pragmata en diens unieke ideeën in personages en verhaal zijn onmiskenbaar Japans. Daarom zou ik voor driehonderd procent aanbevelen om de voice cast op Japans te zetten als je ook maar iets van binding hebt met anime of andere Japanstalige content. De personages komen er nóg beter door uit te verf en de game voelt dan ook daadwerkelijk waar hij moet zijn; in een vaag, zweverig segment tussen ruimte en aarde, ontdaan van alles dat wij hier als conventioneel beschouwen. Het maakte mijn ervaring duizendmaal beter.
Post-game vol extra content
Heb je de aftiteling na een uur of vijftien bereikt, dan ben je zoals we gewend zijn van Capcom nog lang niet klaar. Naast de standaard New Game+ is er extra content met nieuwe wapens en skills die net een tikkeltje te lijp lijken voor de normale moeilijkheidsgraad, maar ze voegen daar dan wel weer een extra niveau aan toe. Zoals je van Resident Evil gewend bent is ook Pragmata geschikt voor meerdere playthroughs waarin bazen moeilijker worden met nieuwe manoeuvres en sterkere aanvallen.
De basisgame heeft een reeks uitdagingen die je kunt doorlopen en ook die worden na het einde aangevuld met extra varianten die je dik 25 uur bezig kunnen houden. Het zal dus echt wel even duren voordat je uitgehackt en -geschoten bent met Pragmata. Het is wéér een hit van Capcom, dat aan een uiterst sterk jaar bezig is. Het is met een kleine zes jaar wachten een hele poos geweest voordat we Pragmata konden bewonderen, maar dat geduld is een schone zaak is, bewijst Capcom met verve. Gefeliciteerd met de hattrick daar in Japan, jullie derde game in 2026 is opnieuw een keiharde hit!
Pragmata is vanaf 17 april verkrijgbaar voor PlayStation 5, Xbox Series X/S, Nintendo Switch 2 en pc.
