Interview: Resident Evil Requiem-acteurs over de nuances van stemmenwerk

Ik bespaar je de details rondom hoe dit tot stand is gekomen, maar weet in ieder geval dat ik niet onvoorbereid naar binnen stapte. Hoewel Requiem het uitgangspunt van ons gesprek is, hebben beide actrices een uitgebreide portfolio met rollen en ander stem-gerelateerd werk waar ik wél bekend mee ben.

Daarbij is stemmenwerk, of het nu in animatie of games is, best een vak apart. We kennen natuurlijk namen als Matthew Mercer, Nolan North en Troy Baker - die we ook hebben gesproken! - om hoe prominent ze in onze media aanwezig zijn, maar er zit meer achter een performance dan op het eerste gezicht duidelijk is. En de actrices die ik gesproken heb tonen allebei een mooie, andere kant van dat wereldje.

Zo vertolkte Eden Riegel naast Sherry Birkins in Resident Evil - niet alleen Requiem, ook in Operation Raccoon City en Resident Evil 6 - eerder ook personages in de Persona-reeks, het personage Vindicta in Valve’s Deadlock en verschillende figuren in de Disney-series als Amphibia en The Owl House.

Voor die laatste twee projecten - en vele andere onbenoemde series - was Riegel ook de voice director, de persoon die onder andere stemacteurs regisseert en begeleidt tijdens de opnames. Voor Requiem was Riegel echter ‘gewoon’ een actrice, en daarmee ook niet iemand die voice director Kate Saxon zelf kon casten. Schijnbaar is Eden Riegel onderdeel van het Sherry Birkin-pakket, na de rol in eerdere Resident Evil-games gespeeld te hebben. “[Kate] ‘erfde’ mij in essentie, maar kon mij niet meer welkom laten voelen dan ze heeft gedaan, zodat ik onderdeel werd van het team.”

Natuurlijk heeft Saxon er ook van geprofiteerd dat Eden de rol van Sherry veertien jaar geleden al op zich nam. “Ze was nieuwsgierig naar mijn input rondom Sherry, gezien ik haar eerder heb gespeeld. En wanneer je een personage, nou ja, belichaamt, krijg je natuurlijk je eigen ideeën en leer je meer over wie ze zijn ten opzichte van wat er in het script staat. Het was een ontzettend inclusief proces.”

Sowieso heeft Eden veel lof voor de regie van Kate Saxon. Op de vraag of ze bepaalde methodes of werkwijzen mee wil nemen naar eigen toekomstige voice direction-klussen, reageert ze direct enthousiast. “Oh, ik zou heel graag van Kate stelen… op een goede manier!”, waarna ze iets algemener vertelt over de werkwijze.

“Ik zou niet kunnen kopiëren wat zij doet, haar aanwezigheid is zo ondersteunend. Ze heeft een erg duidelijk visie over wat ze wil zien, maar ze creëert ook een omgeving waar samenwerking met de acteurs centraal staat. Ze wil onze kijk op dingen horen, ons betrekken op het bedenken van ideeën rondom wat er gebeurt in een scène. Niet alleen fysiek, maar ook de manier waarop we met elkaar praten en hoe een scène dan verloopt.” Zo’n fijne, comfortabele werksfeer lijkt zeker van belang tijdens het maken van games zoals Resident Evil Requiem. Maar ook daar hoort wat nuance bij.

Hoewel Saxon dus ‘vast zat’ aan Eden Riegel, werd Emma Rose Creaner wel specifiek voor Resident Evil Requiem gecast. De actrice heeft vooral veel ervaring met het theater, waar ze in producties van ‘Tartuff’ en ‘Pride and Prejudice* (sort of*)’ speelde, maar ook rollen in de films Power Ballad en Hope street. In Resident Evil Requiem speelt Emma het personage Emily, een blind kind waar hoofdpersonage Grace Ashcroft mee in aanraking komt.

Requiem gebruikte voor een aantal van de ‘fysieke’ performances motion capture om bewegingen van acteurs zo realistisch mogelijk over te zetten naar de game, en Emma was dan ook de persoon die Emily tot leven heeft gewekt.

Ik weet niet of je ooit een motion capture-set hebt gezien - zo niet, hierbij voor de beeldvorming - maar die plekken geven niet direct dezelfde sfeer als een griezelig ziekenhuis of hotel. Ik kan me dus goed voorstellen dat het moeilijk is om te acteren wanneer je de hele omgeving waar je op reageert mentaal in moet vullen. Maar Emily is dus blind, en heeft geen weet van de omgeving. Ik vroeg daarom of deze karakteristiek juist behulpzaam of een probleem was voor Emma.

“Emily is heel ver verwijderd van hoe ik ben als persoon, omdat ze een kind is en kinderen een hele andere energie hebben die erg lastig is om na te bootsen. Het is heel makkelijk om er ‘te ver’ mee te gaan en het heel theatraal te spelen. Dat is lastig, omdat ik een volwassen vrouw ben, maar het blindheidaspect van het personage was nog een stap verder verwijderd van wie ik ben. En grappig genoeg hielp dat juist. Het was alsof ik een grote jas aantrok waardoor ik mij anders voelde.”

Daar komt bij dat Emma Rose Creaner dus redelijk gewend is aan het spelen in een omgeving die niet geheel ‘immersief’ is. Een podium is geen filmset of echte locatie, dus Emily spelen draaide ook om de details: “In essentie probeerde ik simpelweg van mijn oren mijn ogen te maken. Ik ben niet blind, dus dat was de manier waarop ik mijn invalshoek vond. Als ik iets hoor, dan kijk ik ernaar. Maar met Emily moest ik het proberen te vinden.” Om dit te duiden spitst Emma haar oren door haar hoofd te draaien. “En ik weet dat dit waarschijnlijk niet is hoe het is voor een blinde persoon, maar het was mijn manier om te vinden hoe ik Emily kon spelen. En het hielp heel erg. Ik keek ook echt nergens naar.”

Waarschijnlijk was het opnemen van Resident Evil Requiem niet zo intensief als het spelen ervan. Tenminste, daar ga ik op basis van mijn Resident Evil 2-ervaring vanuit. Daarbij is het vastleggen van al het acteerwerk ook niet hetzelfde voor iedere acteur. Emily is continu fysiek aanwezig in Requiem, dus Emma Rose Creaner deed veel motion capture. Maar gezien Sherry Birkin vooral met Leon praat via de telefoon, hoefde Eden Riegel geen motion capture-pak aan te trekken.

Een ander gevolg daarvan is grappig: Eden en Emma hadden elkaar voor dit Comic Con-weekend nog nooit ontmoet. Ze vertellen me over hun eerste dag samen, waarin ze Utrecht in de brandende zon hebben verkend. Het is zeker geen standaard gegeven dat acteurs elkaar uiteindelijk ontmoeten, maar conventies als deze geven daar wel de kans voor, zegt Eden. “En natuurlijk zien we de gezichten achter de verkopen die records hebben verbroken,” voegt ze nog toe.

Het werk van een stemacteur en de personages die ze spelen houdt dus niet per se op buiten de opnamestudio. Eden vervolgt: “[Richting Emma] Jij en Angela (Sant’Albano, de actrice van Grace Ashcroft - red.) hebben een relatie opgebouwd op de set, maar wij hadden samen geen scènes. Dit is dus een kans voor ons om elkaar te ontmoeten en ook een relatie op te bouwen. Het is in ieder opzicht een geweldige ervaring.”