Om te voorkomen dat buren meeliften op je internetverbinding, is het belangrijk dat je je netwerk goed beveiligt. Twijfel je of anderen meeliften op je verbinding, dan zijn er diverse apps waarmee je een snelle check kunt uitvoeren om te zien wie er allemaal op je wifi zitten.

Stap 1: Netwerkapparaten

Om je netwerk te onderzoeken, heb je geen kostbare programma’s nodig die diepe controles doen en beveiligingsanalyses uitvoeren. We houden het eenvoudig. Het doel is om inzicht te krijgen in de verbonden apparaten. Hierbij wordt onder andere het IP-adres en de apparaatnaam getoond. Aan de hand van de apparaatnaam kun je meestal eenvoudig opmaken waarover het gaat, bijvoorbeeld een Raspberry Pi, printer, NAS, computer, smartphone of televisie.

©PXimport

Stap 2: Windows

Als je technisch onderlegd bent, kun je de apparaten in je netwerk opsporen via je modem of router. Bij de DHCP-instellingen zie je welke IP-adressen er zijn uitgedeeld. Helaas wordt de apparaatnaam meestal niet getoond en zie je alleen een technisch adres van het verbonden apparaat (MAC-adres).

Wireless Network Watcher geeft snel inzicht in je volledige netwerk: bedraad en draadloos. Zodra je Wireless Network Watcher opstart, krijg je je een volledig overzicht. Belangrijk zijn de kolommen IP Adress en Device name (naam van het apparaat). Als je hieraan niet ziet om welk apparaat het gaat, kijk je bij Network Adapter Company. Aan deze omschrijving is het meestal wel snel te zien. Dubbelklik op een apparaat voor meer informatie. Je kunt bij User text een aantekening toevoegen, bijvoorbeeld ‘router meterkast’ of ‘NAS werkkamer’.

Kun je toch niet achterhalen om welk apparaat het gaat? Schrik dan niet: het hoeft niet meteen te betekenen dat bijvoorbeeld je buurman op je netwerk zit. Mocht je merknamen tegenkomen die je niet kent, dan biedt Google vaak de oplossing. Gebruik de zoekmachine om te achterhalen waar de merknaam vandaan komt. Heb je er toch geen goed gevoel bij? Zorg dan dat je je wifi-wachtwoord verandert en het modem of de router herstart.

Je past het wifi-wachtwoord van je router aan via een browser op je Windows-computer of Mac(Book). Je hebt hiervoor de configuratiepagina nodig van je router. Je gaat daarvoor naar het standaard IP-adres van je router. Normaliter vind je die door 192.168.1.1 of 192.168.0.1 in de adresbalk te typen, maar het kan zijn dat jouw router een ander adres heeft. In veel gevallen staat het adres van de router op een sticker op de onderkant van het apparaat. Nadat je het IP-adres hebt ingevoerd, kun je inloggen op je router en je wachtwoord veranderen. Veel moderne routers beschikken ook over een app, hierin kun je zowel de verbonden apparaten zien als het wifi-wachtwoord veranderen.

Een andere optie is om je netwerknaam te verbergen, al geeft dat vaak een vals gevoel van veiligheid. Zo is het verstandiger om gewoonweg een sterk wachtwoord te gebruiken of om ervoor te zorgen dat je router en apparaten ondersteuning bieden voor minimaal wpa2-personal of wpa3.

©PXimport

Stap 3: Smartphone

De beste app om je netwerk in kaart te brengen op je smartphone heet Fing. Er is een versie voor iOS en Android. Overigens kun je Fing ook op Windows en MacOS installeren. De app geeft onder meer inzicht in je internetsnelheden, wie er van je wifi gebruikmaakt en of je netwerk goed beveiligd is.

Zodra je de app start, zie je de laatste scan. Ververs het overzicht om te zien welke apparaten er online zijn.

Je ziet direct alle relevante informatie, zoals IP-adres, merk- en apparaatnaam. Tik op een apparaat om het eventueel een eigen naam toe te kennen. Hier zijn tevens geavanceerde opties beschikbaar, zoals een portscan.

Als Fing het type apparaat herkent, wordt er ook automatisch een icoontje toegevoegd van bijvoorbeeld een computer of smartphone.

Ook kun je via de app netwerkbeveiligings- en apparaatwaarschuwingen op je telefoon en e-mail ontvangen als zich wijzigingen voordoen op je netwerk.

Stap 4: Router

Zoals in stap 2 al min of meer verteld werd: veel moderne routers beschikken over een app waarin je precies kunt zien welke apparaten verbonden zijn met je draadloze netwerk en zelfs hoeveel netwerkverkeer veroorzaken. Veel fabrikanten beschikken over een handige app: AVM (van de Fritz!box), Netgear, Google Wifi, enzovoort.

Gebruik je een router die je provider heeft meegeleverd, dan kan het voorkomen dat er geen app voorhanden is. Providers zijn er vanwege kosten vaak niet zo happig op om goede (moderne) netwerkapparatuur te leveren. Hierdoor ben je vaak aangewezen op de ouderwetse manier waarbij je de browser naar het netwerkadres van de router moet sturen.

Eventueel kun je ook bij je provider navragen of er nieuwe modem-routerapparatuur beschikbaar is - of je kunt zelf nieuwe netwerk-apparatuur kopen. Dat kan een wifi-router met ingebouwd modem zijn, Europese wetgeving schrijft voor dat providers dit mogelijk maken. Eventueel kun je ook een eigen wifi-router aan de provider-apparatuur koppelen en vervolgens dit wifi-netwerk gebruiken.

Je laptopaccu lijkt altijd leeg te zijn op het moment dat er nergens een stopcontact te bekennen is. Met de juiste software-instellingen pers je echter makkelijk een uur extra uit je apparaat, zonder dat je daarvoor technisch onderlegd hoeft te zijn. Wij leggen uit aan welke knoppen je precies moet draaien voor maximaal resultaat.

Er is weinig irritanter dan een laptop die in de spaarstand schiet of uitvalt terwijl je in de trein net de laatste hand legt aan een belangrijk document. Veel gebruikers denken bij een snel leeglopende batterij direct dat de hardware versleten is en kijken alweer naar een nieuwe laptop. Vaak is de accu zelf echter nog prima in orde, maar gaat het besturingssysteem slordig om met de beschikbare energie. Fabrieksinstellingen zijn namelijk vaak gericht op maximale prestaties en helderheid, niet op uithoudingsvermogen. In dit artikel leer je hoe je de regie terugpakt en de energievreters in toom houdt, zodat je met een gerust hart de dag doorkomt.

Waar die energie eigenlijk naartoe lekt

Om te begrijpen hoe je accucapaciteit bespaart, moet je eerst weten waar de energie aan opgaat. De twee grootste verbruikers in een laptop zijn vrijwel altijd het beeldscherm en de processor. Het scherm vreet stroom om pixels te verlichten; hoe feller het scherm, hoe sneller de teller tikt. Daarnaast speelt de verversingssnelheid een rol. Veel moderne schermen verversen het beeld 120 keer per seconde (120 Hz). Dat kijkt heel rustig, maar kost aanzienlijk meer rekenkracht dan de standaard 60 Hz.

Onder de motorkap is de processor continu bezig met het verwerken van taken. Een veelvoorkomende misvatting is dat je handmatig alle programma's moet afsluiten om stroom te besparen. Dat is maar ten dele waar, want moderne systemen zijn heel goed in het bevriezen van apps die je niet gebruikt. Wat wél energie kost, zijn achtergrondprocessen die actief blijven synchroniseren, zoals cloudopslagdiensten of mailprogramma's die elke minuut checken op nieuwe berichten. Ook randapparatuur die stroom trekt via de usb-poort, zelfs als je deze niet actief gebruikt, snoept procenten van je lading af.

Besparen tijdens eenvoudige taken

De energiebesparende modus is je beste vriend wanneer je taken uitvoert die weinig rekenkracht vereisen. Denk hierbij aan tekstverwerken, e-mailen, webbrowsen of het invullen van spreadsheets. In deze scenario's heb je de volledige kracht van je processor en videokaart simpelweg niet nodig. Door in Windows of macOS te kiezen voor de energiebesparende modus, klokt de processor zichzelf terug. Hij werkt dan letterlijk iets langzamer, maar voor administratieve taken merk je daar in de praktijk niets van. De letters verschijnen nog steeds direct op je scherm zodra je ze typt.

Daarnaast is dit het moment om eens kritisch naar je schermhelderheid te kijken. Binnenshuis is een helderheid van 50 tot 60 procent vaak meer dan voldoende om comfortabel te kunnen werken. Werk je vooral 's avonds? Dan kan het zelfs nog lager. Ook het uitschakelen van toetsenbordverlichting levert in deze context pure winst op. Het zijn kleine percentages per uur, maar op een hele werkdag maakt dit het verschil tussen wel of niet de oplader moeten pakken.

©PXimport

Prestaties boven accuduur

Er zijn momenten waarop je de batterijbesparingsinstellingen beter uit kunt laten, of zelfs agressief moet vermijden. Zodra je aan de slag gaat met zware grafische taken, zoals videobewerking, 3D-rendering of serieuze gaming, werkt een besparingsmodus averechts. De software knijpt de toevoer van stroom naar de componenten af, wat resulteert in een haperend beeld, trage exporttijden en een frustrerende gebruikservaring.

In deze gevallen heeft de hardware ademruimte nodig om te kunnen presteren. Als je probeert te gamen op een besparingsstand, zal het systeem de prestaties van de grafische chip zo ver terugschroeven dat het spel onspeelbaar wordt. Bovendien duurt het renderen van een video in spaarstand veel langer, waardoor het scherm en de schijf langer actief moeten blijven, wat onderaan de streep soms zelfs méér energie kost dan een korte piekbelasting op vol vermogen. Hier geldt: efficiëntie door snelheid is soms zuiniger dan traagheid.

Situaties waarin instellingen het niet meer redden

Hoewel je met software veel kunt optimaliseren, zijn er harde grenzen waarbij geen enkele instelling je meer gaat redden. Je moet realistisch zijn over de fysieke staat van je apparaat.

Ten eerste is er de chemische degradatie. Als de maximale capaciteit van je accu (ook wel battery health geheten) onder de 70 procent is gezakt, kun je instellen wat je wilt, maar de rek is er fysiek uit. De batterijcellen kunnen de lading simpelweg niet meer vasthouden. Ten tweede is oververhitting een doodsteek voor je accuduur. Als de ventilatoren van je laptop continu staan te loeien omdat de koelkanalen vol stof zitten, kost dat enorm veel energie. Warmte is in feite verspilde energie. Tot slot helpt software niet als je zware externe apparaten zonder eigen voeding aansluit. Een externe harde schijf die zijn stroom via de laptop krijgt, trekt de accu leeg alsof het een rietje in een pakje sap is, ongeacht je schermhelderheid.

Creëer je eigen energieprofiel

Om echt grip te krijgen op je verbruik, moet je de instellingen afstemmen op jouw specifieke gedrag. Begin met de slaapstand-instellingen. Veel mensen laten hun laptop openstaan als ze even koffie gaan halen, waarbij het scherm zomaar tien minuten op volle sterkte blijft branden. Stel in dat het scherm al na twee of drie minuten inactiviteit uitgaat. Dat is de makkelijkste winst die je kunt boeken.

Kijk ook naar je randapparatuur. Gebruik je een externe monitor? Zorg dan dat je laptop zo is ingesteld dat het interne scherm volledig uitschakelt, en niet 'zwart maar aan' blijft staan. Gebruik je veel bluetooth-apparaten? Schakel bluetooth uit als je ze niet gebruikt; het constant scannen naar verbindingen kost stroom. Voor gebruikers met een oledscherm is er nog een extra truc: gebruik een donkere modus. Bij oledschermen verbruiken zwarte pixels namelijk helemaal geen energie, in tegenstelling tot traditionele lcd-schermen waar de achtergrondverlichting altijd aan staat.

Balans tussen snelheid en stopcontact

Het verlengen van je accuduur is uiteindelijk een balansspel tussen comfort en noodzaak. De grootste winst behaal je door de schermhelderheid te temperen en de slaapstand agressiever in te stellen, zodat je geen energie verspilt in de pauzes. Wees niet bang om de energiebesparingsmodus standaard aan te zetten voor alledaags werk; de moderne processors zijn krachtig genoeg om dat zonder haperingen op te vangen. Pas als je merkt dat je laptop traag reageert bij zwaardere taken, is het tijd om de teugels weer iets te laten vieren. Zo bepaal jij hoelang de werkdag duurt, en niet je batterij.

Een medley gebaseerd op soundtracks uit Super Mario-games van het Jazzorkest 8-Bit Big Band heeft afgelopen zondagnacht een Grammy gewonnen.

De medley ‘Super Mario Praise Break’ won een Grammy Award voor beste arrangement (instrumentaal of a capella). In de medley zijn nummers als Gusty Garden Galaxy uit Super Mario Galaxy en Bomb-Omb Battlefield uit Super Mario 64 te horen.

De 9-Bit Big Band is afkomstig uit New York en heeft al eens eerder een Grammy gewonnen voor gamemuziek. In 2022 won het orkest een Grammy voor het nummer Meta’s Knight’s Revenge uit de SNES-game Kirby Superstar.

De Grammy Awards

De Grammy Awards worden al sinds 1959 georganiseerd en worden gezien als een van de belangrijkste prijzen voor muziek ter wereld. Ze worden vaak vergeleken met de Oscars, die worden uitgereikt aan films. Dit jaar won Bad Bunny de prijs van album van het jaar, en ging Billie Eilish er vandoor met een Grammy voor nummer van het jaar. Overigens won Austin Wintory een Grammy in de categorie beste gamesoundtrack voor de soundtrack van Sword of the Sea.

De Super Mario-reeks van Nintendo valt op diverse spelcomputers van het bedrijf te spelen, waaronder de Nintendo Switch 2 en Nintendo Switch. Onder de meest recente grote hoofddelen vallen Super Mario Wonder en Super Mario Odyssey.