Elke maand verschijnen er talloze nieuwe Netflix-films en Netflix-series. Lastig om allemaal bij te houden, dus zetten wij alle nieuwe toegevoegde films en series, en alle nieuwe seizoenen van oude series, op een rijtje. Dit is er deze maand nieuw op Netflix!

The Fast and the Furious

Als je fan bent van spannende actie, extreme stunts en spectaculair autogebruik, dan kan je vanaf 1 juli je hart ophalen bij Netflix. Dan komen namelijk alle Fast and Furious films online!

Inmiddels telt de actiefilmreeks over illegale straatraces en criminele activiteiten maar liefst acht films. Je kan dus een behoorlijke verantwoorde bingewatch sessie houden. De filmreeks staat namelijk op plek 7 van de meest succesvolle filmreeksen tot nu toe!

©PXimport

Orange is the New Black seizoen 6

De populaire Netflix original serie Orange is the New Black is in juli weer te volgen op Netflix. De cliffhanger van het laatste seizoen zal wel pas laat in juli beantwoord worden. Vanaf 27 juli komt het zesde seizoen over de kleurrijke levens in de vrouwengevangenis online en kan eindelijk bekeken worden hoe het verder gaat met Piper, Alex, Taystee en Daya.

©PXimport

Breakfast at Tiffany’s

Deze klassieker uit 1961 met de prachtige Audrey Hepburn is vanaf 15 juli te bekijken op Netflix. Hierin speelt Hepburn de exentrieke Holly Golightly, een moderne vrouw in New York die zich door meerdere rijke mannen laat onderhouden en geniet van haar luxe leven.

De romantische komedie werd gebaseerd op het gelijknamige boek van Truman Capote (onder andere ook bekend van In Cold Blood).

De verschijning van Audrey Hepburn in de film is inmiddels, net zoals de opwaaiende jurk van Marilyn Monroe, een iconisch beeld geworden.

©PXimport

Suits (seizoen 6)

De in 2011 gestarte serie Suits krijgt op 13 juli zijn vervolg op Netflix in de vorm van een zesde seizoen. De fans van deze serie hebben lang moeten wachten totdat het nieuwste seizoen op Netflix zou verschijnen. Seizoen vijf kwam namelijk meer dan een jaar geleden (7 juni 2017) op Netflix en eindigde met een emotionele klapper.

Het nieuwe seizoen belooft dan ook erg spannend te worden. Het is dus nog twee weekjes wachten maar kijk hier vast de trailer van het nieuwe seizoen!

Sweet Virginia

Deze spannende thriller heeft de perfecte setting voor een goede spanningsopbouw. In een rustig dorp woont Sam Rossi, vroeger een beroemde rodeokampioen, die nu een motel bezit waar soms vreemde gasten opduiken. Het rustige leven van Sam verandert drastisch als hij een vriendschap sluit met een man die een grote voorkeur voor geweld lijkt te hebben.

The Legacy Of A Whitetail Deer Hunter

Buck Ferguson gespeeld door Josh Brolin is een bekende jager. Samen met zijn trouwe cameraman Don (Danny McBride) gaat hij een weekend op pad om weer een relatie op te bouwen met zijn twaalfjarige zoon met wie zijn band verwaterd is. Tijdens dit weekend leert Buck echter dat familiebanden niet zomaar aangetrokken kunnen worden.

Het belooft een lichtzinnige maar ook aperte komedie te worden die vanaf 6 juli te zien is op Netflix.

Comedians in Cars Getting Coffee

Deze serie van Jerry Seinfeld verschijnt op 6 juli op Netflix. De serie bestaat al sinds 2012 en gaat over Seinfeld die instapt bij verschillende comedians en op weg gaat naar een koffietent voor een lekker bakkie en een goed gesprek.

Netflix heeft een goede deal met Seinfeld gesloten want alle zestig afleveringen worden in één klap op Netflix gezet. Daarnaast worden er in opdracht van Netflix nog meer afleveringen van de serie gemaakt.

©PXimport

Battleship

Deze actiefilm gebaseerd op het spelletje ‘zeeslag’ is prima popcornvermaak op een druilerige zaterdagavond. De actiefilm heeft sterren als Liam Neeson en verrassend genoeg Rihanna als cast en heeft genoeg bizarre actiemomenten om je avond mee te vullen.

Een vloot stuit namelijk op een onbekende maar zeer krachtige entiteit en zal niet alleen hun vloot maar de hele aarde met hand en tand moeten verdedigen.

The Bleeding Edge

Als je zin hebt in een verontrustende maar interessante documentaire dan is The Bleeding Edge een aanrader. Deze docu laat namelijk de duistere kant zien van de industrie die draait om medische technologie. Dit is in Amerika één van de industrieën waar gigantisch veel geld in omgaat en waar dus alles op alles gezet wordt om met innovaties te blijven komen. Dit gaat echter niet altijd ten voordele van de patiënt. Deze documentaire is te zien vanaf 27 juli.

©PXimport

How It Ends

Deze Netflix original film gooit alvast hoge ogen bij de critici. Het plot van de film is niet bijster origineel: de wereld is een apocalyptische staat en niemand is zijn leven nog zeker. Will (gespeeld door Theo James) probeert samen met zijn toekomstige schoonvader (Forest Whitaker) zijn zwangere verloofde te bereiken die 300 kilometer verderop op hem wacht.

Wat deze film echter spannend maakt is dat niet duidelijk wordt wát nou precies deze Apocalyps veroorzaakt heeft. De overheid lijkt aan geheimhouding te doen en het is een film waarbij de suspense enorm wordt opgebouwd.

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.