Stellen dat de GB Operator van fabrikant Epilogue slechts een Game Boy-speler voor de pc is, daarmee doe je het apparaat tekort. De handige speler heeft namelijk veel meer in z’n mars en voert het werk bijna feilloos uit. Voorlopig mist er echter nog een hoop.

De Game Boy Advance is een handheld waar menig gamer met veel liefde op terugkijkt. Als je de community omtrent het apparaat mag geloven, dan is van terugkijken echter nog helemaal geen sprake. Op YouTube alleen al staan talloze tutorials om de GBA klaar te stomen voor 2022, met verscheidene nieuwe schermen (inclusief achtergrondverlichting), speakers, knoppen en behuizingen. En dat allemaal om ervoor te zorgen dat je de GBA-gamescollectie in de best mogelijke kwaliteit kunt spelen. Dat is waar de GB Operator van Epilogue ook aan kan bijdragen.

De originele games

In tijden van digitale gamedistributie hebben cartridges iets romantisch. Het zijn stevige, fysieke aandenkens aan vroeger, toen spelletjes nog in de hardware gepropt moesten worden. De GB Operator is misschien geen draagbare iteratie van de Game Boy (Advance), maar emuleert dat gevoel van vroeger perfect. Je kunt namelijk gewoon je eigen verzameling fysieke Game Boy-, Game Boy Color- en Game Boy Advance-spellen spelen op de minimachine. Je sluit de Operator aan op een computer via een usb-kabel en bent dan bijna klaar met installeren.

Het enige wat nodig is om de games vervolgens via de GB Operator te kunnen spelen, is een speciaal programma dat door Epilogue is ontwikkeld. Dat is een emulator, gebaseerd op de opensource mGBA-emulator, die genoeg opties in huis heeft om je een tijdje zoet te houden. Toegegeven, op moment van schrijven is de software nog redelijk beperkt, maar er zijn wel verschillende opties aanwezig die naar meer smaken. Wat je in de toekomst mag verwachten van Epilogue, dat vind je terug in de roadmap. Gelukkig is de GB Operator nu al je tijd waard.

©PXimport

Missende functies

Dat gezegd hebbende: het ligt er natuurlijk maar net aan waar je naar op zoek bent. Wil je bijvoorbeeld je originele games met de kracht van een opensource emulator spelen op pc, dan kom je voorlopig van een koude kermis thuis. De instellingen voor de emulator en het apparaat zelf zijn nog niet beschikbaar in het programma Epilogue Operator (wij testen versie 0.7.2-bèta op moment van schrijven), waardoor zaken als save states niet beschikbaar zijn. Daarnaast zijn er geen shaders en filters en terugspoel- en full screen-opties, en valt de controllerondersteuning eveneens tegen.

Andere zaken die missen zijn cheats inschakelen en opnames maken. Omdat je op de pc speelt, zijn er wellicht andere programma’s die je daarbij kunnen helpen. Toch is het fijn als een bedrijf voor het gemak een alles-in-één-oplossing aanbiedt. Het is dus nog even wachten totdat Epilogue met updates voor de Operator komt. Tot die tijd kun is het mogelijk gewoon alle Game Boy-games te spelen op het apparaat en krijg je toegang tot twee handige opties. Zo kun je een gamebestand volledig downloaden en is het mogelijk savebestanden te down- en uploaden.

©PXimport

Saves down- en uploaden

Met het downloaden van het complete rombestand maak je een back-up aan van een collectie die anders verstoft op de planken in de gamekamer. En dankzij het kunnen downloaden van persoonlijke savebestanden, weet je ook zeker dat bijvoorbeeld alle pokémon uit voorgaande games veilig staan opgeslagen op het moment dat de kleine accu leeg is in de cartridge. Als het bestand dan toch in de back-up staat, kun je experimenteren met het uploaden van andermans savebestanden. Zo heeft ondergetekende nu een complete living shiny Dex in Pokémon Emerald. In de naam van wetenschap, natuurlijk.

Het punt is: wat Epilogue belooft, werkt ook gewoon - games spelen via dit apparaat werkt goed. De hardware controleert eerst of de cartridge legitiem is. Dat moet voor verzamelaars fijn zijn, omdat het soms moeilijk is neppe games van echt te onderscheiden. Komt een game door de check heen, dan speel je je spellen in prachtige HD-kwaliteit. Er zijn daarbij bíjna geen problemen met scheuren in het scherm, framedrops of inputlag. Met de nadruk op ‘bijna’, omdat ze her en der voorkomen.

©PXimport

GB Operator: voor het behoud

Wanneer je gebruikmaakt van een ondersteunde controller, dan is het mogelijk de knoppen opnieuw in te delen. Met dergelijke opties biedt Epilogue de middelen waarmee je de game-ervaring een persoonlijke draai geeft. Tel daar de mogelijkheden bij op die reeds beschikbaar zijn en je houdt een apparaat over dat niet alleen zeer geschikt is voor het spelen van Game Boy-games op je computer – je kunt hem ook perfect gebruiken voor het behouden van je verzameling. Tot slot is het tof om te zien dat bijvoorbeeld accessoires als de Game Boy Camera ook perfect werken met de GB Operator.

Conclusie

De GB Operator van Epilogue is een minimachine die niet misstaat op het bureau van de Game Boy-liefhebber. Je speelt er niet alleen, in prachtige HD-kwaliteit, spellen mee af, ook is het mogelijk een back-up te maken van games en eigen savebestanden. Bovendien is het apparaatje zeer gebruiksvriendelijk. 

Verder is de software vooralsnog wat karig en missen we heel wat functies, maar daar werkt de fabrikant al aan. De prijs valt hoger uit door importkosten, maar laat je daardoor alsjeblieft niet tegenhouden.

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.