Teenage Mutant Ninja Turtles heeft de tand des tijds doorstaan. Tekenfilms, films, speelgoed en natuurlijk videogames: in de afgelopen decennia is het allemaal voorbijgekomen. De Turtles hebben veel veranderingen doorgemaakt om relevant te blijven, maar in de basis zijn ze altijd hetzelfde gebleven. Dat geldt ook voor hun nieuwste game, Shredder’s Revenge.

Het is een cliché om te claimen dat vroeger alles beter was, maar op het gebied van Turtles-games is er zeker draagvlak. Veel oudere gamers hebben warme herinneringen aan de door Konami ontwikkelde TMNT-games die uitkwamen op de NES en SNES, waaronder natuurlijk Turtles in Time. De aankleding, animaties, combo’s en persoonlijkheden: gevoelsmatig klopte alles gewoon.

Konami heeft al eeuwen niet meer omgekeken naar de franchise en andere ontwikkelaars hebben de afgelopen jaren met wisselende resultaten nieuwe spellen afgeleverd. Het toepasselijke genaamde Tribute Games neemt nu het stokje over en krijgt daarvoor hulp van Streets of Rage 4-uitgever Dotemu, die zich voornamelijk richt op het uitbrengen van nieuwe iteraties van titels van weleer. Windjammers, Metal Slug, Wonder Boy en zelfs King of Fighters; het lijkt erop dat Dotemu weet wat gamers willen.

Ouderwetse gameplay

Wat veel gamers willen is namelijk ouderwetse, authentieke gameplay. Shredder’s Revenge is een side-scrolling beat ‘em up die dan ook rechtstreeks uit de jaren 90 lijkt te komen. Dat merk je aan de felle kleuren, de pixelstijl van de personages en de omgeving, de ‘stoere’ muziek en vormgeving en de stemacteurs uit de tekenfilmserie uit 1987 die hun rollen voortzetten.

Spelers krijgen de optie om als Leonardo, Donatello, Michelangelo, Raphael, April O'Neil en Master Splinter te spelen. Met die personages dien je veertien levels te voltooien, waarin je het opneemt tegen allerlei gespuis van de Foot Clan. De Clan-leden onderscheiden zich door verschillende outfitkleuren, waardoor je ze meteen herkent en weet wat je te doen staat. Elke kleur heeft zo zijn eigen vaardigheid: sommigen hebben zwaarden, anderen zijn echte ninja’s en dan heb je ook nog de vijanden die van een afstandje kunnen schieten. Uiteindelijk blijkt er verrassend veel diepgang en variatie qua vijanden te zijn, zonder dat het te ingewikkeld wordt.

Verder zijn er natuurlijk nog allerlei eindbazen, die je waarschijnlijk herkent uit de tekenfilms of andere games die mettertijd verschenen. Denk aan Krang, Bebop en Rocksteady, met als kers op de taart verschillende versies van opperbaas Shredder. Het verhaal in de Story- en Arcade-modi stelt weinig voor en dient slechts als rode draad om spelers een reden te geven te blijven spelen. Let er vooral niet teveel op en concentreer je lekker op de uiteenlopende gevechten. De variatie zit hem namelijk niet alleen in de vele vijanden die je soms om de oren vliegen.

©PXimport

Turtle power!

Alle Turtles (en mensen en ratten) hebben namelijk hun eigen sterke en zwakke punten. De ene Turtle heeft een groter bereik, terwijl April net even wat sneller is. Hoewel de verschillen niet immens groot zijn, moet je wel rekening houden met de mindere kanten van een personage. De unieke, sterke punten van elk personage houden het spel gevarieerd en zelfs leuk om meerdere keren te doorlopen. Je bereikt waarschijnlijk binnen twee à drie uur de aftiteling. Door de simpele arcadegameplay leent Shredder’s Revenge zich perfect voor meerdere speelsessies.

Bovendien biedt de Story-modus nog wat geheimen en collectables waar je naar kunt zoeken en dien je voor het behalen van alle Achievements of Trophies de game met alle personages uit te spelen. Ook een extra uitdagende moeilijkheidsgraad draagt bij aan het feit dat je flink wat uren in Shredder’s Revenge kunt steken. Je kunt dit natuurlijk in je eentje doen, maar ook met maximaal vijf andere vrienden (lokaal of online) in de coöperatieve stand. Wanneer je met z’n zessen speelt maakt de chaos op het scherm het spel soms onoverzichtelijk, maar dat is tegelijk ook wel weer onderdeel van de charme van de game.

Wat Shredder’s Revenge verder zo tof maakt, is dat het spel op zichzelf staat. De game heeft – ondanks de vele verwijzingen – een eigen smoelwerk, loopt ontzettend soepel en voelt dankzij de vele combo’s en aanvallen modern aan. De levels zijn grotendeels uniek en nieuw, maar zo nu en dan kan Tribute Games het toch niet laten een level te presenteren dat rechtstreeks uit een andere game lijkt te komen (zoals een prehistorisch level uit Turtles in Time). Deze mix van oud en nieuw zorgt voor een gevarieerde selectie aan levels.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Verwijzingen naar andere titels

Niet alleen bepaalde levels verwijzen naar oudere titels, ook sommige moves doen dat. Zo kun je vijanden vastgrijpen en op verschillende manieren door het level gooien. Je werpt ze naar de camera en je pakt ze op alsof je de Hulk bent die Loki rondsmijt. Daarnaast valt op dat de one-liners die de Turtles gedurende de game gebruiken soms direct uit andere games vandaan komen, bijvoorbeeld wanneer je in een put valt. Niet alle spelers zullen deze verwijzigingen meekrijgen meekrijgen, maar de oudere spelers kunnen dit des te meer waarderen.

Zet je de nostalgische bril af, dan komen de minpunten wat duidelijker naar voren. De audiokwaliteit laat soms wat te wensen over en soms kan het lastig zijn om je positie te bepalen ten opzichte van de vijand. Ook lastig is dat je jezelf op het scherm kunt verliezen in de chaotische multiplayer voor zes mensen. Verder stuwt Shredder’s Revenge het genre nergens vooruit, maar dat is in dit geval ook alles behalve noodzaak. Het spel is – of je het nou alleen of met vrienden in de huiskamer of op de headset speelt – simpelweg te leuk.

Onderweg telt soms iedere gram, zeker als je veel reist. Voor wie niet houdt van een zware rugtas heeft HP de OmniBook 7 Aero. Deze laptop weegt nog geen kilogram, maar heeft toch een processor met 8 cores in combinatie met 32 GB RAM. Dat klinkt als een uitstekend product voor wie veel onderweg is. Of dat echt zo is? Wij hebben hem getest.

Natuurlijk wist ik dat de HP OmniBook 7 Aero ongeveer een kilogram weegt, maar toch was ik positief verrast toen ik hem uit de doos haalde. De OmniBook 7 Aero is zó licht dat het bijna een stuk speelgoed lijkt. Dat is gelukkig niet het geval, want de behuizing van een aluminium-magnesium-legering zit ondanks het geringe gewicht degelijk in elkaar. Het is daardoor een laptop die je zonder zorgen in je rugtas stopt, waarna je eigenlijk niet meer merkt dat je hem bij je hebt. Mijn eigen laptop is met 1,35 kilogram ook niet bijzonder zwaar, maar toch voel ik een duidelijk verschil als ik de OmniBook 7 Aero meeneem. Fijn als je dagelijks met de trein naar kantoor of studie gaat.

©Jeroen Boer - ID.nl

Waar ik ook blij van word, is dat HP ondanks de compacte behuizing toch in een fijne verzameling aansluitingen heeft voorzien. Natuurlijk wordt de basis tegenwoordig gedekt door usb-c en daarvan krijg je er twee die allebei geschikt zijn voor zowel laden als het aansluiten van een beeldscherm. Thuis of op kantoor kun je hem dus met één kabel aansluiten op je werkplek. Maar omdat je een lichte laptop waarschijnlijk juist onderweg gebruikt, is het fijn dat HP je ook twee normale usb-poorten, een HDMI-aansluiting en een headsetaansluiting geeft. Zo kun je hem ook gewoon gebruiken op plekken waar nog een oudere monitor of beamer staat en heb je ook voor een usb-stickje geen adapter nodig. Het enige dat een klein beetje jammer is, is dat de usb-c-poorten geen usb 4 ondersteunen terwijl de gebruikte processor dat op zich wel kan.

©Jeroen Boer - ID.nl

Lekker tikken

Als je het scherm openklapt, wordt het palmgedeelte in een lichte hoek gezet zodat je fijner kunt tikken. Dat is op de OmniBook sowieso geen straf. Het toetsenbord heeft een prettige aanslag met duidelijke feedback. Prettig, zeker als je net als ik veel met teksten werkt. Het toetsenbord ziet er met zijn grijze toetsen ook overzichtelijk uit en heeft toetsverlichting in twee helderheidsstanden. Een eigenschap die wat mij betreft vooral weer onderweg als je werkt op allerlei ongunstige locaties onmisbaar is. De touchpad met geïntegreerde fysieke knop laat zich eerder omschrijven als oké. Het geheel werkt op zich goed, maar voelt wel minder premium dan het uitstekende toetsenbord.

©Jeroen Boer - ID.nl

Geen last van spiegeling

Het 13,3inch-scherm maakt gebruik van een IPS-paneel en heeft een resolutie van 2560 × 1600 pixels. Hierdoor krijg je goede inkijkhoeken en een scherp beeld. Handig voor onderweg is dat HP het paneel mat heeft afgewerkt, zodat je geen last hebt van storende lichtinval. Ook de helderheid is voor veel omstandigheden hoog genoeg. Verder is het scherm niet heel bijzonder. Zo wordt er slechts een maximale verversingssnelheid van 60 Hz ondersteund, terwijl steeds meer duurdere laptops schermen met een hogere verversingssnelheid hebben. Dat heeft misschien ook iets met de accuduur te maken, iets waarover je verderop meer leest. Boven het scherm vind je een prima webcam die ook geschikt is voor inloggen met gezichtsherkenning via Windows Hello. Prettig is dat de webcam een schuifje heeft om de lens fysiek te bedekken; zo weet je zeker dat je niet bespied wordt.

©Jeroen Boer - ID.nl

Goede prestaties

Op papier stelt de configuratie met een Ryzen AI 7 350, 32 GB RAM en een 1TB-ssd niet teleur. Misschien is 32 GB RAM een beetje overdreven voor een laptop die zich niet laat omschrijven als workstation, maar het is voor een laptop waarvan je het geheugen niet kunt uitbreiden ook weer niet heel gek. Dit is wellicht juist het moment om nog even je slag te slaan voordat laptops met veel geheugen veel duurder worden. De opslag wordt verzorgd door een ssd van 1 TB die gewoon prima presteert. Het is een M.2-ssd die je eventueel kunt vervangen als je opslag tekort komt.

De Ryzen AI 7 350 combineert vier normale met vier energiezuinige cores en heeft een npu die voldoet aan de eisen voor een Copilot+-pc. Je krijgt dus alle extra AI-functies van Windows 11. De prestaties van de chip zijn goed en de laptop scoort een mooie 7527 punten in PCMark 10. Ook de score van 1975 en 12433 punten in CineBench R23 voor respectievelijk single-core- en multi-core-prestaties zijn voor een mobiele processor uitstekend. De prestaties kennen bovendien weinig verval als je de laptop langdurig aan het werk zet. Helaas verandert de koeling dan wel in een soort stofzuiger: de laptop laat goed van zich horen als je hem wat langer aan het werk zet. Bij lichte dingen als browsen of tekstverwerken is de laptop gelukkig wel stil.

©Jeroen Boer - ID.nl

Best wel kleine accu

Wanneer een laptop zo dun en licht mogelijk is, kan het bijna niet anders dan dat er ergens concessies gedaan zijn. Dat is in het geval van deze HP overduidelijk de accu, want een accu met een capaciteit van slechts 43 Wh is tegenwoordig wel heel magertjes. Toch wist de HP me positief te verrassen, want de werktijd bij alledaagse (kantoor)werkzaamheden is met zo'n 12 uur helemaal niet zo verkeerd. Natuurlijk zijn er genoeg laptops met een veel langere accuduur (waaronder de eveneens ook superlichte ASUS ZenBook A14), maar een echte dealbreaker is de werktijd ook weer niet.

©Jeroen Boer - ID.nl

En gamen?

De Ryzen AI 7 350 heeft een geïntegreerde AMD Radeon 860M-gpu en is volgens AMD ook geschikt voor gamen. Je kunt natuurlijk niet verwachten dat een geïntegreerde gpu echt topprestaties biedt. Een score van 2571 punten in 3D mark Time Spy is in ieder geval niet heel indrukwekkend. Ik heb Shadow of the Tomb Raider geïnstalleerd, een spel waarvan ik weet dat het inmiddels goed speelbaar is op een geïntegreerde gpu. Het is een spel van alweer zeven jaar oud, maar grafisch nog altijd mooi. Om op Full HD een beetje soepel te kunnen spelen, moest ik kiezen voor de voorinstelling Lowest waarmee je zo'n 54 fps haalt. Opvallend is dat er met AI-upscaler Intel XeSS niet significant meer frames gehaald worden. Jammer, want op andere laptops heb ik goede ervaringen met zulke AI-upscalers. Het hangt natuurlijk ook een beetje van het spel af en een titel met ondersteuning voor AMD's eigen FSR presteert misschien wel wat beter. De prestaties in Shadow of the Tomb Raider geven wel een goed beeld van de mogelijkheden. Voor soepel gamen zul je wat oudere spellen met lagere kwaliteitsinstellingen of esports-titels moeten spelen. Dit klinkt misschien teleurstellend, maar voor een dunne en lichte ultrabook zijn de prestaties helemaal niet zo verkeerd. 

Conclusie

De HP OmniBook 7 Aero is al met al een heel fijne laptop en dat komt voor een groot deel door het gewicht. Je moet hem dus ook vooral overwegen als je echt een lichte laptop wilt hebben. De laptop weegt nog geen kilo, waardoor je hem altijd makkelijk meeneemt. Ondanks het lage gewicht zijn de prestaties prima en kun je comfortabel werken. Over de stevigheid hoef je je geen zorgen te maken; de aluminium-magnesiumbehuizing is lekker degelijk. Natuurlijk heeft HP wel wat concessies moeten doen om dat lage gewicht te bereiken. Zo is de accucapaciteit niet heel indrukwekkend, al overleef je met 12 uur werktijd op zich wel een werkdag. Voor hetzelfde geld kun je zeker laptops kopen waar je langer op kunt werken, maar die wegen dan ook een stuk meer dan een kilo.

Sony zou overwegen de PlayStation 6 intern uit te stellen en de console pas ergens na 2028 uit te brengen.

Dat meent MST Financial-analist David Gibson via Sandstone Insights Japan. Hoewel de PlayStation 5 al meer dan vijf jaar beschikbaar is - de console kwam eind 2020 uit - is het volgens hem onwaarschijnlijk dat Sony de PlayStation 6 binnenkort uitbrengt.

"Sony verwacht dat de levenscyclus van de PlayStation 5 wordt verlengd, en dat de PlayStation 6-release langer op zich laat wachten dan de meesten voorspellen", zo stelt Gibson. Hij verwacht dat de nieuwe console pas ergens na 2028 uitkomt - op zijn vroegst dus in 2029.

PlayStation 6 is nog niet aangekondigd

Sony zelf heeft nog geen officiële releaseperiode gegeven voor de PlayStation 6. De console is immers nog niet officieel aangekondigd, al is het logisch dat het bedrijf achter de schermen al aan een opvolger van de PlayStation 5 werkt.

Eerder gingen er al wel geruchten over een PS6-release in 2027 of 2028, maar volgens bovengenoemde analyse wordt het dus pas later. Er gaan ook geruchten dat Sony twee apparaten wil uitbrengen: een traditionele console en een hybride versie die ook als handheld gebruikt kan worden - vergelijkbaar met de Nintendo Switch dus.

Reden voor vertraging

Een van de redenen voor een vertraagde komst van PlayStation 6 kunnen de alsmaar stijgende prijzen voor geheugen zijn. Prijzen van RAM (Random Access Memory) stijgen alsmaar doordat er massaal RAM nodig is om het alsmaar populairder wordende AI werkende te houden. RAM is echter nodig in spelcomputers.

De theorie is dat bedrijven nu hun plannen voor nieuwe consoles uitstellen, omdat de prijzen voor RAM zo hoog liggen. Dat zou immers betekenen dat men ook hogere prijzen voor nieuwe consoles moet vragen, en dat zou eventueel een negatief effect op het succes van deze consoles kunnen hebben.

Valkuil van uitstel

Het intern uitstellen van de PlayStation 6 - of andere consoles - kan echter een prijzige aangelegenheid zijn voor bedrijven. Sony heeft vele miljoenen dollars in de ontwikkeling van een nieuwe console gestoken en mogelijk de technologie die in deze console zit gekozen.

Door de PlayStation 6 uit te stellen, veroudert de technologie in de console ook, en komt het bedrijf voor een lastige keuze te staan: gooit Sony de vele miljoenen aan onderzoekskosten weg om nieuwe specificaties samen te stellen, of brengt het bedrijf op een later moment een console met ietwat achterhaalde specificaties uit?