Teenage Mutant Ninja Turtles heeft de tand des tijds doorstaan. Tekenfilms, films, speelgoed en natuurlijk videogames: in de afgelopen decennia is het allemaal voorbijgekomen. De Turtles hebben veel veranderingen doorgemaakt om relevant te blijven, maar in de basis zijn ze altijd hetzelfde gebleven. Dat geldt ook voor hun nieuwste game, Shredder’s Revenge.

Het is een cliché om te claimen dat vroeger alles beter was, maar op het gebied van Turtles-games is er zeker draagvlak. Veel oudere gamers hebben warme herinneringen aan de door Konami ontwikkelde TMNT-games die uitkwamen op de NES en SNES, waaronder natuurlijk Turtles in Time. De aankleding, animaties, combo’s en persoonlijkheden: gevoelsmatig klopte alles gewoon.

Konami heeft al eeuwen niet meer omgekeken naar de franchise en andere ontwikkelaars hebben de afgelopen jaren met wisselende resultaten nieuwe spellen afgeleverd. Het toepasselijke genaamde Tribute Games neemt nu het stokje over en krijgt daarvoor hulp van Streets of Rage 4-uitgever Dotemu, die zich voornamelijk richt op het uitbrengen van nieuwe iteraties van titels van weleer. Windjammers, Metal Slug, Wonder Boy en zelfs King of Fighters; het lijkt erop dat Dotemu weet wat gamers willen.

Ouderwetse gameplay

Wat veel gamers willen is namelijk ouderwetse, authentieke gameplay. Shredder’s Revenge is een side-scrolling beat ‘em up die dan ook rechtstreeks uit de jaren 90 lijkt te komen. Dat merk je aan de felle kleuren, de pixelstijl van de personages en de omgeving, de ‘stoere’ muziek en vormgeving en de stemacteurs uit de tekenfilmserie uit 1987 die hun rollen voortzetten.

Spelers krijgen de optie om als Leonardo, Donatello, Michelangelo, Raphael, April O'Neil en Master Splinter te spelen. Met die personages dien je veertien levels te voltooien, waarin je het opneemt tegen allerlei gespuis van de Foot Clan. De Clan-leden onderscheiden zich door verschillende outfitkleuren, waardoor je ze meteen herkent en weet wat je te doen staat. Elke kleur heeft zo zijn eigen vaardigheid: sommigen hebben zwaarden, anderen zijn echte ninja’s en dan heb je ook nog de vijanden die van een afstandje kunnen schieten. Uiteindelijk blijkt er verrassend veel diepgang en variatie qua vijanden te zijn, zonder dat het te ingewikkeld wordt.

Verder zijn er natuurlijk nog allerlei eindbazen, die je waarschijnlijk herkent uit de tekenfilms of andere games die mettertijd verschenen. Denk aan Krang, Bebop en Rocksteady, met als kers op de taart verschillende versies van opperbaas Shredder. Het verhaal in de Story- en Arcade-modi stelt weinig voor en dient slechts als rode draad om spelers een reden te geven te blijven spelen. Let er vooral niet teveel op en concentreer je lekker op de uiteenlopende gevechten. De variatie zit hem namelijk niet alleen in de vele vijanden die je soms om de oren vliegen.

©PXimport

Turtle power!

Alle Turtles (en mensen en ratten) hebben namelijk hun eigen sterke en zwakke punten. De ene Turtle heeft een groter bereik, terwijl April net even wat sneller is. Hoewel de verschillen niet immens groot zijn, moet je wel rekening houden met de mindere kanten van een personage. De unieke, sterke punten van elk personage houden het spel gevarieerd en zelfs leuk om meerdere keren te doorlopen. Je bereikt waarschijnlijk binnen twee à drie uur de aftiteling. Door de simpele arcadegameplay leent Shredder’s Revenge zich perfect voor meerdere speelsessies.

Bovendien biedt de Story-modus nog wat geheimen en collectables waar je naar kunt zoeken en dien je voor het behalen van alle Achievements of Trophies de game met alle personages uit te spelen. Ook een extra uitdagende moeilijkheidsgraad draagt bij aan het feit dat je flink wat uren in Shredder’s Revenge kunt steken. Je kunt dit natuurlijk in je eentje doen, maar ook met maximaal vijf andere vrienden (lokaal of online) in de coöperatieve stand. Wanneer je met z’n zessen speelt maakt de chaos op het scherm het spel soms onoverzichtelijk, maar dat is tegelijk ook wel weer onderdeel van de charme van de game.

Wat Shredder’s Revenge verder zo tof maakt, is dat het spel op zichzelf staat. De game heeft – ondanks de vele verwijzingen – een eigen smoelwerk, loopt ontzettend soepel en voelt dankzij de vele combo’s en aanvallen modern aan. De levels zijn grotendeels uniek en nieuw, maar zo nu en dan kan Tribute Games het toch niet laten een level te presenteren dat rechtstreeks uit een andere game lijkt te komen (zoals een prehistorisch level uit Turtles in Time). Deze mix van oud en nieuw zorgt voor een gevarieerde selectie aan levels.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Verwijzingen naar andere titels

Niet alleen bepaalde levels verwijzen naar oudere titels, ook sommige moves doen dat. Zo kun je vijanden vastgrijpen en op verschillende manieren door het level gooien. Je werpt ze naar de camera en je pakt ze op alsof je de Hulk bent die Loki rondsmijt. Daarnaast valt op dat de one-liners die de Turtles gedurende de game gebruiken soms direct uit andere games vandaan komen, bijvoorbeeld wanneer je in een put valt. Niet alle spelers zullen deze verwijzigingen meekrijgen meekrijgen, maar de oudere spelers kunnen dit des te meer waarderen.

Zet je de nostalgische bril af, dan komen de minpunten wat duidelijker naar voren. De audiokwaliteit laat soms wat te wensen over en soms kan het lastig zijn om je positie te bepalen ten opzichte van de vijand. Ook lastig is dat je jezelf op het scherm kunt verliezen in de chaotische multiplayer voor zes mensen. Verder stuwt Shredder’s Revenge het genre nergens vooruit, maar dat is in dit geval ook alles behalve noodzaak. Het spel is – of je het nou alleen of met vrienden in de huiskamer of op de headset speelt – simpelweg te leuk.

Thuis koffie van restaurantkwaliteit? De Philips Café Aromis 8000-serie belooft het. In deze review lees je of deze volautomaat de hype waarmaakt. Van perfect melkschuim tot minimaal onderhoud: ontdek waarom dit apparaat je lokale barista overbodig maakt, zelfs met gewone supermarktbonen!

Je kent het vast: je zit in je favoriete koffietentje, neemt een eerste slok van de cappuccino die je hebt besteld en valt even stil. De temperatuur, het mondgevoel, die volle smaak… alles lijkt te kloppen. En dan denk je aan de koffie thuis. Die is prima, of in elk geval best oké. Maar daar blijft het dan ook bij.

Dat dacht ik tenminste. Tot ik de Philips Café Aromis 8000-serie op mijn aanrecht installeerde en mijn keuken stante pede in een soort hippe koffiebar veranderde. De installatie van deze fraaie machine behelst niet meer dan een stekker in het stopcontact, water in het reservoir en een dosis verse koffiebonen bovenin. That’s it. Daarna kan het feest beginnen.

Hoewel de term 'restaurantkwaliteit' vaak niet meer dan een loze marketingkreet is, maakt dit apparaat dat woord opeens bizar concreet. Dat zit 'm in heel basale dingen: de koffie is direct op de juiste temperatuur (niet dat lauwe net-niet) en de smaak is vol en romig, zonder die nare bittere nasmaak. Dit apparaat lijkt bovendien precies te snappen wat jij wil; zonder dat je zelf als een bezetene aan de knoppen hoeft te draaien, staat er binnen de kortste keren een meer dan fatsoenlijke kop koffie voor je neus. Wat een topding!

©Philips

Duurdoenerij niet nodig

Erg prettig is het feit dat de machine enorm vergevingsgezind is. Hippe koffiesnobs vertellen je doorgaans dat je zonder exclusieve bonen van 30 euro per kilo nergens bent. Onzin, blijkt nu. Zelfs met een zak supermarktbonen en een pak volle melk (lang houdbaar werkt het best!) tovert dit ding een resultaat tevoorschijn waar je u tegen zegt. Hij weet echt het maximale uit elke boon te persen. Luxe zonder dat je boodschappenlijstje ingewikkeld of overdreven duur wordt, ik hou ervan.

En dan de melk. Vaak is dat thuis niet meer dan een zielig laagje luchtbelletjes dat na tien seconden als sneeuw voor de zon verdwijnt. Hier niet. Dit schuim is stevig, rijk en blijft dapper overeind staan. M'n ochtendcappuccino heb ik dan ook spontaan heilig verklaard, maar de echte verrassing is wat mij betreft de optie 'Melange'. Die is gloeiend heet, heeft de ideale verhouding tussen melk en koffie (puristen verklaren me voor gek) en maakt me elke keer weer instant gelukkig. Ik was aanvankelijk wat sceptisch over dit soort voorgeprogrammeerde recepten, maar deze verhouding is zo perfect afgestemd dat het elke keer weer aanvoelt als een echte traktatie.

©Philips

'Wat willen jullie drinken?'

Bezoek over de vloer? Kom maar door met de bestellingen! Vroeger hoopte ik stiekem op de keuze voor zwart (want: geen gedoe met melk), nu draai ik mijn hand niet meer om voor een latte of espresso macchiato. Sterker nog, ik nodig mensen nu vol enthousiasme uit om een kopje koffie te komen doen, en de reacties zijn elke keer unaniem: "Wauw, lekkere koffie!" 

Het mooie is dat je specifieke voorkeuren van je bezoek niet elke keer opnieuw hoeft in te voeren. Dankzij de gebruikersprofielen heeft iedereen in huis zijn eigen 'knop'. De een wil de latte met extra melk, de ander wil 'm juist sterker: dat kun je allemaal opslaan. En de machine verrast ook in de breedte. Waar ik zelf inmiddels min of meer verslaafd ben aan de Red Eye (een pittige boost voor de korte nachten), scoor ik bij mijn dochter punten met de 'Babychino'-functie: alleen warm melkschuim. Lekker voor het slapen gaan. 

Voor de liefhebbers zitten er trouwens nog allerlei cold brew-opties in het assortiment. Niet helemaal mijn ding – koffie kan me niet heet genoeg – maar fijn dat het kan als de smaak (of het bezoek) daarom vraagt.

©Eelko Rol

Geen schoonmaak-nachtmerries

Dan het onderhoud. We kennen de horrorverhalen van schimmelende slangetjes in volautomaten en hopeloos verkalkte zetgroepen. De Café Aromis 8000 is wat dat betreft een verademing. Water bijvullen, bakje met koffiepucks legen en (belangrijk!) de melkhouder gewoon even omspoelen onder de kraan (schijnt zelfs in de vaatwasser te kunnen). Geen ingewikkeld gedoe; de machine spoelt zichzelf krachtig door bij het opstarten en afsluiten. Het ding staat er, hij werkt en zeurt verder niet om aandacht. Had ik al gezegd dat dit een topding is?

O, en er is een app. Is die noodzakelijk? Neuh. Is het lekker? Ja! Via de app kun je de machine alvast aan het werk zetten terwijl je zelf nog even je mail checkt in bed. Je weet: technologie is op zijn best als het je luiheid faciliteert, en dat heeft Philips hier goed begrepen.

©Philips

Conclusie? Dit is meer dan een keukenapparaat; het is een stukje levensgeluk. Je hoeft niet meer te kiezen tussen gemak (dag Senseo!) en smaak. De Philips Café Aromis 8000 bewijst dat je dat perfecte koffiemomentje gewoon thuis kunt creëren. Zonder barista-cursus, zonder gedoe, maar mét die gelukzalige stilte na de eerste slok.

Enige minpuntje is wellicht de prijs, want die is met 999 euro best fors. Maar reken maar uit: een cappuccino kost tegenwoordig al snel 4 euro, dus met 250 gloeiend hete geluksmomentjes thuis heb je deze machine er al uit. Dat moet je jezelf gewoon gunnen.

Marc-Alexis Côté, die voorheen de Assassin's Creed-gamefranchise bij Ubisoft overzag, heeft dat bedrijf nu aangeklaagd.

Afgelopen oktober werd aangekondigd dat Côté vertrokken was bij het bedrijf. Dat gebeurde rond dezelfde tijd als dat Ubisoft de Assassin's Creed-franchise onderbracht onder Vantage Studios, een nieuwe dochteronderneming die het samen met Tencent heeft opgericht. Côté heeft decennialang aan de Assassin's Creed-franchise gewerkt en stond de laatste jaren aan het hoofd van de populaire spellenreeks.

Côté zou toen Assassin's Creed naar Vantage Studios ging een aanbod van Ubisoft hebben gekregen om een andere leidende positie binnen het bedrijf aan te nemen. Côté liet kort daarna publiekelijk weten dat deze positie niet vergelijkbaar was met zijn eerdere werk.

De aanklacht

Nu klaagt Côté Ubisoft dus aan, zo meldt CBC Radio Canada. Volgens hem zou hij de rol van 'Head of Production' aangeboden hebben gekregen binnen Ubisoft nadat Assassin's Creed binnen Vantage Studios werd ondergebracht, gevolgd door een mogelijke positie als 'Creative House'.

Volgens Côté zou hij daardoor leiderschap krijgen over "tweederangs" Ubisoft-franchises. Aangezien hij daarvoor de Assassin's Creed-franchise overzag, voelde dit voor hem als een wezenlijke stap terug.

Côté nam naar eigen zeggen twee weken vrij om over deze situatie te reflecteren. Aan het einde van die periode zou Ubisoft hebben geëist dat hij een besluit moest maken en besloot Côté dat dit een onacceptabele situatie was, en een "ontslag in vermomming". Hij eiste dan ook ontslagvergoeding, waarna hij te horen kreeg dat hij niet meer op werk hoefde te komen en Ubisoft aankondigde dat hij was vertrokken.

Volgens Côté heeft Ubisoft geclaimd dat hij vrijwillig is vertrokken, zodat men geen ontslagvergoeding hoefde te betalen. Côté eist nu twee jaar aan loon als ontslagvergoeding en 75.000 dollar aan schadevergoeding vanwege machtsmisbruik en schade aan zijn reputatie. In totaal komt dat neer op meer dan 1,3 miljoen dollar. Ook wil hij dat het concurrentiebeding komt te vervallen.

Vantage Studios en Assassin's Creed

Ubisoft richtte vorig jaar samen met het Chinese Tencent de dochteronderneming Vantage Studios op. Daar zijn de drie belangrijkste Ubisoft-franchise in ondergebracht, namelijk Assassin's Creed, Far Cry en Rainbow Six. Ook de ontwikkelteams die aan deze reeksen werken maken nu onderdeel uit van Vantage Studios.

De Assassin's Creed-franchise is al jarenlang een van de belangrijkste gamereeksen van de Franse uitgever Ubisoft. In de spellen gebruiken spelers parkour, stealth en gevechten om diverse exotische locaties uit de geschiedenis te verkennen. Het meest recente deel is het vorig jaar uitgekomen Assassin's Creed Shadows.