Google Chrome is momenteel de populairste browser, zeker onder Windows. Op de eveneens populaire Chromebook is het zelfs de centrale spil van het OS. Er verschijnen zeer regelmatig updates en het is verstandig met enige regelmaat de al even regelmatig wijzigende settings in te duiken. Controleer deze Chrome-instellingen eens.

Chrome is vaak de ‘alternatieve’ browser die door velen blindelings wordt geïnstalleerd. Of dat heel slim is? Moeilijk om daar een helder antwoord op te geven. Het hangt er vooral vanaf hoe diep je in het Google-ecosysteem geïntegreerd wilt worden. Heb je bijvoorbeeld een Android-smartphone en (of) tablet, dan zit je er sowieso al tot je oren in: die is onlosmakelijk gekoppeld met je Google-account immers. Een hoop gebruikers kiezen er dan ook simpelweg voor om ook bij de Chrome browser in te loggen met dezelfde Google-account als die van hun Android-apparaat.

Wil je nog een beetje controle over je privacy, dan adviseren we je dat om niet te doen. Probleem is alleen dat Google ook niet gek is, en zowel IP-adres als locatie van pc en telefoon kan zien. En daaraan voor de hand liggende conclusies kan verbinden. Kortom: als je voor een Google-omgeving kiest, moet je er eigenlijk vanuit gaan dat het bedrijf van al je online handel-en-wandel op de hoogte is. Of dat erg is, is iets dat alleen jij voor jezelf kunt beslissen.

Inloggen bij Chrome?

Ga je voor Chrome, dan is goed om in ’t achterhoofd te houden dat je de verzamelwoede van de browser enigszins in toom kunt houden. Klik daarvoor op de knop met de drie puntjes rechtsboven in beeld en dan in het opengeklapte menu op Instellingen. Zet onder Jij en Google en Synchronisatie en Google-services de schakelaar achter Inloggen bij Chrome toestaan uit. Maakt de Google clouddiensten net wat meer gescheiden van de browser. 

Zoekopdrachten en URL’s automatisch aanvullen kun je aan laten staan, uiteindelijk wordt je zoekopdracht toch naar (meestal) Google verstuurd. De overige opties kun je met een gerust hart uitzetten voor zover er al iets aan stond. Zijn allemaal opties ten faveure van Google en beduidend minder voor jou. Je moet Chrome opnieuw starten om deze wijzigingen door te voeren.

©PXimport

Betaalmethoden bewaren: beter niet

Wil je helemaal op safe spelen, klik dan in de kolom links op Automatisch invullen en rechts op Betaalmethoden. Zet de beide ingeschakelde schakelaars uit, zo kan niemand ongeautoriseerde betalingen vanaf jou computer verrichten. 

Ook kun je eens kritisch kijken naar Wachtwoorden, eveneens onder Automatisch invullen. Het is wellicht verstandiger een externe wachtwoordbeheerder in de vorm van bijvoorbeeld een lokaal draaiend tooltje te gebruiken. Google hoeft niet overal bij te kunnen.

Privacy(gids)

Dan is het tijd voor een klik op Privacy en beveiliging. Je treft hier als eerste de knop Aan de slag onder Privacygids doorlopen aan. Klik daar beslist eens op. En kijk vervolgens zeer kritisch naar de daar aangeboden oplossingen. Zeg ‘nee’ op alles wat niet direct noodzakelijk is voor de basisfunctionaliteit van een browser. 

Verder is er de optie Privacy Sandbox, die standaard aan staat. Hier experimenteert Google met nieuwe privacytechnieken. Probleem met deze functie is dat er ten eerste niet duidelijk is waaruit die experimenten precies bestaan. Daarnaast moet je altijd rekening houden met buggy code die mogelijk instabiliteit over traagheid kan veroorzaken.

Die kans is niet heel erg groot, gokken we. Maar wil je elke kans op wilde privacy-avonturen omzeilen, dan kun je de schakelaar achter Proeffuncties van Privacy Sandbox uitzetten. Tegen de tijd dat de testfase van het een of ander is afgerond, voegt Google het vanzelf toe als een reguliere optie. Waarom zou je proefkonijn willen zijn?

©PXimport

Zoekmachine en downloadlocatie

Onder Vormgeving vind je de wat meer handige functies die je naar smaak en zonder verdere risico’s aan- of uit kunt zetten. Het is ook hier dat je de schakelaar vindt om de ontbrekende home-knop (weer) aan te zetten. Heb je om wat voor reden ook liever niet Google als standaard-zoekmachine, dan kun je die onder Zoekmachine (kolom links) naar wens aanpassen. Ben je erg privacy-bewust (maar dat staat dan wel in scherp contrast met je keuze voor Chrome…), dan kies je voor DuckDuckGo. Deze zoekmachine veranonimiseert alle zoektermen, altijd praktisch. 

Onder Downloads (kolom links, wederom) komt de schakelaar Voorafgaand aan een download vragen waar een bestand moet worden opgeslagen wellicht van pas. Standaard wordt alles zonder verdere vragen in de downloadmap bewaard. Wil je die locatie liever per download kiezen, dan zet je de schakelaar achter de genoemde optie aan.

Chrome goed afsluiten

Het is goed om te weten dat als je Chrome afsluit, er toch nog een deel actief blijft. Dat is bedacht om de browser sneller op te kunnen starten. Nadeel hiervan is, dat het geheugenruimte kost en mogelijk ook processortijd. Ook liggen mogelijke veiligheidsrisico’s op de loer in een dergelijk scenario. Los dit op door in de kolom links op Systeem te klikken. Schakel vervolgens de optie Achtergrondapps blijven uitvoeren wanneer Google Chrome is gesloten uit. 

Sluiten van Chrome is dan ook écht sluiten. Vind je dat het opstarten van je browser dan ineens wel erg lang duurt, dan kun je de schakelaar natuurlijk altijd weer aanzetten. Maar je weet dan ieder geval dat dan na afsluiten van Chrome altijd nog processen en onderdelen actief blijven.

©PXimport

Blijf alert

De instellingen voor Chrome onder verschillende besturingssystemen zijn nagenoeg gelijk, en het is zonder meer verstandig na een update eens te kijken of er dingen veranderd zijn. Of erger: opties ingeschakeld zijn die jij had uitgezet. Chrome mag door slimme marketing dan wellicht de meest populaire browser geworden zijn, dat wil niet zeggen dat ’t meteen ook de beste is. Zeker qua privacy moet je altijd een meekijkend Google in ’t achterhoofd houden. 

Wees voorzichtig met opslag van gevoelige gegevens – waar in feite ook browsergeschiedenis en favorieten – onder vallen bij een bedrijf wat leeft van gebruikersgegevens. Google zal ongetwijfeld z’n best doen om zaken te versleutelen, veranonimiseren alvorens de verkopen of anderszins te gebruiken. Maar een fout zit vaak in een klein hoekje. 

Voor de rest geldt dat Chrome een gebruiksvriendelijke browser met heel veel mogelijkheden is. Het is niet de allersnelste en zeker niet de ‘lichtste’. Daarvoor moet je uitwijken als iets naar Firefox, Brave of – in geval van Apple – Safari. 

Toch zien we dat steeds meer sites geoptimaliseerd worden voor Chrome. En dat betekent dat je soms misschien niet om datzelfde Chrome heen kunt. Gebruik het dan in ieder geval met beleid.

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.