Google Chrome is momenteel de populairste browser, zeker onder Windows. Op de eveneens populaire Chromebook is het zelfs de centrale spil van het OS. Er verschijnen zeer regelmatig updates en het is verstandig met enige regelmaat de al even regelmatig wijzigende settings in te duiken. Controleer deze Chrome-instellingen eens.

Chrome is vaak de ‘alternatieve’ browser die door velen blindelings wordt geïnstalleerd. Of dat heel slim is? Moeilijk om daar een helder antwoord op te geven. Het hangt er vooral vanaf hoe diep je in het Google-ecosysteem geïntegreerd wilt worden. Heb je bijvoorbeeld een Android-smartphone en (of) tablet, dan zit je er sowieso al tot je oren in: die is onlosmakelijk gekoppeld met je Google-account immers. Een hoop gebruikers kiezen er dan ook simpelweg voor om ook bij de Chrome browser in te loggen met dezelfde Google-account als die van hun Android-apparaat.

Wil je nog een beetje controle over je privacy, dan adviseren we je dat om niet te doen. Probleem is alleen dat Google ook niet gek is, en zowel IP-adres als locatie van pc en telefoon kan zien. En daaraan voor de hand liggende conclusies kan verbinden. Kortom: als je voor een Google-omgeving kiest, moet je er eigenlijk vanuit gaan dat het bedrijf van al je online handel-en-wandel op de hoogte is. Of dat erg is, is iets dat alleen jij voor jezelf kunt beslissen.

Inloggen bij Chrome?

Ga je voor Chrome, dan is goed om in ’t achterhoofd te houden dat je de verzamelwoede van de browser enigszins in toom kunt houden. Klik daarvoor op de knop met de drie puntjes rechtsboven in beeld en dan in het opengeklapte menu op Instellingen. Zet onder Jij en Google en Synchronisatie en Google-services de schakelaar achter Inloggen bij Chrome toestaan uit. Maakt de Google clouddiensten net wat meer gescheiden van de browser. 

Zoekopdrachten en URL’s automatisch aanvullen kun je aan laten staan, uiteindelijk wordt je zoekopdracht toch naar (meestal) Google verstuurd. De overige opties kun je met een gerust hart uitzetten voor zover er al iets aan stond. Zijn allemaal opties ten faveure van Google en beduidend minder voor jou. Je moet Chrome opnieuw starten om deze wijzigingen door te voeren.

©PXimport

Betaalmethoden bewaren: beter niet

Wil je helemaal op safe spelen, klik dan in de kolom links op Automatisch invullen en rechts op Betaalmethoden. Zet de beide ingeschakelde schakelaars uit, zo kan niemand ongeautoriseerde betalingen vanaf jou computer verrichten. 

Ook kun je eens kritisch kijken naar Wachtwoorden, eveneens onder Automatisch invullen. Het is wellicht verstandiger een externe wachtwoordbeheerder in de vorm van bijvoorbeeld een lokaal draaiend tooltje te gebruiken. Google hoeft niet overal bij te kunnen.

Privacy(gids)

Dan is het tijd voor een klik op Privacy en beveiliging. Je treft hier als eerste de knop Aan de slag onder Privacygids doorlopen aan. Klik daar beslist eens op. En kijk vervolgens zeer kritisch naar de daar aangeboden oplossingen. Zeg ‘nee’ op alles wat niet direct noodzakelijk is voor de basisfunctionaliteit van een browser. 

Verder is er de optie Privacy Sandbox, die standaard aan staat. Hier experimenteert Google met nieuwe privacytechnieken. Probleem met deze functie is dat er ten eerste niet duidelijk is waaruit die experimenten precies bestaan. Daarnaast moet je altijd rekening houden met buggy code die mogelijk instabiliteit over traagheid kan veroorzaken.

Die kans is niet heel erg groot, gokken we. Maar wil je elke kans op wilde privacy-avonturen omzeilen, dan kun je de schakelaar achter Proeffuncties van Privacy Sandbox uitzetten. Tegen de tijd dat de testfase van het een of ander is afgerond, voegt Google het vanzelf toe als een reguliere optie. Waarom zou je proefkonijn willen zijn?

©PXimport

Zoekmachine en downloadlocatie

Onder Vormgeving vind je de wat meer handige functies die je naar smaak en zonder verdere risico’s aan- of uit kunt zetten. Het is ook hier dat je de schakelaar vindt om de ontbrekende home-knop (weer) aan te zetten. Heb je om wat voor reden ook liever niet Google als standaard-zoekmachine, dan kun je die onder Zoekmachine (kolom links) naar wens aanpassen. Ben je erg privacy-bewust (maar dat staat dan wel in scherp contrast met je keuze voor Chrome…), dan kies je voor DuckDuckGo. Deze zoekmachine veranonimiseert alle zoektermen, altijd praktisch. 

Onder Downloads (kolom links, wederom) komt de schakelaar Voorafgaand aan een download vragen waar een bestand moet worden opgeslagen wellicht van pas. Standaard wordt alles zonder verdere vragen in de downloadmap bewaard. Wil je die locatie liever per download kiezen, dan zet je de schakelaar achter de genoemde optie aan.

Chrome goed afsluiten

Het is goed om te weten dat als je Chrome afsluit, er toch nog een deel actief blijft. Dat is bedacht om de browser sneller op te kunnen starten. Nadeel hiervan is, dat het geheugenruimte kost en mogelijk ook processortijd. Ook liggen mogelijke veiligheidsrisico’s op de loer in een dergelijk scenario. Los dit op door in de kolom links op Systeem te klikken. Schakel vervolgens de optie Achtergrondapps blijven uitvoeren wanneer Google Chrome is gesloten uit. 

Sluiten van Chrome is dan ook écht sluiten. Vind je dat het opstarten van je browser dan ineens wel erg lang duurt, dan kun je de schakelaar natuurlijk altijd weer aanzetten. Maar je weet dan ieder geval dat dan na afsluiten van Chrome altijd nog processen en onderdelen actief blijven.

©PXimport

Blijf alert

De instellingen voor Chrome onder verschillende besturingssystemen zijn nagenoeg gelijk, en het is zonder meer verstandig na een update eens te kijken of er dingen veranderd zijn. Of erger: opties ingeschakeld zijn die jij had uitgezet. Chrome mag door slimme marketing dan wellicht de meest populaire browser geworden zijn, dat wil niet zeggen dat ’t meteen ook de beste is. Zeker qua privacy moet je altijd een meekijkend Google in ’t achterhoofd houden. 

Wees voorzichtig met opslag van gevoelige gegevens – waar in feite ook browsergeschiedenis en favorieten – onder vallen bij een bedrijf wat leeft van gebruikersgegevens. Google zal ongetwijfeld z’n best doen om zaken te versleutelen, veranonimiseren alvorens de verkopen of anderszins te gebruiken. Maar een fout zit vaak in een klein hoekje. 

Voor de rest geldt dat Chrome een gebruiksvriendelijke browser met heel veel mogelijkheden is. Het is niet de allersnelste en zeker niet de ‘lichtste’. Daarvoor moet je uitwijken als iets naar Firefox, Brave of – in geval van Apple – Safari. 

Toch zien we dat steeds meer sites geoptimaliseerd worden voor Chrome. En dat betekent dat je soms misschien niet om datzelfde Chrome heen kunt. Gebruik het dan in ieder geval met beleid.

HDMI 2.1 is de nieuwste standaard voor beeldoverdracht, maar lang niet iedereen heeft de extra bandbreedte ook écht nodig. Vooral voor gamers met een PlayStation 5, Xbox Series X of krachtige pc is het relevant. Kijk je alleen films of televisie? Dan volstaat de oudere aansluiting vaak prima. Wij leggen uit waar de grens ligt.

Als je momenteel op zoek bent naar een nieuwe televisie of monitor vlíegen de technische termen je om de oren. HDMI 2.1 wordt door fabrikanten en winkels vaak gepresenteerd als een absolute noodzaak voor een scherm dat klaar is voor de toekomst. Hierdoor ontstaat de angst dat je een miskoop doet als je kiest voor een model met de oudere HDMI 2.0-standaard. Toch is dat in veel Nederlandse huiskamers een misvatting, want de voordelen zijn nogal specifiek. Veel consumenten betalen onnodig extra voor een functie die ze technisch gezien nooit zullen activeren. Na het lezen van dit artikel weet je precies of jij die snelle poort nodig hebt, of dat je dat budget beter aan een groter scherm of beter geluid kunt besteden.

De kern van het probleem: bandbreedte

Het fundamentele verschil tussen de gangbare HDMI 2.0-standaard en de nieuwere 2.1-versie zit 'm in de digitale snelweg die ze bieden. Je kunt het zien als een waterleiding: door een 2.1-kabel kan veel meer water (of dus data) tegelijk worden gepompt (48 Gbit/s in dit geval) dan door de oudere 2.0-variant (die 'maar' 18 Gbit/s kan verwerken). Die extra ruimte is nodig voor 4K-beelden met een zeer hoge verversingssnelheid (120 beelden per seconde) of voor extreem hoge resoluties zoals 8K.

Een hardnekkige mythe is dat HDMI 2.1 het beeld altijd mooier maakt. Dat is onjuist. Als je naar een Netflix-serie kijkt in 4K, ziet dat er via een 2.0-poort exact hetzelfde uit als via een 2.1-poort. De kabel verandert niets aan de kleuren, de scherpte of het contrast; hij zorgt er alleen voor dat het signaal 'erdoor' past. Pas als er een file op de kabel ontstaat (omdat je te veel beelden per seconde wilt versturen) wordt de nieuwe standaard noodzakelijk. Zolang je dataverbruik onder de limiet van HDMI 2.0 blijft, voegt versie 2.1 niets toe aan de beeldkwaliteit.

Wanneer werkt dit wél goed?

HDMI 2.1 komt pas echt tot zijn recht als je de grenzen van beweging en snelheid opzoekt. Dat is vrijwel exclusief het domein van de fanatieke gamer. Heb je een PlayStation 5 of Xbox Series X in huis en wil je games spelen in de hoogste 4K-resolutie met 120 beelden per seconde (120 Hz)? Dan is een HDMI 2.1-aansluiting op je tv onmisbaar. Zonder deze poort blijft je console steken op 60 beelden per seconde, wat minder vloeiend oogt bij snelle shooters of racegames.

Ook pc-gamers met een zware, moderne videokaart (zoals de NVIDIA RTX 40- of 50-serie) profiteren hiervan als ze hun pc op de tv aansluiten. Naast de snelheid biedt de 2.1-standaard ondersteuning voor Variable Refresh Rate (VRR). Dat zorgt ervoor dat de televisie zijn verversingssnelheid continu aanpast aan de spelcomputer, wat haperingen en 'tearing' (waarbij het beeld in tweeën lijkt te breken) voorkomt. Daarnaast is er Auto Low Latency Mode (ALLM), een signaal waardoor je tv automatisch naar de spelmodus schakelt zodra je de console aanzet. Voor wie de maximale prestaties uit een moderne spelcomputer wil halen, is HDMI 2.1 dus een logische en eigenlijk verplichte keuze.

Oké, maar wanneer werkt dit níet goed?

Voor de gemiddelde kijker is de meerwaarde van HDMI 2.1 nagenoeg nihil. Kijk je voornamelijk lineaire televisie (nieuws, talkshows), sportwedstrijden, films op Blu-ray of series via streamingdiensten als Disney+ en Videoland? Dan kom je nooit in de buurt van de bandbreedte die HDMI 2.0 niet meer aankan. Films en series worden vrijwel altijd gemaakt en uitgezonden in 24, 30 of maximaal 60 beelden per seconde. Een standaard HDMI 2.0-aansluiting kan 4K-beeld op 60 Hz fluitend aan, inclusief HDR (High Dynamic Range).

Ook voor bezitters van een oudere of minder krachtige spelcomputer, zoals de PlayStation 4, de Xbox One of de Nintendo Switch, voegt de nieuwe poort niets toe. Het signaal dat deze apparaten uitsturen is simpelweg niet zwaar genoeg om de bredere snelweg nodig te hebben. Je koopt in dat geval een Ferrari om er vervolgens alleen maar mee in een 30-kilometerzone te rijden. Je betaalt voor capaciteit die ongebruikt blijft, terwijl je dat geld wellicht beter had kunnen investeren in een tv met een beter contrast of hogere helderheid.

Dealbreakers

Er zijn specifieke situaties waarin het blindstaren op HDMI 2.1 je keuze onnodig beperkt of zelfs leidt tot een slechtere aankoop. Dit zijn de harde grenzen:

©DC Studio

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om de juiste keuze te maken, moet je kritisch kijken naar wat er in je tv-meubel staat of komt te staan. De vuistregel is eenvoudig: ben jij iemand die elke frame telt in een online shooter en heb je de hardware om dat te genereren? Dan moet HDMI 2.1 bovenaan je wensenlijst staan; zonder die poort knijp je de prestaties van je dure console af en mis je de soepelheid waarvoor je betaald hebt.

Ben je daarentegen een filmliefhebber die geniet van de hoogste beeldkwaliteit in HDR, of kijk je vooral sport? Richt je dan op het contrast, de helderheid en de kleurweergave van het paneel. Een kwalitatief hoogwaardig paneel met een 'oudere' aansluiting geeft een indrukwekkender plaatje bij films dan een middelmatige tv die toevallig wél een 2.1-aansluiting heeft. Laat je niet gek maken door het idee van toekomstbestendigheid als de beloofde toekomst niet aansluit bij jouw kijkgedrag.

Dus...

HDMI 2.1 is essentieel voor gamers met een PS5, Xbox Series X of krachtige pc die willen spelen in 4K bij 120 Hz. Voor filmkijkers, serie-bingers en tv-kijkers biedt de standaard geen zichtbare beeldverbetering ten opzichte van HDMI 2.0. De extra bandbreedte is puur bedoeld voor zeer hoge framerates die videocontent niet gebruikt. Kies alleen voor HDMI 2.1 als je hardware hebt die deze snelheid daadwerkelijk kan benutten. In alle andere gevallen is de kwaliteit van het beeldscherm zelf veel belangrijker dan het type aansluiting.

Op 26 januari kan de wereld aan de slag met Highguard. Het lijkt erop dat iedereen weet wat Highguard is, terwijl tegelijkertijd ook niemand precies weet wát Highguard nou precies is. In dit artikel zetten we dus uiteen wanneer je de game kunt spelen, en waarom deze titel van Wildlight Entertainment zoveel aandacht krijgt.

Releasedatrum van Highguard

Highguard is vanaf vandaag, 26 januari, rond 19:00 uur Nederlandse tijd beschikbaar op pc, PlayStation 5 en Xbox Series X en S. De exacte releasetijd is nog niet bekend, maar vermoedelijk zal de game rond die tijd op alle platforms beschikbaar worden.

Daarbij is het spel free-to-play, dus je hoeft niets te betalen om Highguard te spelen. Daarbij ondersteunt de game crossplay en cross-save, dus je kunt de game samen met vrienden op andere platforms spelen en je progressie op andere platforms meenemen. Het spel is niet te preloaden, maar vereist op pc in ieder geval 25 GB aan beschikbare opslagruimte.

Met de lancering van het spel zendt ontwikkelaar Wildlight Entertaiment om 19:00 uur Nederlandse tijd ook direct een zogenaamde Launch Showcase uit op YouTube - ook hieronder te bekijken. De studio belooft in deze showcase een ‘deepdive in de gameplay’ van Highguard te tonen, de contentplannen voor het eerste jaar uit de doeken te doen en nog ‘veel meer’. 

Wat is Highguard?

Aan team-based PvP heroshooters als Overwatch is geen gebrek, maar Highguard lijkt zich bij die groep te scharen. Het spel wordt ontwikkeld door Wildlight Entertainment, dat weer bestaat uit oud-ontwikkelaars van onder andere Titanfall en Apex Legends. Mensen die dus meer dan prima shooters in elkaar hebben gedraaid, waardoor de interesse toch ietwat gewekt wordt. 

Ieder team in de game bestaat uit drie zogenaamde Wardens, waarvoor verschillende personages gekozen kunnen worden. In de trailer zien we bijvoorbeeld een ridderachtige personage, die met een speciale vaardigheid elektrische stokken rond kan gooien. Ook is er een groot ijsmonster dat schijnbaar muren kan laten verschijnen, een soort cowboy met beestachtige klauwen en een personage dat met messen kan gooien. Ook heeft ieder personage schijnbaar toegang tot geweren om het vijandelijke team mee te bevechten.

Het doel van een potje is namelijk het vinden van de ‘Shieldbreaker’, een soort groot zwaard waarmee je de basis van de tegenstanders open kan breken en uiteindelijk overnemen. Wanneer dit lukt is het potje gewonnen. In de context van de game krijgt jouw team op die manier de controle over het continent. 

©Wildlight Entertainment

Waarom is er zoveel om Highguard te doen?

Wildlight positioneert de game in hun marketing als een “nieuw soort shooter”, maar veel spelers zijn op basis van de trailer nog niet overtuigd. Highguard doet qua opzet van de potjes wel een paar dingen anders dan hero-shooters als Overwatch en Marvel Rivals, maar zoals Concord in 2024 liet zien is de huidige markt voor dit subgenre binnen shooters redelijk verzadigd. Velen zijn simpelweg nog niet overtuigd dat Highguard daadwerkelijk iets vernieuwends met zich mee weet te brengen.

Dit valt ook te verwijten aan een opvallend gebrek aan marketing van de game. Zo’n anderhalve maand voor release hoorden we voor het eerst van Highguard, toen de trailer werd getoond als afsluiter van The Game Awards. Normaliter is de laatste aankondiging van die show een van de hoogtepunten, maar Highguard wist mensen niet te enthousiasmeren. 

De gesprekken rondom Highguard werden echter nog vreemder, toen opviel dat Wildlight geruime tijd niets meer plaatste op sociale media over de game. Na de initiële aankondiging van de game werd er wekenlang niets meer geplaatst op het X-account van Highguard, tot drie dagen voor launch - toen het bedrijf een countdown startte. Ook dit maakte het lastig om enthousiast te worden voor Highguard. 

©Wildlight Entertainment

In de afgelopen dagen doken er berichten en geruchten op die stelden dat Geoff Keighley - de presentator en oprichter van The Game Awards - Highguard specifiek had uitgekozen als afsluiter van The Game Awards, omdat hij hier wel iets in zag. Op 25 januari plaatste Keighley een gif op X, waarin John Hammond uit Jurassic Park zegt: “Over 48 uur accepteer ik jullie verontschuldigingen”. 

Natuurlijk gunnen we iedere game waar tijd en passie in heeft gezeten het beste, maar het is ook niet te ontkennen dat het verhaal rondom Highguard op zijn minst frappant te noemen is. Nou ja, vanaf 19:00 uur kunnen we het spel zelf onder handen nemen. Verwacht daarom binnenkort impressies op onze socials en ID.nl.