Chrome is momenteel de meest populaire browser. Dat is niet noodzakelijkerwijs omdat ’t technisch de beste of snelste is, maar vooral ook een gevolg van marketing. Groot nadeel is echter dat de nieuwsgierigheid van Google standaard is ingebakken. Die is te omzeilen met Chromium, een browser die er sterk op lijkt. Wat moet je er over weten?

Chrome is érg nieuwsgierig. Wat an sich geen verrassing mag heten, want gemaakt door Gooogle. Laatstgenoemde leeft van gebruikersgegevens, statistieken en de verkoop daarvan. Door de browsermarkt agressief te veroveren, heeft het goud in handen. Het bedrijf kan via Chrome nauwkeuriger dan ooit precies nagaan wat gebruikers uitvoeren. Zeker als een groot deel ook nog eens inlogt en ingelogd blijft bij hun Google-account. 

Moet iedereen natuurlijk lekker zelf weten, maar krijg je daar toch een wat onrustig gevoel bij? Dan is het tijd om eens naar een alternatief te kijken. Dat wordt wat moeilijk als je wél gecharmeerd bent van de browser, maar minder van de nieuwsgierigheid. In dat geval is het goed om te weten dat de engine van Chrome – Chromium - open source is. Die engine – het kloppend hart van een browser – rendert de pagina’s en bevat vrijwel alle features die – in dit geval – Chrome tot Chrome maken. 

Deze wordt weliswaar ook (hoofdzakelijk) door Google gemaakt en onderhouden, maar omdat de engine open source is en in andere browsers gebruikt mag worden tref je de genoemde nieuwsgierigheid er niet in aan. Die gaat namelijk tegen de open source-regels in en het zou ook raar zijn als een alternatieve browser toch de Google ‘spyware’ mee moest leveren.

Chromium-browser installeren

Het is Chromium waar de privacybewuste gebruiker die om wat voor reden ook wel een Chrome-compatibele browser wil, zich op moet focussen. Nu bestaat het Chromium-project zelve hoofdzakelijk uit de engine, plus vaak instabiele ‘nightly builds’ waar de gemiddelde niet-nerd niet vrolijk van wordt. Gelukkig zijn er ook stabiele builds van een op Chromium gebaseerde browser te vinden op https://chromium.woolyss.com/. Voor zo ongeveer elk denkbaar besturingssysteem om precies te zijn. 

De grootste ‘tekortkoming’ van Chromium Browser ten opzichte van de ‘echte’ Chrome is, dat er géén automatische updater aan boord is. Je moet je browser dus zelf bij de tijd houden. Dat betekent in principe met regelmaat de genoemde website bezoeken. Het updateproces werkt precies eender als het voor de eerste keer installeren: klik onder (bijvoorbeeld) Windows op Chromium for 64-bit Windows op de meest recente Installer.

©PXimport

Download het installatiebestand en dubbelklik om het uit te voeren. Chromium heeft geen digitale handtekening aan boord, dus het kán zijn – afhankelijk van je systeeminstellingen – dat Windows een waarschuwing toont. In dat geval klik je in het waarschuwingsvenster op Meer informatie en dan de knop Toch installeren. 

Ben je erg achterdochtig, voer dan eventueel direct na de download en voor starten van het bestand mini_installer.sync.exe even een handmatige scan uit. Mocht je na een paar weken een nieuwere versie op de downloadsite aantreffen, dan pik je de installer op en doorloop je de procedure opnieuw. In dat geval blijven alle instellingen, extensies, bookmarks enzovoort bewaard.

Extensies in Chromium

Chromium oogt en werkt precies hetzelfde als Chrome. Ook alle extensies worden ondersteund. Heb je bijvoorbeeld een virusscanner geïnstalleerd met browser-extensies voor Chrome, dan zal Chromium ook als ‘doel’ herkend worden. Je ziet dan – ietwat onpraktisch –de melding Fout staan rechtsboven in het venster van Chromium, direct naast de knop met de drie verticaal georiënteerde puntjes. Speciaal voor deze foutstatus oranje gekleurd. 

Klik op de puntjesknop en je ziet dat de ‘fout’melding bestaat uit beschikbare maar nog niet geactiveerde extensies. In ons voorbeeld voor Bitdefender. Klik op de extensie(s) en activeer ze middels een klik op Extensie aanzetten.

Je kunt elke Chrome-extensie ook Chromium gebruiken. Klik maar eens op de knop met de drie puntjes rechtsboven in het venster van Chromium en dan onder Meer hulpprogramma’s op Extensies. Klik in het daarop geopende pagina op de knop met de drie streepjes linksbovenaan en dan onderaan het paneel dat je dan ziet op Chrome Web Store openen. Zoals je ziet zijn alle bekende extensies die je ook uit Chrome kent beschikbaar en installeerbaar. Waaronder adblockers en vele tools. 

©PXimport

Installeer je favoriete exemplaren dus ook in Chromium. Bedenk hierbij wel, dat extensies zelve ook privacy-gevoelige gegevens naar hun maker kunnen doorsluizen. Ga je bijvoorbeeld allerlei extensies van Google installeren, dan kom je op het punt terecht waarbij je je af kunt vragen of gebruik van Chromium heel zinvol is…

Lees ook: Zo kun je zien of een Chrome-extensie veilig is

Progressive Web Apps

Zoals beloofd kun je met Chromium ook PWA’s installeren. Handig, want daarmee geef je je Windows-pc of notebook de essentiële vaardigheden van een Chromebook. Zoek een PWA, bijvoorbeeld de Spotify web-player. Als je goed aan de rechterkant van de adresbalk kijkt, zie je daar een installatieknopje. Klik hierop en dan op de knop Installeren. 

Uiteindelijk verschijnt een snelkoppeling naar – in dit geval – Spotify op het bureaublad. Dubbelklik erop en de Spotify player start als ware het een Windows-app. 

Zo’n PWA weer verwijderen doe je door in het venster van de ongewenste PWA op en klik (min of meer) rechtsboven in het venster op de drie puntjes-knop, gevolgd door een klik op (in dit voorbeeld) Spotify verwijderen. 

©PXimport

Net als Chrome

De instellingsmogelijkheden van Chromium zijn ’t zelfde als die van Chrome. Handig, want daardoor kun je de tips in ons artikel over Chrome-instellingen ook gebruiken voor Chromium. Mocht het niet-automatisch updaten van Chromium voor jou een struikelblok(je) zijn, dan bestaan er tools en extensies om dat euvel te verhelpen. Neem de waarschuwing op de gelinkte site wel ter harte en wees er voorzichtig mee.

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.