Chrome is momenteel de meest populaire browser. Dat is niet noodzakelijkerwijs omdat ’t technisch de beste of snelste is, maar vooral ook een gevolg van marketing. Groot nadeel is echter dat de nieuwsgierigheid van Google standaard is ingebakken. Die is te omzeilen met Chromium, een browser die er sterk op lijkt. Wat moet je er over weten?

Chrome is érg nieuwsgierig. Wat an sich geen verrassing mag heten, want gemaakt door Gooogle. Laatstgenoemde leeft van gebruikersgegevens, statistieken en de verkoop daarvan. Door de browsermarkt agressief te veroveren, heeft het goud in handen. Het bedrijf kan via Chrome nauwkeuriger dan ooit precies nagaan wat gebruikers uitvoeren. Zeker als een groot deel ook nog eens inlogt en ingelogd blijft bij hun Google-account. 

Moet iedereen natuurlijk lekker zelf weten, maar krijg je daar toch een wat onrustig gevoel bij? Dan is het tijd om eens naar een alternatief te kijken. Dat wordt wat moeilijk als je wél gecharmeerd bent van de browser, maar minder van de nieuwsgierigheid. In dat geval is het goed om te weten dat de engine van Chrome – Chromium - open source is. Die engine – het kloppend hart van een browser – rendert de pagina’s en bevat vrijwel alle features die – in dit geval – Chrome tot Chrome maken. 

Deze wordt weliswaar ook (hoofdzakelijk) door Google gemaakt en onderhouden, maar omdat de engine open source is en in andere browsers gebruikt mag worden tref je de genoemde nieuwsgierigheid er niet in aan. Die gaat namelijk tegen de open source-regels in en het zou ook raar zijn als een alternatieve browser toch de Google ‘spyware’ mee moest leveren.

Chromium-browser installeren

Het is Chromium waar de privacybewuste gebruiker die om wat voor reden ook wel een Chrome-compatibele browser wil, zich op moet focussen. Nu bestaat het Chromium-project zelve hoofdzakelijk uit de engine, plus vaak instabiele ‘nightly builds’ waar de gemiddelde niet-nerd niet vrolijk van wordt. Gelukkig zijn er ook stabiele builds van een op Chromium gebaseerde browser te vinden op https://chromium.woolyss.com/. Voor zo ongeveer elk denkbaar besturingssysteem om precies te zijn. 

De grootste ‘tekortkoming’ van Chromium Browser ten opzichte van de ‘echte’ Chrome is, dat er géén automatische updater aan boord is. Je moet je browser dus zelf bij de tijd houden. Dat betekent in principe met regelmaat de genoemde website bezoeken. Het updateproces werkt precies eender als het voor de eerste keer installeren: klik onder (bijvoorbeeld) Windows op Chromium for 64-bit Windows op de meest recente Installer.

©PXimport

Download het installatiebestand en dubbelklik om het uit te voeren. Chromium heeft geen digitale handtekening aan boord, dus het kán zijn – afhankelijk van je systeeminstellingen – dat Windows een waarschuwing toont. In dat geval klik je in het waarschuwingsvenster op Meer informatie en dan de knop Toch installeren. 

Ben je erg achterdochtig, voer dan eventueel direct na de download en voor starten van het bestand mini_installer.sync.exe even een handmatige scan uit. Mocht je na een paar weken een nieuwere versie op de downloadsite aantreffen, dan pik je de installer op en doorloop je de procedure opnieuw. In dat geval blijven alle instellingen, extensies, bookmarks enzovoort bewaard.

Extensies in Chromium

Chromium oogt en werkt precies hetzelfde als Chrome. Ook alle extensies worden ondersteund. Heb je bijvoorbeeld een virusscanner geïnstalleerd met browser-extensies voor Chrome, dan zal Chromium ook als ‘doel’ herkend worden. Je ziet dan – ietwat onpraktisch –de melding Fout staan rechtsboven in het venster van Chromium, direct naast de knop met de drie verticaal georiënteerde puntjes. Speciaal voor deze foutstatus oranje gekleurd. 

Klik op de puntjesknop en je ziet dat de ‘fout’melding bestaat uit beschikbare maar nog niet geactiveerde extensies. In ons voorbeeld voor Bitdefender. Klik op de extensie(s) en activeer ze middels een klik op Extensie aanzetten.

Je kunt elke Chrome-extensie ook Chromium gebruiken. Klik maar eens op de knop met de drie puntjes rechtsboven in het venster van Chromium en dan onder Meer hulpprogramma’s op Extensies. Klik in het daarop geopende pagina op de knop met de drie streepjes linksbovenaan en dan onderaan het paneel dat je dan ziet op Chrome Web Store openen. Zoals je ziet zijn alle bekende extensies die je ook uit Chrome kent beschikbaar en installeerbaar. Waaronder adblockers en vele tools. 

©PXimport

Installeer je favoriete exemplaren dus ook in Chromium. Bedenk hierbij wel, dat extensies zelve ook privacy-gevoelige gegevens naar hun maker kunnen doorsluizen. Ga je bijvoorbeeld allerlei extensies van Google installeren, dan kom je op het punt terecht waarbij je je af kunt vragen of gebruik van Chromium heel zinvol is…

Lees ook: Zo kun je zien of een Chrome-extensie veilig is

Progressive Web Apps

Zoals beloofd kun je met Chromium ook PWA’s installeren. Handig, want daarmee geef je je Windows-pc of notebook de essentiële vaardigheden van een Chromebook. Zoek een PWA, bijvoorbeeld de Spotify web-player. Als je goed aan de rechterkant van de adresbalk kijkt, zie je daar een installatieknopje. Klik hierop en dan op de knop Installeren. 

Uiteindelijk verschijnt een snelkoppeling naar – in dit geval – Spotify op het bureaublad. Dubbelklik erop en de Spotify player start als ware het een Windows-app. 

Zo’n PWA weer verwijderen doe je door in het venster van de ongewenste PWA op en klik (min of meer) rechtsboven in het venster op de drie puntjes-knop, gevolgd door een klik op (in dit voorbeeld) Spotify verwijderen. 

©PXimport

Net als Chrome

De instellingsmogelijkheden van Chromium zijn ’t zelfde als die van Chrome. Handig, want daardoor kun je de tips in ons artikel over Chrome-instellingen ook gebruiken voor Chromium. Mocht het niet-automatisch updaten van Chromium voor jou een struikelblok(je) zijn, dan bestaan er tools en extensies om dat euvel te verhelpen. Neem de waarschuwing op de gelinkte site wel ter harte en wees er voorzichtig mee.

HDMI 2.1 is de nieuwste standaard voor beeldoverdracht, maar lang niet iedereen heeft de extra bandbreedte ook écht nodig. Vooral voor gamers met een PlayStation 5, Xbox Series X of krachtige pc is het relevant. Kijk je alleen films of televisie? Dan volstaat de oudere aansluiting vaak prima. Wij leggen uit waar de grens ligt.

Als je momenteel op zoek bent naar een nieuwe televisie of monitor vlíegen de technische termen je om de oren. HDMI 2.1 wordt door fabrikanten en winkels vaak gepresenteerd als een absolute noodzaak voor een scherm dat klaar is voor de toekomst. Hierdoor ontstaat de angst dat je een miskoop doet als je kiest voor een model met de oudere HDMI 2.0-standaard. Toch is dat in veel Nederlandse huiskamers een misvatting, want de voordelen zijn nogal specifiek. Veel consumenten betalen onnodig extra voor een functie die ze technisch gezien nooit zullen activeren. Na het lezen van dit artikel weet je precies of jij die snelle poort nodig hebt, of dat je dat budget beter aan een groter scherm of beter geluid kunt besteden.

De kern van het probleem: bandbreedte

Het fundamentele verschil tussen de gangbare HDMI 2.0-standaard en de nieuwere 2.1-versie zit 'm in de digitale snelweg die ze bieden. Je kunt het zien als een waterleiding: door een 2.1-kabel kan veel meer water (of dus data) tegelijk worden gepompt (48 Gbit/s in dit geval) dan door de oudere 2.0-variant (die 'maar' 18 Gbit/s kan verwerken). Die extra ruimte is nodig voor 4K-beelden met een zeer hoge verversingssnelheid (120 beelden per seconde) of voor extreem hoge resoluties zoals 8K.

Een hardnekkige mythe is dat HDMI 2.1 het beeld altijd mooier maakt. Dat is onjuist. Als je naar een Netflix-serie kijkt in 4K, ziet dat er via een 2.0-poort exact hetzelfde uit als via een 2.1-poort. De kabel verandert niets aan de kleuren, de scherpte of het contrast; hij zorgt er alleen voor dat het signaal 'erdoor' past. Pas als er een file op de kabel ontstaat (omdat je te veel beelden per seconde wilt versturen) wordt de nieuwe standaard noodzakelijk. Zolang je dataverbruik onder de limiet van HDMI 2.0 blijft, voegt versie 2.1 niets toe aan de beeldkwaliteit.

Wanneer werkt dit wél goed?

HDMI 2.1 komt pas echt tot zijn recht als je de grenzen van beweging en snelheid opzoekt. Dat is vrijwel exclusief het domein van de fanatieke gamer. Heb je een PlayStation 5 of Xbox Series X in huis en wil je games spelen in de hoogste 4K-resolutie met 120 beelden per seconde (120 Hz)? Dan is een HDMI 2.1-aansluiting op je tv onmisbaar. Zonder deze poort blijft je console steken op 60 beelden per seconde, wat minder vloeiend oogt bij snelle shooters of racegames.

Ook pc-gamers met een zware, moderne videokaart (zoals de NVIDIA RTX 40- of 50-serie) profiteren hiervan als ze hun pc op de tv aansluiten. Naast de snelheid biedt de 2.1-standaard ondersteuning voor Variable Refresh Rate (VRR). Dat zorgt ervoor dat de televisie zijn verversingssnelheid continu aanpast aan de spelcomputer, wat haperingen en 'tearing' (waarbij het beeld in tweeën lijkt te breken) voorkomt. Daarnaast is er Auto Low Latency Mode (ALLM), een signaal waardoor je tv automatisch naar de spelmodus schakelt zodra je de console aanzet. Voor wie de maximale prestaties uit een moderne spelcomputer wil halen, is HDMI 2.1 dus een logische en eigenlijk verplichte keuze.

Oké, maar wanneer werkt dit níet goed?

Voor de gemiddelde kijker is de meerwaarde van HDMI 2.1 nagenoeg nihil. Kijk je voornamelijk lineaire televisie (nieuws, talkshows), sportwedstrijden, films op Blu-ray of series via streamingdiensten als Disney+ en Videoland? Dan kom je nooit in de buurt van de bandbreedte die HDMI 2.0 niet meer aankan. Films en series worden vrijwel altijd gemaakt en uitgezonden in 24, 30 of maximaal 60 beelden per seconde. Een standaard HDMI 2.0-aansluiting kan 4K-beeld op 60 Hz fluitend aan, inclusief HDR (High Dynamic Range).

Ook voor bezitters van een oudere of minder krachtige spelcomputer, zoals de PlayStation 4, de Xbox One of de Nintendo Switch, voegt de nieuwe poort niets toe. Het signaal dat deze apparaten uitsturen is simpelweg niet zwaar genoeg om de bredere snelweg nodig te hebben. Je koopt in dat geval een Ferrari om er vervolgens alleen maar mee in een 30-kilometerzone te rijden. Je betaalt voor capaciteit die ongebruikt blijft, terwijl je dat geld wellicht beter had kunnen investeren in een tv met een beter contrast of hogere helderheid.

Dealbreakers

Er zijn specifieke situaties waarin het blindstaren op HDMI 2.1 je keuze onnodig beperkt of zelfs leidt tot een slechtere aankoop. Dit zijn de harde grenzen:

©DC Studio

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om de juiste keuze te maken, moet je kritisch kijken naar wat er in je tv-meubel staat of komt te staan. De vuistregel is eenvoudig: ben jij iemand die elke frame telt in een online shooter en heb je de hardware om dat te genereren? Dan moet HDMI 2.1 bovenaan je wensenlijst staan; zonder die poort knijp je de prestaties van je dure console af en mis je de soepelheid waarvoor je betaald hebt.

Ben je daarentegen een filmliefhebber die geniet van de hoogste beeldkwaliteit in HDR, of kijk je vooral sport? Richt je dan op het contrast, de helderheid en de kleurweergave van het paneel. Een kwalitatief hoogwaardig paneel met een 'oudere' aansluiting geeft een indrukwekkender plaatje bij films dan een middelmatige tv die toevallig wél een 2.1-aansluiting heeft. Laat je niet gek maken door het idee van toekomstbestendigheid als de beloofde toekomst niet aansluit bij jouw kijkgedrag.

Dus...

HDMI 2.1 is essentieel voor gamers met een PS5, Xbox Series X of krachtige pc die willen spelen in 4K bij 120 Hz. Voor filmkijkers, serie-bingers en tv-kijkers biedt de standaard geen zichtbare beeldverbetering ten opzichte van HDMI 2.0. De extra bandbreedte is puur bedoeld voor zeer hoge framerates die videocontent niet gebruikt. Kies alleen voor HDMI 2.1 als je hardware hebt die deze snelheid daadwerkelijk kan benutten. In alle andere gevallen is de kwaliteit van het beeldscherm zelf veel belangrijker dan het type aansluiting.

Op 26 januari kan de wereld aan de slag met Highguard. Het lijkt erop dat iedereen weet wat Highguard is, terwijl tegelijkertijd ook niemand precies weet wát Highguard nou precies is. In dit artikel zetten we dus uiteen wanneer je de game kunt spelen, en waarom deze titel van Wildlight Entertainment zoveel aandacht krijgt.

Releasedatrum van Highguard

Highguard is vanaf vandaag, 26 januari, rond 19:00 uur Nederlandse tijd beschikbaar op pc, PlayStation 5 en Xbox Series X en S. De exacte releasetijd is nog niet bekend, maar vermoedelijk zal de game rond die tijd op alle platforms beschikbaar worden.

Daarbij is het spel free-to-play, dus je hoeft niets te betalen om Highguard te spelen. Daarbij ondersteunt de game crossplay en cross-save, dus je kunt de game samen met vrienden op andere platforms spelen en je progressie op andere platforms meenemen. Het spel is niet te preloaden, maar vereist op pc in ieder geval 25 GB aan beschikbare opslagruimte.

Met de lancering van het spel zendt ontwikkelaar Wildlight Entertaiment om 19:00 uur Nederlandse tijd ook direct een zogenaamde Launch Showcase uit op YouTube - ook hieronder te bekijken. De studio belooft in deze showcase een ‘deepdive in de gameplay’ van Highguard te tonen, de contentplannen voor het eerste jaar uit de doeken te doen en nog ‘veel meer’. 

Wat is Highguard?

Aan team-based PvP heroshooters als Overwatch is geen gebrek, maar Highguard lijkt zich bij die groep te scharen. Het spel wordt ontwikkeld door Wildlight Entertainment, dat weer bestaat uit oud-ontwikkelaars van onder andere Titanfall en Apex Legends. Mensen die dus meer dan prima shooters in elkaar hebben gedraaid, waardoor de interesse toch ietwat gewekt wordt. 

Ieder team in de game bestaat uit drie zogenaamde Wardens, waarvoor verschillende personages gekozen kunnen worden. In de trailer zien we bijvoorbeeld een ridderachtige personage, die met een speciale vaardigheid elektrische stokken rond kan gooien. Ook is er een groot ijsmonster dat schijnbaar muren kan laten verschijnen, een soort cowboy met beestachtige klauwen en een personage dat met messen kan gooien. Ook heeft ieder personage schijnbaar toegang tot geweren om het vijandelijke team mee te bevechten.

Het doel van een potje is namelijk het vinden van de ‘Shieldbreaker’, een soort groot zwaard waarmee je de basis van de tegenstanders open kan breken en uiteindelijk overnemen. Wanneer dit lukt is het potje gewonnen. In de context van de game krijgt jouw team op die manier de controle over het continent. 

©Wildlight Entertainment

Waarom is er zoveel om Highguard te doen?

Wildlight positioneert de game in hun marketing als een “nieuw soort shooter”, maar veel spelers zijn op basis van de trailer nog niet overtuigd. Highguard doet qua opzet van de potjes wel een paar dingen anders dan hero-shooters als Overwatch en Marvel Rivals, maar zoals Concord in 2024 liet zien is de huidige markt voor dit subgenre binnen shooters redelijk verzadigd. Velen zijn simpelweg nog niet overtuigd dat Highguard daadwerkelijk iets vernieuwends met zich mee weet te brengen.

Dit valt ook te verwijten aan een opvallend gebrek aan marketing van de game. Zo’n anderhalve maand voor release hoorden we voor het eerst van Highguard, toen de trailer werd getoond als afsluiter van The Game Awards. Normaliter is de laatste aankondiging van die show een van de hoogtepunten, maar Highguard wist mensen niet te enthousiasmeren. 

De gesprekken rondom Highguard werden echter nog vreemder, toen opviel dat Wildlight geruime tijd niets meer plaatste op sociale media over de game. Na de initiële aankondiging van de game werd er wekenlang niets meer geplaatst op het X-account van Highguard, tot drie dagen voor launch - toen het bedrijf een countdown startte. Ook dit maakte het lastig om enthousiast te worden voor Highguard. 

©Wildlight Entertainment

In de afgelopen dagen doken er berichten en geruchten op die stelden dat Geoff Keighley - de presentator en oprichter van The Game Awards - Highguard specifiek had uitgekozen als afsluiter van The Game Awards, omdat hij hier wel iets in zag. Op 25 januari plaatste Keighley een gif op X, waarin John Hammond uit Jurassic Park zegt: “Over 48 uur accepteer ik jullie verontschuldigingen”. 

Natuurlijk gunnen we iedere game waar tijd en passie in heeft gezeten het beste, maar het is ook niet te ontkennen dat het verhaal rondom Highguard op zijn minst frappant te noemen is. Nou ja, vanaf 19:00 uur kunnen we het spel zelf onder handen nemen. Verwacht daarom binnenkort impressies op onze socials en ID.nl.