Je Chromebook beschikt (natuurlijk…) over een uitgebreid bestandsbeheerprogramma. We gaan eens kijken wat je daar zoal mee kunt. Inclusief zippen en unzippen.

Een Chromebook is primair bedoeld voor online gerelateerd werk. Het verklaart alvast waarom de interne opslagruimte van deze apparaten anno 2021 tamelijk beperkt is. 64 GB is min of meer gemiddeld; met 128 GB ben je helemaal het heertje. Of dat echt praktisch is, laten we nu even wijselijk in het midden. Feit is dat je gedurende het gebruik van je Chromebook natuurlijk wel degelijk lokaal bewaarde bestande genereert. Google ziet het liefst dat je die zo snel mogelijk naar hun cloudopslag overhevelt. Omdat de gratis beperkte opslag dan snel volloopt zijn er genoeg opties om die gratis ruimte tegen een maandelijkse betaling uit te breiden. 

Wil je documenten liefst toch lokaal opslaan, dan kan dat. Zeker als het gaat om kleinere bestanden kun je nog wel een tijd vooruit met de interne opslag. Ook kun je simpelweg een sd-geheugenkaart inprikken om voor meer ademruimte te zorgen. En last but not least heb je wellicht een nas thuis staan. Dan is er (vrijwel) helemaal geen sprake meer van een opslaglimiet.

Bestanden

De sleutel tot het beheren van je bestanden – lokaal, op een sd-kaart of je nas- is de app Bestanden. Dit is de ‘Verkenner’ van ChromeOS, het besturingssysteem van je Chromebook. Je vindt het op de Plank (het dock dat standaard onderin beeld staat), of in je app-overzicht. Dat laatste bereik je door op de knop met het cirkeltje helemaal links op het dock te klikken, gevolgd door een klik op ^ in het geopende paneel. Is de app eenmaal gestart, dan zie je daarin diverse beschikbare mappen. Bedenk daarbij dat de map Downloads min of meer de standaard-opslagplek is voor zo ongeveer alles. Klik op de map en je ziet daarin – zeker als je je Chromebook alweer een tijdje hebt gebruikt – een lijst bestanden staan. Mooi moment om daar meteen even kritisch naar te kijken. Zeker met de relatief beperkte opslagruimte van veel Chromebooks is het onzin om grote bestanden daar langdurig te parkeren. 

Heb je iets écht niet meer nodig, dan is verwijderen een kwestie van Alt-klikken (of als je een externe muis gebruikt op de rechter muisknop klikken) en dan voor de optie Verwijderen in het geopende contextmenu kiezen. Je kunt ook meerdere bestanden selecteren door a la Windows de Control-toets tijdens het selecteren ingedrukt te houden (of maak gebruik van de Shift-toets om groepen bestanden in één klap te selecteren).

©PXimport

Zippen

Heb je eenmaal een setje bestanden geselecteerd, dan kun je ze ook comprimeren naar een .zip-archief. Alt-klik of klik met de rechter muisknop (die standaard niet op de trackpad van een Chromebook zit!) op een selectie en dan in het geopende contextmenu op Geselecteerde bestanden inpakken. Wacht even tot het zippen voltooid is en je hebt een bestand met de naam Archive.zip. Ietwat onhandig qua naamgeving; om de naam van dit archief naar iets meer herkenbaars te wijzigen Alt-klik (of rechter muisknop-klik) je erop, gevolgd door een klik op Naam wijzigen. Tik iets passends en let daarbij op dat je de bestandsextensie .zip niet verandert! Druk op Enter en klaar. Als deze zip-actie bedoeld was om wat opslagruimte te winnen, vergeet dan niet aansluitend de oorspronkelijke bestanden te wissen.

Naar je nas

Om bestanden naar je nas over te hevelen, moet je eerst de daarop aanwezige gedeelde mappen toegankelijk maken. Klik daarvoor in het venster Bestanden op de knop met de drie verticaal geplaatste puntjes. In het geopende contextmenu klik je vervolgens onder Nieuwe service toevoegen op SMB-fileshare. De kans is aanwezig dat – na even wachten – ChromeOS je NAS automatisch opspoort. Indien niet, tik dan simpelweg het adres van je nas onder URL voor fileshare. Bijvoorbeeld iets als \\192.168.1.133\{gedeelde mapnaam}. Let op de dubbele \ aan het begin. De naam van de gedeelde map weet je als het goed is (of deze achterhaal je door bij de gebruikersinterface van je NAS in te loggen). Tik verder gebruikersnaam en bijbehorend wachtwoord van (een van) je NAS-account(s) in en klik op Toevoegen.

©PXimport

Kopiëren of verplaatsen

De map verschijnt nu in het lijstje in de linker kolom van Bestanden. Klik erop en je kunt er bestanden vanuit bijvoorbeeld de map Downloads naartoe slepen om te kopiëren. Om de selectie te verplaatsen, klik je er met de rechter muisknop of een Alt-klik op, gevolgd door een klik op Knip. Blader naar de nas-map waarin je wilt plakken, klik daar met de rechter muisknop op en kies dan in het geopende contextmenu voor Plak. Klaar. Op dezelfde manier kun je ook een bestanden naar een sd-kaart overhevelen.

SD geheugenkaart

Prik je zo’n (micro) sd-geheugenkaart in je Chromebook, dan is deze direct beschikbaar. Hij verschijnt in de kolom links van Bestanden, helemaal onderaan. Mocht je het willen, dan is de kaart te formatteren. Dat regel je via een alt-klik annex rechter muisklik op de kaartnaam, gevolgd door een klik op Apparaat formatteren. Op je dan maagdelijk lege kaart kun je dan naar hartenlust bestanden bewaren. Omdat geheugenkaartjes erg goedkoop zijn tegenwoordig, breid je hiermee de lokale opslagruimte op je systeem natuurlijk erg efficiënt uit. Vergeet nooit om de geheugenkaart – na gebruik – netjes te verwijderen. Klik daarvoor op het knopje in de vorm van een dakje en streepje rechts van de geheugenkaartnaam. De kaart verdwijnt nu uit het overzicht, waarna je ‘m fysiek kunt verwijderen.

©PXimport

Onderweg telt soms iedere gram, zeker als je veel reist. Voor wie niet houdt van een zware rugtas heeft HP de OmniBook 7 Aero. Deze laptop weegt nog geen kilogram, maar heeft toch een processor met 8 cores in combinatie met 32 GB RAM. Dat klinkt als een uitstekend product voor wie veel onderweg is. Of dat echt zo is? Wij hebben hem getest.

Natuurlijk wist ik dat de HP OmniBook 7 Aero ongeveer een kilogram weegt, maar toch was ik positief verrast toen ik hem uit de doos haalde. De OmniBook 7 Aero is zó licht dat het bijna een stuk speelgoed lijkt. Dat is gelukkig niet het geval, want de behuizing van een aluminium-magnesium-legering zit ondanks het geringe gewicht degelijk in elkaar. Het is daardoor een laptop die je zonder zorgen in je rugtas stopt, waarna je eigenlijk niet meer merkt dat je hem bij je hebt. Mijn eigen laptop is met 1,35 kilogram ook niet bijzonder zwaar, maar toch voel ik een duidelijk verschil als ik de OmniBook 7 Aero meeneem. Fijn als je dagelijks met de trein naar kantoor of studie gaat.

©Jeroen Boer - ID.nl

Waar ik ook blij van word, is dat HP ondanks de compacte behuizing toch in een fijne verzameling aansluitingen heeft voorzien. Natuurlijk wordt de basis tegenwoordig gedekt door usb-c en daarvan krijg je er twee die allebei geschikt zijn voor zowel laden als het aansluiten van een beeldscherm. Thuis of op kantoor kun je hem dus met één kabel aansluiten op je werkplek. Maar omdat je een lichte laptop waarschijnlijk juist onderweg gebruikt, is het fijn dat HP je ook twee normale usb-poorten, een HDMI-aansluiting en een headsetaansluiting geeft. Zo kun je hem ook gewoon gebruiken op plekken waar nog een oudere monitor of beamer staat en heb je ook voor een usb-stickje geen adapter nodig. Het enige dat een klein beetje jammer is, is dat de usb-c-poorten geen usb 4 ondersteunen terwijl de gebruikte processor dat op zich wel kan.

©Jeroen Boer - ID.nl

Lekker tikken

Als je het scherm openklapt, wordt het palmgedeelte in een lichte hoek gezet zodat je fijner kunt tikken. Dat is op de OmniBook sowieso geen straf. Het toetsenbord heeft een prettige aanslag met duidelijke feedback. Prettig, zeker als je net als ik veel met teksten werkt. Het toetsenbord ziet er met zijn grijze toetsen ook overzichtelijk uit en heeft toetsverlichting in twee helderheidsstanden. Een eigenschap die wat mij betreft vooral weer onderweg als je werkt op allerlei ongunstige locaties onmisbaar is. De touchpad met geïntegreerde fysieke knop laat zich eerder omschrijven als oké. Het geheel werkt op zich goed, maar voelt wel minder premium dan het uitstekende toetsenbord.

©Jeroen Boer - ID.nl

Geen last van spiegeling

Het 13,3inch-scherm maakt gebruik van een IPS-paneel en heeft een resolutie van 2560 × 1600 pixels. Hierdoor krijg je goede inkijkhoeken en een scherp beeld. Handig voor onderweg is dat HP het paneel mat heeft afgewerkt, zodat je geen last hebt van storende lichtinval. Ook de helderheid is voor veel omstandigheden hoog genoeg. Verder is het scherm niet heel bijzonder. Zo wordt er slechts een maximale verversingssnelheid van 60 Hz ondersteund, terwijl steeds meer duurdere laptops schermen met een hogere verversingssnelheid hebben. Dat heeft misschien ook iets met de accuduur te maken, iets waarover je verderop meer leest. Boven het scherm vind je een prima webcam die ook geschikt is voor inloggen met gezichtsherkenning via Windows Hello. Prettig is dat de webcam een schuifje heeft om de lens fysiek te bedekken; zo weet je zeker dat je niet bespied wordt.

©Jeroen Boer - ID.nl

Goede prestaties

Op papier stelt de configuratie met een Ryzen AI 7 350, 32 GB RAM en een 1TB-ssd niet teleur. Misschien is 32 GB RAM een beetje overdreven voor een laptop die zich niet laat omschrijven als workstation, maar het is voor een laptop waarvan je het geheugen niet kunt uitbreiden ook weer niet heel gek. Dit is wellicht juist het moment om nog even je slag te slaan voordat laptops met veel geheugen veel duurder worden. De opslag wordt verzorgd door een ssd van 1 TB die gewoon prima presteert. Het is een M.2-ssd die je eventueel kunt vervangen als je opslag tekort komt.

De Ryzen AI 7 350 combineert vier normale met vier energiezuinige cores en heeft een npu die voldoet aan de eisen voor een Copilot+-pc. Je krijgt dus alle extra AI-functies van Windows 11. De prestaties van de chip zijn goed en de laptop scoort een mooie 7527 punten in PCMark 10. Ook de score van 1975 en 12433 punten in CineBench R23 voor respectievelijk single-core- en multi-core-prestaties zijn voor een mobiele processor uitstekend. De prestaties kennen bovendien weinig verval als je de laptop langdurig aan het werk zet. Helaas verandert de koeling dan wel in een soort stofzuiger: de laptop laat goed van zich horen als je hem wat langer aan het werk zet. Bij lichte dingen als browsen of tekstverwerken is de laptop gelukkig wel stil.

©Jeroen Boer - ID.nl

Best wel kleine accu

Wanneer een laptop zo dun en licht mogelijk is, kan het bijna niet anders dan dat er ergens concessies gedaan zijn. Dat is in het geval van deze HP overduidelijk de accu, want een accu met een capaciteit van slechts 43 Wh is tegenwoordig wel heel magertjes. Toch wist de HP me positief te verrassen, want de werktijd bij alledaagse (kantoor)werkzaamheden is met zo'n 12 uur helemaal niet zo verkeerd. Natuurlijk zijn er genoeg laptops met een veel langere accuduur (waaronder de eveneens ook superlichte ASUS ZenBook A14), maar een echte dealbreaker is de werktijd ook weer niet.

©Jeroen Boer - ID.nl

En gamen?

De Ryzen AI 7 350 heeft een geïntegreerde AMD Radeon 860M-gpu en is volgens AMD ook geschikt voor gamen. Je kunt natuurlijk niet verwachten dat een geïntegreerde gpu echt topprestaties biedt. Een score van 2571 punten in 3D mark Time Spy is in ieder geval niet heel indrukwekkend. Ik heb Shadow of the Tomb Raider geïnstalleerd, een spel waarvan ik weet dat het inmiddels goed speelbaar is op een geïntegreerde gpu. Het is een spel van alweer zeven jaar oud, maar grafisch nog altijd mooi. Om op Full HD een beetje soepel te kunnen spelen, moest ik kiezen voor de voorinstelling Lowest waarmee je zo'n 54 fps haalt. Opvallend is dat er met AI-upscaler Intel XeSS niet significant meer frames gehaald worden. Jammer, want op andere laptops heb ik goede ervaringen met zulke AI-upscalers. Het hangt natuurlijk ook een beetje van het spel af en een titel met ondersteuning voor AMD's eigen FSR presteert misschien wel wat beter. De prestaties in Shadow of the Tomb Raider geven wel een goed beeld van de mogelijkheden. Voor soepel gamen zul je wat oudere spellen met lagere kwaliteitsinstellingen of esports-titels moeten spelen. Dit klinkt misschien teleurstellend, maar voor een dunne en lichte ultrabook zijn de prestaties helemaal niet zo verkeerd. 

Conclusie

De HP OmniBook 7 Aero is al met al een heel fijne laptop en dat komt voor een groot deel door het gewicht. Je moet hem dus ook vooral overwegen als je echt een lichte laptop wilt hebben. De laptop weegt nog geen kilo, waardoor je hem altijd makkelijk meeneemt. Ondanks het lage gewicht zijn de prestaties prima en kun je comfortabel werken. Over de stevigheid hoef je je geen zorgen te maken; de aluminium-magnesiumbehuizing is lekker degelijk. Natuurlijk heeft HP wel wat concessies moeten doen om dat lage gewicht te bereiken. Zo is de accucapaciteit niet heel indrukwekkend, al overleef je met 12 uur werktijd op zich wel een werkdag. Voor hetzelfde geld kun je zeker laptops kopen waar je langer op kunt werken, maar die wegen dan ook een stuk meer dan een kilo.

Sony zou overwegen de PlayStation 6 intern uit te stellen en de console pas ergens na 2028 uit te brengen.

Dat meent MST Financial-analist David Gibson via Sandstone Insights Japan. Hoewel de PlayStation 5 al meer dan vijf jaar beschikbaar is - de console kwam eind 2020 uit - is het volgens hem onwaarschijnlijk dat Sony de PlayStation 6 binnenkort uitbrengt.

"Sony verwacht dat de levenscyclus van de PlayStation 5 wordt verlengd, en dat de PlayStation 6-release langer op zich laat wachten dan de meesten voorspellen", zo stelt Gibson. Hij verwacht dat de nieuwe console pas ergens na 2028 uitkomt - op zijn vroegst dus in 2029.

PlayStation 6 is nog niet aangekondigd

Sony zelf heeft nog geen officiële releaseperiode gegeven voor de PlayStation 6. De console is immers nog niet officieel aangekondigd, al is het logisch dat het bedrijf achter de schermen al aan een opvolger van de PlayStation 5 werkt.

Eerder gingen er al wel geruchten over een PS6-release in 2027 of 2028, maar volgens bovengenoemde analyse wordt het dus pas later. Er gaan ook geruchten dat Sony twee apparaten wil uitbrengen: een traditionele console en een hybride versie die ook als handheld gebruikt kan worden - vergelijkbaar met de Nintendo Switch dus.

Reden voor vertraging

Een van de redenen voor een vertraagde komst van PlayStation 6 kunnen de alsmaar stijgende prijzen voor geheugen zijn. Prijzen van RAM (Random Access Memory) stijgen alsmaar doordat er massaal RAM nodig is om het alsmaar populairder wordende AI werkende te houden. RAM is echter nodig in spelcomputers.

De theorie is dat bedrijven nu hun plannen voor nieuwe consoles uitstellen, omdat de prijzen voor RAM zo hoog liggen. Dat zou immers betekenen dat men ook hogere prijzen voor nieuwe consoles moet vragen, en dat zou eventueel een negatief effect op het succes van deze consoles kunnen hebben.

Valkuil van uitstel

Het intern uitstellen van de PlayStation 6 - of andere consoles - kan echter een prijzige aangelegenheid zijn voor bedrijven. Sony heeft vele miljoenen dollars in de ontwikkeling van een nieuwe console gestoken en mogelijk de technologie die in deze console zit gekozen.

Door de PlayStation 6 uit te stellen, veroudert de technologie in de console ook, en komt het bedrijf voor een lastige keuze te staan: gooit Sony de vele miljoenen aan onderzoekskosten weg om nieuwe specificaties samen te stellen, of brengt het bedrijf op een later moment een console met ietwat achterhaalde specificaties uit?