Je Chromebook beschikt (natuurlijk…) over een uitgebreid bestandsbeheerprogramma. We gaan eens kijken wat je daar zoal mee kunt. Inclusief zippen en unzippen.

Een Chromebook is primair bedoeld voor online gerelateerd werk. Het verklaart alvast waarom de interne opslagruimte van deze apparaten anno 2021 tamelijk beperkt is. 64 GB is min of meer gemiddeld; met 128 GB ben je helemaal het heertje. Of dat echt praktisch is, laten we nu even wijselijk in het midden. Feit is dat je gedurende het gebruik van je Chromebook natuurlijk wel degelijk lokaal bewaarde bestande genereert. Google ziet het liefst dat je die zo snel mogelijk naar hun cloudopslag overhevelt. Omdat de gratis beperkte opslag dan snel volloopt zijn er genoeg opties om die gratis ruimte tegen een maandelijkse betaling uit te breiden. 

Wil je documenten liefst toch lokaal opslaan, dan kan dat. Zeker als het gaat om kleinere bestanden kun je nog wel een tijd vooruit met de interne opslag. Ook kun je simpelweg een sd-geheugenkaart inprikken om voor meer ademruimte te zorgen. En last but not least heb je wellicht een nas thuis staan. Dan is er (vrijwel) helemaal geen sprake meer van een opslaglimiet.

Bestanden

De sleutel tot het beheren van je bestanden – lokaal, op een sd-kaart of je nas- is de app Bestanden. Dit is de ‘Verkenner’ van ChromeOS, het besturingssysteem van je Chromebook. Je vindt het op de Plank (het dock dat standaard onderin beeld staat), of in je app-overzicht. Dat laatste bereik je door op de knop met het cirkeltje helemaal links op het dock te klikken, gevolgd door een klik op ^ in het geopende paneel. Is de app eenmaal gestart, dan zie je daarin diverse beschikbare mappen. Bedenk daarbij dat de map Downloads min of meer de standaard-opslagplek is voor zo ongeveer alles. Klik op de map en je ziet daarin – zeker als je je Chromebook alweer een tijdje hebt gebruikt – een lijst bestanden staan. Mooi moment om daar meteen even kritisch naar te kijken. Zeker met de relatief beperkte opslagruimte van veel Chromebooks is het onzin om grote bestanden daar langdurig te parkeren. 

Heb je iets écht niet meer nodig, dan is verwijderen een kwestie van Alt-klikken (of als je een externe muis gebruikt op de rechter muisknop klikken) en dan voor de optie Verwijderen in het geopende contextmenu kiezen. Je kunt ook meerdere bestanden selecteren door a la Windows de Control-toets tijdens het selecteren ingedrukt te houden (of maak gebruik van de Shift-toets om groepen bestanden in één klap te selecteren).

©PXimport

Zippen

Heb je eenmaal een setje bestanden geselecteerd, dan kun je ze ook comprimeren naar een .zip-archief. Alt-klik of klik met de rechter muisknop (die standaard niet op de trackpad van een Chromebook zit!) op een selectie en dan in het geopende contextmenu op Geselecteerde bestanden inpakken. Wacht even tot het zippen voltooid is en je hebt een bestand met de naam Archive.zip. Ietwat onhandig qua naamgeving; om de naam van dit archief naar iets meer herkenbaars te wijzigen Alt-klik (of rechter muisknop-klik) je erop, gevolgd door een klik op Naam wijzigen. Tik iets passends en let daarbij op dat je de bestandsextensie .zip niet verandert! Druk op Enter en klaar. Als deze zip-actie bedoeld was om wat opslagruimte te winnen, vergeet dan niet aansluitend de oorspronkelijke bestanden te wissen.

Naar je nas

Om bestanden naar je nas over te hevelen, moet je eerst de daarop aanwezige gedeelde mappen toegankelijk maken. Klik daarvoor in het venster Bestanden op de knop met de drie verticaal geplaatste puntjes. In het geopende contextmenu klik je vervolgens onder Nieuwe service toevoegen op SMB-fileshare. De kans is aanwezig dat – na even wachten – ChromeOS je NAS automatisch opspoort. Indien niet, tik dan simpelweg het adres van je nas onder URL voor fileshare. Bijvoorbeeld iets als \\192.168.1.133\{gedeelde mapnaam}. Let op de dubbele \ aan het begin. De naam van de gedeelde map weet je als het goed is (of deze achterhaal je door bij de gebruikersinterface van je NAS in te loggen). Tik verder gebruikersnaam en bijbehorend wachtwoord van (een van) je NAS-account(s) in en klik op Toevoegen.

©PXimport

Kopiëren of verplaatsen

De map verschijnt nu in het lijstje in de linker kolom van Bestanden. Klik erop en je kunt er bestanden vanuit bijvoorbeeld de map Downloads naartoe slepen om te kopiëren. Om de selectie te verplaatsen, klik je er met de rechter muisknop of een Alt-klik op, gevolgd door een klik op Knip. Blader naar de nas-map waarin je wilt plakken, klik daar met de rechter muisknop op en kies dan in het geopende contextmenu voor Plak. Klaar. Op dezelfde manier kun je ook een bestanden naar een sd-kaart overhevelen.

SD geheugenkaart

Prik je zo’n (micro) sd-geheugenkaart in je Chromebook, dan is deze direct beschikbaar. Hij verschijnt in de kolom links van Bestanden, helemaal onderaan. Mocht je het willen, dan is de kaart te formatteren. Dat regel je via een alt-klik annex rechter muisklik op de kaartnaam, gevolgd door een klik op Apparaat formatteren. Op je dan maagdelijk lege kaart kun je dan naar hartenlust bestanden bewaren. Omdat geheugenkaartjes erg goedkoop zijn tegenwoordig, breid je hiermee de lokale opslagruimte op je systeem natuurlijk erg efficiënt uit. Vergeet nooit om de geheugenkaart – na gebruik – netjes te verwijderen. Klik daarvoor op het knopje in de vorm van een dakje en streepje rechts van de geheugenkaartnaam. De kaart verdwijnt nu uit het overzicht, waarna je ‘m fysiek kunt verwijderen.

©PXimport

Wat maakt een mesh wifi systeem de allerbeste van het jaar? Natuurlijk, je kunt afgaan op specificaties, maar die zeggen niet alles. Je hebt veel meer aan eerlijke reviews. Het TP-Link Deco BE25 Smart Mesh WiFi 7-systeem is door consumenten op Kieskeurig.nl verkozen tot Best Reviewed van het Jaar 2025 in de categorie routers. Wat deze router zo bijzonder maakt, lees je in dit artikel.

Partnerbijdrage - in samenwerking met TP-Link

Best Reviewed 2025: de strengste jury van Nederland

Op Kieskeurig.nl delen elke dag duizenden mensen eerlijke ervaringen met producten die ze écht gebruiken. Die collectieve feedback vormt de basis voor de Best Reviewed‑awards: producten die zich het hele jaar lang in de praktijk hebben bewezen en keer op keer hoge tevredenheid laten zien bij echte gebruikers. Het gaat dus niet om mooie beloftes en marketingtaal, maar om wat mensen dagelijks merken in de praktijk: is het apparaat betrouwbaar? Doet het wat het moet doen? Is het makkelijk in gebruik? De strengste jury van Nederland heeft gesproken: in de categorie Routers werd de TP‑Link Deco BE25 Smart Mesh WiFi 7 uitgeroepen tot dé favoriet van 2025.

Wat maakt de TP-Link Deco BE25 zo bijzonder?

Wat dit mesh-systeem technisch zo aantrekkelijk maakt, is de combinatie van moderne wifi-technologie en slimme netwerkfuncties. De TP-Link Deco BE25 ondersteunt Dual-Band WiFi 7 met een gecombineerde snelheid tot 3,6 Gbps, waardoor bandbreedte-intensieve toepassingen zoals 4K-streaming en online gaming soepel verlopen. Elke unit is bovendien voorzien van twee 2,5 Gbps-bekabelde poorten, wat zorgt voor maximale doorvoercapaciteit en flexibele aansluitmogelijkheden voor bijvoorbeeld een NAS, pc of gameconsole.

Een ander sterk punt is de mogelijkheid tot gecombineerde bekabelde en draadloze backhaul: dit zorgt ervoor dat de verbinding tussen de verschillende wifi-punten niet alleen snel, maar ook uiterst stabiel is, met minder latentie. Dankzij Multi-Link Operation (MLO) wordt data via meerdere frequentiebanden en kanalen tegelijk verzonden, wat zowel de betrouwbaarheid als de snelheid van het netwerk ten goede komt.

Daarnaast zorgt AI-gestuurde roaming ervoor dat je apparaten automatisch verbinden met het sterkste wifi-punt, zonder dat je daar iets voor hoeft te doen. Met TP-Link HomeShield beschik je over uitgebreide netwerkbeveiliging, waaronder realtime IoT-beveiliging en ouderlijk toezicht. Tot slot is het systeem universeel compatibel met alle internetproviders, modems én eerdere Deco-modellen, zodat je eenvoudig kunt uitbreiden of upgraden.

Dankzij deze optelsom van slimme functies is de TP-Link Deco BE25 een toekomstbestendige keuze voor iedereen die thuis wil genieten van stabiele, snelle en veilige wifi overal in huis.

©TP-Link

TP-Link Deco BE25: waarom gebruikers zo tevreden zijn

De titel Best Reviewed van het Jaar 2025 is gebaseerd op wat gebruikers in het dagelijks gebruik écht belangrijk vinden: betrouwbaarheid, gebruiksgemak en prestaties. Juist op die vlakken scoort dit mesh-systeem keer op keer hoog.

Dat begint al met het installatieproces. Gebruikers geven aan dat het instellen van de set bijzonder eenvoudig is. "De installatie was erg eenvoudig dankzij de intuïtieve Deco-app, waarbij het systeem binnen een paar minuten operationeel was." Ook de snelheid en prestaties vallen in de smaak. De reacties liegen er niet om: "Ik was gelijk onder de indruk van de snelheid, op sommige plekken in huis haal ik met gemak 400 Mbps." En: "De snelheid is werkelijk top: zelfs in de verste hoeken van het huis blijft de verbinding stabiel en razendsnel."

Dat is mede te danken aan de sterke mesh-dekking en de soepele roaming tussen de units. Een gebruiker vat het krachtig samen: "De mesh WiFi zorgt voor een sterke en stabiele verbinding in het hele huis. Zelfs op zolder blijft de snelheid hoog en zonder haperingen." Anderen merken op dat apparaten automatisch overschakelen naar het dichtstbijzijnde wifi-punt: "Alle apparaten melden zich netjes aan bij het punt dat het dichtste in de buurt is. Telefoons schakelen vloeiend over."

De algehele gebruikservaring wordt bovendien als zeer positief ervaren. Niet alleen vanwege de prestaties, maar ook dankzij de handige app-functies. "Overal in huis een stabiele verbinding. De app biedt handige functies zoals apparaatbeheer en statusweergave," aldus een reviewer. En over de nieuwe WiFi 7-technologie zegt iemand: "Dankzij WiFi 7 profiteer je van extreem hoge doorvoersnelheden en minimale latency, ideaal voor gamen, streamen en zware downloads."

Hoewel er hier en daar kleine opmerkingen zijn - zoals dat de snelheidswinst van WiFi 7 niet altijd zichtbaar is op oudere apparaten - overheerst de positieve toon duidelijk. Wat consumenten vooral waarderen, is hoe de TP-Link Deco BE25 hun wifi-ervaring in huis structureel verbetert: minder uitval, meer snelheid en stabiel internet in elke ruimte. Dat maakt het tot een set waar je echt op kunt bouwen.

©TP-Link

Een eerlijk oordeel

De TP‑Link Deco BE25 combineert technische kracht met eenvoud en gebruiksgemak - precies wat veel consumenten zoeken in hun thuisnetwerk. Door de combinatie van snelle prestaties, brede dekking en een intuïtieve app‑gestuurde installatie verdient dit systeem de titel Best Reviewed van het Jaar 2025. Of je nu een groot huis hebt, meerdere apparaten tegelijk gebruikt of gewoon een stabielere en snellere wifi‑ervaring wilt: de TP-Link Deco BE25 is volgens gebruikers een uitstekende keuze.

Ontdek de TP‑Link Deco BE25 op Kieskeurig.nl

Achtpotige mottenballen, levende huidplooien en gemuteerde pelikanen: in het ‘schattige’ Reanimal kom je het allemaal tegen. Gelukkig sta je er niet alleen voor, want je kunt er voor kiezen om samen met een medespeler via coöp dit levende schilderij in te duiken - al is het resultaat vooral dat je sámen geen snars van het verhaal snapt.

Het Zweedse Tarsier Studios heeft al even geoefend met het concept van Reanimal. De game heeft namelijk een hoop weg van hun vorige games, Little Nightmares 1 en 2: ook hier wandel je door een stel surrealistische, levende horrorschilderijen.

Hoewel het niet letterlijk om een schilderij gaat, kan ik het gevoel niet anders beschrijven. Je beweegt je door een reeks prachtige omgevingen gevuld met bizarre monsters, die vooral de logica volgen van nachtmerries en kinderangsten. Reanimal lijkt in de verte wel een verhaal te willen vertellen, maar Tarsier beseft dondersgoed dat minimalisme het alleen maar griezeliger maakt.

Simpel doch effectief

De mist hangt over het waterlichaam. Er zit een kind in een bootje. Als je aan de knoppen zit te morren, heb je door dat jij het kind bestuurt - tijd om naar dat rode licht in de verte te varen. Als je dichterbij komt, blijkt het een boei te zijn, met daarnaast spartelend in het water een vriendje. Ze klimt bij je in de boot. Als je een tweede controller aansluit of online speelt, is dit je coöp-partner. Zo niet, dan blijft het een computergestuurde vriend die vooral gezelschap biedt.

Terwijl je samen van boei naar boei vaart, doemt er in de verte een rotspartij op. Oh, die ziet er groot uit. Wacht, die is écht groot! Als je eenmaal bij het strand komt, ram je je bootje het zand in. Zo, die ligt lekker stevig.

Als je een dichte deur tegenkomt, snap je als gamer wel wat je missie is: zoek maar naar een sleutel. Vervolgens blijf je zonder echte reden maar een pad volgen, al kom je er gaandeweg achter dat je andere kinderen probeert te redden van monsters.

©THQ Nordiq/Tarsier Studios

Een versleten screenshotknop

Het verhaal staat dus niet echt voorop - en eerlijk gezegd staat diepgaande gameplay óók niet echt voorop. Maar wat maakt deze game dan in godsnaam zo indrukwekkend? Dat komt allemaal neer op fenomenaal ontworpen omgevingen en geniaal ontworpen monsters.

Het helpt daarbij dat Reanimal een ontzettend goed gevoel van schaal weet over te brengen: je voelt je piepklein, en grote dingen in de spelwereld voelen gigantisch. Daar komt ook een sterk staaltje camerawerk bij kijken. Op precies de juiste momenten wordt de camera naar achteren getrokken om te onthullen dat er in de achtergrond al de hele tijd een of ander gemuteerd boerderijdier op je ligt te wachten.

Op de PlayStation 5, waar we de game op hebben gespeeld, ziet Reanimal er prachtig uit. Op een zeldzame lelijke texture na is het spel gevuld met visuele meesterwerkjes. Je kunt op ieder willekeurig moment een screenshot maken, en het bij wijze van spreken inlijsten en ophangen. In vijf uur speeltijd heb ik 108 screenshots gemaakt, mede vanwege de mooie lichtinval.

Previous slideNext slide

Niet meer dan een middag

Daar is dan ook meteen het grootste struikelblok: in vijf uurtjes was ik wel door de game heen, terwijl ik het best rustig aan deed. Het spel gaat voor vier tientjes over de toonbank - toch best een hoge prijs voor zo’n korte game. In coöp doe je er misschien nog iets langer over, maar ik zou er niet op rekenen.

In de omgeving zijn er nog enige collectibles te vinden: posters met concept art en dierenmaskers, waar je je personages mee kan aankleden. Dat is best leuk, want die art is belachelijk mooi en die maskers worden steeds absurder. Gelukkig spat de kwaliteit er wel van af, want iedere omgeving is een kunstwerk op zich.

©Tarsier Studios/Tijn Kranen

Lekker rondkijken

Om nog even op die coöp-gameplay terug te komen: we hebben hier niet te maken met een game als Portal 2, waarbij de puzzels zijn gebouwd om als duo op te lossen. Hoewel de functie een van de selling points is, heb je absoluut geen tweede speler nódig.

De coöp-modus is zowel online als lokaal beschikbaar, al is er geen matchmaking. Je moet de lobbycode invoeren van de persoon met wie je wil spelen, dus met een vreemdeling spelen is er niet bij. We hebben de functie daardoor niet uitvoerig kunnen testen, maar het lijkt prima te werken.

Voor de puzzels heb je ook geen twee sets hersenen nodig: het zijn vrij simpele puzzels die er vooral voor zorgen dat je aandacht naar de mooie locaties getrokken wordt. Ingewikkelder hoeft het ook niet te zijn, want als je echt je hersens had moeten gaan kraken, dan had het die melancholische droomsfeer misschien wel kapotgemaakt.

©Tarsier Studios/Tijn Kranen

Hypnotiserend

Tarsier Studios weet precies wat Reanimal moet zijn: hypnotiserend, surrealistisch, schattig en tegelijkertijd doodeng. Het minimalistische verhaal is lastig te volgen, maar de gevoelens raken wél - al is het einde wat abrupt. Het grijpt je niet bij de keel, maar glijdt langzaam om je strot heen en knijpt zonder dat je het doorhebt.

Het voelt als de vreemdste plekken uit Silent Hill, of de Dark Place uit Alan Wake 2, maar het heeft ook weer wat weg van Coraline en Guillermo Del Toro’s Pinocchio. Het deed me misschien nog het meest denken aan deze concept trailer van Silent Hills, een game die helaas nooit het daglicht heeft mogen zien.

Stel je voor dat je door een bioscoop heen loopt, waar een dood (of gehypnotiseerd) publiek zit te kijken naar iets dat je alleen kan vergelijken met de videoband uit The Ring. Als je naar buiten komt, staat er een grote spinachtige man met een ijscowagen op je te wachten om je op te grissen. Als je eenmaal aan hem bent ontsnapt, wordt je geconfronteerd met de volgende griezelige omgeving en een nieuw, prachtig, tragisch en doodeng gemuteerd monster. In Reanimal snap je misschien niet precies wat er gebeurt, maar je gaat het zeker niet vergeten.

Reanimal is vanaf 13 februari verkrijgbaar voor PlayStation 5, Xbox Series-consoles, Nintendo Switch 2 en pc. Voor deze review is de game op PlayStation 5 gespeeld.