Je Chromebook beschikt (natuurlijk…) over een uitgebreid bestandsbeheerprogramma. We gaan eens kijken wat je daar zoal mee kunt. Inclusief zippen en unzippen.

Een Chromebook is primair bedoeld voor online gerelateerd werk. Het verklaart alvast waarom de interne opslagruimte van deze apparaten anno 2021 tamelijk beperkt is. 64 GB is min of meer gemiddeld; met 128 GB ben je helemaal het heertje. Of dat echt praktisch is, laten we nu even wijselijk in het midden. Feit is dat je gedurende het gebruik van je Chromebook natuurlijk wel degelijk lokaal bewaarde bestande genereert. Google ziet het liefst dat je die zo snel mogelijk naar hun cloudopslag overhevelt. Omdat de gratis beperkte opslag dan snel volloopt zijn er genoeg opties om die gratis ruimte tegen een maandelijkse betaling uit te breiden. 

Wil je documenten liefst toch lokaal opslaan, dan kan dat. Zeker als het gaat om kleinere bestanden kun je nog wel een tijd vooruit met de interne opslag. Ook kun je simpelweg een sd-geheugenkaart inprikken om voor meer ademruimte te zorgen. En last but not least heb je wellicht een nas thuis staan. Dan is er (vrijwel) helemaal geen sprake meer van een opslaglimiet.

Bestanden

De sleutel tot het beheren van je bestanden – lokaal, op een sd-kaart of je nas- is de app Bestanden. Dit is de ‘Verkenner’ van ChromeOS, het besturingssysteem van je Chromebook. Je vindt het op de Plank (het dock dat standaard onderin beeld staat), of in je app-overzicht. Dat laatste bereik je door op de knop met het cirkeltje helemaal links op het dock te klikken, gevolgd door een klik op ^ in het geopende paneel. Is de app eenmaal gestart, dan zie je daarin diverse beschikbare mappen. Bedenk daarbij dat de map Downloads min of meer de standaard-opslagplek is voor zo ongeveer alles. Klik op de map en je ziet daarin – zeker als je je Chromebook alweer een tijdje hebt gebruikt – een lijst bestanden staan. Mooi moment om daar meteen even kritisch naar te kijken. Zeker met de relatief beperkte opslagruimte van veel Chromebooks is het onzin om grote bestanden daar langdurig te parkeren. 

Heb je iets écht niet meer nodig, dan is verwijderen een kwestie van Alt-klikken (of als je een externe muis gebruikt op de rechter muisknop klikken) en dan voor de optie Verwijderen in het geopende contextmenu kiezen. Je kunt ook meerdere bestanden selecteren door a la Windows de Control-toets tijdens het selecteren ingedrukt te houden (of maak gebruik van de Shift-toets om groepen bestanden in één klap te selecteren).

©PXimport

Zippen

Heb je eenmaal een setje bestanden geselecteerd, dan kun je ze ook comprimeren naar een .zip-archief. Alt-klik of klik met de rechter muisknop (die standaard niet op de trackpad van een Chromebook zit!) op een selectie en dan in het geopende contextmenu op Geselecteerde bestanden inpakken. Wacht even tot het zippen voltooid is en je hebt een bestand met de naam Archive.zip. Ietwat onhandig qua naamgeving; om de naam van dit archief naar iets meer herkenbaars te wijzigen Alt-klik (of rechter muisknop-klik) je erop, gevolgd door een klik op Naam wijzigen. Tik iets passends en let daarbij op dat je de bestandsextensie .zip niet verandert! Druk op Enter en klaar. Als deze zip-actie bedoeld was om wat opslagruimte te winnen, vergeet dan niet aansluitend de oorspronkelijke bestanden te wissen.

Naar je nas

Om bestanden naar je nas over te hevelen, moet je eerst de daarop aanwezige gedeelde mappen toegankelijk maken. Klik daarvoor in het venster Bestanden op de knop met de drie verticaal geplaatste puntjes. In het geopende contextmenu klik je vervolgens onder Nieuwe service toevoegen op SMB-fileshare. De kans is aanwezig dat – na even wachten – ChromeOS je NAS automatisch opspoort. Indien niet, tik dan simpelweg het adres van je nas onder URL voor fileshare. Bijvoorbeeld iets als \\192.168.1.133\{gedeelde mapnaam}. Let op de dubbele \ aan het begin. De naam van de gedeelde map weet je als het goed is (of deze achterhaal je door bij de gebruikersinterface van je NAS in te loggen). Tik verder gebruikersnaam en bijbehorend wachtwoord van (een van) je NAS-account(s) in en klik op Toevoegen.

©PXimport

Kopiëren of verplaatsen

De map verschijnt nu in het lijstje in de linker kolom van Bestanden. Klik erop en je kunt er bestanden vanuit bijvoorbeeld de map Downloads naartoe slepen om te kopiëren. Om de selectie te verplaatsen, klik je er met de rechter muisknop of een Alt-klik op, gevolgd door een klik op Knip. Blader naar de nas-map waarin je wilt plakken, klik daar met de rechter muisknop op en kies dan in het geopende contextmenu voor Plak. Klaar. Op dezelfde manier kun je ook een bestanden naar een sd-kaart overhevelen.

SD geheugenkaart

Prik je zo’n (micro) sd-geheugenkaart in je Chromebook, dan is deze direct beschikbaar. Hij verschijnt in de kolom links van Bestanden, helemaal onderaan. Mocht je het willen, dan is de kaart te formatteren. Dat regel je via een alt-klik annex rechter muisklik op de kaartnaam, gevolgd door een klik op Apparaat formatteren. Op je dan maagdelijk lege kaart kun je dan naar hartenlust bestanden bewaren. Omdat geheugenkaartjes erg goedkoop zijn tegenwoordig, breid je hiermee de lokale opslagruimte op je systeem natuurlijk erg efficiënt uit. Vergeet nooit om de geheugenkaart – na gebruik – netjes te verwijderen. Klik daarvoor op het knopje in de vorm van een dakje en streepje rechts van de geheugenkaartnaam. De kaart verdwijnt nu uit het overzicht, waarna je ‘m fysiek kunt verwijderen.

©PXimport

Hazelight Studios, de ontwikkelaar van de succesvolle coöperatieve games It Takes Two en Split Fiction, heeft een nieuwe game in ontwikkeling en is op dit moment bezig met de opnames ervoor.

Enige tijd geleden gaf regisseur Josef Fares al aan dat er een nieuwe game in ontwikkeling was bij de studio, maar nu heeft hij op social media een foto geplaatst waarop Fares te zien is met drie acteurs in motion capturing-pakken. Daarmee wordt dus duidelijk gemaakt dat de opnames voor de game in ieder geval al in volle gang zijn.

Overigens is de identiteit van de acteurs niet bekend. Fares houdt zijn arm voor de gezichten van de acteurs. Mogelijk zijn het dus bekende acteurs en wil hij dat nog verhullen, al is dat speculatie. Over speculatie gesproken: het feit dat er drie acteurs te zien zijn, doet sommige fans vermoeden dat de nieuwe game van Hazelight mogelijk met drie spelers tegelijk te spelen valt in plaats van twee, maar ook dat is nog alles behalve bevestigd.

Over de games van Hazelight Studios

Hazelight Studios is gespecialiseerd in het creëren van games die coöperatief doorlopen moeten worden. No Way Out, It Takes Two en Split Fiction vergen allen twee spelers. Daarbij draait het om samenwerken, wat hun games een populaire bezigheid maakt voor gamende koppels en vrienden.

It Takes Two bleek een grote hit voor de studio. In het spel spreekt een dochter van een ruziënd stel een vloek over het tweetal uit, waardoor ze minuscuul worden. Ze zullen moeten leren communiceren en samenwerken om zich uit deze hachelijke situatie te redden, terwijl ze als kleine poppen door een uitvergrote versie van hun huis en tuin reizen.

Na het succes van It Takes Two bracht Hazelight het conceptueel vergelijkbare Split Fiction uit. Die game draait om twee schrijvers, Mio en Zoe, die worden ingehuurd om verhalen te creëren voor een technologie die deze verhalen levensecht kan simuleren. De vrouwen worden door het bedrijf achter de technologie echter gevangen in een simulatie, en in de game wordt er constant tussen de twee verhalen van Mio en Zoe geschakeld. Dat levert zowel fantasievolle als futuristische settings op.

Zowel It Takes Two als Split Fiction komen met een Friend Pass. Dat houdt in dat maar één speler de game hoeft te kopen, en de tweede speler gratis online mee kan spelen. De games zijn ook via splitscreen samen op de bank speelbaar.

Apple heeft de volledige rechten op de Apple TV-serie Severance overgenomen, en gaat de serie voortaan binnenshuis produceren.

De eerste twee seizoenen van Severance staan al op Apple TV, maar de serie werd geproduceerd door Fifth Season. Apple Studios was alleen de distributeur. Daar is nu verandering gekomen: Apple heeft iets minder dan 70 miljoen dollar betaald voor de volledige rechten op de serie.

Dat betekent dat het bedrijf de productie van de serie voortaan ook zelf gaat doen, al zal Fifth Season wel als executive producer aangesteld blijven. Ook showrunner Dan Erickson en uitvoerden producent Ben Stiller (die we natuurlijk ook kunnen van vele comedyfilms) blijven hun rollen bekleden, dus aan de kwaliteit van de serie verandert als het goed is niets.

Financiële stabiliteit

Volgens Deadline zou de overname mogelijk gedaan zijn om de productie van de show financieel stabiel te houden. In het tweede seizoen waren de productiekosten naar het schijnt zo'n 20 miljoen dollar per aflevering, en Apple kan door zijn formaat dit beter dragen.

Het plan is dat Severance in totaal vier seizoenen krijgt - al worden een vijfde seizoen en een spin-off ook niet uitgesloten. De opnames van het langverwachte derde seizoen moet aankomende zomer starten. De makers van de serie willen eerst de scripts zover mogelijk afkrijgen, zodat ze bij schrijfwerk van de laatste afleveringen van het seizoen nog relatief goedkoop terug kunnen gaan naar scripts van eerdere afleveringen om wijzigingen aan te brengen waar nodig.

Over Severance

De Apple TV-serie Severance draait om Mark S., die een opmerkelijke kantoorbaan bij het bedrijf Lumon Industries heeft: zodra hij op kantoor komt, weet hij niets van zijn leven buiten kantoor. Wanneer hij klaar is en weer naar huis gaat, weet hij niets van zijn werk. Dat komt door een speciale procedure waardoor de herinneringen van de werkplek in het privéleven gescheiden worden.

Dit concept is de voedingsbodem voor een ingewikkelde en verrassende serie waarin Mark samen met zijn collega's langzaam maar zeker probeert te achterhalen hoe de vork precies in de steel steekt bij Lumon. Zoals gezegd zijn er inmiddels twee seizoenen uitgekomen, die beiden op streamingdienst Apple TV te zien zijn.