Chrome OS is vooral bekend van de Chromebooks, maar wordt ook gebruikt voor desktops en all-in-one-pc's. Zo'n apparaat heet een Chromebase en HP breidt met de HP Chromebase 22 zijn Chrome-productportfolio uit. Wij hebben de all-in-one-pc met zijn opvallende ontwerp getest. Lees ons oordeel in deze HP Chromebase 22 review.

HP heeft voor de Chromebase 22  gekozen voor een opvallend ontwerp waarop de reacties wisselend zijn. De computer is verpakt in een met stof omtrokken pylon waar het scherm tegenaan geplaatst is. In die voet zitten behalve de computer ook de luidsprekers.

Het apparaat draait op Chrome OS dat voornamelijk om browser Chrome en web-apps draait. Sommige web-apps zoals Google Documenten kun je ook offline gebruiken. Daarnaast ondersteunt Chrome OS ook Android-apps waarbij de geïntegreerde Play Store op basis van Android 11 is. Linux-ondersteuning is er ook, maar dat is meer voor geavanceerde gebruikers.

Google geeft tegenwoordig duidelijk aan hoelang een Chrome OS-apparaat ondersteund wordt. Deze Chromebase heeft update-ondersteuning tot juni 2028.

©PXimport

©PXimport

HP heeft gelukkig niet bespaard op het aantal aansluitingen, want met tweemaal usb-c en tweemaal usb-a kun je genoeg randapparatuur aansluiten. Die twee usb-a-poorten ondersteunen ook nog eens de Gen2-snelheid van 10 Gbit/s zodat je deze voor externe opslag kunt inzetten. De usb-c-poorten ondersteunen dan weer de Gen1-snelheid van 5Gbit/s, maar zijn dan weer geschikt voor het aansluiten van een scherm via DisplayPort 1.2. 

Je kunt ook nog een hoofdtelefoon aansluiten, die aansluiting zit wel op de achterkant. Ook de aan-uit-schakelaar zit onhandig achterop, terwijl de volumebediening weer op de zijkant dit. De luidsprekers kunnen hard en klinken helder, maar hebben geen heel indrukwekkende laagweergave. Gewoon goed geluid voor het formaat dus. De stereoscheiding is overigens niet heel overtuigend omdat de luidsprekers redelijk dicht bij elkaar zitten. 

©PXimport

©PXimport

Eén configuratie

In Nederland wordt de Chromebase in één configuratie verkocht die 749 euro kost. Voor een Chrome-apparaat heeft deze configuratie met een Core i3-10110U, 8 GB RAM en een 256 GB ssd toereikende hardware. De processor is wel een dualcore-exemplaar waar ik in een desktop eigenlijk wel een quadcore-processor zou verwachten. 

Het is ook nog eens een wat oudere generatie en bovendien een extra energiezuinige chip. Iets snellers zou voor wat de Chromebase kost best moeten kunnen. In andere landen zijn dan weer ook goedkopere configuraties met een langzamere Pentium-processor en minder geheugen verkrijgbaar.

Scherm iets te laag

Het scherm is een 21,5inch-scherm met een resolutie van 1920 x 1080 pixels. De helderheid is volgens de specificaties niet zo hoog, maar het testexemplaar kan toch behoorlijk helder en heeft een scherm dat voor binnen zelf feller kan dan je doorgaans zou willen. Het is geen heel bijzonder scherm, maar de kleurweergave en kijkhoeken zijn voor het type apparaat gewoon goed. Het scherm is glanzend afgewerkt, maar in de praktijk heb je daar minder last van dan bij sommige nadere glanzende schermen. 

Die afwerking is niet voor niets, want het is een aanraakscherm dat je met je vingers kunt bedienen. De speciale Chrome OS-styluspennen werken niet op dit scherm.

Helaas is het scherm niet in hoogte verstelbaar en voor mij is het scherm te laag gepositioneerd om op mijn bureau ergonomisch te werken. Het scherm verticaal draaien en kantelen kan wel, maar de base is zo groot dat een hoogteverstelling in de normale horizontale houding niet zou misstaan. Het lijkt er wel op dat HP deze Chromebase vooral voor kinderen heeft ontworpen aangezien er op de productpagina uitgebreid stilgestaan wordt bij digitale lessen. 

Handig is dan weer wel dat je het scherm ook verticaal kunt gebruiken, prettig voor bijvoorbeeld websites waarbij de content altijd doorscrolt (zoals Twitter). De bovenkant van het scherm wordt dan uiteraard ook een stuk hoger.

©PXimport

©PXimport

Goede webcam met trucje

Boven het scherm is een 5megapixel-webcam geplaatst en die biedt een goede beeldkwaliteit. Beelden zijn scherp en je bent in alle lichtomstandigheden goed in beeld. Het enige minpuntje is dat de belichting net een tikje te overdreven wordt geboost waardoor de lichtste partijen in het beeld te wit zijn en contrast verliezen. Denk aan een witte kast of witte elementen op een witte muur. Maar uiteindelijk gaat het erom dat jij bij videogesprekken goed in beeld bent en dat werkt uitstekend. 

Standaard filmt de camera in Full HD, maar je kunt ook kiezen voor 1440p of zelfs nog iets hoger. HP heeft de Chromebase voorzien van een ingebouwde webcamcover die je bedient met een schuifje bovenop het scherm. Dat schuifje werkt soepel en bevat bovendien een handig trucje. Als je het schuifje halverwege dicht schuift, dan wordt alleen de camera uitgeschakeld en zie je een wit rastertje voor de camera. Je kunt het schuifje echter nog verder schuiven en dan wordt ook de microfoon uitgeschakeld. 

Je ziet op het rastertje voor de camera dan ook een microfoontje. Ook als je het scherm in de verticale oriëntatie gebruikt is de webcam goed bruikbaar, al word je dan natuurlijk een beetje vanaf de zijkant gefilmd.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Goed toetsenbord, matige muis

De kwaliteit van het meegeleverde invoersetje is wisselend. Het toetsenbord is voor een meegeleverd exemplaar best goed, voelt stevig aan en is netjes vormgegeven. De toetsaanslag is voor een chicklet-toetsenbord wel wat aan de zware kant en bij het tikken maakt het toetsenbord wel wat meer geluid dan zou hoeven. Je kunt op zich wel een ander toetsenbord gebruiken, maar dan mis je wat speciale toetsen om bijvoorbeeld de helderheid van het scherm te bedienen. Op zich zou ik het toetsenbord daarom gewoon gebruiken. 

De muis zou ik wel vervangen. Deze qua vorm groot genoeg, maar hij is voor mijn smaak net te plat, heeft een erg onprettig scrollwieltje en geen bladerknoppen. Daar staat trouwens tegenover dat het toetsenbord wel een terugknop heeft, dus misschien is dat voor jou al afdoende. Zowel toetsenbord als muis worden via bluetooth verbonden en werken op twee AAA-batterijen.

©PXimport

Prestaties

De processor is dus een bescheiden dualcore-processor (met vier threads). Toch blijkt dat in de praktijk niet heel erg voor het werk dat je voornamelijk met een Chrome OS-apparaat in de browser doet. Chrome OS is een licht besturingssysteem en browsen met meerdere tabbladen en werken met bijvoorbeeld Google Documenten werkt gewoon soepel. Ook veel Android-apps kun je gebruiken.

De benchmark PCMark die we voor Windows-pc’s vaak gebruiken werkt niet onder Chrome OS. Er zijn in de vorm van CrXPRT en Geekbench 5 twee benchmarks die we ook op eerdere Chrome-apparaten hebben gebruikt. In de benchmark CrXPRT scoort deze Chromebase 245 punten terwijl in CrXPRT 2 een score van 108 punten gehaald wordt. In Geekbench 5 scoort de Chromebase 964 punten in de single-core-test en 1954 punten in de multi-core-test. Deze scores zijn hoger dan de meeste normale Chromebooks die we getest hebben.

De Chromebase bevat een wifi 6-kaartje van Intel en haalt hiermee de verwachte snelheden van boven de 800 Mbit/s in combinatie met een wifi 6-accesspoint terwijl met een wifi 5-accesspoint zo'n 420 Mbit/s gehaald wordt. Dat zijn prima snelheden.

Conclusie

De HP Chromebase 22 draait op Chrome OS en heeft daarom de beperkingen die met dit platform komen. Daar staat tegenover dat Chrome OS simpel werkt, veilig is en vrijwel niet kapot te maken is. Voor een jongere of juist oudere doelgroep is het dan ook een prima besturingssysteem. Ook wanneer je voor je eigen werkzaamheden uit de voeten kunt met vrijwel enkel de Chrome-browser is dit een handig apparaat. 

De hardware is prima afgewerkt en ziet er goed uit, al is het scherm wat aan de kleine kant en had een hoogteverstelling handig en wat mij betreft ook nodig geweest. De hardware is niet heel krachtig, maar voor Chrome OS voldoet het en er is genoeg geheugen en opslag. 

Het apparaat is wat mij betreft wel net te duur, maar alsnog koop je met de HP Chromebase een fraai all-in-one-apparaat dat prima dienst doet als centrale browsecomputer in de woonkamer of als huiswerkapparaat voor kinderen die met Chrome OS kunnen of moeten werken.

De smartphones van Poco zijn over het algemeen goed geprijsd als je kijkt naar wat je ervoor terugkrijgt. De nieuwe Poco F8 Ultra heeft een prijskaartje van minimaal 800 euro. Gaat die regel ook hier op?

Want wat voor smartphone kun je precies aanbieden als je er net wat meer geld tegenaan gooit? Dat idee heeft een unieke telefoon opgeleverd, voorzien van een denimlook én een extra subwoofer achterop. Gewaagde keuzes, maar in een wereld waarin smartphones steeds meer naar elkaar toe groeien, en in hun identiteitscrisis meer en meer op iPhones gaan lijken, geen verkeerde ontwikkeling. Alleen daarom al zijn we enthousiast over de Poco F8 Ultra (Blue Denim-uitvoering).

Het helpt dan ook zeer dan de subwoofer daar niet alleen voor de show zit. Dit compacte speakertje geeft geluiden en audio meer dan genoeg ruimte om beter tot hun recht te komen vergeleken met reguliere smartphonespeakers. Weg is dat blikkige geluid, dat nu ruimte maakt voor warmere tonen en een bredere soundstage. Klinkt de muziek perfect? Dat kun je niet verwachten, maar we zijn desondanks onder de indruk van de Bose-luidspreker.

©Wesley Akkerman

Uniek en tof

De Poco F8 Ultra ligt prettig in de hand en voelt solide aan dankzij het aluminium frame. Met 220 gram is hij ook niet overdreven zwaar. Het fauxdenim op de achterkant draagt daarbij merkbaar bij aan de grip, waardoor hij niet snel uit je handen glipt. Juist door dat eigenzinnige uiterlijk is dit zo'n smartphone die je liever zonder hoesje gebruikt, ook al loop je daarmee iets meer risico op valschade.

Het grote amoled-paneel van 6,9 inch stelt evenmin teleur. Met zijn hoge resolutie (1.200 bij 2.608 pixels) en verversingssnelheid (120 Hertz) kom je niets tekort en oogt alles scherp en vlot. Het contrast is breed en zwartwaarden zijn diep, maar de kleuren kunnen soms net even wat flets ogen. Dat valt alleen op in directe vergelijkingen met andere smartphones; de kans is heel klein dat dit je hier iets van merkt in het dagelijkse gebruik of als je een minder geoefend oog hebt.

©Wesley Akkerman

©Wesley Akkerman

Wat je mag verwachten

Ook al draait de Poco F8 Ultra niet op de krachtigste processor die Qualcomm te bieden heeft, in de praktijk merk je daar weinig van. De Snapdragon 8 Elite Gen 5 voelt vlot aan bij multitasking en kan games zonder moeite aan, al moet je er wel rekening mee houden dat de Gen 5 warm (niet heet, gelukkig) kan worden wanneer je high-end spellen speelt. Niets om je zorgen over te maken, je zult hier namelijk je vingers niet aan branden.

Ook de accu stelt niet teleur. Met een capaciteit van 6.500 mAh haal je in veel gevallen probleemloos twee dagen, al hangt dat vanzelfsprekend af van hoe intensief je de smartphone gebruikt. Speel je veel games, dan loopt hij sneller leeg, maar opladen gaat razendsnel. Met een geschikte 100w-lader, die je zelf moet aanschaffen, zit de accu binnen ongeveer veertig minuten weer helemaal vol.

Camera en software

Toch is niet alles goud wat er blinkt. Onder de juiste lichtomstandigheden maakt de Poco F8 Ultra kleurrijke en gedetailleerde beelden. Zoomen is geen probleem en ook de selfiecam lijkt goed om te gaan met verschillende huidtypen. De groothoeklens presteert echter minder goed: kleuren komen minder goed uit de verf en details vallen weg. De avondmodus stelt teleur, met een overdaad aan exposure, gebrekkige kleurenaccuraatheid en trage vastlegging.

Aangezien Poco een dochteronderneming is van Xiaomi, draait het toestel op HyperOS 3.0. De Poco staat daardoor vol met overbodige en dubbele apps, waaronder die van Xiaomi, waarvan je het gros kunt verwijderen. Ook kom je her en der wat reclame tegen. Verder is het besturingssysteem vlot en overzichtelijk, twee eigenschappen die we extreem belangrijk vinden. Je krijgt tot slot 'maar' vier Android-upgrades, evenals zes jaar aan beveiligingsupdates.

Poco F8 Ultra kopen?

Ondanks de kanttekeningen die we plaatsen bij de software- en camera-ervaringen, zijn er eigenlijk weinig redenen om niet voor de Poco F8 Ultra te kiezen. Hij oogt uniek, vindt in de subwoofer een handige toevoeging en voelt stevig aan. De door ons geteste Denim Blue-uitvoering heeft bovendien een faux denimlaagje op de achterkant voor extra grip (wat deze uitvoering wel een paar gram zwaarder maakt dan de Poco F8 Ultra Black). De prijs is misschien gevoelsmatig nog wat hoog, zeker voor dit merk. Maar zakt de prijs richting de 600 euro, dan krijg je een toptoestel dat zijn prijs meer dan waarmaakt en waar je langdurig plezier van hebt.

52137934

Spatial audio, oftewel ruimtelijke audio, belooft een luisterervaring waarbij het geluid niet alleen van links en rechts komt, maar je volledig omringt. Hoewel de marketingkreten je geregeld om de oren vliegen, is de techniek niet in elke situatie even zinvol. In dit artikel ontdek je wanneer ruimtelijke audio je ervaring verrijkt en wanneer je prima zonder kunt.

Vergeet het statische geluid van je oude vertrouwde stereo-set. Met spatial audio krijgt geluid eindelijk de diepte die het verdient. Dankzij slimme algoritmes die de akoestiek van de echte wereld nabootsen, ontsnapt de audio aan je koptelefoon of soundbar. Geluid beweegt vrij door de kamer, waardoor een helikopter in een film ook echt boven je hoofd lijkt te cirkelen. Het is de overstap van een platte foto naar een hologram, maar dan voor je oren.

Bioscoopervaring thuis

De meest logische toepassing voor spatial audio is zonder twijfel de moderne filmervaring. Wanneer je een blockbuster kijkt die is gemixt in formaten zoals Dolby Atmos, komt de techniek pas echt tot leven. Een helikopter die overvliegt of regen die op een dak klatert, krijgt een verticale dimensie die voorheen onmogelijk was met een standaard hoofdtelefoon of een simpele soundbar.

Voor filmliefhebbers die niet de ruimte hebben voor een volledige surround-installatie met fysieke speakers in het plafond, biedt spatial audio een overtuigend en compact alternatief dat de zogenaamde immersie aanzienlijk vergroot.

©ER | ID.nl

Muziek met een extraatje

Voor muziek is het nut van ruimtelijke audio iets genuanceerder en sterk afhankelijk van de productie. Bij klassieke concerten of live-opnames kan de techniek je het gevoel geven dat je midden in de concertzaal zit, waarbij de akoestiek van de ruimte tastbaar wordt. Ook bij moderne popmuziek die specifiek voor dit formaat is geproduceerd, kunnen artiesten creatiever omgaan met de plaatsing van instrumenten of subtiele geluidseffecten.

Toch blijft voor de purist die zweert bij een eerlijke, ongefilterde weergave van een studio-album de traditionele stereomix vaak de voorkeur genieten, omdat spatial audio de oorspronkelijke balans soms onnatuurlijk kan veranderen.

Gaming en de functionele voorsprong

In de wereld van gaming verschuift de waarde van spatial audio van puur esthetisch naar functioneel. Vooral in competitieve shooters is het horen van de exacte positie van een tegenstander een serieus dingetje. Door gebruik te maken van ruimtelijke audio kun je voetstappen boven, onder of achter je nauwkeurig lokaliseren. Dat geeft niet alleen een intensere spelervaring waarbij je volledig wordt opgeslokt door de spelwereld, maar biedt ook een tactisch voordeel dat met standaard audio simpelweg niet te evenaren is. Hierdoor is de techniek voor fanatieke gamers bijna onmisbaar geworden.

Wanneer kun je het beter uitschakelen?

Ondanks de indrukwekkende demonstraties is spatial audio niet altijd de beste keuze. Voor dagelijks gebruik, zoals het luisteren naar podcasts of het kijken van het journaal, voegt de extra ruimtelijkheid weinig toe en kan het de verstaanbaarheid van stemmen zelfs negatief beïnvloeden. Ook bij oudere opnames die door softwarematige kunstgrepen naar ruimtelijk geluid worden omgezet, ontstaat er vaak een hol en onnatuurlijk resultaat. In dergelijke gevallen is een zuivere stereoweergave nog altijd de meest betrouwbare weg naar een prettige luisterervaring.