Chrome OS is vooral bekend van de Chromebooks, maar wordt ook gebruikt voor desktops en all-in-one-pc's. Zo'n apparaat heet een Chromebase en HP breidt met de HP Chromebase 22 zijn Chrome-productportfolio uit. Wij hebben de all-in-one-pc met zijn opvallende ontwerp getest. Lees ons oordeel in deze HP Chromebase 22 review.

HP heeft voor de Chromebase 22  gekozen voor een opvallend ontwerp waarop de reacties wisselend zijn. De computer is verpakt in een met stof omtrokken pylon waar het scherm tegenaan geplaatst is. In die voet zitten behalve de computer ook de luidsprekers.

Het apparaat draait op Chrome OS dat voornamelijk om browser Chrome en web-apps draait. Sommige web-apps zoals Google Documenten kun je ook offline gebruiken. Daarnaast ondersteunt Chrome OS ook Android-apps waarbij de geïntegreerde Play Store op basis van Android 11 is. Linux-ondersteuning is er ook, maar dat is meer voor geavanceerde gebruikers.

Google geeft tegenwoordig duidelijk aan hoelang een Chrome OS-apparaat ondersteund wordt. Deze Chromebase heeft update-ondersteuning tot juni 2028.

©PXimport

©PXimport

HP heeft gelukkig niet bespaard op het aantal aansluitingen, want met tweemaal usb-c en tweemaal usb-a kun je genoeg randapparatuur aansluiten. Die twee usb-a-poorten ondersteunen ook nog eens de Gen2-snelheid van 10 Gbit/s zodat je deze voor externe opslag kunt inzetten. De usb-c-poorten ondersteunen dan weer de Gen1-snelheid van 5Gbit/s, maar zijn dan weer geschikt voor het aansluiten van een scherm via DisplayPort 1.2. 

Je kunt ook nog een hoofdtelefoon aansluiten, die aansluiting zit wel op de achterkant. Ook de aan-uit-schakelaar zit onhandig achterop, terwijl de volumebediening weer op de zijkant dit. De luidsprekers kunnen hard en klinken helder, maar hebben geen heel indrukwekkende laagweergave. Gewoon goed geluid voor het formaat dus. De stereoscheiding is overigens niet heel overtuigend omdat de luidsprekers redelijk dicht bij elkaar zitten. 

©PXimport

©PXimport

Eén configuratie

In Nederland wordt de Chromebase in één configuratie verkocht die 749 euro kost. Voor een Chrome-apparaat heeft deze configuratie met een Core i3-10110U, 8 GB RAM en een 256 GB ssd toereikende hardware. De processor is wel een dualcore-exemplaar waar ik in een desktop eigenlijk wel een quadcore-processor zou verwachten. 

Het is ook nog eens een wat oudere generatie en bovendien een extra energiezuinige chip. Iets snellers zou voor wat de Chromebase kost best moeten kunnen. In andere landen zijn dan weer ook goedkopere configuraties met een langzamere Pentium-processor en minder geheugen verkrijgbaar.

Scherm iets te laag

Het scherm is een 21,5inch-scherm met een resolutie van 1920 x 1080 pixels. De helderheid is volgens de specificaties niet zo hoog, maar het testexemplaar kan toch behoorlijk helder en heeft een scherm dat voor binnen zelf feller kan dan je doorgaans zou willen. Het is geen heel bijzonder scherm, maar de kleurweergave en kijkhoeken zijn voor het type apparaat gewoon goed. Het scherm is glanzend afgewerkt, maar in de praktijk heb je daar minder last van dan bij sommige nadere glanzende schermen. 

Die afwerking is niet voor niets, want het is een aanraakscherm dat je met je vingers kunt bedienen. De speciale Chrome OS-styluspennen werken niet op dit scherm.

Helaas is het scherm niet in hoogte verstelbaar en voor mij is het scherm te laag gepositioneerd om op mijn bureau ergonomisch te werken. Het scherm verticaal draaien en kantelen kan wel, maar de base is zo groot dat een hoogteverstelling in de normale horizontale houding niet zou misstaan. Het lijkt er wel op dat HP deze Chromebase vooral voor kinderen heeft ontworpen aangezien er op de productpagina uitgebreid stilgestaan wordt bij digitale lessen. 

Handig is dan weer wel dat je het scherm ook verticaal kunt gebruiken, prettig voor bijvoorbeeld websites waarbij de content altijd doorscrolt (zoals Twitter). De bovenkant van het scherm wordt dan uiteraard ook een stuk hoger.

©PXimport

©PXimport

Goede webcam met trucje

Boven het scherm is een 5megapixel-webcam geplaatst en die biedt een goede beeldkwaliteit. Beelden zijn scherp en je bent in alle lichtomstandigheden goed in beeld. Het enige minpuntje is dat de belichting net een tikje te overdreven wordt geboost waardoor de lichtste partijen in het beeld te wit zijn en contrast verliezen. Denk aan een witte kast of witte elementen op een witte muur. Maar uiteindelijk gaat het erom dat jij bij videogesprekken goed in beeld bent en dat werkt uitstekend. 

Standaard filmt de camera in Full HD, maar je kunt ook kiezen voor 1440p of zelfs nog iets hoger. HP heeft de Chromebase voorzien van een ingebouwde webcamcover die je bedient met een schuifje bovenop het scherm. Dat schuifje werkt soepel en bevat bovendien een handig trucje. Als je het schuifje halverwege dicht schuift, dan wordt alleen de camera uitgeschakeld en zie je een wit rastertje voor de camera. Je kunt het schuifje echter nog verder schuiven en dan wordt ook de microfoon uitgeschakeld. 

Je ziet op het rastertje voor de camera dan ook een microfoontje. Ook als je het scherm in de verticale oriëntatie gebruikt is de webcam goed bruikbaar, al word je dan natuurlijk een beetje vanaf de zijkant gefilmd.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Goed toetsenbord, matige muis

De kwaliteit van het meegeleverde invoersetje is wisselend. Het toetsenbord is voor een meegeleverd exemplaar best goed, voelt stevig aan en is netjes vormgegeven. De toetsaanslag is voor een chicklet-toetsenbord wel wat aan de zware kant en bij het tikken maakt het toetsenbord wel wat meer geluid dan zou hoeven. Je kunt op zich wel een ander toetsenbord gebruiken, maar dan mis je wat speciale toetsen om bijvoorbeeld de helderheid van het scherm te bedienen. Op zich zou ik het toetsenbord daarom gewoon gebruiken. 

De muis zou ik wel vervangen. Deze qua vorm groot genoeg, maar hij is voor mijn smaak net te plat, heeft een erg onprettig scrollwieltje en geen bladerknoppen. Daar staat trouwens tegenover dat het toetsenbord wel een terugknop heeft, dus misschien is dat voor jou al afdoende. Zowel toetsenbord als muis worden via bluetooth verbonden en werken op twee AAA-batterijen.

©PXimport

Prestaties

De processor is dus een bescheiden dualcore-processor (met vier threads). Toch blijkt dat in de praktijk niet heel erg voor het werk dat je voornamelijk met een Chrome OS-apparaat in de browser doet. Chrome OS is een licht besturingssysteem en browsen met meerdere tabbladen en werken met bijvoorbeeld Google Documenten werkt gewoon soepel. Ook veel Android-apps kun je gebruiken.

De benchmark PCMark die we voor Windows-pc’s vaak gebruiken werkt niet onder Chrome OS. Er zijn in de vorm van CrXPRT en Geekbench 5 twee benchmarks die we ook op eerdere Chrome-apparaten hebben gebruikt. In de benchmark CrXPRT scoort deze Chromebase 245 punten terwijl in CrXPRT 2 een score van 108 punten gehaald wordt. In Geekbench 5 scoort de Chromebase 964 punten in de single-core-test en 1954 punten in de multi-core-test. Deze scores zijn hoger dan de meeste normale Chromebooks die we getest hebben.

De Chromebase bevat een wifi 6-kaartje van Intel en haalt hiermee de verwachte snelheden van boven de 800 Mbit/s in combinatie met een wifi 6-accesspoint terwijl met een wifi 5-accesspoint zo'n 420 Mbit/s gehaald wordt. Dat zijn prima snelheden.

Conclusie

De HP Chromebase 22 draait op Chrome OS en heeft daarom de beperkingen die met dit platform komen. Daar staat tegenover dat Chrome OS simpel werkt, veilig is en vrijwel niet kapot te maken is. Voor een jongere of juist oudere doelgroep is het dan ook een prima besturingssysteem. Ook wanneer je voor je eigen werkzaamheden uit de voeten kunt met vrijwel enkel de Chrome-browser is dit een handig apparaat. 

De hardware is prima afgewerkt en ziet er goed uit, al is het scherm wat aan de kleine kant en had een hoogteverstelling handig en wat mij betreft ook nodig geweest. De hardware is niet heel krachtig, maar voor Chrome OS voldoet het en er is genoeg geheugen en opslag. 

Het apparaat is wat mij betreft wel net te duur, maar alsnog koop je met de HP Chromebase een fraai all-in-one-apparaat dat prima dienst doet als centrale browsecomputer in de woonkamer of als huiswerkapparaat voor kinderen die met Chrome OS kunnen of moeten werken.

Je laptopaccu lijkt altijd leeg te zijn op het moment dat er nergens een stopcontact te bekennen is. Met de juiste software-instellingen pers je echter makkelijk een uur extra uit je apparaat, zonder dat je daarvoor technisch onderlegd hoeft te zijn. Wij leggen uit aan welke knoppen je precies moet draaien voor maximaal resultaat.

Er is weinig irritanter dan een laptop die in de spaarstand schiet of uitvalt terwijl je in de trein net de laatste hand legt aan een belangrijk document. Veel gebruikers denken bij een snel leeglopende batterij direct dat de hardware versleten is en kijken alweer naar een nieuwe laptop. Vaak is de accu zelf echter nog prima in orde, maar gaat het besturingssysteem slordig om met de beschikbare energie. Fabrieksinstellingen zijn namelijk vaak gericht op maximale prestaties en helderheid, niet op uithoudingsvermogen. In dit artikel leer je hoe je de regie terugpakt en de energievreters in toom houdt, zodat je met een gerust hart de dag doorkomt.

Waar die energie eigenlijk naartoe lekt

Om te begrijpen hoe je accucapaciteit bespaart, moet je eerst weten waar de energie aan opgaat. De twee grootste verbruikers in een laptop zijn vrijwel altijd het beeldscherm en de processor. Het scherm vreet stroom om pixels te verlichten; hoe feller het scherm, hoe sneller de teller tikt. Daarnaast speelt de verversingssnelheid een rol. Veel moderne schermen verversen het beeld 120 keer per seconde (120 Hz). Dat kijkt heel rustig, maar kost aanzienlijk meer rekenkracht dan de standaard 60 Hz.

Onder de motorkap is de processor continu bezig met het verwerken van taken. Een veelvoorkomende misvatting is dat je handmatig alle programma's moet afsluiten om stroom te besparen. Dat is maar ten dele waar, want moderne systemen zijn heel goed in het bevriezen van apps die je niet gebruikt. Wat wél energie kost, zijn achtergrondprocessen die actief blijven synchroniseren, zoals cloudopslagdiensten of mailprogramma's die elke minuut checken op nieuwe berichten. Ook randapparatuur die stroom trekt via de usb-poort, zelfs als je deze niet actief gebruikt, snoept procenten van je lading af.

Besparen tijdens eenvoudige taken

De energiebesparende modus is je beste vriend wanneer je taken uitvoert die weinig rekenkracht vereisen. Denk hierbij aan tekstverwerken, e-mailen, webbrowsen of het invullen van spreadsheets. In deze scenario's heb je de volledige kracht van je processor en videokaart simpelweg niet nodig. Door in Windows of macOS te kiezen voor de energiebesparende modus, klokt de processor zichzelf terug. Hij werkt dan letterlijk iets langzamer, maar voor administratieve taken merk je daar in de praktijk niets van. De letters verschijnen nog steeds direct op je scherm zodra je ze typt.

Daarnaast is dit het moment om eens kritisch naar je schermhelderheid te kijken. Binnenshuis is een helderheid van 50 tot 60 procent vaak meer dan voldoende om comfortabel te kunnen werken. Werk je vooral 's avonds? Dan kan het zelfs nog lager. Ook het uitschakelen van toetsenbordverlichting levert in deze context pure winst op. Het zijn kleine percentages per uur, maar op een hele werkdag maakt dit het verschil tussen wel of niet de oplader moeten pakken.

©PXimport

Prestaties boven accuduur

Er zijn momenten waarop je de batterijbesparingsinstellingen beter uit kunt laten, of zelfs agressief moet vermijden. Zodra je aan de slag gaat met zware grafische taken, zoals videobewerking, 3D-rendering of serieuze gaming, werkt een besparingsmodus averechts. De software knijpt de toevoer van stroom naar de componenten af, wat resulteert in een haperend beeld, trage exporttijden en een frustrerende gebruikservaring.

In deze gevallen heeft de hardware ademruimte nodig om te kunnen presteren. Als je probeert te gamen op een besparingsstand, zal het systeem de prestaties van de grafische chip zo ver terugschroeven dat het spel onspeelbaar wordt. Bovendien duurt het renderen van een video in spaarstand veel langer, waardoor het scherm en de schijf langer actief moeten blijven, wat onderaan de streep soms zelfs méér energie kost dan een korte piekbelasting op vol vermogen. Hier geldt: efficiëntie door snelheid is soms zuiniger dan traagheid.

Situaties waarin instellingen het niet meer redden

Hoewel je met software veel kunt optimaliseren, zijn er harde grenzen waarbij geen enkele instelling je meer gaat redden. Je moet realistisch zijn over de fysieke staat van je apparaat.

Ten eerste is er de chemische degradatie. Als de maximale capaciteit van je accu (ook wel battery health geheten) onder de 70 procent is gezakt, kun je instellen wat je wilt, maar de rek is er fysiek uit. De batterijcellen kunnen de lading simpelweg niet meer vasthouden. Ten tweede is oververhitting een doodsteek voor je accuduur. Als de ventilatoren van je laptop continu staan te loeien omdat de koelkanalen vol stof zitten, kost dat enorm veel energie. Warmte is in feite verspilde energie. Tot slot helpt software niet als je zware externe apparaten zonder eigen voeding aansluit. Een externe harde schijf die zijn stroom via de laptop krijgt, trekt de accu leeg alsof het een rietje in een pakje sap is, ongeacht je schermhelderheid.

Creëer je eigen energieprofiel

Om echt grip te krijgen op je verbruik, moet je de instellingen afstemmen op jouw specifieke gedrag. Begin met de slaapstand-instellingen. Veel mensen laten hun laptop openstaan als ze even koffie gaan halen, waarbij het scherm zomaar tien minuten op volle sterkte blijft branden. Stel in dat het scherm al na twee of drie minuten inactiviteit uitgaat. Dat is de makkelijkste winst die je kunt boeken.

Kijk ook naar je randapparatuur. Gebruik je een externe monitor? Zorg dan dat je laptop zo is ingesteld dat het interne scherm volledig uitschakelt, en niet 'zwart maar aan' blijft staan. Gebruik je veel bluetooth-apparaten? Schakel bluetooth uit als je ze niet gebruikt; het constant scannen naar verbindingen kost stroom. Voor gebruikers met een oledscherm is er nog een extra truc: gebruik een donkere modus. Bij oledschermen verbruiken zwarte pixels namelijk helemaal geen energie, in tegenstelling tot traditionele lcd-schermen waar de achtergrondverlichting altijd aan staat.

Balans tussen snelheid en stopcontact

Het verlengen van je accuduur is uiteindelijk een balansspel tussen comfort en noodzaak. De grootste winst behaal je door de schermhelderheid te temperen en de slaapstand agressiever in te stellen, zodat je geen energie verspilt in de pauzes. Wees niet bang om de energiebesparingsmodus standaard aan te zetten voor alledaags werk; de moderne processors zijn krachtig genoeg om dat zonder haperingen op te vangen. Pas als je merkt dat je laptop traag reageert bij zwaardere taken, is het tijd om de teugels weer iets te laten vieren. Zo bepaal jij hoelang de werkdag duurt, en niet je batterij.

Een medley gebaseerd op soundtracks uit Super Mario-games van het Jazzorkest 8-Bit Big Band heeft afgelopen zondagnacht een Grammy gewonnen.

De medley ‘Super Mario Praise Break’ won een Grammy Award voor beste arrangement (instrumentaal of a capella). In de medley zijn nummers als Gusty Garden Galaxy uit Super Mario Galaxy en Bomb-Omb Battlefield uit Super Mario 64 te horen.

De 9-Bit Big Band is afkomstig uit New York en heeft al eens eerder een Grammy gewonnen voor gamemuziek. In 2022 won het orkest een Grammy voor het nummer Meta’s Knight’s Revenge uit de SNES-game Kirby Superstar.

De Grammy Awards

De Grammy Awards worden al sinds 1959 georganiseerd en worden gezien als een van de belangrijkste prijzen voor muziek ter wereld. Ze worden vaak vergeleken met de Oscars, die worden uitgereikt aan films. Dit jaar won Bad Bunny de prijs van album van het jaar, en ging Billie Eilish er vandoor met een Grammy voor nummer van het jaar. Overigens won Austin Wintory een Grammy in de categorie beste gamesoundtrack voor de soundtrack van Sword of the Sea.

De Super Mario-reeks van Nintendo valt op diverse spelcomputers van het bedrijf te spelen, waaronder de Nintendo Switch 2 en Nintendo Switch. Onder de meest recente grote hoofddelen vallen Super Mario Wonder en Super Mario Odyssey.