Op kantoor en in callcenters is er vaak veel lawaai. Met een headset kun je in die omstandigheden toch nog rustig op je computer werken en met je pc of smartphone bellen. Wat zijn de beste draadloze headsets voor op kantoor? We hebben er zes getest.

We gebruiken onze computer meer en meer als universeel communicatieapparaat, zowel thuis als professioneel. Om te chatten, te gamen en te telefoneren via een computer is een headset onmisbaar. De keuze is enorm, van eenvoudige koptelefoon met microfoon, tot draadloze ‘multipoint’-headset die tegelijk kan worden gebruikt met pc, smartphone en eventueel zelfs vaste telefoon.

De voordelen liggen voor de hand. Je verstaat je gesprekspartner beter en zelf ben je ook beter verstaanbaar. Je handen blijven vrij om je computer te bedienen of om iets te noteren. En met een draadloze headset kun je je werkplek verlaten om iets te halen of gewoon rond te lopen tijdens het gesprek. Ten slotte komt de headset ook van pas als je een multimediabestand zoals een video wil bekijken zonder anderen te storen.

Een goede headset is onontbeerlijk in ‘unified communications’ (uc). Bij uc-compatibele headsets mag je er zeker van zijn dat je het volume en de gesprekskwaliteit kunt regelen via uc-software van Microsoft, Avaya, Cisco en andere bedrijven. Dat is gemakkelijker dan de knoppen op de headsets te gebruiken, al kan dat natuurlijk ook.

De geteste headsets gebruiken bluetooth voor de draadloze communicatie. Als je pc of laptop geen bluetooth aan boord heeft, kun je de meegeleverde usb-dongel gebruiken. Soms is het een goed idee om die in elk geval te gebruiken, want niet alle computers ondersteunen bijvoorbeeld breedbandaudio via de ingebouwde bluetooth, terwijl de dongel dat soms wél ondersteunt en dus zorgt voor een betere verstaanbaarheid tijdens gesprekken.

©PXimport

Logitech H600 & H800

©PXimport

De H600 en H800 zijn betaalbare draadloze headsets van Logitech. De H600 is een basismodel zonder bluetooth dat via de Logitech nano-adapter alleen met een computer of laptop werkt. Het draadloze bereik bedraagt maximaal tien meter. De H800 is het topmodel in het headsetaanbod van Logitech (maar nog steeds zeer betaalbaar) en werkt met alle courante telefonie-apps voor macOS, Windows en ChromeOS. Het heeft echter geen uc-certificatie en is duidelijk vooral bedoeld voor gemiddeld thuisgebruik tijdens het gamen, telefoneren (computer zowel als smartphone) en muziek beluisteren. De accu gaat maximaal zes uur mee, dus minder dan een volledige werkdag.

Het duurt ook ruim drie uur om hem met behulp van de meegeleverde usb-kabel via een laptop of computer weer op te laden. Tijdens het laden kun je de headset overigens wel gewoon blijven gebruiken: de usb-laadkabel is met 1,2 meter lang genoeg. De draadloze verbinding werkt bij de H800 naar keuze via bluetooth of de meegeleverde, reeds gekoppelde Logitech usb-adapter. Het bereik bedraagt maximaal twaalf meter.

Je houdt deze headsets wellicht niet een volledige werkdag op je hoofd, ook al vanwege de schuimrubberen hoofdband en dito oordoppen, die na een tijd vrij warm aanvoelen. Deze headsets zijn sowieso van vrij goedkoop kunststof vervaardigd en dragen minder comfortabel dan die van bijvoorbeeld Plantronics en Sennheiser, met hun van zacht rubber vervaardigde beschermmaterialen. Maar die professionele headsets zijn natuurlijk ook veel duurder. Gebruik je een headset echter maar af en toe en wil je op de kosten letten dan voldoen deze Logitechs wel.

De flexibele microfoonbeugel die geïntegreerd is in de rechteroorschelp schuift naar omhoog en verdwijnt dan vrijwel in de hoofdband. Linker- en rechterkanaal omdraaien is bij deze headsets evenwel niet mogelijk. Ook moet je zelf op de ‘mute’-knop op de rechteroorschelp drukken wanneer je de microfoon in de hoofdband schuift, want dit gebeurt niet automatisch. Op de schelp vind je drukknoppen om het volume te regelen en (bij de H800) om telefoongesprekken te voeren. Bij de H800 selecteer je de verbindingsmethode (bluetooth of nano-adapter) via een schuiftoets. Een andere schuiftoets gebruik je om heen en weer te springen in een muzieklijst.

Er is geen software-ondersteuning en ook bescherming tegen onverwachte piekgeluiden ontbreekt. Wel kun je de oorschelpen naar binnen klappen en de headsets zo gemakkelijker met je meenemen. De audiokwaliteit van de H800 is net even wat beter dan die van de H600.

Logitech H600 & H800

6Score60

Plantronics Voyager 6200 UC

Plantronics Voyager 6200 UC

©PXimport

Over-het-oor headsets dempen het omgevingsgeluid beter dan headsets met oordopjes, zeker in drukke kantoren. De Plantronics Voyager 6200 UC combineert oordopjes met een stevige, flexibele nekbeugel die bekleed is met zacht aanvoelende kunststof. Die beugel heeft een hoog draagcomfort, bevat vier omnidirectionele microfoons met digitale geluidsonderdrukking en alle bedieningsknoppen. Er is ook een trilmechanisme voor binnenkomende oproepen. Dankzij de beugel kun je de doppen wanneer nodig gewoon uit je oren trekken en naar beneden laten hangen. De beugel blijft rond je nek. Zo is de headset snel bruikbaar bij een telefoongesprek of wanneer je iets wilt beluisteren.

De headset weegt maar 56 gram, zodat je al snel vergeet dat je hem draagt. De doppen passen dankzij zachte, kleine, flexibele haakjes comfortabel in de oorschelp. Je kunt de doppen vervangen door meegeleverde kleinere of grotere formaten. Deze stereoheadset ondersteunt de verbeterde APTx muziek-codec voor hifi-geluid. Je kunt de Voyager 6200 uc gelijkertijd aan acht apparaten koppelen. Aansluiten kan met twee apparaten tegelijk. De Klasse 1 bluetoothradio heeft een maximaal bereik van dertig meter, maar standaard is de ‘extended range’ uitgeschakeld om de accu te sparen.

Allerlei digitale beschermingsmechanismen garanderen dat je geen gehoorbeschadiging oploopt door onverwacht harde geluiden. Een ander handig trucje is het mute-alarm: dat waarschuwt je op fluistertoon wanneer je praat terwijl de mute-knop ingeschakeld is. Druk je twee seconden lang op de beltoets dan schakel je de stembediening van het verbonden apparaat in. Cortana, Google Now en Siri worden zo ondersteund.

De accuduur is lang genoeg om een normale werkdag mee door te komen. Opladen kan direct via de beugel en een usb-kabel, maar Plantronics levert daarnaast een klein usb-laadstation mee. Met behulp van de Plantronics Hub App voor desktop, iOS en Android wijzig je instellingen zoals de soort en de taal van de gesproken statusboodschappen (helaas geen Nederlands), soort en volume van beltonen en trillingen of de duur dat ‘active noise cancellation’ (anc) actief is vóór dit tijdens lange pauzes automatisch uitgeschakeld wordt om de accu te sparen. Je regelt hier tevens of de headset aanwezigheidsinformatie (‘presence’) mag doorgeven aan Microsoft Lync en Skype.

Updaten van de Hub-software zelf vergt helaas dat je de computer herstart. Doe je dit niet dan werken de firmware-updates niet correct. Bedrijven kunnen meerdere van deze headsets beheren via de (te betalen) Plantronics Manager Pro-suite.

De geluidskwaliteit is uitstekend, zowel tijdens telefonie als bij het beluisteren van muziek. De actieve onderdrukking van lawaai werkt goed in een kantooromgeving, maar minder goed buiten in een drukke straat of in een voertuig. Het blokkeert lage frequenties goed (bijvoorbeeld motorlawaai), maar minder goed midden en hoge frequenties (bijvoorbeeld jengelende kinderen).

Plantronics Voyager 6200 UC

10Score100

Plantronics Voyager Focus UC

©PXimport

De Voyager Focus UC draag je tegen het oor. De microfoon positioneer je via de draaiende beugel naar boven als je die niet gebruikt. Verder kun je de headset naar keuze links of rechts dragen. De stereorichting wijzigt automatisch naargelang de positie van de microfoon. De zachte oordoppen dempen omgevingsgeluid op zowel passieve als actieve wijze. Een druk op de OpenMic-knop schakelt de actieve noice-cancelling uit, zodat je je omgeving kunt horen zonder dat je de headset hoeft af te zetten. De anc belast de accu extra en vermindert de maximaal haalbare spraak- en luistertijd met twee à drie uren. Je kunt de functie ook permanent uitschakelen via software, of met de schuifknop op de onderkant van één van de oordoppen.

De meegeleverde piepkleine usb-dongel is dezelfde als bij de Voyager 6200 UC. Hd-spraak is ook hier standaard uitgeschakeld om de accu te sparen. De ‘extended range’ van de Klasse 1 radio is standaard om dezelfde redenen uitgeschakeld. Dezelfde gehoorbeschermingsmechanismen als bij de Voyager 6200 UC zijn aanwezig.

Je beperkt bijvoorbeeld de gemiddelde dagelijkse geluidsblootstelling tot 80 of 85 dBA, zoals de EU-wetgeving dit vereist. In de Hub-software kies je het typisch aantal gebruiksuren. Standaard is dit acht uur per dag, maar je kunt dit wijzigen in twee, vier of zes uur. Onafhankelijk van die keuze zal de headset altijd geluidsniveaus boven 118 dBA filteren. Daarnaast is er nog een ‘antischrik’-filter, die onverwachte geluidspieken filtert.

Slimme sensoren automatiseren bepaalde handelingen, maar dit functioneert alleen bij verbindingen met smartphones. Zet je de headset af dan zal muziek die je beluistert pauzeren. Doe je dit tijdens een telefoongesprek dan wordt de microfoon uitgeschakeld. Komt er een gesprek binnen dan wordt het automatisch aangenomen als je de headset opzet.

Op een pc wordt aanwezigheidsinformatie doorgegeven aan Microsoft Lync en Skype, maar je kunt dit uitschakelen. Je kunt de headset ook koppelen met ‘softphones’ van verschillende merken. Gesprekken en beltonen worden dan via de gekozen softphone omgeleid. Audio van iTunes of Windows Media Player pauzeert automatisch bij een binnenkomend gesprek. Opladen kan direct via de usb-aansluiting op een van de oordoppen of door de headset in de meegeleverde standaard te hangen. Het softwarebeheer is hetzelfde als bij de andere Plantronics-headset.

De Voyager Focus UC draagt comfortabel, dankzij de zachte oordoppen en de instelbare hoofdbeugel. Het wordt gelukkig niet te warm onder de doppen. De belangrijkste bedieningsknoppen zijn goed bereikbaar. De geluidskwaliteit is goed, zowel tijdens gesprekken als bij het beluisteren van muziek. Muziek klinkt wel net even wat beter als je de actieve lawaaionderdrukking uitschakelt.

Plantronics Voyager Focus UC

8Score80

Sennheiser MB Pro 2 UC ML

©PXimport

De MB Pro 2 UC ML heeft twee oorschelpen en een draaiende microfoonbeugel die je snel naar boven kunt zetten wanneer je hem niet gebruikt. Als je de beugel echter volledig rechtzet, dekt die ietwat onhandig de multifunctionele bedieningstoets op de oorschelp af. Deze kleine toets heeft bovendien zoveel functies dat je er het overzicht dreigt bij te verliezen.

Als je de MB Pro efficiënt wil leren bedienen zul je jezelf in de meegeleverde visuele Quick Guide moeten verdiepen. Een tweede, iets grotere bedieningstoets bevindt zich onderaan dezelfde oorschelp. Die regelt het volume en schakelt de microfoon tijdelijk uit. De toets dient ook om de stereoweergave en werking van de volumetoetsen om te keren, zodat je de microfoon naar keuze links of rechts kunt dragen. Dit gebeurt dus niet automatisch zoals bij de Plantronics Focus. Wel helpt de MB Pro je via gesproken statusboodschappen om de verschillende functies van de multifunctionele toets te leren onthouden.

De oorschelpen zijn erg klein: ze dragen wel comfortabel, maar dempen het omgevingsgeluid minder dan grotere schelpen. Identiek dezelfde headset is verkrijgbaar in mono-uitvoering met één oorschelp (MB Pro 1). De door ons geteste MB Pro 2 UC ML-stereoversie wordt geleverd met een usb-laadstand, werkt samen met uc-softphones van verschillende fabrikanten én is gecertificeerd voor de zakelijke variant van Skype. Neem je de headset van de laadstand dan beantwoord je automatisch een oproep die via softphone binnenkomt; omgekeerd beëindig je een gesprek door de MB Pro opnieuw in de stand te hangen. Aanwezigheidsinformatie wordt automatisch doorgegeven. De goedkopere ‘uc only’-versie is compatibel met softphones en de nog goedkopere gewone uitvoering heeft geen uc-certificatie.

Een kleine, reeds gekoppelde usb-bluetoothadapter wordt meegeleverd. Het opgegeven draadloze bereik is 25 meter. De autonomie is lang genoeg om een werkdag mee door te komen. Bovendien is de accu in veertig minuten tijd weer voor de helft geladen. Indien verbonden met een iPhone zie je de accustand van de headset in het statusscherm van de smartphone.

Om de firmware te updaten met behulp van Headsetup Pro dien je de headset uit te schakelen en via een usb-kabel te verbinden met een computer, maar dat kan alleen als je een oorschelp verwijdert. Nogal onhandig, al is een firmware-update natuurlijk niet iets wat je dagelijks doet. Ze voegde bij ons trouwens de belangrijke multipoint-functie toe: de MB Pro kan tegelijk met twee draadloze apparaten communiceren.

Draagcomfort, geluidskwaliteit en bereik zijn behoorlijk tot goed. Wel wordt het onder de kleine oorschelpen warmer dan bij de Plantronics Voyager Focus, vooral als je de hoofdbeugel te hard aanspant. Luide geluiden boven de 118 dbA worden automatisch uitgefilterd om gehoorbeschadiging te voorkomen.

Sennheiser MB Pro 2 UC ML

8Score80

Sennheiser SDW 5016 - EU

©PXimport

De SDW 5016 is een combinatie van een telefoonbasis (SDW 5 BS), mono-headset (SDW 10 HS) en bluetoothdongel (BTD 800, werkt met alle soorten telefoons). Deze combinatie is bedoeld voor gebruikers die veel bellen via allerlei kanalen. Via tiptoetsen op de voorkant van de basis zet je een gesprek snel in de pauzestand, voeg je een gepauzeerd gesprek toe aan een actief gesprek of schakel je tussen actieve gesprekken.

De draadloze communicatie tussen headset en basisstation gebeurt via de dect-techniek die we kennen van draadloze telefoons. Voordeel hiervan is een groter bereik, tot maximaal honderd meter in een open ruimte of ruim vijftig meter binnen. Nadeel is dat dit niet met smartphones werkt, maar Sennheiser lost dit op via een usb-bluetoothadapter die je in de basis stopt. Met behulp van toetsen op de onderkant van de basis regel je het dect-bereik tussen tien en honderd meter. De dect-communicatie is versleuteld met 128bit-authenticatie. De usb-poort voor de bluetoothadapter kan uitgeschakeld worden, zodat alleen nog sterk versleutelde communicatie mogelijk is.

Het basisstation koppel je via poorten op de achterzijde naar keuze aan een kantoortelefoon, een headset en/of een computer (via usb) voor gebruik met een softphone of een uc-oplossing. Via oplichtende tiptoetsen vooraan op de basis kies je het communicatiekanaal. Uiteraard kun je gesprekken ook aannemen of starten via de drukknop op de zijkant van de oorschelp. In de microfoonbeugel is een bezet-led geïntegreerd. Optioneel koppel je een groter Sennheiser UI 10 BL ‘Busy Light’ aan de basis via een 2,5mm-jackplug op de achterkant. Het ledlicht toont in een gemeenschappelijk kantoor op grotere afstand jouw status: rood wanneer je in gesprek bent, geel bij afwezigheid en groen wanneer je beschikbaar bent.

Je draagt de headset links of rechts, naar keuze direct aan het oor, of bevestigd aan een hoofd- of nekbeugel. De gevoeligheid van de microfoons kun je aanpassen via een draaiknop aan de onderkant van het basisstation. De magnetische uitstulping waarmee je de headset in de basis hangt om hem op te laden heeft een uitsparing waarin je een identificatieplaatje schuift dat je zelf kunt printen. Zo blijft de juiste headset altijd bij zijn gebruiker.

Deze headset ondersteunt naast breedband- ook superbreedbandaudio tot 11,5 kHz. Dat verbetert de verstaanbaarheid van gesprekken merkbaar, vooral in een drukke omgeving. De website van de fabrikant bevat enkele demobestanden die dit treffend illustreren. Daarnaast is er nog een ‘fullband’-stand tot 16 kHz voor het beluisteren van muziek. Echter, de beloofde tien uur spreektijd is wel berekend op het gebruik van ‘narrowband’-telefonieaudio tot 3,5 KHz. ‘Ultra wideband’ en fullband verminderen de gebruikstijd tot zes à zeven uur. Wel is de headset in een uur tijd volledig en in een half uur tijd voor de helft opgeladen.

Sennheiser SDW 5016

8Score80

Conclusie

De Plantronics Voyager 6200 UC is een ideale kantoorheadset die ook onderweg comfortabel werkt. Dit model verdient het keurmerk Best Getest. Verkies je een headset die over het oor valt dan leggen de andere geteste modellen van Plantronics en Sennheiser verschillende accenten, maar ze werken even goed. Gezien de relatief lage prijs is de Sennheiser MB Pro 2 UC ML dan een verdiende Slimme Koop. Om af en toe thuis te gebruiken is de veel goedkopere Logitech H800 ook het overwegen waard.

Je smartphone gebruik je wellicht voor allerlei handige zaken, maar wist je dat je je telefoon ook kunt gebruiken om apparaten in je huis te bedienen? Vaak heb je daar niet eens zoveel voor nodig. Maar hoe begin je en waar moet je allemaal op letten?

We gebruiken thuis steeds meer slimme apparaten die het leven moeten vergemakkelijken. Bijna alle apparaten die je op internet aansluit, zoals een televisie of een basisstation voor slimme lampen, kun je op afstand bedienen of in ieder geval via je wifi-verbinding thuis aansturen. Dat hangt natuurlijk af van het merk en type producten dat je gebruikt en via welke protocollen dit gaat, maar het heeft ook te maken met je telefoon.

Wanneer is een apparaat slim?

Een slim apparaat is een lamp, thermostaat, tv, stekker, gordijnmotor of sensor die via wifi, bluetooth of een standaard als Matter verbonden is met internet en op afstand te bedienen is. Dat bedienen kan bijvoorbeeld via een app van de fabrikant van de apparatuur, maar het is ook mogelijk met de app van Google, Google Home. Deze app is op de meeste Android-toestellen aanwezig, maar als dat bij jou niet het geval is, kun je deze downloaden via de Google Play Store. De app is er ook voor de iPhone en werkt vrijwel hetzelfde. We gebruiken in dit artikel de Android-versie voor alle uitleg en afbeeldingen.

Google Home

Google Home is de app die al die apparaten verzamelt en bestuurt; je bedient ze met tikken op je scherm, via het snelle bedieningspaneel van Android en met spraak via de Google Assistant. Wanneer je apparaten in de Google Home-app toevoegt, kun je er routines mee bouwen: vaste acties die automatisch of met één tik worden uitgevoerd, zoals alle lampen uit zodra je het huis verlaat of de verwarming lager zodra iedereen slaapt. Inmiddels kun je met Google Home al meer dan 50.000 apparaten aansturen; je herkent ze aan de Works with Google Home of Matter-logo's.

Starten met aansturen

Om je slimme apparaten te kunnen aansturen, gebruik je een Android-telefoon met Android 11 of hoger. Het werkt in principe ook met oudere versies, maar sinds versie 11 kun je de meeste opties voor slimme apparaten direct vanaf je vergrendelingsscherm benaderen en hoef je dus niet eerst de app te openen om je apparaten te bedienen. Installeer de Google Home-app uit de Play Store en meld je aan met je Google-account. Aanmelden is vereist zodat de instellingen voor al je apparaten worden opgeslagen en ook via andere Android-toestellen zijn te bereiken. Je kunt er ook voor kiezen om een nieuw account aan te maken, dat je dan bijvoorbeeld met je huisgenoten kunt delen. Op die manier kan iedereen in huis bij dezelfde instellingen voor je slimme apparaten en hoef je je persoonlijke data niet met je huisgenoten te delen. Met de Google Home-app kun je eenvoudig schakelen tussen meerdere accounts, dus het is in theorie mogelijk om meerdere slimme huizen te beheren.

Systemen zijn niet altijd compatibel

Voordat je een slim apparaat kunt toevoegen aan Google, moet dat apparaat eerst al zijn ingesteld met de app van de fabrikant, bijvoorbeeld Philips Hue, IKEA Home smart, Tado of de app van je gordijnmotor. Daarna koppel je ze in Google Home. Het is handig om minstens één slimme lamp of slimme stekker te hebben om mee te oefenen, plus bijvoorbeeld een televisie met Chromecast-functionaliteit. Heb je een smartspeaker of smartdisplay met ingebouwde Google Assistant (zoals de Nest Hub), dan kun je die gebruiken als extra microfoon in huis, maar strikt nodig is die niet, omdat je ook via je telefoon tegen de Assistant kunt praten. Apple-gebruikers hebben een vergelijkbaar systeem via Apple HomeKit en de Apple Home-app. Apple gebruikt een gesloten systeem, waardoor je niet kunt communiceren met Google Home en moeten de apparaten die je met een Apple-smartphone wilt aansturen, ook specifiek compatibel zijn met Apple HomeKit. Via Home Assistant - een losstaand protocol voor slimme apparaten - is het mogelijk om een koppeling te maken tussen Android-apparaten en Apple-apparaten, maar daar gaan we in dit artikel niet verder op in.

©sdx15 - stock.adobe.com

Lees ook: Philips Hue SpatialAware: dit is het en zo gebruik je het

Apparaten toevoegen en huis indelen

Om Google Home te gebruiken voeg je je eerste apparaten toe aan de Google Home-app en deel je ze logisch in kamers in, zodat aansturen en automatiseren later veel eenvoudiger wordt. Je opent eerst Google Home, controleert of het juiste huis geselecteerd is; als dit nog niet is aangemaakt, maak je dat aan. Vervolgens voeg je een nieuw apparaat toe met de +-knop, rechts bovenin. Tot slot kies je voor Apparaat.

Koppelen

Je krijgt nu de mogelijkheid om een apparaat direct toe te voegen door middel van een QR-code, die je vaak achter op een product vindt. Apparaten die Matter of Nest ondersteunen, kun je op deze manier dus direct toevoegen. Wil je een apparaat toevoegen dat geen Matter-ondersteuning biedt, dan kan dat alleen als je het betreffende apparaat hebt geconfigureerd via het systeem van dat merk, bijvoorbeeld een lamp van Philips Hue die aan de Hue-bridge is gekoppeld. In dat geval kies je voor de optie Apps of services koppelen. Vervolgens krijg je een overzicht van alle compatibele diensten die met Google Home werken.

Lees ook: Matter uitgelegd: de nieuwe standaard voor een zorgeloos slim huis

Toestemming verlenen

Om een apparaat via deze route toe te voegen aan Google Home, moet je inloggen bij het account van de fabrikant waarvan je de dienst afneemt, bijvoorbeeld Philips Hue. Er komen nog wat meldingen in beeld omtrent de mogelijkheden die Google krijgt met betrekking tot de data van je externe account.

Wanneer de apparaten zichtbaar zijn als tegels, houd je een tegel even vast en kies je voor het tandwieltje. Vervolgens tik je op Ruimte en kun je het apparaat eventueel nog in een andere ruimte plaatsen. Dat kan door de betreffende ruimte aan te tikken uit de lijst, of zelf een nieuwe ruimte aan te maken. Het is handig om je apparaten onder te verdelen in ruimtes, omdat je - bijvoorbeeld in het geval van lampen - deze per ruimte in één keer kunt uitschakelen. Zo kun je dan bij je bedtijdroutine eerst de lichten in de woonkamer uitschakelen en daarna die op de overloop, zonder dat je je hele huis in duisternis brengt of juist iedere lamp afzonderlijk moet uitzetten.

Apparaten handmatig en met spraak bedienen

Heb je al je apparaten toegevoegd en eventueel onderverdeeld in verschillende ruimtes, dan kun je ze nu bedienen via je Google Home-app. Open de app, tik op de knop Alle apparaten bovenaan en je ziet alle tegels van de in Google Home aanwezige apparaten. Tik bijvoorbeeld op een lamptegel om die direct aan of uit te schakelen, of houd de tegel even vast om een schuifregelaar voor helderheid of kleur te zien.

Voor een slimme thermostaat tik je op de thermostaat-tegel en verschuif je de temperatuur hoger of lager; vaak kun je ook kiezen tussen de modi Verwarmen of Verkoelen, maar dat is afhankelijk van de aangeboden functies in het apparaat zelf, want niet alle functies zijn ook altijd te benaderen vanuit Google Home. Ook een andere handige optie is het bedienen van je televisie. Heb je een tv of Chromecast gekoppeld, dan kun je via de tegel media pauzeren of stoppen. Vervolgens activeer je spraakbediening door op je Android-telefoon de Google Assistant op te roepen, bijvoorbeeld via de Assistant-knop, een veegbeweging of door "Hey Google" te zeggen. Vervolg die aanroep dan door concrete opdrachten als "Doe de lampen in de woonkamer uit", "Zet de thermostaat op 20 graden" of "Speel Netflix op tv woonkamer". Omdat de Google Assistant de door jou opgegeven namen en kamers uit Google Home gebruikt, loont het dat je die eerder netjes hebt ingesteld.

Slimme routines maken

Nu je weet hoe je apparaten direct bedient, laten we je zien dat je ook automatiseringen of routines kunt instellen, zodat combinaties van acties met één tik of automatisch worden uitgevoerd. Om dat voor elkaar te krijgen in de Google Home-app tik je onderaan op de knop Automatisering en kun je kiezen uit een aantal voorgestelde routines, zoals wat er gebeurt als je van huis weggaat, of juist aankomt. Het nadeel hiervan is dat je wel de locatie-instellingen op je telefoon moet aanzetten en je huisadres in Google Home moet instellen, maar we kunnen goed voorstellen dat je daar niet op zit te wachten, privacytechnisch gezien dan. Als je een nieuwe routine wilt maken, tik je rechtsboven op de knop Nieuw > Automatisering. Geef de automatisering eerst een naam, zodat deze alvast kan worden opgeslagen nog voordat je iets instelt. Een routine bestaat altijd uit drie delen: een starter, een voorwaarde (die is optioneel) en een actie. Een starter kun je het beste zien als een gebeurtenis, bijvoorbeeld: het is 20:00, er wordt een beweging gedetecteerd, of de temperatuur van de slimme thermostaat is lager dan 16 graden. Een starter kan ook een spraakopdracht zijn. Stel dat je een 'Alles uit'-routine wilt: je geeft de routine een naam, kiest als trigger bijvoorbeeld het spraakcommando "Ik ga weg" en voegt als acties toe dat alle lampen uit moeten, de thermostaat naar 17 graden gaat en de tv wordt uitgezet.

Lampen automatisch aanpassen

Voor een filmavond-scenario maak je een automatisering die handmatig start of op een spraakzin als "Filmavond": je selecteert dan bij Actie bewerken de lampen in de woonkamer en zet de helderheid naar bijvoorbeeld 20 procent, je zet eventueel gekleurde lampen op warm wit en schakelt een slimme stekker van de sfeerverlichting in. Heb je gordijnen met een slimme motor, dan voeg je toe dat die naar 100 procent dichtgaan. Tot slot wijs je de tv- of Chromecast-tegel toe om een bepaalde app te starten of in elk geval de tv in te schakelen. Omdat deze routines gebruikmaken van de apparaten en kamers die je eerder hebt ingericht, zie je direct hoe belangrijk een goede basisconfiguratie is.

Automatiseren op tijd, locatie en aanwezigheid

Nu je basisroutines hebt, ga je een stap verder door je huis zichzelf te laten aanpassen op tijd, locatie en aanwezigheid, zodat je smartphone meer regisseur dan bedieningspaneel wordt. In Automatisering kun je een routine laten starten op vaste tijden, bij zonsopkomst of zonsondergang of wanneer de toestand 'Thuis' of 'Afwezig' verandert. Stel bijvoorbeeld een ochtendroutine in die op werkdagen om 7:00 uur de thermostaat naar 20 graden zet, de gordijnen in de woonkamer op 50 procent opent en de keukenlampen op 60 procent helderheid inschakelt. In de avond kun je een routine laten starten rond zonsondergang, zodat de buitenlamp en de lamp bij de voordeur automatisch aangaan. Aanwezigheidsdetectie gaat nog een stap verder: Google Home kan via de locatie van je telefoon en sensors van bijvoorbeeld een Nest-thermostaat of Nest-speakers bepalen of er iemand thuis is. Wanneer iedereen weg is, kan de Afwezig-routine lampen uitzetten, de thermostaat terugschakelen en eventueel een robotstofzuiger starten. Je stelt dat in via de Instellingen in Google Home onder aanwezigheidsdetectie, waar je toestemming geeft voor gebruik van je telefoonlocatie en aangeeft welke apparaten mogen 'meekijken'.

Concrete scenario's

Nu je de algemene principes beheerst, richt je je op drie alledaagse toepassingen die samen veel comfort opleveren: licht, warmte en entertainment. Voor verlichting maak je in Google Home aparte scènes aan via Automatisering, zoals 'Thuiswerken' met helder wit licht op 80 procent in je werkkamer en 'Ontspannen' met warm licht op 30 procent in de woonkamer. Je roept ze op met "Hey Google, thuiswerken" of via een tegel in het bedieningspaneel. Voor verwarming stel je in de Google Home-app temperatuurschema's in voor je Nest-thermostaat, bijvoorbeeld overdag 20 graden en 's nachts 17 graden; voor warm water kun je eveneens schema's instellen, zodat de slimme boiler niet onnodig aanstaat. De routine 'We zijn weg' verlaagt de temperatuur en zet lampen uit. Voor tv-bediening koppel je je Chromecast of ingebouwde Chromecast-tv aan Google Home en wijs je die toe aan de kamer 'Woonkamer'. Daarna werkt "Hey Google, speel YouTube op tv woonkamer" of je tikt in de app op de tv-tegel om afspelen te pauzeren of te stoppen. Als je deze drie functies eenmaal soepel bedient, zie je hoe makkelijk het is om extra apparaten, zoals gordijnen of een slimme stekker voor je koffiezetapparaat, in bestaande routines in te passen.

Noodzakelijk onderhoud en uitbreiden

Nu je smartphone de centrale afstandsbediening van je slimme huis is, is het belangrijk dat je installatie veilig, overzichtelijk en toekomstbestendig blijft. Controleer regelmatig in Google Home onder Settings en Devices of er geen oude of dubbele apparaten meer staan, bijvoorbeeld een lamp die je hebt vervangen; verwijder ongebruikte apparaten, zodat routines niet breken en blijven hangen omdat een bepaald apparaat niet meer bestaat. Kijk af en toe ook kritisch naar machtigingen: in aanwezigheidsdetectie bepaal je expliciet welke apparaten en telefoons mogen meedoen aan 'Thuis' en 'Afwezig' en dus jouw locatie kunnen opvragen. Dat is misschien niet altijd gewenst. Koop je uitbreidingen, test die nieuwe apparaten eerst in een simpele routine, zoals een losse scène voor één kamer, voordat je ze in al je automatiseringen opneemt. Controleer daarnaast ook op updates: Google Home wordt bijvoorbeeld regelmatig bijgewerkt, zeker nu er ook steeds meer AI-functies worden toegevoegd. En ook je slimme apparatuur: vaak wordt er nieuwe firmware uitgebracht, maar die kun je niet vanuit Google Home updaten; dat moet doorgaans via het slimme apparaat zelf of de aangesloten hub. Tot slot kun je, mocht je later voor het Apple-ecosysteem kiezen, veel apparaten dankzij Matter eenvoudig ook aan Apple Home koppelen, al beheer je ze dan in een aparte app. Door regelmatig op te ruimen, updates te installeren en je routines te finetunen, blijft je slimme huis betrouwbaar en voelt je smartphone echt als een krachtige, maar toch overzichtelijke universele afstandsbediening.

Hazelight Studios, de ontwikkelaar van de succesvolle coöperatieve games It Takes Two en Split Fiction, heeft een nieuwe game in ontwikkeling en is op dit moment bezig met de opnames ervoor.

Enige tijd geleden gaf regisseur Josef Fares al aan dat er een nieuwe game in ontwikkeling was bij de studio, maar nu heeft hij op social media een foto geplaatst waarop Fares te zien is met drie acteurs in motion capturing-pakken. Daarmee wordt dus duidelijk gemaakt dat de opnames voor de game in ieder geval al in volle gang zijn.

Overigens is de identiteit van de acteurs niet bekend. Fares houdt zijn arm voor de gezichten van de acteurs. Mogelijk zijn het dus bekende acteurs en wil hij dat nog verhullen, al is dat speculatie. Over speculatie gesproken: het feit dat er drie acteurs te zien zijn, doet sommige fans vermoeden dat de nieuwe game van Hazelight mogelijk met drie spelers tegelijk te spelen valt in plaats van twee, maar ook dat is nog alles behalve bevestigd.

Over de games van Hazelight Studios

Hazelight Studios is gespecialiseerd in het creëren van games die coöperatief doorlopen moeten worden. No Way Out, It Takes Two en Split Fiction vergen allen twee spelers. Daarbij draait het om samenwerken, wat hun games een populaire bezigheid maakt voor gamende koppels en vrienden.

It Takes Two bleek een grote hit voor de studio. In het spel spreekt een dochter van een ruziënd stel een vloek over het tweetal uit, waardoor ze minuscuul worden. Ze zullen moeten leren communiceren en samenwerken om zich uit deze hachelijke situatie te redden, terwijl ze als kleine poppen door een uitvergrote versie van hun huis en tuin reizen.

Na het succes van It Takes Two bracht Hazelight het conceptueel vergelijkbare Split Fiction uit. Die game draait om twee schrijvers, Mio en Zoe, die worden ingehuurd om verhalen te creëren voor een technologie die deze verhalen levensecht kan simuleren. De vrouwen worden door het bedrijf achter de technologie echter gevangen in een simulatie, en in de game wordt er constant tussen de twee verhalen van Mio en Zoe geschakeld. Dat levert zowel fantasievolle als futuristische settings op.

Zowel It Takes Two als Split Fiction komen met een Friend Pass. Dat houdt in dat maar één speler de game hoeft te kopen, en de tweede speler gratis online mee kan spelen. De games zijn ook via splitscreen samen op de bank speelbaar.