Handig, zo’n draadloze koptelefoon. Niet alleen heb je geen gedoe meer met een draadje, dankzij de ingebouwde accu heb je ook vaak ruisonderdrukking en geluiddoorlating. Maar zo’n accu, die gaat leeg. Koptelefoonmaker Urbanista kwam met een simpele oplossing: een koptelefoon met zonnecel. Hoe dat in praktijk werkt lees je in deze Urbanista Los Angeles review.

Waarom is geen fabrikant hier eerder op gekomen? Koptelefoonmakers lijken vooral bezig met de oorschelp, de geluidskwaliteit en functies, enzovoort. Apple had wel oog voor de band om het hoofd, door deze van aluminium te maken konden ze de AirPods Pro net die luxe uitstraling meegeven die je verwacht bij de absurde prijs. Dan doet Urbanista dat toch beter. In de band van de koptelefoon zit een zonnecel verwerkt. Geen blauwige paneeltjes zoals je gewend bent, maar als een soort folie over band heen (PowerFoyle heet dit folie). Hierdoor heb je de voordelen van een zonnecel, zonder dat dit afdoet aan het uiterlijk van de koptelefoon. Wanneer je de koptelefoon ziet, zou je niet zeggen dat hij zijn eigen energie opwekt.

Miami lijkt op Los Angeles

Urbanista vernoemt al zijn koptelefoons naar steden. Zo kwamen bijvoorbeeld eerder oortjes in de Londen- en Stockholmserie voorbij op de redactie. Hetzelfde geldt voor de koptelefoon in de Miami-serie, die eigenlijk vrijwel hetzelfde is als de Urbanista Los Angeles. Maar dan zonder zonnelader. De Urbanista Miami lijkt ook een prima basis om uit te breiden met zo’n cel.

Overigens beschikt de Urbanista Los Angeles ook gewoon over een usb-c-aansluiting, waarmee je de koptelefoon met een kabeltje oplaadt, mocht deze leeg zijn.

©PXimport

Zonnecel in praktijk

Helaas kun je met de Urbanista Los Angeles niet zoals Emperor Palpatine uit de Star Wars films “unlimited power” roepen. Immers, je koptelefoon laadt alleen als deze zich in zonlicht bevindt. Loop je buiten in het zonnetje, dan zul je merken dat als je de koptelefoon gebruikt er altijd meer energie verbruikt wordt dan er opgeladen wordt. Natuurlijk verlengt het de accuduur. Met name als je muziek luistert zonder ruisonderdrukking of geluidsdoorlating. Wanneer je deze afspeelmodi gebruikt, zal je koptelefoon immers meer stroom verbruiken.

En mocht je accu alsnog leeg raken, dan luister je toch gewoon even door via de bedrade aansluiting terwijl de zonnecel zijn oplaadwerk doet. Toch? Nee. De bedrade aansluiting is van de koptelefoon verwijderd, naast de zonnecel het enige verschil ten opzichte van de Urbanista Miami. Onnodig, onhandig en de beargumentering van Urbanista maakt het niet beter: “De reden waarom we hebben besloten om de kabelconnector van de hoofdtelefoon te verwijderen, is om het aantal adapters, kabels en componenten dat nodig is voor het product te verminderen omdat bekabeld gebruik voor de meeste gebruikers van draadloze hoofdtelefoons geen prioriteit is. Daarnaast is het weglaten van de kabelconnector ook nog eens een milieuvriendelijkere oplossing.” Vooral het milieuvriendelijke argument schuurt, aangezien een accu een beperkte levensduur heeft en een kabel in theorie je koptelefoon altijd kan laten werken.

Met een paar handigheidjes maak je optimaal gebruik van de zonnecel op je koptelefoon. Urbanista denkt hier in mee, door de etui van de koptelefoon open te houden, zodat er zelfs geladen kan worden zonder dat de koptelefoon uit het zakje haalt. Door bijvoorbeeld de koptelefoon niet in de tas te laten zitten, maar neer te leggen pakt hij altijd wat licht mee. Zodoende wist ik in praktijk enorm lang met een opgeladen accu te doen, afhankelijk van hoe vaak en lang je je koptelefoon gebruikt en hoe regelmatig je hem in het licht kunt leggen, kun je vrijwel eindeloos door zonder dat je hem op hoeft te laden. En dat schrijf ik halverwege november, een testperiode waarbij niet echt veel daglicht voorhanden is. Let wel op dat zelfs bij schaars gebruik je er haast niet aan ontkomt om zo nu en dan toch even bekabeld op te moeten laden.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Urbanista app

Urbanista koptelefoons moesten het voorheen zonder app doen. Maar nu deze Urbanista Los Angeles uit is gekomen, is er ook een app voorhanden. Het grote pluspunt van deze app is dat je kunt zien of de koptelefoon genoeg licht pakt om op te laden. De app heeft verder nog veel werk nodig. Het enige wat je kunt doen is een paar functieknoppen configureren (deze knoppen bevinden zich op de oorschelpen: drie aan de rechterkant, een aan de linkerkant). Ook kun je de afspeelmodus aanzetten, iets wat ook kan met de functieknoppen. Een equalizer of de mogelijkheid om de firmware up te daten is niet te bespeuren.

Een ander euvel waar ik tijdens het testen regelmatig tegenaan liep is dat de app aangeeft niet te kunnen verbinden met de koptelefoon. Wat een gekke bug is, aangezien ik deze foutmelding zelfs krijg wanneer ik de koptelefoon daadwerkelijk draag en er muziek op afspeel via de smartphone.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Kwaliteit

Voor het prijskaartje van zo’n 199 euro koop je met de Urbanista Los Angeles niet de koptelefoon met de meest hoogwaardige geluidskwaliteit, microfoons en afspeelmogelijkheden. Je koopt de koptelefoon echt voor de zonnecel.

De geluidskwaliteit is wel oke, maar mist wel wat aan kracht en geluidsdetail. Hetzelfde kan gezegd worden over de ruisonderdrukking. Het filtert wel degelijk wat omgevingsgeluid weg. Alleen heeft de ruisonderdrukking wat moeite met harde wind. De modus die omgevingsgeluid juist doorlaat werkt zoals je mag verwachten.

Het draagcomfort en de bouwkwaliteit krijgen op hun beurt weer een pluspunt. De koptelefoon zit degelijk in elkaar, ook het deel bij de oorschelpen dat je op maat afstelt oogt en voelt luxe. De koptelefoon ziet er fraai uit en kan lang gedragen worden zonder dat het op de oren drukt. Dat er een zonnecel in de hoofdband verwerkt zit, ziet niemand.

©PXimport

Conclusie: Urbanista Los Angeles kopen?

De Urbanista Los Angeles heeft een zonnecel die echt meerwaarde biedt, zolang je de koptelefoon in het licht kan houden en er niet meer dan dertig uur achtereenvolgend van afhankelijk bent. De cel laadt traag. Het is wel de troef van Urbanista, want voor dezelfde prijs koop je een koptelefoon met betere afspeelkwaliteit. Minpunt is wel het ontbreken van de bekabelde aansluitmogelijkheden.

Amazon werkt aan een realityshow rondom de Fallout-franchise waarin deelnemers moeten zien te overleven in een schuilkelder.

Er gingen onlangs al geruchten over de realityshow die naar Amazon Prime Video moet komen, maar nu is de show officieel goedgekeurd en wordt er zelfs naar deelnemers gezocht. In het spelprogramma moeten spelers in een schuilkelder leven en meedoen aan een reeks competitieve spellen die de zeven kerneigenschappen uit de Fallout-reeks uitlichten: kracht, perceptie, charisma, intelligentie, uithoudingsvermogen, geluk en wendbaarheid.

Volgens de beschrijving "is het een spel van machtspatronen, populariteit en sociale strategieën waarbij uiteindelijk een gigantische geldprijs gewonnen kan worden". Verdere concrete detail zijn er nog niet, en het is ook niet duidelijk vanaf wanneer de realityshow op Amazon Prime Video te zien zal zijn.

Gebaseerd op de games

Amazon heeft de smaak goed te pakken wat betreft Fallout: in 2024 begon de fictieve, gelijknamige serie al op de streamingdienst, gebaseerd op de games van Bethesda. Met acteurs als Ella Purnell, Walton Goggins en Kyle MacLachlan wordt een alternatieve geschiedenis (en toekomst) geschetst waarbij de Verenigde Staten door een nucleaire winter geteisterd worden. Diverse samenlevingen houden het jarenlang vol in schuilkelders, en wanneer ze daar weer uit durven te komen, maken ze kennis met een aardoppervlakte die voorgoed veranderd is.

De serie bleek een grote hit en het eerste seizoen behaalde meer dan honderd miljoen kijkers. Het tweede seizoen is eind vorig jaar begonnen – wekelijks wordt er een nieuwe aflevering op Amazon Prime Video getoond. Het ziet er naar uit dat Amazon nu wil inspelen op dit succes door ook aan een realityshow binnen deze franchise te werken.

Een trage laptop is vaak te wijten aan één specifiek onderdeel: het werkgeheugen. De tijd dat 8 GB volstond, ligt in 2026 definitief achter ons. Maar hoeveel gigabytes heb je nu écht nodig voor een soepele ervaring met Windows en zware AI-functies? Wij duiken in de cijfers en helpen je een miskoop te voorkomen.

De eisen die software aan onze computers stelt veranderen razendsnel, zeker nu kunstmatige intelligentie diep in besturingssystemen wordt geïntegreerd. Waar je een paar jaar geleden nog prima uit de voeten kon met 8 GB werkgeheugen, liggen de standaarden in 2026 een stuk hoger. Sta je op het punt een nieuwe laptop of desktop aan te schaffen? Wij leggen uit hoeveel RAM je nodig hebt om de komende jaren vlot en toekomstbestendig te blijven werken.

Nog snel op zoek naar betaalbare geheugenplankjes? Check Kieskeurig.nl!

Waarom 16 GB het absolute minimum is geworden

Voorheen werd 8 GB RAM gezien als de gouden standaard voor basisgebruik, maar in 2026 is dit advies verouderd. Moderne besturingssystemen zoals Windows 11 en macOS 26 snoepen al een aanzienlijk deel van het geheugen op, nog voordat je een programma opent. Tel daar webbrowsers bij op die per tabblad steeds meer geheugen vragen en je computer loopt al snel vol. Voor simpele taken zoals tekstverwerking, e-mailen en het streamen van video's is 16 GB werkgeheugen daarom de nieuwe ondergrens. Hiermee voorkom je dat je computer voortdurend data naar bijvoorbeeld de tragere harde schijf moet verplaatsen, wat zorgt voor een trage en haperende gebruikservaring.

©Negro Elkha

De opkomst van AI-pc’s en de 32 GB-standaard

Wie zijn computer intensiever gebruikt of een toekomstbestendige aankoop wil doen, doet er verstandig aan om direct voor 32 GB RAM te kiezen. De belangrijkste reden hiervoor is de opmars van lokale AI-toepassingen. De zogenoemde AI-pc’s en Copilot+-systemen voeren zware berekeningen lokaal uit op de processor, wat een zware wissel trekt op het beschikbare werkgeheugen. Daarnaast vragen moderne games steeds vaker minimaal 16 GB tot 32 GB om soepel te draaien met hoge grafische instellingen. Met 32 GB heb je voldoende ademruimte om zware software, tientallen browser-tabbladen en achtergrondprocessen tegelijkertijd te draaien zonder prestatieverlies.

Wanneer is 64 GB of meer noodzakelijk?

Voor de gemiddelde consument en zelfs de fanatieke gamer is 64 GB werkgeheugen vaak nog overkill, maar er is een specifieke groep gebruikers voor wie dit in 2026 geen overbodige luxe is. Als je regelmatig aan de slag gaat met professionele videobewerking in 4K- of 8K-resolutie, complexe 3D-rendering of het draaien van zware virtuele machines, dan is deze hoeveelheid geheugen wel zo prettig. Ook ontwikkelaars die experimenteren met het lokaal draaien van grote taalmodellen (LLM’s) zullen merken dat 32 GB al snel tekortschiet. In deze scenario's fungeert het extra geheugen als een noodzakelijke buffer om wachttijden tijdens het renderen of compileren aanzienlijk te verkorten.

Snelheid is net zo belangrijk als capaciteit

Naast de hoeveelheid gigabytes is het in 2026 nogal belangrijk om te letten op de generatie van het geheugen. We bevinden ons in een overgangsfase waarin DDR4 langzaam heeft plaatsgemaakt voor het veel snellere DDR5-geheugen. Bij de aanschaf van een nieuw systeem heeft DDR5 zodoende absoluut de voorkeur. Deze nieuwe standaard biedt een veel hogere bandbreedte, wat betekent dat de processor gegevens sneller kan ophalen en wegschrijven. Dit merk je direct in de reactiesnelheid van het systeem, zeker in combinatie met snelle processors. Een systeem met 16 GB snel DDR5-geheugen kan in de praktijk vlotter aanvoelen dan een ouder systeem met 32 GB DDR4-geheugen.