Hoewel de Quantum-serie vanJBL pas een paar jaar op de markt is, bestaat hij inmiddels al uit meer dan tien headsets in verschillende prijsklassen. Bijna allemaal laten ze zich kenmerken door een grote hoeveelheid ledverlichting en een hardplastic constructie. De JBL 810 is hierop geen uitzondering, maar voegt aan het ontwerp wel zo’n beetje iedere mogelijke feature voor gameheadsets toe die je je kunt bedenken.

Niet alleen is de headset voorzien van een draadloze 2.4Ghz verbinding, je kunt hem ook bedraad én met de nieuwste bluetooth 5.2 gebruiken. Er is ook actieve noise cancelling, Dts:x, surround sound, Hi-Res Audio, ledverlichting en de batterij gaat - mits je dit niet allemaal tegelijk aanzet - zo’n veertig uur mee. Is de 810 daarmee heel compleet, of voelt dit eigenlijk een beetje als overdaad? Wij zoeken het uit.

©PXimport

Bouwkwaliteit

Ook de Quantum 810 is volledig gemaakt van hard plastic. Het verstelmechaniek in de hoofdband is ook van hard plastic, maar wel doorzichtig - een leuk ontwerpdetail. De buitenkant van beide oorschelpen biedt ruimte aan een verlicht JBL-logo en de buitenste randen om de ledverlichting zijn voorzien van glimmende bedekking.

Wat betreft de bekleding is er gekozen voor een synthetische leervariant die, zeker in deze zomerse maanden, nogal snel zweterig wordt. Op de hoofdband zit een vrij dun kussen, maar desalniettemin is het draaggevoel op de bovenkant comfortabel. De oorkussens geven behoorlijk mee en doen het meest denken aan een zeer zachte memory foam. Dat zorgt voor een zeer strakke afsluiting van buitengeluid, maar ook voor de nodige warmteopbouw.

Omdat de Quantum 810 zoveel features heeft, zijn er natuurlijk ook de nodige knoppen te vinden op de oorschelpen. Op de linkeroorschelp vind je een knop voor het in- en uitschakelen van de noise cancelling en een voor het muten van de microfoon met daar tussenin twee volumewieltjes. Het ene wiel dient voor het totale volume, terwijl de andere de gamechat en audiobalans regelt. Helemaal onderop de linkerschelp zitten nog de minijack- en usb-c-ingangen.

De minjackingang maakt het mogelijk de headset met zo’n beetje ieder platform te verbinden, terwijl je de usb-c-ingang kunt gebruiken voor het opladen van de headset. Dat opladen kan overigens terwijl je aan het spelen bent. Ook herbergt de linkeroorschelp de flip-to-mute microfoon met bijbehorende kleine windkap. Op de rechteroorschelp zitten de aan- en uitknop en de bluetooth-pairing-knop. 

©PXimport

Features en software

Het is niet de eerste keer dat we een Quantum-headset testen, en daarmee ook niet de eerste keer dat we de bijbehorende Quantum Engine-software onder de loep nemen. We hebben al meermaals aangestipt dat deze software erg plezierig werkt, en dat is in het geval van de Quantum 810 niet anders. De software is overzichtelijk en geeft je veel instellingen voor onder andere het aanpassen van de frequentierespons en de eerder genoemde rgb-verlichting. Ook biedt Quantum Engine toegang tot twee surround sound codecs: JBL Quantum Surround en Dts Headphone:x 2.0.

De Dts Headphone:x 2.0 is een aangename toevoeging. Hoewel het niet direct een heel groot geluidsveld neerzet, zorgt het wel voor een subtiele nadruk op de ruimtelijkheid. De surround van JBL zelf blijft ook nu weer tegenvallen. Het inschakelen ervan resulteert in onnatuurlijke nadrukken in het frequentiespectrum en het verstoort de volumebalans. Naast het inschakelen van de surround sound en het geven van allerlei kleuren aan de rgb-verlichting, kun je ook de frequentiebalans van de luisterervaring vormgeven in de software, maar daarmee is niet op een aangename manier te compenseren voor de disbalans die de surround sound kan veroorzaken.

We hadden het al even over de flip-to-mute microfoon op de linker oorschelp. In de software zijn hier verder vrij weinig aanpassingsmogelijkheden voor. Dat is jammer, want de microfoon klinkt niet zo goed. Los van het feit dat hij dun en behoorlijk schel klinkt, lijkt het microfoontje ook meer omgevingsgeluid op te pakken dan de gemiddelde headsetmicrofoon. Dat komt wellicht doordat hij wat naar buiten gericht staat. Een gate was hier wellicht een oplossing geweest, maar zelfs dan blijft de klank van de microfoon onvoldoende.

De Quantum 810 slaagt een stuk beter in de noise cancelling: hoewel deze subtiel is, weet het wel net dat kleine beetje extra focus te brengen. De headset sluit van zichzelf al zo goed af dat je in de meeste situaties niet eens naar de ANC hoeft te grijpen, maar als je dat wel doet dan dempt deze effectief ruis- en brom-geluiden uit je omgeving met een behoorlijke hoeveelheid. Dat is voornamelijk te gek als je ’s avonds op de bank een horrorgame zit te spelen. 

©PXimport

De klank

Met de features zit het dus wel goed, maar hoe zit het met de klank van de Quantum 810? Die valt bij muziek in ieder geval tegen. JBL-producten laten zich vaak kenmerken door een stevige hoeveelheid sublaag. Bij de Quantum 810 valt dit wel mee, maar er is helaas wel een behoorlijk overdreven nadruk op het middenlaaggebied. Dat betekent dat veel muziek behoorlijk dozig klinkt. Bij bijvoorbeeld moderne hiphop hoor je soms zoveel midlaag, dat de volledige impact van de sub wordt ondergesneeuwd. Dat luistert niet alleen onrustig, het neemt ook een deel van de impact van de muziek weg. Bij akoestisch opgenomen muziek luistert de Quantum 810 iets vergeeflijker, maar ook hier zit er vaak een ietwat holle klank in het totaal.

Wel opvallend bij zowel muziek als in-game is de uitstekende lokalisatie. Het is jammer dat er zo’n probleem is in de lagere frequenties, want in het hogere deel van het spectrum presteert de 810 prima. Er is genoeg definitie zonder dat er schelheid te horen valt en de headset kan zowel agressief als immersief klinken. Het aanwezige midlaag helpt in tragere games om de omgevingsgeluiden wat meer naar de voorgrond te brengen, en dat zorgt voor veel sfeer. Het gaat dan echter mis met de balans als er in die grote wereld veel actie of muziek voorbijkomt. 

©PXimport

Concluderend

De Quantum 810 is qua verbindingsmogelijkheden en features een van de compleetste headsets die je aan kunt schaffen. De bouwkwaliteit is prima en er zijn ook nog de nodige gimmicks voor de gamer die daarvan houdt. Daar staat tegenover dat deze headset helaas niet zo goed klinkt. Het middenlaag is te aanwezig, waardoor veel muziek onnatuurlijk en onrustig klinkt. 

In-game kun je met de equalizer wel een bruikbaar resultaat uit deze Quantum halen, maar dan klinkt de headset eerder doeltreffend dan mooi. Gamers die het leuk vinden om veel te personaliseren en baat hebben bij veel features en verbindingsmogelijkheden zouden de Quantum 810 kunnen overwegen, maar voor het zelfde geld zijn er headsets beschikbaar die véél beter klinken.

Meta gaat tests uitvoeren met betaalde abonnementen voor WhatsApp, Facebook en Instagram, zo heeft het bedrijf laten weten.

Dat liet Meta weten aan TechCrunch. In ruil voor betaalde abonnementen op bovengenoemde apps krijgen mensen toegang tot extra functies, al zijn die nog niet uit de doeken gedaan. De reguliere versies van de platforms moeten wel gratis beschikbaar blijven.

De precieze opties die mensen die betalen voor WhatsApp, Facebook of Instagram krijgen is niet bekend, maar Meta heeft het over "speciale features en meer controle over hoe men deelt en connecties maakt".

Manus en Vibes

Eén van de dingen die mogelijk onder de abonnementen gaan vallen, is Manus, een AI-agent die pas is aangeschaft door Meta voor ongeveer 2 miljard dollar. Manus moet geïntegreerd worden in Meta-producten, maar ook los beschikbaar komen. Op Instagram wordt er naar verluidt al gewerkt aan een shortcut naar de AI-tool.

Meta wil de abonnementen ook voor andere AI-features testen, zoals het genereren van videocontent in Vibes. Deze AI-videotool is nu nog gratis beschikbaar, maar het is de bedoeling dat extra opties via een abonnement beschikbaar komen.

Op Instagram zou een abonnement gebruikelijks wellicht de mogelijkheid kunnen geven om mensen die men volgt te bekijken die niet terug volgen. Ook zou het mogelijk een optie worden om een Story te bekijken zonder dat de persoon die het heeft geplaatst ziet dat deze door de persoon in kwestie is bekeken.

Meta wil de komende maanden de abonnementen testen, en niets is nog zeker - ook niet eventuele prijzen voor abonnementen. Duidelijk is in ieder geval dat het bedrijf hiermee gaat experimenteren.

Heb je nog een oudere pc of laptop, dan is het zonde om deze ongebruikt te laten. Je kunt hem namelijk eenvoudig omvormen tot een veelzijdige thuisserver. Wat dacht je van een mediaserver of een synchronisatietool, beide gratis, opensource en beschikbaar voor vrijwel elk platform?

Voorbereiding

Voor je begint, is het verstandig om je (oude) computer goed voor te bereiden met een schoon besturingssysteem. Installeer bij voorkeur Windows 10 of 11 opnieuw. Dit doe je via Instellingen / Systeem / Systeemherstel, waar je PC opnieuw instellen kiest en eventueel Alles verwijderen selecteert.

Update daarna het systeem via Instellingen / Windows Update / Naar updates zoeken en controleer ook of alle drivers up-to-date zijn. Dit kan handmatig door met rechts op de Windows-startknop te klikken, Apparaatbeheer te openen, met rechts op een apparaat te klikken en Stuurprogramma bijwerken te kiezen. Je kunt eventueel tijdelijk de gratis tool Driver Booster (let wel op voor extra software) installeren om snel verouderde drivers te detecteren, al raden we wel aan om ze handmatig te downloaden (van de websites van de fabrikant).

Plaats je pc liefst dicht bij de router of zeker op een plek met een stabiele verbinding, bij voorkeur via een ethernetkabel. Geef je computer ook een vast intern ip-adres, zodat het niet telkens wijzigt. Dit kun je instellen via Instellingen / Netwerk en internet: kies Ethernet (of Wi-Fi, en klik daarna op het juiste netwerk) en klik bij IP-toewijzing op Bewerken, waarna je Handmatig kiest en geschikte waarden invult.

Controleer bovendien of er genoeg opslagruimte beschikbaar is, zeker als je grote mediabestanden wilt bewaren. Schakel ten slotte energiebesparende slaapstanden uit wanneer de server continu actief moet blijven. Open Instellingen / Systeem / Aan/uit en zet alle opties bij Time-outs voor scherm, slaapstand en sluimerstand op Nooit.

Jellyfin installeren

We starten met een wat complexere installatie, deze van mediaserver Jellyfin. Hiermee bouw je een Netflix-achtige omgeving voor films, series en muziek. De server biedt vrijwel alle functies van een modern mediacenter, van metadata en transcodering tot streaming met ondersteuning voor meerdere gebruikers, zonder beperkingen of betaalde upgrades. Op https://demo.jellyfin.org kun je een online demo bekijken.

Spreekt dit je aan, dan kun je meteen aan de installatie beginnen. Download de serversoftware via https://jellyfin.org/downloads/windows, klik op AMD64 en haal het bijbehorende exe-bestand op. Installeer het met een dubbelklik. Tijdens de setup kies je bij voorkeur Basic Install (Recommended) om toegangsproblemen bij mappen te vermijden. Bevestig met Next (twee keer) en kies een lege installatie- en datamap. Klik opnieuw op Next (twee keer) en sluit af met Install en daarna Close.

Je kunt de server nu starten via het Windows-startmenu (Jellyfin Tray App) of via het bureaubladpictogram. In het Windows-systeemvak verschijnt dan het bijbehorende pictogram. Klik er met rechts op om de server te starten, te stoppen, te openen of om de logs te bekijken. Plaats hier een vinkje bij Autostart. Je kunt de server ook 'handmatig' openen door in je browser het adres http://localhost:8096 in te voeren.

Jellyfin: basisconfiguratie

Bij de eerste keer opstarten verschijnt een instelgids. Vul een korte servernaam in en kies de weergavetaal, bijvoorbeeld Nederlands. Klik op Volgende en maak een beheeraccount aan met een gebruikersnaam en wachtwoord (twee keer). Klik nogmaals op Volgende om je mediabibliotheken te beheren.

Klik op Mediabibliotheek toevoegen, kies het gewenste inhoudstype, zoals Films, Muziek, Series of Homevideo's en foto's, en geef een weergavenaam op. Klik daarna op het plusje bij Mappen en selecteer een of meer mediamappen voor deze bibliotheek. Je kunt ook verwijzen naar gedeelde netwerkmappen via het UNC-pad, zoals \\nas\media.

Bevestig met OK om de bibliotheek aan te maken. Op dezelfde manier kun je vervolgens extra mediabibliotheken toevoegen.

Jellyfin: bibliotheekinstellingen

Klik nu eerst op het knopje met de drie puntjes bij een toegevoegde bibliotheek. Naast voor de hand liggende opties als Hernoemen en Verwijderen vind je hier onder meer ook Bibliotheek beheren, met instellingen die deels afhangen van het gekozen inhoudstype. Sommige, zoals Voorkeurstaal voor downloads, spreken voor zich, maar een optie als Ingesloten titels boven bestandsnamen verkiezen vraagt wellicht enige toelichting. Deze is namelijk vooral handig als de bestandsnamen van je media de inhoud niet duidelijk weergeven.

Een andere optie is nog Nfo bij Metadata-opslag: activeer deze als je wilt dat Jellyfin de metadata en afbeeldingen opslaat in de mediamappen zelf in plaats van in de programmamap. Bij films kun je bovendien bepalen van welke diensten afbeeldingen mogen worden gedownload en of deze in de mediamappen bewaard moeten blijven. Er zijn verder opties voor het tonen van hoofdstukafbeeldingen en het zogeheten trickplay, wat bijvoorbeeld handig is tijdens het spoelen, maar wel meer rekenkracht vergt.

Jellyfin: gebruikersbeheer

Terug in het venster met je bibliotheken klik je op Volgende en stel je de voorkeurstaal (Dutch; Flemish) en regio in (Netherlands of Belgium). In het volgende scherm laat je het vinkje staan bij Externe verbindingen met deze server toestaan als je ook buiten je netwerk toegang wilt tot je mediaserver. Rond af met Voltooien en meld je aan.

Via de knop linksboven kun je diverse instellingen aanpassen. Open Controlepaneel voor allerlei technische informatie over je serverinstallatie. Bij Gebruikers kun je anderen, bijvoorbeeld gezinsleden, toegang geven tot Jellyfin. Klik op de plusknop, vul een naam en wachtwoord in en bepaal tot welke mediabibliotheken de gebruiker toegang heeft. Klik op het knopje met de drie puntjes naast een gebruiker en kies Gebruiker bewerken om de machtigingen nauwkeurig aan te passen. Het tabblad Ouderlijk toezicht is daarbij handig voor kinderen.

Jellyfin: extra opties

In het menu vind je nog een paar nuttige opties. Bij Afspelen / Transcoderen kun je hardwareversnelling inschakelen als je systeem dit ondersteunt. Onder Afspelen / Streamen kun je een bitsnelheidslimiet instellen om te voorkomen dat apparaten buiten je netwerk je uploadverbinding te zwaar belasten. Bij Geavanceerd / Netwerken staan diverse instellingen voor een optimale netwerkconfiguratie. Je kunt hier het poortnummer aanpassen waarop Jellyfin draait (standaard 8096 voor http en 8920 voor https), https activeren als er een certificaat beschikbaar is en bepalen welke apparaten of netwerken extern toegang krijgen tot je server. Bevestig alle aanpassingen onderaan met Opslaan.

Verder is er het onderdeel Plug-ins, waarmee je Jellyfin eenvoudig uitbreidt. Standaard zijn enkele plug-ins al aanwezig, maar via Alle vind je er nog zo'n dertig, zoals Open Subtitles en LrcLib Lyrics. Doorgaans volstaat het een plug-in te openen en op Installeren te klikken. Na een herstart verschijnt deze bij de geïnstalleerde plug-ins en kun je deze via Instellingen verder configureren.

Jellyfin: client-verbinding

Om je mediabibliotheken via een ander apparaat te benaderen, kun je een browser gebruiken met het adres http://<interne-ip-adres-server>:<serverpoort>, zoals http://192.168.0.138:8096. Open daarna een bibliotheek en kies wat je wilt afspelen. Je kunt dit ook anders doen: op www.jellyfin.org vind je namelijk verschillende client-apps voor smart-tv's, mediaspelers als Google Cast en Apple TV, en desktop- en mobiele apps voor onder meer Android, iOS en iPadOS.

We nemen de Jellyfin-app uit de Android Play Store als voorbeeld. Installeer de app en start deze op. Bevindt jouw Android-toestel zich in hetzelfde netwerk als de Jellyfin-server, tik dan op Server kiezen en selecteer de juiste server. Je kunt natuurlijk ook handmatig het (interne) ip-adres of de hostnaam van de server met de netwerkpoort invoeren.

Na een succesvolle aanmelding heb je toegang tot je gedeelde media. Via het pictogram Afspelen op kun je de inhoud ook streamen naar onder meer een Google Chromecast.

Syncthing: wat en hoe?

Wil je, bijvoorbeeld om privacyredenen, je data liever niet via cloudproviders synchroniseren, dan kun je dat doen binnen je eigen 'private cloud' met Syncthing. Je koppelt bijvoorbeeld je pc, laptop en NAS rechtstreeks via een beveiligde verbinding.

De tool werkt via peer-to-peer-synchronisatie: elk apparaat draait dezelfde software en communiceert via versleutelde verbindingen. Na het koppelen van apparaten met een unieke ID en het delen van een map zorgt Syncthing dat alle wijzigingen in realtime worden overgezet, zonder tussenkomst van externe servers of cloudaccounts. Alleen als een directe verbinding uitzonderlijk niet lukt, ondanks geavanceerde NAT-traversaltechnieken, schakelt Syncthing over op publieke relayservers. Je data blijven ook dan nog steeds end-to-end versleuteld en worden niet opgeslagen op die servers.

Syncthing installeren

Ga naar www.syncthing.net en klik op Syncthing Windows Setup of bezoek rechtstreeks www.github.com/Bill-Stewart/SyncthingWindowsSetup. Klik daar op Latest en download syncthing-windows-setup.exe. Start het met een dubbelklik. Klik op Next (twee keer) en kies een geschikte, lege installatiemap. Klik opnieuw op Next (twee keer) en laat de standaardinstellingen staan, tenzij je bijvoorbeeld de standaardpoort 8384 van de service wilt wijzigen. Klik nogmaals op Next en laat de vinkjes staan zodat Syncthing automatisch met Windows opstart. Bevestig met Installeren en vervolgens met Ja om de firewallregels toe te voegen. Sluit af met Finish en open je browser op het adres http://localhost:8384.

Syncthing: basisconfiguratie

Je komt nu in het Syncthing-dashboard met enkele gebruiksstatistieken. Open eerst Acties / Instellingen en ga naar het tabblad GUI om veiligheidshalve een gebruikersnaam en wachtwoord in te stellen voor toegang tot het dashboard. Bevestig met Opslaan en meld je aan.

Ga daarna opnieuw naar Instellingen en open het tabblad Verbindingen. Hier kun je onder meer de download- en uploadsnelheid beperken. Je laat hier bij voorkeur de opties NAT traversal inschakelen, Relaying inschakelen, Globale detectie en Lokale detectie aangevinkt staan. Bevestig opnieuw met Opslaan.

In het hoofdvenster klik je vervolgens op +Map toevoegen. Geef een naam op bij Maplabel, kies een (hoofdlettergevoelig) Map-ID en vul bij Maplocatie het volledige pad in, bijvoorbeeld C:\Gegevens. Klik op Opslaan. Bij de toegevoegde map kun je vervolgens detailinformatie bekijken, de map (opnieuw) scannen, bewerken of verwijderen.

Syncthing: client-verbinding

Nu moet je Syncthing nog vertellen met welke apparaten je de map wilt delen voor synchronisatie. Daarvoor heb je minstens één extra apparaat nodig. Clients bestaan voor verschillende platformen; voor iOS kun je Möbius Sync gebruiken.

We nemen Android als voorbeeld, met de app Syncthing-Fork uit de Play Store. Tik tijdens de eerste setup op Machtiging verlenen en activeer de gevraagde rechten voor datadeling, batterij-optimalisatie, locatie en meldingen.

In het hoofdvenster van Syncthing-Fork open je het tabblad Apparaten en tik je op de plusknop. Als server en client zich in hetzelfde netwerk bevinden, wordt het apparaat-ID van je server meestal automatisch gedetecteerd. Zo niet, open dan op je serverdashboard Acties / ID weergeven en vul het getoonde ID handmatig in of scan de QR-code. Geef op de client een apparaatnaam op en bevestig met het vinkicoontje.

Herhaal dit op je server door in het hoofdvenster op de groene knop +Apparaat toevoegen te klikken en het juiste apparaat-ID van het clienttoestel in te voeren. Bevestig met Opslaan.

Open daarna op je server de gedeelde map, kies Bewerken, ga naar het tabblad Delen, vink het clienttoestel aan en bevestig met Opslaan. Accepteer de meldingen om de synchronisatie te starten en kies op je client welke map voor downloads wordt gebruikt.

Externe connectie

Omdat Syncthing gebruikmaakt van NAT-traversaltechnieken en relayservers, kun je de server ook via internet bereiken. In je client-app geef je dan eventueel nog aan dat Syncthing via een mobiele dataverbinding mag werken, via Instellingen / Uitvoervoorwaarden.

Bij Jellyfin en veel andere thuisservers komt er helaas wat meer kijken om externe verbindingen mogelijk te maken. Je moet dit niet alleen in de server toestaan, maar ook op netwerk- en routerniveau instellen. In je router kun je bijvoorbeeld een poortdoorverwijzing (Port Forward of ook wel Virtual Server) maken naar het interne ip-adres van je server, eventueel met een andere poort. Zo kun je ook poort 80 koppelen aan <internet-ip-adres-jellyfin-server>:8096, zodat externe gebruikers poort 8096 niet hoeven te onthouden.

Maak bij voorkeur ook een gratis dynamische DNS-naam aan, zodat je netwerk bereikbaar blijft, zelfs bij een wisselend ip-adres, bijvoorbeeld via een ddns-provider als Dynu. Met de bijbehorende updater-tool houd je deze koppeling actief.

Nog betrouwbaardere, maar technisch complexere alternatieven zijn een VPN (eventueel Tailscale op basis van WireGuard) of een Cloudflare Tunnel.