De Huawei FreeBuds SE zijn draadloze in-ears die voor enkele tientjes te krijgen zijn. Voor dat geld krijg je een overtuigende geluidskwaliteit, maar moet je het wel doen met minder functies, gedoe met de bijbehorende app en een twijfelachtig merk. Of dat de moeite waard is lees je in deze Huawei FreeBuds SE review.

Agh ja, de serienaam “SE” was natuurlijk nog niet overgenomen van Apple door Chinese merken. Apple gebruikt SE voor de betaalbaarste serie iPhones. In dit geval heeft Huawei SE gebruikt voor de productnaam van de betaalbaarste oortjes. En waar de laatste generatie van de iPhone SE een regelrechte afrader is, valt dat zeker niet te zeggen over de Huawei FreeBuds SE in-ears.

Budgetoortjes

De Huawei FreeBuds SE hebben een adviesprijs van vijfitg euro en zijn op het moment van schrijven zelfs al verkrijgbaar voor een tientje minder. Tenminste. Als je de witte uitvoering verkiest boven de babyblauwe. Dat is een zeer toegankelijke prijs vergeleken met de luxueze uitvoeringen van headsets van andere merken als Sony, Apple, Bose en Sennheiser, die voor prijzen boven de 200 euro gaan.

Voor het prijskaartje van veertig à vijftig euro moet je wel concessie maken. Zo beschikken de oortjes niet over ruisonderdrukking (ANC), een transparante modus, draadloos opladen, LDAC-codec of andere slimme functies.

Qua ontwerp doen de Huawei FreeBuds SE niet onder voor andere oortjes. Net als AirPods steekt een plastic steeltje uit het oor, met als kleine verschil dat er minder microfoons in het steeltje zitten (is ook niet nodig zonder ruisonderdrukking of transparante modus). Het gewicht en de pasvorm zijn ideaal om goed in het oor te plaatsen en comfortabel te dragen. Bovendien kun je met verwisselbare tipjes de oortjes op maat afstellen.

Alleen merkte ik in praktijk dat ik de oortjes vaak even goed terug moest duwen in het gehoorkanaal, wat een enorm verschil maakt in de geluidsbeleving. Het wat kleine rubber tipje zorgt ervoor dat de oortjes een beetje af kunnen zakken. Vooral als je de oortjes gebruikt bij activiteiten.

Geluidskwaliteit van Huawei FreeBuds SE

Eén van de concessies is dat de FreeBuds SE geen hoogwaardige codecs gebruikt zoals HD Audio of LDAC, maar SBC of AAC. Een codec bepaalt hoe het geluidssignaal via bluetooth naar de oortjes wordt gestuurd. Desondanks zorgen de oortjes niet voor een slechte geluidsbeleving. Wanneer ze goed geplaatst zijn klinkt het geluid vooral krachtig en opmerkelijk gebalanceerd en gedetailleerd. Het toonbereik is echter niet heel breed, waardoor diep basgeluid wat te dof klinkt. Maar desondanks ben ik onder de indruk van hoe overtuigend het geluid klinkt door de kracht.

Lees ook: Alles wat je wilt weten over bluetooth-codecs

In de bijbehorende app kun je niet terecht om via een equalizer zelf aan de geluidsafstellingsknoppen te zitten. En om eerlijk te zijn, heb je de Huawei FreeBuds SE in bezit. Dan kun je de app beter niet installeren. Dat is nog los van het vele wantrouwen dat er is tegen het merk. De Huawei AI Life app moet op Android op een zeer onveilige manier geïnstalleerd worden via een APK-installatiebestand (waarbij ook nog eens gepoogd wordt Huawei’s eigen applicatiewinkel te installeren), omdat Huawei geen toegang meer heeft tot de Play Store. De app zelf is functioneel zo beperkt dat deze net zo goed niet geïnstalleerd kan worden: je kunt de oortjes updaten en de aanraakbediening anders instellen. En dat is het.

Accuduur van Huawei FreeBuds SE

Wanneer de oortjes opgeladen zijn kun je er zo’n vijf uur mee luisteren. Dat valt iets tegen. Vooral omdat er geen ANC of transparantiemodus beschikbaar is, functies die doorgaans nog meer eisen van de accu. Het oplaaddoosje heeft genoeg capaciteit om beide oortjes vijf keer volledig op te laden en nog een beetje over te houden.

Wanneer je de oortjes gebruikt bij het (video)bellen gaan ze zo’n vier uur mee. Let ook op dat de microfoons ook niet van de hoogste kwaliteit zijn.

Conclusie: Huawei FreeBuds SE kopen?

Zoek je betaalbare no-nonsense in-ears. Koop dan gerust deze Huawei FreeBuds SE. De geluidskwaliteit is voor deze prijs dik in orde en de oortjes zitten comfortabel in het oor. Er zijn wel kleine nadelen: er is geen ANC of transparantie, de app is een afrader en bij beweging komen de oortjes wat los. Zijn dat dealbreakers, dan moet je gewoonweg veel dieper in de buidel tasten.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.

Tijdens de Xbox Developer Direct gisteren werden er naast Fable en Forza Horizon 6 ook twee andere games getoond: Game Freaks actie-rpg Beast of Reincarnation en de nieuwe Double Fine-game Kiln.

De Xbox Developer Direct werd gisterenavond uitgezonden en richt zich zoals elk jaar op het aan het woord laten van diverse ontwikkelaars. Daarbij lag de focus vooral op de studio Playground Games, en toonden zij de aankomende spellen Fable en Forza Horizon 6. Maar er werd meer getoond.

Beast of Reincarnation

Eén van de games die de revue passeerden, was Beast of Reincarnation. Deze actie-rpg speelt zich af in een post-apocalyptische versie van Japan. Daar gaan spelers op avontuur met Emma en Koo. Laatstgenoemde is een wolf die Emma vergezelt.

Het Japan in deze game wordt geteisterd door de 'Blight', en Emma en Koo moeten dit tegengaan door het op te nemen tegen krachtige vijanden genaamd Nushi en vervolgens hun krachten absorberen. Daarbij delen Emma en Koo een speciale connectie: wanneer Emma bijvoorbeeld een vijandelijke aanval tegenhoudt, zullen Koo's krachten zich opbouwen tot ze zogeheten Blooming Arts kan inzetten als aanval.

Beast of Reincarnation komt in de loop van aankomende zomer uit voor Xbox Series X en S, pc en PlayStation 5. Ook zal het spel meteen op Xbox Game Pass komen te staan. Opvallend daarbij is dat de game ontwikkeld wordt door Game Freak, dat vooral bekend is van de Pokémon-games. Game Freak zelf is echter onafhankelijk van Nintendo.

Kiln

De andere game die tijdens de Xbox Developer Direct gisteravond werd getoond, is Kiln. Deze nieuwe game van Double Fine Productions - een studio bekend om zijn unieke spellen zoals Psychonauts, Keeper en Broken Age - betreft een online multiplayergame waarin spelers aardewerk creëren met klei om een kleine geest uitrusting te geven.

Spelers bepalen daarbij zelf het uiterlijk van het harnas van dit wezen. De potten waarin hij plaats kan nemen kunnen vervolgens ook gedecoreerd worden naar smaak. Wanneer de uitrusting af is, vecht men het uit in 4v4-gevechten. Daarbij moet wel gelet worden op de vorm van het aardewerk, want een grotere creatie maakt de speler logischerwijs ook langzamer.

Kiln komt ergens aankomend voorjaar uit voor Xbox Series-consoles, PlayStation 5 en pc, en zal op release ook meteen op Xbox Game Pass komen te staan. Geïnteresseerden kunnen zich alvast aanmelden voor een bètatest. Na de release van de game is het de bedoeling dat er nieuwe maps en modi aan het spel worden toegevoegd.