De Huawei FreeBuds SE zijn draadloze in-ears die voor enkele tientjes te krijgen zijn. Voor dat geld krijg je een overtuigende geluidskwaliteit, maar moet je het wel doen met minder functies, gedoe met de bijbehorende app en een twijfelachtig merk. Of dat de moeite waard is lees je in deze Huawei FreeBuds SE review.

Agh ja, de serienaam “SE” was natuurlijk nog niet overgenomen van Apple door Chinese merken. Apple gebruikt SE voor de betaalbaarste serie iPhones. In dit geval heeft Huawei SE gebruikt voor de productnaam van de betaalbaarste oortjes. En waar de laatste generatie van de iPhone SE een regelrechte afrader is, valt dat zeker niet te zeggen over de Huawei FreeBuds SE in-ears.

Budgetoortjes

De Huawei FreeBuds SE hebben een adviesprijs van vijfitg euro en zijn op het moment van schrijven zelfs al verkrijgbaar voor een tientje minder. Tenminste. Als je de witte uitvoering verkiest boven de babyblauwe. Dat is een zeer toegankelijke prijs vergeleken met de luxueze uitvoeringen van headsets van andere merken als Sony, Apple, Bose en Sennheiser, die voor prijzen boven de 200 euro gaan.

Voor het prijskaartje van veertig à vijftig euro moet je wel concessie maken. Zo beschikken de oortjes niet over ruisonderdrukking (ANC), een transparante modus, draadloos opladen, LDAC-codec of andere slimme functies.

Qua ontwerp doen de Huawei FreeBuds SE niet onder voor andere oortjes. Net als AirPods steekt een plastic steeltje uit het oor, met als kleine verschil dat er minder microfoons in het steeltje zitten (is ook niet nodig zonder ruisonderdrukking of transparante modus). Het gewicht en de pasvorm zijn ideaal om goed in het oor te plaatsen en comfortabel te dragen. Bovendien kun je met verwisselbare tipjes de oortjes op maat afstellen.

Alleen merkte ik in praktijk dat ik de oortjes vaak even goed terug moest duwen in het gehoorkanaal, wat een enorm verschil maakt in de geluidsbeleving. Het wat kleine rubber tipje zorgt ervoor dat de oortjes een beetje af kunnen zakken. Vooral als je de oortjes gebruikt bij activiteiten.

Geluidskwaliteit van Huawei FreeBuds SE

Eén van de concessies is dat de FreeBuds SE geen hoogwaardige codecs gebruikt zoals HD Audio of LDAC, maar SBC of AAC. Een codec bepaalt hoe het geluidssignaal via bluetooth naar de oortjes wordt gestuurd. Desondanks zorgen de oortjes niet voor een slechte geluidsbeleving. Wanneer ze goed geplaatst zijn klinkt het geluid vooral krachtig en opmerkelijk gebalanceerd en gedetailleerd. Het toonbereik is echter niet heel breed, waardoor diep basgeluid wat te dof klinkt. Maar desondanks ben ik onder de indruk van hoe overtuigend het geluid klinkt door de kracht.

Lees ook: Alles wat je wilt weten over bluetooth-codecs

In de bijbehorende app kun je niet terecht om via een equalizer zelf aan de geluidsafstellingsknoppen te zitten. En om eerlijk te zijn, heb je de Huawei FreeBuds SE in bezit. Dan kun je de app beter niet installeren. Dat is nog los van het vele wantrouwen dat er is tegen het merk. De Huawei AI Life app moet op Android op een zeer onveilige manier geïnstalleerd worden via een APK-installatiebestand (waarbij ook nog eens gepoogd wordt Huawei’s eigen applicatiewinkel te installeren), omdat Huawei geen toegang meer heeft tot de Play Store. De app zelf is functioneel zo beperkt dat deze net zo goed niet geïnstalleerd kan worden: je kunt de oortjes updaten en de aanraakbediening anders instellen. En dat is het.

Accuduur van Huawei FreeBuds SE

Wanneer de oortjes opgeladen zijn kun je er zo’n vijf uur mee luisteren. Dat valt iets tegen. Vooral omdat er geen ANC of transparantiemodus beschikbaar is, functies die doorgaans nog meer eisen van de accu. Het oplaaddoosje heeft genoeg capaciteit om beide oortjes vijf keer volledig op te laden en nog een beetje over te houden.

Wanneer je de oortjes gebruikt bij het (video)bellen gaan ze zo’n vier uur mee. Let ook op dat de microfoons ook niet van de hoogste kwaliteit zijn.

Conclusie: Huawei FreeBuds SE kopen?

Zoek je betaalbare no-nonsense in-ears. Koop dan gerust deze Huawei FreeBuds SE. De geluidskwaliteit is voor deze prijs dik in orde en de oortjes zitten comfortabel in het oor. Er zijn wel kleine nadelen: er is geen ANC of transparantie, de app is een afrader en bij beweging komen de oortjes wat los. Zijn dat dealbreakers, dan moet je gewoonweg veel dieper in de buidel tasten.

Liveservicegames en hero shooters waren in 2016 niet per se nieuw. Destiny ging al twee jaar hard, en hoewel nieuwkomer Overwatch erg goed ontvangen werd, trokken sommigen al snel vergelijkingen met Valve’s inmiddels oude Team Fortress 2. Toch wist de hero shooter van Blizzard een Game of the Year Award voor de neus van onder andere Uncharted 4: A Thief’s End weg te grissen. Het was een glorieus begin van een moeizaam traject.

In de afgelopen tien jaar onderging Overwatch grote veranderingen. Na een groot succes met ruim 50 miljoen totale spelers in de eerste drie jaar kondigde Blizzard in 2019 aan dat er een vervolg zou komen, dat ‘naast het originele Overwatch’ moest bestaan en uitgebreid werd met Player-versus-Environment-content. De 6-tegen-6 Player-versus-Player-gameplay waar Overwatch om bekendstaat, zou blijven bestaan en voorzien worden van dezelfde content in de twee games. Ook zou Overwatch 2 een exclusieve PvE-modus met een verhaallijn en skill-trees krijgen, waarmee ieder personage op zowel grote als subtiele wijze aangepast kon worden.

©Blizzard

Nee, toch niet

Wie Overwatch 2 sinds de early access-verschijning eind 2022 heeft gespeeld, weet dat daar maar bar weinig van is waargemaakt. Overwatch en Overwatch 2 werden ten eerste geen aparte titels: laatstgenoemde heeft de plaats van het origineel simpelweg ingenomen. Die verhaalmodus? Voor 15 euro kreeg je met de 1.0-release van Overwatch 2 in augustus 2023 toegang tot drie missies. Die verkochten niet goed genoeg voor Blizzard – volgens bronnen Bloomberg - waarmee de mogelijkheid van meer PvE-content direct werd begraven.

Het was toen zelfs al bekend dat de PvE-modus grotendeels geschrapt was, gezien de modus volgens regisseur Aaron Keller ‘de focus tijdens het ontwikkelproces van de game belemmerde’. Dat is geen vreemde redenering, maar PvE was wel juist datgene dat Overwatch 2… nou ja, Overwatch 2 maakte. Uiteindelijk was de lancering van de ‘nieuwe’ game vooral een grote update, met drie nieuwe personages, wat extra arena’s en een nieuwe 5v5-opzet in plaats van 6v6. Er stond nu slechts een ‘2’ achter.

©Blizzard

Een alternatieve toekomst

Recent werd aangekondigd dat Overwatch 2 het cijfer van de naam afknipt met het twintigste seizoen en dus weer gewoon Overwatch heet – we zijn dus weer terug bij af. Ik stapte zelf destijds op de Overwatch-trein door juist de belofte van PvE in het vervolg, en heb uiteindelijk pakweg 300 uren tussen beide games verdeeld. Hoewel ik naarmate de tijd vorderde wat uren in de competitieve modus stak, maakte het spelen met vrienden de ervaring écht vermakelijk.

Gezellig kletsen, schreeuwen tegen willekeurige teamgenoten en de mix van tactiek en variatie die de vele personages in Overwatch bieden: dat staat mij bij. Een PvE-modus waarin juist dat samenspel en de speelwijze van de verschillende heroes aan te passen zijn naar jouw speelstijl was een soort heilige graal, die uiteindelijk dus nooit verscheen. Dat is eeuwig zonde. De competitieve e-sportscene van Overwatch is al sinds het begin een belangrijk aspect van de game, dus ergens is het begrijpelijk dat het team dit niet uit het oog wilde verliezen.

©Blizzard

Maar juist in de laatste jaren zien we een interessante verschuiving naar PvE, of in ieder geval multiplayer-ervaringen die niet geheel om competitie draaien. Denk aan Helldivers 2 van een paar jaar terug, waarin vrienden en willekeurige spelers het opnemen tegen legioenen aan vijanden – en zelfs wereldwijd samen naar een doel werken. Of de explosie aan zogenaamde ‘friendslop’ games als Peak en Lethal Company, die geheel draaien om het samen uitvoeren van taken als een berg beklimmen of het verzamelen van schroot. Een game als Arc Raiders bevat daarbij ook PvP-elementen, maar staat ook bij omdat meerdere spelers samen kunnen komen om een gigantische robot te verslaan. Video’s waarbij spelers plots oude vrienden tegenkomen in de game tonen aan waarom PvE momenteel zó ontzettend leuk kan zijn.

De realiteit

Het is achteraf makkelijk te zeggen, maar de originele visie voor Overwatch 2 had best een prominente rol in het huidige gamelandschap kunnen bekleden. Met de aankondiging werden uitgebreide skilltrees getoond voor de verschillende personages waar Overwatch om bekendstaat.

©Blizzard

Een van Mei’s speciale vaardigheden is bijvoorbeeld het veranderen in een ijspegel, om zo health terug te verdienen en een paar seconden onverwoestbaar te zijn. Met een van de skills die getoond werd veranderde deze ijspegel in een ijsbal, waarmee ze op spectaculaire wijze door groepen vijanden kan kegelen. De PvE-modus had de potentie om een soort zandbak voor dergelijke ideeën en ingrijpende veranderingen voor het klassieke Overwatch te worden. Een speelsere mix van skills en samenwerking om juist die avonturen uit bijvoorbeeld een Helldivers 2 te nabootsen. De tactische teamgameplay had dan ook niet hoeven verdwijnen, het zou juist vet geweest zijn om met vrienden verschillende skills af te stemmen en los te laten op de robots van Null Sector.

Dat is nog zoiets: de lore en verhaallijn van Overwatch zijn ontzettend interessant, en had meer in de schijnwerpers kunnen staan met de PvE-insteek. Nog voordat ik de games überhaupt had aangeraakt, verslond ik de prachtig geanimeerde filmpjes van Blizzard en verhalen die ze voor de personages uitbrachten.

Wat ik dan ook zie van de nieuwe update wringt met mijn gevoel. Ja, het lijkt erop dat Blizzard een inhaalslag maakt en sneller met nieuwe personages komt om de game fris te houden. Het wekt de indruk dat we weer terug zijn bij het ‘oude’ Overwatch, en dat de ontwikkelaar nog altijd een sterke hero shooter wil behouden nu concurrenten als Marvel Rivals het speelveld hebben betreden. Toch kan ik het niet laten om te fantaseren over hoe Overwatch meer had kunnen zijn dan een hero shooter.

De realiteit is dat het Overwatch-team geen goede balans wist te vinden tussen het bijhouden van de PvP- en competitieve scene van Overwatch en de ontwikkeling van de PvE. Zonde, want zeker in het huidige multiplayerklimaat, waar mensen steeds meer achterover lijken te hangen om met elkaar te spelen in plaats van tegen elkaar, had het originele Overwatch 2 perfect gepast.

Samen met onze vrienden van bol geven we wekelijks een nieuwe game weg, en deze week is dat natuurlijk Mario Tennis Fever.

Fever verscheen namelijk deze week voor de Nintendo Switch 2 en is volgens onze Simon een uitstekende Mario-sportgame. Met z'n Fever Rackets - die speciale slagen vol onvoorspelbare effecten mogelijk maken - goede basisgameplay en flink wat content weet Fever boven de afgelopen delen uit te stijgen:

Mario Tennis Fever barst van de content. De vele personages, banen en rackets geven unieke, diepere lagen aan de gameplay en multiplayerpotjes gaan met grote glimlach en een berg vertier gespeeld worden. Jammer voor de wat volwassenere spelers dat die volgende laag diepgang nét niet geraakt wordt. Daarvoor is het singleplayeraanbod niet genoeg, de tegenstanders niet uitdagend genoeg en ontbreekt er hier en daar net wat finesse. Maar ga zo door, Nintendo. Mario Tennis Fever zit namelijk wél in de richting van die tijdloze Camelot-klassiekers waar we zo naar hunkeren.

Winnen

Wat moet je doen om te winnen? Ga naar de website van bol, vind de productcode in de url (bestaande uit zestien cijfers) en vul die hieronder in het invulformulier in! Vergeet ook niet je naam en emailadres in te vullen, dan sturen we je zo snel mogelijk een code om de game fysiek op bol.com te bestellen!

Werkt het formulier niet? Klik dan hier.