World of Warcraft. Het is een fenomeen in RPG-land. Elke keer dat er een uitbreiding wordt gelanceerd, staat de gamewereld op zijn kop en verschuilen hardcore fans zich weer weken thuis om al het nieuwe in de spelwereld te verkennen. Maar hoe lang blijft dit nog leuk?

Inmiddels is World of Warcraft, dat in 2004 werd gelanceerd, alweer toe aan haar vierde uitbreiding. De massively multiplayer online role-playing game (MMORPG) trekt anno 2012 nog altijd een miljoenenpubliek, en dat is een prestatie op zich te noemen. Met Mists of Pandaria hoopt ontwikkelaar Blizzard een frisse wind door de inmiddels klassieke spelwereld te laten waaien.

Pandaren

In eerste instantie was het nieuwe Pandaren-ras, waar de uitbreiding Mists of Pandaria om draait, een 1 aprilgrap in de oude Warcraft-games. Dit leek wat kritiek teweeg te brengen voordat de uitbreiding er was. Want zal dit komische ras wel kunnen zorgen voor serieuze quests? Gelukkig was alle vrees voor niets. De Pandaren zijn juist bloedserieus en geven verschillende quests die ook nog eens een diepe verhaallijn hebben.

Spelers die voorheen niet verder konden groeien dan level 85, kunnen middels deze uitbreiding verder spelen tot level 90. Natuurlijk zal hier aardig wat tijd in gaan zitten. De te spelen quests lopen gelukkig goed in elkaar over, waardoor u in de game van het ene gebied naar het andere wordt geleid. Dit is een aanzienlijke verbetering, want voorheen leek het niet dat de gebieden goed te verkennen waren.

Vliegen

Blizzard heeft het gevoel van samenhang ook weten te bewerkstelligen met een andere truc. Zo is het namelijk niet mogelijk om te vliegen totdat u daadwerkelijk level 90 heb bereikt. Op deze manier worden de gebieden dus lopend verkend, waardoor u de prachtige gebieden beter kunt zien en hier meer in op zal gaan.

©PXimport

Mists of Pandaria biedt spelers een geheel nieuw gebied om te verkennen.

Maar in welke mate kunnen we nog van 'pracht' spreken bij een game die al meer dan acht jaar oud is? Gelukkig wordt de game-engine elke keer wel opgepoetst door Blizzard, maar feit blijft dat de game grafisch gezien is ingehaald door de concurrenten. Dat haalt overigens niet weg dat Pandaria een mooi continent is.

Blijven bewegen

Is er genoeg nieuwe content bijgekomen om de WoW-veteranen weer een tijdje bezig te houden? Dat zeker! Naast enkele nieuwe dungeons is er dus een heel nieuw ras om te verkennen en heeft Blizzard ook een extra moeilijkheid ingebouwd. Niet langer is het rendabel om stil te staan en in een standaard volgorde de verschillende aanvallen af te werken. Nu loont het meer om te blijven bewegen. Hierdoor kunt u meer aanvallen ontwijken, wat ervoor zorgt dat u uw aandacht veel beter bij de gevechten moet houden.

Zodra het u is gelukt om het hoogste level te bereiken, is er nog genoeg te doen in de spelwereld. Naast de 'dagelijkse' missies (die snel al een paar uur in beslag nemen), zijn er ook nieuwe dungeons om te ontdekken en wordt er gebruik gemaakt van nieuwe scenario's. Hierbij is het mogelijk om met een vriend korte verhaaltjes te spelen die u naar verschillende plekken in de game zal brengen. Voor deze quests krijgt de speler punten voor nieuwe in-game accessoires en geld.

©PXimport

Grafisch is af en toe goed te zien dat World of Warcraft ruim 8 jaar oud is.

Daar waar enkele andere MMORPG's momenteel succes oogsten in het PvP-gedeelte (speler tegen speler), haakt WoW aan met twee nieuwe Battlegrounds. Deze strijdvelden vragen elk om een andere speelstijl, waarbij de een lijkt op een team deathmatch-modus en de ander veel weg heeft van een klassieke domination-modus.

Conclusie

Mists of Pandaria biedt genoeg content voor zowel nieuwe spelers als de WoW-veteranen onder ons. De nieuwe dungeons, het nieuwe ras, nieuwe dagelijkse missies, het zorgt ervoor dat er voor iedere gamer wel wat te vinden is. Pandaria is daarbij een mooi nieuw gebied om te verkennen en zal dan ook voor genoeg uren speelplezier zorgen. Het is echter wel duidelijk te merken dat World of Warcraft al acht jaar oud is. De achterhaalde graphics zijn enigszins opgepoetst, maar de vraag is natuurlijk hoe lang Blizzard dit nog kan volhouden.

World of Warcraft: Mists of Pandaria

Prijs € 34,99

Taal Engels gesproken

Platform PC, Mac

Ontwikkelaar Blizzard

Uitgever Blizzard

PEGI 12+

Genre MMORPG

Releasedatum 25 september 2012

Oordeel 9/10

Pluspunten

Veel nieuwe content

Genoeg te doen voor beginners en veteranen

Combat systeem biedt meer interactiviteit

Pandaren en Pandaria mooie toevoeging

Minpunten

Doorstaat nog net de tand des tijds

Je bent onderweg en ziet dat je telefoon nog maar vijf procent batterij heeft. Op dat moment is een powerbank precies wat je nodig hebt. Alleen: welke? De juiste keuze begint met twee vragen: hoeveel energie heb je onderweg nodig en hoe snel moet die energie eruit kunnen?

Capaciteit: mAh is handig, maar reken in Wh

In de specificaties van powerbanks zie je bijna altijd een getal in milliampère-uur (mAh). Maar daarbij moet je je wel realiseren dat dat niet het hele verhaal is. Fabrikanten geven die mAh vaak op bij de interne batterijspanning van de cellen in de powerbank (meestal rond 3,6 tot 3,7 volt). Jouw telefoon laadt meestal via 5 volt, en bij snelladen soms op 9 of 12 volt. Die omzetting kost energie.

Zie de powerbank als een watertank met een kraan die je moet omzetten naar een andere maat aansluiting. Dat omzetten levert altijd wat verlies op. Daarom haal je in de praktijk niet 10.000 mAh uit 10.000 mAh. Reken grofweg met een bruikbare opbrengst die vaak ergens rond de 60 tot 80 procent ligt, afhankelijk van de kwaliteit van de elektronica en hoe je laadt. Met 10.000 mAh kun je een gemiddelde smartphone daarom meestal geen twee keer volledig vullen, maar eerder ongeveer anderhalf keer. Heb je een telefoon met een kleinere accu, dan kom je dichter bij de opgegeven twee keer; met een grotere accu haal je dat juist minder snel.

Wil je wat preciezer rekenen, kijk dan naar wattuur (Wh). Dat is de eenheid die echt iets zegt over hoeveel energie erin zit. Een eenvoudige omrekening helpt: Wh = (mAh × volt) / 1000. Staat er op de powerbank bijvoorbeeld 10.000 mAh bij 3,7 V, dan is dat ongeveer 37 Wh aan energie in de cellen, voordat je het omzetverlies meeneemt.

Hoeveel capaciteit heb je echt nodig?

Als je vooral een extra lading voor je telefoon zoekt op een lange dag, dan zit je met 10.000 mAh in de praktijk vaak goed. Is 'bijna vol' al al genoeg, dan kan 5.000 mAh ook, maar reken er dan niet op dat je elke moderne smartphone die helemaal leeg is weer volledig volgeladen krijgt. Ga je een weekend weg of laad je meerdere apparaten op, dan is 20.000 mAh een logische stap. Je hebt dan meer oplaadcapaciteit, maar houd er wel rekening mee dat dat ook betekent dat de powerbank groter en zwaarder is.

Voor tablets geldt hetzelfde principe, alleen is de interne accu meestal groter dan die van een telefoon. Daardoor lijkt een powerbank die voor je telefoon prima is, bij een tablet ineens snel leeg. Dat is niet vreemd: je giet simpelweg meer water in een grotere emmer. Voor laptops ligt het net even anders: daar draait het niet alleen om capaciteit, maar vooral om het vermogen (wattage). Daar komen we zo op terug.

🔋Tot zover ging het over de hoeveelheid energie (mAh/Wh). De volgende stap is de afgifte: met welk vermogen (watt) kan de powerbank die energie aan je telefoon, tablet of laptop leveren? 

Snelheid: wattage maakt het verschil

Capaciteit zegt iets over hoe vaak je kunt laden. Snelheid gaat over wattage: hoeveel vermogen de powerbank kan leveren. Dat vermogen is vooral relevant als je snel wilt bijladen, of als je een tablet of laptop wilt opladen. USB-c is daarbij de norm geworden, en USB Power Delivery (PD) is de techniek waarmee lader en toestel afspraken maken over spanning en stroom. Je powerbank en je telefoon of laptop stemmen dat onderling af, zodat laden snel kan zonder dat het onveilig wordt. Daarvoor moeten de poort en je kabel het wel ondersteunen. Let daarom ook op de aansluitingen: usb-c heb je nodig voor snelladen met Power Delivery, terwijl usb-a vooral handig is als je oudere kabels of accessoires gebruikt.

©vadish - stock.adobe.com

Eén powerbank voor telefoon én laptop: waar je op let

Een laptop opladen vraagt meer dan een telefoon. Bij een telefoon kom je vaak weg met 10 tot 20 watt. Een laptop heeft meestal 45 watt of meer nodig, en veel modellen werken prettiger met 65 watt of hoger, zeker als je tijdens het laden ook blijft werken. De beste snelcheck is simpel: kijk naar het wattage van je eigen laptoplader. Dat is je richtgetal. Zit je daar ver onder, dan kan het laden extreem traag worden, of je laptop accepteert de lader helemaal niet.

Ook de juiste kabel is belangrijk. Voor hogere vermogens is niet elke usb-C-kabel geschikt. Tot ongeveer 60 watt (meestal 20 V bij 3 A) gaat het vaak goed met een kabel die expliciet 3 A ondersteunt. Ga je boven de 60 watt, dan heb je doorgaans een usb-c-kabel nodig die 5 A aankan. Zulke kabels hebben meestal een kleine chip in de stekker, een zogeheten e-marker. Die chip vertelt aan de powerbank en je laptop dat de kabel veilig meer stroom kan verwerken. Zie het als een identiteitsbewijs: zonder e-marker schakelt het systeem vaak terug naar een lagere stand, zodat het laden langzamer gaat en de kabel niet te warm wordt. Kijk in de specificaties of op de kabel zelf of er 3 A (tot circa 60 W) of 5 A (voor hogere vermogens) staat; dat is de snelste check. 

Formaat en gewicht: energie weegt nu eenmaal wat

Meer capaciteit betekent meestal meer cellen, en dus meer gewicht. Een powerbank van 20.000 mAh zit vaak ergens in de buurt van 350 tot 500 gram. Dat voelt in een jaszak al snel log. In een rugtas valt het mee. Stel jezelf dus de vraag: wil je elke dag een kleine powerbank mee voor noodgevallen, of is dat voor jou niet genoeg en ga je dus voor een grotere powerbank? 

Veiligheid: kies niet alleen op prijs

Bij draagbare accu's wil je geen twijfel over veiligheid. Een powerbank hoort bescherming te hebben tegen oververhitting, overladen en kortsluiting, maar bij heel goedkope modellen is dat niet altijd goed geregeld. De kans dat het misgaat is klein, alleen zijn de gevolgen groot als het wél gebeurt. Kies daarom liever een merk dat laat zien hoe het met veiligheid omgaat en dat testnormen en keurmerken gewoon vermeldt. Je hoeft die standaarden niet uit je hoofd te leren, maar het helpt als een merk concreet zegt welke testen en keurmerken het gebruikt. 

Zo kies je de juiste powerbank

 De juiste powerbank kies je door stap voor stap te bepalen wat je nodig hebt: eerst de hoeveelheid energie (liefst in Wh, met mAh als praktische indicatie), daarna de laadsnelheid (wattage en PD), en pas daarna pas de vorm en het gewicht. Voor dagelijks gebruik zit je vaak goed met een compacte powerbank rond 10.000 mAh met usb-c en Power Delivery. Wil je meer capaciteit zodat je meerdere keren kunt opladen (of ook je tablet opladen), dan is 20.000 mAh logischer. Houd er dan wel rekening mee dat de powerbank zwaarder wordt. Wil je ook een laptop kunnen laden, kijk dan naar het wattage van je laptoplader en kies een powerbank die dat vermogen via usb-c PD kan leveren, inclusief een kabel die geschikt is voor dat hogere vermogen.

Uitgever Square Enix heeft de game Life is Strange: Reunion aangekondigd, een nieuw deel in de Life is Strange-franchise.

Begin deze maand gingen er al geruchten over het spel, omdat de naam al gemeld werd op de website van PEGI, de Europese organisatie die leeftijdskeuringen geeft aan spellen. Inmiddels is de game dus officieel aangekondigd en valt hieronder de eerste trailer te zien.

De allereerste Life is Strange-game draaide om hoofdpersonage Max Caulfield en haar vriendschap met Chloe Price. Vervolgen Life is Strange 2 en Life is Strange: True Colors draaiden echter om andere personages. In het in 2024 uitgekomen Life is Strange: Double Exposure keerde Max al terug, en in het aanstaande Reunion zijn beide dames weer te zien.

Terug naar Caledon University

Sterker nog: Life is Strange Reunion moet de saga rondom Max en Chloe in zijn geheel afronden. Het is dus waarschijnlijk dat dit de laatste game wordt waarin beide vriendinnen te zien zijn. Spelers doen wederom Caledon University aan, waar Max als een fotografiedocente werkt. Wanneer ze na een weekendje weg terugkeert, staat de school echter in brand, wat desastreuse gevolgen heeft voor het gebouw en de studenten.

Max kan zelf echter ternauwernood ontsnappen dankzij een speciale kracht waardoor ze de tijd kan terugspoelen - een kracht die terugkeert uit het oorspronkelijke spel. Max heeft vervolgens drie dagen de tijd om uit te zoeken hoe de brand ontstond en het tegen te houden. Tegelijkertijd arriveert ook Chloe op Caledon, die geplaagd wordt door de nachtmerries van een verleden die ze nooit heeft meegemaakt.

Spelers besturen in deze verhalende adventuregame afwisselend Max en Chloe, waarbij men gebruik kan maken van de terugspoelkrachten van Max en Chloe's praatgrage mond om meer info te achterhalen.

Vanaf 26 maart beschikbaar

Life is Strange: Reunion verschijnt op 26 maart voor PlayStation 5, Xbox Series X en S en pc. De standaard versie gaat 49,99 euro kosten, maar er komen ook een Deluxe Edition (59,99 euro), Twin Pack met Life is Strange: Double Exposure (69,99 euro) en Collector's Edition (prijs in euro's nog niet bekend, 99,99 dollar) beschikbaar.