World of Warcraft. Het is een fenomeen in RPG-land. Elke keer dat er een uitbreiding wordt gelanceerd, staat de gamewereld op zijn kop en verschuilen hardcore fans zich weer weken thuis om al het nieuwe in de spelwereld te verkennen. Maar hoe lang blijft dit nog leuk?

Inmiddels is World of Warcraft, dat in 2004 werd gelanceerd, alweer toe aan haar vierde uitbreiding. De massively multiplayer online role-playing game (MMORPG) trekt anno 2012 nog altijd een miljoenenpubliek, en dat is een prestatie op zich te noemen. Met Mists of Pandaria hoopt ontwikkelaar Blizzard een frisse wind door de inmiddels klassieke spelwereld te laten waaien.

Pandaren

In eerste instantie was het nieuwe Pandaren-ras, waar de uitbreiding Mists of Pandaria om draait, een 1 aprilgrap in de oude Warcraft-games. Dit leek wat kritiek teweeg te brengen voordat de uitbreiding er was. Want zal dit komische ras wel kunnen zorgen voor serieuze quests? Gelukkig was alle vrees voor niets. De Pandaren zijn juist bloedserieus en geven verschillende quests die ook nog eens een diepe verhaallijn hebben.

Spelers die voorheen niet verder konden groeien dan level 85, kunnen middels deze uitbreiding verder spelen tot level 90. Natuurlijk zal hier aardig wat tijd in gaan zitten. De te spelen quests lopen gelukkig goed in elkaar over, waardoor u in de game van het ene gebied naar het andere wordt geleid. Dit is een aanzienlijke verbetering, want voorheen leek het niet dat de gebieden goed te verkennen waren.

Vliegen

Blizzard heeft het gevoel van samenhang ook weten te bewerkstelligen met een andere truc. Zo is het namelijk niet mogelijk om te vliegen totdat u daadwerkelijk level 90 heb bereikt. Op deze manier worden de gebieden dus lopend verkend, waardoor u de prachtige gebieden beter kunt zien en hier meer in op zal gaan.

©PXimport

Mists of Pandaria biedt spelers een geheel nieuw gebied om te verkennen.

Maar in welke mate kunnen we nog van 'pracht' spreken bij een game die al meer dan acht jaar oud is? Gelukkig wordt de game-engine elke keer wel opgepoetst door Blizzard, maar feit blijft dat de game grafisch gezien is ingehaald door de concurrenten. Dat haalt overigens niet weg dat Pandaria een mooi continent is.

Blijven bewegen

Is er genoeg nieuwe content bijgekomen om de WoW-veteranen weer een tijdje bezig te houden? Dat zeker! Naast enkele nieuwe dungeons is er dus een heel nieuw ras om te verkennen en heeft Blizzard ook een extra moeilijkheid ingebouwd. Niet langer is het rendabel om stil te staan en in een standaard volgorde de verschillende aanvallen af te werken. Nu loont het meer om te blijven bewegen. Hierdoor kunt u meer aanvallen ontwijken, wat ervoor zorgt dat u uw aandacht veel beter bij de gevechten moet houden.

Zodra het u is gelukt om het hoogste level te bereiken, is er nog genoeg te doen in de spelwereld. Naast de 'dagelijkse' missies (die snel al een paar uur in beslag nemen), zijn er ook nieuwe dungeons om te ontdekken en wordt er gebruik gemaakt van nieuwe scenario's. Hierbij is het mogelijk om met een vriend korte verhaaltjes te spelen die u naar verschillende plekken in de game zal brengen. Voor deze quests krijgt de speler punten voor nieuwe in-game accessoires en geld.

©PXimport

Grafisch is af en toe goed te zien dat World of Warcraft ruim 8 jaar oud is.

Daar waar enkele andere MMORPG's momenteel succes oogsten in het PvP-gedeelte (speler tegen speler), haakt WoW aan met twee nieuwe Battlegrounds. Deze strijdvelden vragen elk om een andere speelstijl, waarbij de een lijkt op een team deathmatch-modus en de ander veel weg heeft van een klassieke domination-modus.

Conclusie

Mists of Pandaria biedt genoeg content voor zowel nieuwe spelers als de WoW-veteranen onder ons. De nieuwe dungeons, het nieuwe ras, nieuwe dagelijkse missies, het zorgt ervoor dat er voor iedere gamer wel wat te vinden is. Pandaria is daarbij een mooi nieuw gebied om te verkennen en zal dan ook voor genoeg uren speelplezier zorgen. Het is echter wel duidelijk te merken dat World of Warcraft al acht jaar oud is. De achterhaalde graphics zijn enigszins opgepoetst, maar de vraag is natuurlijk hoe lang Blizzard dit nog kan volhouden.

World of Warcraft: Mists of Pandaria

Prijs € 34,99

Taal Engels gesproken

Platform PC, Mac

Ontwikkelaar Blizzard

Uitgever Blizzard

PEGI 12+

Genre MMORPG

Releasedatum 25 september 2012

Oordeel 9/10

Pluspunten

Veel nieuwe content

Genoeg te doen voor beginners en veteranen

Combat systeem biedt meer interactiviteit

Pandaren en Pandaria mooie toevoeging

Minpunten

Doorstaat nog net de tand des tijds

Er vallen ontslagen bij Wildlight Entertainment, dat eind januari nog hun multiplayergame Highguard uitbracht.

Wildlight bevestigde eerdere geruchten over een ontslagronde op social media. "Vandaag hebben we de moeilijke beslissing gemaakt om afscheid te nemen van een aantal teamleden, terwijl we een kerngroep van ontwikkelaars aanhouden om de game te blijven ondersteunen en innoveren."

Het bericht vervolgt: "We zijn trots op het team, talent en het product dat we samen hebben gecreëerd. We zijn ook enorm dankbaar voor de spelers die een poging waagden om de game te spelen, en allen die onderdeel van onze gemeenschap blijven."

Grootschalige ontslagronde

Hoewel Wildlight niet praat over de precieze hoeveelheid ontslagen, lijkt de vermelding van een "kernteam" dat overblijft te suggereren dat het om een aanzienlijke hoeveelheid mensen gaat.

Dat komt overeen met een LinkedIn-bericht van Alex Graner, een ontwikkelaar van die game die eerder ook aan Battlefield 6 werkte. Hij laat weten dat "het grootste gedeelte van het team" ontslagen is, waaronder hij zelf.

Over Highguard

Highguard is de debuutgame van Wildlight Entertainment. De game viel op voorhand vooral op omdat er een trailer van werd getoond aan het einde van The Game Awards eind vorig jaar. Die positie is meestal gereserveerd voor grote aankondigingen en aankomende games, en sommige kijkers vonden Highguard daar niet onder behoren.

Sinds eind vorige maand is Highguard speelbaar via Steam. De game ontving veel negatieve gebruikersrecensies, al heeft dat Wildlight niet tegengehouden om updates uit te blijven brengen. Rond release bereikte het spel een indrukwekkende gelijktijdige spelerspiek van bijna 100.000 mensen op Steam, maar inmiddels hangen de gelijktijdige spelersaantallen onder de 10.000. Het is dan ook aannemelijk dat dit deels de keuze om een grootschalige ontslagronde door te voeren heeft beïnvloed.

Lees hier meer informatie over Highguard.

Liveservicegames en hero shooters waren in 2016 niet per se nieuw. Destiny ging al twee jaar hard, en hoewel nieuwkomer Overwatch erg goed ontvangen werd, trokken sommigen al snel vergelijkingen met Valve’s inmiddels oude Team Fortress 2. Toch wist de hero shooter van Blizzard een Game of the Year Award voor de neus van onder andere Uncharted 4: A Thief’s End weg te grissen. Het was een glorieus begin van een moeizaam traject.

In de afgelopen tien jaar onderging Overwatch grote veranderingen. Na een groot succes met ruim 50 miljoen totale spelers in de eerste drie jaar kondigde Blizzard in 2019 aan dat er een vervolg zou komen, dat ‘naast het originele Overwatch’ moest bestaan en uitgebreid werd met Player-versus-Environment-content. De 6-tegen-6 Player-versus-Player-gameplay waar Overwatch om bekendstaat, zou blijven bestaan en voorzien worden van dezelfde content in de twee games. Ook zou Overwatch 2 een exclusieve PvE-modus met een verhaallijn en skill-trees krijgen, waarmee ieder personage op zowel grote als subtiele wijze aangepast kon worden.

©Blizzard

Nee, toch niet

Wie Overwatch 2 sinds de early access-verschijning eind 2022 heeft gespeeld, weet dat daar maar bar weinig van is waargemaakt. Overwatch en Overwatch 2 werden ten eerste geen aparte titels: laatstgenoemde heeft de plaats van het origineel simpelweg ingenomen. Die verhaalmodus? Voor 15 euro kreeg je met de 1.0-release van Overwatch 2 in augustus 2023 toegang tot drie missies. Die verkochten niet goed genoeg voor Blizzard – volgens bronnen Bloomberg - waarmee de mogelijkheid van meer PvE-content direct werd begraven.

Het was toen zelfs al bekend dat de PvE-modus grotendeels geschrapt was, gezien de modus volgens regisseur Aaron Keller ‘de focus tijdens het ontwikkelproces van de game belemmerde’. Dat is geen vreemde redenering, maar PvE was wel juist datgene dat Overwatch 2… nou ja, Overwatch 2 maakte. Uiteindelijk was de lancering van de ‘nieuwe’ game vooral een grote update, met drie nieuwe personages, wat extra arena’s en een nieuwe 5v5-opzet in plaats van 6v6. Er stond nu slechts een ‘2’ achter.

©Blizzard

Een alternatieve toekomst

Recent werd aangekondigd dat Overwatch 2 het cijfer van de naam afknipt met het twintigste seizoen en dus weer gewoon Overwatch heet – we zijn dus weer terug bij af. Ik stapte zelf destijds op de Overwatch-trein door juist de belofte van PvE in het vervolg, en heb uiteindelijk pakweg 300 uren tussen beide games verdeeld. Hoewel ik naarmate de tijd vorderde wat uren in de competitieve modus stak, maakte het spelen met vrienden de ervaring écht vermakelijk.

Gezellig kletsen, schreeuwen tegen willekeurige teamgenoten en de mix van tactiek en variatie die de vele personages in Overwatch bieden: dat staat mij bij. Een PvE-modus waarin juist dat samenspel en de speelwijze van de verschillende heroes aan te passen zijn naar jouw speelstijl was een soort heilige graal, die uiteindelijk dus nooit verscheen. Dat is eeuwig zonde. De competitieve e-sportscene van Overwatch is al sinds het begin een belangrijk aspect van de game, dus ergens is het begrijpelijk dat het team dit niet uit het oog wilde verliezen.

©Blizzard

Maar juist in de laatste jaren zien we een interessante verschuiving naar PvE, of in ieder geval multiplayer-ervaringen die niet geheel om competitie draaien. Denk aan Helldivers 2 van een paar jaar terug, waarin vrienden en willekeurige spelers het opnemen tegen legioenen aan vijanden – en zelfs wereldwijd samen naar een doel werken. Of de explosie aan zogenaamde ‘friendslop’ games als Peak en Lethal Company, die geheel draaien om het samen uitvoeren van taken als een berg beklimmen of het verzamelen van schroot. Een game als Arc Raiders bevat daarbij ook PvP-elementen, maar staat ook bij omdat meerdere spelers samen kunnen komen om een gigantische robot te verslaan. Video’s waarbij spelers plots oude vrienden tegenkomen in de game tonen aan waarom PvE momenteel zó ontzettend leuk kan zijn.

De realiteit

Het is achteraf makkelijk te zeggen, maar de originele visie voor Overwatch 2 had best een prominente rol in het huidige gamelandschap kunnen bekleden. Met de aankondiging werden uitgebreide skilltrees getoond voor de verschillende personages waar Overwatch om bekendstaat.

©Blizzard

Een van Mei’s speciale vaardigheden is bijvoorbeeld het veranderen in een ijspegel, om zo health terug te verdienen en een paar seconden onverwoestbaar te zijn. Met een van de skills die getoond werd veranderde deze ijspegel in een ijsbal, waarmee ze op spectaculaire wijze door groepen vijanden kan kegelen. De PvE-modus had de potentie om een soort zandbak voor dergelijke ideeën en ingrijpende veranderingen voor het klassieke Overwatch te worden. Een speelsere mix van skills en samenwerking om juist die avonturen uit bijvoorbeeld een Helldivers 2 te nabootsen. De tactische teamgameplay had dan ook niet hoeven verdwijnen, het zou juist vet geweest zijn om met vrienden verschillende skills af te stemmen en los te laten op de robots van Null Sector.

Dat is nog zoiets: de lore en verhaallijn van Overwatch zijn ontzettend interessant, en had meer in de schijnwerpers kunnen staan met de PvE-insteek. Nog voordat ik de games überhaupt had aangeraakt, verslond ik de prachtig geanimeerde filmpjes van Blizzard en verhalen die ze voor de personages uitbrachten.

Wat ik dan ook zie van de nieuwe update wringt met mijn gevoel. Ja, het lijkt erop dat Blizzard een inhaalslag maakt en sneller met nieuwe personages komt om de game fris te houden. Het wekt de indruk dat we weer terug zijn bij het ‘oude’ Overwatch, en dat de ontwikkelaar nog altijd een sterke hero shooter wil behouden nu concurrenten als Marvel Rivals het speelveld hebben betreden. Toch kan ik het niet laten om te fantaseren over hoe Overwatch meer had kunnen zijn dan een hero shooter.

De realiteit is dat het Overwatch-team geen goede balans wist te vinden tussen het bijhouden van de PvP- en competitieve scene van Overwatch en de ontwikkeling van de PvE. Zonde, want zeker in het huidige multiplayerklimaat, waar mensen steeds meer achterover lijken te hangen om met elkaar te spelen in plaats van tegen elkaar, had het originele Overwatch 2 perfect gepast.