Het is velen al lang een doorn in het oog. Koop je een nieuwe telefoon of ‘slim’ apparaat en blijk je al na een paar maanden geen software-updates meer te krijgen. Of kan dat alleen als je een abonnement afsluit of jezelf (gratis) moet registeren. Of je stofzuiger doet het niet, omdat in Amerika een server uitgevallen is. Pijnlijk. Maar gelukkig gaat een nieuwe wet hier (althans op papier) een einde aan maken.

Wanneer je een product koopt, moet dat gewoon werken zoals je zou verwachten. Dit noemen we de ‘wettelijke garantie’, of ook wel de conformiteitseis. Steeds meer producten (van telefoons tot camera’s, televisies of zelfs teddyberen) hebben software aan boord, en die veroudert snel. Lang niet alle bedrijven bieden updates aan, waardoor producten slechter gaan werken of er zelfs beveiligingsfouten ontstaan. Europa heeft dan ook een paar jaar geleden uitgevaardigd dat alle lidstaten hun wetgeving moeten aanpassen: zorg ervoor dat dergelijke producten standaard met een redelijke termijn van updates worden voorzien.

Redelijke termijn

De regeling omtrent updates wordt opgenomen in artikel 18 van boek 7 van het Burgerlijk Wetboek, dat is de plek waar de conformiteit (wettelijke garantie) wordt geregeld. De wettelijke term wordt ‘zaken met digitale elementen’ genoemd. Het komt erop neer dat de consument mag verwachten dat de digitale elementen van updates worden voorzien, gedurende een redelijke periode na aanschaf. De wet schrijft dus geen specifieke periode voor. Dat is dus iets waarvan we in de rechtspraak moeten gaan zien wat redelijk is. Logisch, want bij een goedkope camera hoef je minder te verwachten dan bij een slimme televisie.

Geen updates

Maar het uitgangspunt is wel dat er updates gaan komen. Als bedrijf expliciet zeggen ‘wij verkopen zonder updates’, is daarmee niet mogelijk. Maar er is een gaatje. In de wet staat namelijk: “Van het niet beantwoorden van de afgeleverde zaak aan de overeenkomst in de zin van de leden 2 of 4 is geen sprake indien de koper er bij het sluiten van de overeenkomst uitdrukkelijk van in kennis werd gesteld dat een specifiek kenmerk van de zaak afweek en de koper die afwijking bij het sluiten van de overeenkomst uitdrukkelijk en afzonderlijk heeft aanvaard.”

Dat is dus weer een extra vinkje dat je dan moet zetten. Ik kan nergens vinden of de verkoper je mag verplichten dat vinkje te zetten of dat het product anders niet verkocht wordt, maar ik denk het wel. Dat zou acceptabel zijn, omdat het heel duidelijk apart gemeld wordt en je dus apart moet aangeven dat je die voorwaarde geaccepteerd hebt.

©PXimport

Aansprakelijkheid

Verder vermeldt het wetsvoorstel een regeling over als de consument de update niet installeert. Niet verrassend is de leverancier dan niet aansprakelijk voor fouten die de update zou hebben opgelost, mits de update voldoende duidelijk was aangekondigd en de installatie-instructies duidelijk genoeg waren.

In alle gevallen gaat het dus over de verkoper en niet de fabrikant. Daar heb je als consument eigenlijk nooit direct wat mee te maken. Wel is het zo dat als de fabrikant iets aankondigt of meldt over het product, dit bindend wordt op de verkoper. Het is dan dus mogelijk dat bijvoorbeeld Samsung zorgt voor de updates, maar dat jij gewoon de Mediamarkt aansprakelijk stelt als die update je telefoon kapotmaakt.

Al langer was geregeld dat de verkoper zelf een bindend verhaalsrecht (regresrecht) heeft op de importeur of fabrikant. Dus de Mediamarkt mag dan de Europese importeur van Samsung aansprakelijk stellen of Samsung zelf. En in de zakelijke levercontracten kan dát niet worden verboden.

Microsoft heeft toestemming gekregen om in Amsterdam drie grote datacenters te bouwen. Dat is opvallend, omdat dergelijke grote gebouwen met dit doel eigenlijk niet mogen in de stad.

In Nederland hebben we strenge wetten rondom de bouw van grote datacenters. De drie gebouwen van elk 85 meter hoog die Microsoft in Amsterdam gaat bouwen, verbruiken samen ongeveer evenveel stroom als een stad als Haarlem.

Regels omzeilen

Dergelijke datacenters van dit formaat mogen eigenlijk alleen nog maar in Eemshaven en Wieringermeer gebouwd worden. Microsoft heeft deze regels omzeild door de de gebouwen hoog te maken in plaats van breed, waardoor de oppervlakte per gebouw niet boven de tien hectare uitkomt

Ook het opsplitsen in drie gebouwen is expres gedaan. Elke toren zal 26 MW gebruiken. We noemen een gebouw een hyperscaler-datacenter wanneer deze 70 MW of meer gebruikt. De drie losse torens komen daar niet aan, waardoor de provincie Noord-Holland de gebouwen niet als hyperscalers ziet.

De komst van datacenters an sich levert veel kritiek op in dit land, mede door het forse stroomverbruik dat druk legt op het stroomnet. Ook het feit dat Microsoft als Amerikaans bedrijf nog meer datacenters in handen krijgt in Nederland, is omstreden.

Sinds enkele dagen is de serie Heated Rivalry ook hier te zien op HBO Max. De serie heeft in Canada en de Verenigde Staten de gemoederen de afgelopen maanden flink bezig gehouden.

De serie - oorspronkelijk ontwikkeld voor de Canadese streamingservice Crave - puilt namelijk uit van de stomende seksscènes. Heated Rivalry draait om Shane Hollander en Ilya Rozanov, twee ijshockeyspelers die rivaliseren. Maar dan slaat de vonk tussen hen over, terwijl homoseksualiteit nog een taboe is binnen de sport die ze beoefenen.

Mede dankzij scènes die op TikTok en andere socialmediaplatforms worden gedeeld, werd Heated Rivalry - dat is gebaseerd op een boek van Rachel Reid - een ware (internet)sensatie in de VS en Canada, waar het via HBO Max te zien is.

Naast de hierboven genoemde pikante scènes zit Heated Rivalry ook vol met emotie en diepgang. Het zorgt voor een combinatie die volgens fans heerlijk wegkijkt. Heated Rivalry is sinds enkele dagen ook hier op HBO Max te zien, al verschijnt er elke week een nieuwe aflevering. In totaal komen er zes afleveringen uit, en een tweede seizoen staat ook al op de planning.