Film- en serieliefhebbers hebben maandenlang uitgekeken naar de komst van Netflix. Eindelijk zou er een goede dienst komen waarbij we voor een vast bedrag per maand onbeperkt films en series kunnen kijken. Begin deze maand was het dan eindelijk zo ver en kwam Netflix in Nederland beschikbaar.

Netflix bestaat al sinds 1997 en is begonnen als dvd-verhuurservice. In de loop der jaren is het Amerikaanse bedrijf getransformeerd naar misschien wel de bekendste aanbieder van streaming video in de VS. De dienst wordt naar steeds meer landen uitgerold en Nederland is het zevende Europese land dat aan de beurt is.

Netflix werkt met een abonnementsmodel waarbij voor een vast bedrag per maand onbeperkt naar al het aanbod kan worden gekeken. Het standaardabonnement kost 8 euro per maand. Daarnaast is er een duurder abonnement van 12 euro per maand. Het verschil is het aantal apparaten dat tegelijkertijd mag streamen. Het goedkoopste abonnement kan twee apparaten tegelijkertijd aan, terwijl het duurdere abonnement met vier apparaten tegelijkertijd werkt en wellicht geschikter voor gezinnen is.

Netflix is geen Spotify

Netflix wordt door het onbeperkt streamen voor een vaste prijs vaak de Spotify voor films en series genoemd, maar die vergelijking is niet helemaal correct. De abonnementsstructuur komt inderdaad overeen met Spotify: er kan onbeperkt gestreamd worden voor een vast bedrag. Daar houdt de vergelijking echter op, want waar Spotify vrijwel alle nieuwe muziek onmiddellijk biedt, geldt dat voor Netflix op het gebied van series en films zeker niet.

©PXimport

Netflix biedt ook eigen kwaliteitsseries aan, waaronder 'Orange is the new Black' en 'House of Cards'.

Wie verwacht voor 8 euro per maand naar alle recente films en series te kunnen kijken komt bedrogen uit. Het aanbod op filmgebied bestaat voor het grootste gedeelte uit films van drie jaar of ouder en zelfs dan is het aanbod beperkt, want niet alle filmstudio's werken samen met Netflix.

Betalen kan met een creditcard of automatische incasso. Netflix biedt ook iDEAL, maar dat wordt alleen maar gebruikt om het rekeningnummer voor automatische incasso te verifiëren. Je kunt Netflix één maand gratis uitproberen, daarna wordt het abonnement telkens met één maand verlengd. Je kunt maandelijks opzeggen. Per account kunnen er vijf profielen aangemaakt worden zodat iedere gebruiker zelf kan bijhouden wat er gekeken is en wat toekomstige aanraders zijn. Netflix leert namelijk van je kijkgedrag en beoordelingen en doet suggesties die voor jou interessant zijn. Het verdient daarom de voorkeur om een eigen profiel te gebruiken.

Overal en op alles kijken

Voordat we dieper op het aanbod ingaan, willen we eerst de dienst zelf belichten. Netflix is op een aantal manieren te bekijken. Op de pc is de dienst bereikbaar via een browser. Daarnaast is er ook een app voor Windows 8. Ook voor tablets en smartphones biedt Netflix apps aan: voor iOS, Android en Windows Phone 8. De mobiele apps werken prima, al is het jammer dat de ondertiteling in sommige apps geel is. We hebben de mobiele apps eerder al aan een review onderworpen op deze website.

Netflix is een dienst die op een televisie het beste tot zijn recht komt en ook in dat opzicht worden we niet teleurgesteld. Er zijn apps voor de PlayStation 3, Xbox 360, Wii, Wii U, Apple TV, diverse smart-tv's, blu-ray-spelers en mediaspelers. De kans is dus aanwezig dat je al een apparaat met Netflix-ondersteuning in de huiskamer hebt staan.

©PXimport

De speciale omgeving voor kinderen steekt erg goed in elkaar.

Erg handig is dat er moeiteloos van apparaat kan worden gewisseld. Je kunt dus een serie op bijvoorbeeld een PlayStation 3 (PS3) bekijken, pauzeren en vervolgens op je tablet verder kijken. De apps (inclusief die op afspeelapparatuur als de PS3 en Apple TV) zijn wel wat minder handig om doelloos naar content te zoeken. Via de website kun je heel handig filteren op bijvoorbeeld genre en al het aanbod binnen dat genre bekijken. Daarna is het handig om gevonden content in het onderdeel Mijn lijst op te nemen zodat je het in apps snel terugvindt. Prettig voor seriekijkers is dat de volgende aflevering van een serie automatisch begint.

Streamkwaliteit van Netflix

Veel films en series worden bij Netflix aangeboden in 1080p. De kwaliteit is goed, maar verwacht geen blu-ray-kwaliteit. Netflix biedt namelijk een bitrate van zo'n 5 Mbit/s. Een blu-ray heeft voor audio en video samen een maximale bitrate van 48 Mbit/s. Als we goed kijken, zien we dat het beeld minder scherp is. Toch ziet het beeld er in 720p of 1080p gewoon lekker uit en is het vele malen beter dan dvd. Voor een streamingdienst is het beeld zelfs uitstekend. Bovendien is het momenteel waarschijnlijk onmogelijk een hogere bitrate (en dus kwaliteit) aan te bieden. Netflix zorgt in de Verenigde Staten geregeld voor een derde van het totale internetverkeer en in Nederland was Netflix op de eerste dag al verantwoordelijk voor 10 procent van het Nederlandse internetverkeer.

Naast beeld is natuurlijk ook geluid belangrijk. Netflix biedt recente series en films aan met Dolby Digital Plus in 5.1. De kwaliteit hiervan is grofweg vergelijkbaar met Dolby Digital dat we van dvd's kennen. Dolby Digital Plus is compatibel met het normale Dolby Digital, dus ook op oudere ontvangers wordt Netflix in surround weergegeven. Het hangt wel van het afspeelapparaat af of het geluid in 5.1 via S/PDIF wordt doorgegeven.

Qua beeld- en geluidskwaliteit kan Netflix dus zeker niet concurreren met blu-ray-films of rips met de meest recente HD-geluidsformaten. Voor een streamingdienst zijn zowel beeld als geluid echter heel goed. Overigens bevat niet alle content Dolby Digital Plus en dan is het geluid stereo. Ook is niet álle content in HD. Dat komt deels natuurlijk doordat er oudere series op Netflix staan uit een tijd dat HD nog niet bestond. Meer moeite hebben we met recente films als Out of Time en de Lord of the Rings-films die niet in HD worden aangeboden.

Super HD

Netflix is voor iedereen beschikbaar in 1080p, maar de streamingdienst biedt binnen 1080p wel verschillende kwaliteitsprofielen. De term 1080p zegt immers alleen iets over de resolutie (1920 x 1080) en niet direct over de beeldkwaliteit. De beeldkwaliteit wordt naast de resolutie ook bepaald door de bitrate van een video. Dit is vergelijkbaar met twee jpg-afbeeldingen die beide dezelfde resolutie hebben, maar een verschillende compressieniveau gebruiken. Netflix noemt zijn beste 1080p-kaliteitsprofiel Super HD en dit profiel is alleen beschikbaar als Netflix een overeenkomst met uw internetprovider heeft. In Nederland heeft Netflix op het moment van schrijven een overeenkomst met Ziggo en KPN. De grote internetprovider UPC heeft dus geen overeenkomst met Netflix en gebruikers van deze provider kunnen dan ook niet in de allerbeste kwaliteit kijken. Je kunt eenvoudig controleren of je internetprovider Super HD ondersteunt via deze website. Super HD wordt door Netflix overigens niet naar alle apparatuur verzonden. De Sony PS3, Apple TV, Nintendo Wii U en de Windows 8-app zijn compatibel met Super HD en sommige smart-tv's, blu-ray-spelers en mediastreamers ook. De afspeelsoftware via de website is niet geschikt voor Super HD.

©PXimport

Niet alle internetproviders ondersteunen Netflix' hoogste kwaliteit.

Aanbod op Netflix

Netflix biedt in Nederland een catalogus met een paar honderd titels. Het filmaanbod is best divers, maar de meest recente films zijn al een paar jaar oud. Voor wie films als Pulp Fiction, Shawshank Redemption, Kick-Ass, Bruce Almighty, Armageddon, Kill Bill en Gone in Sixty Seconds nooit heeft gezien, is er veel aanbod. Vreemd is wel dat de tweede en derde Lord of the Rings-films worden aangeboden, terwijl het eerste deel ontbreekt. Netflix gaat hopelijk werk maken van uitbreiding van het filmaanbod.

Qua series is Netflix wat ons betreft sterker, maar ook in het geval van series is het aanbod logischerwijs niet compleet. Populaire series als Games of Thrones, Big Bang Theory, Breaking Bad en Under the Dome ontbreken bijvoorbeeld. Andere populaire series als Dexter, How I Met Your Mother en Californication staan weer wel op Netflix. Voor die series geldt echter dat Netflix een paar seizoenen achterloopt. Niet erg als je nog moet instappen, maar geen alternatief als je de serie al volgt. Er staan ook oudere series op Netflix die al zijn afgelopen en volledig worden aangeboden. Deze series omvatten onder andere Lost, Prison Break, The 4400 en Fringe.

Dat populaire series ontbreken is logisch aangezien de betaalzenders die ze produceren ook eigen streamingdiensten hebben. Bovendien moeten rechten voor films en series per land gekocht worden en sommige rechten zijn waarschijnlijk (nog) niet te koop. Netflix volgt gelukkig het voorbeeld van de betaalzenders en produceert ook zelf een aantal series. Netflix biedt momenteel vijf eigen series: Arrested Development, Derek, Hemlock Grove, House of Cards en Orange Is The New Black.

Deze eigen producties doen niet onder voor series van betaalzenders en zijn zeker aanraders. Naast film en series staan er veel documentaires op Netflix. Concertregistraties vinden we niet. Voor de Nederlandse markt biedt Netflix Nederlandstalige content zoals de films De Heineken Ontvoering, Alles is Liefde en Komt een vrouw bij de dokter. Daarnaast staat er cabaret van onder andere Hans Teeuwen en Leon van der Zanden op.

©PXimport

Netflix biedt een uitgebreid aanbod aan series.

Netflix Kids

Erg goed uitgewerkt is het aanbod voor kinderen. Netflix biedt een aparte omgeving voor kinderen waarbinnen alle voor kinderen geschikte content toegankelijk is. Handig is dat het aanbod ook op personage gesorteerd is. We zien oudere tekenfilmseries als Boes, Alfred J. Kwak, maar ook recentere series als Bob de Bouwer, Nijntje en Powerpuff Girls.

Ook is er een groot aantal kinderfilms beschikbaar, waaronder veel Disney-films. Vreemd is overigens dat een deel van de Disney-films alleen Nederlandstalige audio hebben. Je kunt voor je kind een eigen profiel maken en dit profiel instellen voor een bepaalde leeftijd. Het toevoegen van een wachtwoord is helaas niet mogelijk en een kind schakelt moeiteloos over naar het ouderprofiel en kan via de website zijn eigen profiel zelfs 'upgraden' naar een volwassenenprofiel. Qua ouderlijk toezicht kan Netflix dus nog veel verbeteren.

©PXimport

Het is te hopen dan Netflix het aanbod in Nederland snel weer uit te breiden.

Conclusie

Wij zijn enthousiast over Netflix. Het afspelen werkt soepel en begint vrijwel direct nadat je een programma of film hebt gekozen. De beeld- en geluidskwaliteit zijn voor een streamingdienst erg goed. Een groot gedeelte van het aanbod biedt een prima HD-beeldkwaliteit in combinatie met Dolby Digital-surroundgeluid. De allerbeste kwaliteit is vooralsnog alleen via Ziggo, XS4ALL en KPN beschikbaar. De interface van de apps werkt erg goed en ook daar begint het afspelen onmiddellijk. Fijn is dat de Netflix-app op veel platformen beschikbaar is, waaronder iOS, Android en Windows Phone 8. Daarbij is het fijn dat Netflix als één geheel aanvoelt en je bijvoorbeeld verder kunt kijken op je smartphone waar je op televisie gebleven was. Op het technische gedeelte hebben we dan ook niets aan te merken.

De catalogus is wel voor verbetering vatbaar. Het filmaanbod omvat op zich goede films, maar de films zijn oud. Qua series heeft Netflix het beter voor elkaar, er zitten leuke series tussen. Niet iedere lopende serie is helemaal bij, maar er is genoeg te zien. Netflix' eigen series zijn uiteraard wel compleet en van een hoog niveau. Fijn voor seriekijken is dat de volgende aflevering vanzelf begint. Netflix' aanbevelingsalgoritme werkt daarbij prima en we hebben al leuke content gezien die we zelf nooit gezocht zouden hebben op downloadnetwerken. Wat ons betreft zeker de moeite van het uitproberen waard en wij vinden acht euro per maand een prima prijs voor de dienst die Netflix aanbiedt.

De extraction shooter Arc Raiders is een groot succes: de game is sinds release 30 oktober vorig jaar meer dan 14 miljoen keer verkocht.

Dat heeft uitgever Nexon deze week aangekondigd bij het bekendmaken van de kwartaalcijfers van het bedrijf. In januari was er daarbij een piek van 960.000 gelijktijdige spelers over alle platforms waarneembaar, en sindsdien zijn er zo'n zes miljoen wekelijkse actieve spelers. Arc Raiders heeft wat Nexon betreft dan ook alle verwachtingen overtroffen.

Arc Raiders kwam zoals gezegd afgelopen oktober uit en is ontwikkeld door het in Stockholm gevestigde bedrijf Embark Studios, dat bestaat uit voormalige Battlefield-ontwikkelaars, waronder de voormalige ceo van DICE, Patrick Söderlund. Hiervoor bracht Embark al de shooter The Finals uit.

Over Arc Raiders

Toen Arc Raiders uitkwam, bleek het spel al snel een hit op Steam en consoles. Dit terwijl de markt voor multiplayershooters zeer competitief is, met franchises als Call of Duty en Battlefield waarvan afgelopen najaar ook nieuwe delen zijn uitgekomen.

De game houdt een derdepersoonsaanzicht aan en betreft een extraction shooter. Spelers gaan in Arc Raiders richting de oppervlakte van de aarde, waar buitenaardse robots genaamd Arcs voor chaos zorgen. Spelers proberen hier waardevolle materialen, wapens en medicijnen te vinden - alleen of in teamverband. Andere spelers lopen echter ook rond op het oppervlak en kunnen je team helpen of juist tegenzitten. Het doel is heelhuids weer ondergronds te geraken met de verzamelde spullen.

Je smartphone gebruik je wellicht voor allerlei handige zaken, maar wist je dat je je telefoon ook kunt gebruiken om apparaten in je huis te bedienen? Vaak heb je daar niet eens zoveel voor nodig. Maar hoe begin je en waar moet je allemaal op letten?

We gebruiken thuis steeds meer slimme apparaten die het leven moeten vergemakkelijken. Bijna alle apparaten die je op internet aansluit, zoals een televisie of een basisstation voor slimme lampen, kun je op afstand bedienen of in ieder geval via je wifi-verbinding thuis aansturen. Dat hangt natuurlijk af van het merk en type producten dat je gebruikt en via welke protocollen dit gaat, maar het heeft ook te maken met je telefoon.

Wanneer is een apparaat slim?

Een slim apparaat is een lamp, thermostaat, tv, stekker, gordijnmotor of sensor die via wifi, bluetooth of een standaard als Matter verbonden is met internet en op afstand te bedienen is. Dat bedienen kan bijvoorbeeld via een app van de fabrikant van de apparatuur, maar het is ook mogelijk met de app van Google, Google Home. Deze app is op de meeste Android-toestellen aanwezig, maar als dat bij jou niet het geval is, kun je deze downloaden via de Google Play Store. De app is er ook voor de iPhone en werkt vrijwel hetzelfde. We gebruiken in dit artikel de Android-versie voor alle uitleg en afbeeldingen.

Google Home

Google Home is de app die al die apparaten verzamelt en bestuurt; je bedient ze met tikken op je scherm, via het snelle bedieningspaneel van Android en met spraak via de Google Assistant. Wanneer je apparaten in de Google Home-app toevoegt, kun je er routines mee bouwen: vaste acties die automatisch of met één tik worden uitgevoerd, zoals alle lampen uit zodra je het huis verlaat of de verwarming lager zodra iedereen slaapt. Inmiddels kun je met Google Home al meer dan 50.000 apparaten aansturen; je herkent ze aan de Works with Google Home of Matter-logo's.

Starten met aansturen

Om je slimme apparaten te kunnen aansturen, gebruik je een Android-telefoon met Android 11 of hoger. Het werkt in principe ook met oudere versies, maar sinds versie 11 kun je de meeste opties voor slimme apparaten direct vanaf je vergrendelingsscherm benaderen en hoef je dus niet eerst de app te openen om je apparaten te bedienen. Installeer de Google Home-app uit de Play Store en meld je aan met je Google-account. Aanmelden is vereist zodat de instellingen voor al je apparaten worden opgeslagen en ook via andere Android-toestellen zijn te bereiken. Je kunt er ook voor kiezen om een nieuw account aan te maken, dat je dan bijvoorbeeld met je huisgenoten kunt delen. Op die manier kan iedereen in huis bij dezelfde instellingen voor je slimme apparaten en hoef je je persoonlijke data niet met je huisgenoten te delen. Met de Google Home-app kun je eenvoudig schakelen tussen meerdere accounts, dus het is in theorie mogelijk om meerdere slimme huizen te beheren.

Systemen zijn niet altijd compatibel

Voordat je een slim apparaat kunt toevoegen aan Google, moet dat apparaat eerst al zijn ingesteld met de app van de fabrikant, bijvoorbeeld Philips Hue, IKEA Home smart, Tado of de app van je gordijnmotor. Daarna koppel je ze in Google Home. Het is handig om minstens één slimme lamp of slimme stekker te hebben om mee te oefenen, plus bijvoorbeeld een televisie met Chromecast-functionaliteit. Heb je een smartspeaker of smartdisplay met ingebouwde Google Assistant (zoals de Nest Hub), dan kun je die gebruiken als extra microfoon in huis, maar strikt nodig is die niet, omdat je ook via je telefoon tegen de Assistant kunt praten. Apple-gebruikers hebben een vergelijkbaar systeem via Apple HomeKit en de Apple Home-app. Apple gebruikt een gesloten systeem, waardoor je niet kunt communiceren met Google Home en moeten de apparaten die je met een Apple-smartphone wilt aansturen, ook specifiek compatibel zijn met Apple HomeKit. Via Home Assistant - een losstaand protocol voor slimme apparaten - is het mogelijk om een koppeling te maken tussen Android-apparaten en Apple-apparaten, maar daar gaan we in dit artikel niet verder op in.

©sdx15 - stock.adobe.com

Lees ook: Philips Hue SpatialAware: dit is het en zo gebruik je het

Apparaten toevoegen en huis indelen

Om Google Home te gebruiken voeg je je eerste apparaten toe aan de Google Home-app en deel je ze logisch in kamers in, zodat aansturen en automatiseren later veel eenvoudiger wordt. Je opent eerst Google Home, controleert of het juiste huis geselecteerd is; als dit nog niet is aangemaakt, maak je dat aan. Vervolgens voeg je een nieuw apparaat toe met de +-knop, rechts bovenin. Tot slot kies je voor Apparaat.

Koppelen

Je krijgt nu de mogelijkheid om een apparaat direct toe te voegen door middel van een QR-code, die je vaak achter op een product vindt. Apparaten die Matter of Nest ondersteunen, kun je op deze manier dus direct toevoegen. Wil je een apparaat toevoegen dat geen Matter-ondersteuning biedt, dan kan dat alleen als je het betreffende apparaat hebt geconfigureerd via het systeem van dat merk, bijvoorbeeld een lamp van Philips Hue die aan de Hue-bridge is gekoppeld. In dat geval kies je voor de optie Apps of services koppelen. Vervolgens krijg je een overzicht van alle compatibele diensten die met Google Home werken.

Lees ook: Matter uitgelegd: de nieuwe standaard voor een zorgeloos slim huis

Toestemming verlenen

Om een apparaat via deze route toe te voegen aan Google Home, moet je inloggen bij het account van de fabrikant waarvan je de dienst afneemt, bijvoorbeeld Philips Hue. Er komen nog wat meldingen in beeld omtrent de mogelijkheden die Google krijgt met betrekking tot de data van je externe account.

Wanneer de apparaten zichtbaar zijn als tegels, houd je een tegel even vast en kies je voor het tandwieltje. Vervolgens tik je op Ruimte en kun je het apparaat eventueel nog in een andere ruimte plaatsen. Dat kan door de betreffende ruimte aan te tikken uit de lijst, of zelf een nieuwe ruimte aan te maken. Het is handig om je apparaten onder te verdelen in ruimtes, omdat je - bijvoorbeeld in het geval van lampen - deze per ruimte in één keer kunt uitschakelen. Zo kun je dan bij je bedtijdroutine eerst de lichten in de woonkamer uitschakelen en daarna die op de overloop, zonder dat je je hele huis in duisternis brengt of juist iedere lamp afzonderlijk moet uitzetten.

Apparaten handmatig en met spraak bedienen

Heb je al je apparaten toegevoegd en eventueel onderverdeeld in verschillende ruimtes, dan kun je ze nu bedienen via je Google Home-app. Open de app, tik op de knop Alle apparaten bovenaan en je ziet alle tegels van de in Google Home aanwezige apparaten. Tik bijvoorbeeld op een lamptegel om die direct aan of uit te schakelen, of houd de tegel even vast om een schuifregelaar voor helderheid of kleur te zien.

Voor een slimme thermostaat tik je op de thermostaat-tegel en verschuif je de temperatuur hoger of lager; vaak kun je ook kiezen tussen de modi Verwarmen of Verkoelen, maar dat is afhankelijk van de aangeboden functies in het apparaat zelf, want niet alle functies zijn ook altijd te benaderen vanuit Google Home. Ook een andere handige optie is het bedienen van je televisie. Heb je een tv of Chromecast gekoppeld, dan kun je via de tegel media pauzeren of stoppen. Vervolgens activeer je spraakbediening door op je Android-telefoon de Google Assistant op te roepen, bijvoorbeeld via de Assistant-knop, een veegbeweging of door "Hey Google" te zeggen. Vervolg die aanroep dan door concrete opdrachten als "Doe de lampen in de woonkamer uit", "Zet de thermostaat op 20 graden" of "Speel Netflix op tv woonkamer". Omdat de Google Assistant de door jou opgegeven namen en kamers uit Google Home gebruikt, loont het dat je die eerder netjes hebt ingesteld.

Slimme routines maken

Nu je weet hoe je apparaten direct bedient, laten we je zien dat je ook automatiseringen of routines kunt instellen, zodat combinaties van acties met één tik of automatisch worden uitgevoerd. Om dat voor elkaar te krijgen in de Google Home-app tik je onderaan op de knop Automatisering en kun je kiezen uit een aantal voorgestelde routines, zoals wat er gebeurt als je van huis weggaat, of juist aankomt. Het nadeel hiervan is dat je wel de locatie-instellingen op je telefoon moet aanzetten en je huisadres in Google Home moet instellen, maar we kunnen goed voorstellen dat je daar niet op zit te wachten, privacytechnisch gezien dan. Als je een nieuwe routine wilt maken, tik je rechtsboven op de knop Nieuw > Automatisering. Geef de automatisering eerst een naam, zodat deze alvast kan worden opgeslagen nog voordat je iets instelt. Een routine bestaat altijd uit drie delen: een starter, een voorwaarde (die is optioneel) en een actie. Een starter kun je het beste zien als een gebeurtenis, bijvoorbeeld: het is 20:00, er wordt een beweging gedetecteerd, of de temperatuur van de slimme thermostaat is lager dan 16 graden. Een starter kan ook een spraakopdracht zijn. Stel dat je een 'Alles uit'-routine wilt: je geeft de routine een naam, kiest als trigger bijvoorbeeld het spraakcommando "Ik ga weg" en voegt als acties toe dat alle lampen uit moeten, de thermostaat naar 17 graden gaat en de tv wordt uitgezet.

Lampen automatisch aanpassen

Voor een filmavond-scenario maak je een automatisering die handmatig start of op een spraakzin als "Filmavond": je selecteert dan bij Actie bewerken de lampen in de woonkamer en zet de helderheid naar bijvoorbeeld 20 procent, je zet eventueel gekleurde lampen op warm wit en schakelt een slimme stekker van de sfeerverlichting in. Heb je gordijnen met een slimme motor, dan voeg je toe dat die naar 100 procent dichtgaan. Tot slot wijs je de tv- of Chromecast-tegel toe om een bepaalde app te starten of in elk geval de tv in te schakelen. Omdat deze routines gebruikmaken van de apparaten en kamers die je eerder hebt ingericht, zie je direct hoe belangrijk een goede basisconfiguratie is.

Automatiseren op tijd, locatie en aanwezigheid

Nu je basisroutines hebt, ga je een stap verder door je huis zichzelf te laten aanpassen op tijd, locatie en aanwezigheid, zodat je smartphone meer regisseur dan bedieningspaneel wordt. In Automatisering kun je een routine laten starten op vaste tijden, bij zonsopkomst of zonsondergang of wanneer de toestand 'Thuis' of 'Afwezig' verandert. Stel bijvoorbeeld een ochtendroutine in die op werkdagen om 7:00 uur de thermostaat naar 20 graden zet, de gordijnen in de woonkamer op 50 procent opent en de keukenlampen op 60 procent helderheid inschakelt. In de avond kun je een routine laten starten rond zonsondergang, zodat de buitenlamp en de lamp bij de voordeur automatisch aangaan. Aanwezigheidsdetectie gaat nog een stap verder: Google Home kan via de locatie van je telefoon en sensors van bijvoorbeeld een Nest-thermostaat of Nest-speakers bepalen of er iemand thuis is. Wanneer iedereen weg is, kan de Afwezig-routine lampen uitzetten, de thermostaat terugschakelen en eventueel een robotstofzuiger starten. Je stelt dat in via de Instellingen in Google Home onder aanwezigheidsdetectie, waar je toestemming geeft voor gebruik van je telefoonlocatie en aangeeft welke apparaten mogen 'meekijken'.

Concrete scenario's

Nu je de algemene principes beheerst, richt je je op drie alledaagse toepassingen die samen veel comfort opleveren: licht, warmte en entertainment. Voor verlichting maak je in Google Home aparte scènes aan via Automatisering, zoals 'Thuiswerken' met helder wit licht op 80 procent in je werkkamer en 'Ontspannen' met warm licht op 30 procent in de woonkamer. Je roept ze op met "Hey Google, thuiswerken" of via een tegel in het bedieningspaneel. Voor verwarming stel je in de Google Home-app temperatuurschema's in voor je Nest-thermostaat, bijvoorbeeld overdag 20 graden en 's nachts 17 graden; voor warm water kun je eveneens schema's instellen, zodat de slimme boiler niet onnodig aanstaat. De routine 'We zijn weg' verlaagt de temperatuur en zet lampen uit. Voor tv-bediening koppel je je Chromecast of ingebouwde Chromecast-tv aan Google Home en wijs je die toe aan de kamer 'Woonkamer'. Daarna werkt "Hey Google, speel YouTube op tv woonkamer" of je tikt in de app op de tv-tegel om afspelen te pauzeren of te stoppen. Als je deze drie functies eenmaal soepel bedient, zie je hoe makkelijk het is om extra apparaten, zoals gordijnen of een slimme stekker voor je koffiezetapparaat, in bestaande routines in te passen.

Noodzakelijk onderhoud en uitbreiden

Nu je smartphone de centrale afstandsbediening van je slimme huis is, is het belangrijk dat je installatie veilig, overzichtelijk en toekomstbestendig blijft. Controleer regelmatig in Google Home onder Settings en Devices of er geen oude of dubbele apparaten meer staan, bijvoorbeeld een lamp die je hebt vervangen; verwijder ongebruikte apparaten, zodat routines niet breken en blijven hangen omdat een bepaald apparaat niet meer bestaat. Kijk af en toe ook kritisch naar machtigingen: in aanwezigheidsdetectie bepaal je expliciet welke apparaten en telefoons mogen meedoen aan 'Thuis' en 'Afwezig' en dus jouw locatie kunnen opvragen. Dat is misschien niet altijd gewenst. Koop je uitbreidingen, test die nieuwe apparaten eerst in een simpele routine, zoals een losse scène voor één kamer, voordat je ze in al je automatiseringen opneemt. Controleer daarnaast ook op updates: Google Home wordt bijvoorbeeld regelmatig bijgewerkt, zeker nu er ook steeds meer AI-functies worden toegevoegd. En ook je slimme apparatuur: vaak wordt er nieuwe firmware uitgebracht, maar die kun je niet vanuit Google Home updaten; dat moet doorgaans via het slimme apparaat zelf of de aangesloten hub. Tot slot kun je, mocht je later voor het Apple-ecosysteem kiezen, veel apparaten dankzij Matter eenvoudig ook aan Apple Home koppelen, al beheer je ze dan in een aparte app. Door regelmatig op te ruimen, updates te installeren en je routines te finetunen, blijft je slimme huis betrouwbaar en voelt je smartphone echt als een krachtige, maar toch overzichtelijke universele afstandsbediening.