ID.nl logo
Huis

Firefox 4.0 beta 4

Mozilla Firefox heeft in de paar jaar van zijn bestaan een grote schare fans verzameld. Toch blijft er altijd ruimte voor verbetering, bijvoorbeeld op het gebied van snelheid. Met Firefox 4 pakt Mozilla de pijnpunten aan en introduceert tegelijkertijd enkele interessante nieuwe features.

Wat als eerste opvalt aan onze testversie van Firefox 4, is de vernieuwde interface. Voor gebruikers van Mac, Windows Vista en 7 wordt linksboven de Firefoxknop weergegeven. Deze vervanger van de menubalk heeft de meest gebruikte opties onder één knop. Onder Windows XP en (vooralsnog) Linux blijft de traditionele menubalk wel zichtbaar. De werkbalk met bladwijzers wordt standaard ook niet weergegeven. De favoriete webpagina's bevinden zich nu onder een knop, maar als u de werkbalk fijner vindt, is deze nog te herstellen. Deze twee aanpassingen leveren een groot gewin op aan schermruimte: de hele bovenrand van Firefox 4 is veel compacter, waardoor er meer ruimte overblijft voor de weergave van webpagina’s.

Een even simpele als controversiële aanpassing is het omwisselen van tabs en adresbalk. De adresbalk wordt nu onder de tabs weergegeven in plaats van erboven. Volgens Mozilla heeft dit te maken met de “evolutie van het web als een platform”. Voor ons is het logisch: elke tab heeft een ander webadres, dus om de adresbalk 'in' de tab weer te geven, is een logische stap. Ook het zoekveld van Google en de navigatieknoppen bevinden zich nu in de tabs. Mocht dit alles u niet bevallen, dan zijn de wijzigingen alsnog terug te draaien. De navigatieknoppen zien er nu iets strakker uit en bovendien zijn de knoppen voor Stop en Vernieuwen samengevoegd. In de adresbalk kon u voorheen al zoeken, maar nu wordt automatisch ook gezocht in de openstaande tabs en kunt u direct naar de betreffende tab overspringen.

Webtrends

Net als de rest van de browserontwikkelaars gelooft ook Mozilla in de toekomst van webapplicaties. Omdat veel mensen gebruikmaken van webmail, online kalenders en zelfs online muziek (denk aan diensten als Spotify), wordt de browser steeds vaker gebruikt als verzamelpunt voor toepassingen. In Firefox 4 heeft Mozilla daarom App Tabs geïntroduceerd. U kunt willekeurige tabs markeren als App Tabs, waarna deze als een soort favorieten worden vastgepind aan de linkerkant van de tabbalk. U kunt ze niet per ongeluk sluiten als u met andere tabs bezig bent, en als u Firefox opnieuw opstart, verschijnen ze vanzelf weer. Erg handig, ware het niet dat ze in de door ons geteste bètaversie nog niet werkten. Voor mensen die veel gebruikmaken van webdiensten zijn App Tabs erg nuttig, en zeker als webapplicaties door html5 meer mogelijkheden krijgen, zoals het weergeven van notificaties, kunnen webapplicaties concurreren met desktoptoepassingen.

Het Firefox-team heeft hard gewerkt aan ondersteuning van nieuwe webstandaarden. Uit de css3-specificatie hebben de ontwikkelaars gezorgd dat overgangen (transitions) beschikbaar zijn. Webontwikkelaars kunnen met css3 hun pagina’s voorzien van nette overgangsanimaties in plaats van abrupte stijl- of kleurveranderingen. Er zijn echter nog genoeg delen van de css3-specificatie die nog niet af zijn en ondersteuning verschilt per browser, dus veel webpagina's die van css3 gebruikmaken zult u nog niet tegenkomen.

Ook aan het grote buzzword van het afgelopen jaar is gedacht: html5. In Firefox 3.6 werden al diverse html5-elementen ondersteund, zoals de videotag. In Firefox 4 is daar de WebM-codec aan toegevoegd. Video’s die met deze door Google beheerde codec zijn geëncodeerd, zijn in Firefox nu zonder verder configuratieperikelen te bekijken. Op onze test-pc lijkt dit echter niet probleemloos te verlopen. De testvideo’s van Mozilla zelf beginnen soms na een minuut zodanig te stotteren (terwijl ze wel volledig geladen zijn) dat we de pagina opnieuw moeten openen om een fatsoenlijke weergave te krijgen. Raar, want de video's worden met hardwareversnelling weergegeven, dus zouden voor onze test-pc geen probleem moeten vormen.

Techniek

Firefox is altijd sterk geweest met het aanbod van duizenden add-ons. Met versie 4 probeert Mozilla het vinden en installeren van add-ons nog eenvoudiger te maken. De nieuwe add-onbeheerder wordt schermvullend weergegeven en laat u eenvoudig extensies, thema's en plugins beheren. Add-ons kunnen nu ook automatisch bijgewerkt worden zonder tussenkomst van de gebruiker. De overzichtelijke manier om nieuwe add-ons te installeren, was in onze testversie helaas nog niet beschikbaar.

Vorige versies van Firefox wilden nog wel eens snelheid verliezen. Een vol profiel of veel tabs konden zorgen voor lange opstarttijden of langzame rendertijden. Van langzaam opstarten hebben we in onze tests met Firefox 4 niets gemerkt. Ook het openen van tabs en het laden van pagina’s gaat zonder merkbare vertraging. Wel is het geheugengebruik van Firefox als vanouds hoog: met één tab waarin we slechts enkele webpagina’s hebben bezocht, zitten we in no time boven de 120 mb. De Acid3-test, die compatibiliteit met webstandaarden onderzoekt, wordt met 97 van de 100 punten beter doorlopen dan Firefox 3.6 (die op 94 punten blijft steken). Ter vergelijking: Opera 10.60 haalt de volledige 100 punten, maar concurrent Internet Explorer blijft in versie 8 steken op een magere 20 punten.

PluspuntenMinpuntenConclusie

  • WebM-ondersteuning

  • handige App Tabs

  • opgeruimde interface

  • geheugengebruik als vanouds hoog

Qua moderne webtechnologieën komt Firefox 4 moeiteloos mee – op papier. Met de video-ondersteuning voor WebM ondervinden wij nog wat problemen. Een andere nieuwe feature, App Tabs, werkt ook nog niet naar behoren. De nieuwe, verduidelijkte interface bevalt ons in ieder geval al goed, en zodra de beloofde features ook naar behoren geïmplementeerd worden, zal Firefox op features een geduchte concurrent blijven voor Opera en Chrome.

Uitstekend
▼ Volgende artikel
Philips Hue SpatialAware: dit is het en zo gebruik je het
© Philips Hue
Zekerheid & gemak

Philips Hue SpatialAware: dit is het en zo gebruik je het

Philips Hue SpatialAware is een nieuwe functie die lichtscènes afstemt op de indeling van je kamer. In plaats van kleuren 'los' over je lampen te verdelen, gebruikt Hue een ruimtelijke kaart waarbij rekening wordt gehouden met de onderlinge verhouding van je lampen. Het resultaat? De scènes voelen een stuk natuurlijker aan. Hoe zit dat precies, en hoe stel je het in?

In dit artikel

Philips Hue SpatialAware komt in het voorjaar van 2026 beschikbaar voor Hue Bridge Pro-gebruikers. Je leest wat deze functie doet, waarom je vooral verschil ziet in kamers met meerdere lichtpunten en hoe de AR-scan werkt. Ook leggen we uit hoe je het ruimtelijke model bijwerkt als je lampen verplaatst of toevoegt, bij welke 'geremasterde' scènes je SpatialAware kunt inschakelen en wat je in de praktijk aan het verschil ziet met en zonder SpatialAware.

Lees ook onze review van de Philips Hue Bridge Pro

Veel Hue-scènes bestaan vooral uit een palet: kleur + helderheid. De app houdt daarbij tot nu toe beperkt rekening met waar je lampen staan en op welke hoogte ze hangen. Het gevolg is dat een staande lamp in de hoek soms dezelfde kleur of felheid krijgt als spots boven de eettafel, terwijl je bij een scène als "zonsondergang" juist een logisch verloop verwacht dat door de ruimte loopt. In de praktijk voelt zo'n scène dan meer als losse lampen die toevallig hetzelfde thema draaien, in plaats van één lichtbeeld dat klopt vanuit een richting of 'bron'.

Je kunt het vergelijken met surround sound. Als je kanalen zonder plattegrond willekeurig aan speakers koppelt, hoor je wel geluid, maar de richting klopt niet. SpatialAware doet voor licht hetzelfde als een goede speakeropstelling voor audio: de plek in de ruimte wordt het uitgangspunt.

Wat SpatialAware anders doet

SpatialAware draait de aansturing om. Je scant je kamer met de camera van je telefoon of tablet, waarbij de Hue-app augmented reality gebruikt om vast te leggen waar je lampen zich bevinden: links of rechts, hoog of laag, plafond of vloer. Op basis daarvan slaat de Hue-app een ruimtelijk model van de kamer op, dat automatisch wordt bijgewerkt als je later lampen toevoegt. Kies je daarna een ondersteunde scène, dan verdeelt Hue kleur en helderheid bewust op basis van die posities. Daardoor krijgen plafondlampen en lampen op ooghoogte niet meer zomaar dezelfde tinten, maar spelen ze een eigen rol in het totale lichtbeeld.

Wanneer zie je het meeste effect

Heb je maar een paar Hue-lampen in je kamer, dan is het effect heel beperkt. Maar heb je in je kamer meerdere lampen op verschillende posities en hoogtes staan en/of hangen, dan is SpatialAware wel een mooie toepassing. Denk aan een woonkamer met plafondspots, een staande lamp naast de bank, een ledstrip achter het tv-meubel en sfeerverlichting in een kast. Dan valt er echt iets 'ruimtelijks' te verdelen en zie je sneller dat de scène als één geheel aanvoelt.

Bij scènes die op de natuur geïnspireerd zijn, zie je het verschil vaak als eerste, omdat dit soort scènes draait om een geleidelijke overgang. Denk aan het idee van een horizon: aan de ene kant warm en dieper van kleur, alsof de zon net ondergaat, en richting plafond juist lichter en koeler, zoals een heldere lucht. Zonder ruimtelijke logica kan zo'n verdeling op willekeur lijken, waardoor de sfeer niet helemaal klopt. Met SpatialAware kan Hue dat verloop koppelen aan de posities van je lampen, zodat de kleuren zich logischer verdelen en de scène als één geheel voelt.

©Philips Hue

Boven: Savanna Sunset zonder SpatialAware. Onder: Savanna Sunset mét SpatialAware.

Zo stel je Hue SpatialAware in

Open in de Hue-app de kamer waarin je SpatialAware wilt gebruiken en start de scan. De app begeleidt je terwijl je de ruimte filmt, zodat de posities van je lampen worden vastgelegd. Daarna sla je het ruimtelijke model op. Voeg je later lampen toe of verplaats je ze, dan scan je die kamer opnieuw zodat de kaart weer klopt.

Voor welke scènes kun je SpatialAware gebruiken?

Op dit moment werkt SpatialAware met ongeveer de helft van alle 'geremasterde' scènes uit de Scene Gallery. De nadruk ligt op natuur-scènes (bijvoorbeeld Savanna Sunset, Lake Placid en Mountain Breeze). Het belangrijkste om te onthouden: niet elke scène krijgt meteen SpatialAware. In de app hoort per scène zichtbaar te zijn of de functie wordt ondersteund.

©Philips Hue

Mountain Breeze met SpatialAware.

Dit heb je nodig

SpatialAware werkt alleen samen met de Hue Bridge Pro. Daarnaast heb je een smartphone of tablet nodig waarop de Hue-app geïnstalleerd is (downloaden voor iOS | downloaden voor Android), zodat er een scan gemaakt kan worden. Zonder die scan is er geen ruimtelijke kaart en kan SpatialAware niets verdelen.

Wat zie je in de praktijk?

De winst zit vooral in samenhang: scènes ogen netter en meer 'zoals bedoeld', omdat hoogte en positie van je lampen meetellen. Kleur en licht worden daardoor logischer verdeeld. Plafondlicht en sfeerverlichting zitten elkaar minder in de weg, omdat ze niet meer automatisch dezelfde tinten en felheid toebedeeld krijgen.

Hue SpatialAware: praktijkvoorbeeld

Op de foto (klik erop om hem groot te openen) zie je boven de Lake Mist-scène zonder SpatialAware en daaronder dezelfde scène mét SpatialAware. Als je kijkt naar de thumbnail van het scènevoorbeeld links onderin, dan zie je dat het voorbeeld in de onderste afbeelding beter klopt met wat je in de kamer ziet: de kleuren zijn verdeeld alsof je naar een horizon kijkt. Onderaan zitten warmere, oranje tinten, die geleidelijk opschuiven naar blauwere tonen richting 'lucht'.

Dat zie je vooral terug in de verdeling over de lampen. In de bovenste versie lijkt het alsof vooral één ledstrip de scène draagt, waardoor de rest van de verlichting minder meedoet. In de onderste versie vormen de lichtpunten meer één geheel: het licht boven en achter de deur links is nu bijvoorbeeld één duidelijke kleur in plaats van dat het bestaat uit meerdere losse tinten. Dat oogt rustiger en gelijkmatiger. Tegelijk voelt die onderste versie ook wat koeler, waardoor Lake Mist misschien niet de meest uitgesproken scène is om het verschil te demonstreren, maar je ziet wel goed wat SpatialAware doet: het maakt van losse kleuren een verdeling die beter past bij het idee achter de scène.

©Philips Hue

Privacy en veiligheid

Voor SpatialAware scan je je kamer met de camera. Die 3D-scan wordt vervolgens opgeslagen in de Hue-app. Of de kaart volledig lokaal blijft of ook opgeslagen wordt in de cloud hebben wij niet kunnen achterhalen. Ga er dus niet automatisch vanuit dat alles op je telefoon blijft. Als voorzorgsmaatregel kun je de Hue-app alleen cameratoegang geven op het moment dat je de scan doet en daarna kijken in iOS of Android of je die permissie weer wilt beperken. Kan er gevoelige informatie in beeld komen (bijvoorbeeld post, documenten of een whiteboard) tijdens het scannen? Berg dat dan even weg tot na je scan.  

View post on TikTok
▼ Volgende artikel
JBL introduceert BandBox-speakers met ingebouwde gitaarversterker en AI-tools
© JBL
Huis

JBL introduceert BandBox-speakers met ingebouwde gitaarversterker en AI-tools

JBL brengt met de BandBox-serie zijn eerste audioproducten uit die specifiek gericht zijn op het maken van muziek. De BandBox Solo en Trio zijn bluetooth-speakers die tegelijkertijd functioneren als versterker voor instrumenten. De opvallendste toevoeging is het gebruik van kunstmatige intelligentie om audiosporen in realtime te scheiden, wat het meespelen met bestaande nummers makkelijker moet maken.

De kern van de nieuwe serie is de zogeheten 'Stem AI'-technologie. Hiermee kunnen gebruikers specifieke onderdelen van een liedje, zoals de zang, drums of gitaar drums in realtime op het apparaat zelf kunt isoleren of verwijderen uit elk nummer. Voor muzikanten biedt dit praktische voordelen: je kunt een gitaarpartij isoleren om precies te horen hoe deze gespeeld wordt, of de partij juist wegdraaien om zelf mee te spelen over de originele begeleiding.

Voor één muzikant

De instapversie is de BandBox Solo, een compacte speaker met een vermogen van 18 watt RMS. Het apparaat beschikt over één ingang die geschikt is voor een gitaar of microfoon. Gebruikers kunnen via de JBL One-app diverse digitale versterkers en effecten zoals reverb, chorus en phaser instellen, waardoor externe effectpedalen in veel gevallen overbodig zijn. Daarnaast functioneert de Solo als audio-interface: via de usb-c-aansluiting koppel je hem aan een laptop om direct opnames te maken in muziekproductiesoftware (DAW).

Voor meerdere muzikanten tegelijk

Voor wie meer aansluitmogelijkheden of volume nodig heeft, is er de BandBox Trio. Dit model levert 135 watt vermogen en is uitgerust met een ingebouwde vierkanaalsmixer. Hierdoor is het mogelijk om met meerdere mensen tegelijk te spelen, bijvoorbeeld een zanger en twee instrumentalisten. De Trio onderscheidt zich verder door een verwisselbare accu die tot tien uur speeltijd biedt en een LCD-scherm voor directe feedback. Ook heeft dit model meer fysieke knoppen, zodat je het geluid tijdens het spelen kunt aanpassen zonder direct de app erbij te hoeven pakken.

Prijs en beschikbaarheid

De JBL BandBox Solo en Trio zijn vanaf februari verkrijgbaar. De BandBox Solo heeft een adviesprijs van 249,99 euro. De grotere BandBox Trio kost 599,99 euro. Een belangrijk detail voor vroege kopers is dat de 'looper'-functie, waarmee je laagjes muziek over elkaar opneemt, bij lancering nog niet beschikbaar is; deze wordt volgens JBL pas in oktober via een update toegevoegd.

Wat zijn 'stems'?

In de muziekproductie verwijst de term 'stems' naar gegroepeerde audiosporen die samen een onderdeel van een nummer vormen. Denk bijvoorbeeld aan een 'drum-stem' (waarin de kick, snare en bekkens zijn samengevoegd) of een 'zang-stem' (hoofdzang plus achtergrondkoortjes). De AI in de JBL BandBox probeert een compleet nummer digitaal op te delen in deze hoofdgroepen - zoals bas, drums, zang en overige instrumenten - zodat je controle krijgt over de balans zonder dat je de originele studiobestanden nodig hebt.