Nintendo had voor de Nintendo 64 al de NES (Nintendo Entertainment System) en Super NES afgeleverd. Daarnaast boorde het een voor die tijd nieuwe markt aan met de Game Boy. De Nintendo 64 - voor release 'Ultra 64' genoemd - liet als opvolger van de Super NES lang op zich wachten en werd meermaals uitgesteld.
Ondertussen wist nieuwkomer Sony de markt voor zich te winnen met de PlayStation, en een 'tussenconsole' in de vorm van de Virtual Boy leverde Nintendo ook niet het gehoopte succes op. Nintendo had de Nintendo 64 - kortwel N64 - dus hard nodig om de consument weer voor zich te winnen.
De 3D-revolutie
Japan kon in 1996 - en Europa in maart 1997 - eindelijk aan de slag met Nintendo's nieuwe console. Die viel meteen op door de aparte controller die erbij zat. In plaats van controllers van andere consoles, had dit exemplaar drie 'poten': de linkerkant bevatte de vierpuntdruktoets, de rechterkant de actieknoppen en het midden zat de analoge stick.
Vooral die stick voelde vrij vernieuwend. Hoewel joysticks niet nieuw waren - in arcades werden ze bijvoorbeeld vaak gebruikt - was een dergelijke stick wel nieuw voor spelcomputers. Die was echter nodig, want de Nintendo 64 had als belangrijkste troef dat het apparaat zeer geschikt was om 3D-games af te spelen, en de vierpuntdruktoets met zijn vier (of acht) richtingen was simpelweg niet voldoende om precies genoeg in deze 3D-omgevingen rond te lopen.
Veel geprezen games
3D-games waren medio jaren negentig niet nieuw. Diverse shooters bijvoorbeeld waren op pc al in drie dimensies te spelen, en Nintendo zelf had er op de Super NES ook al ervaring mee, bijvoorbeeld met Star Fox.
Met de Nintendo 64 werden 3D-games echter het nieuwe normaal. Dat kwam voor een groot deel doordat de console samen met Super Mario 64 uitkwam: een heruitvinding van de populaire Super Mario-platformreeks, waarin spelers in grote 3D-levels alle kanten op konden lopen. In combinatie met de analoge stick op de controller voelde dat, als je het eenmaal gewend was, heel natuurlijk.
Nintendo 64 werd al snel de thuishaven van vele 3D-games, en Nintendo bracht zijn meest populaire franchises dan ook naar drie dimensies. Een van de meest geslaagde voorbeelden is het avonturenspel The Legend of Zelda: Ocarina of Time, waar later dit jaar overigens een remake van uitkomt op de Switch 2.
De N64 stond bekend om zijn grote verscheidenheid aan geweldige 3D-games, voornamelijk van Nintendo en van de Britse ontwikkelaar Rare, dat tegenwoordig onderdeel uitmaakt van Xbox. Naast bovengenoemde Mario- en Zelda-spellen behoren ook games als F-Zero X, Banjo-Kazooie, GoldenEye 007, Wave Race, Mario Party en Super Smash Bros. onder de titels die nog steeds van aanzien genieten.
Geen onverdeeld succes
Ondanks deze topgames was de Nintendo 64 niet alleen maar een succesverhaal. Er zijn bijna 33 miljoen exemplaren van verkocht, wat een daling was ten opzichte van de voorgaande spelcomputers van Nintendo.
Dat had zoals gezegd voor een groot deel te maken met het ongekende succes van de eerste PlayStation. Waar Nintendo voorheen vooral de strijd voerde met concurrent Sega, die toen nog consoles uitbracht, daar leek Sony uit het niets te komen met een spelcomputer die een stoere, volwassen uitstraling had.
Daarbij gebruikte de PlayStation disks in plaats van cartridges, wat ontwikkelaars de mogelijkheid gaf om realistisch ogende filmpjes en kraakheldere muziek in hun games te stoppen. Het zorgde er zelfs voor dat de Japanse ontwikkelaar Square - tegenwoordig Square Enix - overstapte van Nintendo naar Sony, waar het de geprezen rpg Final Fantasy 7 op uitbracht.
Tegenwoordig wordt er echter vooral met positieve gevoelens teruggeblikt op de Nintendo 64. Dat komt voornamelijk door de hierboven genoemde line-up aan games. Mocht je geen N64 meer thuis op zolder hebben staan, dan kun je Nintendo 64-games nu spelen door je te abonneren op Nintendo Switch Online en het Uitbreidingspakket. Dan kun je een app op je Switch of Switch 2 downloaden en diverse klassieke N64-spellen opstarten.
