Amazon heeft zijn goedkoopste Kindle een make-over gegeven. De E-reader is nog kleiner en lichter dan hij al was, terwijl de prijs hetzelfde blijft. Tijd voor Computer!Totaal om ons oeuvre eens te testen op Amazon’s nieuwe digitale boekenplank.

Amazon Kindle

Prijs: €81,34

Scherm: E-Ink, 6"

Resolutie: 167 ppi

Kleur: Zwart, wit

Afmetingen: 160 x 115 x 9,1 millimeter

Gewicht: 161 gram

Connectiviteit: Wifi

Website: amazon.com

8Score80

De markt voor e-readers is misschien niet de meest opwindende. Sinds de eerste kinderziektes uit de systemen waren gehaald, viel er eigenlijk weinig meer te innoveren. De verschillen zitten ‘m vaak in kleine features en de prijs. Wel is Amazon vanaf het begin de grootste speler op de markt geweest, en is dat altijd gebleven. Juist daarom is het ‘kleine zusje’ binnen de Kindle-familie een leuke afwisseling in de line-up. Lees ook: Zo vul je een e-reader razendsnel met boeken.

Kindle

De Kindle die we hebben getest, heet simpelweg de Kindle. Geen bijnamen of typenummers, gewoon een Kindle. En dat is niet geheel toevallig: de goedkoopste e-reader van Amazon heeft weinig op met poespas en onnodige functies. Hij is er puur op gericht om je te laten doen waar je hem voor hebt gekocht: in alle rust een boek lezen, maar dan wel digitaal.

©PXimport

Dat gebrek aan franje resulteert in een leuk vriendenprijsje: de Kindle kost 79,99 dollar in de Amerikaanse Amazon-webwinkel. Bij de Duitse variant van de website kun je hem voor 81,34 euro bestellen. Daarmee is het met afstand de goedkoopste Kindle van allemaal.

Scherm en uiterlijk

Het belangrijkste van elke e-reader is natuurlijk het scherm. Dat is bij de Kindle een 6 inch E-Ink Pearl-scherm, hetzelfde als in de grotere versies. Het scherm is verbeterd ten opzichte van de vorige generatie, en dat merk je vooral als je op een zonnige dag buiten een paar bladzijden wil lezen. Je kunt de Kindle gerust meenemen naar het strand zonder dat je een parasol nodig hebt om de lichtweerkaatsing tegen te gaan. Met geoptimaliseerde lettertypen blijft alles prima leesbaar.

De rest van de Kindle bestaat uit een kunststof behuizing. De randen om het scherm zijn dunner dan bij de vorige versie, waardoor het apparaat 11 procent dunner en 16 procent lichter is dan zijn voorganger. Daardoor ligt de Kindle goed in de hand, zonder dat het scherm te klein wordt om volledige pagina’s te tonen.

Batterij en connectiviteit

Waar smartphones, tablets en smartwatches amper een dag op een batterijlading kunnen doen, spreek je bij de Kindle al makkelijk over weken. Dat komt doordat de E-Ink-technologie ervoor zorgt dat het apparaat geen stroom verbruikt om een pagina te tonen. De accu loopt dus alleen langzaam leeg bij het omslaan van de pagina, het zoeken naar nieuwe boeken of als je de wifi-verbinding aan hebt staan.

©PXimport

Die wifi-verbinding zorgt ervoor dat je direct gebruik kan maken van de Amazon-winkel, en dus meteen via je Amazon-account nieuwe titels kunt aanschaffen. Als je ervoor kiest om via iets minder officiële kanalen boeken te lezen, wat via een micro-usb-kabel helemaal niet moeilijk is, moet je wel rekening houden met vertekend beeld, pagina’s die niet goed worden getoond of regels die vreemd worden afgebroken. Dat ligt echter aan het digitaliseren van de bestanden, en niet aan de Kindle zelf.

Gebruiksgemak

Qua gebruiksgemak zit de Kindle op het goede spoor. Het touchscreen reageert soms niet helemaal perfect en lijkt soms wat verkeerd gekalibreerd, wat vooral bij het intoetsen van letters lastig kan zijn. Het helpt ook niet dat het apparaat wat traag reageert. Dat is wederom alleen een probleem bij het gebruik van het toetsenbord, bij het bladeren door je boekenplank of het lezen merk je daar niets van.

Door het kleine formaat ligt de Kindle perfect in de hand. Je kunt hem makkelijk met één hand vasthouden en bedienen, als je je beperkt tot het omslaan van de pagina. Dat laatste zou iets sneller mogen gaan – het duurt nu bijna net zo lang als bij een echt boek – maar na een paar bladzijdes merk je dat niet meer.

Minpuntjes

Is het dan allemaal koek en ei? Dat niet. Amazon heeft vanwege de prijs moeten beknibbelen op de specificaties. Vergeleken met de duurdere Kindles is het grootste manco het missen van schermverlichting, waardoor het scherm soms iets te donker en soms iets te licht is. Ook de schermresolutie is kleiner dan bij de rest van de familie: 167 pixels per inch tegenover 300 ppi.

Het uitblijven van 3G-connectiviteit kan als minpunt worden beschouwd, maar tegenwoordig kun je op voldoende plekken even met het wifi-netwerk verbinding maken. Daarbij is er genoeg ruimte voor duizenden boeken, dus met een beetje voorbereiding heb je zelfs wifi nauwelijks nodig.

©CIDimport

©CIDimport

Conclusie

De goedkoopste Kindle is het kleine zusje dat in alles probeert mee te doen met de rest van de familie, en daar vaak genoeg prima in slaagt. De specificaties zijn niet zo goed als die van de rest van de line-up, maar Amazon heeft, afgezien van ontbrekende schermverlichting, de goede budget-keuzes gemaakt. Met de Kindle kun je met een gerust hart op vakantie zonder dat je bang hoeft te zijn voor een lege accu of een uitgelezen boekenplank. Als je minder waarde hecht aan een hoge schermresolutie en een 3G-verbinding en meer aan een schappelijke prijs, is de standaard Kindle de juiste keus.

High On Life bewees anno 2022 dat een humoristisch schietspel vandaag de dag bestaansrecht heeft. Genoeg bestaansrecht voor een volwaardig vervolg zelfs. High On Life 2 neemt een nog groter nakkie van hetzelfde spul. Verwacht een groter avontuur, meer bizarre vuurgevechten en een lachkick of twee, maar ook regelmatig een inkakker op het technische front.

We nemen het je niet kwalijk als je High On Life 2 niet aan hebt zien komen. Wij ook niet. Het eerste High On Life was succesvol genoeg, maar had ook prima op zichzelf kunnen blijven staan als one off. Des te meer nadat Justin Roiland, de oprichter van Squanch Games en prominent stemacteur in alle daar ontwikkelde games, in 2023 zijn banden met de studio verbrak. Dit kwam nadat Adult Swim - de studio achter Rick and Morty - de banden met hem verbrak wegens aanklachten van huiselijk geweld tegenover Roiland, ondanks dat de zaak werd geseponeerd wegens gebrek aan bewijs.

©Squanch Games

Dat voelt ergens nogal dubbel. Squanch’ eerste titel ‘post-Roiland’ is een vervolg op een game waar zijn stem en stijl onherroepelijk aan zijn verbonden. Het maakt de juiste toon vinden er vast niet makkelijker op. Desalniettemin: ditmaal dus geen Roiland, maar wel een tweede High On Life. Hetzelfde middel, nu op nieuw recept – al merk je dat lang niet altijd.

Doe maar een grammetje van het gebruikelijke

High On Life 2 is een vervolg in de puurste zin van het woord. De game blikt summier terug op het origineel en stort de speler linea recta in eenzelfde soort avontuur. Weer wil een kwaadaardige partij de mensheid tot drugs maken. Aan jouw stilzwijgende mensprotagonist om daar weer een stokje voor te steken. Gewapend met een boel bekende en nieuwe Gatliens – een ras bestaande uit pratende wapens met uiteenlopende persoonlijkheden – trekken we erop uit om ruimtegespuis aan gort te knallen.

Het enige verschil is de kwaadaardige partij in kwestie. Dat blijkt ditmaal geen moordlustig ruimtekartel, maar een groot farmaceutisch bedrijf. Met propaganda en politieke inmenging pogen zij de mensheid te reduceren tot vee, zodat mensen ‘legaal’ tot drugs verpulverd mogen worden. Sommige plotpunten verwijzen vrij letterlijk naar de wandaden van politici en Big Pharma in real life, maar High On Life 2 duikt nooit te diep in de thematiek. Onderaan de streep is het verhaal wederom een excuus om veel grapjes en meta-referenties te maken.

Genoeg te lachen

Laten we wel wezen: je speelt High On Life 2 voornamelijk voor die grapjes. Het eerste deel voelde als een soort interactieve spin-off van Rick and Morty – niet zo gek ook met bedenker Roiland achter het stuur – en deel twee houdt dat gevoel stevig vast. Aan de lopende band stort de game je in rare ruimtescenario’s, met úren aan absurd en grofgebekt stemmenwerk. Het klinkt allemaal ontzettend Justin Roiland-esk, ondanks de afwezigheid van die geestesvader. Roilands stem hoor je nergens meer terug, maar zijn vaste motieven, meta-humor en stamelende toon worden naadloos doorgezet.

©Squanch Games

De rode draad van High On Life 2 houdt je snel 10 à 12 uur bezig. In die tijdsspan vindt de game genoeg momenten om een paar lachjes te winnen. De ene keer doet het dat met geïmproviseerde meta-referenties, de andere keer met onverwachte spelmechanieken, zoals een quiz over belastingontduiking of een verborgen DOS-spel in het hoofdmenu van je ruimtepak. Als je goed gaat op absurdistische cartoonseries, dan ga je ook gewoon weer lekker op High On Life 2.

Sneller, groter, Higher On Life

Maar goed, High On Life 2 moest als vervolgdeel toch minstens de grotere en diversere High On Life worden – en zo geschiedde. Gaandeweg introduceert High On Life 2 niet alleen meer wapens dan voorheen, maar ook een skateboard en een drietal hubwerelden om al skateboardend uit te pluizen. Radical. Jammer genoeg pakt niet elk addendum op de gevestigde formule even sterk uit.

©Squanch Games

De bijna volautomatische skateboardbesturing brengt de vele schietpartijen wat speelse dynamiek, een beetje vergelijkbaar met Sunset Overdrive. Door voortdurend te blijven skaten, veel te grinden en acrobatisch heen en weer te grijphaak-slingeren, ontwijk je veel schoten en zoef je snel van slachtoffer naar slachtoffer. Het voelt uiteindelijk aardig fluïde.

Over het schietwerk gesproken: dat kan er allemaal mee door. High On Life 2 is nog altijd geen kunstige dans à la Doom, maar met het skateboard krijgt de gunplay ironisch genoegtoch iets meer eigen gezicht. De snelle wendbaarheid combineert goed met uitbundige wapens en de mild chaotische shootouts. Bovendien legt het skateboard een bouwsteen voor snelle verplaatsing en platformuitdagingen, die weer vaker van pas komen in de drie grotere hubwerelden.

©Squanch Games

Laten het nou net die hubs zijn die minder overtuigen. Hier vinden we winkels, verzamelobjecten en optionele zijmissies, met daarover een dun gespreid laagje van platformpuzzeltjes en wat komische interacties. Conceptueel leuk bedacht, maar in de praktijk schiet de invulling van de werelden tekort. De overwegend lege hubs komen wat zielloos over en verkenning wordt maar zelden beloond met een leuke zijmissie of memorabele collectible. Zie het als een soort microdosering van een beter doordachte open spelwereld.

Een bad trip, technisch gezien

Squanch Games heeft duidelijk grotere ambities, maar de uitwerking laat vaak te wensen over. Dat wordt echter pas pijnlijk als we het over de techniek achter High On Life 2 hebben. Die vliegt, denkelijk te wijten aan de grotere schaal, met regelmaat vol op zijn bek. Zelden speelde ik een singleplayershooter die zo instabiel was. Op de consoles schijnt dat nog alleszins mee te vallen, maar de pc-versie van High On Life 2 is een zooitje.

©Squanch Games

De instabiliteit is lastig te isoleren. Het zit in alles. Van ontbrekende geluidseffecten en  afgekapte stemopnames tot door de grond clippen en harde crashes. In mijn 25 uur speeltijd is de game zeker tien keer abrupt uitgevallen. De ene keer in een doodnormaal menu, de andere keer tijdens een baasgevecht. Daarbovenop komen nog een handvol soft locks – momenten waarin een missie of specifieke opdracht door een fout plots niet meer te voltooien is.

Wanneer High On Life 2 draaiende blijft, draait de game verre van optimaal. Zelfs met een flinke laag DLSS-upscaling heeft het spel moeite om een stabiele 60 frames per seconde aan te leveren in 1440p, nota bene op een nog relatief beefy RTX 3090 en Ryzen 9 5950X. Toch verandert de gemiddelde schietarena of wat snel skateboardwerk uiteindelijk in een barrage van microstottering. Onder andere Steam en Reddit staan momenteel bol van de klaagzang over de slordige technische staat van de game. Geheel terecht.

©Squanch Games

Stel deze trip nog even uit

De technische mankement voelen extra wrang wanneer je inziet dat High On Life 2 ook niet bepaald een prachtgame is. De kleurrijke, lompe stijl heeft zijn eigen plakkerige charme, maar grafisch gezien is het geen hoogstandje. In de achterhaalde lichteffecten en vaak maar half ingeladen texturen zie je een B-titel van de vorige consolegeneratie terug. Dat past ergens prima bij de banale insteek van het spel, maar laat het dan op zijn minst redelijk draaien. Daarin schiet High On Life 2 gruwelijk tekort, in ieder geval rond de releaseperiode.

Met name door de technische staat is het lastig om High On Life 2 aan te raden. Al ben je nog zo’n liefhebber van het origineel of grove scifihumor in het algemeen; lachen wordt moeilijk als de game elk moment de geest kan geven. Sowieso doet iedereen er daarom goed aan om deze trip uit te stellen, in ieder geval totdat Squanch Games de broodnodige patches uitrolt. De grappen werken immers het beste als ze niet halverwege een zin wegvallen.

High On LIfe 2 is nu verkrijgbaar voor PlayStation 5, Xbox Series-consoles en pc. Op 20 april aanstaande komt de game ook uit op Nintendo Switch 2. Voor deze review is de game op een gedegen pc gespeeld.

Shadow and Order, de langverwachte nieuwe update voor Destiny 2, is enkele weken voor release met een ruime drie maanden uitgesteld.

Shadow and Order stond eigenlijk gepland voor een release op 3 maart, maar zal nu pas op 9 juni uitkomen. Een grote verrassing voor fans van de game is dat niet, want ondanks dat de releasedatum naderde bleef het stil rondom het spel. Daarbij brengt Bungie, de ontwikkelaar van Destiny 2, op 5 maart ook al de nieuwe multiplayershooter Marathon uit.

Bungie heeft inmiddels dus bevestigd dat Shadow and Order op 9 juni zal verschijnen. "De update wordt aangepast en uitgebreid om forse quality-of-life-verbeteringen door te voeren en zal ook een nieuwe naam krijgen."

Veel meer details werden niet gegeven, maar Bungie laat weten dat er dichterbij de releasedatum meer informatie bekend wordt gemaakt. Eerder werd al gemeld dat de dlc nieuwe 'Weapon Tier Upgrading' zal bevatten, alsmede Pantheon 2.0. Zover bekend wordt dit alles via een gratis update geleverd.

De uitbreiding maakt onderdeel uit van een vorig jaar begonnen, meerjarige verhaal-arc genaamd The Fate Saga. Bungie meldde daarbij dat Destiny 2 elk jaar twee betaalde verhalende updates en twee gratis updates krijgt. Shadow and Order - of hoe de update straks ook gaat heten - zal dus gratis zijn.

Destiny 2 kampt al geruime tijd met dalende spelersaantallen en veel klachten van fans. De hierboven genoemde nieuwe jaarlijkse structuur van de game was een poging van Bungie om fans weer tevreden te stellen, maar vooralsnog lijkt dat niet echt te lukken - en dit uitstel zal ook niet helpen.

Bungie komt binnenkort met Marathon

Zoals gezegd staat er binnenkort wel een nieuwe game van Bungie op stapel, namelijk Marathon. Dat is een player-versus-player extraction-shooter met een sciencefictionthema. In de game besturen spelers een soort futuristische huurmoordenaars die ook wel Runners worden genoemd. Spelers verkennen een verloren kolonie op de planeet Tau Ceti IV en vechten het tijdens het verzamelen van loot tegen elkaar uit. Er kan in teamsverband of alleen gespeeld worden.

De game komt op 5 maart naar PlayStation 5, Xbox Series X en S en Steam. De standaard editie gaat 39,99 euro kosten. Mensen die de game aanschaffen, krijgen het gehele jaar door nieuwe content voorgeschoteld, inclusief nieuwe maps en evenementen. Vanaf 26 februari tot en met 2 maart wordt er daarnaast een open bèta voor de game gehouden. Deze 'server slam' is bedoeld om de servers te testen voordat het spel uitkomt.