Philips heeft onlangs de Philips Hue Centris uitgebracht. Dit is een slimme plafondlamp voorzien van een lichtbalk en enkele spotjes. De Centris is via de app van Philips Hue te bedienen; dat kan via wifi (met een Hue-bridge), maar ook via de bluetoothverbinding (zonder bridge). De lampen stel je warm of juist heel koel in en ondersteunen in totaal zestien miljoen kleuren.

Voor deze review kijken we naar het model met een adviesprijs van 399,99 euro. Het beschikt over een lichtbalk en drie spotjes aan één zijde van de lamp. Het gevaarte voor aan het plafond is 87,3 centimeter breed, 11 centimeter diep en 14,3 centimeter hoog, en verkrijgbaar in de kleuren zwart en wit. Er is een maximale helderheid van 3650 lumen aanwezig, evenals ondersteuning voor Amazon Alexa, Apple HomeKit, Google Assistent, Homey, IFTTT, Samsung SmartThings en Nest.

©PXimport

Philips Hue Centris is veilig op te hangen

Met zo’n hoge adviesprijs mag je het één en ander verwachten van je product. Aan de montage en het veilige ophangsysteem ligt het in elk geval niet. De Philips Hue Centris is simpel en snel op te hangen met twee te boren gaten in het plafond. Daar bevestig je de bevestigingsbeugel aan. Dat metalen balkje is voorzien van een musketonhaak en een ander bevestigingssysteem, waardoor de bak echt niet naar beneden valt (tenzij heel het plafond naar beneden komt).

Het design kent wel twee nadelen. Ten eerste moet het strakke ontwerp maar net bij je interieur passen. Je hebt geen keuze voor de vorm, alleen voor de kleur (wit of zwart). Ook gaat Philips Hue ervan uit dat je de Centris precies boven de centraaldoos en de kroonsteen hangt. Er is namelijk geen opening te vinden op het omhulsel, waardoor je die dus zelf moet maken wanneer je hem op een andere plek wil ophangen. Dat doet toch iets af van het stijlvolle design.

©PXimport

Bediening via Philips Hue-app

Je bedient de Philips Hue Centris via de gratis Hue-app, beschikbaar voor Android en iOS. Na het toevallig van de lamp, wat overigens een zeer simpel proces is, krijg je er ineens vier lampen bij in je huis. De drie spotjes en de lichtbalk zijn namelijk losse lampen, ook al zitten ze in één ombouw. Daardoor is het mogelijk de lampen per stuk in te stellen, wat een tof idee is. Elke lamp kan een eigen helderheid, kleur of warmte hebben en dat biedt gewoonweg veel mogelijkheden.

Het spreek ook voor Philips Hue dat ze deze vorm van personalisatie toelaten. Een ietwat luie fabrikant had misschien bedacht voor alle lampen dezelfde instelling aan te houden, maar dat is hier niet het geval. Dat kan wel hoor, wanneer je ze bijvoorbeeld aan een ruimte of zone toevoegt. Maar het hoeft niet. Zo kun je de lichtsterkte voor een deel van het te belichten oppervlak aanpassen, bijvoorbeeld aan tafel, waardoor spelletjes aan tafel leuk blijven voor iedereen.

Verder krijg je toegang tot alle gemakken en mogelijkheden van de Philips Hue-app. Je naast kleuren, helderheid en warmte, kun je ook scenes instellen. Je kunt de lampen per stuk aan- of uitzetten, maar ook in één keer. Bovendien kun je ze meenemen in je (al dan niet bestaande) routines en kunnen ze samenwerken met allerlei accessoires die je mogelijk al hebt. Helaas levert Philips geen dimmers of iets dergelijks mee, wat wel een mooie aanvulling had geweest.

©PXimport

Kwaliteit van het licht

Daar waar een normale Philips Hue-lamp goed is voor 800 lumen aan helderheid, zien we dat de lampen in de Philips Hue Centris (de versie van 399,99 euro) een maximaal aantal lumen van 3650 hebben. Dat is een behoorlijke bak licht die menig kamer van voldoende lichtkwaliteit zorgt. Bovendien zit er voor de lampen een matte plaat, waardoor de helderheid vrijwel nooit pijnlijk is voor de ogen, tenzij je er natuurlijk direct inkijkt. Over het algemeen is het zacht en fijn licht.

Wat ook best cool is, zijn de thema’s die je kunt instellen. Dat kan natuurlijk met elke Philips Hue-lamp in huis, maar het feit dat je nu direct een cluster in huis haalt, biedt mogelijkheden. Kies je voor de zonsondergang in de Savanne, dan kleuren twee lampen rood en twee lampen geel. De Arctische dageraad zorgen voor de kleuren turquoise en blauw en Lentebloem voor twee soorten roze. Omdat het uit één bak komt dit keer, kleurt de kamer ook evenredig mee in de gekozen kleuren.

©PXimport

Stembediening en integraties

Een slim product is weinig waard zonder voldoende integratie. Omdat er nou eenmaal veel stemassistenten en smarthomesystemen bestaan, en mensen wat te kiezen moeten hebben, is het fijn om te zien dat er ondersteuning is voor Google Assistent, Apple HomeKit en Siri, IFTTT, het Nederlandse Homey en platformen als Fibaro, en meer. Je kunt de lampen dus opnemen in bestaande netwerken en platformen; er is weinig dat momenteel niet ondersteund wordt.

Wanneer je Philips Hue al aan je Google Assistent gekoppeld hebt, dan verschijnen de lampen vanzelf in de lijst binnen de Google Home-app, in de kamer die je ingesteld hebt binnen de Hue-app. Echter, achteraf de locatie aanpassen van de lampen voor de Google Home-app, blijkt uitdagend te zijn. Het is ons niet gelukt de lampen te verplaatsen in Google Home, terwijl dat wel mogelijk is in de Philips Hue-applicatie. Een kleine smet op een ervaring die verder voor het grootste deel positief is.

©PXimport

Philips Hue Centris – conclusie

Kijk, niets weerhoudt je ervan zelf een paar slimme lampen te kopen (bijvoorbeeld van Ikea of Innr) en zelf een plafondlamp te maken. Misschien hangt er al een armatuur waar je simpelweg de lampen in kunt vervangen, misschien ben je zelf gewoon heel handig. Hoe dan ook, een plafondlamp hoeft echt niet zoveel te kosten als de Philips Hue Centris. Dat is ook meteen het grootste nadeel van dit product: het prijskaartje. Van pakweg 400 euro kun je een hoop leuke dingen doen.

Echter, wanneer je te maken hebt met een bewezen systeem als Philips Hue, de installatie zo vlekkeloos gaat, de bediening zo enorm simpel en uitgebreid is en de zekerheid hebt dat de lampenbak pas naar beneden komt wanneer het plafond het begeeft, dan snap je waarom je best de investering in de Philip Hue Centris kunt maken. Bovendien is de Centris strak ontworpen en kun je hem zowel gebruiken als sfeerlicht of voor feestjes en spelletjesavonden.

HDMI 2.1 is de nieuwste standaard voor beeldoverdracht, maar lang niet iedereen heeft de extra bandbreedte ook écht nodig. Vooral voor gamers met een PlayStation 5, Xbox Series X of krachtige pc is het relevant. Kijk je alleen films of televisie? Dan volstaat de oudere aansluiting vaak prima. Wij leggen uit waar de grens ligt.

Als je momenteel op zoek bent naar een nieuwe televisie of monitor vlíegen de technische termen je om de oren. HDMI 2.1 wordt door fabrikanten en winkels vaak gepresenteerd als een absolute noodzaak voor een scherm dat klaar is voor de toekomst. Hierdoor ontstaat de angst dat je een miskoop doet als je kiest voor een model met de oudere HDMI 2.0-standaard. Toch is dat in veel Nederlandse huiskamers een misvatting, want de voordelen zijn nogal specifiek. Veel consumenten betalen onnodig extra voor een functie die ze technisch gezien nooit zullen activeren. Na het lezen van dit artikel weet je precies of jij die snelle poort nodig hebt, of dat je dat budget beter aan een groter scherm of beter geluid kunt besteden.

De kern van het probleem: bandbreedte

Het fundamentele verschil tussen de gangbare HDMI 2.0-standaard en de nieuwere 2.1-versie zit 'm in de digitale snelweg die ze bieden. Je kunt het zien als een waterleiding: door een 2.1-kabel kan veel meer water (of dus data) tegelijk worden gepompt (48 Gbit/s in dit geval) dan door de oudere 2.0-variant (die 'maar' 18 Gbit/s kan verwerken). Die extra ruimte is nodig voor 4K-beelden met een zeer hoge verversingssnelheid (120 beelden per seconde) of voor extreem hoge resoluties zoals 8K.

Een hardnekkige mythe is dat HDMI 2.1 het beeld altijd mooier maakt. Dat is onjuist. Als je naar een Netflix-serie kijkt in 4K, ziet dat er via een 2.0-poort exact hetzelfde uit als via een 2.1-poort. De kabel verandert niets aan de kleuren, de scherpte of het contrast; hij zorgt er alleen voor dat het signaal 'erdoor' past. Pas als er een file op de kabel ontstaat (omdat je te veel beelden per seconde wilt versturen) wordt de nieuwe standaard noodzakelijk. Zolang je dataverbruik onder de limiet van HDMI 2.0 blijft, voegt versie 2.1 niets toe aan de beeldkwaliteit.

Wanneer werkt dit wél goed?

HDMI 2.1 komt pas echt tot zijn recht als je de grenzen van beweging en snelheid opzoekt. Dat is vrijwel exclusief het domein van de fanatieke gamer. Heb je een PlayStation 5 of Xbox Series X in huis en wil je games spelen in de hoogste 4K-resolutie met 120 beelden per seconde (120 Hz)? Dan is een HDMI 2.1-aansluiting op je tv onmisbaar. Zonder deze poort blijft je console steken op 60 beelden per seconde, wat minder vloeiend oogt bij snelle shooters of racegames.

Ook pc-gamers met een zware, moderne videokaart (zoals de NVIDIA RTX 40- of 50-serie) profiteren hiervan als ze hun pc op de tv aansluiten. Naast de snelheid biedt de 2.1-standaard ondersteuning voor Variable Refresh Rate (VRR). Dat zorgt ervoor dat de televisie zijn verversingssnelheid continu aanpast aan de spelcomputer, wat haperingen en 'tearing' (waarbij het beeld in tweeën lijkt te breken) voorkomt. Daarnaast is er Auto Low Latency Mode (ALLM), een signaal waardoor je tv automatisch naar de spelmodus schakelt zodra je de console aanzet. Voor wie de maximale prestaties uit een moderne spelcomputer wil halen, is HDMI 2.1 dus een logische en eigenlijk verplichte keuze.

Oké, maar wanneer werkt dit níet goed?

Voor de gemiddelde kijker is de meerwaarde van HDMI 2.1 nagenoeg nihil. Kijk je voornamelijk lineaire televisie (nieuws, talkshows), sportwedstrijden, films op Blu-ray of series via streamingdiensten als Disney+ en Videoland? Dan kom je nooit in de buurt van de bandbreedte die HDMI 2.0 niet meer aankan. Films en series worden vrijwel altijd gemaakt en uitgezonden in 24, 30 of maximaal 60 beelden per seconde. Een standaard HDMI 2.0-aansluiting kan 4K-beeld op 60 Hz fluitend aan, inclusief HDR (High Dynamic Range).

Ook voor bezitters van een oudere of minder krachtige spelcomputer, zoals de PlayStation 4, de Xbox One of de Nintendo Switch, voegt de nieuwe poort niets toe. Het signaal dat deze apparaten uitsturen is simpelweg niet zwaar genoeg om de bredere snelweg nodig te hebben. Je koopt in dat geval een Ferrari om er vervolgens alleen maar mee in een 30-kilometerzone te rijden. Je betaalt voor capaciteit die ongebruikt blijft, terwijl je dat geld wellicht beter had kunnen investeren in een tv met een beter contrast of hogere helderheid.

Dealbreakers

Er zijn specifieke situaties waarin het blindstaren op HDMI 2.1 je keuze onnodig beperkt of zelfs leidt tot een slechtere aankoop. Dit zijn de harde grenzen:

©DC Studio

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om de juiste keuze te maken, moet je kritisch kijken naar wat er in je tv-meubel staat of komt te staan. De vuistregel is eenvoudig: ben jij iemand die elke frame telt in een online shooter en heb je de hardware om dat te genereren? Dan moet HDMI 2.1 bovenaan je wensenlijst staan; zonder die poort knijp je de prestaties van je dure console af en mis je de soepelheid waarvoor je betaald hebt.

Ben je daarentegen een filmliefhebber die geniet van de hoogste beeldkwaliteit in HDR, of kijk je vooral sport? Richt je dan op het contrast, de helderheid en de kleurweergave van het paneel. Een kwalitatief hoogwaardig paneel met een 'oudere' aansluiting geeft een indrukwekkender plaatje bij films dan een middelmatige tv die toevallig wél een 2.1-aansluiting heeft. Laat je niet gek maken door het idee van toekomstbestendigheid als de beloofde toekomst niet aansluit bij jouw kijkgedrag.

Dus...

HDMI 2.1 is essentieel voor gamers met een PS5, Xbox Series X of krachtige pc die willen spelen in 4K bij 120 Hz. Voor filmkijkers, serie-bingers en tv-kijkers biedt de standaard geen zichtbare beeldverbetering ten opzichte van HDMI 2.0. De extra bandbreedte is puur bedoeld voor zeer hoge framerates die videocontent niet gebruikt. Kies alleen voor HDMI 2.1 als je hardware hebt die deze snelheid daadwerkelijk kan benutten. In alle andere gevallen is de kwaliteit van het beeldscherm zelf veel belangrijker dan het type aansluiting.

Op 26 januari kan de wereld aan de slag met Highguard. Het lijkt erop dat iedereen weet wat Highguard is, terwijl tegelijkertijd ook niemand precies weet wát Highguard nou precies is. In dit artikel zetten we dus uiteen wanneer je de game kunt spelen, en waarom deze titel van Wildlight Entertainment zoveel aandacht krijgt.

Releasedatrum van Highguard

Highguard is vanaf vandaag, 26 januari, rond 19:00 uur Nederlandse tijd beschikbaar op pc, PlayStation 5 en Xbox Series X en S. De exacte releasetijd is nog niet bekend, maar vermoedelijk zal de game rond die tijd op alle platforms beschikbaar worden.

Daarbij is het spel free-to-play, dus je hoeft niets te betalen om Highguard te spelen. Daarbij ondersteunt de game crossplay en cross-save, dus je kunt de game samen met vrienden op andere platforms spelen en je progressie op andere platforms meenemen. Het spel is niet te preloaden, maar vereist op pc in ieder geval 25 GB aan beschikbare opslagruimte.

Met de lancering van het spel zendt ontwikkelaar Wildlight Entertaiment om 19:00 uur Nederlandse tijd ook direct een zogenaamde Launch Showcase uit op YouTube - ook hieronder te bekijken. De studio belooft in deze showcase een ‘deepdive in de gameplay’ van Highguard te tonen, de contentplannen voor het eerste jaar uit de doeken te doen en nog ‘veel meer’. 

Wat is Highguard?

Aan team-based PvP heroshooters als Overwatch is geen gebrek, maar Highguard lijkt zich bij die groep te scharen. Het spel wordt ontwikkeld door Wildlight Entertainment, dat weer bestaat uit oud-ontwikkelaars van onder andere Titanfall en Apex Legends. Mensen die dus meer dan prima shooters in elkaar hebben gedraaid, waardoor de interesse toch ietwat gewekt wordt. 

Ieder team in de game bestaat uit drie zogenaamde Wardens, waarvoor verschillende personages gekozen kunnen worden. In de trailer zien we bijvoorbeeld een ridderachtige personage, die met een speciale vaardigheid elektrische stokken rond kan gooien. Ook is er een groot ijsmonster dat schijnbaar muren kan laten verschijnen, een soort cowboy met beestachtige klauwen en een personage dat met messen kan gooien. Ook heeft ieder personage schijnbaar toegang tot geweren om het vijandelijke team mee te bevechten.

Het doel van een potje is namelijk het vinden van de ‘Shieldbreaker’, een soort groot zwaard waarmee je de basis van de tegenstanders open kan breken en uiteindelijk overnemen. Wanneer dit lukt is het potje gewonnen. In de context van de game krijgt jouw team op die manier de controle over het continent. 

©Wildlight Entertainment

Waarom is er zoveel om Highguard te doen?

Wildlight positioneert de game in hun marketing als een “nieuw soort shooter”, maar veel spelers zijn op basis van de trailer nog niet overtuigd. Highguard doet qua opzet van de potjes wel een paar dingen anders dan hero-shooters als Overwatch en Marvel Rivals, maar zoals Concord in 2024 liet zien is de huidige markt voor dit subgenre binnen shooters redelijk verzadigd. Velen zijn simpelweg nog niet overtuigd dat Highguard daadwerkelijk iets vernieuwends met zich mee weet te brengen.

Dit valt ook te verwijten aan een opvallend gebrek aan marketing van de game. Zo’n anderhalve maand voor release hoorden we voor het eerst van Highguard, toen de trailer werd getoond als afsluiter van The Game Awards. Normaliter is de laatste aankondiging van die show een van de hoogtepunten, maar Highguard wist mensen niet te enthousiasmeren. 

De gesprekken rondom Highguard werden echter nog vreemder, toen opviel dat Wildlight geruime tijd niets meer plaatste op sociale media over de game. Na de initiële aankondiging van de game werd er wekenlang niets meer geplaatst op het X-account van Highguard, tot drie dagen voor launch - toen het bedrijf een countdown startte. Ook dit maakte het lastig om enthousiast te worden voor Highguard. 

©Wildlight Entertainment

In de afgelopen dagen doken er berichten en geruchten op die stelden dat Geoff Keighley - de presentator en oprichter van The Game Awards - Highguard specifiek had uitgekozen als afsluiter van The Game Awards, omdat hij hier wel iets in zag. Op 25 januari plaatste Keighley een gif op X, waarin John Hammond uit Jurassic Park zegt: “Over 48 uur accepteer ik jullie verontschuldigingen”. 

Natuurlijk gunnen we iedere game waar tijd en passie in heeft gezeten het beste, maar het is ook niet te ontkennen dat het verhaal rondom Highguard op zijn minst frappant te noemen is. Nou ja, vanaf 19:00 uur kunnen we het spel zelf onder handen nemen. Verwacht daarom binnenkort impressies op onze socials en ID.nl.