Een longtailfiets is een fiets met een verlengde bagagedrager. Op deze fiets kan je prima meerdere kinderen vervoeren, maar hoe je de kinderen over de fiets verdeelt, hangt wel af van een aantal factoren.

Verschil tussen een shorttailfiets en een longtailfiets

Van longtailfietsen zijn er eigenlijk twee varianten: de shorttailfiets en de longtailfiets. Beide varianten hebben een langere bagagedrager dan bij een normale fiets, maar de bij de shorttailfiets is de bagagedrager relatief kort in vergelijking met een echte longtailfiets. De shorttailfiets is ideaal om één kind achterop te vervoeren en het is dan ook mogelijk om nog een kind in een kinderzitje voorop te vervoeren. Maar als je twee grote kinderen of meer dan twee kinderen op de fiets wilt vervoeren, ben je beter uit met een 'echte' longtailfiets.

©DARIO ROGLER | Cube

Hoeveel gewicht kan een longtailfiets dragen?

Bij een longtailfiets is het belangrijk om te kijken naar het laadvermogen. Dit is het totale gewicht dat de fiets kan dragen, inclusiefde bestuurder en het gewicht van de fiets zelf. Het gemiddelde laadvermogen van een longtailfiets is 200 kilo. Dit is inclusief het gewicht van de fiets. Als we de fiets dus niet meerekenen, betekent dat dat je voor 170 kilo aan personen kunt vervoeren op de gemiddelde longtailfiets.

Wat betekent dat nou precies? We leggen het uit aan de hand van een voorbeeld. Stel dat een fiets een laadvermogen heeft van 240 kilo en de fiets zelf weegt al 30 kilo, dan houd je nog 210 kilo aan gewicht óp de fiets over. Als jij zelf 80 kilo weegt, betekent dat dus dat je nog 130 kilo aan kinderen mee kunt nemen op de fiets. Dat betekent dat het meenemen van twee grotere kinderen die ieder 60 kilo wegen, automatisch inhoudt dat je niet óók nog een kleuter mee kunt nemen op de fiets. Zelfs al zou dit qua zitplaatsen wél kunnen… de fiets is er dan qua laadvermogen niet op gebouwd en het totale gewicht is dan te hoog. 

Het laadvermogen veilig verdelen

Om het geheel nog wat ingewikkelder te maken, is kijken naar het gewicht alleen ook niet genoeg. Laten we opnieuw uitgaan van een longtailfiets met een laadvermogen van 200 kilo. Stel dat jij zelf 60 kilo weegt en je wil drie kinderen van 25 kilo vervoeren op de bagagedrager aan de achterkant van de fiets, dan is de kans dat de fiets instabiel wordt heel groot. In theorie is het vervoeren van drie kinderen van 25 kilo (bij elkaar opgeteld 75 kilo) én een bestuurder van 60 kilo binnen de perken van wat de fiets zou moeten kunnen dragen, maar op deze manier zit vrijwel al het gewicht achter op de fiets.

De bestuurder kan in dit geval snel problemen krijgen met rustig en stabiel wegfietsen vanuit stilstand en de kans dat het voorwiel bij het wegfietsen vanuit stilstand van de grond komt is groot. Op papier is het dus mogelijk om met deze gewichtsverdeling drie kinderen van 25 kilo te vervoeren, maar in de praktijk is het niet verstandig en fietst het niet lekker. 

©DARIO ROGLER | Cube

Hoe verdeel ik kinderen over mijn longtailfiets?

Je kunt kinderen op je longtailfiets op een verschillende manier verdelen: 

 Meer weten over de accessoires? Check dan dit artikel: Accessoires voor jouw longtailfiets

Kan ik een baby vervoeren op een longtailfiets?

Hoewel er tegenwoordig wel houders bestaan om een Maxi-Cosi achter op een longtailfiets te plaatsen, wordt dit eigenlijk niet aangeraden. Een longtailfiets is minder stabiel dan bijvoorbeeld een bakfiets, wat het vervoeren van een baby in een Maxi Cosi achter op de longtailfiets extra kwetsbaar maakt.

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.