Nu het nieuwe schooljaar voor de deur staat, overweeg je misschien wel een bakfiets om je kinderen veilig naar school of de opvang te brengen. Ga je voor een elektrisch exemplaar of zet je liever je benen volop aan het werk? Bakfietsen zijn er in allerlei soorten en maten. We zetten de voornaamste types op een rij en bespreken de belangrijkste verschillen.

Lees ook: Hoeveel kinderen passen er in een bakfiets?

Met een bakfiets ervaar je voortaan geen gedoe met voor- en achterzitjes. Bovendien nemen de meeste kinderen maar al te graag in de transportbak plaats. Besluit je eenmaal om een nieuwe bakfiets te kopen, dan valt er heel wat te kiezen.

Een tweewieler als bakfiets

Een slanke bakfiets met twee wielen is erg wendbaar. Zeker in een drukke stad ben je daarmee in het voordeel. Je kunt namelijk gemakkelijker door bochten manoeuvreren en vlot op onvoorspelbare situaties reageren. Denk aan een voetganger die plotseling oversteekt of een roekeloze flitsbezorger die de weg afsnijdt. Verder is dit vervoersmiddel relatief licht. Zo kun je bij een stoplicht bijvoorbeeld gemakkelijk wegfietsen.

Daarentegen is een bakfiets met twee wielen logischerwijs onstabieler dan een driewieler. Zeker bij een zware belasting is dat wel een aandachtspuntje. Moet je stoppen, dan zet je minimaal één voet aan de grond. Bedenk ook dat een tweewieler altijd een fietsstandaard vereist. Het kost redelijk wat kracht om de bakfiets op de standaard te zetten.

Een driewieler als bakfiets

Er bestaan ook bakfietsen met drie wielen. Hierbij bevinden zich twee wielen aan de voorzijde. Het voordeel hiervan is dat je heel eenvoudig kunt parkeren. Zet de bakfiets stil bij het schoolplein en laat de kinderen direct uitstappen. Een fietsstandaard is niet nodig. Zeker bij een hoog gewicht is dat erg comfortabel. Verder heeft een driewieler veelal meer ruimte in de transportbak. Neem hierdoor gemakkelijker meerdere kinderen of extra spullen mee. In de grootste modellen passen wel zes kinderen!

Een brede driewieler stuurt wel een stuk logger dan een bakfiets met twee wielen. Dat ervaar je met name in de bochten. Bovendien reageert een driewieler heftiger op oneffenheden van het wegdek. Dat merken de jonge passagiers vooral op hobbelige wegen. Een driewieler vergt iets meer trapkracht om voldoende snelheid te ontwikkelen. De drie wielen zorgen tenslotte voor meer weerstand.

Leestip: Bakfiets kopen? Hier moet je op letten

Elektrische bakfietsen

Er bestaan ook elektrische bakfietsen. In dat geval levert de ingebouwde aandrijfmotor trapondersteuning. Voor de energievoorziening bevat elke elektrische bakfiets een accu. De aanwezige elektronica maakt de bakfiets zo’n zeven à tien kilo zwaarder. Dat merk je onder meer bij het stallen van de fiets. De betere modellen hebben een loophulp. Hierbij houdt de motor rekening met je wandeltempo. Hierdoor loop je met het stuur in de hand moeiteloos naar de fietsenstalling, de garage of het tuinhuis.

De ondersteuningsmotor zit bij de trapas, in het achterwiel of in het voorwiel. Vanwege een ‘onzichtbaar duwtje’ in de rug trek je soepel op. Dat kost nauwelijks inspanning. Kom hierdoor niet-bezweet bij het schoolplein of de kinderopvang aan. Je houdt de bakfiets bovendien moeiteloos op de gewenste snelheid. Met name in open gebieden met veel tegenwind is een elektrische bakfiets geen overbodige luxe. Daarnaast is het fijn wanneer je bij lange afstanden, viaducten en heuvels trapondersteuning kunt aanspreken.

Een elektrisch exemplaar is vanzelfsprekend een stuk duurder dan een gewone bakfiets. De goedkoopste modellen beginnen bij zo’n 2200 euro. Zijn je kinderen groot en ziet het vervoersmiddel er nog goed uit? De elektrische bakfiets heeft dan nog een redelijke restwaarde.   

De motor van je elektrische bakfiets

Een elektrische bakfiets heeft een aantal elektrische componenten, zoals de motor, de accu en het display. Net als bij reguliere elektrische fietsen is in de regel één merk verantwoordelijk voor al deze onderdelen. Zo voorzien populaire fietsmerken als Batavus, Urban Arrow en Cube hun elektrische bakfietsen van Bosch-middenmotoren. Bij de wat goedkopere producten is het vervoersmiddel veelal afgemonteerd met componenten van Bafang. Dit Chinese merk staat bekend om zijn uitstekende prijs-kwaliteitverhouding. Verder produceren GWA Energy, Shimano en Yamaha geschikte elektromotoren voor bakfietsen.

De beste transportbak kiezen

Weet je precies welk type (elektrische) bakfiets je wilt kopen? Verdiep je dan goed in de transportbak. Sommige modellen zijn waterdicht, zodat kinderen en spullen droog op de bestemming aankomen. Verder speelt de bakgrootte een belangrijke rol. In de specificaties van de bakfiets staat meestal hoeveel liter inhoud de transportbak bevat, zodat je bakfietsen op dit aspect kunt vergelijken.

Houd ten slotte rekening met het materiaal van de transportbak. Veel modellen hebben er een van kunststof. Een goede keuze, want dat materiaal kan wel tegen een stootje. Wil je een lichtgewicht bakfiets, dan kun je een exemplaar met een bak van industrieel piepschuim overwegen. Dat materiaal is immers sterk én licht. Daarnaast bestaan er ook zeer robuuste transportbakken van hout.

Het Britse bedrijf Nothing heeft het design van de aankomende nieuwe smartphone Phone (4a) onthuld.

Dat deed het bedrijf gisteren via social media. De smartphone komt op 5 maart uit. In de tweet hieronder is het ontwerp alvast te zien, met de typische drukke achterkant die we inmiddels gewend zijn van het bedrijf.

De aankomende Phone (4a) heeft een zogeheten 'Glyph Bar'. Dit is een micro-led-paneel aan de zijkant, die mensen zelf kunnen programmeren om ze in verschillende patronen te laten knipperen. Het gaat om de vierkantjes aan de rechterzijde, naast het camera-eiland. De led-lampjes zijn volgens het bedrijf 40 procent feller dan die op de Phone (3a).

Over de precieze technologie van de Nothing Phone (4a) zijn nog geen aankondigingen gedaan, maar volgens geruchten krijgt de smartphone een Snapdragon 7s Gen 4-chip. Er zal ook een duurdere en snellere Phone (4a) Pro verschijnen, al is daar het uiterlijk nog niet van onthuld.

Officieel wordt de Phone (4a) op 5 maart onthuld.

Je sluit je nieuwe monitor aan, de pc start op, maar de prestaties in zware programma's en games vallen vies tegen. In dit artikel ontdek je waarom de aansluiting op je moederbord de grafische kracht van je computer negeert en hoe je dat direct oplost voor maximale rekenkracht.

Het is een klassieke fout bij het opbouwen van een werkplek: de videokabel in het eerste gat steken dat je tegenkomt aan de achterzijde van je computerkast. Vaak belandt de kabel dan in een van de poorten van het moederbord, terwijl de krachtige videokaart een verdieping lager ongebruikt blijft. Dit misverstand ontstaat omdat beide aansluitingen identiek ogen, maar de interne route die de data aflegt verschilt als dag en nacht. Daarom leggen we je uit hoe je het volledige potentieel van je hardware benut en waarom die extra investering in je grafische kaart anders weggegooid geld is.

De interne omweg via de processor

Als je de HDMI- of DisplayPort-kabel in het moederbord plugt, dwing je de computer om de geïntegreerde grafische chip van de processor te gebruiken (mits die is ingeschakeld via het BIOS). Wij hebben dat uiteraard nog even getest en merkten dat alles inderdaad veel minder soepel aanvoelt zodra de processor deze dubbelrol moet vervullen. In plaats van dat de data direct naar de gespecialiseerde kernen van de videokaart gaat, moet de processor nu zowel de algemene berekeningen als de visuele output verwerken.

Dat veroorzaakt een een hoop warmte in de behuizing en de ventilatoren van de CPU beginnen sneller te loeien om de extra last op te vangen. Het is al met al een onhandige route waarbij de dure videokaart onderin je kast simpelweg geen signaal doorgeeft aan je scherm.

©stas_malyarevsky

Aansluiting heeft wel degelijk een functie

Er zijn echter specifieke scenario's waarin deze aansluiting juist je beste vriend is, bijvoorbeeld tijdens het stellen van een diagnose als er iets opeens niet werkt. Als je pc bijvoorbeeld geen beeld geeft via de videokaart, is inpluggen op het moederbord de enige manier om te controleren of de rest van je systeem nog wel functioneert.

Ook voor een eenvoudige kantoormonitor, die alleen wordt gebruikt voor tekstverwerking en e-mail, volstaat de interne chip van de processor en is een dedicated videokaart niet eens nodig. Deze route bespaart energie en houdt de pc stiller, omdat de zware videokaart (als die er is) in een diepe slaapstand kan blijven. Voor een secundair scherm waarop je alleen statische informatie zoals een chatvenster of Spotify in beeld hebt, kan deze configuratie zelfs een slimme manier zijn om de hoofdvideokaart te ontlasten van onnodige basistaken.

Verlies grafische rekenkracht

Zodra je echter een zware taak start, zoals videobewerking of een moderne game, loopt de pc direct tegen een muur aan. De geïntegreerde graphics hebben namelijk geen eigen snel geheugen en snoepen zodoende rekenkracht van het werkgeheugen van je systeem. Je merkt dat aan haperende beelden, een lage framerate en textures die traag laden.

Zo kan het gebeuren dat een krachtige gaming-pc, die normaal gesproken honderd frames per seconde (100 fps) haalt, via de moederbordaansluiting terugvalt naar een onwerkbare diavoorstelling van minder dan 10 fps. De hardware is aanwezig, maar de snelweg naar het scherm is afgesloten, waardoor je in feite maar een fractie van de capaciteit krijgt waarvoor je hebt betaald.

Zo vind je de juiste poort

Kijk eens goed naar de achterkant van je computerkast om te bepalen of je de volle snelheid benut. De aansluitingen van het moederbord staan altijd verticaal in een blok met andere poorten, zoals usb en ethernet. De aansluitingen van de videokaart zitten een stuk lager en staan horizontaal in een aparte sleuf. Zit je kabel in het bovenste blok, dan werk je op de 'reservemotor'.

Verplaats de kabel naar de horizontale poorten onderaan en je zult direct horen dat de pc anders reageert bij het opstarten. Soms moet je na deze wissel de pc even herstarten, zodat de drivers de nieuwe configuratie herkennen en de resolutie optimaal kunnen instellen voor jouw specifieke beeldscherm.

Klaar voor optimale prestaties?

Het aansluiten van een monitor op het moederbord in plaats van de videokaart zorgt ervoor dat de grafische rekenkracht van de pc onbenut blijft omdat het systeem terugvalt op de beperkte interne chip van de processor. Dat leidt tot een drastische afname in prestaties bij games en zware software, aangezien de gespecialiseerde hardware van de videokaart volledig wordt gepasseerd. Voor een optimale ervaring moet je de monitor altijd in de horizontale poorten van de videokaart prikken. Alleen in noodgevallen of bij eenvoudiger kantoortaken is de moederbordaansluiting een bruikbaar alternatief.