ID.nl logo
Middenmotor, voorwielmotor of achterwielmotor – wat is de beste keuze?
© mmphoto - stock.adobe.com
Mobiliteit

Middenmotor, voorwielmotor of achterwielmotor – wat is de beste keuze?

Ben jij op zoek naar een e-bike? Tijdens jouw zoektocht naar een elektrische fiets is er een aantal dingen waar je goed op moet letten. Eén van de belangrijkste onderdelen is de motor van je e-bike. Kies je voor een voorwielmotor, een middenmotor of een achterwielmotor? In dit artikel vertellen we je waar je op moet letten in het maken van je keuze.

Een elektrische fiets kopen is een flinke uitgave, dus is het fijn als je bij het oriënteren weet waar je op moet letten. Het type motor is misschien niet het eerste waar je op let. Maar na het lezen van dit artikel weet je: de verschillen tussen de soorten motoren | welke voordelen en nadelen ze hebben | waar je op moet letten bij het maken van een keuze.

Ook goed om te weten: Veilig rijden op een e-bike: zo fiets je zonder ongelukken

Welke motor moet ik kiezen voor mijn e-bike?

De motor van een elektrische fiets bepaalt hoeveel vermogen jouw e-bike biedt en bepaalt voor een groot deel jouw rijcomfort. Er is in de loop der jaren een hoop veranderd op het gebied van motoren voor e-bikes. Zo wordt de voorwielmotor steeds minder gebruikt in normale e-bikes en is de achterwielmotor tegenwoordig niet meer de krachtigste motor van allemaal, omdat de middenmotor aan kracht heeft gewonnen in de afgelopen jaren. Wij nemen de voor- en nadelen van iedere motor met je door.

Voorwielmotor bij een elektrische fiets

De voorwielmotor is de minst krachtige motor voor elektrische fietsen. Tijdens het rijden krijg je het gevoel voortuit getrokken te worden. De motor is minder krachtig dan de achterwiel- en middenmotor. Dit komt doordat mensen die dit type fietsen gebruiken, vaak niet zo snel fietsen, wat goed aansluit bij de voordelen van de voorwielmotor. 

Voordelen:

  • Relatief simpele motor, waardoor e-bikes met voorwielmotor relatief goedkoop zijn.

  • Kan gecombineerd worden met alle soorten versnellingen (naafversnelling, derailleurversnelling en cardanasaandrijving).

  • Je rijdt makkelijk weg in elke versnelling.

  • Gekoppeld aan een bewegingssensor, dus je krijgt altijd ondersteuning (onafhankelijk van hoe hard je zelf trapt).

  • Ideaal voor mensen die zelf weinig kracht kunnen zetten.

  • Geschikt voor vlakke wegen

Nadelen:

  • Hoger risico op slippen in de bocht bij hogere snelheden.

  • Fiets stuurt zwaarder vanwege het gewicht van de motor in het voorwiel.

  • Het wisselen van de voorband is lastiger en kostbaarder.

  • Niet geschikt voor hellingen.

  • Minder krachtig dan de middenmotor en de achterwielmotor.

  • Steeds minder voorkomend bij 'normale' e-bikes

Tegenwoordig vind je deze motor vooral terug in speciale fietsen, zoals fietsen voor mensen met een beperking.

©Halfpoint - stock.adobe.com

De achterwielmotor bij een elektrische fiets

We gaan van voor naar achter … Want hoe zit dat eigenlijk met een achterwielmotor op een e-bike? Een achterwielmotor is een krachtige motor die je steeds meer ziet bij moderne e-bikes. Bekende merken als VanMoof en Cowboy maken veel gebruik van dit type, waardoor de achterwielmotor aan populariteit wint. Het fietsen op een e-bike met een achterwielmotor geeft je het gevoel dat je een duwtje in de rug krijgt, wat voor een fijne fietservaring zorgt.

Voordelen:

  • Krachtig.

  • Slijt minder snel dan een middenmotor.

  • Gebruikers vinden het 'duwtje in de rug' fijn.

  • Fietsen met achterwielmotor bieden veel grip en balans.

  • De motor is stil en heeft weinig onderhoud nodig.

  • De ondersteuning van de motor start direct zodra je begint met fietsen.

Nadelen:

  • Levert minder koppel bij lagere snelheden, waardoor je zelf meer kracht moet zetten.

  • Minder wendbaar.

  • Vraagt om meer onderhoud dan de middenmotor.

  • Lagere actieradius.

  • Het wisselen van de achterband is lastiger en kostbaarder.

De achterwielmotor vind je tegenwoordig steeds meer bij elektrische vouwfietsen, de in populariteit toenemende fatbikes en e-mountainbikes.

©Halfpoint - stock.adobe.com

De middenmotor op een e-bike

De middenmotor is de motor die je tegenwoordig het meest ziet, zowel in de midden- als in de hoge prijscategorie. Deze motor bevindt zich in de trapas, in het midden van de fiets, waardoor je veel balans ervaart tijdens het fietsen op een e-bike met een middenmotor. Middenmotoren hebben de meeste sensoren, waardoor de ondersteuning het nauwkeurigst is. Dankzij de goede gewichtsverdeling bij een middenmotor, zijn elektrische fietsen met deze motor bovendien zeer wendbaar en bieden ze een hoog rijcomfort.

Voordelen:

  • Zeer krachtig.

  • Geschikt voor heuvelachtig terrein.

  • Levert veel koppel bij lagere snelheden.

  • Krachtsensor reageert direct op de kracht van de fietser – je krijgt aanvulling op wat jij zelf aan trapkracht levert.

  • Fietsen op een e-bike met middenmotor voelt natuurlijker dan fietsen op een e-bike met achterwiel- of voorwielmotor.

  • Te combineren met vrijwel alle versnellingssystemen.

Nadelen:

  • Een e-bike met middenmotor is vaak relatief duur.

  • Onderhoudskosten bij een fiets met middenmotor zijn vaak hoog.

  • Minder stille motor (al worden e-bikes met middenmotor vrij snel stiller).

  • Motor start niet direct zodra je begint met fietsen, maar reageert op jouw kracht.

E-bikes met een middenmotor vind je met name bij fietsen voor recreatief gebruik en woon-werkverkeer.

©ellisia - stock.adobe.com

Hoeveel kracht biedt de motor van een e-bike?

Alle e-bikes zijn begrensd op een vermogen van 250 watt, maar niet alle e-bikes bieden even veel trekkracht. De hoeveelheid trekkracht die een motor biedt, ook wel koppel genoemd, wordt uitgedrukt in Nm (Newton-meter). Voorwielmotoren hebben een trekkracht van maximaal 33 Nm, omdat het risico op doorslippen in de bochten anders te groot is. Het koppel dat een achterwielmotor biedt ligt rond de 40/50 Nm, terwijl de trekkracht van een middenmotor tegenwoordig wel kan oplopen tot 90 Nm. Des te hoger het aantal Nm, des te meer ondersteuning de motor jou biedt. Ben je dus op zoek naar een fiets met veel ondersteuning? Dan is de voorwielmotor in de meeste gevallen geen goede optie. 

Nooit meer verdwalen? Of de snelste weg naar huis?

Met fietsnavigatie weet je altijd waar je naartoe moet

Kies ik voor een voorwielmotor, een middenmotor of een achterwielmotor?

Ben je op zoek naar een e-bike? Zet dan voor jezelf op een rijtje wat jij zoekt in een elektrische fiets. Zoek je relatief weinig ondersteuning en ga je vooral in de stad fietsen? Of zoek je een elektrische fiets, maar heb je weinig budget? Dan zou een relatief goedkope e-bike met voorwielmotor een goede optie kunnen zijn. Heb je juist behoefte aan meer kracht en stabiliteit? Kies dan voor een fiets met achterwielmotor of middenmotor, waarbij de middenmotor de krachtigste is, maar wel om meer onderhoud vraagt.

Watch on YouTube

▼ Volgende artikel
Gerucht: Nexon werkt aan Starcraft-shooter voor Blizzard
Huis

Gerucht: Nexon werkt aan Starcraft-shooter voor Blizzard

Het Zuid-Koreaanse zou een shooter gebaseerd op Starcraft in ontwikkeling hebben voor IP-eigenaar Blizzard.

Dat claimt The Korean Economic Daily. Een team binnen Nexon dat gespecialiseerd is in shooters zou zich op dit moment volledig richten op de nog onaangekondigde game. De ontwikkeling zou nog niet lang geleden zijn gestart, en dus zou de shooter nog lang op zich laten wachten.

Verdere details zijn er nog niet, behalve dat Choi Jun-ho ook bij het project betrokken zou zijn. Hij maakte eerder de populaire Shinppu-mapmod voor Starcraft.

Starcraft

Er gaan al langer geruchten over een shooter gebaseerd op Starcraft. Vorig jaar meldde Bloomberg-journalist Jason Schreier al in zijn boek 'Play Nice: The Rise, Fall and Future of Blizzard Entertainment' dat Blizzard aan een shooter zou werken. Volgens Schreier is de shooter van Nexon echter niet gerelateerd aan de shooter van Blizzard - het zouden om twee afzonderlijke projecten gaan.

De Starcraft-reeks bestaat uit real-time strategygames. De eerste verscheen in 1998, en een vervolg kwam in 2010 uit. Blizzard heeft al vaker geprobeerd shooters gebaseerd op de Starcraft-franchise te maken, maar die werden vooralsnog altijd geannuleerd.

Mogelijke onthulling op Blizzcon

Voor het eerst in enkele jaren organiseert Blizzard op 12 en 13 december de Amerikaanse beurs Blizzcon, waar alles rondom de uitgever wordt gevierd. Het is mogelijk dat één van de hierboven genoemde shooters daar wordt onthuld.

▼ Volgende artikel
Review: Mario Tennis Fever is een leuke set
Huis

Review: Mario Tennis Fever is een leuke set

Je vraagt je bij elke Mario-sportgame toch weer af: bereikt het de highs van die oeroude Game Boy-games van Camelot, zoals Mario Tennis en Mario Golf)? Het antwoord is, wat mij betreft, steevast  ‘nee’. Maar tussen ‘perfect’ en ‘niet perfect’ zit nog altijd een breed spectrum aan kwaliteit. En Fever? Die nestelt zich moeiteloos aan de betere kant van dat spectrum.

De drie toernooien die deze game rijk is, daar ben je een uurtje zoet mee. Waarschijnlijk zonder een set te verliezen. De Adventure Mode? Een paar uurtjes meer dan dat, en hoewel ook die nergens uitdagend wordt vertelt het wel een vermakelijk verhaal over Mario en Luigi die als baby’s hun tennis-skills moeten oppoetsen vanwege… bijzondere redenen.

Er zijn ook drie Challenge Towers met allerlei unieke uitdagingen die eventjes vermaken. In mix-up vinden we tennis, maar dan met regels en omstandigheden die alleen het Mushroom Kingdom kan bieden, en dat was het wel zo’n beetje. Wie Mario Tennis Fever alleen speelt is een weekend zoet en heeft zich prima vermaakt. Maar sportgames zijn er, natuurlijk, om je competitieve aard los te laten op vrienden, familie, kroost of online uitdagers.

Leuk

Daarom wil ik het ook niet al te uitgebreid over die singleplayermodi hebben. Ja, Nintendo heeft z’n best gedaan. Ja, er is weinig aan te merken op de minigames en kleine tussenscènes die de Tennis Academy te bieden heeft en de ontwikkelaars verdienen het dat het hier even aangestipt wordt. Nooit sla je stijl achterover van briljante ideeën of concepten, en er wordt geen druppeltje zweet gemorst van de spanning. Maar ‘leuk’ is eigenlijk een perfect, allesomvattend begrip om deze kant van de game te omschrijven.

De echte graadmeter echter, is de kern van de gameplay. Hoe speelt het? Hoe diep gaat het? Hoeveel personages, gekke rackets en super-power-mega-skillmoves zijn er in dit pakketje gepropt en hoe verhouden die zich tot elkaar? Na mening middag ballen overslaan of in dubbelspel terugslaan met mijn zoontje van 9, zijn we eruit: Mario Tennis Fever heeft ontzettend lekkere gameplay.

Content is king

Content is in de eerste instantie de name of the game. Er zitten bijna veertig personages in de game, meer dan een dozijn verschillende banen en de hoofdattractie is de aanwezigheid van tientallen Fever-rackets, die elk hun eigen unieke skill met zich meebrengen. De bananentros die Donkey Kong een ‘racket’ noemt strooit bananen over de baan, met het vulkaanracket plopt er een (je raadt het nooit) vulkaan op uit de baan en het Thwomb-racket zorgt ervoor dat het iconische stenen blok uit de Mario-serie plots uit de lucht valt – hopelijk op een tegenstander. Een zogeheten Fever-shot is verder ook geen hogere wiskunde. Om de zoveel tijd is je metertje vol en ram je dat ding over de baan heen.

Extra fijn is dat het gros van dit alles vrij te spelen is waar je maar wil. Laat je de singleplayermodi links liggen en speel je gewoon wat potjes tegen elkaar? Geen probleem, om de zoveel potten krijg je een nieuw racket, personage, of kleurtjes voor je favoriete tennissers.  

Watch on YouTube

Plak er een voldoende op

Enfin, tot zover de uitleg en alles wat hier te vinden is. Leuk spelletje, plak er een voldoende op en klaar, toch? Nou nee, want hoewel alles hierboven zijn eigen rol speelt, zijn het de diepere lagen daaronder die Mario Tennis  Fever tot grotere hoogten dan ‘plak er even een voldoende op’ stuwen. Al die personages? Die beschikken over hun eigen stats en eigenaardigheden. Wario laadt z’n powershots razendsnel op, Bowser Jr. legt veel meer precisie in z’n topspincurve dan anderen en Shy Guy slaat zijn topspins zonder gehinderd te worden door zijn positie op de baan.

En die banen? Die hebben elk hun eigen ondergrond, waar ballen anders op stuiteren en doorschieten, terwijl spelers zelf ook sneller of minder snel zijn, gebaseerd op het gras of het hardcourt waar ze op spelen. Die Fever-rackets? Oprecht allemaal een andere smaak. Ook daar merk dat extra stukje diepgang waar een wat luiere Mario-sportgame niet aan zou denken: wanneer je een Fever-shot terugslaat vóórdat op jouw zijde van het net landt, kun je met een stuit op de helft van de tegenstander zomaar eens het bijbehorende effect teruggeven. Prettig vervelend als je denkt die koter een modderplas op zijn helft te bezorgen, om ‘m vervolgens zelf om je oren te krijgen als hij de bal vakkundig over je heen lobt en ‘ie alsnog op jouw achterveld terecht komt. Een (modder)koekje van eigen deeg noemen ze dat geloof ik.

Mario Tennis Fever

Slide
Slide
Slide
Slide

Geen Lego, wel Duplo

Al die extra aandachtspuntjes en omstandigheden zijn ook nog eens gebouwd op een fundering van onkreukbare basisgameplay. Topspins, slices, curveballen, lobs en powershots: alles wat je van een tennisgame mag verwachten zit erin. De grote maar is alleen: het gebeurt allemaal zonder de nuance van een échte topgame. Vergelijk het een beetje met Lego en Duplo. Zelfde principe, zelfde soort blokken, maar iets vets bouwen met Lego hit net even anders dan iets vets bouwen met die grote Duplo-blokken. Zo verhoudt deze game zich ook tot de toppers uit het tennisgenre, zoals Virtua Tennis en Topspin. Is veelgevraagd, ik weet het, maar het is wel het verschil tussen goed of geweldig. En Mario Tennis Fever eindigt in het eerste kamp.

Is mijn zoontje naar school, dan heb ik namelijk geen enkele reden om Mario Tennis Fever verder te spelen. Zoals gezegd is al die singleplayercontent niet meer dan ‘even leuk’. En computergestuurde tegenstanders geven zelfs op het hoogste niveau nooit écht tegengas. Bovendien zijn de personages net te groot voor deze banen om het volgende niveau van verfijning te bereiken. Top, zo’n lob. Maar vanwege de dus relatief kleine banen blijft het geen zekerheidje dat je iemand ermee verschalkt die tegen het net aan staat. Aanzienlijke kans dat ie gewoon op tijd de achterlijn haalt, als ie ook maar een klein beetje inzicht heeft. Het zorgt ervoor dat Mario Tennis Fever een absoluut geslaagde game is, met heerlijke multiplayer. Maar wie de eindeloze diepgang en speeluren van, bijvoorbeeld, een Mario Kart World hier zoekt, staat sneller dan gewenst buitenspel. Oh wacht, verkeerd sport…

Mario Tennis Fever is vanaf 11 februari beschikbaar voor Nintendo Switch 2.

Goed
Conclusie

Mario Tennis Fever barst van de content. De vele personages, banen en rackets geven unieke, diepere lagen aan de gameplay en multiplayerpotjes gaan met grote glimlach en een berg vertier gespeeld worden. Jammer voor de wat volwassenere spelers dat die volgende laag diepgang nét niet geraakt wordt. Daarvoor is het singleplayeraanbod niet genoeg, de tegenstanders niet uitdagend genoeg en ontbreekt er hier en daar net wat finesse. Maar ga zo door, Nintendo. Mario Tennis Fever zit namelijk wél in de richting van die tijdloze Camelot-klassiekers waar we zo naar hunkeren.

Plus- en minpunten
  • Flinke hoeveelheid content en modi
  • Sterke basisgameplay
  • Uiteenlopende Fever-rackets
  • Nog altijd sterke multiplayer
  • Daagt je nooit écht uit
  • Diepgang niet eindeloos