De Stella Livorno Premium MDB SI is een e-bike waar iedereen mee uit de voeten kan. Comfort en gebruiksgemak staan voorop. Je leest er meer over in deze Stella Livorno Premium review.

In samenwerking met Stella.

Als onderdeel van de Kieskeurig.nl E-bike Duurtest is deze Stella Livorno Premium MDB SI uitgebreid getest door drie verschillende testrijders, die allen de fiets een paar weken in gebruik hebben gehad. Wil je meer weten over de testprocedure en hoe de testers gematcht zijn met de e-bikes? Of wil je weten welke elektrische fietsen uiteindelijk met een predicaat uit de procedure zijn gekomen? Klik dan op onderstaande knop.

De Stella Livorno Premium MDB SI is een bescheiden ogende e-bike, met een redelijk slank frame en een accu op het frame verwerkt. Hoewel sommige testers de voorkeur geven aan een accu die in het frame verwerkt is, valt de nette afwerking op. Bijvoorbeeld met de dunne lasnaden en de kabels die vanaf het stuur via de voorkant het frame in lopen. Ook het voorlicht ziet er keurig uit, dit zit in de voorkant van het spatbord weggewerkt.

Op pad met de Stella Livorno Premium

De fiets is ook zeker niet zwaar te noemen (27,5 kg) en heeft een lage instap, waardoor je er makkelijk op stapt en wegrijdt. De fiets is echter te zwaar om zonder ondersteuning ook makkelijk te fietsen of op te tillen voor een hoog fietsrek.

Onderweg valt de Stella e-bike positief op, want de brede banden geven een goede wegligging en de fiets beschikt over een comfortabele zithouding. Deze zithouding is recht en met het nodige gereedschap op maat af te stellen. De voorvering en zadeldemping dragen bij aan een comfortabele rit.

Het display, een Bosch Intuvia middendisplay, is afneembaar en goed af te lezen. Bij het testen van de remmen merkte tester Peter Hamstra op dat de voorrem wat onhandig te bedienen was, maar dat de Shimano MT200 hydraulische schijfremmen naar behoren werkten.

Stille kracht

De motor past uitstekend bij de bescheiden uitstraling van de e-bike. De Bosch Active Line Plus biedt trapondersteuning van maximaal 50 Nm; hoewel er krachtigere motoren zijn is deze prima afgesteld. De reactiesnelheid is prima, zodat je makkelijk wegrijdt en qua kracht kom je niets tekort. Testrijder Ed Brouwer is positief verrast over de trekkracht en reactietijd als je een heuvel of brug op rijdt. Ook Peter Hamstra deelt zijn ervaring:

Naast positieve woorden over de reactiesnelheid en kracht benoemen alle drie de testers dat de motor geruisloos zijn werk doet. De Stella Livorno is uitgerust met een Shimano Nexus naafversnelling met 8 versnellingen. Bij het schakelen is het belangrijk om de trappers even stil te houden voor een soepele overgang. Over het algemeen gaat het schakelen soepel en direct, hoewel enkele testers opmerkten dat bij het terugschakelen naar een lagere versnelling de fiets niet meteen reageerde.

De Bosch-motor is gecombineerd met een krachtsensor, die zorgt voor een soepele trapondersteuning die zich aanpast aan de rijomstandigheden. Dit maakt de e-bike geschikt voor zowel stadsverkeer als langere tochten in landelijke gebieden, zonder dat je daarbij zelf hoeft na te denken over welke ondersteuning je wilt.

Accu

Het bereik is wel een puntje waar je wel stil bij moet staan. Bij langere ritten is het belangrijk om het ondersteuningsniveau in de gaten te houden om de accu te sparen, aangezien de standaard Bosch PowerPack 8,2 Ah, 300 Wh accu een beperkte capaciteit heeft. Testers gaven aan dat de accu na 60 tot 95 km leeg was, afhankelijk van de omstandigheden zoals tegenwind. Optioneel kun je bij de aanschaf van de fiets tegen een meerprijs een Bosch PowerPack 11 Ah, 400 Wh of 13,4 Ah, 500 Wh accu kiezen voor een groter bereik. Volgens Stella brengt dit het maximale bereik op 155 kilometer.

Ondanks dat de accu door zijn plaatsing op het frame makkelijk af te nemen lijkt, meldde een aantal testers moeite te ondervinden met het loshalen van de accu, omdat het slot en oplaadpunt dieper in het frame zitten. Het opladen verloopt vlot.

Conclusie: Stella Livorno Premium MDB SI kopen?

De Stella Livorno Premium is met alles uitgerust wat nodig is voor een ontspannen rit, ongeacht of dit nu recreatief of voor woon-werkverkeer is en ongeacht of je nu door de stad of buiten de bebouwde kom fiets. De motor is krachtig, reageert snel en is vooral fluisterstil. Belangrijk aandachtspunt is wel het bereik. Dit valt tegen. Dat valt te verhelpen met een hogere accucapaciteit, of een goede planning.

Pluspunten

• Prettige zithouding

• Stille motor met snelle reactietijd

• Soepele, natuurlijke trapondersteuning

Minpunt

• Bereik

Het Zuid-Koreaanse zou een shooter gebaseerd op Starcraft in ontwikkeling hebben voor IP-eigenaar Blizzard.

Dat claimt The Korean Economic Daily. Een team binnen Nexon dat gespecialiseerd is in shooters zou zich op dit moment volledig richten op de nog onaangekondigde game. De ontwikkeling zou nog niet lang geleden zijn gestart, en dus zou de shooter nog lang op zich laten wachten.

Verdere details zijn er nog niet, behalve dat Choi Jun-ho ook bij het project betrokken zou zijn. Hij maakte eerder de populaire Shinppu-mapmod voor Starcraft.

Starcraft

Er gaan al langer geruchten over een shooter gebaseerd op Starcraft. Vorig jaar meldde Bloomberg-journalist Jason Schreier al in zijn boek 'Play Nice: The Rise, Fall and Future of Blizzard Entertainment' dat Blizzard aan een shooter zou werken. Volgens Schreier is de shooter van Nexon echter niet gerelateerd aan de shooter van Blizzard - het zouden om twee afzonderlijke projecten gaan.

De Starcraft-reeks bestaat uit real-time strategygames. De eerste verscheen in 1998, en een vervolg kwam in 2010 uit. Blizzard heeft al vaker geprobeerd shooters gebaseerd op de Starcraft-franchise te maken, maar die werden vooralsnog altijd geannuleerd.

Mogelijke onthulling op Blizzcon

Voor het eerst in enkele jaren organiseert Blizzard op 12 en 13 december de Amerikaanse beurs Blizzcon, waar alles rondom de uitgever wordt gevierd. Het is mogelijk dat één van de hierboven genoemde shooters daar wordt onthuld.

Je vraagt je bij elke Mario-sportgame toch weer af: bereikt het de highs van die oeroude Game Boy-games van Camelot, zoals Mario Tennis en Mario Golf)? Het antwoord is, wat mij betreft, steevast  ‘nee’. Maar tussen ‘perfect’ en ‘niet perfect’ zit nog altijd een breed spectrum aan kwaliteit. En Fever? Die nestelt zich moeiteloos aan de betere kant van dat spectrum.

De drie toernooien die deze game rijk is, daar ben je een uurtje zoet mee. Waarschijnlijk zonder een set te verliezen. De Adventure Mode? Een paar uurtjes meer dan dat, en hoewel ook die nergens uitdagend wordt vertelt het wel een vermakelijk verhaal over Mario en Luigi die als baby’s hun tennis-skills moeten oppoetsen vanwege… bijzondere redenen.

Er zijn ook drie Challenge Towers met allerlei unieke uitdagingen die eventjes vermaken. In mix-up vinden we tennis, maar dan met regels en omstandigheden die alleen het Mushroom Kingdom kan bieden, en dat was het wel zo’n beetje. Wie Mario Tennis Fever alleen speelt is een weekend zoet en heeft zich prima vermaakt. Maar sportgames zijn er, natuurlijk, om je competitieve aard los te laten op vrienden, familie, kroost of online uitdagers.

Leuk

Daarom wil ik het ook niet al te uitgebreid over die singleplayermodi hebben. Ja, Nintendo heeft z’n best gedaan. Ja, er is weinig aan te merken op de minigames en kleine tussenscènes die de Tennis Academy te bieden heeft en de ontwikkelaars verdienen het dat het hier even aangestipt wordt. Nooit sla je stijl achterover van briljante ideeën of concepten, en er wordt geen druppeltje zweet gemorst van de spanning. Maar ‘leuk’ is eigenlijk een perfect, allesomvattend begrip om deze kant van de game te omschrijven.

De echte graadmeter echter, is de kern van de gameplay. Hoe speelt het? Hoe diep gaat het? Hoeveel personages, gekke rackets en super-power-mega-skillmoves zijn er in dit pakketje gepropt en hoe verhouden die zich tot elkaar? Na mening middag ballen overslaan of in dubbelspel terugslaan met mijn zoontje van 9, zijn we eruit: Mario Tennis Fever heeft ontzettend lekkere gameplay.

Content is king

Content is in de eerste instantie de name of the game. Er zitten bijna veertig personages in de game, meer dan een dozijn verschillende banen en de hoofdattractie is de aanwezigheid van tientallen Fever-rackets, die elk hun eigen unieke skill met zich meebrengen. De bananentros die Donkey Kong een ‘racket’ noemt strooit bananen over de baan, met het vulkaanracket plopt er een (je raadt het nooit) vulkaan op uit de baan en het Thwomb-racket zorgt ervoor dat het iconische stenen blok uit de Mario-serie plots uit de lucht valt – hopelijk op een tegenstander. Een zogeheten Fever-shot is verder ook geen hogere wiskunde. Om de zoveel tijd is je metertje vol en ram je dat ding over de baan heen.

Extra fijn is dat het gros van dit alles vrij te spelen is waar je maar wil. Laat je de singleplayermodi links liggen en speel je gewoon wat potjes tegen elkaar? Geen probleem, om de zoveel potten krijg je een nieuw racket, personage, of kleurtjes voor je favoriete tennissers.  

Plak er een voldoende op

Enfin, tot zover de uitleg en alles wat hier te vinden is. Leuk spelletje, plak er een voldoende op en klaar, toch? Nou nee, want hoewel alles hierboven zijn eigen rol speelt, zijn het de diepere lagen daaronder die Mario Tennis  Fever tot grotere hoogten dan ‘plak er even een voldoende op’ stuwen. Al die personages? Die beschikken over hun eigen stats en eigenaardigheden. Wario laadt z’n powershots razendsnel op, Bowser Jr. legt veel meer precisie in z’n topspincurve dan anderen en Shy Guy slaat zijn topspins zonder gehinderd te worden door zijn positie op de baan.

En die banen? Die hebben elk hun eigen ondergrond, waar ballen anders op stuiteren en doorschieten, terwijl spelers zelf ook sneller of minder snel zijn, gebaseerd op het gras of het hardcourt waar ze op spelen. Die Fever-rackets? Oprecht allemaal een andere smaak. Ook daar merk dat extra stukje diepgang waar een wat luiere Mario-sportgame niet aan zou denken: wanneer je een Fever-shot terugslaat vóórdat op jouw zijde van het net landt, kun je met een stuit op de helft van de tegenstander zomaar eens het bijbehorende effect teruggeven. Prettig vervelend als je denkt die koter een modderplas op zijn helft te bezorgen, om ‘m vervolgens zelf om je oren te krijgen als hij de bal vakkundig over je heen lobt en ‘ie alsnog op jouw achterveld terecht komt. Een (modder)koekje van eigen deeg noemen ze dat geloof ik.

Mario Tennis Fever

Previous slideNext slide

Geen Lego, wel Duplo

Al die extra aandachtspuntjes en omstandigheden zijn ook nog eens gebouwd op een fundering van onkreukbare basisgameplay. Topspins, slices, curveballen, lobs en powershots: alles wat je van een tennisgame mag verwachten zit erin. De grote maar is alleen: het gebeurt allemaal zonder de nuance van een échte topgame. Vergelijk het een beetje met Lego en Duplo. Zelfde principe, zelfde soort blokken, maar iets vets bouwen met Lego hit net even anders dan iets vets bouwen met die grote Duplo-blokken. Zo verhoudt deze game zich ook tot de toppers uit het tennisgenre, zoals Virtua Tennis en Topspin. Is veelgevraagd, ik weet het, maar het is wel het verschil tussen goed of geweldig. En Mario Tennis Fever eindigt in het eerste kamp.

Is mijn zoontje naar school, dan heb ik namelijk geen enkele reden om Mario Tennis Fever verder te spelen. Zoals gezegd is al die singleplayercontent niet meer dan ‘even leuk’. En computergestuurde tegenstanders geven zelfs op het hoogste niveau nooit écht tegengas. Bovendien zijn de personages net te groot voor deze banen om het volgende niveau van verfijning te bereiken. Top, zo’n lob. Maar vanwege de dus relatief kleine banen blijft het geen zekerheidje dat je iemand ermee verschalkt die tegen het net aan staat. Aanzienlijke kans dat ie gewoon op tijd de achterlijn haalt, als ie ook maar een klein beetje inzicht heeft. Het zorgt ervoor dat Mario Tennis Fever een absoluut geslaagde game is, met heerlijke multiplayer. Maar wie de eindeloze diepgang en speeluren van, bijvoorbeeld, een Mario Kart World hier zoekt, staat sneller dan gewenst buitenspel. Oh wacht, verkeerd sport…

Mario Tennis Fever is vanaf 11 februari beschikbaar voor Nintendo Switch 2.