De Stella Livorno Premium MDB SI is een e-bike waar iedereen mee uit de voeten kan. Comfort en gebruiksgemak staan voorop. Je leest er meer over in deze Stella Livorno Premium review.

In samenwerking met Stella.

Als onderdeel van de Kieskeurig.nl E-bike Duurtest is deze Stella Livorno Premium MDB SI uitgebreid getest door drie verschillende testrijders, die allen de fiets een paar weken in gebruik hebben gehad. Wil je meer weten over de testprocedure en hoe de testers gematcht zijn met de e-bikes? Of wil je weten welke elektrische fietsen uiteindelijk met een predicaat uit de procedure zijn gekomen? Klik dan op onderstaande knop.

De Stella Livorno Premium MDB SI is een bescheiden ogende e-bike, met een redelijk slank frame en een accu op het frame verwerkt. Hoewel sommige testers de voorkeur geven aan een accu die in het frame verwerkt is, valt de nette afwerking op. Bijvoorbeeld met de dunne lasnaden en de kabels die vanaf het stuur via de voorkant het frame in lopen. Ook het voorlicht ziet er keurig uit, dit zit in de voorkant van het spatbord weggewerkt.

Op pad met de Stella Livorno Premium

De fiets is ook zeker niet zwaar te noemen (27,5 kg) en heeft een lage instap, waardoor je er makkelijk op stapt en wegrijdt. De fiets is echter te zwaar om zonder ondersteuning ook makkelijk te fietsen of op te tillen voor een hoog fietsrek.

Onderweg valt de Stella e-bike positief op, want de brede banden geven een goede wegligging en de fiets beschikt over een comfortabele zithouding. Deze zithouding is recht en met het nodige gereedschap op maat af te stellen. De voorvering en zadeldemping dragen bij aan een comfortabele rit.

Het display, een Bosch Intuvia middendisplay, is afneembaar en goed af te lezen. Bij het testen van de remmen merkte tester Peter Hamstra op dat de voorrem wat onhandig te bedienen was, maar dat de Shimano MT200 hydraulische schijfremmen naar behoren werkten.

Stille kracht

De motor past uitstekend bij de bescheiden uitstraling van de e-bike. De Bosch Active Line Plus biedt trapondersteuning van maximaal 50 Nm; hoewel er krachtigere motoren zijn is deze prima afgesteld. De reactiesnelheid is prima, zodat je makkelijk wegrijdt en qua kracht kom je niets tekort. Testrijder Ed Brouwer is positief verrast over de trekkracht en reactietijd als je een heuvel of brug op rijdt. Ook Peter Hamstra deelt zijn ervaring:

Naast positieve woorden over de reactiesnelheid en kracht benoemen alle drie de testers dat de motor geruisloos zijn werk doet. De Stella Livorno is uitgerust met een Shimano Nexus naafversnelling met 8 versnellingen. Bij het schakelen is het belangrijk om de trappers even stil te houden voor een soepele overgang. Over het algemeen gaat het schakelen soepel en direct, hoewel enkele testers opmerkten dat bij het terugschakelen naar een lagere versnelling de fiets niet meteen reageerde.

De Bosch-motor is gecombineerd met een krachtsensor, die zorgt voor een soepele trapondersteuning die zich aanpast aan de rijomstandigheden. Dit maakt de e-bike geschikt voor zowel stadsverkeer als langere tochten in landelijke gebieden, zonder dat je daarbij zelf hoeft na te denken over welke ondersteuning je wilt.

Accu

Het bereik is wel een puntje waar je wel stil bij moet staan. Bij langere ritten is het belangrijk om het ondersteuningsniveau in de gaten te houden om de accu te sparen, aangezien de standaard Bosch PowerPack 8,2 Ah, 300 Wh accu een beperkte capaciteit heeft. Testers gaven aan dat de accu na 60 tot 95 km leeg was, afhankelijk van de omstandigheden zoals tegenwind. Optioneel kun je bij de aanschaf van de fiets tegen een meerprijs een Bosch PowerPack 11 Ah, 400 Wh of 13,4 Ah, 500 Wh accu kiezen voor een groter bereik. Volgens Stella brengt dit het maximale bereik op 155 kilometer.

Ondanks dat de accu door zijn plaatsing op het frame makkelijk af te nemen lijkt, meldde een aantal testers moeite te ondervinden met het loshalen van de accu, omdat het slot en oplaadpunt dieper in het frame zitten. Het opladen verloopt vlot.

Conclusie: Stella Livorno Premium MDB SI kopen?

De Stella Livorno Premium is met alles uitgerust wat nodig is voor een ontspannen rit, ongeacht of dit nu recreatief of voor woon-werkverkeer is en ongeacht of je nu door de stad of buiten de bebouwde kom fiets. De motor is krachtig, reageert snel en is vooral fluisterstil. Belangrijk aandachtspunt is wel het bereik. Dit valt tegen. Dat valt te verhelpen met een hogere accucapaciteit, of een goede planning.

Pluspunten

• Prettige zithouding

• Stille motor met snelle reactietijd

• Soepele, natuurlijke trapondersteuning

Minpunt

• Bereik

Liveservicegames en hero shooters waren in 2016 niet per se nieuw. Destiny ging al twee jaar hard, en hoewel nieuwkomer Overwatch erg goed ontvangen werd, trokken sommigen al snel vergelijkingen met Valve’s inmiddels oude Team Fortress 2. Toch wist de hero shooter van Blizzard een Game of the Year Award voor de neus van onder andere Uncharted 4: A Thief’s End weg te grissen. Het was een glorieus begin van een moeizaam traject.

In de afgelopen tien jaar onderging Overwatch grote veranderingen. Na een groot succes met ruim 50 miljoen totale spelers in de eerste drie jaar kondigde Blizzard in 2019 aan dat er een vervolg zou komen, dat ‘naast het originele Overwatch’ moest bestaan en uitgebreid werd met Player-versus-Environment-content. De 6-tegen-6 Player-versus-Player-gameplay waar Overwatch om bekendstaat, zou blijven bestaan en voorzien worden van dezelfde content in de twee games. Ook zou Overwatch 2 een exclusieve PvE-modus met een verhaallijn en skill-trees krijgen, waarmee ieder personage op zowel grote als subtiele wijze aangepast kon worden.

©Blizzard

Nee, toch niet

Wie Overwatch 2 sinds de early access-verschijning eind 2022 heeft gespeeld, weet dat daar maar bar weinig van is waargemaakt. Overwatch en Overwatch 2 werden ten eerste geen aparte titels: laatstgenoemde heeft de plaats van het origineel simpelweg ingenomen. Die verhaalmodus? Voor 15 euro kreeg je met de 1.0-release van Overwatch 2 in augustus 2023 toegang tot drie missies. Die verkochten niet goed genoeg voor Blizzard – volgens bronnen Bloomberg - waarmee de mogelijkheid van meer PvE-content direct werd begraven.

Het was toen zelfs al bekend dat de PvE-modus grotendeels geschrapt was, gezien de modus volgens regisseur Aaron Keller ‘de focus tijdens het ontwikkelproces van de game belemmerde’. Dat is geen vreemde redenering, maar PvE was wel juist datgene dat Overwatch 2… nou ja, Overwatch 2 maakte. Uiteindelijk was de lancering van de ‘nieuwe’ game vooral een grote update, met drie nieuwe personages, wat extra arena’s en een nieuwe 5v5-opzet in plaats van 6v6. Er stond nu slechts een ‘2’ achter.

©Blizzard

Een alternatieve toekomst

Recent werd aangekondigd dat Overwatch 2 het cijfer van de naam afknipt met het twintigste seizoen en dus weer gewoon Overwatch heet – we zijn dus weer terug bij af. Ik stapte zelf destijds op de Overwatch-trein door juist de belofte van PvE in het vervolg, en heb uiteindelijk pakweg 300 uren tussen beide games verdeeld. Hoewel ik naarmate de tijd vorderde wat uren in de competitieve modus stak, maakte het spelen met vrienden de ervaring écht vermakelijk.

Gezellig kletsen, schreeuwen tegen willekeurige teamgenoten en de mix van tactiek en variatie die de vele personages in Overwatch bieden: dat staat mij bij. Een PvE-modus waarin juist dat samenspel en de speelwijze van de verschillende heroes aan te passen zijn naar jouw speelstijl was een soort heilige graal, die uiteindelijk dus nooit verscheen. Dat is eeuwig zonde. De competitieve e-sportscene van Overwatch is al sinds het begin een belangrijk aspect van de game, dus ergens is het begrijpelijk dat het team dit niet uit het oog wilde verliezen.

©Blizzard

Maar juist in de laatste jaren zien we een interessante verschuiving naar PvE, of in ieder geval multiplayer-ervaringen die niet geheel om competitie draaien. Denk aan Helldivers 2 van een paar jaar terug, waarin vrienden en willekeurige spelers het opnemen tegen legioenen aan vijanden – en zelfs wereldwijd samen naar een doel werken. Of de explosie aan zogenaamde ‘friendslop’ games als Peak en Lethal Company, die geheel draaien om het samen uitvoeren van taken als een berg beklimmen of het verzamelen van schroot. Een game als Arc Raiders bevat daarbij ook PvP-elementen, maar staat ook bij omdat meerdere spelers samen kunnen komen om een gigantische robot te verslaan. Video’s waarbij spelers plots oude vrienden tegenkomen in de game tonen aan waarom PvE momenteel zó ontzettend leuk kan zijn.

De realiteit

Het is achteraf makkelijk te zeggen, maar de originele visie voor Overwatch 2 had best een prominente rol in het huidige gamelandschap kunnen bekleden. Met de aankondiging werden uitgebreide skilltrees getoond voor de verschillende personages waar Overwatch om bekendstaat.

©Blizzard

Een van Mei’s speciale vaardigheden is bijvoorbeeld het veranderen in een ijspegel, om zo health terug te verdienen en een paar seconden onverwoestbaar te zijn. Met een van de skills die getoond werd veranderde deze ijspegel in een ijsbal, waarmee ze op spectaculaire wijze door groepen vijanden kan kegelen. De PvE-modus had de potentie om een soort zandbak voor dergelijke ideeën en ingrijpende veranderingen voor het klassieke Overwatch te worden. Een speelsere mix van skills en samenwerking om juist die avonturen uit bijvoorbeeld een Helldivers 2 te nabootsen. De tactische teamgameplay had dan ook niet hoeven verdwijnen, het zou juist vet geweest zijn om met vrienden verschillende skills af te stemmen en los te laten op de robots van Null Sector.

Dat is nog zoiets: de lore en verhaallijn van Overwatch zijn ontzettend interessant, en had meer in de schijnwerpers kunnen staan met de PvE-insteek. Nog voordat ik de games überhaupt had aangeraakt, verslond ik de prachtig geanimeerde filmpjes van Blizzard en verhalen die ze voor de personages uitbrachten.

Wat ik dan ook zie van de nieuwe update wringt met mijn gevoel. Ja, het lijkt erop dat Blizzard een inhaalslag maakt en sneller met nieuwe personages komt om de game fris te houden. Het wekt de indruk dat we weer terug zijn bij het ‘oude’ Overwatch, en dat de ontwikkelaar nog altijd een sterke hero shooter wil behouden nu concurrenten als Marvel Rivals het speelveld hebben betreden. Toch kan ik het niet laten om te fantaseren over hoe Overwatch meer had kunnen zijn dan een hero shooter.

De realiteit is dat het Overwatch-team geen goede balans wist te vinden tussen het bijhouden van de PvP- en competitieve scene van Overwatch en de ontwikkeling van de PvE. Zonde, want zeker in het huidige multiplayerklimaat, waar mensen steeds meer achterover lijken te hangen om met elkaar te spelen in plaats van tegen elkaar, had het originele Overwatch 2 perfect gepast.

Samen met onze vrienden van bol geven we wekelijks een nieuwe game weg, en deze week is dat natuurlijk Mario Tennis Fever.

Fever verscheen namelijk deze week voor de Nintendo Switch 2 en is volgens onze Simon een uitstekende Mario-sportgame. Met z'n Fever Rackets - die speciale slagen vol onvoorspelbare effecten mogelijk maken - goede basisgameplay en flink wat content weet Fever boven de afgelopen delen uit te stijgen:

Mario Tennis Fever barst van de content. De vele personages, banen en rackets geven unieke, diepere lagen aan de gameplay en multiplayerpotjes gaan met grote glimlach en een berg vertier gespeeld worden. Jammer voor de wat volwassenere spelers dat die volgende laag diepgang nét niet geraakt wordt. Daarvoor is het singleplayeraanbod niet genoeg, de tegenstanders niet uitdagend genoeg en ontbreekt er hier en daar net wat finesse. Maar ga zo door, Nintendo. Mario Tennis Fever zit namelijk wél in de richting van die tijdloze Camelot-klassiekers waar we zo naar hunkeren.

Winnen

Wat moet je doen om te winnen? Ga naar de website van bol, vind de productcode in de url (bestaande uit zestien cijfers) en vul die hieronder in het invulformulier in! Vergeet ook niet je naam en emailadres in te vullen, dan sturen we je zo snel mogelijk een code om de game fysiek op bol.com te bestellen!

Werkt het formulier niet? Klik dan hier.