EV-rijdend Nederland heeft de Volvo EX30 massaal in de armen gesloten. Doe je verstandig aan zo'n Zweedse SUV, heeft de Renault Scenic E-Tech Electric niet meer te bieden, of kun je het best nog even wachten op de nieuwe Kia EV3 en Skoda Elroq?

De Volvo EX30 is een dikke hit in Nederland. Tot en met september 2024 zijn al meer dan 8000 exemplaren afgeleverd. Maar er zijn kapers op de kust: als binnenkort de nieuwe Kia EV3 en Skoda Elroq in de showrooms staan, is het succes van de Volvo EX30 niet meer zo vanzelfsprekend. We gaan op onderzoek uit: wat hebben deze drie modellen allemaal te bieden voor de gevraagde prijs, en hoe steekt de grotere Renault Scenic E-Tech Electric daarbij af? En wat gebeurt er als we wat smakelijke opties aan willen vinken?

©Kia

Kia EV3 Long Range 81,4 kWh

De Kia EV3 staat in feite op een vereenvoudigde variant van het gelauwerde E-GMP-platform, waar ook de EV6 en EV9 op staan. Het baanbrekende 800V-boordnet ontbreekt echter, dus de EV3 is niet in staat om met recordsnelheid op te laden. Aan de snellader blijft het piekvermogen steken bij 128 kW. Pluspunten van de EV3 zijn het riante interieur en de rijke uitrusting. De meest complete GT-PlusLine-uitvoering kost nét geen 50.000 euro.

©Irwin Versteegh

Renault Scenic E-Tech Electric EV87

Dit is de SUV die je het liefst wilt hebben als je de ruimte nodig hebt. De Renault Scenic is een stuk langer dan de Kia EV3 en Volvo EX30, en dat betaalt zich uit in een riante kofferruimte. Met zijn 87kWh-accu ligt een actieradius van 625 km in het verschiet. De vanafprijs van de Scenic is wel een stuk hoger dan die van de andere auto's, maar de instapversie is al behoorlijk compleet. Vink je echter wat leuke opties aan, dan zit je algauw boven de 50.000 euro.

©Skoda

Skoda Elroq 85

Net als de Enyaq staat de nieuwe Skoda Elroq op het bekende MEB-platform van de Volkswagen-groep, maar dan in ingekorte vorm. Skoda levert topmodel Elroq 85 (286 pk, 83kWh-batterij) vanaf 42.990 euro. Een scherpe prijs, maar om de uitvoering van de auto op hetzelfde niveau te krijgen als van de andere EV's in deze prijsvergelijking, dient een flinke meerprijs te worden betaald voor enkele upgradepakketten en aanvullende opties.

©Igor Stuifzand

Volvo EX30 Single Motor Extended Range

In deze prijsvergelijking is de Volvo EX30 de kleinste auto met de kleinste batterij. Mede door het relatief hoge WLTP-verbruik, is het geen verrassing dat de Zweedse SUV de minste kilometers uit een volle batterij haalt. Basisversie Pure heeft een iets hogere vanafprijs dan de Kia en Skoda, om ons wensenlijstje te completeren dien je echter de duurste Ultra en enkele opties te bestellen. De prijs reikt dan nét boven de 50.000 euro.

Conclusie

Het zal erom spannen: blijft de Kia EV3 met grote 81,4kWh-batterij (netto: 78 kWh) zelfs in de meest complete uitvoering GT-PlusLine onder de 50.000 euro als we een trekhaak zouden bestellen? De prijs daarvan heeft Kia nog niet vastgesteld. We geven de EV3 echter strafpunten omdat hij niet wordt geleverd met een energiebesparende warmtepomp – ook niet tegen meerprijs. Dat drukt de prijs, maar trekt deze prijsvergelijking wel wat scheef. Als een warmtepomp leverbaar zou zijn, dan steeg de prijs van de EV3 zonder twijfel boven de 50 mille uit.

De Renault Scenic E-Tech Electric EV87 heeft de hoogste basisprijs, maar daar krijg je een zeer complete standaarduitrusting én een heleboel (meer) ruimte voor terug. Voor zo'n handige 360-gradencamera ben je echter verplicht om te investeren in de meest complete Iconic-uitvoering. Bij het bestellen van alle opties van ons wensenlijstje drijft dat de prijs flink op. Renault belooft een actieradius van een zeer royale 625 kilometer.

De Skoda Elroq 85 is een zeer compleet totaalpakket. De scherpe basisprijs is vooral het resultaat van weglaten. Maar ook als je de auto aankleedt met alle upgradepakketten die wij graag willen hebben, blijft de prijs – zelfs inclusief stoelventilatie – keurig onder de 50.000 euro. Dat weten de Kia, Renault en Volvo hem niet na te doen! Nog meer plussen: 175 kW snelladen, een riant rijbereik van 579 kilometer (WLTP) en een hele grote kofferbak.

De Volvo EX30 Single Motor Extended Range heeft een krachtige elektromotor aan boord, maar die springt niet bijzonder efficiënt met de stroomvoorraad om. Daarnaast heeft de Volvo de kleinste batterij; het lukt 'm daarom niet om tussen twee laadbeurten 500 kilometer (of meer) af te leggen. Net als bij de Renault is stoelventilatie niet verkrijgbaar; met alle overige opties van ons wensenpakket komt de prijs nét boven de 50.000 euro uit. Zodra de Kia EV3 en Skoda Elroq in Nederland zijn, kan de Volvo EX30 daar wel eens flink last van gaan hebben ...

©Skoda

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.