Het moet de auto worden die volledig elektrisch rijden voor iedereen toegankelijk maakt: de Hyundai Inster. Deze nieuwkomer strijdt met auto's als de Dacia Spring en Citroën ë-C3, maar dan wel op geheel eigen wijze. Hyundai zet in op innovatie, technologie en vooral een slim en opvallend ruim interieur. Irwin van InstaAutoVlog mocht alvast even kennismaken.

Compacte buitenmaten, veelbelovend interieur

Hyundais langverwachte junior is met een lengte van 3,82 meter en een breedte én hoogte van 1,61 meter een auto die qua lengte korter is dan de Citroën ë-C3. Dankzij een 4 centimeter langere wielbasis is de Inster echter veelbelovend wat betreft het interieur. In vergelijking met de Dacia is hij wel 10 cm langer, zo'n 3 cm breder en net geen 10 centimeter hoger. De Inster lijkt hiermee in het A+-segment te opereren en zit qua formaat tussen een Hyundai i10 en i20 in.

Bekijk onderaan dit artikel een video van de Hyundai Inster.

Zelfverzekerd en stoer design

Bij onze eerste kennismaking met het model merken we dat het inderdaad een mooi formaat auto is die dankzij zijn hoogte en sterke design zelfverzekerd en stoer oogt. De Inster lijkt qua karakter op de Suzuki Ignis, wat mede door de dakrails wordt versterkt. We vinden vooral de koplampen en dagrijverlichting mooi, evenals Hyundais consistentie in het design middels de pixelverlichting, zowel voor als achter. Maar let op: dergelijke details behoren helaas niet tot standaarduitrusting.

Flexibele bagageruimte

De Inster beschikt over vijf deuren. De achterklep verschaft toegang tot minimaal 258 en maximaal 352 liter bagageruimte. Let wel: een aanzienlijk gedeelte hiervan vind je onder de vloer. Een sterke troef is echter de in lengte verschuifbare achterbank die de flexibele inhoud mogelijk maakt. Klap je deze in een verhouding van 50:50 neer, dan kun je maximaal een kuub aan spullen meenemen. En er is meer: als je ook beide voorstoelen neerklapt, past er zelfs een compleet eenpersoonsmatras in!

Riante vierzitter

En ook op de tweede zitrij is het goed toeven. We merken dat iemand met een lengte van 1,84 meter hier prima 'achter zichzelf' kan zitten. Zelfs met de achterbank helemaal naar voren is er voldoende ruimte, al is het met de achterbank helemaal naar achter uiteraard een stuk comfortabeler. Dan kunnen de benen bij wijze van spreken zelfs gestrekt worden. De hoek van de rugleuning kan voor extra comfort of ondersteuning worden aangepast en er is zelfs aan een usb-aansluiting gedacht. Een bijzonder feit is wel dat de Inster er alleen als vierzitter komt. Dat is een bewuste keuze van het merk en maakt onder andere de flexibiliteit en de 50:50-opstelling van de achterbank mogelijk.

Uiterst volwassen interieur

Voorin in de INSTER zien we een volwassen interieur. Het dashboard is degelijk gebouwd en opvallend fraai vormgegeven. Standaard zijn er twee displays: een digitaal instrumentarium en een 10,25-inch infotainmentsysteem. Dit systeem is standaard voorzien van navigatie, inclusief EV-routeplanning en Apple CarPlay/Android Auto-connectiviteit. Er heerst dus een digitaal sfeertje, maar voor tal van andere zaken – zoals de klimaatregeling, stoelverwarming en multimedia – zijn er hardwareschakelaars.

Comfortabele rijpositie

Het zitcomfort is daarnaast dik in orde. Het stuurwiel is – vrij uniek voor dit segment – zowel verticaal als axiaal verstelbaar, en dankzij een vlakke vloer is er genoeg been- en voetenruimte. Aan opbergvakken en zelfs tassenhaakjes is daarnaast ook geen gebrek. Het draadloos opladen van je telefoon is eveneens een optie.

Uitvoeringen en aandrijflijnen

De Inster komt in drie uitvoeringen:

Alle modellen hebben standaard een 11kW-boordlader en kunnen in 30 minuten van 10 naar 80 procent laden met een DC-lader.

Prijzen en conclusie

De opbouw van deze pakketten laat zien dat het leuke uiterlijk van de Inster, evenals de technologie, zeker niet standaard zijn. De prijzen zijn nog niet bekend, maar we rekenen op een instapprijs van onder de 25.000 euro. Het is te hopen dat een goed afgeladen Evolve-uitvoering niet boven de 30.000 euro uitkomt.

Hoe dan ook koop of lease je met de Hyundai Inster een mooi en modern totaalpakket dat volledig elektrisch rijden voor meerdere doelgroepen mogelijk moet maken. De combinatie van compacte buitenmaten, een verrassend ruim en flexibel interieur, en moderne technologie zorgen voor een interessante nieuwkomer in het elektrische A+ segment. 

Meer over de nieuwe Hyundai Inster weten en zien? Bekijk dan de video hieronder!

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.