Je moet het Elon Musk nageven: van alle zijn creaties (denk: een vlammenwerper, een Roadster en in de ogen van velen zelfs de Model 3) leek een uit RVS vervaardigde sci-fi pick-up truck het meest onrijp voor productie. Maar niets is minder waar. De Tesla Cybertruck ís er – en Irwin van InstaAutoVlog heeft Tesla's interpretatie van de American pick-up truck inmiddels uitgebreid bekeken.

Grappig genoeg is de Tesla Cybertruck niet de eerste volledig elektrische pick-up truck. In Amerika is het merk Rivian zeer succesvol met de R1T en zelfs Ford heeft de F-150 Lightning. Daarnaast komt Dodge later dit jaar met een elektrische RAM 1500 , heeft Chevrolet een Silverado EV op de planning staan en gaat GMC met de Sierra EV komen. En o ja, vergeet ook de Hummer EV niet! Ja, pick-up trucks zijn in het land dat meer fastfoodrestaurants dan stenen huizen heeft razend populair en in die goedlopende business wil ook Tesla zich mengen. 

De gemene deler van alle bovenstaande trucks? Het zijn 'gewoon trucks'. De Hummer en Rivian zijn weliswaar iets futuristischer, maar voor de rest zijn alle EV-trucks vrij traditioneel gevormd en gebouwd. Dat kunnen wij beter! moeten ze bij Tesla hebben gedacht en het resultaat was in 2019 – toen de Cybertruck als concept vehicle gepresenteerd werd – inderdaad op zijn zachtst gezegd opzienbarend. En dat is niet vreemd, want Musk en zijn team hebben zich voor het design laten inspireren door de film Blade Runner. 

©Irwin Versteegh - Duijnstee

Roestvrijstaal meets biljartlaken

Het meest opvallende aan de Cybertruck, uiteraard afgezien van het hoekige design (zelfs de achteruitrijspiegel heeft geen afgeronde hoeken ☝🏼), is toch wel het materiaal waaruit de Cybertruck is vervaardigd. Het is een door Tesla gepatenteerd roestvrijstaal dat ook voor de SpaceX-raketten wordt gebruikt. '30X Cold Rolled Stainless steel' noemt Tesla het zelf: het staal is minimaal 30 keer 'gerold' waardoor elke oneffenheid verdwijnt en het staal echt ijzersterk is (daarover verderop meer). Het is geen gemakkelijk proces, maar het resultaat mag er zijn: kaarsrechte panelen met een oppervlak zo glad als een biljartlaken.

©Irwin Versteegh - Duijnstee

Scherp en gloeiendheet

Het lastige proces is waarschijnlijk ook de reden dat diverse panelen her en der niet mooi aansluiten en dat de vele hoeken en scherpe randen een eventuele homologatie (👇🏼) in Europa onmogelijk kunnen maken. Kom je een voetganger tegen? Je snijdt hem bij wijze van spreken zo in tweeën. En pas op zomerse dagen ook op met tegen de auto aan leunen: ons eerste halfuurtje met de Cybertruck maakte direct duidelijk dat het ruwe RVS-jasje de warmte van de zomerzon goed vasthoudt.

Exoskelet en pantser

De Cybertruck beschikt over een exoskelet. Diverse exterieurpanelen maken samen met de accu onderdeel uit van het complete chassis. Uniek, zeer sterk, maar wellicht ook kostbaar en lastig in het geval van schade. Over schade gesproken: Tesla claimt dat het RVS-jasje bestand is tegen 9mm-kogels. Bovendien zijn de ramen gemaakt van zogenaamd Tesla Armor Glass. Dankzij een extra laag polycarbonaat is het raamwerk niet alleen idioot sterk, maar scoort het ook nog eens extra punten voor wat betreft geluidsisolatie.

©Irwin Versteegh - Duijnstee

Laadruimte en trekgewicht

Zeg pick-up truck en je zegt natuurlijk: laadruimte! Die is hier riant: er past maximaal 1700 liter aan bagage, boomstammen of mountainbikes in. Onder de laadvloer zit nog een extra opbergruimte. Het laadvermogen bedraagt dik 1100 kg. Ook zien we een stopcontact en daarmee kan de Cybertruck tot maar liefst 11,5 kW afgeven aan andere apparaten (waaronder andere EV's). Een flinke powerbank dus! Mooi is ook dat hij standaard over een zogenaamde tonneau-cover beschikt, een soort rolluik. Als deze cover eenmaal elektrisch is gesloten, kan het tot maximaal 135 kg aan gewicht (ver)dragen.

Zoals het een echte pick-up truck betaamt, mag er tot 5 ton achter worden gehangen. Al is dat voor de Nederlandse markt minder relevant, aangezien we hier – in combinatie met een BE-rijbewijs – maximaal 3,5 ton hanteren. 

©Irwin Versteegh - Duijnstee

©Irwin Versteegh - Duijnstee

Ook binnen heel veel opbergruimte

Gaan we aan boord van de Cybertruck, dan valt direct op dat de instap een stuk lager is dan bij al zijn concurrenten. En dat ondanks de 20 cm vrije bodemspeling die dankzij de slimme luchtvering tot maximaal 40 centimeter op te rekken is. Je stapt dan ook comfortabel – als in een Model Y - in en neemt plaats in een typisch (maar enorm!) Tesla-interieur. Met name voorin heb je behoorlijk veel zit- en opbergruimte en dat terwijl een Model X of Y op dat vlak al bepaald niet teleurstelt. Om dat even te illustreren: zo zijn de opbergvakken in de deurpanelen bij wijze van spreken net zo breed als de middentunnel in een Model 3 en is de ruimte onder de middenarmsteun groot en diep genoeg om een reisvoorraad frisdrank voor een compleet Amerikaans gezin in kwijt te kunnen.

©Irwin Versteegh - Duijnstee

Tesla-interieur

Wat er nog meer opvalt? Allereerst het immense 18 inch grote infotainment systeem, dat verder qua bediening en snufjes gelijk is aan dat van andere Tesla's. Daarnaast springt meteen het vrij compacte Yoke-stuurwiel in het oog. Dit stuur kenden we al uit de Model S en de Model X, maar het is in de Cybertruck meer dan ooit op zijn plek. Verderop lees je daar mee over.

Nemen we plaats op de tweede zitrij, dan gaat het er ook daar uiterst riant aan toe. Je zit comfortabel, verzuipt in de been- en hoofdruimte en hebt de beschikking over een eigen 8 inch infotainmentsysteem. Het gaafste is toch echter de mogelijkheid om de zitting van de achterbank omhoog te klappen. Dan krijg je een complete vlakke vloer waar je bijvoorbeeld gemakkelijk een paar grote honden kwijt kunt. 

©Irwin Versteegh - Duijnstee

Steer By Wire en vierwielsturing

Maar dan terug naar dat Yoke-stuur, want daarmee is iets bijzonders aan de hand. Zo beschikt de Cybertruck om te beginnen over steer-by-wire-technologie. Een fysieke verbinding tussen de wielen en het stuurwiel ontbreekt, en dat maakt het mogelijk dat er met de overbrenging gevarieerd kan worden. Rijd je bijvoorbeeld langzaam, ben je aan het manoeuvreren of sta je wellicht stil, dan is slechts één omwenteling – met beide handen aan de uiteindes – voldoende voor een maximale stuuruitslag. Overigens beschikt de Cybertruck voor extra wendbaarheid standaard over vierwielsturing. 

©Irwin Versteegh - Duijnstee

Optioneel met extra accu

De aandrijving is ook standaard op alle vier de wielen. Deze Dual Motor-instapper beschikt dan over 600 pk waarmee de 3 ton zware en immense kolos in 4,5 seconden naar de 100 km/u sprint. De power krijgt hij dan van een 120 kWh-accu waarmee een range van circa 450 kilometer mogelijk moet zijn. Het opladen gaat met een 3-Fase 11 kW boordlader – vrij magertjes als je het ons vraagt – en snelladen kan hij met maximaal 250 kW, al leert de praktijk dat er soms zelfs boven de 300 kW wordt gepiekt. 450 km niet genoeg? Dan kun je in de States opteren voor een range extender in de vorm van een extra batterij (à 16.000 dollar). Deze voegt dan ongeveer 200 km range toe, maar dat kost je dan wel laadruimte en laadvermogen.  

🤯 Is 600 pk niet voldoende? Dan is-ie er ook als TriMotor Cyberbeast met drie in plaats van twee motoren en een totaal vermogen van 816 pk en 1400 Nm trekkracht. Krankzinnige cijfers voor een dan ook echt totaal ridicule auto... die wel slechts 3 seconden nodig heeft om de 100 km/u te bereiken.

Leuk voor in de USA. Maar hier?

Ja, het net geen halfuurtje dat we aan de Cybertruck mochten snuffelen heeft absoluut duidelijk gemaakt dat Tesla de pick-up truck opnieuw heeft uitgevonden. Vooral leuk voor de mensen in de USA, want ondanks het revolutionaire ontwerp en productieproces is het voor ons in Europa eigenlijk een onhaalbare en onnodige machine. Te groot, lomp, zwaar en bovendien grof afgewerkt. We beschikken hier niet over drive thru's met een breedte van 3, 65 meter (geen grapje) bij een van onze 200.000 fastfoodrestaurants. En dan vergeten we voor het gemak nog maar de haast onmogelijke regelgeving waar deze auto door het gewicht en de ronduit scherpe en puntige hoeken van het plaatwerk tegenaan zal lopen. 

Op 26 januari kan de wereld aan de slag met Highguard. Het lijkt erop dat iedereen weet wat Highguard is, terwijl tegelijkertijd ook niemand precies weet wát Highguard nou precies is. In dit artikel zetten we dus uiteen wanneer je de game kunt spelen, en waarom deze titel van Wildlight Entertainment zoveel aandacht krijgt.

Releasedatrum van Highguard

Highguard is vanaf vandaag, 26 januari, rond 19:00 uur Nederlandse tijd beschikbaar op pc, PlayStation 5 en Xbox Series X en S. De exacte releasetijd is nog niet bekend, maar vermoedelijk zal de game rond die tijd op alle platforms beschikbaar worden.

Daarbij is het spel free-to-play, dus je hoeft niets te betalen om Highguard te spelen. Daarbij ondersteunt de game crossplay en cross-save, dus je kunt de game samen met vrienden op andere platforms spelen en je progressie op andere platforms meenemen. Het spel is niet te preloaden, maar vereist op pc in ieder geval 25 GB aan beschikbare opslagruimte.

Met de lancering van het spel zendt ontwikkelaar Wildlight Entertaiment om 19:00 uur Nederlandse tijd ook direct een zogenaamde Launch Showcase uit op YouTube - ook hieronder te bekijken. De studio belooft in deze showcase een ‘deepdive in de gameplay’ van Highguard te tonen, de contentplannen voor het eerste jaar uit de doeken te doen en nog ‘veel meer’. 

Wat is Highguard?

Aan team-based PvP heroshooters als Overwatch is geen gebrek, maar Highguard lijkt zich bij die groep te scharen. Het spel wordt ontwikkeld door Wildlight Entertainment, dat weer bestaat uit oud-ontwikkelaars van onder andere Titanfall en Apex Legends. Mensen die dus meer dan prima shooters in elkaar hebben gedraaid, waardoor de interesse toch ietwat gewekt wordt. 

Ieder team in de game bestaat uit drie zogenaamde Wardens, waarvoor verschillende personages gekozen kunnen worden. In de trailer zien we bijvoorbeeld een ridderachtige personage, die met een speciale vaardigheid elektrische stokken rond kan gooien. Ook is er een groot ijsmonster dat schijnbaar muren kan laten verschijnen, een soort cowboy met beestachtige klauwen en een personage dat met messen kan gooien. Ook heeft ieder personage schijnbaar toegang tot geweren om het vijandelijke team mee te bevechten.

Het doel van een potje is namelijk het vinden van de ‘Shieldbreaker’, een soort groot zwaard waarmee je de basis van de tegenstanders open kan breken en uiteindelijk overnemen. Wanneer dit lukt is het potje gewonnen. In de context van de game krijgt jouw team op die manier de controle over het continent. 

©Wildlight Entertainment

Waarom is er zoveel om Highguard te doen?

Wildlight positioneert de game in hun marketing als een “nieuw soort shooter”, maar veel spelers zijn op basis van de trailer nog niet overtuigd. Highguard doet qua opzet van de potjes wel een paar dingen anders dan hero-shooters als Overwatch en Marvel Rivals, maar zoals Concord in 2024 liet zien is de huidige markt voor dit subgenre binnen shooters redelijk verzadigd. Velen zijn simpelweg nog niet overtuigd dat Highguard daadwerkelijk iets vernieuwends met zich mee weet te brengen.

Dit valt ook te verwijten aan een opvallend gebrek aan marketing van de game. Zo’n anderhalve maand voor release hoorden we voor het eerst van Highguard, toen de trailer werd getoond als afsluiter van The Game Awards. Normaliter is de laatste aankondiging van die show een van de hoogtepunten, maar Highguard wist mensen niet te enthousiasmeren. 

De gesprekken rondom Highguard werden echter nog vreemder, toen opviel dat Wildlight geruime tijd niets meer plaatste op sociale media over de game. Na de initiële aankondiging van de game werd er wekenlang niets meer geplaatst op het X-account van Highguard, tot drie dagen voor launch - toen het bedrijf een countdown startte. Ook dit maakte het lastig om enthousiast te worden voor Highguard. 

©Wildlight Entertainment

In de afgelopen dagen doken er berichten en geruchten op die stelden dat Geoff Keighley - de presentator en oprichter van The Game Awards - Highguard specifiek had uitgekozen als afsluiter van The Game Awards, omdat hij hier wel iets in zag. Op 25 januari plaatste Keighley een gif op X, waarin John Hammond uit Jurassic Park zegt: “Over 48 uur accepteer ik jullie verontschuldigingen”. 

Natuurlijk gunnen we iedere game waar tijd en passie in heeft gezeten het beste, maar het is ook niet te ontkennen dat het verhaal rondom Highguard op zijn minst frappant te noemen is. Nou ja, vanaf 19:00 uur kunnen we het spel zelf onder handen nemen. Verwacht daarom binnenkort impressies op onze socials en ID.nl.

De Motorola G57 Power valt op in het segment van betaalbare smartphones, vooral vanwege zijn grote uithoudingsvermogen. De adviesprijs is 250 euro en dat betekent dat je wel wat consessies doet - maar níet op batterijduur en robuustheid.

Om met dat laatste te beginnen: de Motorola Moto G57 Power beschikt namelijk over een riante batterij van 7.000 mAh. Hoewel het toestel met 210 gram en een dikte van 8,6 mm iets zwaarder aanvoelt dan concurrenten, blijft het ontwerp dankzij de afwerking van veganistisch leer prettig hanteerbaar. Motorola kiest daarnaast voor een vertrouwde ontwerptaal met opvallende Pantone-kleuren zoals Regatta en Corsair. Ondanks de kunststof behuizing blijft de bouwkwaliteit robuust; het beschikt over een MIL-STD-810H-certificering en IP64-classificatie, wat bescherming biedt tegen vallen, stof en waterspatten.

Het 6,72-inch lcd-scherm levert met zijn Full HD-resolutie en 120Hz-beeldverversing een vloeiende ervaring en een fijne piekhelderheid van 1.050 nits. De kleuren ogen bovendien levendig genoeg voor films, series en games. Verder is het display beschermd met Gorilla Glass 7i en kun je het met natte vingers blijven bedienen door de Water Touch-technologie. De Moto G57 beschikt tot slot over een audiojack (wow!), usb-c-poort en ondersteuning voor Dolby Atmos. De dikke onderrand is eigenlijk het enige visuele minpunt aan het design.

©Wesley Akkerman

©Wesley Akkerman

Onderscheidende batterijduur

De Moto G57 Power onderscheidt zich zoals gezegd door een enorme 7.000 mAh-batterij, die bij gemiddeld gebruik moeiteloos drie dagen meegaat. Zelfs bij intensief gebruik, zoals streamen en gamen, blijft er na een volle dag vaak nog zo'n veertig procent over (maar ook dat is natuurlijk afhankelijk van hoeveel je verder doet, maar toch). En dankzij de redelijke oplaadsnelheid van 33 watt kun je het toestel in principe met iets meer dan een uur volledig opladen. Hecht je dus waarde aan een smartphone die lang meegaat, dan zal deze specialisatie je bevallen.

Onder de motorkap zit de nieuwe Snapdragon 6s Gen 4-processor, een zuinige chip die vlot genoeg is voor dagelijks gebruik en multitasking. Met 8 GB werkgeheugen loopt alles soepel, en ook een aantal populaire games draaien prima op gemiddelde instellingen zonder dat het toestel warm wordt. In combinatie met de forse accu en 128 GB uitbreidbare opslag voelt de Motorola Moto G57 Power aan als een nuchter, praktisch toestel dat doet wat het moet doen.

©Wesley Akkerman

©Wesley Akkerman

Prima software en camera's, maar…

De Motorola Moto G57 Power draait verder op Android 16 (nu de meest recente versie) met de verfijnde Hello UI. Het is een schone en opgeruimde ervaring met handige extra's zoals de voor velen bekende Moto-gebaren voor de zaklamp en camera. Qua ervaring heeft Motorola de animaties wat verbeterd (die zijn nu wat soepeler), maar het updatebeleid laat nog wat wensen over. Voor 250 euro kun je niet alles verwachten, maar één enkele Android-upgrade is wel karig. Daardoor is de kans groot dat je sneller dan gehoopt weer aan een nieuwe telefoon toe bent..

De cameraopstelling tot slot wordt geleid door een 50 MP Sony-hoofdsensor die bij goed daglicht verrassend natuurlijke kleuren en details vastlegt. Hoewel de 8 MP ultragroothoeklens minder presteert en foto's bij weinig licht wat zachter worden, zijn de resultaten voor deze prijsklasse best te pruimen. De selfiecamera blinkt uit in realistische huidtinten. Het camerasysteem is desondanks geen hoogvlieger, maar ook hier moeten we rekening houden met de prijs en het marktsegment. De camera's zijn duidelijk niet de prioriteit bij dit toestel.

Motorola Moto G57 Power kopen?

Ben je op zoek naar een smartphone met een maximale accuduur, dan is de Motorola Moto G57 Power een uitstekende keuze. Met zijn gigantische 7000 mAh-batterij en de efficiënte Snapdragon-chipset zet het toestel een fijne standaard in het budgetsegment. De camera en het beperkte updatebeleid zijn duidelijk zwakkere punten, maar het robuuste ontwerp en de schone Android-ervaring maken veel goed. Al met al is de G57 Power een nuchtere, betrouwbare smartphone voor wie niet telkens naar de oplader wil grijpen.