Je moet het Elon Musk nageven: van alle zijn creaties (denk: een vlammenwerper, een Roadster en in de ogen van velen zelfs de Model 3) leek een uit RVS vervaardigde sci-fi pick-up truck het meest onrijp voor productie. Maar niets is minder waar. De Tesla Cybertruck ís er – en Irwin van InstaAutoVlog heeft Tesla's interpretatie van de American pick-up truck inmiddels uitgebreid bekeken.

Grappig genoeg is de Tesla Cybertruck niet de eerste volledig elektrische pick-up truck. In Amerika is het merk Rivian zeer succesvol met de R1T en zelfs Ford heeft de F-150 Lightning. Daarnaast komt Dodge later dit jaar met een elektrische RAM 1500 , heeft Chevrolet een Silverado EV op de planning staan en gaat GMC met de Sierra EV komen. En o ja, vergeet ook de Hummer EV niet! Ja, pick-up trucks zijn in het land dat meer fastfoodrestaurants dan stenen huizen heeft razend populair en in die goedlopende business wil ook Tesla zich mengen. 

De gemene deler van alle bovenstaande trucks? Het zijn 'gewoon trucks'. De Hummer en Rivian zijn weliswaar iets futuristischer, maar voor de rest zijn alle EV-trucks vrij traditioneel gevormd en gebouwd. Dat kunnen wij beter! moeten ze bij Tesla hebben gedacht en het resultaat was in 2019 – toen de Cybertruck als concept vehicle gepresenteerd werd – inderdaad op zijn zachtst gezegd opzienbarend. En dat is niet vreemd, want Musk en zijn team hebben zich voor het design laten inspireren door de film Blade Runner. 

©Irwin Versteegh - Duijnstee

Roestvrijstaal meets biljartlaken

Het meest opvallende aan de Cybertruck, uiteraard afgezien van het hoekige design (zelfs de achteruitrijspiegel heeft geen afgeronde hoeken ☝🏼), is toch wel het materiaal waaruit de Cybertruck is vervaardigd. Het is een door Tesla gepatenteerd roestvrijstaal dat ook voor de SpaceX-raketten wordt gebruikt. '30X Cold Rolled Stainless steel' noemt Tesla het zelf: het staal is minimaal 30 keer 'gerold' waardoor elke oneffenheid verdwijnt en het staal echt ijzersterk is (daarover verderop meer). Het is geen gemakkelijk proces, maar het resultaat mag er zijn: kaarsrechte panelen met een oppervlak zo glad als een biljartlaken.

©Irwin Versteegh - Duijnstee

Scherp en gloeiendheet

Het lastige proces is waarschijnlijk ook de reden dat diverse panelen her en der niet mooi aansluiten en dat de vele hoeken en scherpe randen een eventuele homologatie (👇🏼) in Europa onmogelijk kunnen maken. Kom je een voetganger tegen? Je snijdt hem bij wijze van spreken zo in tweeën. En pas op zomerse dagen ook op met tegen de auto aan leunen: ons eerste halfuurtje met de Cybertruck maakte direct duidelijk dat het ruwe RVS-jasje de warmte van de zomerzon goed vasthoudt.

Exoskelet en pantser

De Cybertruck beschikt over een exoskelet. Diverse exterieurpanelen maken samen met de accu onderdeel uit van het complete chassis. Uniek, zeer sterk, maar wellicht ook kostbaar en lastig in het geval van schade. Over schade gesproken: Tesla claimt dat het RVS-jasje bestand is tegen 9mm-kogels. Bovendien zijn de ramen gemaakt van zogenaamd Tesla Armor Glass. Dankzij een extra laag polycarbonaat is het raamwerk niet alleen idioot sterk, maar scoort het ook nog eens extra punten voor wat betreft geluidsisolatie.

©Irwin Versteegh - Duijnstee

Laadruimte en trekgewicht

Zeg pick-up truck en je zegt natuurlijk: laadruimte! Die is hier riant: er past maximaal 1700 liter aan bagage, boomstammen of mountainbikes in. Onder de laadvloer zit nog een extra opbergruimte. Het laadvermogen bedraagt dik 1100 kg. Ook zien we een stopcontact en daarmee kan de Cybertruck tot maar liefst 11,5 kW afgeven aan andere apparaten (waaronder andere EV's). Een flinke powerbank dus! Mooi is ook dat hij standaard over een zogenaamde tonneau-cover beschikt, een soort rolluik. Als deze cover eenmaal elektrisch is gesloten, kan het tot maximaal 135 kg aan gewicht (ver)dragen.

Zoals het een echte pick-up truck betaamt, mag er tot 5 ton achter worden gehangen. Al is dat voor de Nederlandse markt minder relevant, aangezien we hier – in combinatie met een BE-rijbewijs – maximaal 3,5 ton hanteren. 

©Irwin Versteegh - Duijnstee

©Irwin Versteegh - Duijnstee

Ook binnen heel veel opbergruimte

Gaan we aan boord van de Cybertruck, dan valt direct op dat de instap een stuk lager is dan bij al zijn concurrenten. En dat ondanks de 20 cm vrije bodemspeling die dankzij de slimme luchtvering tot maximaal 40 centimeter op te rekken is. Je stapt dan ook comfortabel – als in een Model Y - in en neemt plaats in een typisch (maar enorm!) Tesla-interieur. Met name voorin heb je behoorlijk veel zit- en opbergruimte en dat terwijl een Model X of Y op dat vlak al bepaald niet teleurstelt. Om dat even te illustreren: zo zijn de opbergvakken in de deurpanelen bij wijze van spreken net zo breed als de middentunnel in een Model 3 en is de ruimte onder de middenarmsteun groot en diep genoeg om een reisvoorraad frisdrank voor een compleet Amerikaans gezin in kwijt te kunnen.

©Irwin Versteegh - Duijnstee

Tesla-interieur

Wat er nog meer opvalt? Allereerst het immense 18 inch grote infotainment systeem, dat verder qua bediening en snufjes gelijk is aan dat van andere Tesla's. Daarnaast springt meteen het vrij compacte Yoke-stuurwiel in het oog. Dit stuur kenden we al uit de Model S en de Model X, maar het is in de Cybertruck meer dan ooit op zijn plek. Verderop lees je daar mee over.

Nemen we plaats op de tweede zitrij, dan gaat het er ook daar uiterst riant aan toe. Je zit comfortabel, verzuipt in de been- en hoofdruimte en hebt de beschikking over een eigen 8 inch infotainmentsysteem. Het gaafste is toch echter de mogelijkheid om de zitting van de achterbank omhoog te klappen. Dan krijg je een complete vlakke vloer waar je bijvoorbeeld gemakkelijk een paar grote honden kwijt kunt. 

©Irwin Versteegh - Duijnstee

Steer By Wire en vierwielsturing

Maar dan terug naar dat Yoke-stuur, want daarmee is iets bijzonders aan de hand. Zo beschikt de Cybertruck om te beginnen over steer-by-wire-technologie. Een fysieke verbinding tussen de wielen en het stuurwiel ontbreekt, en dat maakt het mogelijk dat er met de overbrenging gevarieerd kan worden. Rijd je bijvoorbeeld langzaam, ben je aan het manoeuvreren of sta je wellicht stil, dan is slechts één omwenteling – met beide handen aan de uiteindes – voldoende voor een maximale stuuruitslag. Overigens beschikt de Cybertruck voor extra wendbaarheid standaard over vierwielsturing. 

©Irwin Versteegh - Duijnstee

Optioneel met extra accu

De aandrijving is ook standaard op alle vier de wielen. Deze Dual Motor-instapper beschikt dan over 600 pk waarmee de 3 ton zware en immense kolos in 4,5 seconden naar de 100 km/u sprint. De power krijgt hij dan van een 120 kWh-accu waarmee een range van circa 450 kilometer mogelijk moet zijn. Het opladen gaat met een 3-Fase 11 kW boordlader – vrij magertjes als je het ons vraagt – en snelladen kan hij met maximaal 250 kW, al leert de praktijk dat er soms zelfs boven de 300 kW wordt gepiekt. 450 km niet genoeg? Dan kun je in de States opteren voor een range extender in de vorm van een extra batterij (à 16.000 dollar). Deze voegt dan ongeveer 200 km range toe, maar dat kost je dan wel laadruimte en laadvermogen.  

🤯 Is 600 pk niet voldoende? Dan is-ie er ook als TriMotor Cyberbeast met drie in plaats van twee motoren en een totaal vermogen van 816 pk en 1400 Nm trekkracht. Krankzinnige cijfers voor een dan ook echt totaal ridicule auto... die wel slechts 3 seconden nodig heeft om de 100 km/u te bereiken.

Leuk voor in de USA. Maar hier?

Ja, het net geen halfuurtje dat we aan de Cybertruck mochten snuffelen heeft absoluut duidelijk gemaakt dat Tesla de pick-up truck opnieuw heeft uitgevonden. Vooral leuk voor de mensen in de USA, want ondanks het revolutionaire ontwerp en productieproces is het voor ons in Europa eigenlijk een onhaalbare en onnodige machine. Te groot, lomp, zwaar en bovendien grof afgewerkt. We beschikken hier niet over drive thru's met een breedte van 3, 65 meter (geen grapje) bij een van onze 200.000 fastfoodrestaurants. En dan vergeten we voor het gemak nog maar de haast onmogelijke regelgeving waar deze auto door het gewicht en de ronduit scherpe en puntige hoeken van het plaatwerk tegenaan zal lopen. 

Wat maakt een mesh wifi systeem de allerbeste van het jaar? Natuurlijk, je kunt afgaan op specificaties, maar die zeggen niet alles. Je hebt veel meer aan eerlijke reviews. Het TP-Link Deco BE25 Smart Mesh WiFi 7-systeem is door consumenten op Kieskeurig.nl verkozen tot Best Reviewed van het Jaar 2025 in de categorie routers. Wat deze router zo bijzonder maakt, lees je in dit artikel.

Partnerbijdrage - in samenwerking met TP-Link

Best Reviewed 2025: de strengste jury van Nederland

Op Kieskeurig.nl delen elke dag duizenden mensen eerlijke ervaringen met producten die ze écht gebruiken. Die collectieve feedback vormt de basis voor de Best Reviewed‑awards: producten die zich het hele jaar lang in de praktijk hebben bewezen en keer op keer hoge tevredenheid laten zien bij echte gebruikers. Het gaat dus niet om mooie beloftes en marketingtaal, maar om wat mensen dagelijks merken in de praktijk: is het apparaat betrouwbaar? Doet het wat het moet doen? Is het makkelijk in gebruik? De strengste jury van Nederland heeft gesproken: in de categorie Routers werd de TP‑Link Deco BE25 Smart Mesh WiFi 7 uitgeroepen tot dé favoriet van 2025.

Wat maakt de TP-Link Deco BE25 zo bijzonder?

Wat dit mesh-systeem technisch zo aantrekkelijk maakt, is de combinatie van moderne wifi-technologie en slimme netwerkfuncties. De TP-Link Deco BE25 ondersteunt Dual-Band WiFi 7 met een gecombineerde snelheid tot 3,6 Gbps, waardoor bandbreedte-intensieve toepassingen zoals 4K-streaming en online gaming soepel verlopen. Elke unit is bovendien voorzien van twee 2,5 Gbps-bekabelde poorten, wat zorgt voor maximale doorvoercapaciteit en flexibele aansluitmogelijkheden voor bijvoorbeeld een NAS, pc of gameconsole.

Een ander sterk punt is de mogelijkheid tot gecombineerde bekabelde en draadloze backhaul: dit zorgt ervoor dat de verbinding tussen de verschillende wifi-punten niet alleen snel, maar ook uiterst stabiel is, met minder latentie. Dankzij Multi-Link Operation (MLO) wordt data via meerdere frequentiebanden en kanalen tegelijk verzonden, wat zowel de betrouwbaarheid als de snelheid van het netwerk ten goede komt.

Daarnaast zorgt AI-gestuurde roaming ervoor dat je apparaten automatisch verbinden met het sterkste wifi-punt, zonder dat je daar iets voor hoeft te doen. Met TP-Link HomeShield beschik je over uitgebreide netwerkbeveiliging, waaronder realtime IoT-beveiliging en ouderlijk toezicht. Tot slot is het systeem universeel compatibel met alle internetproviders, modems én eerdere Deco-modellen, zodat je eenvoudig kunt uitbreiden of upgraden.

Dankzij deze optelsom van slimme functies is de TP-Link Deco BE25 een toekomstbestendige keuze voor iedereen die thuis wil genieten van stabiele, snelle en veilige wifi overal in huis.

©TP-Link

TP-Link Deco BE25: waarom gebruikers zo tevreden zijn

De titel Best Reviewed van het Jaar 2025 is gebaseerd op wat gebruikers in het dagelijks gebruik écht belangrijk vinden: betrouwbaarheid, gebruiksgemak en prestaties. Juist op die vlakken scoort dit mesh-systeem keer op keer hoog.

Dat begint al met het installatieproces. Gebruikers geven aan dat het instellen van de set bijzonder eenvoudig is. "De installatie was erg eenvoudig dankzij de intuïtieve Deco-app, waarbij het systeem binnen een paar minuten operationeel was." Ook de snelheid en prestaties vallen in de smaak. De reacties liegen er niet om: "Ik was gelijk onder de indruk van de snelheid, op sommige plekken in huis haal ik met gemak 400 Mbps." En: "De snelheid is werkelijk top: zelfs in de verste hoeken van het huis blijft de verbinding stabiel en razendsnel."

Dat is mede te danken aan de sterke mesh-dekking en de soepele roaming tussen de units. Een gebruiker vat het krachtig samen: "De mesh WiFi zorgt voor een sterke en stabiele verbinding in het hele huis. Zelfs op zolder blijft de snelheid hoog en zonder haperingen." Anderen merken op dat apparaten automatisch overschakelen naar het dichtstbijzijnde wifi-punt: "Alle apparaten melden zich netjes aan bij het punt dat het dichtste in de buurt is. Telefoons schakelen vloeiend over."

De algehele gebruikservaring wordt bovendien als zeer positief ervaren. Niet alleen vanwege de prestaties, maar ook dankzij de handige app-functies. "Overal in huis een stabiele verbinding. De app biedt handige functies zoals apparaatbeheer en statusweergave," aldus een reviewer. En over de nieuwe WiFi 7-technologie zegt iemand: "Dankzij WiFi 7 profiteer je van extreem hoge doorvoersnelheden en minimale latency, ideaal voor gamen, streamen en zware downloads."

Hoewel er hier en daar kleine opmerkingen zijn - zoals dat de snelheidswinst van WiFi 7 niet altijd zichtbaar is op oudere apparaten - overheerst de positieve toon duidelijk. Wat consumenten vooral waarderen, is hoe de TP-Link Deco BE25 hun wifi-ervaring in huis structureel verbetert: minder uitval, meer snelheid en stabiel internet in elke ruimte. Dat maakt het tot een set waar je echt op kunt bouwen.

©TP-Link

Een eerlijk oordeel

De TP‑Link Deco BE25 combineert technische kracht met eenvoud en gebruiksgemak - precies wat veel consumenten zoeken in hun thuisnetwerk. Door de combinatie van snelle prestaties, brede dekking en een intuïtieve app‑gestuurde installatie verdient dit systeem de titel Best Reviewed van het Jaar 2025. Of je nu een groot huis hebt, meerdere apparaten tegelijk gebruikt of gewoon een stabielere en snellere wifi‑ervaring wilt: de TP-Link Deco BE25 is volgens gebruikers een uitstekende keuze.

Ontdek de TP‑Link Deco BE25 op Kieskeurig.nl

Achtpotige mottenballen, levende huidplooien en gemuteerde pelikanen: in het ‘schattige’ Reanimal kom je het allemaal tegen. Gelukkig sta je er niet alleen voor, want je kunt er voor kiezen om samen met een medespeler via coöp dit levende schilderij in te duiken - al is het resultaat vooral dat je sámen geen snars van het verhaal snapt.

Het Zweedse Tarsier Studios heeft al even geoefend met het concept van Reanimal. De game heeft namelijk een hoop weg van hun vorige games, Little Nightmares 1 en 2: ook hier wandel je door een stel surrealistische, levende horrorschilderijen.

Hoewel het niet letterlijk om een schilderij gaat, kan ik het gevoel niet anders beschrijven. Je beweegt je door een reeks prachtige omgevingen gevuld met bizarre monsters, die vooral de logica volgen van nachtmerries en kinderangsten. Reanimal lijkt in de verte wel een verhaal te willen vertellen, maar Tarsier beseft dondersgoed dat minimalisme het alleen maar griezeliger maakt.

Simpel doch effectief

De mist hangt over het waterlichaam. Er zit een kind in een bootje. Als je aan de knoppen zit te morren, heb je door dat jij het kind bestuurt - tijd om naar dat rode licht in de verte te varen. Als je dichterbij komt, blijkt het een boei te zijn, met daarnaast spartelend in het water een vriendje. Ze klimt bij je in de boot. Als je een tweede controller aansluit of online speelt, is dit je coöp-partner. Zo niet, dan blijft het een computergestuurde vriend die vooral gezelschap biedt.

Terwijl je samen van boei naar boei vaart, doemt er in de verte een rotspartij op. Oh, die ziet er groot uit. Wacht, die is écht groot! Als je eenmaal bij het strand komt, ram je je bootje het zand in. Zo, die ligt lekker stevig.

Als je een dichte deur tegenkomt, snap je als gamer wel wat je missie is: zoek maar naar een sleutel. Vervolgens blijf je zonder echte reden maar een pad volgen, al kom je er gaandeweg achter dat je andere kinderen probeert te redden van monsters.

©THQ Nordiq/Tarsier Studios

Een versleten screenshotknop

Het verhaal staat dus niet echt voorop - en eerlijk gezegd staat diepgaande gameplay óók niet echt voorop. Maar wat maakt deze game dan in godsnaam zo indrukwekkend? Dat komt allemaal neer op fenomenaal ontworpen omgevingen en geniaal ontworpen monsters.

Het helpt daarbij dat Reanimal een ontzettend goed gevoel van schaal weet over te brengen: je voelt je piepklein, en grote dingen in de spelwereld voelen gigantisch. Daar komt ook een sterk staaltje camerawerk bij kijken. Op precies de juiste momenten wordt de camera naar achteren getrokken om te onthullen dat er in de achtergrond al de hele tijd een of ander gemuteerd boerderijdier op je ligt te wachten.

Op de PlayStation 5, waar we de game op hebben gespeeld, ziet Reanimal er prachtig uit. Op een zeldzame lelijke texture na is het spel gevuld met visuele meesterwerkjes. Je kunt op ieder willekeurig moment een screenshot maken, en het bij wijze van spreken inlijsten en ophangen. In vijf uur speeltijd heb ik 108 screenshots gemaakt, mede vanwege de mooie lichtinval.

Previous slideNext slide

Niet meer dan een middag

Daar is dan ook meteen het grootste struikelblok: in vijf uurtjes was ik wel door de game heen, terwijl ik het best rustig aan deed. Het spel gaat voor vier tientjes over de toonbank - toch best een hoge prijs voor zo’n korte game. In coöp doe je er misschien nog iets langer over, maar ik zou er niet op rekenen.

In de omgeving zijn er nog enige collectibles te vinden: posters met concept art en dierenmaskers, waar je je personages mee kan aankleden. Dat is best leuk, want die art is belachelijk mooi en die maskers worden steeds absurder. Gelukkig spat de kwaliteit er wel van af, want iedere omgeving is een kunstwerk op zich.

©Tarsier Studios/Tijn Kranen

Lekker rondkijken

Om nog even op die coöp-gameplay terug te komen: we hebben hier niet te maken met een game als Portal 2, waarbij de puzzels zijn gebouwd om als duo op te lossen. Hoewel de functie een van de selling points is, heb je absoluut geen tweede speler nódig.

De coöp-modus is zowel online als lokaal beschikbaar, al is er geen matchmaking. Je moet de lobbycode invoeren van de persoon met wie je wil spelen, dus met een vreemdeling spelen is er niet bij. We hebben de functie daardoor niet uitvoerig kunnen testen, maar het lijkt prima te werken.

Voor de puzzels heb je ook geen twee sets hersenen nodig: het zijn vrij simpele puzzels die er vooral voor zorgen dat je aandacht naar de mooie locaties getrokken wordt. Ingewikkelder hoeft het ook niet te zijn, want als je echt je hersens had moeten gaan kraken, dan had het die melancholische droomsfeer misschien wel kapotgemaakt.

©Tarsier Studios/Tijn Kranen

Hypnotiserend

Tarsier Studios weet precies wat Reanimal moet zijn: hypnotiserend, surrealistisch, schattig en tegelijkertijd doodeng. Het minimalistische verhaal is lastig te volgen, maar de gevoelens raken wél - al is het einde wat abrupt. Het grijpt je niet bij de keel, maar glijdt langzaam om je strot heen en knijpt zonder dat je het doorhebt.

Het voelt als de vreemdste plekken uit Silent Hill, of de Dark Place uit Alan Wake 2, maar het heeft ook weer wat weg van Coraline en Guillermo Del Toro’s Pinocchio. Het deed me misschien nog het meest denken aan deze concept trailer van Silent Hills, een game die helaas nooit het daglicht heeft mogen zien.

Stel je voor dat je door een bioscoop heen loopt, waar een dood (of gehypnotiseerd) publiek zit te kijken naar iets dat je alleen kan vergelijken met de videoband uit The Ring. Als je naar buiten komt, staat er een grote spinachtige man met een ijscowagen op je te wachten om je op te grissen. Als je eenmaal aan hem bent ontsnapt, wordt je geconfronteerd met de volgende griezelige omgeving en een nieuw, prachtig, tragisch en doodeng gemuteerd monster. In Reanimal snap je misschien niet precies wat er gebeurt, maar je gaat het zeker niet vergeten.

Reanimal is vanaf 13 februari verkrijgbaar voor PlayStation 5, Xbox Series-consoles, Nintendo Switch 2 en pc. Voor deze review is de game op PlayStation 5 gespeeld.