Je moet het Elon Musk nageven: van alle zijn creaties (denk: een vlammenwerper, een Roadster en in de ogen van velen zelfs de Model 3) leek een uit RVS vervaardigde sci-fi pick-up truck het meest onrijp voor productie. Maar niets is minder waar. De Tesla Cybertruck ís er – en Irwin van InstaAutoVlog heeft Tesla's interpretatie van de American pick-up truck inmiddels uitgebreid bekeken.

Grappig genoeg is de Tesla Cybertruck niet de eerste volledig elektrische pick-up truck. In Amerika is het merk Rivian zeer succesvol met de R1T en zelfs Ford heeft de F-150 Lightning. Daarnaast komt Dodge later dit jaar met een elektrische RAM 1500 , heeft Chevrolet een Silverado EV op de planning staan en gaat GMC met de Sierra EV komen. En o ja, vergeet ook de Hummer EV niet! Ja, pick-up trucks zijn in het land dat meer fastfoodrestaurants dan stenen huizen heeft razend populair en in die goedlopende business wil ook Tesla zich mengen. 

De gemene deler van alle bovenstaande trucks? Het zijn 'gewoon trucks'. De Hummer en Rivian zijn weliswaar iets futuristischer, maar voor de rest zijn alle EV-trucks vrij traditioneel gevormd en gebouwd. Dat kunnen wij beter! moeten ze bij Tesla hebben gedacht en het resultaat was in 2019 – toen de Cybertruck als concept vehicle gepresenteerd werd – inderdaad op zijn zachtst gezegd opzienbarend. En dat is niet vreemd, want Musk en zijn team hebben zich voor het design laten inspireren door de film Blade Runner. 

©Irwin Versteegh - Duijnstee

Roestvrijstaal meets biljartlaken

Het meest opvallende aan de Cybertruck, uiteraard afgezien van het hoekige design (zelfs de achteruitrijspiegel heeft geen afgeronde hoeken ☝🏼), is toch wel het materiaal waaruit de Cybertruck is vervaardigd. Het is een door Tesla gepatenteerd roestvrijstaal dat ook voor de SpaceX-raketten wordt gebruikt. '30X Cold Rolled Stainless steel' noemt Tesla het zelf: het staal is minimaal 30 keer 'gerold' waardoor elke oneffenheid verdwijnt en het staal echt ijzersterk is (daarover verderop meer). Het is geen gemakkelijk proces, maar het resultaat mag er zijn: kaarsrechte panelen met een oppervlak zo glad als een biljartlaken.

©Irwin Versteegh - Duijnstee

Scherp en gloeiendheet

Het lastige proces is waarschijnlijk ook de reden dat diverse panelen her en der niet mooi aansluiten en dat de vele hoeken en scherpe randen een eventuele homologatie (👇🏼) in Europa onmogelijk kunnen maken. Kom je een voetganger tegen? Je snijdt hem bij wijze van spreken zo in tweeën. En pas op zomerse dagen ook op met tegen de auto aan leunen: ons eerste halfuurtje met de Cybertruck maakte direct duidelijk dat het ruwe RVS-jasje de warmte van de zomerzon goed vasthoudt.

Exoskelet en pantser

De Cybertruck beschikt over een exoskelet. Diverse exterieurpanelen maken samen met de accu onderdeel uit van het complete chassis. Uniek, zeer sterk, maar wellicht ook kostbaar en lastig in het geval van schade. Over schade gesproken: Tesla claimt dat het RVS-jasje bestand is tegen 9mm-kogels. Bovendien zijn de ramen gemaakt van zogenaamd Tesla Armor Glass. Dankzij een extra laag polycarbonaat is het raamwerk niet alleen idioot sterk, maar scoort het ook nog eens extra punten voor wat betreft geluidsisolatie.

©Irwin Versteegh - Duijnstee

Laadruimte en trekgewicht

Zeg pick-up truck en je zegt natuurlijk: laadruimte! Die is hier riant: er past maximaal 1700 liter aan bagage, boomstammen of mountainbikes in. Onder de laadvloer zit nog een extra opbergruimte. Het laadvermogen bedraagt dik 1100 kg. Ook zien we een stopcontact en daarmee kan de Cybertruck tot maar liefst 11,5 kW afgeven aan andere apparaten (waaronder andere EV's). Een flinke powerbank dus! Mooi is ook dat hij standaard over een zogenaamde tonneau-cover beschikt, een soort rolluik. Als deze cover eenmaal elektrisch is gesloten, kan het tot maximaal 135 kg aan gewicht (ver)dragen.

Zoals het een echte pick-up truck betaamt, mag er tot 5 ton achter worden gehangen. Al is dat voor de Nederlandse markt minder relevant, aangezien we hier – in combinatie met een BE-rijbewijs – maximaal 3,5 ton hanteren. 

©Irwin Versteegh - Duijnstee

©Irwin Versteegh - Duijnstee

Ook binnen heel veel opbergruimte

Gaan we aan boord van de Cybertruck, dan valt direct op dat de instap een stuk lager is dan bij al zijn concurrenten. En dat ondanks de 20 cm vrije bodemspeling die dankzij de slimme luchtvering tot maximaal 40 centimeter op te rekken is. Je stapt dan ook comfortabel – als in een Model Y - in en neemt plaats in een typisch (maar enorm!) Tesla-interieur. Met name voorin heb je behoorlijk veel zit- en opbergruimte en dat terwijl een Model X of Y op dat vlak al bepaald niet teleurstelt. Om dat even te illustreren: zo zijn de opbergvakken in de deurpanelen bij wijze van spreken net zo breed als de middentunnel in een Model 3 en is de ruimte onder de middenarmsteun groot en diep genoeg om een reisvoorraad frisdrank voor een compleet Amerikaans gezin in kwijt te kunnen.

©Irwin Versteegh - Duijnstee

Tesla-interieur

Wat er nog meer opvalt? Allereerst het immense 18 inch grote infotainment systeem, dat verder qua bediening en snufjes gelijk is aan dat van andere Tesla's. Daarnaast springt meteen het vrij compacte Yoke-stuurwiel in het oog. Dit stuur kenden we al uit de Model S en de Model X, maar het is in de Cybertruck meer dan ooit op zijn plek. Verderop lees je daar mee over.

Nemen we plaats op de tweede zitrij, dan gaat het er ook daar uiterst riant aan toe. Je zit comfortabel, verzuipt in de been- en hoofdruimte en hebt de beschikking over een eigen 8 inch infotainmentsysteem. Het gaafste is toch echter de mogelijkheid om de zitting van de achterbank omhoog te klappen. Dan krijg je een complete vlakke vloer waar je bijvoorbeeld gemakkelijk een paar grote honden kwijt kunt. 

©Irwin Versteegh - Duijnstee

Steer By Wire en vierwielsturing

Maar dan terug naar dat Yoke-stuur, want daarmee is iets bijzonders aan de hand. Zo beschikt de Cybertruck om te beginnen over steer-by-wire-technologie. Een fysieke verbinding tussen de wielen en het stuurwiel ontbreekt, en dat maakt het mogelijk dat er met de overbrenging gevarieerd kan worden. Rijd je bijvoorbeeld langzaam, ben je aan het manoeuvreren of sta je wellicht stil, dan is slechts één omwenteling – met beide handen aan de uiteindes – voldoende voor een maximale stuuruitslag. Overigens beschikt de Cybertruck voor extra wendbaarheid standaard over vierwielsturing. 

©Irwin Versteegh - Duijnstee

Optioneel met extra accu

De aandrijving is ook standaard op alle vier de wielen. Deze Dual Motor-instapper beschikt dan over 600 pk waarmee de 3 ton zware en immense kolos in 4,5 seconden naar de 100 km/u sprint. De power krijgt hij dan van een 120 kWh-accu waarmee een range van circa 450 kilometer mogelijk moet zijn. Het opladen gaat met een 3-Fase 11 kW boordlader – vrij magertjes als je het ons vraagt – en snelladen kan hij met maximaal 250 kW, al leert de praktijk dat er soms zelfs boven de 300 kW wordt gepiekt. 450 km niet genoeg? Dan kun je in de States opteren voor een range extender in de vorm van een extra batterij (à 16.000 dollar). Deze voegt dan ongeveer 200 km range toe, maar dat kost je dan wel laadruimte en laadvermogen.  

🤯 Is 600 pk niet voldoende? Dan is-ie er ook als TriMotor Cyberbeast met drie in plaats van twee motoren en een totaal vermogen van 816 pk en 1400 Nm trekkracht. Krankzinnige cijfers voor een dan ook echt totaal ridicule auto... die wel slechts 3 seconden nodig heeft om de 100 km/u te bereiken.

Leuk voor in de USA. Maar hier?

Ja, het net geen halfuurtje dat we aan de Cybertruck mochten snuffelen heeft absoluut duidelijk gemaakt dat Tesla de pick-up truck opnieuw heeft uitgevonden. Vooral leuk voor de mensen in de USA, want ondanks het revolutionaire ontwerp en productieproces is het voor ons in Europa eigenlijk een onhaalbare en onnodige machine. Te groot, lomp, zwaar en bovendien grof afgewerkt. We beschikken hier niet over drive thru's met een breedte van 3, 65 meter (geen grapje) bij een van onze 200.000 fastfoodrestaurants. En dan vergeten we voor het gemak nog maar de haast onmogelijke regelgeving waar deze auto door het gewicht en de ronduit scherpe en puntige hoeken van het plaatwerk tegenaan zal lopen. 

Wanneer Sony met een nieuwe set premium oordoppen op de proppen komt, dan moet je opletten. Dit Japanse merk is namelijk al jaren marktleider als het gaat om geluidskwaliteit en actieve ruisonderdrukking. Met zijn prijs van 300 euro mikt de fabrikant wederom op het hogere segment, al is dit wel minder dan de adviesprijs van zijn voorganger.

De Sony WF-1000XM6 volgen de XM5 op die het Japanse bedrijf zo’n 2,5 jaar geleden uitbracht. Dat is een flinke periode in het land der oordoppen (of technologie in het algemeen). Daar waar veel fabrikanten inzetten op jaarlijkse releases en complete productgroepen beperkte stappen voorwaarts maken, is het fijn om te zien dat een elektronicaproducent het nog aandurft langer te wachten tussen verschillende uitgaven. Dan heb je tenminste wat te melden of te vertellen.

Met deze versie zet Sony in op een betere noise cancelling, audioweergave, gesprekskwaliteit en ergonomie. Daarnaast brengt de fabrikant stabielere bluetooth-connectiviteit, Google Gemini-integratie en een hogere mate van milieuvriendelijkheid. Zo zijn de antennes langer gemaakt, waardoor de oortjes niet snel de verbinding verliezen, ook niet in drukkere omgevingen zoals een vliegtuig of trein. Dat hebben we aan den lijve ondervonden de afgelopen weken.

©Wesley Akkerman

Meer in contact

Net als bij het vorige model maakt Sony gebruik van memory foam als oortips (het deel dat in je gehoorgang zit). Die hebben als grote voordeel dat ze zich aanpassen aan de vorm van de opening en dus altijd strak en goed zitten. In de doos zitten verschillende opties. Bij ons zit de een net te los, terwijl het formaat daarna juist net wat strak zit. Daardoor kan langer dan twee uur luisteren wat oncomfortabel worden. Maar ze vallen in elk geval niet zomaar uit je oren.

Deze keer kijkt Sony ook naar het ontwerp. De Sony WF-1000XM6-oortjes zijn wat langwerpiger en steken iets verder uit je oren dan z'n voorganger, waardoor je moet oppassen wanneer je een T-shirt of trui uittrekt. Het oppervlak is wat ruwer en dat helpt daadwerkelijk bij de fysieke bediening; het voelt alsof je wat meer in contact bent met de bediening. Muziek pauzeren, actieve ruisonderdrukking activeren – het gaat allemaal erg soepel. Je hoeft ze niet hard in te drukken.

Grammy-winnende engineers

Daarnaast is het fijn dat deze dopjes nog steeds acht uur meegaan op een volle accu. Dat is met actieve ruisonderdrukking aan. Zet je die uit, dan mag je daar nog een paar uur bij optellen. Met de oplaadcase erbij kun je rekenen op 24 tot 30 uur. Dat is misschien niet superveel in vergelijking met sommige concurrenten, maar die zitten dan ook niet boordevol allerlei extra microfoons (vier stuks in dit model) en speciaal ontwikkelde drivers.

©Wesley Akkerman

De drivers zijn natuurlijk medeverantwoordelijk voor het geluid, maar de samenwerking met allerlei gerenommeerde studio's en muziekproducenten helpt daar vanzelfsprekend ook bij. Sony heeft zich laten leiden door een team van Grammy-winnende en Grammy-genomineerde engineers, waaronder Randy Merrill (die werkte met Ed Sheeran), Chris Gehringer (Lady Gaga) en Michael Romanowski (Alicia Keys). Dat zijn niet de minste namen, maar wat merk je daarvan?

Naast je in de kamer

Nou, het grootste compliment dat we een set oordoppen kunnen geven: je hebt de equalizer niet nodig om goed en wel – en in de hoogste kwaliteit! – van je digitale muziek te genieten. De audio klinkt warm, vol en persoonlijk. Dat gaat niet ten koste van de hogere regionen of het middenveld, waardoor die helderheid en nuance bewaakt blijft. Soms lijkt het net alsof iemand op een drumstel naast je in de kamer speelt, zo dichtbij klinken de nummers.

Als je wilt, dan kun je wel een equalizer op de soundstage loslaten. Je kunt dan kiezen uit verschillende profielen, zelf een instelling beheren of Sony het werk uit handen laten nemen. Dan stelt de (helaas soms wat onoverzichtelijke) app de equalizer in op basis van jouw eigen gehoor. Hier kan dat nog weleens ten koste gaan van het basgeluid, waardoor we dat maar achterwege laten, maar het is fijn dat het kan. Het maakt de Sony WF-1000XM6 breed inzetbaar.

©Wesley Akkerman

Gevoel, beleving, emotie

En daar blijft het niet bij qua audio. Want je kunt streamen in hoge resoluties dankzij de LDAC-audiocodec en anders leunen op DSEE Extreme (een algoritme van Sony dat de muziek in kwaliteit opschaalt). Verder is nieuw in deze set dat je audio wat verder weg kunt laten klinken, alsof je in een café of je eigen woonkamer zit. Dat is een vreemde maar oorstrelende ervaring die je moet beleven om het te begrijpen.

We snappen uiteindelijk wel waarom Sony deze functie introduceert. Het kan bijvoorbeeld helpen bij de concentratie. Wij hebben vooral gemerkt dat je er een huiselijk gevoel aan kunt overhouden wanneer je kilometers hoog in de lucht hangt in een vliegtuig, omdat het net lijkt alsof je naar je eigen audioset thuis op de achtergrond luistert. Het gaat hier niet om de beste geluidskwaliteit, maar om een gevoel, een emotie, een beleving. En die is helemaal oké.

Tot slot kijken we nog even naar de actieve ruisonderdrukking. Die is beter dan ooit. Zo hebben we bijna niets van de vliegtuigmotoren gehoord tijdens een recente reis naar Barcelona en komt er ook weinig tot geen geluid vanuit het OV je gehoorgang in. Bepaalde plotselinge hoge tonen komen nog weleens door, maar die blijven moeilijk filterbaar. Al met al is dit wederom een mooie stap voorwaarts, helemaal als je je écht even wilt afsluiten van je omgeving.

Sony WF-1000XM6 kopen?

Het zal ongetwijfeld niemand verbazen, maar dat maakt zo’n beoordeling niet minder waardevol: de Sony WF-1000XM6 is een regelrecht schot in de roos. Qua audiokwaliteit en -beleving hebben we nog niet beter gehoord. Soms klinkt het net alsof de muziek live naast je wordt gespeeld. Het comfort en de app kunnen nog wel beter, maar de grandioze actieve ruisonderdrukking en de fysieke bediening maken een hoop goed. Dit is je volgende set oordopjes!

Zo! Dat was niet alleen de langste, maar voor velen ook meteen de beste State of Play ooit! Met meer dan 25 titels op het menu stond deze showcase vooral bij Simon dik op z’n buik geschreven. Samen met Martin en Jacco blikt hij terug op (bijna) alles wat voorbij kwam, en duiken ze dieper in onder andere: God of War: Sons of Sparta, Kena: Scars of Kosmora, Castlevania: Belmont’s Curse, Project Windless en natuurlijk de aangekondigde John Wick-game! Benieuwd wat de jongens ervan vonden? Check dan als de wiedeweerga deze speciale extra aflevering, baklap!

00:00 Intro
02:20 Ons oordeel
09:20 Project Windless
11:35 Resident Evil Requiem
13:35 Kena: Scars of Kosmora
19:00 Legacy of Kain: Defiance Remastered / Ascendance
22:45 Yakoh Shinobi Ops
27:25 Dead or Alive
31:45 Control: Resonant
36:05 Beast of Reincarnation
37:15 Neva: Prologue
39:05 Star Wars: Galactic Racer
42:35 Metal Gear Solid Collection 2
45:15 Castlevania: Belmont’s Curse
49:15 Silent Hill: Townfall
52:10 John Wick
54:35 God of War Trilogy Remake
56:35 God of War: Sons of Sparta
01:03:00 Horizon Hunters: Gathering
01:04:45 Onze Reddit-aankondiging
01:06:45 Outro

Je kan ook de podcast beluisteren hieronder of via deze link!