Er is een handjevol Amerikaanse start-ups dat net als Tesla onze wereld met hightech elektrische voertuigen een stukje mooier en schoner wil maken. Denk aan Fisker, Canoo of Rivian. Soms met succes, maar gezien het recente faillissement van Fisker niet zonder risico. Een kanshebber is echter Lucid. Mede dankzij de nodige liquiditeit uit Saoedi-Arabië, een partnership met Aston Martin en een top-engineer die aan de wieg van de Tesla Model S stond. Irwin van InstaAutoVlog reed dan ook met de Lucid Air en vertelt er in dit artikel en video meer over.

Extreem lage CW-waarde

Met een lengte van 4,97 meter en een breedte van 1,93 meter concurreert de Air met auto’s als de Tesla Model S of de BMW i5. Opvallend is echter het hoogteverschil. De Air is met 1,41 meter zo’n tien centimeter lager dan de BMW, iets wat ongetwijfeld met de zeer lage CW-waarde van de Air heeft te maken. Deze bedraagt slechts 0,21 en dat moet een gunstig effect op het energieverbruik en dus ook de maximale range hebben. 

Op de bok 

Die lage CW-waarde staat een enigszins comfortabele instap in de weg, zeker gezien de hedendaagse tendens van auto's met een hogere instap. Het zitcomfort is daarentegen goed. De stoelen zijn fors en goed gevormd en het enige wat opvalt is de wat 'op de bok'-zitpositie. Dit is het gevolg van de batterij die in de bodem is verwerkt, waardoor de stoel niet lager gezet kan worden. 

©Irwin Versteegh - Duijnstee

Toonbeeld van fraaie materialen

In het interieur is de Lucid Air, zelfs bij het instapmodel, een toonbeeld van fraaie materialen als velours, echt leder en fraaie stiksels. De afwerking staat op een hoog niveau, maar teleurstellend (qua kwaliteitsbeleving) zijn de enigszins gammele schakelaars ten behoeve van de climate control en die op het stuurwiel. 

©Irwin Versteegh - Duijnstee

Scherm swipen 

Kijken we naar de drie displays, dan zien we dat de Air in de basis al wat ouder is. De menustructuur is prima, de werking ook. Met name de matige snelheid ervan valt tegen en de opstartprocedure van bijvoorbeeld het navigatiesysteem mag vlotter. Fraai is wel het digitale instrumentarium en het verticale scherm wat lager op de middenconsole. Hier kun je de auto naar smaak finetunen. Een leuke gadget is de mogelijkheid om dit scherm omhoog te swipen, waarna je er extra opbergruimte achter aantreft. 

©Irwin Versteegh - Duijnstee

Ruim en riant

Achterin is de Air comfortabel. Voor wat betreft de zit-, been- en ook zeker de hoofdruimte overklast 'ie de BMW én Tesla. Ook de kofferruimte is met 480 of maximaal 1835 liter fors en er voorin ook nog opslagruimte, ook wel bekend als frunk. De inhoud hiervan is met 285 liter uiterst riant. 

©Irwin Versteegh - Duijnstee

1251pk 

De Air is in vier smaken leverbaar. Als geteste RWD Pro met 442 pk en 747km range, als AWD Touring met 629 pk en 725 km range, AWD Grand Touring met 812 pk en 839 km range en als topper de AWD Sapphire met een duizelingwekkende 1251 pk. De eerste twee versies hebben een 92kWh batterij, een 22kW boordlader en een DC-pieksnelheid van 200kW, mede dankzij 800volt-technologie. Vanaf de Grand Touring zien we echter een immense 112kWh-accu en ligt ook de DC-snelheid hoger met een maximum van 253kW.  

©Irwin Versteegh - Duijnstee

Premium rijdynamiek

Voor de test is gereden met een oud model Pro. In tegenstelling tot de nu leverbare Pro is deze auto van een extra elektromotor op de vooras voorzien. Net als met het interieur heeft Lucid zich met de Air gefocust op sportieve en premium rijeigenschappen, iets waarin ze zeker zijn geslaagd.

De auto rijdt prettig, is aangenaam stabiel en ook de rijdynamiek, het stuurgevoel en balans zijn op niveau. Toch is het niet een auto die uitnodigt. Zo betrekt een BMW i5 je meer bij het rijden, terwijl de Model S dankzij luchtvering rondom (de Lucid Air heeft een normaal onderstel) een iets betere allrounder is. 

©Irwin Versteegh - Duijnstee

Minder zuinig dan verwacht

Waar 'ie wel excelleert is de rechtuit-stabiliteit en het rijcomfort op hogere snelheid. Iets wat je, dankzij de ingenieuze techniek, die in eigen huis is ontwikkeld en waardoor het merk als hofleverancier voor toekomstige elektrische Aston Martins mag worden gezien, zelfs lang moet vol kunnen houden.

De praktijk? Iets minder gunstig dan gedacht. De Lucid Air Pro AWD verbruikte gedurende de test gemiddeld 17kWh/100km. Vergelijkbaar met de BMW i5 die ik eerder heb getest en zelfs iets onzuiniger dan de Tesla Model S Long Range. 

©Irwin Versteegh - Duijnstee

Video

Meer weten en zien over de Lucid Air? Bekijk dan de video:

Game of Thrones kennen we als een reeks brute, grootschalige verhalen, maar A Knight of Seven Kingdoms is het tegenovergestelde. Wat blijkt? Met een schattig, kleinschalig verhaal voelt Westeros alleen maar groter.

Het regent. Op een heuvel, onder een boom, zien we een kast van een vent in de weer met een schop. Een ridder, lijkt het. Hij graaft een graf. Tegelijkertijd praat de ridder in zichzelf: er is in de buurt een toernooi, en we kijken waarschijnlijk naar de winnaar. De muziek zwelt op, terwijl onze held vastberaden in de verte staart. De iconische Game of Thrones-muziek lijkt ons te gaan overspoelen, klaar om naar een prachtig geanimeerde intro te gaan. In plaats daarvan, knippen we naar een shot waarin onze held achter een boom staat te poepen.

De boodschap is duidelijk: de serie heeft schijt aan de verwachtingen die je van Game of Thrones hebt. De serie stond er ooit immers om bekend dat het brak met de conventies van mainstream fantasy. Nu de reeks daar inmiddels zelf toe behoort, is het aan A Knight on Seven Kingdoms om er weer een flinke draai aan te geven.

Een ridder van de heg

Nog een spin-off? George R. R. Martin is toch die schrijver die nooit schrijft? Tja, dat valt wel mee. Hoewel de beste man zich al tien jaar uit een hoekje probeert te schrijven met het langverwachte Winds of Winter, heeft hij een hoop andere verhalen in Westeros verteld.

Zo komen de verhalen van House of the Dragon uit het boek Fire and Blood, waarin we volgen hoe de Targaryen-familie zichzelf met generaties aan ruzies ten val brengt. Maar George R. R. Martin heeft de schaal ook wel eens flink verkleind: in het korte boek The Hedge Knight, dat nog stamt uit de vorige eeuw, volgen we een ridder en zijn schildknaap.

©HBO Max

Daarin volgen we de ridder Dunk - niet onze eigen Dunke, maar Ser Duncan The Tall. Hij is een ‘hagenridder’: een ridder zonder verwantschap aan een heer. Of, in andere woorden: een freelancer die, als hij niet werkt, in de heg mag slapen. Dunk blijft niet lang een zzp’er: hij ontmoet de kale stadsjongen Egg, die dolgraag zijn schildknaap wil zijn.

Vrede!?

De verhalen van dit geliefde tweetal bieden de basis van A Knight of the Seven Kingdoms. De twist? Er is vrede in Westeros - ja, het kan echt - en we volgen een nobody, dus er is ineens ruimte voor een gezellig, klein verhaal. Dat wordt gereflecteerd in de afleveringen: geen dik uur, maar een comfortabel halfuurtje.

©HBO Max

De ridder Dunk wil dolgraag bewijzen dat hij een eervolle ridder is, maar dat is in het brute Westeros best een uitdaging. Al helemaal als je een lompe lieverd als Dunk bent. Dan komt zo’n slimme, wereldwijze schildknaap als Egg ineens goed van pas.

Het wordt al helemaal lastig als je niet eens kan bewijzen dat je een ridder bent. Dan mag je namelijk niet eens meedoen aan een toernooi - eentje waarbij Dunk overigens zijn paard en zijn spullen kwijtraakt, mocht hij verliezen.

Meneer, mag ik meedoen?

Met dat toernooi wordt een van de Game of Thrones-clichés lekker op zijn kop gezet. In de oorspronkelijke serie zagen we in aflevering vier een heftig toernooi en House of the Dragon opende er zelfs mee: het is vaak een goede manier om zonder grote verhaalconsequenties te laten zien hoe gewelddadig Westeros is.

©HBO Max

In A Knight of the Seven Kingdoms komen we dat toernooi niet eens bínnen. Eerst moet Dunk maar eens bewijzen dat hij een ridder is, uitzoeken hoe zo’n toernooi werkt en een heer overtuigen hem te helpen - maar ook dansen, touwtje trekken en een poppenspel aanschouwen. Het is een fantastische stap terug van al die grootschalige oorlogen.

Doordat het verhaal zo’n piepkleine focus heeft, begin je om iedereen te geven: iemand die z’n paard verkoopt in A Knight of Seven Kingdoms is vele malen pijnlijker dan een draak die wordt doodgeschoten in Game of Thrones. We bevinden ons nog steeds in de brute wereld, maar het komt allemaal wat harder aan omdat we ook zien hoe grappig en gezellig het kan zijn.

©HBO Max

Een fossiele brandstof

Toch loopt ook A Knight of Seven Kingdoms een zeker risico. De kwaliteit van Game of Thrones kelderde toen de makers het bronmateriaal inhaalden. Ook die van House of the Dragon nam wat af, toen showrunner Ryan Condal besloot George R.R. Martin niet langer te raadplegen en de grote climax werd doorgeschoven naar het volgende seizoen.

Er zijn momenteel drie korte boeken rondom Dunk en Egg, waarvan dit eerste seizoen het eerste boek beslaat. George R.R. Martin zegt nog twaalf verhalen in zijn hoofd te hebben, maar volgens HBO-baas Casey Bloys moeten de seizoenen van A Knight of Seven Kingdoms jaarlijks verschijnen: dat klinkt goed, maar dan mag Martin wel even doorschrijven. Zijn verhalen voelen nu als een fossiele brandstof: het is een enorm waardevolle bron, maar die wordt niet echt meer aangevuld.

©HBO Max

Gelukkig lijken showrunner Ira Parker en George R.R. Martin goed bevriend. De schrijver heeft Parker een outline gegeven van de twaalf verhalen, dus in theorie kan de serie daarmee verder - maar laten we niet vergeten dat dit bij de laatste seizoenen van Game of Thrones óók het geval was.

Bombastisch gefluit

Toch verdient Ira Parker ons optimisme, want A Knight of Seven Kingdoms is een fenomenale toevoeging aan de wereld van A Song of Ice and Fire. Verhalen hebben contrast nodig: door het klein te houden, voelt de wereld groot. Door het lief te houden, komen de gemene momenten keihard aan.

©HBO Max

De muziek is hier een spectaculair voorbeeld van. De bombastische muziek wordt ons aan het begin als wortel voorgehouden, maar dat is het ook wel - in plaats daarvan moeten we het doen met een gezellig gitaartje, iemand die fluit en het gezang van de vogeltjes.

Als het balletje dan eenmaal gaat rollen, neemt de muziek toch een bombastischer formaat aan - maar op dat moment voelt het verdiend. En, het allerbelangrijkste: in die epische muziek zit óók gewoon nog dat schattige gefluit.

Afleveringen van A Knight of Seven Kingdoms verschijnen wekelijks op HBO Max.

Mike Flanagan, die eerder onder andere de Stephen King-verhalen Doctor Sleep en The Life of Chuck verfilmde, gaat zich weer bezighouden met een film gebaseerd op een boek van de horrorschrijver. Ditmaal gaat het om The Mist.

Dat is opvallend, omdat The Mist in 2007 ook al verfilmd werd. Toen was het Frank Darabont die de film regisseerde, nadat hij eerder al naam maakte met Stephen King-verfilmingen The Shawshank Redemption en The Green Mile. De in 2007 uitgekomen verfilming van The Mist viel al goed in de smaak, dus sommige fans vragen zich dan ook af of het verhaal nog een verfilming nodig heeft.

Hoe dan ook is Flanagan tegenwoordig een expert op het gebied van Stephen King-films. Zoals gezegd heeft hij al bewerkingen van verhalen als The Life of Chuck, Doctor Sleep en Gerald's Game geleverd, en werkt hij ook aan een miniserie gebaseerd op Carrie. Daarnaast gaat hij de zevendelige Stephen King-epos The Dark Tower omtoveren tot een serie, al is niet bekend wanneer dat gaat gebeuren.

Over The Mist

Het in 1980 verschenen boek The Mist draait om een mysterieuze mist die een dorpje in zijn ban houdt. De mist maakt mensen niet alleen dood, er zitten ook allerlei monsters in die mist uit een andere dimensie. Overigens kwam tien jaar geleden ook een serie gebaseerd op The Mist uit, maar zonder veel succes. De eerdere verfilming uit 2007 wordt wel gezien als een succesverhaal - in ieder geval op kwalitatief gebied.

Mike Flanagan

Flanagan is overigens niet alleen bekend voor zijn verfilmingen van Stephen King-boeken. Hij heeft ook veel succes met zijn horrorseries op Netflix, waaronder The Haunting of Hill House, The Haunting of Bly Manor, Midnight Mass en The Fall of the House of Usher.