Sinds de introductie in 2012 is de Tesla Model S geleidelijk doorontwikkeld tot een indrukwekkend staaltje engineering. Met de nieuwe Plaid-versie stuwt het Amerikaanse merk echter door tot nieuwe hoogten. Drie elektromotoren, 1020 pk, torque vectoring en een 0-100-sprint in 2,1 seconden, en dat alles gecombineerd met een actieradius van 600 km. Irwin Versteegh mocht plaatsnemen achter het stuur van deze elektrische raket.

De definitie van snel is met de alsmaar doordenderende EV-trein in een rap tempo aan het veranderen. Nog niet zo lang geleden behoorde je als eigenaar van een 2,0-liter 16V bij de absolute toffe peren, maar inmiddels sprint de traagste versie van de best verkochte auto ter wereld in 6,9 seconden naar de 100 km/u.

Toch blijft er een drang naar meer. Meer pk’s en meer drama, en veel autofabrikanten proberen deze honger dan ook te stillen. Met ‘dual motors’ en ‘GT’s’, of juist meer uiterlijk vertoon. En de fabrikant van de wereldwijd best verkochte auto? Die gaat voor de strijd en probeert de definitie van snel opnieuw uit te vinden. Hoe? Met de Plaid-versie van de Tesla Model S, en Irwin Versteegh van InstaAutoVlog reed er onlangs uitgebreid mee.

12 jaar oud alweer

De Model S is een vertrouwd gezicht op de Nederlandse wegen. Niet gek ook, want zeker in het begin van zijn levensjaren was het een auto waar je als early adopter niet omheen kon. Het destijds nog piepjonge merk leverde de S met levenslang gratis Supercharger-laden. Dat kon in de beginjaren nog maar bij een handjevol locaties, maar inmiddels staan er verspreid in Europa zo’n 50.000 stuks. Model S’en met een hoge kilometerstand zijn er dan ook bij de vleet. Zo’n exemplaar op de kop tikken? Dan zul je op een occasionwebsite in de zoekcriteria terug moeten scrollen naar 2012. Ja, en dat is alweer 12 jaar geleden!

En wat dan het knappe is? Sindsdien is het basisdesign van de auto niet veel veranderd. Toch zouden we Tesla tekortdoen als we het hebben over 'een twaalf jaar oude auto'. De met name continue technische verbeteringen, aanpassingen aan de bouwwijze en de hele opbouw van de auto zorgen er eigenlijk voor dat de Model S sindsdien compleet is vernieuwd. Bovendien blijft het een fraaie en elegante auto die opereert in de klasse van inmiddels de Mercedes EQE en de BMW i5.

600 kilometer range en snel laden

Tesla’s wapenfeiten? De overzichtelijkheid van twee uitvoeringen: de Long Range en de geteste Plaid. Deze auto's zien er op twee details na hetzelfde uit. Beide zijn voorzien van duurzame ledverlichting rondom en ze rollen standaard op 19-inch lichtmetalen wielen.

Met name dat laatste zorgt daarmee voor een range van 650 km voor de long Range en 600 km voor de Plaid. Dat is te danken aan een forse accu van netto 95 kWh. Deze is standaard op te laden met een 3-fase-boordlader (11 kW) en met een behoorlijk krachtige 250 kW aan een snellader of Tesla’s eigen Supercharger. Daarmee is een 10-80%-lading in nog geen halfuurtje gepiept.

De Plaid versie? Die kunnen we aan de buitenkant herkennen aan een subtiele carbonfiber spoiler en verbeterde remmerij rondom met roodgekleurde klauwen. Wel geven we je direct één advies: tast iets dieper in de buidel en opteer hoe dan ook voor de 21-inch Arachnid-wielen. Deze doen recht aan het krachtige uiterlijk en dito prestaties van de auto, en dragen bovendien ook nog eens positief bij aan de rijeigenschappen.

Twee smaken

In het interieur van de Long Range en Plaid zijn helemaal geen verschillen te zien. Elke S is voorzien van met plantaardig leder beklede, verwarm- en koelbare stoelen die zich bovendien elektrisch laten verstellen en een 17-inch horizontaal (bij de oude S stond deze verticaal) geplaatst multimedia- en navigatiesysteem dat je naar je toe kunt draaien.

Voor de rest doet het merk in de S niet aan opties. Je kunt wel kiezen voor een donker of licht thema, evenals extra pakketten qua connectiviteit voor het scherm, maar voor de rest is alles standaard.

De stoelen zitten goed, zijn over een riant bereik verstelbaar en fijn blijft de mogelijkheid om deze instellingen onder je eigen naam op te slaan. Wel even wennen is het ontbreken van bedieningshendels achter het stuurwiel. Voor het inschakelen van de versnelling word je nu verwezen naar het touchscreen. De richtingaanwijzers? Deze hendel is gedegradeerd tot twee aanraakgevoelige schakelaars óp het stuurwiel. Dat geldt voor de grootlichtschakelaar en de claxon, maar na een dag rondrijden went het. Handiger is het niet, maar Tesla’s drang naar versimpeling in het interieur lijkt ermee te zijn geslaagd.

Prima caravantrekker

Laten we eens naar de prestaties van de Long Range kijken. Daarin schuilt namelijk de oude Performance-variant. Zo sprint het 'instappertje' in net iets meer dan 3 seconden naar de 100 km/u en heeft-ie een begrensde topsnelheid van 250 km/u. Dat komt geheel op het conto van de twee elektromotoren: eentje voor en eentje achter. Ook goed om te weten: deze Long Range mag net als de Plaid 1600 kg trekken. Een lekkere caravantrekker dus.

En de Plaid? Die krijgt een extra elektromotor op de achteras waardoor er dus een driemotorige set-up ontstaat. Deze units zijn speciaal voor de Plaid ontwikkeld en zijn voorzien van met carbon omwikkelde rotors. Deze zijn extra krachtig, duurzaam, maar ook nog eens efficiënt.

Het totale vermogen is een duizelingwekkende 1020 pk en 1200 Nm trekkracht. Daarmee dendert de Tesla Model S Plaid dus door de haast idiote 1000pk-grens, en daarmee is hij in staat om in slechts 2,1 seconden naar de 100km/u te accelereren. Daarmee is het een van de snelst accelererende auto's ter wereld. Topsnelheid? Een Autobahnwaardige 322 km/u.

Geen differentieel

Het mooie van de driemotorige configuratie – en dus twee motoren op de achteras – is dat de twee achterste elektromotoren individueel een wiel aansturen. Hierdoor is er geen sprake van een traditioneel differentieel, maar wél van echte torque vectoring. Dat systeem werkt normaal gesproken door het aansturen/vastzetten van een differentieel, maar kan nu echt per wiel worden geregeld. Het wiel met de meeste grip krijgt al het vermogen. Een ingenieuze en unieke aanpak waarmee Tesla laat zien geen halve maatregelen te nemen.

Met een speciale Plaid Track-modus, die op het grote scherm kan worden ingeschakeld, kan het uiterste uit de S worden gehaald. Normaal gesproken ontstaat er bijvoorbeeld enorm veel hitte in de accu als er extreme prestaties van de motoren worden gevraagd. Om dat te reguleren, wordt de accu op voorhand afgekoeld waardoor een koele massa ontstaat. Tijdens het rijden zorgt een gesloten vloeistofcircuit voor koeling tussen de elektromotoren en de accu, waardoor de prestaties gehandhaafd kunnen blijven.

Ultieme synergie

Ook wordt het regeneratieve remvermogen verhoogd met als doel de echte remmerij deels te ontlasten, maar ook om meer druk op de vooras te leggen bij het aansnijden van een bocht. De Model S speelt daarnaast continu met het vermogen op de voor- en achteras. Daarmee probeert de software de balans van de auto te verbeteren. De ultieme synergie tussen soft- en hardware dus.

Bij het insturen wordt de aandrijfkracht op de vooras kort onderbroken om op die manier meer grip en balans naar de achterkant van de auto te krijgen. Ook gaat de luchtvering naar standje hardcore en de echt geoefende bestuurders kunnen zelfs het regeneratieve remvermogen per as aansturen. Als kers op de taart krijg je daarnaast een digitale G-meter, lap timer en een dashcamfunctie inclusief telemetriegegevens waardoor je later je circuitrondje kunt terugkijken.

Onze testauto was uitgerust met de net geen 14.000 euro(!) kostende Carbon Ceramic Brake Kit. Dan krijgt de Model S Plaid verbeterde remmen met 41 cm grote keramische schijven rondom, klauwen met zes zuigers aan de voorkant en klauwen met vier zuigers achter. Ook zien we dan remvloeistof die bestand is tegen hogere temperaturen en krijgen we bovendien semi-slick banden. Die laatste worden afgeraden op de openbare weg, dus daar dien je wel even rekening mee te houden.

Krankzinnig snel

Wil je trouwen die 2,1 seconden van 0-100 km/u ervaren, dan dien je wel wat geduld te hebben. Waar de accu in Track Modus wordt gekoeld, wordt-ie voor optimale rechtelijn-prestaties in Drag Strip Mode juist opgewarmd. En dat kan soms wel 40 minuten duren, maar geloof ons: dat is echt elke seconde waard. Het is haast niet te bevatten hoe krankzinnig snel en ronduit angstaanjagend de Tesla Model S Plaid op dat moment is.

Eén voet op de rem, het stroompedaal naar de bodem en binnen 10 seconden laat de S zijn luchtvering aan de voorkant zakken. De neus van de auto ligt als een cheetah in aanvalsmodus op de bodem, en na het laten schieten van het rempedaal ervaar je een soort whiplash en word je met brute kracht in je stoel geduwd. Dat is echt iets waar je rekening mee dient te houden, want lang niet iedereen kan deze mate van G-krachten aan.

En het blijft niet alleen bij die idioot snelle acceleratie. De engineers zijn er ook in geslaagd om gewoon een strak rijdende auto neer te zetten. Sterker nog, door de intelligente luchtvering rondom, de sublieme aansturing van het vermogen en de torque vectoring voelt de S eerder aan als een Model 3-achtige dan een grote luxe sedan. Zeker nadat je de sportmodus voor de luchtvering hebt ingeschakeld, is-ie in staat tot bizarre bochtsnelheden. Het stuurgevoel zou op de limiet iets nauwkeuriger mogen, maar desondanks is het absoluut een auto die niet vies is van een lekker stukje sturen.

Comfortabel

En het comfort? Ook dat is behouden, zij het dat de Plaid op de limiet net even iets harder lijkt gedempt dan de Long Range, al kan dat ook met de 21-inch wielen te maken hebben. Niettemin geniet je – zeker in comfortmodus – van een verfijnd rijkarakter met een goed gedempt totaalpakket. Niet te week, maar wel comfortabel genoeg voor een comfortabel karakter binnen de bebouwde kom, terwijl de uitstekende rechtuitstabiliteit en het dubbel gelamineerde glas rondom zorgen voor rust op een langer traject.

Ja, en dat allemaal met een gemiddeld energieverbruik waar menig compacte EV jaloers op is. De Tesla Model S Plaid is dan ook een auto die uitersten verenigt. Die van kracht en efficiency, maar ook soft- en hardware. Het is de engineers gelukt om middels slimme software een hardcore rijsensatie te realiseren. Ronduit indrukwekkend, al komt dat wel tegen een prijs. Een koopje is de Model S Plaid alleszins, maar zie jij voor dit geld maar eens een gelijkwaardige opponent te vinden. Die is er namelijk niet.

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.