Het is een icoon in het hogere segment. Een klasse waarin auto’s als de Mercedes E-klasse en de Audi A6 de scepter zwaaien. De BMW 5-serie is dé keuze als je als CEO of CFO ook zelf graag het stuur vasthoudt. Deze auto biedt immers de ideale mix tussen de dynamiek van een 3-serie en de statuur van een Siebener.

In een ver verleden was de 5-serie er met dikke dieselmotoren en zelfs een V10, maar wie vandaag de dag in de markt is voor een échte limousine, kan niet om een stekker heen. Dat is dan ook de reden dat BMW voor de allereerste keer een volledig elektrische versie van de Fünfer aan het gamma heeft toegevoegd en deze tegelijkertijd met de compleet nieuwe 5-serie heeft gelanceerd. Irwin Versteegh van InstaAutoVlog reed er onlangs mee.

©Irwin Versteegh

Ook als 'normale' 5

Met de i3 was het merk een van de eerste gevestigde autofabrikanten die een volledig elektrisch model lanceerde. De i3 was zijn tijd ver vooruit, maar piekte misschien iets te vroeg. De i4 deed het dan ook een stuk beter en opende de aanval op bijvoorbeeld de Tesla Model 3. Een statige limousine als de i7 zorgde bovendien voor vergroening in de topklasse.

Een overeenkomst tussen i4 en i7? Het zijn in tegenstelling tot de i3 synchroon ontwikkelde modellen die naast de 4-Serie GranCoupé en normale BMW 7-serie worden geleverd. Iets dat eveneens geldt voor de nieuwe i5, want ook deze volledig elektrische BMW wordt geleverd met een benzine- of zelfs dieselmotor in de gedaante van de nieuwe 5-serie. Het toont aan dat BMW nog steeds een vrij conventioneel platform gebruikt.

©Irwin Versteegh

'Iconic Glow' grille-verlichting

Dat platform schuilt overigens ook onder de 4- en 7-serie, maar dat is er niet aan af te zien. De 5 oogt eigen en met name het design valt in de smaak. Er is bewust gekozen om met een rustig lijnenspel een chic resultaat te behalen dat dankzij een typisch BMW-DNA toch herkenbaar moet ogen. Zo zijn de dubbele koplampen voorzien van verticaal geplaatste elementen en is de grille leverbaar met zogenoemde Iconic Glow-effecten. En jawel, dat betekent ledverlichting die de contouren van de grote (weliswaar dichte) nieren nog eens extra benadrukken.

©Irwin Versteegh

Net zo groot als een 7-serie

Verder is de nieuwe 5 een stuk forser geworden. Zo is-ie met dik 5 meter 10 centimeter langer, 3 centimeter breder en 3,6 cm hoger dan de oude 5-serie. En om dat even in perspectief te plaatsen: de nieuwe 5-serie is daarmee net zo groot als de veelbesproken ‘Chris Bangle 7’ uit de beginjaren 2000. Gezien de overeenkomsten mogen we de 5 en i5 dan ook gerust als een mini-7 bestempelen.

Goed om te weten: de nieuwe i5 wordt standaard geleverd op 19-inch lichtmetalen wielen, maar de testauto is uitgerust met 20-inch wielen. Het M-pakket voegt daarnaast hoogglans zwarte raamomlijsting toe, evenals verchroomde elementen in de grille en een sportiever ogende voor- en achterbumper.

©Irwin Versteegh

27,2 inch aan scherm

Stap je aan boord, dan word je overvallen door een vertrouwd gevoel. Of beter: je stapt in een warm bad. Je ervaart direct een perfect instelbare zitpositie met in dit geval fantastisch zittende comfortstoelen en het genot van een lekker in de hand liggend M-Sport-stuurwiel. Van de ondersteuning voor beide ellebogen tot aan het voorbeeldige materiaalgebruik en de afwerking, álles klopt.

Tevens zien we BMW’s Live Cockpit, die voortaan bestaat uit twee lcd-displays. Een 12,3 inch groot instrumentarium dat dienstdoet als traditioneel dashboard en een 14,9 inch groot touchscreen dat fungeert als multimedia- en navigatiesysteem en tevens is te gebruiken met BMW’s iDrive-selector op de middentunnel.

©Irwin Versteegh

iPad met muis

De keuze voor een iDrive-selector is bijzonder, aangezien BMW deze knop in de eveneens vrij recente iX1 achterwege heeft gelaten. Ze lijken hiermee de wat traditionelere 5-serie-rijder te willen behagen, maar... Nou ja, het is geen zaligmakend geheel – laten we het daar op houden.

Het hele iDrive-systeem blinkt al niet uit in gebruiksgemak, en continu switchen tussen touch en analoog werkt verwarrend en onoverzichtelijk. Het is alsof je een traditionele muis op een iPad zonder extern toetsenbord gebruikt, waarbij je dus steeds switcht tussen muis en het virtuele toetsenbord. Het werkt, maar echt prettig is het niet. Het systeem is verder wel lekker uitgebreid en online dankzij een 5G-verbinding en noviteiten als EV-routeplanning en een daardoor live-status van alle beschikbare laadpalen.

©Irwin Versteegh

Niet zo ruim als je zou verwachten

Hoewel de i5 voorin bijzonder riant is, wordt de overdaad aan externe centimeters op de tweede zitrij helaas niet benut. Hier hadden we meer van verwacht. Passagiers die plaatsnemen achter iemand die langer is dan 1,80 meter, kunnen het zeker met de voetjes benauwd krijgen. Ook de cardantunnel (waarom heeft een EV deze überhaupt?) neemt onnodig veel ruimte in beslag.

Het zitcomfort is daarnaast opvallend door de in een ongebruikelijke hoek geplaatste achterbank. Wel is het er comfortabel toeven dankzij zaken als vier ventilatieroosters en optioneel klimaatregeling met vier aparte zones. De kofferruimte van de i5 is wel weer royaal met een minimale inhoud van 490 liter. Handig is bovendien de keurige en forse opbergruimte onder de vloer voor het opbergen van de laadkabel.

©Irwin Versteegh

340 of 600 pk

Qua exterieur mag de i5 dan een mini-7-serie zijn, technisch deelt-ie tal van componenten met de i4. Zo komt de i5 er voorlopig in twee smaken: een eDrive40 en een M60xDrive. Die laatste is uitgerust met twee elektromotoren en een totaalvermogen van 600 pk. Hoe dan ook krijg je in beide gevallen een 81,2 kWh (netto capaciteit) accupakket dat – afhankelijk van de uitvoering en de gekozen wielen – een range van circa 530 km mogelijk maakt.

In de eDrive40 stuurt-ie zijn energie naar een 340 pk en 430 Nm sterke elektromotor op de achteras. Deze zorgt voor een prima 0-100-sprint in 6 seconden en een top van net geen 200 km/u. Het opladen gaat via een 3-fasen-boordlader (11 kW) of optioneel met een 22kW-installatie. Ook kun je snelladen met maximaal 205 kW in circa 30 minuten tijd. Een preconditioneringsfunctie moet dit in aanloop naar een snellaadsessie ook gedurende koud weer garanderen.

©Irwin Versteegh

150 kg zwaarder

Het zal dan ook geen verrassing heten dat de louter achterwielaangedreven eDrive40 al meer dan voldoende potent is. Rustig of op tempo cruisen of wat pittiger doorrijden in de Sport-modus gaat prima. 340 pk is immers een adequaat vermogen. Daarnaast blijkt-ie behoorlijk efficiënt. Sterker nog, hij presteerde voorbeeldig!

Hoewel we niet continu in de Relax-modus hebben gereden, noteerden we een gemiddelde van net geen 20 kWh/100 km. Dat zorgde voor een heel bruikbare range van gemakkelijk 400 km. Geen gekke score voor een toch dik 2100 kg zware auto, al is het wel zo dat de nieuwe 5 sowieso 150 kg zwaarder is dan zijn voorganger. De i5 mag ook 1500 kg trekken, al is de M60 met twee ton trekgewicht wellicht de betere keuze als je veel zware aanhangers gebruikt.

©Irwin Versteegh

Adaptief onderstel

Hoe de i5 rijdt? Fantastisch! Standaard is-ie op de achteras voorzien van luchtvering, maar de testauto was optioneel voorzien van het adaptieve onderstel Professional. Dat is standaard op de M60, maar voegt bij de ‘40’ voor 2600 euro extra vierwielsturing en adaptieve dempers toe. Dat maakt het rijgedrag dankzij de perfecte balans tussen rijdynamiek en comfort helemaal af.

Met name het verschil tussen de rijmodus Relax en Sport is magisch. De i5 verandert dan van een 7-serie-achtige reisgenoot in een bijna volbloed M zodra de Sportmodus wordt geselecteerd. De adaptieve dempers krijgen een adrenalineshot terwijl de stuurinstallatie en vierwielsturing directer op jouw input reageren. Ook de aandrijflijn is dan extra alert, al zou dat laatste in vergelijking met andere EV’s wel wat verfijnder mogen. De klappen die de aandrijflijn bij lastwisselreacties (gas en gas-los) laat horen én voelen zijn niet erg premium.

©Irwin Versteegh

Tot de ‘neue klasse’ de beste

De nieuwe BMW i5 is leverbaar vanaf dik 75.000 euro. Een behoorlijk bedrag, maar het kan gekker. Ons testexemplaar heeft een prijskaartje van dik 105.000 euro, en dan ontbrak er nog het één en ander aan. Of-ie dit bedrag waard is? Zonder twijfel. Voor een paar duizend euro meer dan een 520d krijg je een volledig elektrische en daardoor begerenswaardige sedan waarmee het merk wederom laat zien dat volledig elektrisch rijden hand in hand gaat met de echte BMW-rijdynamiek. Wellicht wel optioneel dankzij de vierwielsturing, en dat is dan ook absoluut een aan te raden optie. Verbeterpunten zijn er ook, maar vooralsnog is dit wat ons betreft de beste en fijnste BMW i van dit moment, en we kijken dan ook reikhalzend uit naar de Neue Klasse volledig elektrische 3-serie die in de nabije toekomst komen gaat.

Het Britse bedrijf Nothing heeft het design van de aankomende nieuwe smartphone Phone (4a) onthuld.

Dat deed het bedrijf gisteren via social media. De smartphone komt op 5 maart uit. In de tweet hieronder is het ontwerp alvast te zien, met de typische drukke achterkant die we inmiddels gewend zijn van het bedrijf.

De aankomende Phone (4a) heeft een zogeheten 'Glyph Bar'. Dit is een micro-led-paneel aan de zijkant, die mensen zelf kunnen programmeren om ze in verschillende patronen te laten knipperen. Het gaat om de vierkantjes aan de rechterzijde, naast het camera-eiland. De led-lampjes zijn volgens het bedrijf 40 procent feller dan die op de Phone (3a).

Over de precieze technologie van de Nothing Phone (4a) zijn nog geen aankondigingen gedaan, maar volgens geruchten krijgt de smartphone een Snapdragon 7s Gen 4-chip. Er zal ook een duurdere en snellere Phone (4a) Pro verschijnen, al is daar het uiterlijk nog niet van onthuld.

Officieel wordt de Phone (4a) op 5 maart onthuld.

Je sluit je nieuwe monitor aan, de pc start op, maar de prestaties in zware programma's en games vallen vies tegen. In dit artikel ontdek je waarom de aansluiting op je moederbord de grafische kracht van je computer negeert en hoe je dat direct oplost voor maximale rekenkracht.

Het is een klassieke fout bij het opbouwen van een werkplek: de videokabel in het eerste gat steken dat je tegenkomt aan de achterzijde van je computerkast. Vaak belandt de kabel dan in een van de poorten van het moederbord, terwijl de krachtige videokaart een verdieping lager ongebruikt blijft. Dit misverstand ontstaat omdat beide aansluitingen identiek ogen, maar de interne route die de data aflegt verschilt als dag en nacht. Daarom leggen we je uit hoe je het volledige potentieel van je hardware benut en waarom die extra investering in je grafische kaart anders weggegooid geld is.

De interne omweg via de processor

Als je de HDMI- of DisplayPort-kabel in het moederbord plugt, dwing je de computer om de geïntegreerde grafische chip van de processor te gebruiken (mits die is ingeschakeld via het BIOS). Wij hebben dat uiteraard nog even getest en merkten dat alles inderdaad veel minder soepel aanvoelt zodra de processor deze dubbelrol moet vervullen. In plaats van dat de data direct naar de gespecialiseerde kernen van de videokaart gaat, moet de processor nu zowel de algemene berekeningen als de visuele output verwerken.

Dat veroorzaakt een een hoop warmte in de behuizing en de ventilatoren van de CPU beginnen sneller te loeien om de extra last op te vangen. Het is al met al een onhandige route waarbij de dure videokaart onderin je kast simpelweg geen signaal doorgeeft aan je scherm.

©stas_malyarevsky

Aansluiting heeft wel degelijk een functie

Er zijn echter specifieke scenario's waarin deze aansluiting juist je beste vriend is, bijvoorbeeld tijdens het stellen van een diagnose als er iets opeens niet werkt. Als je pc bijvoorbeeld geen beeld geeft via de videokaart, is inpluggen op het moederbord de enige manier om te controleren of de rest van je systeem nog wel functioneert.

Ook voor een eenvoudige kantoormonitor, die alleen wordt gebruikt voor tekstverwerking en e-mail, volstaat de interne chip van de processor en is een dedicated videokaart niet eens nodig. Deze route bespaart energie en houdt de pc stiller, omdat de zware videokaart (als die er is) in een diepe slaapstand kan blijven. Voor een secundair scherm waarop je alleen statische informatie zoals een chatvenster of Spotify in beeld hebt, kan deze configuratie zelfs een slimme manier zijn om de hoofdvideokaart te ontlasten van onnodige basistaken.

Verlies grafische rekenkracht

Zodra je echter een zware taak start, zoals videobewerking of een moderne game, loopt de pc direct tegen een muur aan. De geïntegreerde graphics hebben namelijk geen eigen snel geheugen en snoepen zodoende rekenkracht van het werkgeheugen van je systeem. Je merkt dat aan haperende beelden, een lage framerate en textures die traag laden.

Zo kan het gebeuren dat een krachtige gaming-pc, die normaal gesproken honderd frames per seconde (100 fps) haalt, via de moederbordaansluiting terugvalt naar een onwerkbare diavoorstelling van minder dan 10 fps. De hardware is aanwezig, maar de snelweg naar het scherm is afgesloten, waardoor je in feite maar een fractie van de capaciteit krijgt waarvoor je hebt betaald.

Zo vind je de juiste poort

Kijk eens goed naar de achterkant van je computerkast om te bepalen of je de volle snelheid benut. De aansluitingen van het moederbord staan altijd verticaal in een blok met andere poorten, zoals usb en ethernet. De aansluitingen van de videokaart zitten een stuk lager en staan horizontaal in een aparte sleuf. Zit je kabel in het bovenste blok, dan werk je op de 'reservemotor'.

Verplaats de kabel naar de horizontale poorten onderaan en je zult direct horen dat de pc anders reageert bij het opstarten. Soms moet je na deze wissel de pc even herstarten, zodat de drivers de nieuwe configuratie herkennen en de resolutie optimaal kunnen instellen voor jouw specifieke beeldscherm.

Klaar voor optimale prestaties?

Het aansluiten van een monitor op het moederbord in plaats van de videokaart zorgt ervoor dat de grafische rekenkracht van de pc onbenut blijft omdat het systeem terugvalt op de beperkte interne chip van de processor. Dat leidt tot een drastische afname in prestaties bij games en zware software, aangezien de gespecialiseerde hardware van de videokaart volledig wordt gepasseerd. Voor een optimale ervaring moet je de monitor altijd in de horizontale poorten van de videokaart prikken. Alleen in noodgevallen of bij eenvoudiger kantoortaken is de moederbordaansluiting een bruikbaar alternatief.