Het is een icoon in het hogere segment. Een klasse waarin auto’s als de Mercedes E-klasse en de Audi A6 de scepter zwaaien. De BMW 5-serie is dé keuze als je als CEO of CFO ook zelf graag het stuur vasthoudt. Deze auto biedt immers de ideale mix tussen de dynamiek van een 3-serie en de statuur van een Siebener.

In een ver verleden was de 5-serie er met dikke dieselmotoren en zelfs een V10, maar wie vandaag de dag in de markt is voor een échte limousine, kan niet om een stekker heen. Dat is dan ook de reden dat BMW voor de allereerste keer een volledig elektrische versie van de Fünfer aan het gamma heeft toegevoegd en deze tegelijkertijd met de compleet nieuwe 5-serie heeft gelanceerd. Irwin Versteegh van InstaAutoVlog reed er onlangs mee.

©Irwin Versteegh

Ook als 'normale' 5

Met de i3 was het merk een van de eerste gevestigde autofabrikanten die een volledig elektrisch model lanceerde. De i3 was zijn tijd ver vooruit, maar piekte misschien iets te vroeg. De i4 deed het dan ook een stuk beter en opende de aanval op bijvoorbeeld de Tesla Model 3. Een statige limousine als de i7 zorgde bovendien voor vergroening in de topklasse.

Een overeenkomst tussen i4 en i7? Het zijn in tegenstelling tot de i3 synchroon ontwikkelde modellen die naast de 4-Serie GranCoupé en normale BMW 7-serie worden geleverd. Iets dat eveneens geldt voor de nieuwe i5, want ook deze volledig elektrische BMW wordt geleverd met een benzine- of zelfs dieselmotor in de gedaante van de nieuwe 5-serie. Het toont aan dat BMW nog steeds een vrij conventioneel platform gebruikt.

©Irwin Versteegh

'Iconic Glow' grille-verlichting

Dat platform schuilt overigens ook onder de 4- en 7-serie, maar dat is er niet aan af te zien. De 5 oogt eigen en met name het design valt in de smaak. Er is bewust gekozen om met een rustig lijnenspel een chic resultaat te behalen dat dankzij een typisch BMW-DNA toch herkenbaar moet ogen. Zo zijn de dubbele koplampen voorzien van verticaal geplaatste elementen en is de grille leverbaar met zogenoemde Iconic Glow-effecten. En jawel, dat betekent ledverlichting die de contouren van de grote (weliswaar dichte) nieren nog eens extra benadrukken.

©Irwin Versteegh

Net zo groot als een 7-serie

Verder is de nieuwe 5 een stuk forser geworden. Zo is-ie met dik 5 meter 10 centimeter langer, 3 centimeter breder en 3,6 cm hoger dan de oude 5-serie. En om dat even in perspectief te plaatsen: de nieuwe 5-serie is daarmee net zo groot als de veelbesproken ‘Chris Bangle 7’ uit de beginjaren 2000. Gezien de overeenkomsten mogen we de 5 en i5 dan ook gerust als een mini-7 bestempelen.

Goed om te weten: de nieuwe i5 wordt standaard geleverd op 19-inch lichtmetalen wielen, maar de testauto is uitgerust met 20-inch wielen. Het M-pakket voegt daarnaast hoogglans zwarte raamomlijsting toe, evenals verchroomde elementen in de grille en een sportiever ogende voor- en achterbumper.

©Irwin Versteegh

27,2 inch aan scherm

Stap je aan boord, dan word je overvallen door een vertrouwd gevoel. Of beter: je stapt in een warm bad. Je ervaart direct een perfect instelbare zitpositie met in dit geval fantastisch zittende comfortstoelen en het genot van een lekker in de hand liggend M-Sport-stuurwiel. Van de ondersteuning voor beide ellebogen tot aan het voorbeeldige materiaalgebruik en de afwerking, álles klopt.

Tevens zien we BMW’s Live Cockpit, die voortaan bestaat uit twee lcd-displays. Een 12,3 inch groot instrumentarium dat dienstdoet als traditioneel dashboard en een 14,9 inch groot touchscreen dat fungeert als multimedia- en navigatiesysteem en tevens is te gebruiken met BMW’s iDrive-selector op de middentunnel.

©Irwin Versteegh

iPad met muis

De keuze voor een iDrive-selector is bijzonder, aangezien BMW deze knop in de eveneens vrij recente iX1 achterwege heeft gelaten. Ze lijken hiermee de wat traditionelere 5-serie-rijder te willen behagen, maar... Nou ja, het is geen zaligmakend geheel – laten we het daar op houden.

Het hele iDrive-systeem blinkt al niet uit in gebruiksgemak, en continu switchen tussen touch en analoog werkt verwarrend en onoverzichtelijk. Het is alsof je een traditionele muis op een iPad zonder extern toetsenbord gebruikt, waarbij je dus steeds switcht tussen muis en het virtuele toetsenbord. Het werkt, maar echt prettig is het niet. Het systeem is verder wel lekker uitgebreid en online dankzij een 5G-verbinding en noviteiten als EV-routeplanning en een daardoor live-status van alle beschikbare laadpalen.

©Irwin Versteegh

Niet zo ruim als je zou verwachten

Hoewel de i5 voorin bijzonder riant is, wordt de overdaad aan externe centimeters op de tweede zitrij helaas niet benut. Hier hadden we meer van verwacht. Passagiers die plaatsnemen achter iemand die langer is dan 1,80 meter, kunnen het zeker met de voetjes benauwd krijgen. Ook de cardantunnel (waarom heeft een EV deze überhaupt?) neemt onnodig veel ruimte in beslag.

Het zitcomfort is daarnaast opvallend door de in een ongebruikelijke hoek geplaatste achterbank. Wel is het er comfortabel toeven dankzij zaken als vier ventilatieroosters en optioneel klimaatregeling met vier aparte zones. De kofferruimte van de i5 is wel weer royaal met een minimale inhoud van 490 liter. Handig is bovendien de keurige en forse opbergruimte onder de vloer voor het opbergen van de laadkabel.

©Irwin Versteegh

340 of 600 pk

Qua exterieur mag de i5 dan een mini-7-serie zijn, technisch deelt-ie tal van componenten met de i4. Zo komt de i5 er voorlopig in twee smaken: een eDrive40 en een M60xDrive. Die laatste is uitgerust met twee elektromotoren en een totaalvermogen van 600 pk. Hoe dan ook krijg je in beide gevallen een 81,2 kWh (netto capaciteit) accupakket dat – afhankelijk van de uitvoering en de gekozen wielen – een range van circa 530 km mogelijk maakt.

In de eDrive40 stuurt-ie zijn energie naar een 340 pk en 430 Nm sterke elektromotor op de achteras. Deze zorgt voor een prima 0-100-sprint in 6 seconden en een top van net geen 200 km/u. Het opladen gaat via een 3-fasen-boordlader (11 kW) of optioneel met een 22kW-installatie. Ook kun je snelladen met maximaal 205 kW in circa 30 minuten tijd. Een preconditioneringsfunctie moet dit in aanloop naar een snellaadsessie ook gedurende koud weer garanderen.

©Irwin Versteegh

150 kg zwaarder

Het zal dan ook geen verrassing heten dat de louter achterwielaangedreven eDrive40 al meer dan voldoende potent is. Rustig of op tempo cruisen of wat pittiger doorrijden in de Sport-modus gaat prima. 340 pk is immers een adequaat vermogen. Daarnaast blijkt-ie behoorlijk efficiënt. Sterker nog, hij presteerde voorbeeldig!

Hoewel we niet continu in de Relax-modus hebben gereden, noteerden we een gemiddelde van net geen 20 kWh/100 km. Dat zorgde voor een heel bruikbare range van gemakkelijk 400 km. Geen gekke score voor een toch dik 2100 kg zware auto, al is het wel zo dat de nieuwe 5 sowieso 150 kg zwaarder is dan zijn voorganger. De i5 mag ook 1500 kg trekken, al is de M60 met twee ton trekgewicht wellicht de betere keuze als je veel zware aanhangers gebruikt.

©Irwin Versteegh

Adaptief onderstel

Hoe de i5 rijdt? Fantastisch! Standaard is-ie op de achteras voorzien van luchtvering, maar de testauto was optioneel voorzien van het adaptieve onderstel Professional. Dat is standaard op de M60, maar voegt bij de ‘40’ voor 2600 euro extra vierwielsturing en adaptieve dempers toe. Dat maakt het rijgedrag dankzij de perfecte balans tussen rijdynamiek en comfort helemaal af.

Met name het verschil tussen de rijmodus Relax en Sport is magisch. De i5 verandert dan van een 7-serie-achtige reisgenoot in een bijna volbloed M zodra de Sportmodus wordt geselecteerd. De adaptieve dempers krijgen een adrenalineshot terwijl de stuurinstallatie en vierwielsturing directer op jouw input reageren. Ook de aandrijflijn is dan extra alert, al zou dat laatste in vergelijking met andere EV’s wel wat verfijnder mogen. De klappen die de aandrijflijn bij lastwisselreacties (gas en gas-los) laat horen én voelen zijn niet erg premium.

©Irwin Versteegh

Tot de ‘neue klasse’ de beste

De nieuwe BMW i5 is leverbaar vanaf dik 75.000 euro. Een behoorlijk bedrag, maar het kan gekker. Ons testexemplaar heeft een prijskaartje van dik 105.000 euro, en dan ontbrak er nog het één en ander aan. Of-ie dit bedrag waard is? Zonder twijfel. Voor een paar duizend euro meer dan een 520d krijg je een volledig elektrische en daardoor begerenswaardige sedan waarmee het merk wederom laat zien dat volledig elektrisch rijden hand in hand gaat met de echte BMW-rijdynamiek. Wellicht wel optioneel dankzij de vierwielsturing, en dat is dan ook absoluut een aan te raden optie. Verbeterpunten zijn er ook, maar vooralsnog is dit wat ons betreft de beste en fijnste BMW i van dit moment, en we kijken dan ook reikhalzend uit naar de Neue Klasse volledig elektrische 3-serie die in de nabije toekomst komen gaat.

De smartphones van Poco zijn over het algemeen goed geprijsd als je kijkt naar wat je ervoor terugkrijgt. De nieuwe Poco F8 Ultra heeft een prijskaartje van minimaal 800 euro. Gaat die regel ook hier op?

Want wat voor smartphone kun je precies aanbieden als je er net wat meer geld tegenaan gooit? Dat idee heeft een unieke telefoon opgeleverd, voorzien van een denimlook én een extra subwoofer achterop. Gewaagde keuzes, maar in een wereld waarin smartphones steeds meer naar elkaar toe groeien, en in hun identiteitscrisis meer en meer op iPhones gaan lijken, geen verkeerde ontwikkeling. Alleen daarom al zijn we enthousiast over de Poco F8 Ultra (Blue Denim-uitvoering).

Het helpt dan ook zeer dan de subwoofer daar niet alleen voor de show zit. Dit compacte speakertje geeft geluiden en audio meer dan genoeg ruimte om beter tot hun recht te komen vergeleken met reguliere smartphonespeakers. Weg is dat blikkige geluid, dat nu ruimte maakt voor warmere tonen en een bredere soundstage. Klinkt de muziek perfect? Dat kun je niet verwachten, maar we zijn desondanks onder de indruk van de Bose-luidspreker.

©Wesley Akkerman

Uniek en tof

De Poco F8 Ultra ligt prettig in de hand en voelt solide aan dankzij het aluminium frame. Met 220 gram is hij ook niet overdreven zwaar. Het fauxdenim op de achterkant draagt daarbij merkbaar bij aan de grip, waardoor hij niet snel uit je handen glipt. Juist door dat eigenzinnige uiterlijk is dit zo'n smartphone die je liever zonder hoesje gebruikt, ook al loop je daarmee iets meer risico op valschade.

Het grote amoled-paneel van 6,9 inch stelt evenmin teleur. Met zijn hoge resolutie (1.200 bij 2.608 pixels) en verversingssnelheid (120 Hertz) kom je niets tekort en oogt alles scherp en vlot. Het contrast is breed en zwartwaarden zijn diep, maar de kleuren kunnen soms net even wat flets ogen. Dat valt alleen op in directe vergelijkingen met andere smartphones; de kans is heel klein dat dit je hier iets van merkt in het dagelijkse gebruik of als je een minder geoefend oog hebt.

©Wesley Akkerman

©Wesley Akkerman

Wat je mag verwachten

Ook al draait de Poco F8 Ultra niet op de krachtigste processor die Qualcomm te bieden heeft, in de praktijk merk je daar weinig van. De Snapdragon 8 Elite Gen 5 voelt vlot aan bij multitasking en kan games zonder moeite aan, al moet je er wel rekening mee houden dat de Gen 5 warm (niet heet, gelukkig) kan worden wanneer je high-end spellen speelt. Niets om je zorgen over te maken, je zult hier namelijk je vingers niet aan branden.

Ook de accu stelt niet teleur. Met een capaciteit van 6.500 mAh haal je in veel gevallen probleemloos twee dagen, al hangt dat vanzelfsprekend af van hoe intensief je de smartphone gebruikt. Speel je veel games, dan loopt hij sneller leeg, maar opladen gaat razendsnel. Met een geschikte 100w-lader, die je zelf moet aanschaffen, zit de accu binnen ongeveer veertig minuten weer helemaal vol.

Camera en software

Toch is niet alles goud wat er blinkt. Onder de juiste lichtomstandigheden maakt de Poco F8 Ultra kleurrijke en gedetailleerde beelden. Zoomen is geen probleem en ook de selfiecam lijkt goed om te gaan met verschillende huidtypen. De groothoeklens presteert echter minder goed: kleuren komen minder goed uit de verf en details vallen weg. De avondmodus stelt teleur, met een overdaad aan exposure, gebrekkige kleurenaccuraatheid en trage vastlegging.

Aangezien Poco een dochteronderneming is van Xiaomi, draait het toestel op HyperOS 3.0. De Poco staat daardoor vol met overbodige en dubbele apps, waaronder die van Xiaomi, waarvan je het gros kunt verwijderen. Ook kom je her en der wat reclame tegen. Verder is het besturingssysteem vlot en overzichtelijk, twee eigenschappen die we extreem belangrijk vinden. Je krijgt tot slot 'maar' vier Android-upgrades, evenals zes jaar aan beveiligingsupdates.

Poco F8 Ultra kopen?

Ondanks de kanttekeningen die we plaatsen bij de software- en camera-ervaringen, zijn er eigenlijk weinig redenen om niet voor de Poco F8 Ultra te kiezen. Hij oogt uniek, vindt in de subwoofer een handige toevoeging en voelt stevig aan. De door ons geteste Denim Blue-uitvoering heeft bovendien een faux denimlaagje op de achterkant voor extra grip (wat deze uitvoering wel een paar gram zwaarder maakt dan de Poco F8 Ultra Black). De prijs is misschien gevoelsmatig nog wat hoog, zeker voor dit merk. Maar zakt de prijs richting de 600 euro, dan krijg je een toptoestel dat zijn prijs meer dan waarmaakt en waar je langdurig plezier van hebt.

52137934

Spatial audio, oftewel ruimtelijke audio, belooft een luisterervaring waarbij het geluid niet alleen van links en rechts komt, maar je volledig omringt. Hoewel de marketingkreten je geregeld om de oren vliegen, is de techniek niet in elke situatie even zinvol. In dit artikel ontdek je wanneer ruimtelijke audio je ervaring verrijkt en wanneer je prima zonder kunt.

Vergeet het statische geluid van je oude vertrouwde stereo-set. Met spatial audio krijgt geluid eindelijk de diepte die het verdient. Dankzij slimme algoritmes die de akoestiek van de echte wereld nabootsen, ontsnapt de audio aan je koptelefoon of soundbar. Geluid beweegt vrij door de kamer, waardoor een helikopter in een film ook echt boven je hoofd lijkt te cirkelen. Het is de overstap van een platte foto naar een hologram, maar dan voor je oren.

Bioscoopervaring thuis

De meest logische toepassing voor spatial audio is zonder twijfel de moderne filmervaring. Wanneer je een blockbuster kijkt die is gemixt in formaten zoals Dolby Atmos, komt de techniek pas echt tot leven. Een helikopter die overvliegt of regen die op een dak klatert, krijgt een verticale dimensie die voorheen onmogelijk was met een standaard hoofdtelefoon of een simpele soundbar.

Voor filmliefhebbers die niet de ruimte hebben voor een volledige surround-installatie met fysieke speakers in het plafond, biedt spatial audio een overtuigend en compact alternatief dat de zogenaamde immersie aanzienlijk vergroot.

©ER | ID.nl

Muziek met een extraatje

Voor muziek is het nut van ruimtelijke audio iets genuanceerder en sterk afhankelijk van de productie. Bij klassieke concerten of live-opnames kan de techniek je het gevoel geven dat je midden in de concertzaal zit, waarbij de akoestiek van de ruimte tastbaar wordt. Ook bij moderne popmuziek die specifiek voor dit formaat is geproduceerd, kunnen artiesten creatiever omgaan met de plaatsing van instrumenten of subtiele geluidseffecten.

Toch blijft voor de purist die zweert bij een eerlijke, ongefilterde weergave van een studio-album de traditionele stereomix vaak de voorkeur genieten, omdat spatial audio de oorspronkelijke balans soms onnatuurlijk kan veranderen.

Gaming en de functionele voorsprong

In de wereld van gaming verschuift de waarde van spatial audio van puur esthetisch naar functioneel. Vooral in competitieve shooters is het horen van de exacte positie van een tegenstander een serieus dingetje. Door gebruik te maken van ruimtelijke audio kun je voetstappen boven, onder of achter je nauwkeurig lokaliseren. Dat geeft niet alleen een intensere spelervaring waarbij je volledig wordt opgeslokt door de spelwereld, maar biedt ook een tactisch voordeel dat met standaard audio simpelweg niet te evenaren is. Hierdoor is de techniek voor fanatieke gamers bijna onmisbaar geworden.

Wanneer kun je het beter uitschakelen?

Ondanks de indrukwekkende demonstraties is spatial audio niet altijd de beste keuze. Voor dagelijks gebruik, zoals het luisteren naar podcasts of het kijken van het journaal, voegt de extra ruimtelijkheid weinig toe en kan het de verstaanbaarheid van stemmen zelfs negatief beïnvloeden. Ook bij oudere opnames die door softwarematige kunstgrepen naar ruimtelijk geluid worden omgezet, ontstaat er vaak een hol en onnatuurlijk resultaat. In dergelijke gevallen is een zuivere stereoweergave nog altijd de meest betrouwbare weg naar een prettige luisterervaring.