De Xiaomi Mi 11 Lite 5G is een midrange smartphone met een prijs van onder de 400 euro. Zodra we de term Lite voorbij zien komen, dan gaan we ervan uit dat een fabrikant veel bezuinigd heeft om de prijs van het toestel laag te houden. Hoe staat het ervoor met deze smartphone?

De Xiaomi Mi 11 Lite 5G is een plat, strak toestel. Met 159 gram in gewicht is het ook heel niet zwaar. Ondanks zijn platte design, ligt hij lekker in de hand. Opvallende designelementen zijn de platte cameramodule achterop en de vingerafdrukscanner aan de zijkant, waardoor je er met je duim goed bij komt. Links zitten ook helemaal geen knoppen; de aan-uitknop zit namelijk in de vingerafdrukscanner verwerkt. Verder zijn de schermranden niet te dik, is er geen koptelefoonaansluiting en zit er een frontcamera in de hoek. Niet bijzonder, wel doeltreffend.

Onder de motorkap

Onder de motorkap zit een Qualcomm Snapdragon 780G-processor. Die processor beschikt over acht clusters. De eerste bestaat uit een enkele kern die geklokt is op 2,4 GHz. Het tweede cluster heeft drie kernen, die geklokt zijn op 2,2 GHz, terwijl het derde cluster beschikt over vier kernen van maximaal 1,9 GHz. De prestaties zijn met veertig procent verbeterd ten opzichte van z’n voorganger en komen op het niveau van de high-end processor van twee jaar geleden – soort van. 

©PXimport

De processor wordt een beetje tegengewerkt door dat ene cluster met één krachtige kern, maar de vraag of is je dat merkt. Het toestel wordt geleverd met 128 tot 256 GB aan opslagruimte en 6 tot 8 GB aan werkgeheugen. Helaas is het een oud type geheugen (UFS 2.2), waardoor de snelheid kan tegenvallen. Echter, het lijkt er niet op dat de hardware in de weg zit. Dat komt onder meer door de verversingssnelheid van 90 hertz, waardoor de smartphone rap en capabel aanvoelt.

De accu heeft een vermogen van 4.250 mAh. Bij normaal gebruik doe je er ongeveer anderhalve dag tot twee dagen over om dit ding leeg te krijgen. Misschien moet je daarvoor het aantal hertz van 90 naar 60 terugbrengen, maar met niet al te zwaar gebruik is dat onnodig. Het toestel ondersteunt snelladen met 33 watt. Daarmee krijg je tot 58 aan energie terug in een half uur. Met ongeveer een uurtje, net iets langer, is de accu helemaal gevuld van één tot honderd procent.

Tot slot moeten we het hebben over de 5G-verbinding. Er zijn twee versies van de Mi 11 Lite: eentje met 4G en eentje met 5G. De 5G-versie kost 399 euro, terwijl de 4G-versie 299 euro kost. Je krijgt dan ook een iets minder krachtige processor, maar voor de rest zijn de toestellen identiek. Vind je 5G nog niet nodig (en heel eerlijk: het duurt nog wel even voordat 5G écht beschikbaar is in Nederland), dan kun je dus ook kiezen voor de 4G-variant.

©PXimport

Groot amoled-scherm

De Xiaomi Mi 11 Lite 5G heeft een groot amoled-scherm van 6,55 inch. Je kunt de verversingssnelheid instellen op 60 of 90 Hertz. De maximale resolutie van 1.080 bij 2.400 pixels. Het display is mooi plat, waardoor je niet per ongeluk met je handpalm iets aanraakt. Bovendien is het zo dat kleuren heel mooi naar voren komen, de kijkhoek lekker breed is en de helderheid best hoog ingesteld kan worden. Daardoor kun je ook in fel zonlicht nog altijd zien wat er op je scherm gebeurt.

Het scherm heeft daarnaast een aantal indrukwekkende eigenschappen. Zo is er ondersteuning voor 10-bit kleurentechnologie, waardoor er ongeveer een miljard kleuren gepresenteerd kunnen worden (ten opzichte van 16 miljoen in concurrerende modellen). De Full HD+-resolutie zorgt ervoor dat er een pixeldichtheid van 402 pixels per inch (ppi) is. Dat levert een scherp en gedetailleerd beeld wanneer je media consumeert. Alles boven de 400 ppi wordt als kwalitatief hoogstaand gezien, dus de Xiaomi Mi 11 Lite 5G scoort hier prima.

Waar het toestel ook prima op scoort, is het feit dat er support is HDR10+ en Dolby Vision. Dat zijn twee belangrijke standaarden voor high dynamic range. Mocht je dus een abonnement op Amazon Prime Video, Netflix of Disney+ hebben en bekijk je veel content via je smartphone, dan ben je ervan verzekerd dat je de juiste standaarden aan boord hebt. Je hoeft dus niets te missen.

©PXimport

De Xiaomi Mi 11 Lite 5G is uitgerust met stereospeakers. Eén speaker zit onderop, terwijl het geluid uit de andere speaker uit de earpiece bovenaan komt. Die is beduidend zachter dan de speaker onderop, maar dat zijn geen vreemde praktijken. Het geluid uit het systeem klinkt helder en verstaanbaar en je kunt hier prima telefoongesprekken mee voeren of podcasts beluisteren.

Geen optische beeldstabilisatie

Achterop zitten drie lenzen in een zeer compacte cameramodule. De hoofdcamera beschikt over 64 megapixel, de groothoeklens over acht megapixel en de macrolens over vijf megapixel. De hoofdcamera voegt vier pixels samen tot één pixel, waardoor je foto’s maakt in zestien megapixel. Dat levert niet alleen redelijk tot zeer gedetailleerde beelden op (we houden nog steeds rekening met het marktsegment), ook komen de kleuren goed uit de verf.

Zelf wanneer er voor je gevoel net even te weinig licht is, dan komen de foto’s goed uit de bus. De kwaliteit verrast een beetje in dit segment, al mag je voor ongeveer 400 euro echt wel wat verwachten, natuurlijk. Het grootste nadeel van de cameramodule is dat er geen optische beeldstabilisatie aanwezig is. Een smartphone echt stilhouden lukt nooit helemaal, waardoor foto’s soms een beetje beweging registreren. Helemaal wanneer je foto’s maakt in het donker: dan moet je de Xiaomi Mi 11 Lite 5G net even wat langer vasthouden op een bepaalde positie.

©PXimport

Over de groothoeklens zijn we minder te spreken. Zowel de kleuren als de kwaliteit zijn mager, zeker in vergelijking met de hoofdsensor. Ook zien we wazige effecten bij de randen van de foto’s. Dat komt bij andere toestellen met dergelijke sensoren ook voor, maar dan nog zijn er betere alternatieven. De macrolens scoort qua kwaliteit beter dan gemiddeld, omdat die beschikt over vijf megapixel (daar waar concurrerende modellen vaak een twee megapixelsensor hebben). 

Notificatiecentrum en controlepaneel

De Xiaomi Mi 11 Lite 5G draait op Android 11, met daaroverheen de MIUI 12-skin van Xiaomi. Onlangs kreeg het toestel, vlak voor het publiceren van de review, versie 12.0.8 van de fabrikant. Ondanks dat is de maandelijkse beveiligingsupdate blijven steken op april 2021, maar dan nog is dat veel recenter dan we bij soortgelijke toestellen uit het segment tegenkomen. Het kan dus technisch gezien beter, maar ergens kunnen we ook tevreden zijn.

Helaas is het zo dat de software flink wat vooraf geïnstalleerde apps meeneemt, maar gelukkig kun je het gros daarvan verwijderen. De apps van Google vanzelfsprekende niet, maar andere apps gelukkig wel. De softwareskin biedt overigens een aantal handige functies. Zo kun je tijdens het installeren al aangeven of je een applade wil gebruiken of niet. Verder wordt er geadverteerd met een altijd-aan-scherm; maar dat is er niet. Je moet een keer op het vergrendelde scherm tappen om hem tevoorschijn te toveren. 

©PXimport

©PXimport

Verder is het tof om te zien dat Xiaomi iets nieuws doet met het notificatiecentrum. Je kunt de smartphone namelijk zo instellen dat wanneer je van boven naar beneden veegt, op het thuisscherm, je of het notificatiecentrum of het controlepaneel te zien krijgt (juist, net zoals op een iPhone). Zo komen bepaalde functionaliteiten beter in beeld, terwijl je in het andere venster je compleet concentreert op de notificaties. Dit is een optionele functie; je kunt het ook bij het oude houden.

Xiaomi doet een hoop beloftes. Zo zou het toestel meteen op MIUI 12.5 moeten draaien, maar dat is dus niet het geval. Wel komen er in totaal vier grote MIUI-updates aan, waarvan de eerste verschijnt in het tweede kwartaal van 2021. Ook zou je moeten kunnen rekenen op Android 12 en Android 13. De bewoording die Xiaomi hiervoor uitkiest in het persbericht is een beetje vreemd, dus we zetten er onze vraagtekens bij. Voor de volledigheid voegen we de desbetreffende passage toe.

De Mi 11 serie draait op de Android-versie 11 en er wordt een update verwacht voor Android 12. We verwachten tenminste twee Android updates, te weten Android 11, Android 12 en Android 13. Echter wordt de precieze update policy bepaalt door Google. De updatecycli van verschillende Xiaomi-apparaten zijn in overeenstemming met onze overeenkomsten met Google en voldoen aan het overeenkomstige beleid.

©PXimport

©PXimport

Xiaomi Mi 11 Lite 5G – conclusie

De Xiaomi Mi 11 Lite 5G combineert een aantal toffe functies. Zo haal je voor die 400 euro een smartphone in huis met een groot, plat en ontzettend kleurrijk amoledscherm met een verversingssnelheid van 90 hertz, stereospeakers en behoorlijk goede prestaties in huis. De camerakwaliteit valt echt niet tegen en de accuduur scoort ook behoorlijk goed.

Daar tegenover staat toch een behoorlijk prijskaartje van 400 euro, waardoor je alweer in het midrange segment terecht komt. Ook is er wat onduidelijkheid over het updatebeleid en vinden we dat er veel te veel apps vooraf geïnstalleerd worden. Ja, je kunt ze verwijderen, maar dat is een vervelend klusje waar je nooit op zit te wachten.

Mocht je niets om 5G geven, maar toch dit toestel op het oog hebben, geen probleem. Een bijzonder goed alternatief is de Xiaomi Mi 11 Lite 4G. Dat is precies dezelfde telefoon, met twee verschillen. Je moet het zonder 5G doen en ook de processor is ietwat langzamer. Daarnaast kan de Motorola Moto G100 je ook nog aanspreken, die beschikt over veel dezelfde specs voor een iets hogere prijs. Voor een compleet overzicht van de beste smartphones onder de 400 euro, kun je terecht in dit artikel.

Als je services op je eigen thuisserver draait, wil je daar ook eenvoudig meldingen van kunnen ontvangen. Ntfy stelt je in staat om eenvoudig pushnotificaties naar je telefoon of computer te sturen. Bovendien kun je ntfy op je eigen thuisserver draaien, zodat je alles in eigen handen hebt. In dit artikel gaan we ermee aan de slag.

Netwerkmonitoringsoftware, een programma dat je Docker-containers bijwerkt, een smarthomecontroller, back-upsoftware, ze hebben allemaal één ding gemeen: ze moeten je meldingen kunnen sturen als er iets gebeurt. Dat kan op verschillende manieren: via e-mail, instant messaging of pushnotificaties naar je telefoon. Dat laatste verloopt doorgaans via een gecentraliseerde dienst zoals Firebase Cloud Messaging (voorheen Google Cloud Messaging) of Apple Push Notification service.

Pushnotificaties zijn handig omdat ze bijna onmiddellijk aankomen en omdat zowel Android als iOS toestaan om in te stellen hoe je ervan op de hoogte wordt gebracht. Wil je pushnotificaties kunnen ontvangen zonder een server onder controle van een partij zoals Google of Apple, dan moet je ook hiervoor je eigen service installeren. Een opensource-project dat dit implementeert, is ntfy.

Werking van ntfy

Je ntfy-server ontvangt meldingen van je programma's via http over een REST-API en zet deze om in pushnotificaties voor de bijbehorende Android- of iOS-app of voor een webpagina op je computer. De API is in de documentatie van het project beschreven, zodat je ook je eigen software met ntfy kunt laten praten. Het project heeft ook een command-line-interface, zodat je bijvoorbeeld shellscripts op je Linux-server eenvoudig pushnotificaties kunt laten verzenden.

Ntfy gebruikt het bekende publish/subscribe-patroon. Een zender publiceert notificaties op een specifiek onderwerp door data te sturen naar een url via een http POST- of PUT-aanvraag. Het onderwerp wordt gedefinieerd door een segment van de url dat volgt op de domeinnaam. Een ontvanger kan zich dan abonneren op dit onderwerp. Elke keer dat de zender daarna een notificatie op dit onderwerp publiceert, stuurt ntfy de data naar alle ontvangers die zich op dit onderwerp hebben geabonneerd. Door ntfy op je eigen server te installeren, heb je de volledige controle over deze notificaties.

Serververeisten

De mobiele app van ntfy moet met je server kunnen communiceren om te vragen of er notificaties zijn. Als je ntfy op een server in je lokale netwerk installeert, moet die dus van buitenaf bereikbaar zijn. Dat kun je met portforwarding in je modem regelen of door je telefoon buitenshuis automatisch met een VPN-server op je lokale netwerk te laten verbinden. Heeft je internetaansluiting thuis geen vast ip-adres, dan moet je ook een DynDNS-updater te draaien.

Een andere optie is om ntfy op een VPS (Virtual Private Server) te installeren. Hierop draai je dan ook een reverse proxy voor https-toegang, die een TLS-certificaat van Let's Encrypt opvraagt. Je hebt dan een domein nodig, waarvoor je een DNS A-record naar het ip-adres van je server laat verwijzen. In de rest van dit artikel gaan we uit van een installatie van ntfy op een lokale server met Debian 13 ("trixie") met behulp van Docker Compose.

Basisconfiguratie

Creëer eerst enkele directory's voor ntfy:

$ mkdir -p containers/ntfy/{cache,etc,lib}

Creëer dan het bestand containers/ntfy/etc/server.yml met de volgende configuratie voor ntfy:

base-url: "https://ntfy.example.com"

cache-file: "/var/cache/ntfy/cache.db"

attachment-cache-dir: "/var/cache/ntfy/attachments"

auth-file: "/var/lib/ntfy/user.db"

auth-default-access: "deny-all"

Vervang het domein achter base-url door het domein waarop je ntfy-server draait. Als je gebruikmaakt van een reverse proxy, dan moet dit de url zijn die door de proxy naar ntfy wordt doorgestuurd. Bovendien moet je dan ook een regel behind-proxy: true toevoegen. In de documentatie van ntfy staan voorbeeldconfiguraties voor nginx, Apache2 en Caddy.

Met auth-default-access: "deny-all" tot slot heeft standaard niemand toegang tot onderwerpen. Elke toegang moet dus expliciet worden toegestaan.

Account bij ntfy.sh

De ontwikkelaar van ntfy draait een publiek beschikbare ntfy-server op ntfy.sh. De webinterface daarvan is bereikbaar op https://ntfy.sh/app. Die kun je gratis gebruiken, bijvoorbeeld om ntfy uit te proberen, maar dat komt met beperkingen. Zo kun je geen onderwerpen reserveren en is er een maximum van 250 notificaties per dag en 2 MB per bijlage. Verder is er geen enkele vorm van authenticatie. De enige manier van beveiliging ligt dus in het geheimhouden van je onderwerpen. Die beperkingen heb je niet als je ntfy zelf installeert. Maar als je liever niet zelf een installatie onderhoudt, kun je een betaald plan nemen. Daarmee ondersteun je ook de ontwikkeling van het opensource-project. Dat begint met een Supporter-plan van 5 dollar per maand (circa 5 euro), waarmee je drie onderwerpen kunt reserveren en 2.500 notificaties mag sturen met maximum 25 MB per bijlage.

Betaal voor gebruik van de publieke ntfy-server en ondersteuning van het opensource-project.

Docker Compose

Definieer nu de container in het bestand docker-compose.yaml:

services:

  ntfy:

    image: binwiederhier/ntfy

    container_name: ntfy

    command: serve

    restart: always

    environment:

      - TZ=Europe/Amsterdam

    volumes:

      - ./containers/ntfy/cache:/var/cache/ntfy

      - ./containers/ntfy/etc:/etc/ntfy

      - ./containers/ntfy/lib:/var/lib/ntfy

    ports:

      - 80:80

Ga je voor de aanpak met een reverse proxy, dan definieer je in ditzelfde bestand ook een container voor die reverse proxy.

Start daarna de container met:

$ docker-compose up -d

Als alles goed gaat, is de webinterface van ntfy daarna bereikbaar op het ingestelde domein of ip-adres. Bovenaan links zie je een melding Notifications are disabled. Klik op Grant now om notificaties in je webbrowser toe te staan, en bevestig dit daarna in het dialoogvenster dat je webbrowser toont.

Lees ook: Docker op je NAS: zo draai je Plex, Home Assistant en meer

Notificaties testen

Omdat je ntfy zo geconfigureerd hebt dat alle toegang standaard wordt geblokkeerd, kun je nog niets doen in de webinterface. Je dient dus eerst gebruikers aan te maken en die de toelating te geven om op specifieke onderwerpen te publiceren of zich te abonneren. Open daarvoor een shell in de container van ntfy met de opdracht docker exec -ti ntfy /bin/sh. Als je daarna ntfy user list intypt, krijg je te zien dat anonieme, niet geauthenticeerde gebruikers geen enkele permissies hebben. Met de opdracht ntfy user add --role=admin admin voeg je dan een admin-gebruiker met de naam admin toe. Gebruikers met de rol admin kunnen op alle onderwerpen publiceren en zich erop abonneren. Geef de gebruiker een wachtwoord en bevestig.

Klik nu in de webinterface van ntfy links op Settings en dan onder Manage users op Add user. Vul de url van je ntfy-server in, de gebruikersnaam admin en het wachtwoord dat je zojuist hebt ingesteld. Klik dan links op Subscribe to topic. Kies een naam of klik op Generate name om ntfy een willekeurige naam te laten kiezen en abonneer je dan op het onderwerp met Subscribe. Klik dan op Publish notification en vul hetzelfde onderwerp in. Voer ook een titel en een bericht voor je notificatie in en klik op Send. Als alles goed gaat, verschijnt je testbericht nu in een 'conversatie' met de naam van het onderwerp, en wijst je webbrowser je op een notificatie.

Gebruikersrechten

De webapplicatie is leuk voor een test, maar een mobiele app is vaak handiger. De app van Ntfy voor Android en iOS stelt je in staat om op je telefoon je te abonneren op onderwerpen (publiceren is niet mogelijk) en daarvoor notificaties te ontvangen. Als je de Android-app via F-Droid installeert, is dat zonder ondersteuning voor Firebase; de versie op Google Play gebruikt wél de servers van Google. Je maakt voor je app bij voorkeur een gebruiker aan die alle onderwerpen alleen kan lezen. Dat doe je weer in de shell van de container van ntfy met ntfy user add android om de gebruiker android aan te maken (voer een wachtwoord in) en dan ntfy access android "*" read-only voor de leesrechten.

Open daarna de Android-app en tik op de drie stippen rechtsboven. Kies Settings en stel dan Default server in op het domein van je ntfy-server. Tik daarna op Manage users en Add new user en vul de url van je ntfy-server in, de gebruikersnaam android en het bijbehorende wachtwoord. Tik dan op Add user. Keer dan terug naar het hoofdscherm van de app en klik op het plusicoontje rechtsonder. Voer het onderwerp in dat je tijdens de test in stap 5 hebt gebruikt en tik op Subscribe om je erop te abonneren. Vanaf nu zal de app voor elk ontvangen bericht op dit onderwerp een notificatie tonen. Je krijgt zelfs de al verzonden berichten te zien. Overigens toont de app twee waarschuwingen. Voor betrouwbare notificaties volg je de suggesties om batterijoptimalisaties uit te schakelen en naar WebSockets over te schakelen in plaats van een http-stream.

Shellscripts

Nu je hebt getest dat je ntfy-server werkt, is het tijd om je eigen services notificaties te laten uitsturen. Hoe je dat precies configureert, hangt van de service af. Maar je zult altijd eerst een gebruiker met schrijfpermissies voor een specifiek onderwerp moeten aanmaken. Voor een back-upproces dat je op de hoogte moet houden van de status van je back-ups, maak je bijvoorbeeld een gebruiker aan met de opdracht ntfy user add backup in de container van ntfy. Geef die dan schrijfrechten op het onderwerp backup met ntfy access backup backup write-only.

Het publiceren van een bericht op een specifiek onderwerp behelst niet meer dan het sturen van een http POST-aanvraag naar de webserver. Dat kan bijvoorbeeld in een shellscript op je Linux-server met de opdracht curl:

curl -u backup:password -d "Backup successful" ntfy.example.com/backup

Als je in de ntfy-app op je telefoon je op dit onderwerp abonneert, ontvang je deze notificatie nadat het back-upscript is uitgevoerd. Op deze manier is het heel eenvoudig om je eigen shellscripts notificaties te laten verzenden.

Berichten met extra's

Ntfy ondersteunt talloze extra functies om je berichten te laten opvallen of om hun gedrag aan te passen. Je gebruikt deze allemaal door een http-header aan je aanvraag toe te voegen. Zo kun je aan de notificaties van je back-upscript een titel, prioriteit en tags toevoegen. De tags worden als pictogrammen getoond door de mobiele app. Een voorbeeld:

curl -u backup:password -H "Title: Backup failure" -H "Priority: urgent" -H "Tags: warning,skull" -d "Backup unsuccessful" ntfy.example.com/backup

Als de Android-app een bericht met standaardprioriteit ontvangt, doet ze je telefoon kort vibreren en speelt ze een kort geluidje af. Door de prioriteit op urgent te zetten, wordt het standaardnotificatiegeluidje vergezeld van een langer getril van je telefoon, waardoor je onmiddellijk merkt dat dit dringend je aandacht vereist.

Plaatjes en lay-out

Ntfy kan ook plaatjes sturen, bijvoorbeeld een foto van een ip-camera die beweging detecteert, maar niet in combinatie met een tekstbericht. Om een bestand naar ntfy te uploaden met curl in een http PUT-aanvraag gebruik je de optie -T en de bestandsnaam. Met de header Filename voeg je de bestandsnaam toe die de ntfy-app je moet tonen. Dat ziet er dan als volgt uit:

curl -u admin:password -T foto.jpg -H "Filename: beweging.jpg" -H "Title: Beweging voordeur" -H "Tags: boom" ntfy.example.com/beweging

Als je een tekstbericht als Markdown opmaakt, kun je wel plaatjes in een tekst opnemen, maar dan moet je naar het bestand linken. Alleen ntfy's webinterface ondersteunt dit; de mobiele app toont gewoon de Markdown-brontekst. Een Markdown-bericht stuur je door de header Markdown: yes of Content-Type: text/markdown aan je http POST-aanvraag toe te voegen. Ntfy ondersteunt overigens alleen beperkte Markdown-functies, zoals vette en schuine tekst, lijsten, links en afbeeldingen.

Acties

Je ontvangt de notificaties van ntfy in de app in een 'conversatie' per onderwerp. Wanneer je op een notificatie tikt, kopieert dit standaard gewoon de tekst van het bericht naar het klembord. Als je de header Click: URL toevoegt, opent de app die url wanneer je op de notificatie tikt. Zo kun je in een notificatie van je back-upscript bijvoorbeeld een link naar de webinterface van je back-upserver opnemen om het gemelde probleem snel te onderzoeken.

Je kunt ook tot drie 'actieknoppen' definiëren, die dan onderaan een notificatie verschijnen. Door op een van die knoppen te tikken, open je een website of app, activeer je een Android broadcast intent waarop andere apps dan weer kunnen reageren, of zend je een http POST-, PUT- of GET-aanvraag. De manier om dit alles te definiëren is wat omslachtig, maar wordt volledig in de documentatie van ntfy uitgelegd.

Python-code

Curl is natuurlijk niet de enige tool waarmee je notificaties naar je ntfy-server kunt sturen. Sommige tools bieden rechtstreeks ondersteuning voor notificaties via ntfy. Dan hoef je alleen maar het domein van je server, het onderwerp, de gebruikersnaam en het bijbehorende wachtwoord in te vullen. Maar ook in je eigen Python-scripts kun je eenvoudig ondersteuning voor ntfy inbouwen. Dat gaat via het pakket Requests, waarmee je http POST-aanvragen naar de server stuurt. Een eenvoudig voorbeeld ziet er als volgt uit:

import requests

requests.post("http://ntfy.example.com/backup",

    data="Backup unsuccessful",

    headers={

        "Authorization": "Basic Z2VicnVpa2Vyc25hYW06d2FjaHR3b29yZA==",

        "Title": "Backup failure",

        "Priority": "urgent",

        "Tags": "warning,skull"

    })

Met de header Authorization stel je http Basic-authenticatie in. De tekenreeks die na Basic komt, is een Base64-codering van de gebruikersnaam en het wachtwoord met een dubbele punt ertussen. Je creëert die codering op je Linux-systeem met de opdracht echo "Basic $(echo -n 'gebruikersnaam:wachtwoord' | base64)".

En verder

Ntfy biedt een betrouwbare manier om notificaties van allerlei services te centraliseren, terwijl je zelf de volledige controle behoudt. Het programma blinkt uit in flexibiliteit om het overal in te integreren. Als een service bijvoorbeeld geen http POST-aanvragen ondersteunt, kun je ook http GET-aanvragen doen. En als een service je niet de mogelijkheid geeft om de headers aan te passen, laat ntfy je toe om de berichten inclusief headers in JSON-formaat door te sturen. En als een service webhooks ondersteunt maar daarvoor zijn eigen JSON-formaat gebruikt, kan ntfy die met berichtsjablonen omzetten naar leesbare berichten.

Ook via e-mail is ntfy te integreren. Je kunt bijvoorbeeld berichten die op je ntfy-server aankomen automatisch laten doorsturen naar een SMTP-server om ze ook als e-mail te ontvangen. Maar ook de andere richting is voorzien: ntfy kan dan zelf een ingebouwde SMTP-server draaien, handig voor services die alleen maar notificaties via e-mail ondersteunen. Elk onderwerp op de ntfy-server heeft dan een bijbehorend e-mailadres op je domein. De service hoeft dan alleen maar een e-mail naar dat adres te sturen om berichten op dat onderwerp te publiceren op je ntfy-server. Deze en andere geavanceerde functies zijn uitgebreid gedocumenteerd op de website van ntfy.

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.