De Xiaomi Mi 11 Lite 5G is een midrange smartphone met een prijs van onder de 400 euro. Zodra we de term Lite voorbij zien komen, dan gaan we ervan uit dat een fabrikant veel bezuinigd heeft om de prijs van het toestel laag te houden. Hoe staat het ervoor met deze smartphone?

De Xiaomi Mi 11 Lite 5G is een plat, strak toestel. Met 159 gram in gewicht is het ook heel niet zwaar. Ondanks zijn platte design, ligt hij lekker in de hand. Opvallende designelementen zijn de platte cameramodule achterop en de vingerafdrukscanner aan de zijkant, waardoor je er met je duim goed bij komt. Links zitten ook helemaal geen knoppen; de aan-uitknop zit namelijk in de vingerafdrukscanner verwerkt. Verder zijn de schermranden niet te dik, is er geen koptelefoonaansluiting en zit er een frontcamera in de hoek. Niet bijzonder, wel doeltreffend.

Onder de motorkap

Onder de motorkap zit een Qualcomm Snapdragon 780G-processor. Die processor beschikt over acht clusters. De eerste bestaat uit een enkele kern die geklokt is op 2,4 GHz. Het tweede cluster heeft drie kernen, die geklokt zijn op 2,2 GHz, terwijl het derde cluster beschikt over vier kernen van maximaal 1,9 GHz. De prestaties zijn met veertig procent verbeterd ten opzichte van z’n voorganger en komen op het niveau van de high-end processor van twee jaar geleden – soort van. 

©PXimport

De processor wordt een beetje tegengewerkt door dat ene cluster met één krachtige kern, maar de vraag of is je dat merkt. Het toestel wordt geleverd met 128 tot 256 GB aan opslagruimte en 6 tot 8 GB aan werkgeheugen. Helaas is het een oud type geheugen (UFS 2.2), waardoor de snelheid kan tegenvallen. Echter, het lijkt er niet op dat de hardware in de weg zit. Dat komt onder meer door de verversingssnelheid van 90 hertz, waardoor de smartphone rap en capabel aanvoelt.

De accu heeft een vermogen van 4.250 mAh. Bij normaal gebruik doe je er ongeveer anderhalve dag tot twee dagen over om dit ding leeg te krijgen. Misschien moet je daarvoor het aantal hertz van 90 naar 60 terugbrengen, maar met niet al te zwaar gebruik is dat onnodig. Het toestel ondersteunt snelladen met 33 watt. Daarmee krijg je tot 58 aan energie terug in een half uur. Met ongeveer een uurtje, net iets langer, is de accu helemaal gevuld van één tot honderd procent.

Tot slot moeten we het hebben over de 5G-verbinding. Er zijn twee versies van de Mi 11 Lite: eentje met 4G en eentje met 5G. De 5G-versie kost 399 euro, terwijl de 4G-versie 299 euro kost. Je krijgt dan ook een iets minder krachtige processor, maar voor de rest zijn de toestellen identiek. Vind je 5G nog niet nodig (en heel eerlijk: het duurt nog wel even voordat 5G écht beschikbaar is in Nederland), dan kun je dus ook kiezen voor de 4G-variant.

©PXimport

Groot amoled-scherm

De Xiaomi Mi 11 Lite 5G heeft een groot amoled-scherm van 6,55 inch. Je kunt de verversingssnelheid instellen op 60 of 90 Hertz. De maximale resolutie van 1.080 bij 2.400 pixels. Het display is mooi plat, waardoor je niet per ongeluk met je handpalm iets aanraakt. Bovendien is het zo dat kleuren heel mooi naar voren komen, de kijkhoek lekker breed is en de helderheid best hoog ingesteld kan worden. Daardoor kun je ook in fel zonlicht nog altijd zien wat er op je scherm gebeurt.

Het scherm heeft daarnaast een aantal indrukwekkende eigenschappen. Zo is er ondersteuning voor 10-bit kleurentechnologie, waardoor er ongeveer een miljard kleuren gepresenteerd kunnen worden (ten opzichte van 16 miljoen in concurrerende modellen). De Full HD+-resolutie zorgt ervoor dat er een pixeldichtheid van 402 pixels per inch (ppi) is. Dat levert een scherp en gedetailleerd beeld wanneer je media consumeert. Alles boven de 400 ppi wordt als kwalitatief hoogstaand gezien, dus de Xiaomi Mi 11 Lite 5G scoort hier prima.

Waar het toestel ook prima op scoort, is het feit dat er support is HDR10+ en Dolby Vision. Dat zijn twee belangrijke standaarden voor high dynamic range. Mocht je dus een abonnement op Amazon Prime Video, Netflix of Disney+ hebben en bekijk je veel content via je smartphone, dan ben je ervan verzekerd dat je de juiste standaarden aan boord hebt. Je hoeft dus niets te missen.

©PXimport

De Xiaomi Mi 11 Lite 5G is uitgerust met stereospeakers. Eén speaker zit onderop, terwijl het geluid uit de andere speaker uit de earpiece bovenaan komt. Die is beduidend zachter dan de speaker onderop, maar dat zijn geen vreemde praktijken. Het geluid uit het systeem klinkt helder en verstaanbaar en je kunt hier prima telefoongesprekken mee voeren of podcasts beluisteren.

Geen optische beeldstabilisatie

Achterop zitten drie lenzen in een zeer compacte cameramodule. De hoofdcamera beschikt over 64 megapixel, de groothoeklens over acht megapixel en de macrolens over vijf megapixel. De hoofdcamera voegt vier pixels samen tot één pixel, waardoor je foto’s maakt in zestien megapixel. Dat levert niet alleen redelijk tot zeer gedetailleerde beelden op (we houden nog steeds rekening met het marktsegment), ook komen de kleuren goed uit de verf.

Zelf wanneer er voor je gevoel net even te weinig licht is, dan komen de foto’s goed uit de bus. De kwaliteit verrast een beetje in dit segment, al mag je voor ongeveer 400 euro echt wel wat verwachten, natuurlijk. Het grootste nadeel van de cameramodule is dat er geen optische beeldstabilisatie aanwezig is. Een smartphone echt stilhouden lukt nooit helemaal, waardoor foto’s soms een beetje beweging registreren. Helemaal wanneer je foto’s maakt in het donker: dan moet je de Xiaomi Mi 11 Lite 5G net even wat langer vasthouden op een bepaalde positie.

©PXimport

Over de groothoeklens zijn we minder te spreken. Zowel de kleuren als de kwaliteit zijn mager, zeker in vergelijking met de hoofdsensor. Ook zien we wazige effecten bij de randen van de foto’s. Dat komt bij andere toestellen met dergelijke sensoren ook voor, maar dan nog zijn er betere alternatieven. De macrolens scoort qua kwaliteit beter dan gemiddeld, omdat die beschikt over vijf megapixel (daar waar concurrerende modellen vaak een twee megapixelsensor hebben). 

Notificatiecentrum en controlepaneel

De Xiaomi Mi 11 Lite 5G draait op Android 11, met daaroverheen de MIUI 12-skin van Xiaomi. Onlangs kreeg het toestel, vlak voor het publiceren van de review, versie 12.0.8 van de fabrikant. Ondanks dat is de maandelijkse beveiligingsupdate blijven steken op april 2021, maar dan nog is dat veel recenter dan we bij soortgelijke toestellen uit het segment tegenkomen. Het kan dus technisch gezien beter, maar ergens kunnen we ook tevreden zijn.

Helaas is het zo dat de software flink wat vooraf geïnstalleerde apps meeneemt, maar gelukkig kun je het gros daarvan verwijderen. De apps van Google vanzelfsprekende niet, maar andere apps gelukkig wel. De softwareskin biedt overigens een aantal handige functies. Zo kun je tijdens het installeren al aangeven of je een applade wil gebruiken of niet. Verder wordt er geadverteerd met een altijd-aan-scherm; maar dat is er niet. Je moet een keer op het vergrendelde scherm tappen om hem tevoorschijn te toveren. 

©PXimport

©PXimport

Verder is het tof om te zien dat Xiaomi iets nieuws doet met het notificatiecentrum. Je kunt de smartphone namelijk zo instellen dat wanneer je van boven naar beneden veegt, op het thuisscherm, je of het notificatiecentrum of het controlepaneel te zien krijgt (juist, net zoals op een iPhone). Zo komen bepaalde functionaliteiten beter in beeld, terwijl je in het andere venster je compleet concentreert op de notificaties. Dit is een optionele functie; je kunt het ook bij het oude houden.

Xiaomi doet een hoop beloftes. Zo zou het toestel meteen op MIUI 12.5 moeten draaien, maar dat is dus niet het geval. Wel komen er in totaal vier grote MIUI-updates aan, waarvan de eerste verschijnt in het tweede kwartaal van 2021. Ook zou je moeten kunnen rekenen op Android 12 en Android 13. De bewoording die Xiaomi hiervoor uitkiest in het persbericht is een beetje vreemd, dus we zetten er onze vraagtekens bij. Voor de volledigheid voegen we de desbetreffende passage toe.

De Mi 11 serie draait op de Android-versie 11 en er wordt een update verwacht voor Android 12. We verwachten tenminste twee Android updates, te weten Android 11, Android 12 en Android 13. Echter wordt de precieze update policy bepaalt door Google. De updatecycli van verschillende Xiaomi-apparaten zijn in overeenstemming met onze overeenkomsten met Google en voldoen aan het overeenkomstige beleid.

©PXimport

©PXimport

Xiaomi Mi 11 Lite 5G – conclusie

De Xiaomi Mi 11 Lite 5G combineert een aantal toffe functies. Zo haal je voor die 400 euro een smartphone in huis met een groot, plat en ontzettend kleurrijk amoledscherm met een verversingssnelheid van 90 hertz, stereospeakers en behoorlijk goede prestaties in huis. De camerakwaliteit valt echt niet tegen en de accuduur scoort ook behoorlijk goed.

Daar tegenover staat toch een behoorlijk prijskaartje van 400 euro, waardoor je alweer in het midrange segment terecht komt. Ook is er wat onduidelijkheid over het updatebeleid en vinden we dat er veel te veel apps vooraf geïnstalleerd worden. Ja, je kunt ze verwijderen, maar dat is een vervelend klusje waar je nooit op zit te wachten.

Mocht je niets om 5G geven, maar toch dit toestel op het oog hebben, geen probleem. Een bijzonder goed alternatief is de Xiaomi Mi 11 Lite 4G. Dat is precies dezelfde telefoon, met twee verschillen. Je moet het zonder 5G doen en ook de processor is ietwat langzamer. Daarnaast kan de Motorola Moto G100 je ook nog aanspreken, die beschikt over veel dezelfde specs voor een iets hogere prijs. Voor een compleet overzicht van de beste smartphones onder de 400 euro, kun je terecht in dit artikel.

Je laptopaccu lijkt altijd leeg te zijn op het moment dat er nergens een stopcontact te bekennen is. Met de juiste software-instellingen pers je echter makkelijk een uur extra uit je apparaat, zonder dat je daarvoor technisch onderlegd hoeft te zijn. Wij leggen uit aan welke knoppen je precies moet draaien voor maximaal resultaat.

Er is weinig irritanter dan een laptop die in de spaarstand schiet of uitvalt terwijl je in de trein net de laatste hand legt aan een belangrijk document. Veel gebruikers denken bij een snel leeglopende batterij direct dat de hardware versleten is en kijken alweer naar een nieuwe laptop. Vaak is de accu zelf echter nog prima in orde, maar gaat het besturingssysteem slordig om met de beschikbare energie. Fabrieksinstellingen zijn namelijk vaak gericht op maximale prestaties en helderheid, niet op uithoudingsvermogen. In dit artikel leer je hoe je de regie terugpakt en de energievreters in toom houdt, zodat je met een gerust hart de dag doorkomt.

Waar die energie eigenlijk naartoe lekt

Om te begrijpen hoe je accucapaciteit bespaart, moet je eerst weten waar de energie aan opgaat. De twee grootste verbruikers in een laptop zijn vrijwel altijd het beeldscherm en de processor. Het scherm vreet stroom om pixels te verlichten; hoe feller het scherm, hoe sneller de teller tikt. Daarnaast speelt de verversingssnelheid een rol. Veel moderne schermen verversen het beeld 120 keer per seconde (120 Hz). Dat kijkt heel rustig, maar kost aanzienlijk meer rekenkracht dan de standaard 60 Hz.

Onder de motorkap is de processor continu bezig met het verwerken van taken. Een veelvoorkomende misvatting is dat je handmatig alle programma's moet afsluiten om stroom te besparen. Dat is maar ten dele waar, want moderne systemen zijn heel goed in het bevriezen van apps die je niet gebruikt. Wat wél energie kost, zijn achtergrondprocessen die actief blijven synchroniseren, zoals cloudopslagdiensten of mailprogramma's die elke minuut checken op nieuwe berichten. Ook randapparatuur die stroom trekt via de usb-poort, zelfs als je deze niet actief gebruikt, snoept procenten van je lading af.

Besparen tijdens eenvoudige taken

De energiebesparende modus is je beste vriend wanneer je taken uitvoert die weinig rekenkracht vereisen. Denk hierbij aan tekstverwerken, e-mailen, webbrowsen of het invullen van spreadsheets. In deze scenario's heb je de volledige kracht van je processor en videokaart simpelweg niet nodig. Door in Windows of macOS te kiezen voor de energiebesparende modus, klokt de processor zichzelf terug. Hij werkt dan letterlijk iets langzamer, maar voor administratieve taken merk je daar in de praktijk niets van. De letters verschijnen nog steeds direct op je scherm zodra je ze typt.

Daarnaast is dit het moment om eens kritisch naar je schermhelderheid te kijken. Binnenshuis is een helderheid van 50 tot 60 procent vaak meer dan voldoende om comfortabel te kunnen werken. Werk je vooral 's avonds? Dan kan het zelfs nog lager. Ook het uitschakelen van toetsenbordverlichting levert in deze context pure winst op. Het zijn kleine percentages per uur, maar op een hele werkdag maakt dit het verschil tussen wel of niet de oplader moeten pakken.

©PXimport

Prestaties boven accuduur

Er zijn momenten waarop je de batterijbesparingsinstellingen beter uit kunt laten, of zelfs agressief moet vermijden. Zodra je aan de slag gaat met zware grafische taken, zoals videobewerking, 3D-rendering of serieuze gaming, werkt een besparingsmodus averechts. De software knijpt de toevoer van stroom naar de componenten af, wat resulteert in een haperend beeld, trage exporttijden en een frustrerende gebruikservaring.

In deze gevallen heeft de hardware ademruimte nodig om te kunnen presteren. Als je probeert te gamen op een besparingsstand, zal het systeem de prestaties van de grafische chip zo ver terugschroeven dat het spel onspeelbaar wordt. Bovendien duurt het renderen van een video in spaarstand veel langer, waardoor het scherm en de schijf langer actief moeten blijven, wat onderaan de streep soms zelfs méér energie kost dan een korte piekbelasting op vol vermogen. Hier geldt: efficiëntie door snelheid is soms zuiniger dan traagheid.

Situaties waarin instellingen het niet meer redden

Hoewel je met software veel kunt optimaliseren, zijn er harde grenzen waarbij geen enkele instelling je meer gaat redden. Je moet realistisch zijn over de fysieke staat van je apparaat.

Ten eerste is er de chemische degradatie. Als de maximale capaciteit van je accu (ook wel battery health geheten) onder de 70 procent is gezakt, kun je instellen wat je wilt, maar de rek is er fysiek uit. De batterijcellen kunnen de lading simpelweg niet meer vasthouden. Ten tweede is oververhitting een doodsteek voor je accuduur. Als de ventilatoren van je laptop continu staan te loeien omdat de koelkanalen vol stof zitten, kost dat enorm veel energie. Warmte is in feite verspilde energie. Tot slot helpt software niet als je zware externe apparaten zonder eigen voeding aansluit. Een externe harde schijf die zijn stroom via de laptop krijgt, trekt de accu leeg alsof het een rietje in een pakje sap is, ongeacht je schermhelderheid.

Creëer je eigen energieprofiel

Om echt grip te krijgen op je verbruik, moet je de instellingen afstemmen op jouw specifieke gedrag. Begin met de slaapstand-instellingen. Veel mensen laten hun laptop openstaan als ze even koffie gaan halen, waarbij het scherm zomaar tien minuten op volle sterkte blijft branden. Stel in dat het scherm al na twee of drie minuten inactiviteit uitgaat. Dat is de makkelijkste winst die je kunt boeken.

Kijk ook naar je randapparatuur. Gebruik je een externe monitor? Zorg dan dat je laptop zo is ingesteld dat het interne scherm volledig uitschakelt, en niet 'zwart maar aan' blijft staan. Gebruik je veel bluetooth-apparaten? Schakel bluetooth uit als je ze niet gebruikt; het constant scannen naar verbindingen kost stroom. Voor gebruikers met een oledscherm is er nog een extra truc: gebruik een donkere modus. Bij oledschermen verbruiken zwarte pixels namelijk helemaal geen energie, in tegenstelling tot traditionele lcd-schermen waar de achtergrondverlichting altijd aan staat.

Balans tussen snelheid en stopcontact

Het verlengen van je accuduur is uiteindelijk een balansspel tussen comfort en noodzaak. De grootste winst behaal je door de schermhelderheid te temperen en de slaapstand agressiever in te stellen, zodat je geen energie verspilt in de pauzes. Wees niet bang om de energiebesparingsmodus standaard aan te zetten voor alledaags werk; de moderne processors zijn krachtig genoeg om dat zonder haperingen op te vangen. Pas als je merkt dat je laptop traag reageert bij zwaardere taken, is het tijd om de teugels weer iets te laten vieren. Zo bepaal jij hoelang de werkdag duurt, en niet je batterij.

Een medley gebaseerd op soundtracks uit Super Mario-games van het Jazzorkest 8-Bit Big Band heeft afgelopen zondagnacht een Grammy gewonnen.

De medley ‘Super Mario Praise Break’ won een Grammy Award voor beste arrangement (instrumentaal of a capella). In de medley zijn nummers als Gusty Garden Galaxy uit Super Mario Galaxy en Bomb-Omb Battlefield uit Super Mario 64 te horen.

De 9-Bit Big Band is afkomstig uit New York en heeft al eens eerder een Grammy gewonnen voor gamemuziek. In 2022 won het orkest een Grammy voor het nummer Meta’s Knight’s Revenge uit de SNES-game Kirby Superstar.

De Grammy Awards

De Grammy Awards worden al sinds 1959 georganiseerd en worden gezien als een van de belangrijkste prijzen voor muziek ter wereld. Ze worden vaak vergeleken met de Oscars, die worden uitgereikt aan films. Dit jaar won Bad Bunny de prijs van album van het jaar, en ging Billie Eilish er vandoor met een Grammy voor nummer van het jaar. Overigens won Austin Wintory een Grammy in de categorie beste gamesoundtrack voor de soundtrack van Sword of the Sea.

De Super Mario-reeks van Nintendo valt op diverse spelcomputers van het bedrijf te spelen, waaronder de Nintendo Switch 2 en Nintendo Switch. Onder de meest recente grote hoofddelen vallen Super Mario Wonder en Super Mario Odyssey.