ID.nl logo
Review: HTC Windows Phone 8S vs Nokia Lumia 820
© Reshift Digital
Huis

Review: HTC Windows Phone 8S vs Nokia Lumia 820

De HTC Windows Phone 8s en de Nokia Lumia 820 zijn de goedkoopste Windows phones die je kunt krijgen in de gemiddelde prijscategorie. In deze review zetten we de twee tegenover elkaar: hoe zien ze eruit, hoe zijn de prestaties, hoe zit het met het gebruiksgemak, de camera en de batterij?

De HTC is niet de dunste, hij is meer dan een centimeter dik. Maar hij is tegelijkertijd niet al te zwaar. De Nokia is nog wat zwaarder dan de 8S van HTC, en ook iets groter en met 12 millimeter ook iets dikker.

HTC Windows Phone 8S vs Nokia Lumia 820: Scherm

De 8s heeft een scherm van 4 inch, met een resolutie van 480x800 pixels. Dat levert een mooi scherp display op, waarop het besturingssysteem Windows Phone 8 mooi uitkomt. Het scherm van de Lumia 820 is met 4,3 inch iets groter, maar de resolutie is gelijk aan die van de HTC 8s. Dat betekent dat de pixeldichtheid van het scherm van de Lumia ongeveer een derde lager ligt.

De HTC heeft een witte onderkant en verder een zwarte body, dat is een aardige manier om de telefoon te onderscheiden van de concurrentie. Hij is er ook in zwart en blauw.

De onderkant van de telefoon kun je losmaken door hem weg te drukken, je kunt daar je simkaart kwijt en een sd-kaart. Het ziet er redelijk robuust uit, maar je moet er niet aan denken dat je deze onderkant kwijtraakt natuurlijk.

HTC Windows Phone 8S vs Nokia Lumia 820: Uiterlijk en design

Nokia heeft voor de 820 gekozen voor een design met ronde hoeken en een matte witte afwerking in dit geval. Ook de Nokia 820 is voorzien van een afneembare achterkant van de telefoon. De kwaliteit is goed: als de achterklep vast zit geklikt, voelt de telefoon solide en robuust aan. Het is niet het type telefoon waarvoor je enorm bang moet zijn hem te laten vallen.

Het probleem met de Lumia is wel het gewicht: Nokia had wat meer tijd kunnen besteden aan het beperken van het gewicht van de telefoon.

De HTC is veel lichter. En met de afgeronde randen krijg je het idee dat het een behoorlijk platte telefoon is. Een mooi voordeel van de mat rubberen afwerking en de afgeronde hoeken is, dat je eigenlijk geen case nodig hebt.

HTC Windows Phone 8S vs Nokia Lumia 820: Prestaties

De HTC heeft een 1Gigaherz dualcore processor, met 512 mb aan intern geheugen. De SunSpider javascript webbrowser test doet hij in gemiddeld 1408 milliseconde. Dat is gemiddeld resultaat, maar de HTC komt wel achter de Nokia 820. Web browsen op de 8s is niet sloom, het is gewoon niet echt heel snel. Met de algehele snelheid van het apparaat is niet heel veel mis, hij is gewoon niet supersnel.

De Lumia 820 heeft een 1,5 gigahertz dual core processor met 1 gigabyte intern geheugen. Zoals je wel zult verwachten, zijn de prestaties van de Lumia 820 beter dan die van de HTC 8s. Sterker nog, de Lumia 820 draait net zo lekker als de duurdere 920. Wij vonden over het algemeen dat de telefoon erg soepel werkt. De SunSpider javascript webbrowser test doet hij in gemiddeld 940 milliseconde. Dat is langzamer dan de 920, maar veel sneller dan de HTC 8s.

De Lumia wint het dus duidelijk van de HTC qua prestaties.

HTC Windows Phone 8S vs Nokia Lumia 820: Geheugen

Bij de HTC krijg je maar beschikking over 4 gigabyte aan intern geheugen, maar er zit wel een micro sd kaartslot in, waar je 32 gigabyte kunt toevoegen. De Lumia 820 heeft een intern geheugen van 8 gigabyte, waarvan 2 gigabyte in beslag wordt genomen door het besturingssysteem. Het micro sd kaartslot van de Lumia kan kaarten aan tot 64 Gigabyte, dat is dus 32 gigabyte meer dan de HTC.

HTC Windows Phone 8S vs Nokia Lumia 820: Batterij

De batterij van de HTC is klein, en wij merkten dat hij niet langer dan een dag meekan. De Lumia doet het veel beter: na 24 uur hadden we nog veertig procent batterij over, en dat betekent dat veel gebruikers gemakkelijk twee dagen vooruit kunnen met één keer opladen.

HTC Windows Phone 8S vs Nokia Lumia 820: Camera’s

De HTC 8s heeft maar één camera: een 5megapixel camera aan de achterkant. De Lumia heeft een 8 megapixel camera met Carl Zeiss lens én een flitser aan boord. Maar de Lumia is ook uitgerut met een camera aan de voorkant van lage resolutie, die erg handig is voor gesprekken via skype. Bij de lumia vonden we het handig dat er een aparte cameraknop is om foto’s mee te maken en om de camera app mee te starten. Toch waren we teleurgesteld over de fotokwaliteit van de 820, helemaal als je die vergelijkt met de Lumia 920. Video kun je met de Lumia opnemen in 1080p, en dat werkt erg soepel met mooie beelden.

HTC’s 8S camera is ok, maar de Lumia heeft er twee en de camera is van zo’n goede kwaliteit dat hij je compactcamera kan vervangen.

HTC Windows Phone 8S vs Nokia Lumia 820: Het oordeel

De HTC 8s is de eerste Windows Phone die in de mid range prijs categorie valt. Het is geen slechte deal, maar de 8s kan duidelijk niet tippen aan de veel krachtiger Windows Phone modellen in het hogere segment. De prestaties zijn redelijk en solide, en de prijs is ook redelijk. Of je beter kunt kiezen voor de 8s of voor een gelijk geprijsde Android telefoon, hangt van je eigen voorkeur af.

De Lumia 820 is duidelijk een goedkopere en kleinere versie van de 920. Hij haalt het qua camera en schermgrootte duidelijk niet als je hem vergelijkt met zijn grote broer, maar we vinden het batterijleven erg goed en ook de achterkantjes die je kunt vervangen zijn een pluspunt. De lumia is een betere telefoon dan de HTC 8s, maar hij is ook duurder. Bij Windows Phone krijg je waar je voor betaalt.

▼ Volgende artikel
Wanneer is een tv écht te groot voor je woonkamer?
Huis

Wanneer is een tv écht te groot voor je woonkamer?

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Als je té dicht op je televisie zit, kun je de kleurenleds van elkaar onderscheiden.

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Je moet je hoofd fysiek draaien

Als je tijdens het kijken naar een film ondertiteling leest en daardoor de actie boven in het scherm mist, of als je je nek daadwerkelijk moet draaien om van de linker- naar de rechterhoek te kijken, is het scherm te groot voor je kijkafstand. Je verliest het overzicht.

De tv past fysiek niet op het meubel

Dit klinkt misschien logisch, maar wordt vaak genegeerd. Als de pootjes van de tv net aan op de rand van je tv-meubel balanceren, of als het scherm breder is dan het meubel zelf, oogt dat niet alleen goedkoop, het is ook onveilig. Een scherm dat buiten de kaders van het meubel steekt, is enorm kwetsbaar voor (om)stoten.

Je ziet pixels of rastervorming

Ga op je favoriete plek op de bank zitten. Zie je bij normaal HD-beeld een soort hordeur-effect of individuele blokjes? Dan zit je te dichtbij voor dat specifieke formaat. Dat is geen kwestie van wennen; het is een mismatch tussen resolutie, inch-maat en kijkafstand.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

▼ Volgende artikel
Microsofts Xbox Developer Direct heeft de code gekraakt
Huis

Microsofts Xbox Developer Direct heeft de code gekraakt

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Watch on YouTube

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.