Afgelopen jaar zagen we de acceptatie van smartphones en tablets in het bedrijfsleven toenemen en diensten die voorheen enkel voor consumenten bedoeld waren, kregen een zakelijke tegenhanger. Wat gaat er komend jaar gebeuren? Dit zijn de grootste vraagstukken.

Wie blijft er over in het smartphoneslagveld?

Sinds drie jaar wordt de markt voor smartphones gedomineerd door twee spelers: Apple's iOS en Google's Android. Met hun gigantische, sterke ecosystemen hebben ze concurrenten als Microsoft, Nokia en RIM weggeblazen.

In 2013 proberen Microsoft en RIM iets van hun vroegere relevantie terug te winnen. Sommige telecomproviders zouden klanten graag wat meer keuze willen bieden, maar hebben diezelfde consumenten hier boodschap aan? Over de opkomst van Windows Phone 8 en BlackBerry 10 en aanverwante trends schreef redacteur Kristian van Tuil onlangs een uitgebreide analyse.

Hoe evolueert Android verder?

In 2012 wist Android eindelijk de kinderziektes van zich af te schudden en zich te positioneren naast iOS als hoogwaardig innovatief besturingssysteem. De Nexus 7-tablet van Google toonde aan dat een 7 inch tablet succesvol kan zijn en noopte Apple tot het uitbrengen van de iPad Mini. Samsung werd 's werelds grootste telefoonfabrikant dankzij toptoestellen als de Galaxy S III.

Toch zijn er de nodige problemen. Zo schakelen zowel consumenten als fabrikanten traag over naar nieuwere versies en dreigt het gevaar van forks door Samsung, LG, HTC en anderen. Daarnaast wordt het interessant om te zien wat Google gaat doen met het overgenomen Motorola, als het daarmee überhaupt plannen heeft.

De aanstaande veldslag op gebied van cloudopslag en collaboration

In 2012 leek iedereen de zakelijke Dropbox-dienst uitgevonden te hebben. Box heeft de diepste zakken en het momentum, maar YouSendIt heeft meer gebruikers. Concurrenten als Egnyte, EMC Syncplicity en Sugarsync proberen ondertussen een graantje van de markt mee te pikken.

Ondertussen blijft Dropbox het cijfermatig ontzettend goed doen. De dienst is de mijlpaal van 100 miljoen gebruikers voorbij en lijkt binnenkort met serieuze zakelijke functionaliteit te komen. 2013 zou heel goed het jaar kunnen worden waarin een grote leverancier de portemonnee trekt en miljarden euro's voor de dienst gaat neerleggen.

Weten Windows 8 en touch aan te slaan?

Met veel bombarie werden eind 2012 Windows 8 en de Microsoft Surface tablet aangekondigd. Ondanks de verkoop van behoorlijk wat licenties, lijkt Windows 8 de pc-markt niet uit het slop te trekken.

Het wordt in 2013 spannend om te zien of consumenten wel te porren zijn voor Windows 8 en touchscreen (hybride) laptops of dat ze toch liever blijven hangen bij Windows 7 en concurrenten als de iPad. Als consumenten nooit warm zullen gaan lopen voor Windows 8, zou Microsoft het roer weleens om kunnen gaan gooien en zich volledig richten op het bedrijfsleven door Office te pushen, beveiligingsmogelijkheden te vergroten en misschien de focus weer op de traditionele desktopomgeving te leggen.

Sociale tools worden het alternatief voor e-mail

Afgelopen die jaar hebben we een stortvloed aan nieuwe zakelijke tools gezien die Facebook-achtige omgevingen naar de kantooromgeving brengen. In 2012 haalde Yammer de nieuwskoppen doordat het voor ruim 1 miljard dollar werd overgenomen door Microsoft. Intussen is het in SharePoint geïntegreerd,, maar er zijn nog vele andere spelers op dit gebied, bijvoorbeeld Salesforce Chatter, IBM Connections, Jive, Huddle en Asana, die elk hun eigen specialiteit kennen.

In 2013 wordt de populariteit van deze tools in het bedrijfsleven nog groter en zullen ze een plek veroveren naast e-mail. Anderen sterven een vroege dood of worden overgekocht door leveranciers die nog geen vinger in de sociale pap hebben.

Gamification breekt door of valt keihard door de mand

Het probleem met zakelijke sociale netwerken als Jive en outbound marketingtools als Moxie is de lage acceptatiegraad – bedrijven rollen ze wel uit, maar werknemers aarzelen met het gebruik ervan. Een nieuwe soort leveranciers (waarvan Badgeville een voorbeeld is) probeert speltheorie onder managers populair te maken door badges en competitie aan doorgaans saaie bedrijfsprocessen toe te voegen.

De grote adviesbureaus lijken het spel vooralsnog mee te spelen; zo heeft CapGemini een heus gamification-programma opgesteld. Het wordt spannend om te zien of gamification in 2013 er voor zal kunnen zorgen dat saaie kantoorapplicaties vaker gebruikt gaan worden of dat het een hype wordt om snel te vergeten.

MDM wordt volwassen

Toen een paar jaar geleden iOS-apparaten ook onder werknemers populair werden, raakte IT in paniek – hoe kon men op deze voor IT-afdelingen ontoegankelijke apparaten data beheren en security handhaven? Er kwam een heel scala MDM-leveranciers op om deze problematiek in goede banen te leiden.

Tegenwoordig kunnen IT-afdelingen hun apparaten beheren via Exchange ActiveSync en heersen MDM-leveranciers als Airwatch, Good Technology en MobileIron over de rest van de markt. In 2013 is de verwachting dat de consolidatie toeneemt (neem de recente overname van Zenprise door Citrix) en gaan we evoluerende benaderingen voor mobiele beveiliging als containerisatie vaker terugzien.

Zal Google het bedrijfsleven opnieuw weten te verrassen?

Afgelopen vijf jaar heeft Google hard aan de weg getimmerd door Google Apps en nieuwe diensten als Drive en Compute Engine geschikt te maken voor het bedrijfsleven. Toch maakt de B2B-markt slechts 4 procent van de omzet van Google uit en geeft het bedrijf zelf ook toe producten in eerste instantie voor consumenten te ontwikkelen en daarna pas te denken aan de zakelijke markt.

Ondertussen heeft Google aardig wat veldslagen gewonnen, maar blijven Microsoft Exchange en Office de zakelijke standaarden. In 2013 zou Google het bedrijfsleven een hogere prioriteit kunnen geven door snellere productontwikkeling en een aantal belangrijke startups in te lijven.

Apple moet weer wat innovativiteit gaan tonen

Sommige analisten denken dat de glans er bij Apple intussen af is. Het voorbije jaar koos het voor veilige revisies van bestaande productlijnen in plaats van nieuwe producten te introduceren en begin het twee behoorlijke blunders in de vorm van Apple Maps en Siri. Als gevolg hiervan dook de aandelenkoers afgelopen maanden met bijna 25 procent naar beneden.

Voor komend jaar is het voor CEO Tim Cook en Apple noodzaak om het publiek opnieuw te verbazen door in een nieuwe industrie een revolutie te ontketenen – misschien wordt het de televisie, misschien iets wat we nu nog niet weten. De geschiedenis leert dat we iets moois kunnen verwachten: in 2007 zag de eerste iPhone het levenslicht, in 2010 werd de eerste iPad getoond.

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.