Veel internetbedrijven zetten traceertechnieken in om je online bewegingen te volgen. Dat was eerst vooral gericht op de websites die je op je pc bezocht, maar telkens meer ook op smartphone-niveau. In dit artikelen vechten we hier tegen terug. Trackers blokkeren op Android kan op de volgende manieren.

Tracking gebeurt vaak via persistente cookies. Elke keer wanneer je een webpagina bezoekt waarop maar een klein onderdeel van een advertentienetwerk aanwezig is, leggen de servers je bezoek vast. Op die manier krijgt het bedrijf een goed beeld van wat je bezoekt en kunnen ze je gericht advertenties aanbieden.

Misschien vind je dat niet zo erg, maar weet dat deze informatie steeds meer voor datamining wordt ingezet. Met behulp van slimme algoritmes, op basis van artificiële intelligentie, worden haarfijn persoonlijke profielen samengesteld. Vaak worden zo ook politieke of seksuele voorkeuren bepaald, terwijl iemand daar nooit iets (bewust) over heeft losgelaten.

In dit artikel focussen we ons op traceringstechnieken binnen het Android-platform en bekijken we hoe je je daartegen kunt wapenen. De meeste tips en tools zijn ook toepasbaar op iOS.

Trackers in apps identificeren

Een bezoek aan de website van Exodus is alvast ontluisterend. Hieruit blijkt dat de vijf actiefste trackers afkomstig zijn van Google. De volgende vijf zijn van Facebook. De toptracker (Google AdMob) blijkt aanwezig in meer dan 50.000 Android-apps.

Wil je zelf nagaan welke trackers in een app zitten en welke machtigingen die app zich standaard toe-eigent, vul dan hier de app-naam in. De Facebook-app bijvoorbeeld bevat bijvoorbeeld acht trackers en vraagt om 56 machtigingen.

Je kunt de Exodus Privacy-app ook installeren, deze is te vinden in de Play Store. De app gaat na welke trackers en machtigingen je geïnstalleerde apps gebruiken.

©PXimport

Je kun de ingestelde machtigingen van apps nog altijd aanpassen. Ga hiervoor naar Instellingen, Apps, tik op de betreffende app en op Machtigingen. Per machtiging kun je nu Toestaan of Weigeren.

Op deze plek vind je ook Alle apps met dit recht bekijken. Je ziet dan in direct welke geïnstalleerde apps zich dezelfde machtiging hebben toegeëigend.

Locatietracering en gepersonaliseerde advertenties

Je smartphone kan op basis van gps-satellieten, zendmasten en zelfs publieke wifi-netwerken je locatie bepalen. Dat kan handig zijn voor weersvoorspellingen of om je vrienden te tonen waar je bent, maar Android (Google dus) en heel wat apps willen die informatie ook. Al is het maar om je advertenties van een lokale winkel te kunnen tonen.

Je schakelt deze locatiebepaling als volgt uit. Ga naar Instellingen en zet Locatie uit. Om de locatiecache te wissen tik je onderaan op Locatiegeschiedenis van Google en zet je de schuifknop bij Locatiegeschiedenis eveneens op Uit. Herhaal dit voor elk Google-account op je smartphone.

Uit onderzoek is gebleken dat bepaalde Google-applicaties nog altijd locatiedata kunnen opslaan als de locatiebepaling is uitgeschakeld. Voor meer zekerheid meld je je daarom aan bij je Google-account en klik je bij Privacy en personalisatie op Je gegevens en personalisatie beheren. Schakel hier naast Locatiegeschiedenis ook Web- en app-activiteit en eventueel YouTube-geschiedenis uit.

©PXimport

Om je activiteit automatisch te laten verwijderen, klik je op Je activiteitsopties beheren en op Automatisch verwijderen. Kies het gewenste tijdsframe, bijvoorbeeld Activiteit ouder dan 3 maanden automatisch verwijderen. Klik ook op Activiteit beheren, op Verwijderen en op Aangepast bereik en geef aan van welke periode je de bewaarde activiteiten wilt weghalen.

Vind je het uitschakelen van de locatiebepaling iets te ingrijpend, dan kun je deze advertentietracering ook op een andere manier inperken. Je kunt namelijk je advertentie-id resetten waardoor je de koppeling verbreekt tussen je apparaat en reeds bestaande profielen voor gerichte advertenties (targeted ads).

Het aantal advertenties neemt hierdoor niet noodzakelijk af, maar ze zijn dan niet of minder gepersonaliseerd. Open opnieuw Instellingen en kies Google, Advertenties. Zet de schakelaar aan bij Afmelden voor personalisatie van advertenties.

Uitschrijven voor advertenties

Verder kun je je ook nog uitschrijven voor heel wat advertenties die op je interesses zijn gebaseerd. Surf vanaf je telefoon naar de site van WebChoices. Mogelijk moet je in je browser hiervoor tijdelijk de blokkering van cookies van derde partijen uitschakelen.

In Chrome kan dat bijvoorbeeld als volgt. Tik op het knopje met de drie puntjes, klik op Instellingen, Site-instellingen, Cookies en kies Cookies toestaan.

De webpagina van de Digital Advertising Alliance, een vereniging van adverteerders op basis van zelfregulatie, scant nu je systeem. Nadat je onderaan op Continue hebt gedrukt, krijg je een overzicht van advertentiebedrijven, waaronder Facebook, Google Inc en Microsoft.

©PXimport

Je kunt nu bij de gewraakte bedrijven een vinkje plaatsen in de kolom Opt Out. Of je tikt op Opt out of all om je bij alle bedrijven tegelijk uit te schrijven.

Na afloop zie je bij hoeveel bedrijven dat is gelukt. In onze test waren dat er 106 van de 132. Op onze desktop-pc waren dat er 92 van de 133. Weet wel dat je dit in principe voor elke browser en toestel moet herhalen.

Alternatieve browsers en zoekmachines

Nu is het nog zaak om het niet opnieuw zover te laten komen. Daarom gaan we nog even een stapje verder. Een logische eerste stap is een andere browser inzetten dan de datahongerige Google Chrome. Probeer eens Firefox Focus. Met een druk op het prullenbak-icoon wist die je surfgeschiedenis en standaard worden zowel advertentie-, analyse- en sociale trackers geblokkeerd.

Een degelijk alternatief is de DuckDuckGo Privacy Browser. Die blokkeert eveneens allerlei trackers en probeert waar mogelijk een beveiligde https-connectie op te zetten. Klik op B+ links van de adresbalk om te zien welke trackers de browser heeft geblokkeerd. Zet hier Privacybescherming van de site uit als je de trackers op die site alsnog wilt toelaten.

©PXimport

Het zal je weinig verbazen dat de DuckDuckGo Privacy Browser standaard de eigen zoekmachine gebruikt. Die verzamelt of deelt tenslotte geen persoonlijke gegevens. Dat geldt ook voor de Europese zoekmachine Qwant. Handig is verder StartPage. Dit is een metazoekmachine die uw zoekopdrachten anoniem naar zoekmachines als Google doorstuurt.

Of je maakt tenslotte gebruik van Search Encrypt, die je zoekopdrachten lokaal versleutelt met encryptiesleutels die snel vervallen, voor ze via https naar de zoekmachine worden doorgestuurd. Meer privacybewuste zoekmachines vind je hier.

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.