Veel internetbedrijven zetten traceertechnieken in om je online bewegingen te volgen. Dat was eerst vooral gericht op de websites die je op je pc bezocht, maar telkens meer ook op smartphone-niveau. In dit artikelen vechten we hier tegen terug. Trackers blokkeren op Android kan op de volgende manieren.

Tracking gebeurt vaak via persistente cookies. Elke keer wanneer je een webpagina bezoekt waarop maar een klein onderdeel van een advertentienetwerk aanwezig is, leggen de servers je bezoek vast. Op die manier krijgt het bedrijf een goed beeld van wat je bezoekt en kunnen ze je gericht advertenties aanbieden.

Misschien vind je dat niet zo erg, maar weet dat deze informatie steeds meer voor datamining wordt ingezet. Met behulp van slimme algoritmes, op basis van artificiële intelligentie, worden haarfijn persoonlijke profielen samengesteld. Vaak worden zo ook politieke of seksuele voorkeuren bepaald, terwijl iemand daar nooit iets (bewust) over heeft losgelaten.

In dit artikel focussen we ons op traceringstechnieken binnen het Android-platform en bekijken we hoe je je daartegen kunt wapenen. De meeste tips en tools zijn ook toepasbaar op iOS.

Trackers in apps identificeren

Een bezoek aan de website van Exodus is alvast ontluisterend. Hieruit blijkt dat de vijf actiefste trackers afkomstig zijn van Google. De volgende vijf zijn van Facebook. De toptracker (Google AdMob) blijkt aanwezig in meer dan 50.000 Android-apps.

Wil je zelf nagaan welke trackers in een app zitten en welke machtigingen die app zich standaard toe-eigent, vul dan hier de app-naam in. De Facebook-app bijvoorbeeld bevat bijvoorbeeld acht trackers en vraagt om 56 machtigingen.

Je kunt de Exodus Privacy-app ook installeren, deze is te vinden in de Play Store. De app gaat na welke trackers en machtigingen je geïnstalleerde apps gebruiken.

©PXimport

Je kun de ingestelde machtigingen van apps nog altijd aanpassen. Ga hiervoor naar Instellingen, Apps, tik op de betreffende app en op Machtigingen. Per machtiging kun je nu Toestaan of Weigeren.

Op deze plek vind je ook Alle apps met dit recht bekijken. Je ziet dan in direct welke geïnstalleerde apps zich dezelfde machtiging hebben toegeëigend.

Locatietracering en gepersonaliseerde advertenties

Je smartphone kan op basis van gps-satellieten, zendmasten en zelfs publieke wifi-netwerken je locatie bepalen. Dat kan handig zijn voor weersvoorspellingen of om je vrienden te tonen waar je bent, maar Android (Google dus) en heel wat apps willen die informatie ook. Al is het maar om je advertenties van een lokale winkel te kunnen tonen.

Je schakelt deze locatiebepaling als volgt uit. Ga naar Instellingen en zet Locatie uit. Om de locatiecache te wissen tik je onderaan op Locatiegeschiedenis van Google en zet je de schuifknop bij Locatiegeschiedenis eveneens op Uit. Herhaal dit voor elk Google-account op je smartphone.

Uit onderzoek is gebleken dat bepaalde Google-applicaties nog altijd locatiedata kunnen opslaan als de locatiebepaling is uitgeschakeld. Voor meer zekerheid meld je je daarom aan bij je Google-account en klik je bij Privacy en personalisatie op Je gegevens en personalisatie beheren. Schakel hier naast Locatiegeschiedenis ook Web- en app-activiteit en eventueel YouTube-geschiedenis uit.

©PXimport

Om je activiteit automatisch te laten verwijderen, klik je op Je activiteitsopties beheren en op Automatisch verwijderen. Kies het gewenste tijdsframe, bijvoorbeeld Activiteit ouder dan 3 maanden automatisch verwijderen. Klik ook op Activiteit beheren, op Verwijderen en op Aangepast bereik en geef aan van welke periode je de bewaarde activiteiten wilt weghalen.

Vind je het uitschakelen van de locatiebepaling iets te ingrijpend, dan kun je deze advertentietracering ook op een andere manier inperken. Je kunt namelijk je advertentie-id resetten waardoor je de koppeling verbreekt tussen je apparaat en reeds bestaande profielen voor gerichte advertenties (targeted ads).

Het aantal advertenties neemt hierdoor niet noodzakelijk af, maar ze zijn dan niet of minder gepersonaliseerd. Open opnieuw Instellingen en kies Google, Advertenties. Zet de schakelaar aan bij Afmelden voor personalisatie van advertenties.

Uitschrijven voor advertenties

Verder kun je je ook nog uitschrijven voor heel wat advertenties die op je interesses zijn gebaseerd. Surf vanaf je telefoon naar de site van WebChoices. Mogelijk moet je in je browser hiervoor tijdelijk de blokkering van cookies van derde partijen uitschakelen.

In Chrome kan dat bijvoorbeeld als volgt. Tik op het knopje met de drie puntjes, klik op Instellingen, Site-instellingen, Cookies en kies Cookies toestaan.

De webpagina van de Digital Advertising Alliance, een vereniging van adverteerders op basis van zelfregulatie, scant nu je systeem. Nadat je onderaan op Continue hebt gedrukt, krijg je een overzicht van advertentiebedrijven, waaronder Facebook, Google Inc en Microsoft.

©PXimport

Je kunt nu bij de gewraakte bedrijven een vinkje plaatsen in de kolom Opt Out. Of je tikt op Opt out of all om je bij alle bedrijven tegelijk uit te schrijven.

Na afloop zie je bij hoeveel bedrijven dat is gelukt. In onze test waren dat er 106 van de 132. Op onze desktop-pc waren dat er 92 van de 133. Weet wel dat je dit in principe voor elke browser en toestel moet herhalen.

Alternatieve browsers en zoekmachines

Nu is het nog zaak om het niet opnieuw zover te laten komen. Daarom gaan we nog even een stapje verder. Een logische eerste stap is een andere browser inzetten dan de datahongerige Google Chrome. Probeer eens Firefox Focus. Met een druk op het prullenbak-icoon wist die je surfgeschiedenis en standaard worden zowel advertentie-, analyse- en sociale trackers geblokkeerd.

Een degelijk alternatief is de DuckDuckGo Privacy Browser. Die blokkeert eveneens allerlei trackers en probeert waar mogelijk een beveiligde https-connectie op te zetten. Klik op B+ links van de adresbalk om te zien welke trackers de browser heeft geblokkeerd. Zet hier Privacybescherming van de site uit als je de trackers op die site alsnog wilt toelaten.

©PXimport

Het zal je weinig verbazen dat de DuckDuckGo Privacy Browser standaard de eigen zoekmachine gebruikt. Die verzamelt of deelt tenslotte geen persoonlijke gegevens. Dat geldt ook voor de Europese zoekmachine Qwant. Handig is verder StartPage. Dit is een metazoekmachine die uw zoekopdrachten anoniem naar zoekmachines als Google doorstuurt.

Of je maakt tenslotte gebruik van Search Encrypt, die je zoekopdrachten lokaal versleutelt met encryptiesleutels die snel vervallen, voor ze via https naar de zoekmachine worden doorgestuurd. Meer privacybewuste zoekmachines vind je hier.

HDMI 2.1 is de nieuwste standaard voor beeldoverdracht, maar lang niet iedereen heeft de extra bandbreedte ook écht nodig. Vooral voor gamers met een PlayStation 5, Xbox Series X of krachtige pc is het relevant. Kijk je alleen films of televisie? Dan volstaat de oudere aansluiting vaak prima. Wij leggen uit waar de grens ligt.

Als je momenteel op zoek bent naar een nieuwe televisie of monitor vlíegen de technische termen je om de oren. HDMI 2.1 wordt door fabrikanten en winkels vaak gepresenteerd als een absolute noodzaak voor een scherm dat klaar is voor de toekomst. Hierdoor ontstaat de angst dat je een miskoop doet als je kiest voor een model met de oudere HDMI 2.0-standaard. Toch is dat in veel Nederlandse huiskamers een misvatting, want de voordelen zijn nogal specifiek. Veel consumenten betalen onnodig extra voor een functie die ze technisch gezien nooit zullen activeren. Na het lezen van dit artikel weet je precies of jij die snelle poort nodig hebt, of dat je dat budget beter aan een groter scherm of beter geluid kunt besteden.

De kern van het probleem: bandbreedte

Het fundamentele verschil tussen de gangbare HDMI 2.0-standaard en de nieuwere 2.1-versie zit 'm in de digitale snelweg die ze bieden. Je kunt het zien als een waterleiding: door een 2.1-kabel kan veel meer water (of dus data) tegelijk worden gepompt (48 Gbit/s in dit geval) dan door de oudere 2.0-variant (die 'maar' 18 Gbit/s kan verwerken). Die extra ruimte is nodig voor 4K-beelden met een zeer hoge verversingssnelheid (120 beelden per seconde) of voor extreem hoge resoluties zoals 8K.

Een hardnekkige mythe is dat HDMI 2.1 het beeld altijd mooier maakt. Dat is onjuist. Als je naar een Netflix-serie kijkt in 4K, ziet dat er via een 2.0-poort exact hetzelfde uit als via een 2.1-poort. De kabel verandert niets aan de kleuren, de scherpte of het contrast; hij zorgt er alleen voor dat het signaal 'erdoor' past. Pas als er een file op de kabel ontstaat (omdat je te veel beelden per seconde wilt versturen) wordt de nieuwe standaard noodzakelijk. Zolang je dataverbruik onder de limiet van HDMI 2.0 blijft, voegt versie 2.1 niets toe aan de beeldkwaliteit.

Wanneer werkt dit wél goed?

HDMI 2.1 komt pas echt tot zijn recht als je de grenzen van beweging en snelheid opzoekt. Dat is vrijwel exclusief het domein van de fanatieke gamer. Heb je een PlayStation 5 of Xbox Series X in huis en wil je games spelen in de hoogste 4K-resolutie met 120 beelden per seconde (120 Hz)? Dan is een HDMI 2.1-aansluiting op je tv onmisbaar. Zonder deze poort blijft je console steken op 60 beelden per seconde, wat minder vloeiend oogt bij snelle shooters of racegames.

Ook pc-gamers met een zware, moderne videokaart (zoals de NVIDIA RTX 40- of 50-serie) profiteren hiervan als ze hun pc op de tv aansluiten. Naast de snelheid biedt de 2.1-standaard ondersteuning voor Variable Refresh Rate (VRR). Dat zorgt ervoor dat de televisie zijn verversingssnelheid continu aanpast aan de spelcomputer, wat haperingen en 'tearing' (waarbij het beeld in tweeën lijkt te breken) voorkomt. Daarnaast is er Auto Low Latency Mode (ALLM), een signaal waardoor je tv automatisch naar de spelmodus schakelt zodra je de console aanzet. Voor wie de maximale prestaties uit een moderne spelcomputer wil halen, is HDMI 2.1 dus een logische en eigenlijk verplichte keuze.

Oké, maar wanneer werkt dit níet goed?

Voor de gemiddelde kijker is de meerwaarde van HDMI 2.1 nagenoeg nihil. Kijk je voornamelijk lineaire televisie (nieuws, talkshows), sportwedstrijden, films op Blu-ray of series via streamingdiensten als Disney+ en Videoland? Dan kom je nooit in de buurt van de bandbreedte die HDMI 2.0 niet meer aankan. Films en series worden vrijwel altijd gemaakt en uitgezonden in 24, 30 of maximaal 60 beelden per seconde. Een standaard HDMI 2.0-aansluiting kan 4K-beeld op 60 Hz fluitend aan, inclusief HDR (High Dynamic Range).

Ook voor bezitters van een oudere of minder krachtige spelcomputer, zoals de PlayStation 4, de Xbox One of de Nintendo Switch, voegt de nieuwe poort niets toe. Het signaal dat deze apparaten uitsturen is simpelweg niet zwaar genoeg om de bredere snelweg nodig te hebben. Je koopt in dat geval een Ferrari om er vervolgens alleen maar mee in een 30-kilometerzone te rijden. Je betaalt voor capaciteit die ongebruikt blijft, terwijl je dat geld wellicht beter had kunnen investeren in een tv met een beter contrast of hogere helderheid.

Dealbreakers

Er zijn specifieke situaties waarin het blindstaren op HDMI 2.1 je keuze onnodig beperkt of zelfs leidt tot een slechtere aankoop. Dit zijn de harde grenzen:

©DC Studio

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om de juiste keuze te maken, moet je kritisch kijken naar wat er in je tv-meubel staat of komt te staan. De vuistregel is eenvoudig: ben jij iemand die elke frame telt in een online shooter en heb je de hardware om dat te genereren? Dan moet HDMI 2.1 bovenaan je wensenlijst staan; zonder die poort knijp je de prestaties van je dure console af en mis je de soepelheid waarvoor je betaald hebt.

Ben je daarentegen een filmliefhebber die geniet van de hoogste beeldkwaliteit in HDR, of kijk je vooral sport? Richt je dan op het contrast, de helderheid en de kleurweergave van het paneel. Een kwalitatief hoogwaardig paneel met een 'oudere' aansluiting geeft een indrukwekkender plaatje bij films dan een middelmatige tv die toevallig wél een 2.1-aansluiting heeft. Laat je niet gek maken door het idee van toekomstbestendigheid als de beloofde toekomst niet aansluit bij jouw kijkgedrag.

Dus...

HDMI 2.1 is essentieel voor gamers met een PS5, Xbox Series X of krachtige pc die willen spelen in 4K bij 120 Hz. Voor filmkijkers, serie-bingers en tv-kijkers biedt de standaard geen zichtbare beeldverbetering ten opzichte van HDMI 2.0. De extra bandbreedte is puur bedoeld voor zeer hoge framerates die videocontent niet gebruikt. Kies alleen voor HDMI 2.1 als je hardware hebt die deze snelheid daadwerkelijk kan benutten. In alle andere gevallen is de kwaliteit van het beeldscherm zelf veel belangrijker dan het type aansluiting.

Op 26 januari kan de wereld aan de slag met Highguard. Het lijkt erop dat iedereen weet wat Highguard is, terwijl tegelijkertijd ook niemand precies weet wát Highguard nou precies is. In dit artikel zetten we dus uiteen wanneer je de game kunt spelen, en waarom deze titel van Wildlight Entertainment zoveel aandacht krijgt.

Releasedatrum van Highguard

Highguard is vanaf vandaag, 26 januari, rond 19:00 uur Nederlandse tijd beschikbaar op pc, PlayStation 5 en Xbox Series X en S. De exacte releasetijd is nog niet bekend, maar vermoedelijk zal de game rond die tijd op alle platforms beschikbaar worden.

Daarbij is het spel free-to-play, dus je hoeft niets te betalen om Highguard te spelen. Daarbij ondersteunt de game crossplay en cross-save, dus je kunt de game samen met vrienden op andere platforms spelen en je progressie op andere platforms meenemen. Het spel is niet te preloaden, maar vereist op pc in ieder geval 25 GB aan beschikbare opslagruimte.

Met de lancering van het spel zendt ontwikkelaar Wildlight Entertaiment om 19:00 uur Nederlandse tijd ook direct een zogenaamde Launch Showcase uit op YouTube - ook hieronder te bekijken. De studio belooft in deze showcase een ‘deepdive in de gameplay’ van Highguard te tonen, de contentplannen voor het eerste jaar uit de doeken te doen en nog ‘veel meer’. 

Wat is Highguard?

Aan team-based PvP heroshooters als Overwatch is geen gebrek, maar Highguard lijkt zich bij die groep te scharen. Het spel wordt ontwikkeld door Wildlight Entertainment, dat weer bestaat uit oud-ontwikkelaars van onder andere Titanfall en Apex Legends. Mensen die dus meer dan prima shooters in elkaar hebben gedraaid, waardoor de interesse toch ietwat gewekt wordt. 

Ieder team in de game bestaat uit drie zogenaamde Wardens, waarvoor verschillende personages gekozen kunnen worden. In de trailer zien we bijvoorbeeld een ridderachtige personage, die met een speciale vaardigheid elektrische stokken rond kan gooien. Ook is er een groot ijsmonster dat schijnbaar muren kan laten verschijnen, een soort cowboy met beestachtige klauwen en een personage dat met messen kan gooien. Ook heeft ieder personage schijnbaar toegang tot geweren om het vijandelijke team mee te bevechten.

Het doel van een potje is namelijk het vinden van de ‘Shieldbreaker’, een soort groot zwaard waarmee je de basis van de tegenstanders open kan breken en uiteindelijk overnemen. Wanneer dit lukt is het potje gewonnen. In de context van de game krijgt jouw team op die manier de controle over het continent. 

©Wildlight Entertainment

Waarom is er zoveel om Highguard te doen?

Wildlight positioneert de game in hun marketing als een “nieuw soort shooter”, maar veel spelers zijn op basis van de trailer nog niet overtuigd. Highguard doet qua opzet van de potjes wel een paar dingen anders dan hero-shooters als Overwatch en Marvel Rivals, maar zoals Concord in 2024 liet zien is de huidige markt voor dit subgenre binnen shooters redelijk verzadigd. Velen zijn simpelweg nog niet overtuigd dat Highguard daadwerkelijk iets vernieuwends met zich mee weet te brengen.

Dit valt ook te verwijten aan een opvallend gebrek aan marketing van de game. Zo’n anderhalve maand voor release hoorden we voor het eerst van Highguard, toen de trailer werd getoond als afsluiter van The Game Awards. Normaliter is de laatste aankondiging van die show een van de hoogtepunten, maar Highguard wist mensen niet te enthousiasmeren. 

De gesprekken rondom Highguard werden echter nog vreemder, toen opviel dat Wildlight geruime tijd niets meer plaatste op sociale media over de game. Na de initiële aankondiging van de game werd er wekenlang niets meer geplaatst op het X-account van Highguard, tot drie dagen voor launch - toen het bedrijf een countdown startte. Ook dit maakte het lastig om enthousiast te worden voor Highguard. 

©Wildlight Entertainment

In de afgelopen dagen doken er berichten en geruchten op die stelden dat Geoff Keighley - de presentator en oprichter van The Game Awards - Highguard specifiek had uitgekozen als afsluiter van The Game Awards, omdat hij hier wel iets in zag. Op 25 januari plaatste Keighley een gif op X, waarin John Hammond uit Jurassic Park zegt: “Over 48 uur accepteer ik jullie verontschuldigingen”. 

Natuurlijk gunnen we iedere game waar tijd en passie in heeft gezeten het beste, maar het is ook niet te ontkennen dat het verhaal rondom Highguard op zijn minst frappant te noemen is. Nou ja, vanaf 19:00 uur kunnen we het spel zelf onder handen nemen. Verwacht daarom binnenkort impressies op onze socials en ID.nl.