De 179 euro kostende HMD Pulse Pro wil meer zijn dan een dertien-in-een-dozijn-smartphone. Volgens de fabrikant, die ook telefoons maakt onder de Nokia-naam, kun je belangrijke onderdelen van de Pulse Pro zelf vervangen. Zo moet het toestel duurzamer zijn dan die van de concurrentie. Is dat ook echt zo?

Eerst even over HMD Global, want de kans is groot dat die naam niet meteen een belletje bij je doet rinkelen. Het Finse elektronicamerk verwierf een paar jaar geleden de rechten om smartphones met de Nokia-naam uit te brengen en is trots op die licentieovereenkomst.

De Finse oorsprong van HMD Global wil niet zeggen dat de toestellen ook in Finland worden gemaakt. Het bedrijf valt onder het Taiwanese Foxconn en laat de meeste telefoons ook in Taiwan produceren. Op de doos van de Pulse Pro staat echter Made in China. HMD Global zegt steeds meer toestellen in Europa te willen produceren, naar eigen zeggen omdat zakelijke kopers daarom vragen.

©Rens Blom

Onderdelen vervangen klinkt leuk...

Voor jou als consument is de Pulse Pro op het oog een standaard smartphone, geproduceerd in een land aan de andere kant van de wereld. Niet heel duurzaam dus. De Pulse Pro heeft echter wel een duurzaam karakter, aldus de fabrikant. Je kunt namelijk drie onderdelen van de telefoon zelf vervangen. Dat zijn de accu, het beeldscherm en de usb-c-poort. Logische onderdelen om te vervangen omdat een accu slijt door gebruik, het scherm kan beschadigen bij een val en de usb-c-poort eveneens slijt of stuk kan gaan.

HMD belooft minimaal vijf jaar vervangende onderdelen te verkopen, wat we netjes vinden. Een nieuw scherm inclusief benodigdheden kost 45 euro, voor de usb- of accu-kit betaal je 20 euro. Schappelijke prijzen als je het ons vraagt. Maar heb je de reparatiehandleidingen al gelezen?

©Rens Blom

...maar is tijdrovend en complex

In de praktijk is het vervangen van bijvoorbeeld de accu zo makkelijk nog niet. De officiële handleiding vereist zestien stappen om tot het daadwerkelijk verwijderen van de accu te komen. Daarna moet je de stappen in omgekeerde volgorde uitvoeren om weer tot een complete telefoon te komen. De handelingen zullen minder technisch onderlegde gebruikers afschrikken en dat snappen we helemaal.

De usb-poort vervangen vergt zelfs achttien stappen (en weer in omgekeerde volgorde), het scherm vervangen zelfs 36 stappen (en weer in omgekeerde volgorde).

©Screenshot iFixit.com

We pakken onze Fairphone 5 er nog maar eens bij, waarvan je de achterkant binnen een paar seconden loshaalt om vervolgens de accu eruit te peuteren. Ook onderdelen als het scherm en de usb-poort zijn veel makkelijker te vervangen dan bij de HMD Pulse Pro. Kortom: HMD heeft zich leuk laten inspireren, maar de uitvoering laat naar onze mening stevig te wensen over.

De HMD Pulse Pro als smartphone

Als telefoon an sich laat de Pulse Pro een nog minder positieve indruk achter. Natuurlijk kun je voor 179 euro geen wonderen verwachten, maar merken als Samsung, Xiaomi en Motorola tonen aan dat je in dit prijssegment een prima telefoon kunt kopen. De HMD Pulse Pro kan de concurrentie op veel vlakken niet bijbenen. Het toestel heeft geen Full-HD-scherm, maar een minder scherp HD-scherm. Bovendien is de Pulse Pro merkbaar trager door zijn oude Unisoc-processor en heeft hij één slechte camera op de achterkant. De tweede lens lijkt een camera, maar is slechts een dieptesensor die helpt om de achtergrond te vervagen bij het schieten van portretfoto's. Erg jammer, want zo hebben we dit toestel niet met plezier kunnen gebruiken.

©Rens Blom

Het grootste pluspunt van de smartphone is zijn accuduur. De 5000mAh-accu houdt het – dankzij de eenvoudige processor en HD-scherm – bijna twee dagen vol totdat je de oplader erbij moet pakken. In de doos vind je alleen een usb-c-kabel. Een oplaadadapter moet je zelf regelen, wat volgens HMD aansluit bij zijn duurzame filosofie (en ook de verkoopprijs drukt). Meer merken laten de adapter tegenwoordig achterwege.

©Rens Blom

De duurzame gedachte van HMD is overigens niet terug te zien in het updatebeleid van de Pulse Pro. Deze smartphone krijgt maar twee Android-upgrades en drie jaar beveiligingsupdates. Begin 2027 kun je hem dus niet meer veilig gebruiken. Dat is gek, omdat HMD nog jaren vervangende onderdelen verkoopt. Waarom zou je een accu vervangen van een telefoon die geen updates meer krijgt, nog los van ons vermoeden dat het toestel tegen die tijd erg traag in gebruik is?

Conclusie: HMD Pulse Pro kopen?

In dit prijssegment kun je in plaats van de HMD Pulse Pro bijvoorbeeld ook een Samsung Galaxy A15 kopen, die vijf jaar beveiligingsupdates krijgt en dus veel langer een comfortabele gebruikservaring oplevert. Dit toestel heeft bovendien een mooier oledscherm met Full-HD-resolutie, is sneller in gebruik en maakt betere foto’s. Zoek je echt een telefoon waarvan je onderdelen kunt vervangen, dan raden we je aan om door te sparen voor een Fairphone 4 of 5.

Lees hier onze Fairphone 5-review terug.

Onderweg telt soms iedere gram, zeker als je veel reist. Voor wie niet houdt van een zware rugtas heeft HP de OmniBook 7 Aero. Deze laptop weegt nog geen kilogram, maar heeft toch een processor met 8 cores in combinatie met 32 GB RAM. Dat klinkt als een uitstekend product voor wie veel onderweg is. Of dat echt zo is? Wij hebben hem getest.

Natuurlijk wist ik dat de HP OmniBook 7 Aero ongeveer een kilogram weegt, maar toch was ik positief verrast toen ik hem uit de doos haalde. De OmniBook 7 Aero is zó licht dat het bijna een stuk speelgoed lijkt. Dat is gelukkig niet het geval, want de behuizing van een aluminium-magnesium-legering zit ondanks het geringe gewicht degelijk in elkaar. Het is daardoor een laptop die je zonder zorgen in je rugtas stopt, waarna je eigenlijk niet meer merkt dat je hem bij je hebt. Mijn eigen laptop is met 1,35 kilogram ook niet bijzonder zwaar, maar toch voel ik een duidelijk verschil als ik de OmniBook 7 Aero meeneem. Fijn als je dagelijks met de trein naar kantoor of studie gaat.

©Jeroen Boer - ID.nl

Waar ik ook blij van word, is dat HP ondanks de compacte behuizing toch in een fijne verzameling aansluitingen heeft voorzien. Natuurlijk wordt de basis tegenwoordig gedekt door usb-c en daarvan krijg je er twee die allebei geschikt zijn voor zowel laden als het aansluiten van een beeldscherm. Thuis of op kantoor kun je hem dus met één kabel aansluiten op je werkplek. Maar omdat je een lichte laptop waarschijnlijk juist onderweg gebruikt, is het fijn dat HP je ook twee normale usb-poorten, een HDMI-aansluiting en een headsetaansluiting geeft. Zo kun je hem ook gewoon gebruiken op plekken waar nog een oudere monitor of beamer staat en heb je ook voor een usb-stickje geen adapter nodig. Het enige dat een klein beetje jammer is, is dat de usb-c-poorten geen usb 4 ondersteunen terwijl de gebruikte processor dat op zich wel kan.

©Jeroen Boer - ID.nl

Lekker tikken

Als je het scherm openklapt, wordt het palmgedeelte in een lichte hoek gezet zodat je fijner kunt tikken. Dat is op de OmniBook sowieso geen straf. Het toetsenbord heeft een prettige aanslag met duidelijke feedback. Prettig, zeker als je net als ik veel met teksten werkt. Het toetsenbord ziet er met zijn grijze toetsen ook overzichtelijk uit en heeft toetsverlichting in twee helderheidsstanden. Een eigenschap die wat mij betreft vooral weer onderweg als je werkt op allerlei ongunstige locaties onmisbaar is. De touchpad met geïntegreerde fysieke knop laat zich eerder omschrijven als oké. Het geheel werkt op zich goed, maar voelt wel minder premium dan het uitstekende toetsenbord.

©Jeroen Boer - ID.nl

Geen last van spiegeling

Het 13,3inch-scherm maakt gebruik van een IPS-paneel en heeft een resolutie van 2560 × 1600 pixels. Hierdoor krijg je goede inkijkhoeken en een scherp beeld. Handig voor onderweg is dat HP het paneel mat heeft afgewerkt, zodat je geen last hebt van storende lichtinval. Ook de helderheid is voor veel omstandigheden hoog genoeg. Verder is het scherm niet heel bijzonder. Zo wordt er slechts een maximale verversingssnelheid van 60 Hz ondersteund, terwijl steeds meer duurdere laptops schermen met een hogere verversingssnelheid hebben. Dat heeft misschien ook iets met de accuduur te maken, iets waarover je verderop meer leest. Boven het scherm vind je een prima webcam die ook geschikt is voor inloggen met gezichtsherkenning via Windows Hello. Prettig is dat de webcam een schuifje heeft om de lens fysiek te bedekken; zo weet je zeker dat je niet bespied wordt.

©Jeroen Boer - ID.nl

Goede prestaties

Op papier stelt de configuratie met een Ryzen AI 7 350, 32 GB RAM en een 1TB-ssd niet teleur. Misschien is 32 GB RAM een beetje overdreven voor een laptop die zich niet laat omschrijven als workstation, maar het is voor een laptop waarvan je het geheugen niet kunt uitbreiden ook weer niet heel gek. Dit is wellicht juist het moment om nog even je slag te slaan voordat laptops met veel geheugen veel duurder worden. De opslag wordt verzorgd door een ssd van 1 TB die gewoon prima presteert. Het is een M.2-ssd die je eventueel kunt vervangen als je opslag tekort komt.

De Ryzen AI 7 350 combineert vier normale met vier energiezuinige cores en heeft een npu die voldoet aan de eisen voor een Copilot+-pc. Je krijgt dus alle extra AI-functies van Windows 11. De prestaties van de chip zijn goed en de laptop scoort een mooie 7527 punten in PCMark 10. Ook de score van 1975 en 12433 punten in CineBench R23 voor respectievelijk single-core- en multi-core-prestaties zijn voor een mobiele processor uitstekend. De prestaties kennen bovendien weinig verval als je de laptop langdurig aan het werk zet. Helaas verandert de koeling dan wel in een soort stofzuiger: de laptop laat goed van zich horen als je hem wat langer aan het werk zet. Bij lichte dingen als browsen of tekstverwerken is de laptop gelukkig wel stil.

©Jeroen Boer - ID.nl

Best wel kleine accu

Wanneer een laptop zo dun en licht mogelijk is, kan het bijna niet anders dan dat er ergens concessies gedaan zijn. Dat is in het geval van deze HP overduidelijk de accu, want een accu met een capaciteit van slechts 43 Wh is tegenwoordig wel heel magertjes. Toch wist de HP me positief te verrassen, want de werktijd bij alledaagse (kantoor)werkzaamheden is met zo'n 12 uur helemaal niet zo verkeerd. Natuurlijk zijn er genoeg laptops met een veel langere accuduur (waaronder de eveneens ook superlichte ASUS ZenBook A14), maar een echte dealbreaker is de werktijd ook weer niet.

©Jeroen Boer - ID.nl

En gamen?

De Ryzen AI 7 350 heeft een geïntegreerde AMD Radeon 860M-gpu en is volgens AMD ook geschikt voor gamen. Je kunt natuurlijk niet verwachten dat een geïntegreerde gpu echt topprestaties biedt. Een score van 2571 punten in 3D mark Time Spy is in ieder geval niet heel indrukwekkend. Ik heb Shadow of the Tomb Raider geïnstalleerd, een spel waarvan ik weet dat het inmiddels goed speelbaar is op een geïntegreerde gpu. Het is een spel van alweer zeven jaar oud, maar grafisch nog altijd mooi. Om op Full HD een beetje soepel te kunnen spelen, moest ik kiezen voor de voorinstelling Lowest waarmee je zo'n 54 fps haalt. Opvallend is dat er met AI-upscaler Intel XeSS niet significant meer frames gehaald worden. Jammer, want op andere laptops heb ik goede ervaringen met zulke AI-upscalers. Het hangt natuurlijk ook een beetje van het spel af en een titel met ondersteuning voor AMD's eigen FSR presteert misschien wel wat beter. De prestaties in Shadow of the Tomb Raider geven wel een goed beeld van de mogelijkheden. Voor soepel gamen zul je wat oudere spellen met lagere kwaliteitsinstellingen of esports-titels moeten spelen. Dit klinkt misschien teleurstellend, maar voor een dunne en lichte ultrabook zijn de prestaties helemaal niet zo verkeerd. 

Conclusie

De HP OmniBook 7 Aero is al met al een heel fijne laptop en dat komt voor een groot deel door het gewicht. Je moet hem dus ook vooral overwegen als je echt een lichte laptop wilt hebben. De laptop weegt nog geen kilo, waardoor je hem altijd makkelijk meeneemt. Ondanks het lage gewicht zijn de prestaties prima en kun je comfortabel werken. Over de stevigheid hoef je je geen zorgen te maken; de aluminium-magnesiumbehuizing is lekker degelijk. Natuurlijk heeft HP wel wat concessies moeten doen om dat lage gewicht te bereiken. Zo is de accucapaciteit niet heel indrukwekkend, al overleef je met 12 uur werktijd op zich wel een werkdag. Voor hetzelfde geld kun je zeker laptops kopen waar je langer op kunt werken, maar die wegen dan ook een stuk meer dan een kilo.

Sony zou overwegen de PlayStation 6 intern uit te stellen en de console pas ergens na 2028 uit te brengen.

Dat meent MST Financial-analist David Gibson via Sandstone Insights Japan. Hoewel de PlayStation 5 al meer dan vijf jaar beschikbaar is - de console kwam eind 2020 uit - is het volgens hem onwaarschijnlijk dat Sony de PlayStation 6 binnenkort uitbrengt.

"Sony verwacht dat de levenscyclus van de PlayStation 5 wordt verlengd, en dat de PlayStation 6-release langer op zich laat wachten dan de meesten voorspellen", zo stelt Gibson. Hij verwacht dat de nieuwe console pas ergens na 2028 uitkomt - op zijn vroegst dus in 2029.

PlayStation 6 is nog niet aangekondigd

Sony zelf heeft nog geen officiële releaseperiode gegeven voor de PlayStation 6. De console is immers nog niet officieel aangekondigd, al is het logisch dat het bedrijf achter de schermen al aan een opvolger van de PlayStation 5 werkt.

Eerder gingen er al wel geruchten over een PS6-release in 2027 of 2028, maar volgens bovengenoemde analyse wordt het dus pas later. Er gaan ook geruchten dat Sony twee apparaten wil uitbrengen: een traditionele console en een hybride versie die ook als handheld gebruikt kan worden - vergelijkbaar met de Nintendo Switch dus.

Reden voor vertraging

Een van de redenen voor een vertraagde komst van PlayStation 6 kunnen de alsmaar stijgende prijzen voor geheugen zijn. Prijzen van RAM (Random Access Memory) stijgen alsmaar doordat er massaal RAM nodig is om het alsmaar populairder wordende AI werkende te houden. RAM is echter nodig in spelcomputers.

De theorie is dat bedrijven nu hun plannen voor nieuwe consoles uitstellen, omdat de prijzen voor RAM zo hoog liggen. Dat zou immers betekenen dat men ook hogere prijzen voor nieuwe consoles moet vragen, en dat zou eventueel een negatief effect op het succes van deze consoles kunnen hebben.

Valkuil van uitstel

Het intern uitstellen van de PlayStation 6 - of andere consoles - kan echter een prijzige aangelegenheid zijn voor bedrijven. Sony heeft vele miljoenen dollars in de ontwikkeling van een nieuwe console gestoken en mogelijk de technologie die in deze console zit gekozen.

Door de PlayStation 6 uit te stellen, veroudert de technologie in de console ook, en komt het bedrijf voor een lastige keuze te staan: gooit Sony de vele miljoenen aan onderzoekskosten weg om nieuwe specificaties samen te stellen, of brengt het bedrijf op een later moment een console met ietwat achterhaalde specificaties uit?