De 179 euro kostende HMD Pulse Pro wil meer zijn dan een dertien-in-een-dozijn-smartphone. Volgens de fabrikant, die ook telefoons maakt onder de Nokia-naam, kun je belangrijke onderdelen van de Pulse Pro zelf vervangen. Zo moet het toestel duurzamer zijn dan die van de concurrentie. Is dat ook echt zo?

Eerst even over HMD Global, want de kans is groot dat die naam niet meteen een belletje bij je doet rinkelen. Het Finse elektronicamerk verwierf een paar jaar geleden de rechten om smartphones met de Nokia-naam uit te brengen en is trots op die licentieovereenkomst.

De Finse oorsprong van HMD Global wil niet zeggen dat de toestellen ook in Finland worden gemaakt. Het bedrijf valt onder het Taiwanese Foxconn en laat de meeste telefoons ook in Taiwan produceren. Op de doos van de Pulse Pro staat echter Made in China. HMD Global zegt steeds meer toestellen in Europa te willen produceren, naar eigen zeggen omdat zakelijke kopers daarom vragen.

©Rens Blom

Onderdelen vervangen klinkt leuk...

Voor jou als consument is de Pulse Pro op het oog een standaard smartphone, geproduceerd in een land aan de andere kant van de wereld. Niet heel duurzaam dus. De Pulse Pro heeft echter wel een duurzaam karakter, aldus de fabrikant. Je kunt namelijk drie onderdelen van de telefoon zelf vervangen. Dat zijn de accu, het beeldscherm en de usb-c-poort. Logische onderdelen om te vervangen omdat een accu slijt door gebruik, het scherm kan beschadigen bij een val en de usb-c-poort eveneens slijt of stuk kan gaan.

HMD belooft minimaal vijf jaar vervangende onderdelen te verkopen, wat we netjes vinden. Een nieuw scherm inclusief benodigdheden kost 45 euro, voor de usb- of accu-kit betaal je 20 euro. Schappelijke prijzen als je het ons vraagt. Maar heb je de reparatiehandleidingen al gelezen?

©Rens Blom

...maar is tijdrovend en complex

In de praktijk is het vervangen van bijvoorbeeld de accu zo makkelijk nog niet. De officiële handleiding vereist zestien stappen om tot het daadwerkelijk verwijderen van de accu te komen. Daarna moet je de stappen in omgekeerde volgorde uitvoeren om weer tot een complete telefoon te komen. De handelingen zullen minder technisch onderlegde gebruikers afschrikken en dat snappen we helemaal.

De usb-poort vervangen vergt zelfs achttien stappen (en weer in omgekeerde volgorde), het scherm vervangen zelfs 36 stappen (en weer in omgekeerde volgorde).

©Screenshot iFixit.com

We pakken onze Fairphone 5 er nog maar eens bij, waarvan je de achterkant binnen een paar seconden loshaalt om vervolgens de accu eruit te peuteren. Ook onderdelen als het scherm en de usb-poort zijn veel makkelijker te vervangen dan bij de HMD Pulse Pro. Kortom: HMD heeft zich leuk laten inspireren, maar de uitvoering laat naar onze mening stevig te wensen over.

De HMD Pulse Pro als smartphone

Als telefoon an sich laat de Pulse Pro een nog minder positieve indruk achter. Natuurlijk kun je voor 179 euro geen wonderen verwachten, maar merken als Samsung, Xiaomi en Motorola tonen aan dat je in dit prijssegment een prima telefoon kunt kopen. De HMD Pulse Pro kan de concurrentie op veel vlakken niet bijbenen. Het toestel heeft geen Full-HD-scherm, maar een minder scherp HD-scherm. Bovendien is de Pulse Pro merkbaar trager door zijn oude Unisoc-processor en heeft hij één slechte camera op de achterkant. De tweede lens lijkt een camera, maar is slechts een dieptesensor die helpt om de achtergrond te vervagen bij het schieten van portretfoto's. Erg jammer, want zo hebben we dit toestel niet met plezier kunnen gebruiken.

©Rens Blom

Het grootste pluspunt van de smartphone is zijn accuduur. De 5000mAh-accu houdt het – dankzij de eenvoudige processor en HD-scherm – bijna twee dagen vol totdat je de oplader erbij moet pakken. In de doos vind je alleen een usb-c-kabel. Een oplaadadapter moet je zelf regelen, wat volgens HMD aansluit bij zijn duurzame filosofie (en ook de verkoopprijs drukt). Meer merken laten de adapter tegenwoordig achterwege.

©Rens Blom

De duurzame gedachte van HMD is overigens niet terug te zien in het updatebeleid van de Pulse Pro. Deze smartphone krijgt maar twee Android-upgrades en drie jaar beveiligingsupdates. Begin 2027 kun je hem dus niet meer veilig gebruiken. Dat is gek, omdat HMD nog jaren vervangende onderdelen verkoopt. Waarom zou je een accu vervangen van een telefoon die geen updates meer krijgt, nog los van ons vermoeden dat het toestel tegen die tijd erg traag in gebruik is?

Conclusie: HMD Pulse Pro kopen?

In dit prijssegment kun je in plaats van de HMD Pulse Pro bijvoorbeeld ook een Samsung Galaxy A15 kopen, die vijf jaar beveiligingsupdates krijgt en dus veel langer een comfortabele gebruikservaring oplevert. Dit toestel heeft bovendien een mooier oledscherm met Full-HD-resolutie, is sneller in gebruik en maakt betere foto’s. Zoek je echt een telefoon waarvan je onderdelen kunt vervangen, dan raden we je aan om door te sparen voor een Fairphone 4 of 5.

Lees hier onze Fairphone 5-review terug.

Providers verleiden je graag met pakketten van 1 Gbit/s of meer, maar de meeste huishoudens benutten die bandbreedte zelden volledig. Of je nu streamt in 4K, fanatiek gamet of veel thuiswerkt, de juiste snelheid kiezen kan je flink wat geld besparen. We leggen uit hoeveel Mbit/s daadwerkelijk vereist is voor een stabiele verbinding zonder onnodige kosten.

Om te bepalen wat je nodig hebt, moet je eerst weten wat je verbruikt. Internetsnelheid wordt uitgedrukt in megabit per seconde, oftewel Mbit/s. Voor simpel surfgedrag, zoals het lezen van nieuwswebsites of het versturen van e-mails, heb je nauwelijks bandbreedte nodig. Vaak is 10 tot 20 Mbit/s in combinatie met een fatsoenlijke router al ruim voldoende. De echte belasting ontstaat pas bij het streamen van video. Diensten als Netflix of Disney+ geven duidelijke richtlijnen: voor een film in Full HD heb je ongeveer 5 Mbit/s nodig, maar wil je in de hoogste 4K-kwaliteit kijken, dan loopt dat al snel op naar 25 Mbit/s per stream. Als je in je eentje woont en vooral streamt, is een instapabonnement van 50 tot 100 Mbit/s dus vaak al meer dan genoeg.

De impact van meerdere gebruikers

De rekensom verandert zodra er meerdere mensen tegelijkertijd van het netwerk gebruikmaken. Je moet de internetverbinding zien als een digitale waterleiding: als iedereen tegelijk de kraan openzet, neemt de druk af. In een gezinssituatie waar de één een film in 4K kijkt, de ander een groot spelbestand downloadt en een derde persoon aan het videobellen is, telt het verbruik al snel op. Voor een gemiddeld gezin van vier personen wordt een snelheid tussen de 100 en 200 Mbit/s aangeraden. Hiermee voorkom je de gevreesde buffer-cirkels tijdens het filmkijken en zorg je dat downloads op de achtergrond de rest van het verkeer niet platleggen.

©Pixel-Shot

Uploadsnelheid bij thuiswerken

Veel consumenten staren zich blind op de downloadsnelheid, oftewel hoe snel je gegevens binnenhaalt. Maar sinds het massale thuiswerken is de uploadsnelheid minstens zo belangrijk geworden. Die bepaalt immers hoe snel jij gegevens naar het internet kan versturen. Tijdens een videogesprek via Teams of Zoom moet jouw beeld en geluid helder bij de collega's aankomen.

Bij traditionele kabelverbindingen is de uploadsnelheid vaak een fractie van de downloadsnelheid. Glasvezel biedt hier een groot voordeel omdat de upload- en downloadsnelheid daar meestal gelijk zijn (symmetrisch). Als je vaak grote bestanden naar de cloud stuurt of veel videobelt, is een abonnement met een hogere uploadsnelheid geen overbodige luxe.

Gigabit-internet vaak overkill

Providers adverteren steeds vaker met snelheden van 1000 Mbit/s (1 Gbit/s) of hoger. Hoewel dat indrukwekkend klinkt, is het voor de gemiddelde consument vaak overkill. Je merkt dat verschil eigenlijk alleen als je zeer regelmatig gigantische bestanden downloadt, zoals updates voor moderne games die soms wel 100 GB groot zijn. Met een gigabit-verbinding is zo'n update in enkele minuten binnen, terwijl je met een 100Mbit/s-verbinding wat langer moet wachten. Voor dagelijks gebruik, inclusief streamen en surfen, merk je in de praktijk weinig verschil tussen 200 Mbit/s en 1000 Mbit/s, omdat de servers van websites en streamingdiensten de snelheid vaak zelf beperken.

Wifi als vertragende factor

Besef tot slot dat de snelheid die je bij je provider inkoopt niet altijd de snelheid is die je op je apparaat haalt. Vaak ligt een trage verbinding niet aan het abonnement, maar aan de wifi-dekking in huis. Een duur abonnement van 1 Gbit/s lost een slecht wifi-signaal op zolder niet op. Voordat je je abonnement upgradet omdat het internet traag aanvoelt, is het verstandig om eerst te controleren of je router op een goede plek staat of dat je wellicht een mesh-netwerk nodig hebt om het signaal te verbeteren. In veel gevallen is investeren in betere wifi-apparatuur effectiever dan betalen voor een hogere snelheid die je draadloos toch niet kunt benutten.

Je document is af, maar je wilt duidelijk maken dat het vertrouwelijk is of dat het een conceptversie betreft of enkel intern mag worden gedeeld. Dat kan eenvoudig met een watermerk. Zo geef je het bestand niet alleen een professionele uitstraling, maar ook een duidelijke bescherming.

Stap 1: Op één pagina

Word biedt uitgebreide mogelijkheden om een watermerk toe te voegen. Je kunt niet alleen het lettertype en de stijl aanpassen, maar ook de lay-out naar wens instellen. Net als kop- en voetteksten verschijnt een watermerk standaard op alle pagina's van een document, behalve op de omslagpagina. Wil je een watermerk slechts op één pagina plaatsen? Klik dan op de gewenste plek in het document. Ga vervolgens in het lintmenu naar het tabblad Ontwerpen en kies in de sectie Pagina-achtergrond de knop Watermerk. Via het pijltje eronder krijg je verschillende lay-outs te zien. Klik met de rechtermuisknop op de gewenste optie en selecteer Invoegen op huidige documentpositie. Het watermerk verschijnt direct in zachtgrijs onder de tekst. Omdat het in een tekstvak staat, kun je het eenvoudig bewerken. Pas de tekst aan, wijzig het lettertype en geef het de gewenste stijl, net zoals bij ieder ander tekstvak.

Stap 2: Op alle pagina's

Wil je een watermerk op alle pagina's van het Word-document? Ga dan naar Ontwerpen / Watermerk / Aangepast watermerk. Er verschijnt een venster met de titel Afgedrukt watermerk. Kies daar de optie Tekstwatermerk (standaard staat Geen watermerk geselecteerd). Vul de gewenste tekst in en bepaal het lettertype en de grootte. Met de optie Semitransparant maak je het watermerk subtieler. Tot slot kies je voor een horizontale of diagonale weergave, klik je op Toepassen en bevestig je met OK.

Stap 3: Afbeeldingswatermerk

In hetzelfde venster kun je ook een afbeeldingswatermerk toevoegen. Vink hiervoor de optie Afbeelding als watermerk aan en klik op Afbeelding selecteren. Je kiest vervolgens een grafisch bestand op de harde schijf of op OneDrive. Ook is het mogelijk om via Bing online naar een afbeelding te zoeken. In dit voorbeeld kiezen we een afbeelding van de harde schijf. Laat de instelling Schaal bij voorkeur op Automatisch staan, zodat de grootte van het watermerk zich aanpast aan de bladspiegel. Met de optie Wassen maak je de afbeelding lichter, zodat de tekst goed leesbaar blijft.