De Google Pixel 8a breekt met het cliché dat je geen enigszins betaalbare Android-smartphone kunt kopen die écht updates krijgt. Deze 549 euro kostende telefoon kan rekenen op zeven jaar updates. Ongekend in zijn prijsklasse, maar is de Pixel 8a los van dit pluspunt ook een goede telefoon? Je leest het in deze uitgebreide Google Pixel 8a review.

Google verkoopt de Pixel 8a als opvolger van de Pixel 7a, die vijf jaar updates krijgt, wat minder goede specificatie heeft krijgt en zo’n 150 euro goedkoper is. Alsof één concurrent niet voldoende is, biedt Google ook de Pixel 8 aan. Die is een half jaar oud, krijgt zeven jaar updates en is technisch juist iets beter dan de Pixel 8a. Op moment van schrijven haal je de Pixel 8 in huis voor zo’n 620 euro, een meerprijs van zeventig euro ten opzichte van de Pixel 8a.

Ontwerp en scherm

De Pixel 8a lijkt qua ontwerp veel op de Pixel 8 (Pro), maar heeft een behuizing van metaal en kunststof in plaats van metaal en glas. Desalniettemin voelt de telefoon degelijk aan. Met zijn 6,1 inch-scherm is het toestel best goed met één hand te gebruiken. Fijn is dat de smartphone water- en stofdicht is.

©Rens Blom

Het 6,1 inch-oled-scherm met Full-HD-resolutie komt erg goed over en kan lekker fel op een zonnige dag. Dankzij de 120Hz-verversingssnelheid ziet het beeld er soepel uit. We vinden het leuk dat de telefoon in vier te kleuren te koop is, waaronder een fraaie matte blauwtint.

©Rens Blom

Complete specificaties

De specificaties van de smartphone zijn lekker compleet. Onder de motorkap draait dezelfde snelle Google Tensor G3-processor als in de duurdere Pixel 8 en 8 Pro, aangevuld met een ruime 8 GB werkgeheugen. Je koopt de Pixel 8a met 128 GB of 256 GB opslagcapaciteit. Als je lang met de telefoon wilt doen, raden we de duurdere 256 GB-versie aan. Beide uitvoeringen kunnen overweg met functies als e-sim (digitale simkaart), 5G en wifi 6E.

©Rens Blom

De accuduur van de Pixel 8a is goed, maar niet bovengemiddeld. Bij wat wij normaal gebruik noemen moet je de telefoon elke nacht of dag opladen. Dat kan bedraad en duurt dan twee uur, wat we lang vinden. Je moet zelf een adapter regelen. Draadloos opladen kan ook (prettig!) ,maar duurt nóg langer, en is zo vooral bedoeld voor ’s nachts.

Goede camera's

In de Pixel 8a zitten dezelfde camera’s als in de Pixel 7a. Het gebrek aan vernieuwing is jammer, maar gelukkig zijn de camera’s – nog steeds – erg goed. Met de hoofdcamera en groothoekcamera schiet je hele realistische foto’s en video’s die lekker scherp overkomen en waarbij niet gerommeld wordt met kleuren. Dat doen veel andere telefoons in deze prijsklasse overigens ook.

©Rens Blom

De Pixel 8a onderscheidt zich met name in het donker, door ook dan hele duidelijke foto’s te schieten. Veel concurrenten hebben daar moeite mee.

Hieronder zie je twee normale foto’s en een selfie.

©Rens Blom

©Rens Blom

©Rens Blom

Om het verschil in beeldhoek tussen de hoofdcamera en groothoekcamera duidelijk te maken, hebben we vanaf dezelfde positie op de weg een rij bomen gefotografeerd met beide camera’s. Zoals je ziet, legt de groothoekcamera een veel groter deel van de omgeving vast en is de beeldkwaliteit nog steeds prima. In de hoeken treedt wel een lichte bolling op, maar storend willen we die niet noemen.

©Rens Blom

©Rens Blom

Zeven jaar updates

We noemden het al in het begin: de Pixel 8a krijgt zeven jaar updates. Dat zijn Android-updates (die nieuwe functies introduceren), maar ook beveiligingsupdates (die je toestel veilig houden). Met de Pixel 8a kun je dus tot 2031 vooruit. Grote kans dat je tegen die tijd al een andere smartphone hebt. Google ervaart in dit prijssegment geen serieuze concurrentie op updatevlak. Apple’s goedkoopste iPhone krijgt zes jaar updates en is duurder dan de Pixel 8a en Fairphone belooft weliswaar langer updates, maar heeft steevast érg lang nodig om die updates beschikbaar te stellen. Google daarentegen rolt updates als eerste uit, want het bedrijf ontwikkelt Android zelf.

©Rens Blom

Google’s dubbelrol heeft ook een ander voordeel: de software op de Pixel 8a is vrij van overbodige apps, games en visuele elementen die veel andere merken graag toevoegen. Je gebruikt Android zoals Google het voor ogen heeft en die versie bevalt ons het beste.

Conclusie: Google Pixel 8a kopen?

De Google Pixel 8a is voor zijn 549 euro een uitstekende smartphone. Degelijk, compleet in functies en met liefst zeven jaar updates. Dit is een telefoon die we heel veel mensen kunnen aanraden, maar op dit moment nog niet van harte. Dat komt omdat de Pixel 8 slechts zeventig euro duurder is en een luxer ontwerp, betere camera’s en snellere oplaadmogelijkheden biedt. Die voordelen ervaar je elke dag, waardoor wij voor de Pixel 8 zouden gaan. Die keuze verandert als het prijsverschil groter wordt, of je simpelweg nu niet meer dan 549 euro wilt uitgeven. In zijn prijsklasse is de Google Pixel 8a namelijk onze nieuwe favoriete smartphone.

Het Britse bedrijf Nothing heeft het design van de aankomende nieuwe smartphone Phone (4a) onthuld.

Dat deed het bedrijf gisteren via social media. De smartphone komt op 5 maart uit. In de tweet hieronder is het ontwerp alvast te zien, met de typische drukke achterkant die we inmiddels gewend zijn van het bedrijf.

De aankomende Phone (4a) heeft een zogeheten 'Glyph Bar'. Dit is een micro-led-paneel aan de zijkant, die mensen zelf kunnen programmeren om ze in verschillende patronen te laten knipperen. Het gaat om de vierkantjes aan de rechterzijde, naast het camera-eiland. De led-lampjes zijn volgens het bedrijf 40 procent feller dan die op de Phone (3a).

Over de precieze technologie van de Nothing Phone (4a) zijn nog geen aankondigingen gedaan, maar volgens geruchten krijgt de smartphone een Snapdragon 7s Gen 4-chip. Er zal ook een duurdere en snellere Phone (4a) Pro verschijnen, al is daar het uiterlijk nog niet van onthuld.

Officieel wordt de Phone (4a) op 5 maart onthuld.

Je sluit je nieuwe monitor aan, de pc start op, maar de prestaties in zware programma's en games vallen vies tegen. In dit artikel ontdek je waarom de aansluiting op je moederbord de grafische kracht van je computer negeert en hoe je dat direct oplost voor maximale rekenkracht.

Het is een klassieke fout bij het opbouwen van een werkplek: de videokabel in het eerste gat steken dat je tegenkomt aan de achterzijde van je computerkast. Vaak belandt de kabel dan in een van de poorten van het moederbord, terwijl de krachtige videokaart een verdieping lager ongebruikt blijft. Dit misverstand ontstaat omdat beide aansluitingen identiek ogen, maar de interne route die de data aflegt verschilt als dag en nacht. Daarom leggen we je uit hoe je het volledige potentieel van je hardware benut en waarom die extra investering in je grafische kaart anders weggegooid geld is.

De interne omweg via de processor

Als je de HDMI- of DisplayPort-kabel in het moederbord plugt, dwing je de computer om de geïntegreerde grafische chip van de processor te gebruiken (mits die is ingeschakeld via het BIOS). Wij hebben dat uiteraard nog even getest en merkten dat alles inderdaad veel minder soepel aanvoelt zodra de processor deze dubbelrol moet vervullen. In plaats van dat de data direct naar de gespecialiseerde kernen van de videokaart gaat, moet de processor nu zowel de algemene berekeningen als de visuele output verwerken.

Dat veroorzaakt een een hoop warmte in de behuizing en de ventilatoren van de CPU beginnen sneller te loeien om de extra last op te vangen. Het is al met al een onhandige route waarbij de dure videokaart onderin je kast simpelweg geen signaal doorgeeft aan je scherm.

©stas_malyarevsky

Aansluiting heeft wel degelijk een functie

Er zijn echter specifieke scenario's waarin deze aansluiting juist je beste vriend is, bijvoorbeeld tijdens het stellen van een diagnose als er iets opeens niet werkt. Als je pc bijvoorbeeld geen beeld geeft via de videokaart, is inpluggen op het moederbord de enige manier om te controleren of de rest van je systeem nog wel functioneert.

Ook voor een eenvoudige kantoormonitor, die alleen wordt gebruikt voor tekstverwerking en e-mail, volstaat de interne chip van de processor en is een dedicated videokaart niet eens nodig. Deze route bespaart energie en houdt de pc stiller, omdat de zware videokaart (als die er is) in een diepe slaapstand kan blijven. Voor een secundair scherm waarop je alleen statische informatie zoals een chatvenster of Spotify in beeld hebt, kan deze configuratie zelfs een slimme manier zijn om de hoofdvideokaart te ontlasten van onnodige basistaken.

Verlies grafische rekenkracht

Zodra je echter een zware taak start, zoals videobewerking of een moderne game, loopt de pc direct tegen een muur aan. De geïntegreerde graphics hebben namelijk geen eigen snel geheugen en snoepen zodoende rekenkracht van het werkgeheugen van je systeem. Je merkt dat aan haperende beelden, een lage framerate en textures die traag laden.

Zo kan het gebeuren dat een krachtige gaming-pc, die normaal gesproken honderd frames per seconde (100 fps) haalt, via de moederbordaansluiting terugvalt naar een onwerkbare diavoorstelling van minder dan 10 fps. De hardware is aanwezig, maar de snelweg naar het scherm is afgesloten, waardoor je in feite maar een fractie van de capaciteit krijgt waarvoor je hebt betaald.

Zo vind je de juiste poort

Kijk eens goed naar de achterkant van je computerkast om te bepalen of je de volle snelheid benut. De aansluitingen van het moederbord staan altijd verticaal in een blok met andere poorten, zoals usb en ethernet. De aansluitingen van de videokaart zitten een stuk lager en staan horizontaal in een aparte sleuf. Zit je kabel in het bovenste blok, dan werk je op de 'reservemotor'.

Verplaats de kabel naar de horizontale poorten onderaan en je zult direct horen dat de pc anders reageert bij het opstarten. Soms moet je na deze wissel de pc even herstarten, zodat de drivers de nieuwe configuratie herkennen en de resolutie optimaal kunnen instellen voor jouw specifieke beeldscherm.

Klaar voor optimale prestaties?

Het aansluiten van een monitor op het moederbord in plaats van de videokaart zorgt ervoor dat de grafische rekenkracht van de pc onbenut blijft omdat het systeem terugvalt op de beperkte interne chip van de processor. Dat leidt tot een drastische afname in prestaties bij games en zware software, aangezien de gespecialiseerde hardware van de videokaart volledig wordt gepasseerd. Voor een optimale ervaring moet je de monitor altijd in de horizontale poorten van de videokaart prikken. Alleen in noodgevallen of bij eenvoudiger kantoortaken is de moederbordaansluiting een bruikbaar alternatief.