Dropbox is superhandig als je je foto's en documenten op verschillende systemen wilt kunnen inzien en bewerken. De dienst heeft een eigen app, maar is ook in een heleboel andere apps ingebouwd!

De kans is groot dat je weleens van Dropbox hebt gehoord of zelf al een fervente gebruiker bent. Het bedrijf was één van de eerste die online opslag van bestanden aanbood, ver voordat iCloud zijn intrede deed. Vanaf het begin in 2007 kreeg je standaard 2 gigabyte vrije schijfruimte, dit was aanvankelijk heel wat, maar in de loop van de tijd werd Dropbox qua opslagruimte ruimschoots ingehaald. Toch biedt de dienst ten opzichte van andere diensten wel voordelen, mede doordat Dropbox voor enorm veel systemen beschikbaar is.

Dropbox

Om Dropbox te kunnen gebruiken, meld je je aan via de website www.dropbox.com of download je de app uit de App Store. In dit laatste geval doorloop je de aanmelding vanuit de app. Gratis heb je 2 gigabyte tot je beschikking, voor een tientje per maand heb je al 1 terabyte ruimte. Dat is meer dan je waarschijnlijk ooit nodig zult hebben, tenzij je je gehele dvd-collectie in de cloud wilt opslaan. Op je computer zie je na aanmelding en installatie dat er een map aan je Windows Verkenner of OS X Finder is toegevoegd. Een voordeel van Dropbox is dat je bestanden of mappen gemakkelijk met anderen kunt delen. Deze verschijnen dan automatisch op de computer van de ontvanger, mits hij of zij Dropbox heeft geïnstalleerd. Op de achtergrond worden bestanden continu gesynchroniseerd, dus als je collega een bestand heeft bewerkt, zal dit automatisch bij jou ook verschijnen.

©PXimport

Op de Mac verschijnt je Dropbox-map automatisch in de Finder.

Dropbox ****

Prijs: Gratis (+ in-app-aankopen)

Omvang: 63,9 MB

Dropbox-app

De hoofdmap van je Dropbox zie je zodra je de Dropbox-app op je iPad opent. Vanwege het gesloten systeem van je iPad, kun je niet zomaar bestanden naar je Dropbox-map slepen. Gelukkig kun je bestanden wel gemakkelijk openen of deelrechten van mappen en bestanden veranderen. Dit doe je door in de Dropbox-app op de map of het bestand naar rechts te vegen. Handig is dat je bestanden ook offline kunt inzien of afspelen. Hiervoor gebruik je de favorieten-functie. Navigeer naar een bestand en tik bovenin op het sterretje. Het bestand wordt nu opgeslagen op je iPad. Je ziet dat het bestand wordt gedownload door het draaiende icoontje naast het wifi-pictogram in de linkerbovenhoek van je iPad. De Dropbox-app kan verschillende typen bestanden vanuit de app afspelen of openen, waaronder mp3-, pdf- en jpg-bestanden.

©PXimport

Markeer een bestand met het sterretje als favoriet om het offline op te slaan.

Camera-upload

Een erg handige functie van Dropbox voor je iPad, is dat je de foto's die je met de iPad maakt, automatisch naar je Dropbox kunt laten uploaden. Tik onderin op Instellingen / Camera-upload en zet de schuif achter Camera-upload aan. Tik op OK om Dropbox toegang tot je camera en filmrol te geven. Als je nu een foto maakt met de camera van je iPad, dan wordt de foto automatisch in een speciale map in Dropbox opgeslagen. Deze functie werkt niet alleen voor toekomstige foto's, alle foto's uit je filmrol worden naar je Dropbox-map gekopieerd. Dit is een beetje raar en het is jammer dat je niet kunt bepalen om alleen toekomstige foto's te kopiëren naar je Dropbox-map. Je kunt natuurlijk wel na synchronisatie alle ongewilde foto's handmatig uit je Dropbox-map verwijderen om ruimte te creëren.

©PXimport

Op de Mac zie je dat de zojuist gemaakte foto meteen aan je Dropbox-map wordt toegevoegd.

Microsoft Office

Sinds kort biedt Dropbox ondersteuning voor Microsoft Office-documenten en andersom. Om een goede samenwerking te garanderen, moet je de laatste versie van Dropbox en de apps van Microsoft op je iPad hebben staan. Elk Office-programma heeft zijn eigen app, na installatie log je in met je Microsoft-account. Als je beide diensten nog niet aan elkaar hebt gekoppeld, zie je in de Office-app de optie Dropbox-ondersteuning. Tik op Account toevoegen om Dropbox aan de Office-app toe te voegen. De Dropbox-app wordt geopend en je wordt gevraagd om beide apps te koppelen, tik op Toestaan. Als je nu bijvoorbeeld in Microsoft Word op Openen tikt, verschijnt je Dropbox-map. Selecteer een document en bewerk het met de tekstverwerker. Het kan zijn dat het bestand nog even moet worden omgezet naar de nieuwste bestandsindeling. Om dit te bevestigen, tik je op Converteren en bewerken.

©PXimport

Om bestanden van je Dropbox-map te kunnen openen en bewerken in een Office-app, moet je beide apps aan elkaar koppelen.

Microsoft Word ***

Prijs: Gratis (+ in-app-aankopen)

Omvang: 264 MB

Microsoft Excel ****

Prijs: Gratis (+ in-app-aankopen)

Omvang: 240 MB

Microsoft PowerPoint ***

Prijs: Gratis (+ in-app-aankopen)

Omvang: 236 MB

Andere apps

De app van Dropbox zelf is vrij eenvoudig, maar doordat het bedrijf zijn API's (Application Programming Interface) beschikbaar stelt aan andere bedrijven, bieden tientallen apps ondersteuning voor Dropbox. Een voorbeeld is GoodReader, een app waarmee je teksten en markeringen kunt toevoegen aan pdf-bestanden. Als je een bewerking hebt uitgevoerd, sla je het bestand gemakkelijk op in je Dropbox-map.

Een bekende app voor audio-liefhebbers is AudioShare. Vanuit de app open je een audio-bestand van je Dropbox-map, bewerk het in AudioShare en deel het op je SoundCloud-profiel. Ook kun je de bewerkte bestanden doorsturen naar andere audio-apps.

De populaire dagboek-app Day One laat je heel eenvoudig en op een mooie manier je dagboek bijhouden. Zodra je een bijdrage hebt gedaan, kun je ervoor zorgen dat deze automatisch in een map in je Dropbox wordt opgeslagen.

©PXimport

Open een audio-bestand van Dropbox om het te bewerken of door te sturen naar een andere app.

GoodReader ****

Prijs: € 4,99

Omvang: 46,2 MB

AudioShare *****

Prijs: € 4,99

Omvang: 5,8 MB

Day One (Journal / Notes / Diary) *****

Prijs: € 4,99

Omvang: 30,7 MB

Carousel

Dropbox heeft zelf een app uitgebracht om foto's mee te bekijken. Carousel by Dropbox moet je apart downloaden en daarna moet je de app toestemming verlenen om je foto's te bekijken. Carousel detecteert of je Dropbox al op je iPad hebt staan en als het goed is, zie je je naam staan nadat je toestemming hebt gegeven. Tik op Doorgaan als en de app is bijna klaar voor gebruik. In de laatste stap wordt gevraagd of Carousel een reservekopie moet maken van je foto's, zet eventueel de schuif uit en tik op Een rondje in Carousel. De app laat je niet alleen de foto's uit je filmrol zien, ook alle foto's die in je Dropbox-account zijn opgeslagen, worden weergegeven alsof ze op je iPad staan.

Als je Camera-uploads op je iPhone hebt opgeslagen en je oudere foto's van je pc naar je Dropbox-map hebt gekopieerd, heb je dus al je foto's ook bij je op je iPad. Dit natuurlijk zonder dat ze daadwerkelijk offline op je iPad worden opgeslagen. Omdat Dropbox weet dat dit veel Dropbox-ruimte kost, krijg je als beloning 3 gigabyte extra ruimte. Deze extra opslagruimte wordt meteen aan je account toegevoegd zodra je je bij Carousel hebt aangemeld. Een leuke functie is de tijdlijn onderin, veeg erover en je ziet alleen foto's die rond die datum zijn gemaakt.

©PXimport

Met de tijdlijn scrol je snel door alle foto's.

Carousel by Dropbox ****

Prijs: Gratis (+ in-app-aankoop)

Omvang: 33,1 MB

Alternatieven

Dropbox is natuurlijk niet de enige speler op de markt, er zijn erg veel alternatieven beschikbaar. De bekendste is iCloud, deze dienst van Apple heeft als grote voordeel dat het al standaard in iOS is geïntegreerd. Met de introductie van iCloud Drive is de concurrentie met Dropbox weer een beetje geïntensiveerd. Microsoft heeft tegenhanger OneDrive en ook hiervan is een app te downloaden voor je iPad, al is de app voor de iPad nog niet zo goed als de dienst voor de Mac of pc. Google Drive is al wat volwassener en biedt je de mogelijkheid om in de app je tekstdocument of spreadsheet te bewerken.

©PXimport

Met de app van Google kun je documenten direct in de app bewerken.

OneDrive ***

Prijs: Gratis (+ in-app-aankoop)

Omvang: 53,6 MB

Google Drive *****

Prijs: Gratis (+ in-app-aankopen)

Omvang: 49,8 MB

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.