Een flink aantal iPhone-gebruikers heeft te maken gekregen met de zogenaamde 'Error 53'-foutmelding nadat ze naar iOS 9 probeerden te updaten. Wat is deze foutmelding, en kun je er wat aan doen?

Mensen die een Apple apparaat met Touch ID-technologie in hun bezit hebben en hun apparaat ooit hebben laten repareren door een niet door Apple erkende reparateur, kunnen te maken krijgen met Error 53. Dit is een foutmelding die tijdens het updaten naar iOS 9 of het herstellen van je iPhone wordt weergegeven, en die tot gevolg heeft dat je apparaat volledig geblokkeerd wordt. En als je je apparaat door een niet-erkende reparateur hebt laten repareren, is je garantie ook nog eens verlopen. Lees ook: Loopt je iPhone vast? Dit is de oplossing.

Welke apparaten kunnen getroffen worden?

Vooralsnog komen de meeste klachten van mensen met een iPhone 6 of 6 Plus, maar dezelfde technologie is ook geïmplementeerd in de iPhone 5s, de iPhone 6s en 6s Plus, de iPad Pro, iPad Air 2 en de iPad mini 4. Op deze toestellen kan de melding dus ook voorkomen.

Wat gebeurt er precies?

Tijdens het updaten of herstellen van het besturingssysteem van je apparaat wordt de volgende foutmelding weergegeven: De iPhone [apparaatnaam] kan niet worden hersteld. Er heeft zich een onbekende fout voorgedaan (53). Je apparaat kan dan niet hersteld worden en is volledig geblokkeerd en onbruikbaar. Bovendien zijn alle data die je nog niet geback-upt had weg, waaronder bijvoorbeeld foto's en video's. Reden temeer om voor een update altijd te zorgen voor een goede reservekopie.

Waarom gebeurt dit?

Volgens Apple is de foutmelding een beveiligingsmaatregel. Tijdens het updaten of herstellen van het besturingssysteem via synchronisatie met iTunes wordt er gecontroleerd of de Touch ID-module geïdentificeerd kan worden en of er een niet gecertificeerde of onjuiste schermvervanging heeft plaatsgevonden.

De sensoren zijn door Apple beveiligd, zodat alleen reparaties die door een door Apple erkende reparateur zijn uitgevoerd, door deze controle heen kunnen komen. Dit betekent dat als je je apparaat niet door Apple hebt laten repareren, de kans groot is dat je apparaat onbruikbaar wordt als je probeert te updaten.

Het lijkt erop dat Apple op deze manier probeert om mensen te dwingen om gebruik te maken van zijn eigen (veel duurdere) reparatiediensten. Dit heeft bovendien tot gevolg dat een heleboel andere reparateurs klanten verliezen.

Wat kun je eraan doen?

Helaas kun je hier niet veel aan doen. Apple heeft een ondersteuningspagina op z'n website geplaatst waarop het bedrijf aangeeft dat je contact op moet nemen met Apple Support als er onderdelen van je apparaat vervangen zijn door een Apple Service Center, Apple Store of een erkende Apple-serviceprovider. Als er onderdelen vervangen zijn door iemand anders kun je ook contact opnemen, maar dan zul je moeten betalen voor een reparatie buiten de garantie.

Er gaan geruchten dat het mogelijk zou zijn om het probleem te verhelpen door de oude onderdelen weer terug te monteren zodat ze tijdens de controle herkend worden, maar of deze truc überhaupt werkt, is nog niet bij ons bekend. In de meeste gevallen zullen mensen de kapotte onderdelen toch bij de reparateur hebben achtergelaten of hebben weggegooid. En de reden voor de reparatie was natuurlijk dat het onderdeel kapot was, dus als je het er terug in monteert zit je weer met je oude probleem. In het beste geval zou je, als deze truc werkt, met een enigszins werkend apparaat zitten. Zonder garantie.

Update 22-02-2016:

Schijnbaar was Error 53 bedoeld als fabriekstest waarvan klanten geen hinder zouden moeten ondervinden. Apple heeft nu een patch uitgebracht met de naam Build 13D20 voor mensen die last van de foutmelding hebben. De patch zal waarschijnlijk ingebouwd worden in de iOS 9.3 update die binnen enkele weken gelanceerd wordt.

Als je de patch installeert, zal je aangetaste iOS apparaat hersteld worden wanneer je het aan iTunes koppelt, en bovendien voorkomt de patch dat je apparaat vast zal komen te zitten als het gerepareerd wordt door een niet-erkende reparateur, ook al heb je (nog) geen last van Error 53 gehad.

De patch installeren

Om de patch op je iOS apparaat te installeren moet je eerst je apparaat van je computer loskoppelen en iTunes afsluiten. Update iTunes zodat je de meest recente versie hebt, en koppel je iOS apparaat aan je computer via de USB kabel. Open vervolgens iTunes en selecteer het apparaat in kwestie.

Als je de mogelijkheid krijgt om je apparaat te herstellen of bij te werken, moet je op Werk bij klikken. iOS wordt dan opnieuw geïnstalleerd zonder dat je data gewist wordt.

Blijft de boel bij het Apple logo hangen, dan zul je je iOS apparaat geforceerd moeten herstarten door de sluimerknop en de thuisknop minimaal 10 seconden tegelijk ingedrukt te houden. Klik op Herstel zodra je de mogelijkheid krijgt om te herstellen.

Vervolgens moet je de instructies op het scherm volgen om je apparaat opnieuw in te stellen of om een reservekopie te gebruiken.

Maar let op! De patch mag dan wel je iOS apparaat deblokkeren, maar Touch ID zal pas weer werken wanneer je een reparatie door een erkende Apple reparateur hebt laten uitvoeren.

Wat was het probleem?

Volgens Apple was Error 53 een veiligheidsmaatregel, omdat een niet-geverifieerde Touch ID sensor onveilig kan zijn als je met een onbetrouwbare reparateur te maken hebt gehad. Kwaadwillende mensen zouden op die manier toegang tot je gegevens zouden kunnen krijgen.

Je vingerafdrukken worden namelijk niet naar de servers van Apple of iCloud geüpload of op je apparaat zelf opgeslagen als afbeelding, aangezien dit veiligheidsrisico's met zich meebrengt. In plaats daarvan wordt er een wiskundige voorstelling van je vingerafdrukken opgeslagen op een aparte, met Secure Enclave beveiligde coprocessor die gebruik maakt van een beschermd bootproces. Deze coprocessor heeft een unieke ID die niet toegankelijk is voor de rest van je apparaat of zelfs Apple. Om met de beveiligde coprocessor te communiceren maakt je apparaat tijdelijke sleutels aan die uitsluitend werken met de unieke ID, zodat de data versleuteld en gedecodeerd kan worden.

Apple heeft haar excuses aangeboden voor het ongemak, en heeft laten weten dat mensen die voor een reparatie buiten de garantie betaald hebben contact kunnen opnemen met Apple Support om een verzoek tot terugbetaling in te dienen.

Microsoft Gaming-ceo Phil Spencer en Xbox-directeur Sarah Bond vertrekken bij het Amerikaanse bedrijf.

Dat hebben verschillende media vernomen, en Spencer zelf heeft het inmiddels ook bevestigd via social media. Daarbij publiceerde IGN ook interne e-mails van Microsoft's ceo Satya Nadella, de te vertrekken Spencer en de nieuwe Microsoft Gaming-ceo Asha Sharma en Matt Booty.

Naar verwachting vertrekt Spencer, die bijna veertig jaar bij Microsoft werkzaam was, aanstaande maandag. Xbox-president Sarah Bond - waarvan voorheen werd gedacht dat ze Spencer uiteindelijk zou vervangen - gaat ook weg. Asha Sharma is op dit moment nog de president van Microsofts CoreAI en gaat dus Microsoft Gaming bestieren. Matt Booty, het hoofd van Xbox Game Studios, wordt gepromoot naar chief content officer en zal nauw samenwerken met Sharma.

"Afgelopen najaar deelde ik met Satya dat ik nadacht over mijn vertrek en het beginnen aan het volgende hoofdstuk van mijn leven", zo stelt Spencer in zijn e-mail. "Vanaf dat moment gingen we aan de slag met onze aanpak, met het oog op het behoud van stabiliteit en het versterken van de fundering die we hebben gebouwd. Xbox is altijd meer dan een bedrijf geweest. Het is een levendige gemeenschap bestaande uit spelers, makers en teams die erg veel geven om wat we bouwen en hoe we dat doen. Het verdient een goed doordacht plan voor de toekomst."

"Ik wil Phil bedanken voor zijn uitzonderlijke leiderschap en samenwerking", aldus Nadella in zijn e-mail naar werknemers. "In meer dan 38 jaar bij Microsoft, waaronder 12 jaar aan het hoofd van de gamedivisie, heeft Phil geholpen met het transformeren van wat we doen en hoe we dat doen."

De nieuwe Microsoft Gaming-ceo aan het woord

Sharma, de nieuwe ceo van Microsoft Gaming, meldt in haar e-mail: "Mijn eerste taak is simpel: begrijpen hoe dit werkt en het vervolgens beschermen. Dat begint bij drie verplichtingen. Ten eerste geweldige games - daar begint alles mee. We moeten geweldige games hebben die door onze spelers geliefd worden." Vervolgens vertelt Sharma over het belang van onvergetelijke personages, de macht geven aan ontwikkelstudio's en iconische franchises.

"Ten tweede: de terugkeer van Xbox. We verbinden ons opnieuw aan onze trouwe Xbox-fans en -spelers, die de afgelopen 25 jaar in ons hebben geïnvesteerd, en de ontwikkelaars waar we de uitgebreide universa en ervaringen die onze spelers wereldwijd omarmen mee hebben gebouwd. We zullen onze afkomst eren met een vernieuwde inzet voor Xbox, te beginnen bij de console, die heeft gevormd wie we zijn." Sharma benadrukt daarbij dat games tegenwoordig op meerdere apparaten te vinden zijn, en spreekt uit dat Microsoft zich niet wil limiteren aan één apparaat. "Terwijl we uitbreiden op pc, mobiel en cloud, moet Xbox naadloos, onmiddellijk en waardig voor de gemeenschappen die we serveren voelen."

Het derde punt van Sharma is "de toekomst van spelen. We nemen de heruitvinding van spelen waar. Daarom zullen we investeren in nieuwe zakenmodellen en nieuwe manieren om te spelen door gebruik te maken van wat we al hebben: iconische teams, personages en werelden waar mensen van houden. Maar we zullen die werelden niet behandelen als statische IP om uit te melken en geld uit te onttrekken. We bouwen een gedeeld platform en gereedschappen die ontwikkelaars en spelers de macht geven om hun eigen verhalen te creëren en delen."

Over Spencer en de staat van Xbox

Phil Spencer werd in 2014 hoofd van Xbox, toen hij de opdracht had Xbox One van een gebrekkige release het jaar ervoor te redden. Tijdens die consolegeneratie werd onder andere het populaire Xbox Game Pass gelanceerd. Dankzij onder andere die service en zijn veelvuldige interviews werd hij al snel populair onder gamers.

Na de Xbox Series X en S-release in 2020 begon de mening over Spencer om te slaan, vooral gevoed door de veranderingen rondom Xbox als merk. Sinds enkele jaren komen de spellen van Xbox-ontwikkelaar zelfs vaak ook op andere platforms uit - bijvoorbeeld op PlayStation 5 en Nintendo Switch. Tegelijkertijd loopt de verkoop van de huidige Xbox Series X en S-consoles flink terug. Spencer zelf verscheen de afgelopen jaren steeds minder vaak in interviews, en ook de vele ontslagrondes en studiosluitingen binnen de Xbox-divisie zorgden voor reputatieschade.

Tegelijkertijd werden onder Spencers leiding grote aankopen als Bethesda en Activision Blizzard gedaan, bekend van gamefranchises als The Elder Scrolls, Fallout en Call of Duty.

Microsoft heeft eerder laten weten aan een nieuwe console te werken, die de grenzen tussen consoles en pc moet vervagen. Voor zover bekend wordt dit een apparaat die in feite pc-games af gaat spelen, alsmede Xbox-games, en waarop verschillende digitale pc-winkels bereikbaar zullen zijn - en dus niet alleen die van Microsoft zelf.

Het vertrek van twee belangrijke kopstukken binnen Microsofts gamedivisie is opvallend, zeker in combinatie met het feit dat de gametak van het bedrijf schijnbaar in een transitieperiode zit. Ook het feit dat de nieuwe ceo van Microsoft Gaming van CoreAI afkomt, houdt de gemoederen onder gamers bezig. Microsoft zet groots in op kunstmatige intelligentie, maar onder gamers heerst vooral onvrede over de invloed die AI tegenwoordig heeft op hun hobby. Sharma benadrukte in haar interne e-mail echter dat Xbox zich niet gaat richten op "zielloze AI-slop".

Toen je je laptop kocht, keek je waarschijnlijk vooral naar de processor, de grafische chip en hoeveel GB werkgeheugen erin zit. Of dat werkgeheugen DDR4 of DDR5 is, is voor de meeste mensen geen doorslaggevende factor. Toch is het wel handig om te weten wat de verschillen zijn tussen DDR4, dat je vooral in oudere laptops tegenkomt, en DDR5, dat bij nieuwe modellen meestal de standaard is. DDR5 kan per seconde meer data verwerken dan DDR4. Wat dat verschil betekent en wanneer extra gigabytes meer opleveren dan de stap naar DDR5, lees je in dit artikel.

De techniek achter DDR4 en DDR5

Het grootste verschil tussen DDR4 en DDR5 zit in de datasnelheid en bandbreedte. Zie het als een digitale weg: DDR4 is een prima route waar het verkeer netjes doorrijdt, DDR5 is een bredere snelweg waar per seconde meer data overheen kan. Daardoor hoeft de processor bij zware taken waarbij veel data heen en weer gaat (denk bijvoorbeeld aan videobewerking) minder vaak te wachten op nieuwe informatie. Let wel: die extra 'rijstroken' leveren pas winst op als je processor, grafische chip en software er ook echt gebruik van maken. Bij lichte taken, zoals browsen en tekstverwerken, is werkgeheugenbandbreedte zelden de bottleneck. Gaat dat langzaam, dan heeft dat eerder te maken met de processor, opslag, of de browser.

DDR5 kan ook helpen met het energieverbruik, omdat het op een lagere spanning werkt: 1,1 volt in plaats van 1,2 volt bij DDR4. In een laptop kan dat iets schelen, al hangt het effect af van wat je doet en hoe de rest van het systeem is opgebouwd. Daarnaast zit bij DDR5 een deel van de stroomregeling op de geheugenmodule zelf. Dat kan de stroomvoorziening stabieler maken, maar het maakt de module ook wat complexer om te produceren.

Wat biedt DDR5 in de praktijk?

DDR5 komt vooral tot zijn recht bij taken die veel werkgeheugenbandbreedte vragen, zoals 8K videobewerking of complexe simulaties. Daarbij blijft de processor (en soms de GPU) meestal de doorslaggevende factor: die bepaalt of je systeem zo'n klus überhaupt vlot aankan. DDR5 kan helpen om wachttijd te verminderen, maar het maakt een trage CPU niet ineens snel. Een ander voordeel is dat je per module hoge capaciteiten kunt halen. Voor zware desktop-werkstations zijn systemen met 256 GB aan werkgeheugen inmiddels realiteit. Bij laptops ligt die grens doorgaans lager, vaak rond de 128 GB, omdat ze meestal minder geheugenslots hebben. Bovendien is het werkgeheugen bij veel modellen vastgesoldeerd, waardoor je later niet kunt uitbreiden.

©Batorskaya Larisa

DDR5 voor gamers: nodig of niet?

Voor gamers blijft het voordeel van DDR5 vaak beperkt. In veel games gaat het om een klein verschil, en op 1440p of 4K zie je dat meestal nog minder terug omdat je dan eerder tegen de grens van de videokaart aanloopt dan tegen die van het werkgeheugen. Ook hier geldt: de keuze voor CPU en vooral GPU bepaalt je gameprestaties veel sterker dan de stap van DDR4 naar DDR5. Dat verschil tussen DDR4 en DDR5 is onderzocht in een vergelijkingstest van de gezaghebbende site Tom's Hardware. Daarbij ging het bijvoorbeeld om 3% verschil in gameprestaties in Assassin's Creed Valhalla, 2% in Far Cry 6, Tom Clancy's Ghost Recon Breakpoint, Watch Dogs: Legion en Borderlands 3, en 1% in Shadow of the Tomb Raider en Wolfenstein: Youngblood.

©Crystal Dynamics

Is een laptop met DDR4 nog goed genoeg?

Ja, voor de meeste Nederlanders is een laptop met DDR4 nog steeds goed genoeg. Gebruik je hem vooral voor internetten, Netflix kijken, Microsoft Office en af en toe een simpele fotobewerking, dan merk je in de praktijk nauwelijks verschil tussen DDR4 en DDR5. Bij laptops is DDR4 of DDR5 bovendien vaak geen losse keuze: het hangt samen met de generatie processor die in het model zit.

DDR5 kan wel voordeel geven bij zwaardere taken waarbij de computer grote hoeveelheden data tegelijk moet verwerken, maar dat wordt pas echt interessant als je met zware programma's werkt, of als je games zo soepel mogelijk wilt laten lopen - ervan uitgaande dat je CPU en GPU die werklast ook aankunnen. Denk aan situaties waarin je merkt dat je laptop moeite heeft om alles bij te houden, ook al staat de beeldkwaliteit niet eens extreem hoog. In veel situaties blijft het verschil klein. Belangrijker is vaak de hoeveelheid werkgeheugen: 16 GB voelt meestal merkbaar fijner dan 8 GB, ongeacht of het DDR4 of DDR5 is.

DDR4 is niet meer vanzelfsprekend goedkoop

Lange tijd was DDR4 de slimme, goedkope keuze als je vooral op de prijs lette: het verschil met DDR5 was groot. Door de huidige tekorten klopt dat beeld minder. DDR4-geheugen is flink duurder geworden; in sommige gevallen is de prijs zelfs meer dan verdubbeld. DDR5 is ook duurder geworden, maar omdat de productie van DDR4 wordt afgebouwd, kan DDR4 relatief harder in prijs oplopen. Daardoor ligt DDR4 in veel gevallen dichter tegen DDR5 aan dan je zou verwachten. Wie nu een nieuw systeem koopt, is met DDR4 vaak nog steeds het minst kwijt, alleen is 'goedkoop' bij werkgeheugen momenteel een rekbaar begrip.

©ronstik

Upgraden: wat wel en niet kan

DDR4 en DDR5 zijn nooit onderling uitwisselbaar, ook niet in een desktop. De inkeping zit op een andere plek en het platform moet het juiste type werkgeheugen ondersteunen. Je kunt dus geen DDR5 plaatsen in een systeem dat voor DDR4 is gemaakt, en andersom ook niet.

Bij laptops betekent dit meestal dat als je wilt overstappen op DDR5 je een nieuwe laptop zult moeten kopen. Veel laptops hebben namelijk geen uitbreidbaar werkgeheugen meer: de geheugenchips zitten voor ruimte- en kostenbesparing op het moederbord gesoldeerd, en bij sommige ontwerpen zelfs in hetzelfde pakket als de processor. Dan kun je later niets meer bijprikken. Dat is ook precies waarom DDR4 vs DDR5 bij laptops zelden de hoofdvraag is: je kiest een model, en daar hoort dit type geheugen bij.

Bij een desktop heb je vaak meer speelruimte, maar ook daar is het geen kwestie van alleen de geheugenmodules wisselen. Wil je van DDR4 naar DDR5, dan heb je een moederbord nodig dat DDR5 ondersteunt, en vaak ook een processor die bij dat moederbord past. Heb je vooral te weinig werkgeheugen (bijvoorbeeld 8 of 16 GB) en merk je dat je pc daardoor traag wordt, dan is extra DDR4 bijplaatsen meestal de goedkoopste verbetering. Pas als je toch al toe bent aan een grotere upgrade van je pc, wordt de stap naar DDR5 logisch.

Wanneer moet je echt upgraden?

Echt upgraden is pas zinvol als je merkt dat je huidige machine niet meer probleemloos werkt bij zware klussen zoals grote fotobestanden bewerken, video's monteren of veel dingen tegelijk doen. Heb je nu een laptop met 16 GB of 32 GB DDR4 die nog vlot werkt? Blijf die dan vooral gebruiken zolang de prijzen zo hoog liggen. Twijfel je, kijk dan eerst wat de oorzaak van de mindere prestaties is: zit je werkgeheugen tegen zijn limiet, of zijn het vooral je processor of GPU die de klus niet bijbenen?

Zo controleer je of je extra RAM nodig hebt

Voordat je besluit om een flinke investering te doen in een nieuw systeem of extra geheugen, is het slim om te kijken hoe je huidige computer presteert onder druk. Je kunt dit eenvoudig zelf testen op zowel Windows als Mac.

Windows

Open eerst de programma's die je normaal gesproken tegelijk gebruikt, zoals je browser met veel tabbladen, Word en een videocall. Druk daarna op Ctrl + Shift + Esc om Taakbeheer te openen. Ga naar het tabblad Prestaties en klik op Geheugen. Kijk vervolgens naar de grafiek en het percentage dat in gebruik is: blijft dat langere tijd rond de 80 tot 90 procent hangen terwijl je gewoon je dagelijkse werk doet, dan zit je tegen de grens van je werkgeheugen aan. Dat merk je vaak aan kleine haperingen, zoals tabbladen die trager laden of apps die later reageren. Zie je tegelijk dat je pc veel met de schijf bezig is, bijvoorbeeld omdat programma's ineens langzamer worden terwijl je opslaglampje blijft knipperen, dan is de kans groot dat Windows tijdelijk data op de SSD parkeert omdat het werkgeheugen volloopt.

Apple

Open je gebruikelijke programma's en druk daarna op Command + Spatiebalk. Typ Activiteitenweergave en druk op enter. Klik bovenin op het tabblad Geheugen en kijk onderaan naar de grafiek bij Geheugendruk. Is die groen, dan is er niets aan de hand. Wordt de grafiek geel of rood, dan heeft je Mac meer geheugen nodig om alles vlot te blijven draaien. Let ook op Gebruikte swap: als dat oploopt tot meerdere gigabytes, dan is je werkgeheugen in de praktijk te krap.