ID.nl logo
Huis

Dit moet je doen bij Error 53 op je iPhone

Een flink aantal iPhone-gebruikers heeft te maken gekregen met de zogenaamde 'Error 53'-foutmelding nadat ze naar iOS 9 probeerden te updaten. Wat is deze foutmelding, en kun je er wat aan doen?

Mensen die een Apple apparaat met Touch ID-technologie in hun bezit hebben en hun apparaat ooit hebben laten repareren door een niet door Apple erkende reparateur, kunnen te maken krijgen met Error 53. Dit is een foutmelding die tijdens het updaten naar iOS 9 of het herstellen van je iPhone wordt weergegeven, en die tot gevolg heeft dat je apparaat volledig geblokkeerd wordt. En als je je apparaat door een niet-erkende reparateur hebt laten repareren, is je garantie ook nog eens verlopen. Lees ook: Loopt je iPhone vast? Dit is de oplossing.

Welke apparaten kunnen getroffen worden?

Vooralsnog komen de meeste klachten van mensen met een iPhone 6 of 6 Plus, maar dezelfde technologie is ook geïmplementeerd in de iPhone 5s, de iPhone 6s en 6s Plus, de iPad Pro, iPad Air 2 en de iPad mini 4. Op deze toestellen kan de melding dus ook voorkomen.

Wat gebeurt er precies?

Tijdens het updaten of herstellen van het besturingssysteem van je apparaat wordt de volgende foutmelding weergegeven: De iPhone [apparaatnaam] kan niet worden hersteld. Er heeft zich een onbekende fout voorgedaan (53). Je apparaat kan dan niet hersteld worden en is volledig geblokkeerd en onbruikbaar. Bovendien zijn alle data die je nog niet geback-upt had weg, waaronder bijvoorbeeld foto's en video's. Reden temeer om voor een update altijd te zorgen voor een goede reservekopie.

Waarom gebeurt dit?

Volgens Apple is de foutmelding een beveiligingsmaatregel. Tijdens het updaten of herstellen van het besturingssysteem via synchronisatie met iTunes wordt er gecontroleerd of de Touch ID-module geïdentificeerd kan worden en of er een niet gecertificeerde of onjuiste schermvervanging heeft plaatsgevonden.

De sensoren zijn door Apple beveiligd, zodat alleen reparaties die door een door Apple erkende reparateur zijn uitgevoerd, door deze controle heen kunnen komen. Dit betekent dat als je je apparaat niet door Apple hebt laten repareren, de kans groot is dat je apparaat onbruikbaar wordt als je probeert te updaten.

Het lijkt erop dat Apple op deze manier probeert om mensen te dwingen om gebruik te maken van zijn eigen (veel duurdere) reparatiediensten. Dit heeft bovendien tot gevolg dat een heleboel andere reparateurs klanten verliezen.

Wat kun je eraan doen?

Helaas kun je hier niet veel aan doen. Apple heeft een ondersteuningspagina op z'n website geplaatst waarop het bedrijf aangeeft dat je contact op moet nemen met Apple Support als er onderdelen van je apparaat vervangen zijn door een Apple Service Center, Apple Store of een erkende Apple-serviceprovider. Als er onderdelen vervangen zijn door iemand anders kun je ook contact opnemen, maar dan zul je moeten betalen voor een reparatie buiten de garantie.

Er gaan geruchten dat het mogelijk zou zijn om het probleem te verhelpen door de oude onderdelen weer terug te monteren zodat ze tijdens de controle herkend worden, maar of deze truc überhaupt werkt, is nog niet bij ons bekend. In de meeste gevallen zullen mensen de kapotte onderdelen toch bij de reparateur hebben achtergelaten of hebben weggegooid. En de reden voor de reparatie was natuurlijk dat het onderdeel kapot was, dus als je het er terug in monteert zit je weer met je oude probleem. In het beste geval zou je, als deze truc werkt, met een enigszins werkend apparaat zitten. Zonder garantie.

Update 22-02-2016:

Schijnbaar was Error 53 bedoeld als fabriekstest waarvan klanten geen hinder zouden moeten ondervinden. Apple heeft nu een patch uitgebracht met de naam Build 13D20 voor mensen die last van de foutmelding hebben. De patch zal waarschijnlijk ingebouwd worden in de iOS 9.3 update die binnen enkele weken gelanceerd wordt.

Als je de patch installeert, zal je aangetaste iOS apparaat hersteld worden wanneer je het aan iTunes koppelt, en bovendien voorkomt de patch dat je apparaat vast zal komen te zitten als het gerepareerd wordt door een niet-erkende reparateur, ook al heb je (nog) geen last van Error 53 gehad.

De patch installeren

Om de patch op je iOS apparaat te installeren moet je eerst je apparaat van je computer loskoppelen en iTunes afsluiten. Update iTunes zodat je de meest recente versie hebt, en koppel je iOS apparaat aan je computer via de USB kabel. Open vervolgens iTunes en selecteer het apparaat in kwestie.

Als je de mogelijkheid krijgt om je apparaat te herstellen of bij te werken, moet je op Werk bij klikken. iOS wordt dan opnieuw geïnstalleerd zonder dat je data gewist wordt.

Blijft de boel bij het Apple logo hangen, dan zul je je iOS apparaat geforceerd moeten herstarten door de sluimerknop en de thuisknop minimaal 10 seconden tegelijk ingedrukt te houden. Klik op Herstel zodra je de mogelijkheid krijgt om te herstellen.

Vervolgens moet je de instructies op het scherm volgen om je apparaat opnieuw in te stellen of om een reservekopie te gebruiken.

Maar let op! De patch mag dan wel je iOS apparaat deblokkeren, maar Touch ID zal pas weer werken wanneer je een reparatie door een erkende Apple reparateur hebt laten uitvoeren.

Wat was het probleem?

Volgens Apple was Error 53 een veiligheidsmaatregel, omdat een niet-geverifieerde Touch ID sensor onveilig kan zijn als je met een onbetrouwbare reparateur te maken hebt gehad. Kwaadwillende mensen zouden op die manier toegang tot je gegevens zouden kunnen krijgen.

Je vingerafdrukken worden namelijk niet naar de servers van Apple of iCloud geüpload of op je apparaat zelf opgeslagen als afbeelding, aangezien dit veiligheidsrisico's met zich meebrengt. In plaats daarvan wordt er een wiskundige voorstelling van je vingerafdrukken opgeslagen op een aparte, met Secure Enclave beveiligde coprocessor die gebruik maakt van een beschermd bootproces. Deze coprocessor heeft een unieke ID die niet toegankelijk is voor de rest van je apparaat of zelfs Apple. Om met de beveiligde coprocessor te communiceren maakt je apparaat tijdelijke sleutels aan die uitsluitend werken met de unieke ID, zodat de data versleuteld en gedecodeerd kan worden.

Apple heeft haar excuses aangeboden voor het ongemak, en heeft laten weten dat mensen die voor een reparatie buiten de garantie betaald hebben contact kunnen opnemen met Apple Support om een verzoek tot terugbetaling in te dienen.

▼ Volgende artikel
Wanneer is een tv écht te groot voor je woonkamer?
Huis

Wanneer is een tv écht te groot voor je woonkamer?

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Als je té dicht op je televisie zit, kun je de kleurenleds van elkaar onderscheiden.

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Je moet je hoofd fysiek draaien

Als je tijdens het kijken naar een film ondertiteling leest en daardoor de actie boven in het scherm mist, of als je je nek daadwerkelijk moet draaien om van de linker- naar de rechterhoek te kijken, is het scherm te groot voor je kijkafstand. Je verliest het overzicht.

De tv past fysiek niet op het meubel

Dit klinkt misschien logisch, maar wordt vaak genegeerd. Als de pootjes van de tv net aan op de rand van je tv-meubel balanceren, of als het scherm breder is dan het meubel zelf, oogt dat niet alleen goedkoop, het is ook onveilig. Een scherm dat buiten de kaders van het meubel steekt, is enorm kwetsbaar voor (om)stoten.

Je ziet pixels of rastervorming

Ga op je favoriete plek op de bank zitten. Zie je bij normaal HD-beeld een soort hordeur-effect of individuele blokjes? Dan zit je te dichtbij voor dat specifieke formaat. Dat is geen kwestie van wennen; het is een mismatch tussen resolutie, inch-maat en kijkafstand.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

▼ Volgende artikel
Microsofts Xbox Developer Direct heeft de code gekraakt
Huis

Microsofts Xbox Developer Direct heeft de code gekraakt

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Watch on YouTube

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.