ID.nl logo
Huis

Dit moet je doen bij Error 53 op je iPhone

Een flink aantal iPhone-gebruikers heeft te maken gekregen met de zogenaamde 'Error 53'-foutmelding nadat ze naar iOS 9 probeerden te updaten. Wat is deze foutmelding, en kun je er wat aan doen?

Mensen die een Apple apparaat met Touch ID-technologie in hun bezit hebben en hun apparaat ooit hebben laten repareren door een niet door Apple erkende reparateur, kunnen te maken krijgen met Error 53. Dit is een foutmelding die tijdens het updaten naar iOS 9 of het herstellen van je iPhone wordt weergegeven, en die tot gevolg heeft dat je apparaat volledig geblokkeerd wordt. En als je je apparaat door een niet-erkende reparateur hebt laten repareren, is je garantie ook nog eens verlopen. Lees ook: Loopt je iPhone vast? Dit is de oplossing.

Welke apparaten kunnen getroffen worden?

Vooralsnog komen de meeste klachten van mensen met een iPhone 6 of 6 Plus, maar dezelfde technologie is ook geïmplementeerd in de iPhone 5s, de iPhone 6s en 6s Plus, de iPad Pro, iPad Air 2 en de iPad mini 4. Op deze toestellen kan de melding dus ook voorkomen.

Wat gebeurt er precies?

Tijdens het updaten of herstellen van het besturingssysteem van je apparaat wordt de volgende foutmelding weergegeven: De iPhone [apparaatnaam] kan niet worden hersteld. Er heeft zich een onbekende fout voorgedaan (53). Je apparaat kan dan niet hersteld worden en is volledig geblokkeerd en onbruikbaar. Bovendien zijn alle data die je nog niet geback-upt had weg, waaronder bijvoorbeeld foto's en video's. Reden temeer om voor een update altijd te zorgen voor een goede reservekopie.

Waarom gebeurt dit?

Volgens Apple is de foutmelding een beveiligingsmaatregel. Tijdens het updaten of herstellen van het besturingssysteem via synchronisatie met iTunes wordt er gecontroleerd of de Touch ID-module geïdentificeerd kan worden en of er een niet gecertificeerde of onjuiste schermvervanging heeft plaatsgevonden.

De sensoren zijn door Apple beveiligd, zodat alleen reparaties die door een door Apple erkende reparateur zijn uitgevoerd, door deze controle heen kunnen komen. Dit betekent dat als je je apparaat niet door Apple hebt laten repareren, de kans groot is dat je apparaat onbruikbaar wordt als je probeert te updaten.

Het lijkt erop dat Apple op deze manier probeert om mensen te dwingen om gebruik te maken van zijn eigen (veel duurdere) reparatiediensten. Dit heeft bovendien tot gevolg dat een heleboel andere reparateurs klanten verliezen.

Wat kun je eraan doen?

Helaas kun je hier niet veel aan doen. Apple heeft een ondersteuningspagina op z'n website geplaatst waarop het bedrijf aangeeft dat je contact op moet nemen met Apple Support als er onderdelen van je apparaat vervangen zijn door een Apple Service Center, Apple Store of een erkende Apple-serviceprovider. Als er onderdelen vervangen zijn door iemand anders kun je ook contact opnemen, maar dan zul je moeten betalen voor een reparatie buiten de garantie.

Er gaan geruchten dat het mogelijk zou zijn om het probleem te verhelpen door de oude onderdelen weer terug te monteren zodat ze tijdens de controle herkend worden, maar of deze truc überhaupt werkt, is nog niet bij ons bekend. In de meeste gevallen zullen mensen de kapotte onderdelen toch bij de reparateur hebben achtergelaten of hebben weggegooid. En de reden voor de reparatie was natuurlijk dat het onderdeel kapot was, dus als je het er terug in monteert zit je weer met je oude probleem. In het beste geval zou je, als deze truc werkt, met een enigszins werkend apparaat zitten. Zonder garantie.

Update 22-02-2016:

Schijnbaar was Error 53 bedoeld als fabriekstest waarvan klanten geen hinder zouden moeten ondervinden. Apple heeft nu een patch uitgebracht met de naam Build 13D20 voor mensen die last van de foutmelding hebben. De patch zal waarschijnlijk ingebouwd worden in de iOS 9.3 update die binnen enkele weken gelanceerd wordt.

Als je de patch installeert, zal je aangetaste iOS apparaat hersteld worden wanneer je het aan iTunes koppelt, en bovendien voorkomt de patch dat je apparaat vast zal komen te zitten als het gerepareerd wordt door een niet-erkende reparateur, ook al heb je (nog) geen last van Error 53 gehad.

De patch installeren

Om de patch op je iOS apparaat te installeren moet je eerst je apparaat van je computer loskoppelen en iTunes afsluiten. Update iTunes zodat je de meest recente versie hebt, en koppel je iOS apparaat aan je computer via de USB kabel. Open vervolgens iTunes en selecteer het apparaat in kwestie.

Als je de mogelijkheid krijgt om je apparaat te herstellen of bij te werken, moet je op Werk bij klikken. iOS wordt dan opnieuw geïnstalleerd zonder dat je data gewist wordt.

Blijft de boel bij het Apple logo hangen, dan zul je je iOS apparaat geforceerd moeten herstarten door de sluimerknop en de thuisknop minimaal 10 seconden tegelijk ingedrukt te houden. Klik op Herstel zodra je de mogelijkheid krijgt om te herstellen.

Vervolgens moet je de instructies op het scherm volgen om je apparaat opnieuw in te stellen of om een reservekopie te gebruiken.

Maar let op! De patch mag dan wel je iOS apparaat deblokkeren, maar Touch ID zal pas weer werken wanneer je een reparatie door een erkende Apple reparateur hebt laten uitvoeren.

Wat was het probleem?

Volgens Apple was Error 53 een veiligheidsmaatregel, omdat een niet-geverifieerde Touch ID sensor onveilig kan zijn als je met een onbetrouwbare reparateur te maken hebt gehad. Kwaadwillende mensen zouden op die manier toegang tot je gegevens zouden kunnen krijgen.

Je vingerafdrukken worden namelijk niet naar de servers van Apple of iCloud geüpload of op je apparaat zelf opgeslagen als afbeelding, aangezien dit veiligheidsrisico's met zich meebrengt. In plaats daarvan wordt er een wiskundige voorstelling van je vingerafdrukken opgeslagen op een aparte, met Secure Enclave beveiligde coprocessor die gebruik maakt van een beschermd bootproces. Deze coprocessor heeft een unieke ID die niet toegankelijk is voor de rest van je apparaat of zelfs Apple. Om met de beveiligde coprocessor te communiceren maakt je apparaat tijdelijke sleutels aan die uitsluitend werken met de unieke ID, zodat de data versleuteld en gedecodeerd kan worden.

Apple heeft haar excuses aangeboden voor het ongemak, en heeft laten weten dat mensen die voor een reparatie buiten de garantie betaald hebben contact kunnen opnemen met Apple Support om een verzoek tot terugbetaling in te dienen.

▼ Volgende artikel
Wanneer heb je HDMI 2.1 écht nodig (en wanneer is het weggegooid geld)?
© Dennis
Huis

Wanneer heb je HDMI 2.1 écht nodig (en wanneer is het weggegooid geld)?

HDMI 2.1 is de nieuwste standaard voor beeldoverdracht, maar lang niet iedereen heeft de extra bandbreedte ook écht nodig. Vooral voor gamers met een PlayStation 5, Xbox Series X of krachtige pc is het relevant. Kijk je alleen films of televisie? Dan volstaat de oudere aansluiting vaak prima. Wij leggen uit waar de grens ligt.

Als je momenteel op zoek bent naar een nieuwe televisie of monitor vlíegen de technische termen je om de oren. HDMI 2.1 wordt door fabrikanten en winkels vaak gepresenteerd als een absolute noodzaak voor een scherm dat klaar is voor de toekomst. Hierdoor ontstaat de angst dat je een miskoop doet als je kiest voor een model met de oudere HDMI 2.0-standaard. Toch is dat in veel Nederlandse huiskamers een misvatting, want de voordelen zijn nogal specifiek. Veel consumenten betalen onnodig extra voor een functie die ze technisch gezien nooit zullen activeren. Na het lezen van dit artikel weet je precies of jij die snelle poort nodig hebt, of dat je dat budget beter aan een groter scherm of beter geluid kunt besteden.

De kern van het probleem: bandbreedte

Het fundamentele verschil tussen de gangbare HDMI 2.0-standaard en de nieuwere 2.1-versie zit 'm in de digitale snelweg die ze bieden. Je kunt het zien als een waterleiding: door een 2.1-kabel kan veel meer water (of dus data) tegelijk worden gepompt (48 Gbit/s in dit geval) dan door de oudere 2.0-variant (die 'maar' 18 Gbit/s kan verwerken). Die extra ruimte is nodig voor 4K-beelden met een zeer hoge verversingssnelheid (120 beelden per seconde) of voor extreem hoge resoluties zoals 8K.

Een hardnekkige mythe is dat HDMI 2.1 het beeld altijd mooier maakt. Dat is onjuist. Als je naar een Netflix-serie kijkt in 4K, ziet dat er via een 2.0-poort exact hetzelfde uit als via een 2.1-poort. De kabel verandert niets aan de kleuren, de scherpte of het contrast; hij zorgt er alleen voor dat het signaal 'erdoor' past. Pas als er een file op de kabel ontstaat (omdat je te veel beelden per seconde wilt versturen) wordt de nieuwe standaard noodzakelijk. Zolang je dataverbruik onder de limiet van HDMI 2.0 blijft, voegt versie 2.1 niets toe aan de beeldkwaliteit.

Wanneer werkt dit wél goed?

HDMI 2.1 komt pas echt tot zijn recht als je de grenzen van beweging en snelheid opzoekt. Dat is vrijwel exclusief het domein van de fanatieke gamer. Heb je een PlayStation 5 of Xbox Series X in huis en wil je games spelen in de hoogste 4K-resolutie met 120 beelden per seconde (120 Hz)? Dan is een HDMI 2.1-aansluiting op je tv onmisbaar. Zonder deze poort blijft je console steken op 60 beelden per seconde, wat minder vloeiend oogt bij snelle shooters of racegames.

Ook pc-gamers met een zware, moderne videokaart (zoals de NVIDIA RTX 40- of 50-serie) profiteren hiervan als ze hun pc op de tv aansluiten. Naast de snelheid biedt de 2.1-standaard ondersteuning voor Variable Refresh Rate (VRR). Dat zorgt ervoor dat de televisie zijn verversingssnelheid continu aanpast aan de spelcomputer, wat haperingen en 'tearing' (waarbij het beeld in tweeën lijkt te breken) voorkomt. Daarnaast is er Auto Low Latency Mode (ALLM), een signaal waardoor je tv automatisch naar de spelmodus schakelt zodra je de console aanzet. Voor wie de maximale prestaties uit een moderne spelcomputer wil halen, is HDMI 2.1 dus een logische en eigenlijk verplichte keuze.

Oké, maar wanneer werkt dit níet goed?

Voor de gemiddelde kijker is de meerwaarde van HDMI 2.1 nagenoeg nihil. Kijk je voornamelijk lineaire televisie (nieuws, talkshows), sportwedstrijden, films op Blu-ray of series via streamingdiensten als Disney+ en Videoland? Dan kom je nooit in de buurt van de bandbreedte die HDMI 2.0 niet meer aankan. Films en series worden vrijwel altijd gemaakt en uitgezonden in 24, 30 of maximaal 60 beelden per seconde. Een standaard HDMI 2.0-aansluiting kan 4K-beeld op 60 Hz fluitend aan, inclusief HDR (High Dynamic Range).

Ook voor bezitters van een oudere of minder krachtige spelcomputer, zoals de PlayStation 4, de Xbox One of de Nintendo Switch, voegt de nieuwe poort niets toe. Het signaal dat deze apparaten uitsturen is simpelweg niet zwaar genoeg om de bredere snelweg nodig te hebben. Je koopt in dat geval een Ferrari om er vervolgens alleen maar mee in een 30-kilometerzone te rijden. Je betaalt voor capaciteit die ongebruikt blijft, terwijl je dat geld wellicht beter had kunnen investeren in een tv met een beter contrast of hogere helderheid.

Dealbreakers

Er zijn specifieke situaties waarin het blindstaren op HDMI 2.1 je keuze onnodig beperkt of zelfs leidt tot een slechtere aankoop. Dit zijn de harde grenzen:

Je zoekt een televisie in het budgetsegment. In de lagere prijsklassen is de term HDMI 2.1 vaak misleidend. Fabrikanten mogen de term soms gebruiken omdat de tv één specifieke feature ondersteunt (zoals ALLM), terwijl het paneel zelf technisch helemaal geen 120 Hz kan weergeven. Je koopt dan een tv met een 2.1-sticker, maar zonder het daadwerkelijke voordeel van vloeiend beeld. In dit segment is beeldkwaliteit altijd belangrijker dan het versienummer van de poort.

Je wilt alleen beter geluid via een soundbar. Vaak wordt gedacht dat je voor de beste geluidsoverdracht (eARC) per se een volledige HDMI 2.1-tv nodig hebt. Hoewel eARC officieel onderdeel is van de 2.1-specificaties, hebben veel fabrikanten deze functie ook toegevoegd aan televisies die verder gewoon op HDMI 2.0 draaien. Als je doel puur het doorsturen van Dolby Atmos-geluid is, is een volledige HDMI 2.1-poort dus geen harde eis, zolang eARC maar specifiek wordt vermeld.

Je kijkt puur films en series. Als je geen gamer bent, is er geen enkel scenario waarin HDMI 2.1 je kijkervaring verbetert. Het sluit een heleboel uitstekende oudere of goedkopere modellen uit die misschien wel een veel mooier OLED- of QLED-paneel hebben, maar niet de nieuwste aansluitingen. Beeldkwaliteit (zwartwaarden, kleur) wint het voor de filmkijker altijd van bandbreedte.

©DC Studio

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om de juiste keuze te maken, moet je kritisch kijken naar wat er in je tv-meubel staat of komt te staan. De vuistregel is eenvoudig: ben jij iemand die elke frame telt in een online shooter en heb je de hardware om dat te genereren? Dan moet HDMI 2.1 bovenaan je wensenlijst staan; zonder die poort knijp je de prestaties van je dure console af en mis je de soepelheid waarvoor je betaald hebt.

Ben je daarentegen een filmliefhebber die geniet van de hoogste beeldkwaliteit in HDR, of kijk je vooral sport? Richt je dan op het contrast, de helderheid en de kleurweergave van het paneel. Een kwalitatief hoogwaardig paneel met een 'oudere' aansluiting geeft een indrukwekkender plaatje bij films dan een middelmatige tv die toevallig wél een 2.1-aansluiting heeft. Laat je niet gek maken door het idee van toekomstbestendigheid als de beloofde toekomst niet aansluit bij jouw kijkgedrag.

Dus...

HDMI 2.1 is essentieel voor gamers met een PS5, Xbox Series X of krachtige pc die willen spelen in 4K bij 120 Hz. Voor filmkijkers, serie-bingers en tv-kijkers biedt de standaard geen zichtbare beeldverbetering ten opzichte van HDMI 2.0. De extra bandbreedte is puur bedoeld voor zeer hoge framerates die videocontent niet gebruikt. Kies alleen voor HDMI 2.1 als je hardware hebt die deze snelheid daadwerkelijk kan benutten. In alle andere gevallen is de kwaliteit van het beeldscherm zelf veel belangrijker dan het type aansluiting.

▼ Volgende artikel
Alles over Highguard - waarom heeft iedereen het over deze shooter?
© Wildlight Entertainment
Huis

Alles over Highguard - waarom heeft iedereen het over deze shooter?

Op 26 januari kan de wereld aan de slag met Highguard. Het lijkt erop dat iedereen weet wat Highguard is, terwijl tegelijkertijd ook niemand precies weet wát Highguard nou precies is. In dit artikel zetten we dus uiteen wanneer je de game kunt spelen, en waarom deze titel van Wildlight Entertainment zoveel aandacht krijgt.

Releasedatrum van Highguard

Highguard is vanaf vandaag, 26 januari, rond 19:00 uur Nederlandse tijd beschikbaar op pc, PlayStation 5 en Xbox Series X en S. De exacte releasetijd is nog niet bekend, maar vermoedelijk zal de game rond die tijd op alle platforms beschikbaar worden.

Daarbij is het spel free-to-play, dus je hoeft niets te betalen om Highguard te spelen. Daarbij ondersteunt de game crossplay en cross-save, dus je kunt de game samen met vrienden op andere platforms spelen en je progressie op andere platforms meenemen. Het spel is niet te preloaden, maar vereist op pc in ieder geval 25 GB aan beschikbare opslagruimte.

Met de lancering van het spel zendt ontwikkelaar Wildlight Entertaiment om 19:00 uur Nederlandse tijd ook direct een zogenaamde Launch Showcase uit op YouTube - ook hieronder te bekijken. De studio belooft in deze showcase een ‘deepdive in de gameplay’ van Highguard te tonen, de contentplannen voor het eerste jaar uit de doeken te doen en nog ‘veel meer’. 

Watch on YouTube

Wat is Highguard?

Aan team-based PvP heroshooters als Overwatch is geen gebrek, maar Highguard lijkt zich bij die groep te scharen. Het spel wordt ontwikkeld door Wildlight Entertainment, dat weer bestaat uit oud-ontwikkelaars van onder andere Titanfall en Apex Legends. Mensen die dus meer dan prima shooters in elkaar hebben gedraaid, waardoor de interesse toch ietwat gewekt wordt. 

Ieder team in de game bestaat uit drie zogenaamde Wardens, waarvoor verschillende personages gekozen kunnen worden. In de trailer zien we bijvoorbeeld een ridderachtige personage, die met een speciale vaardigheid elektrische stokken rond kan gooien. Ook is er een groot ijsmonster dat schijnbaar muren kan laten verschijnen, een soort cowboy met beestachtige klauwen en een personage dat met messen kan gooien. Ook heeft ieder personage schijnbaar toegang tot geweren om het vijandelijke team mee te bevechten.

Het doel van een potje is namelijk het vinden van de ‘Shieldbreaker’, een soort groot zwaard waarmee je de basis van de tegenstanders open kan breken en uiteindelijk overnemen. Wanneer dit lukt is het potje gewonnen. In de context van de game krijgt jouw team op die manier de controle over het continent. 

©Wildlight Entertainment

Waarom is er zoveel om Highguard te doen?

Wildlight positioneert de game in hun marketing als een “nieuw soort shooter”, maar veel spelers zijn op basis van de trailer nog niet overtuigd. Highguard doet qua opzet van de potjes wel een paar dingen anders dan hero-shooters als Overwatch en Marvel Rivals, maar zoals Concord in 2024 liet zien is de huidige markt voor dit subgenre binnen shooters redelijk verzadigd. Velen zijn simpelweg nog niet overtuigd dat Highguard daadwerkelijk iets vernieuwends met zich mee weet te brengen.

Dit valt ook te verwijten aan een opvallend gebrek aan marketing van de game. Zo’n anderhalve maand voor release hoorden we voor het eerst van Highguard, toen de trailer werd getoond als afsluiter van The Game Awards. Normaliter is de laatste aankondiging van die show een van de hoogtepunten, maar Highguard wist mensen niet te enthousiasmeren. 

De gesprekken rondom Highguard werden echter nog vreemder, toen opviel dat Wildlight geruime tijd niets meer plaatste op sociale media over de game. Na de initiële aankondiging van de game werd er wekenlang niets meer geplaatst op het X-account van Highguard, tot drie dagen voor launch - toen het bedrijf een countdown startte. Ook dit maakte het lastig om enthousiast te worden voor Highguard. 

©Wildlight Entertainment

In de afgelopen dagen doken er berichten en geruchten op die stelden dat Geoff Keighley - de presentator en oprichter van The Game Awards - Highguard specifiek had uitgekozen als afsluiter van The Game Awards, omdat hij hier wel iets in zag. Op 25 januari plaatste Keighley een gif op X, waarin John Hammond uit Jurassic Park zegt: “Over 48 uur accepteer ik jullie verontschuldigingen”. 

Natuurlijk gunnen we iedere game waar tijd en passie in heeft gezeten het beste, maar het is ook niet te ontkennen dat het verhaal rondom Highguard op zijn minst frappant te noemen is. Nou ja, vanaf 19:00 uur kunnen we het spel zelf onder handen nemen. Verwacht daarom binnenkort impressies op onze socials en ID.nl.