Voor de iPad is een berg aan serieuze en desktopwaardige apps beschikbaar. Zoals bijvoorbeeld Textastic, een tekst- én code-editor waarmee je serieus aan de slag kunt. Wel is het verstandig om voor dit soort gebruik een fysiek toetsenbord aan te schaffen, en een muis komt ook best van pas. Programmeren op iPad ermee werkt als volgt.

Textastic is een uitgebreide teksteditor die ook bij uitstek geschikt is voor programmeerwerk. De app herkent namelijk de syntaxis van maar liefst 80 programmeertalen, inclusief HTML. Al je code wordt dus – desgewenst- keurig netjes gemarkeerd. Dat maakt het niet alleen makkelijker om het overzicht te behouden, maar ook fouten opsporen wordt zo een stuk efficiënter. 

Met een prijskaartje van €9,99 is het zeker niet de goedkoopste app, maar voor de doelgroep is ie elke cent waard. Ook al omdat er (nog?) geen gezanik met verplichte abonnementen en extra in-app-aankopen gaande is. Eén keer betalen en je hebt al het beloofde in handen. 

Je kunt er vanzelfsprekend platte teksten als notities en aantekeningen mee maken. Maar de grote kracht ligt in code-herkenning. En voor een selectie aan talen zelfs automatische aanvulling. Die truc werkt voor HTML, CSS, JavaScript, C, Objective-C, en PHP.

Veel extra functies aan boord

Het blijft niet alleen bij tekst- en code-editen, maar er is ook voorzien in tal van extra tools. Zoals bijvoorbeeld FTP, FTPS (FTP over SSL), SFTP (SSH connection), WebDAV, Dropbox en Google Drive clients. Tegelijkertijd is tevens gedacht aan een SSH-client, en daarmee is het een wel heel compleet geheel. Waarmee inderdaad al je programmeerwensen wat editen, code delen en desnoods via SSH compileren en uitproberen in een klap zijn afgedekt. 

Als je de app start, zie je links een balk met opties. Ten eerste bestandsbeheer, maar door de knoppen linksonder kun je ook andere functies starten. Van links naar rechts: bestandsoverdracht naar een server (druk op de + om te kiezen uit (S)FTP, Dropbox, Google Drive en WebDAV. Per item dienen de benodigde aanmeldgegevens en andere benodigde zaken ingevoerd te worden. 

©PXimport

Een WebDav-server start je met het tweede knopje onderaan de kolom links op, gevolgd door helpbestanden via het vraagteken. Tot slot is er het instellingentandwiel. Klik je hierop, dan kun je de app helemaal aan je wensen aanpassen. Denk aan bijvoorbeeld een licht of een donker thema onder UI Theme of een wachtwoord voor de app. Loop alles eens rustig door, iedere ‘coder’ heeft zo z’n eigen specifieke voorkeuren.

Leesbaarheid code

Hoeveel gemarkeerde code het lezen makkelijker maakt laten we zien aan de hand van een simpel voorbeeldje: een machine-gegenereerde html-pagina van computertotaal.nl. Daar is geen mooie vormgeving met regels en lussen in te zien, wat het lezen van de platte tekst in een reguliere teksteditor tot een nachtmerrie maakt. 

Voorzien van gekleurde code-elementen wordt het – zoals je hieronder kunt zien – al een heel stuk duidelijker. Natuurlijk is handgetikte code nog veel duidelijker, maar hier valt in ieder geval iets mee aan te vangen.

©PXimport

Ga je zelf HTML-code tikken – wat soms best handig kan zijn, al was het maar om hier of daar snel wat handmatig aan te passen – dan komt de preview-functie van Textastic prima van pas. Tik of klik daarvoor op het brilletje in de knoppenbalk bovenaan (rechts). Je ziet nu een preview van wat je noeste arbeid aan resultaat biedt. Daarvoor intern een webserver gebruikt. 

Daardoor is het mogelijk de webpagina ook in de standaardbrowser Safari te bekijken, mocht je dat willen. Tik daarvoor – in de preview-weergave – eerst op Done om deze te sluiten. Houdt dan de knop met het brilletje wat langer ingedrukt of aangeklikt. In het menu dat daarop opent tik of klik je op Preview in Safari.

©PXimport

Code-herkenning

Zoals beloofd kan Textastic ook – voor en aantal talen – code herkennen. In de bovenstaande afbeelding zie je naast de knoppen < en > een streepjesknop met daarin een van een getal voorzien balletje. Klik daar op en je ziet een lijst van aangetroffen fouten. Om direct naar een probleem te springen, klik je op een fout en dan op Open (gevolgd door bestandsnaam en regelnummer). Je springt dan in de broncode meteen naar de aangetroffen fout. 

In dit heel specifieke voorbeeld bestaat het oplossen van de fouten simpelweg uit verwijderen van nog meer overbodige code. Uiteindelijk zouden we in dit geval dan nagenoeg basis-HTML-code overhouden, waarna je vervolgens weer kunt beginnen met ‘opbouwen’ betreffende onder meer letterype, tussenkoppen enzovoorts.

©PXimport

Delen, printen en meer

Via de knop met de drie puntjes helemaal rechtsboven krijg je toegang tot een extra menu. Met daarin onder meer de mogelijkheid tot delen, mailen, afdrukken en een handige Copy All-functie. Zoals gezegd kun je ook gebruik maken van online opslag en SSH, waardoor je in principe rechtstreeks aan code op een server kunt werken. En daarmee is Textastic een stuk gereedschap dat in geen enkele virtuele gereedschapstas van een coder zou mogen ontbreken. 

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.