Voor de iPad is een berg aan serieuze en desktopwaardige apps beschikbaar. Zoals bijvoorbeeld Textastic, een tekst- én code-editor waarmee je serieus aan de slag kunt. Wel is het verstandig om voor dit soort gebruik een fysiek toetsenbord aan te schaffen, en een muis komt ook best van pas. Programmeren op iPad ermee werkt als volgt.

Textastic is een uitgebreide teksteditor die ook bij uitstek geschikt is voor programmeerwerk. De app herkent namelijk de syntaxis van maar liefst 80 programmeertalen, inclusief HTML. Al je code wordt dus – desgewenst- keurig netjes gemarkeerd. Dat maakt het niet alleen makkelijker om het overzicht te behouden, maar ook fouten opsporen wordt zo een stuk efficiënter. 

Met een prijskaartje van €9,99 is het zeker niet de goedkoopste app, maar voor de doelgroep is ie elke cent waard. Ook al omdat er (nog?) geen gezanik met verplichte abonnementen en extra in-app-aankopen gaande is. Eén keer betalen en je hebt al het beloofde in handen. 

Je kunt er vanzelfsprekend platte teksten als notities en aantekeningen mee maken. Maar de grote kracht ligt in code-herkenning. En voor een selectie aan talen zelfs automatische aanvulling. Die truc werkt voor HTML, CSS, JavaScript, C, Objective-C, en PHP.

Veel extra functies aan boord

Het blijft niet alleen bij tekst- en code-editen, maar er is ook voorzien in tal van extra tools. Zoals bijvoorbeeld FTP, FTPS (FTP over SSL), SFTP (SSH connection), WebDAV, Dropbox en Google Drive clients. Tegelijkertijd is tevens gedacht aan een SSH-client, en daarmee is het een wel heel compleet geheel. Waarmee inderdaad al je programmeerwensen wat editen, code delen en desnoods via SSH compileren en uitproberen in een klap zijn afgedekt. 

Als je de app start, zie je links een balk met opties. Ten eerste bestandsbeheer, maar door de knoppen linksonder kun je ook andere functies starten. Van links naar rechts: bestandsoverdracht naar een server (druk op de + om te kiezen uit (S)FTP, Dropbox, Google Drive en WebDAV. Per item dienen de benodigde aanmeldgegevens en andere benodigde zaken ingevoerd te worden. 

©PXimport

Een WebDav-server start je met het tweede knopje onderaan de kolom links op, gevolgd door helpbestanden via het vraagteken. Tot slot is er het instellingentandwiel. Klik je hierop, dan kun je de app helemaal aan je wensen aanpassen. Denk aan bijvoorbeeld een licht of een donker thema onder UI Theme of een wachtwoord voor de app. Loop alles eens rustig door, iedere ‘coder’ heeft zo z’n eigen specifieke voorkeuren.

Leesbaarheid code

Hoeveel gemarkeerde code het lezen makkelijker maakt laten we zien aan de hand van een simpel voorbeeldje: een machine-gegenereerde html-pagina van computertotaal.nl. Daar is geen mooie vormgeving met regels en lussen in te zien, wat het lezen van de platte tekst in een reguliere teksteditor tot een nachtmerrie maakt. 

Voorzien van gekleurde code-elementen wordt het – zoals je hieronder kunt zien – al een heel stuk duidelijker. Natuurlijk is handgetikte code nog veel duidelijker, maar hier valt in ieder geval iets mee aan te vangen.

©PXimport

Ga je zelf HTML-code tikken – wat soms best handig kan zijn, al was het maar om hier of daar snel wat handmatig aan te passen – dan komt de preview-functie van Textastic prima van pas. Tik of klik daarvoor op het brilletje in de knoppenbalk bovenaan (rechts). Je ziet nu een preview van wat je noeste arbeid aan resultaat biedt. Daarvoor intern een webserver gebruikt. 

Daardoor is het mogelijk de webpagina ook in de standaardbrowser Safari te bekijken, mocht je dat willen. Tik daarvoor – in de preview-weergave – eerst op Done om deze te sluiten. Houdt dan de knop met het brilletje wat langer ingedrukt of aangeklikt. In het menu dat daarop opent tik of klik je op Preview in Safari.

©PXimport

Code-herkenning

Zoals beloofd kan Textastic ook – voor en aantal talen – code herkennen. In de bovenstaande afbeelding zie je naast de knoppen < en > een streepjesknop met daarin een van een getal voorzien balletje. Klik daar op en je ziet een lijst van aangetroffen fouten. Om direct naar een probleem te springen, klik je op een fout en dan op Open (gevolgd door bestandsnaam en regelnummer). Je springt dan in de broncode meteen naar de aangetroffen fout. 

In dit heel specifieke voorbeeld bestaat het oplossen van de fouten simpelweg uit verwijderen van nog meer overbodige code. Uiteindelijk zouden we in dit geval dan nagenoeg basis-HTML-code overhouden, waarna je vervolgens weer kunt beginnen met ‘opbouwen’ betreffende onder meer letterype, tussenkoppen enzovoorts.

©PXimport

Delen, printen en meer

Via de knop met de drie puntjes helemaal rechtsboven krijg je toegang tot een extra menu. Met daarin onder meer de mogelijkheid tot delen, mailen, afdrukken en een handige Copy All-functie. Zoals gezegd kun je ook gebruik maken van online opslag en SSH, waardoor je in principe rechtstreeks aan code op een server kunt werken. En daarmee is Textastic een stuk gereedschap dat in geen enkele virtuele gereedschapstas van een coder zou mogen ontbreken. 

Je zit op de bank en streamt probleemloos een 4K-video op je telefoon, maar zodra je je laptop openklapt om een webpagina te laden, lijkt het alsof de verbinding vastloopt. Ligt het aan de router of aan je computer? In dit artikel leggen we uit waarom wifi-snelheden zo sterk kunnen verschillen per apparaat en wat je eraan kunt doen.

Je betaalt voor een snelle internetverbinding, dus is de verwachting dat elk apparaat in huis die snelheid ook daadwerkelijk haalt. Toch voelt het surfen op je computer soms stroperig aan, terwijl je smartphone ernaast nergens last van heeft. Vaak wordt er direct naar de internetprovider gewezen, maar het probleem zit meestal in de apparatuur zelf. Het verschil in hardware, leeftijd en software tussen mobiele apparaten en computers is namelijk groter dan je denkt. Na het lezen van dit stuk weet je precies waar die vertraging vandaan komt.

Generatiekloof: waarom je laptop vaak achterloopt

Het snelheidsverschil tussen je telefoon en je computer komt vaak neer op een simpele generatiekloof. We vervangen onze telefoons gemiddeld elke twee tot drie jaar, waardoor ze vaak uitgerust zijn met de nieuwste wifi-chips (zoals wifi 6 of 6E). Een laptop gaat vaak veel langer mee, soms wel vijf tot zeven jaar. Hierdoor probeert een verouderde netwerkkaart in je laptop te communiceren met een moderne router, wat resulteert in een lagere maximumsnelheid.

Daarnaast speelt de manier waarop data wordt verwerkt een grote rol. Een telefoon is geoptimaliseerd voor directe consumptie: apps op de achtergrond worden gepauzeerd om de app die je nú gebruikt voorrang te geven. Een computer werkt anders. Terwijl jij probeert te surfen, kan Windows of macOS op de achtergrond bezig zijn met zware updates, het synchroniseren van clouddiensten of het maken van back-ups. Je laptop snoept dus al bandbreedte weg zonder dat jij het doorhebt, waardoor er voor je browser minder overblijft.

Wanneer je laptop de strijd wél wint

De laptop wint het van de telefoon wanneer de omstandigheden optimaal zijn voor stabiliteit in plaats van pure mobiliteit. Als je beschikt over een moderne laptop met een recente netwerkkaart en je bevindt je in dezelfde ruimte als de router, kan de laptop vaak stabieler grote bestanden binnenhalen.

Dat geldt vooral als je laptop verbonden is met de 5GHz-frequentieband. Deze frequentie is veel sneller dan de oude 2.4GHz-band, maar heeft een korter bereik. Als je dicht bij het toegangspunt zit, profiteert je laptop van zijn krachtigere processor om complexe webpagina's sneller op te bouwen dan een telefoon dat kan, mits de verbinding zelf niet de bottleneck is.

Waarom je telefoon soepeler aanvoelt

Het verschil wordt pijnlijk duidelijk zodra je verder van de wifi-bron af gaat zitten, bijvoorbeeld op zolder of in de tuin. Smartphones zijn vaak agressiever geprogrammeerd om het sterkste signaal te pakken of snel tussen frequenties te schakelen. Veel laptops blijven daarentegen te lang plakken op een zwak 5GHz-signaal of vallen onnodig terug op de trage en vaak overvolle 2.4GHz-band (het zogeheten 'sticky client'-probleem).

Daarnaast hebben smartphones een trucje dat laptops helaas moeten missen: wifi-assist (of een vergelijkbare term). Als de wifi even hapert, gebruikt de telefoon ongemerkt een beetje 4G- of 5G-data om de stroom stabiel te houden. Je laptop heeft die optie meestal niet en laat direct een laadicoontje zien. Hierdoor voelt de telefoon sneller aan, terwijl hij eigenlijk een beetje vals speelt door mobiele data bij te schakelen.

Harde grenzen: wanneer traagheid onvermijdelijk is

Er zijn situaties waarin je laptop de strijd sowieso verliest, ongeacht hoe dicht je bij de router zit. Dit zijn de harde grenzen:

Zo check je of jouw hardware het probleem is

Om te bepalen of je laptop de boosdoener is, moet je eerst kijken naar de verbinding. Klik op het wifi-icoon op je laptop en controleer of je verbonden bent met een 5GHz-netwerk (vaak te zien bij Eigenschappen of netwerkinformatie). Is dat niet het geval en sta je wel dicht bij de router? Dan is je netwerkkaart waarschijnlijk verouderd of staan de instellingen niet goed.

Kijk ook eens kritisch naar je gebruik. Heb je toevallig nog applicaties openstaan zoals Steam, OneDrive of Dropbox? Deze programma's kunnen de verbinding volledig dichttrekken. Op een telefoon gebeurt dit zelden automatisch op de achtergrond. Als je laptop ouder is dan vijf jaar, kan een simpele upgrade met een moderne wifi-usb-dongle het probleem vaak al verhelpen, zonder dat je een hele nieuwe computer hoeft aan te schaffen.

Kortom: leeftijd en software maken het verschil

Dat je telefoon sneller is op wifi dan je laptop, komt meestal doordat telefoons nieuwere netwerkchips hebben en slimmer omgaan met datastromen. Laptops hebben vaak last van zware achtergrondprocessen of blijven hangen op een tragere frequentieband. Daarnaast schakelen telefoons bij zwak wifi soms ongemerkt over op 4G/5G, wat de ervaring vloeiender maakt. Controleer of je laptop op de 5GHz-band zit en sluit zware achtergrondprogramma's af om snelheid te winnen.

Tomodachi Life: Waar Dromen Uitkomen komt op 16 april uit voor Nintendo Switch.

Dat heeft Nintendo vanmiddag aangekondigd in een speciale Direct-uitzending die om de game draait. Ondanks dat de game voor de eerste Switch verschijnt, zal hij via backwards compatibility ook speelbaar zijn op Nintendo Switch 2.

In de Tomodachi Life-games van Nintendo kunnen spelers zelf Mii-personages creëren en bijvoorbeeld baseren op het uiterlijk van henzelf, vrienden en familie of beroemdheden. Deze Mii's leiden vervolgens hun eigen leven op een eiland, wat allerlei gekke en hilarische situaties oplevert. Spelers kunnen zelf ook invloed uitoefenen op deze verschillende situaties.

Over Tomodachi Life: Waar Dromen Uitkomen

In de Direct-uitzending werd meer informatie gegeven over het aankomende Tomodachi Life: Waar Dromen Uitkomen. Zo is duidelijk dat spelers hun Mii-personages unieke persoonlijkheden, gewoontes en woningen kunnen geven. Spelers kunnen tijdens de game zien waar de personages aan denken, en ze helpen bij problemen. De tijd in de game verstrijkt daarbij net zo snel als in de echte wereld, wat het de moeite waard maakt om het spel op verschillende momenten op te starten.

Het is daarbij mogelijk om de verschillende Mii-personages kennis met elkaar te laten maken, om te zien wat er vervolgens gebeurd. Personages kunnen bijvoorbeeld praten over hun favoriete eten en filmgenres. Het is daarnaast mogelijk om acht Mii-personages bij elkaar in een huis te laten wonen, wat weer unieke reacties van de personages veroorzaakt.

Op het eiland waar de game zich afspeelt kunnen spelers de personages winkels te laten bezoeken. Bijvoorbeeld een supermarkt waar allerlei etenswaren worden verkocht, of de mogelijkheid om kleding en kostuums te kopen. In een speciale marktkraam worden redelijk geprijsde artikelen meerdere malen per dag ververst.

Ook is er een ontwerpatelier, waar spelers verschillende voorwerpen kunnen maken, waaronder kledingstukken, versiering voor huizen en zelfs huisdieren. Het eiland kan sowieso naar eigen smaak worden ingedeeld, met bankjes, bomen, planten en meer.