Als je op zoek bent naar een laptop, dan is de kans zeer aanwezig dat je stuit op een laptop met touchscreen. Zeker als je dit niet gewend bent, dan is dat even iets helemaal nieuws. Iets nieuws dat zo zijn voor- en zijn nadelen heeft.

Als je nog nooit een touchscreen hebt gebruikt op een laptop, dan is de kans groot dat je er niet zoveel heil inziet. Waarom een scherm aanraken als je ook een toets kunt indrukken? Toch zijn er ook veel mensen die erbij zweren: immers is een touchscreen ook hoe je je smartphone bedient en in veel gevallen is de laptop inmiddels een verlengde van de smartphone geworden.

Voordeel touchscreen

Het grootste voordeel aan een touchscreen, dat is dat je nul verstand hoeft te hebben van wat knoppen doen om het apparaat toch te laten doen wat je wil. Het is heel visueel: je ziet wat je hebt geopend en je kunt daarbinnen navigeren door met je vinger te duwen op de optie naar keuze. Even scrollen of iets tekenen, daar heb je geen muis voor nodig, want je kunt gewoon met je vinger over het scherm swipen.

Daarom is vooral voor creatievelingen een touchscreen erg handig. Je kunt met een stylus of met je vinger mooie tekeningen maken, zonder dat je hierbij onhandig hoeft te doen met de muis die nooit helemaal accuraat genoeg is. Ook zijn creatieve mensen vaak visueler ingesteld, waardoor ze zeer goed uit de voeten komen met de wijze van navigeren via een touchscreen.

Al die vingers op het scherm betekenen wel iets anders: je moet vaker je scherm schoonmaken. Of het nou vette strepen zijn of dat je een glanzend scherm hebt waarop je nu eenmaal elke vingerafdruk ziet: hoe vaker je iets aanraakt, des te meer het onderhevig is aan vlekken. Iets vaker een lapje erover, wat op zich geen overbodige luxe is bij welke laptop dan ook. Een uitdaging kan hierin zijn dat iemand die niet weet dat je een touchscreenlaptop hebt even iets weg wil vegen en meteen allerlei dingen opent of sluit.

©PXimport

Glanzend scherm

Sterker nog, vaak zijn de schermen van touchscreen-laptops glanzend, wat betekent dat ze echt alleen in een bepaalde hoek kunnen worden bekeken. Zit je net niet in die hoek, dan zie je het beeld niet (goed). Zeker als je je laptop wil gebruiken om met iemand anders een film of serie te kijken, maar ook bij presentaties geven aan een restauranttafel, kan dat glanzende scherm een probleem zijn. Het scherm is bovendien niet alleen vaak glanzend, het is ook kwetsbaarder. Het scherm loopt eerder schade op omdat het materiaal wat zachter is. Zelfs een flinke zandkorrel kan al een heleboel verpesten.

Een ander iets om rekening mee te houden wanneer je voor een laptop met touchscreen kiest, dat is dat deze waarschijnlijk een iets andere balans heeft. Het scherm dat je omhoog klapt is namelijk wat zwaarder en soms ook wat dikker. Het verschil is niet groot en de meeste laptopmakers houden er rekening mee door de onderkant wat stabieler of zwaarder te houden, maar het is zeker als je het niet gewend bent en hem vaak open draagt wel iets om je bewust van te zijn. Plus, als je zoekt naar een laptop die lichtgewicht is voor in je tas, dan zal je waarschijnlijk grote verschillen zien in gewicht tussen apparaten met en zonder touchscreen.

Een belangrijke kwestie is echter de batterijduur, want een laptop met aanraakscherm vergt meer stroom dan eentje zonder. Dit betekent dat je batterij eerder op gaat. Een laptop met touchscreen die gemiddeld 4 uur meegaat op één keer opladen, die zal zonder touchscreen waarschijnlijk ongeveer 7 uur meegaan. Het hangt er wel vanaf in hoeverre je het scherm ook daadwerkelijk op volle, felle kleuren zet, maar het is zeker als je batterijduur belangrijk vindt het overwegen waard.

©PXimport

Gamen

Wil je gamen op je laptop, dan is een touchscreen helemaal niet handig: gamen wordt nog steeds vooral traditioneel gedaan op de pc en dat geldt ook voor de laptop. Er zijn weinig games die het aanraakscherm ook daadwerkelijk inzetten, behalve spellen voor op de smartphone. Bovendien zijn laptops met aanraakscherm vaak wat duurder en zeker voor gamers is de aanschaf van een apparaat waarop je goed kunt gamen al erg prijzig.

Kortom, een touchscreen zal waarschijnlijk in de meeste gevallen geen reden zijn om een laptop niet te kopen, en waarschijnlijk ook niet om het juist wel te kopen. Voor sommigen betekent het echter aanzienlijk meer comfort, terwijl een ander juist opziet tegen hogere kosten, een lagere batterijduur en vieze vingers op het scherm. Gelukkig worden laptops met touchscreens inmiddels steeds goedkoper, maar het blijft een persoonlijke keuze of het echt meerwaarde voor je kan bieden.

Hazelight Studios, de ontwikkelaar van de succesvolle coöperatieve games It Takes Two en Split Fiction, heeft een nieuwe game in ontwikkeling en is op dit moment bezig met de opnames ervoor.

Enige tijd geleden gaf regisseur Josef Fares al aan dat er een nieuwe game in ontwikkeling was bij de studio, maar nu heeft hij op social media een foto geplaatst waarop Fares te zien is met drie acteurs in motion capturing-pakken. Daarmee wordt dus duidelijk gemaakt dat de opnames voor de game in ieder geval al in volle gang zijn.

Overigens is de identiteit van de acteurs niet bekend. Fares houdt zijn arm voor de gezichten van de acteurs. Mogelijk zijn het dus bekende acteurs en wil hij dat nog verhullen, al is dat speculatie. Over speculatie gesproken: het feit dat er drie acteurs te zien zijn, doet sommige fans vermoeden dat de nieuwe game van Hazelight mogelijk met drie spelers tegelijk te spelen valt in plaats van twee, maar ook dat is nog alles behalve bevestigd.

Over de games van Hazelight Studios

Hazelight Studios is gespecialiseerd in het creëren van games die coöperatief doorlopen moeten worden. No Way Out, It Takes Two en Split Fiction vergen allen twee spelers. Daarbij draait het om samenwerken, wat hun games een populaire bezigheid maakt voor gamende koppels en vrienden.

It Takes Two bleek een grote hit voor de studio. In het spel spreekt een dochter van een ruziënd stel een vloek over het tweetal uit, waardoor ze minuscuul worden. Ze zullen moeten leren communiceren en samenwerken om zich uit deze hachelijke situatie te redden, terwijl ze als kleine poppen door een uitvergrote versie van hun huis en tuin reizen.

Na het succes van It Takes Two bracht Hazelight het conceptueel vergelijkbare Split Fiction uit. Die game draait om twee schrijvers, Mio en Zoe, die worden ingehuurd om verhalen te creëren voor een technologie die deze verhalen levensecht kan simuleren. De vrouwen worden door het bedrijf achter de technologie echter gevangen in een simulatie, en in de game wordt er constant tussen de twee verhalen van Mio en Zoe geschakeld. Dat levert zowel fantasievolle als futuristische settings op.

Zowel It Takes Two als Split Fiction komen met een Friend Pass. Dat houdt in dat maar één speler de game hoeft te kopen, en de tweede speler gratis online mee kan spelen. De games zijn ook via splitscreen samen op de bank speelbaar.

Apple heeft de volledige rechten op de Apple TV-serie Severance overgenomen, en gaat de serie voortaan binnenshuis produceren.

De eerste twee seizoenen van Severance staan al op Apple TV, maar de serie werd geproduceerd door Fifth Season. Apple Studios was alleen de distributeur. Daar is nu verandering gekomen: Apple heeft iets minder dan 70 miljoen dollar betaald voor de volledige rechten op de serie.

Dat betekent dat het bedrijf de productie van de serie voortaan ook zelf gaat doen, al zal Fifth Season wel als executive producer aangesteld blijven. Ook showrunner Dan Erickson en uitvoerden producent Ben Stiller (die we natuurlijk ook kunnen van vele comedyfilms) blijven hun rollen bekleden, dus aan de kwaliteit van de serie verandert als het goed is niets.

Financiële stabiliteit

Volgens Deadline zou de overname mogelijk gedaan zijn om de productie van de show financieel stabiel te houden. In het tweede seizoen waren de productiekosten naar het schijnt zo'n 20 miljoen dollar per aflevering, en Apple kan door zijn formaat dit beter dragen.

Het plan is dat Severance in totaal vier seizoenen krijgt - al worden een vijfde seizoen en een spin-off ook niet uitgesloten. De opnames van het langverwachte derde seizoen moet aankomende zomer starten. De makers van de serie willen eerst de scripts zover mogelijk afkrijgen, zodat ze bij schrijfwerk van de laatste afleveringen van het seizoen nog relatief goedkoop terug kunnen gaan naar scripts van eerdere afleveringen om wijzigingen aan te brengen waar nodig.

Over Severance

De Apple TV-serie Severance draait om Mark S., die een opmerkelijke kantoorbaan bij het bedrijf Lumon Industries heeft: zodra hij op kantoor komt, weet hij niets van zijn leven buiten kantoor. Wanneer hij klaar is en weer naar huis gaat, weet hij niets van zijn werk. Dat komt door een speciale procedure waardoor de herinneringen van de werkplek in het privéleven gescheiden worden.

Dit concept is de voedingsbodem voor een ingewikkelde en verrassende serie waarin Mark samen met zijn collega's langzaam maar zeker probeert te achterhalen hoe de vork precies in de steel steekt bij Lumon. Zoals gezegd zijn er inmiddels twee seizoenen uitgekomen, die beiden op streamingdienst Apple TV te zien zijn.