Niet iedereen wil of kan 700 euro uitgeven aan een high-end smartphone, zeker niet als je iedere paar jaar een nieuwe wil. Voor minder dan 200 euro heb je echter ook al veel keuze. Wij zoeken uit welk vlees je dan in de kuip hebt, ook als je een zogeheten ‘Chinaphone’ koopt.

Tot enkele jaren geleden was het aanschaffen van een smartphone van 200 euro of minder niet bepaald aan te raden. Je kreeg dan vrijwel zonder uitzondering een toestel met een slecht scherm, heel erg weinig opslagcapaciteit en regelmatig een tergend langzame processor. Om eens te kijken wat je op dit moment voor om en nabij de 200 euro op de kop kunt tikken, hebben we tien toestellen getest. Lees ook: De 15 beste smartphones die je in 2016 kunt kopen.

Negen hiervan zijn smartphones die je op dit moment ‘gewoon’ in Nederland op de kop kunt tikken. De Samsung Galaxy J5 is op het moment van schrijven net uit en kost 230 euro. De kans is echter groot dat hij tegen de tijd dat je dit leest al behoorlijk is gezakt in prijs. Aangezien we regelmatig te horen krijgen dat je voor zo’n 200 euro een Chinees toestel kunt kopen dat beter is, hebben we via een webshop een Xiaomi Redmi Note 3 aangeschaft. Inclusief verzendkosten hebben we daar net iets meer dan 200 euro voor afgerekend.

Uiterlijk en bouwkwaliteit

Een goedkoop toestel hoeft er echt niet meer goedkoop uit te zien en dito aan te voelen. Het is wel nog altijd duidelijk dat je niet te maken hebt met een toestel van 700 euro, maar de bouwkwaliteit is zonder uitzondering dik in orde. Het enige wat ons is opgevallen bij het uitgebreid betasten van de toestellen, is dat de achterkant van Pop 4S van Alcatel net iets te ver in te drukken is. De fraaiste afwerking hebben wat ons betreft de LG K10 en de Samsung Galaxy J5. De Huawei P8 Lite, Wiko U Feel Lite en de Xiaomi Redmi Note 3 zijn de enige modellen met een aluminium achterkant. Qua knoppen is het LG die het meest opvalt, omdat op de K10 de knoppen allemaal achterop zitten. De Alcatel Pop 4S, Huawei P8 Lite, Wiko U Feel Lite en de Xiaomi Redmi Note 3 beschikken over een vingerafdrukscanner. Bij de Huawei en de Xiaomi is deze achterop aangebracht, bij de andere twee zit deze in de startknop. Op het gebied van knoppen is het ten slotte nog opvallend dat Alcatel de powerknop helemaal bovenaan aan de rechterkant heeft zitten. Zeker bij een smartphone met een diagonaal van 5,5 inch is dat behoorlijk rekken met de duim of vinger.

©PXimport

Geen TN meer

Je hoeft niet langer bang te zijn dat je wordt afgescheept met inferieure TN-panelen en/of met iets onbruikbaars als 840 x 480 pixels als resolutie. Alle toestellen in deze test hebben minimaal 1280 x 720 pixels en maken gebruik van IPS- of amoled-technologie. Qua resolutie springen twee telefoons in deze test erbovenuit, namelijk de Alcatel Pop 4S en de Xiaomi Redmi Note 3. Die hebben namelijk een Full-HD-resolutie (1920 x 1080 pixels). Met name op een diagonaal van 5,5 inch is dat echt een goed zichtbare upgrade.

Een punt waarop met name is ingeleverd is de maximale helderheid. Geen enkel toestel in deze test komt op dit punt boven de 500 candela per vierkante meter uit. De Alcatel lijkt de helderheid van het scherm zeer agressief te regelen en krijg je soms handmatig niet boven de 200 candela per vierkante meter. De amoled-panelen in de telefoons van Microsoft en Samsung hebben een zwartwaarde van nul, wat voor die apparaten een nagenoeg oneindig contrast oplevert. Technisch is het paneel in de Samsung Galaxy J5 de beste uit deze test als je kijkt naar de accuraatheid van de weergave. Let wel, hiervoor moet je hem wel in de Basis-instelling zetten.

©PXimport

Intern

Intern is het – in tegenstelling tot wat het geval is in het duurdere segment – niet alleen Qualcomm dat de klok slaat. Het op de budgettoestellen gerichte MediaTek is ook sterk vertegenwoordigd. De opvallendste is die in de Xiaomi: de MT6795. Er zijn drie octacores in deze test, waarvan deze MT3795 beduidend sneller is dan de MediaTek MT6755M die we zien in de Alcatel en de HiSilicon Kirin 620 in de Huawei. De Xiaomi Redmi Note 3 heeft ook als enige 3 GB werkgeheugen aan boord. De minst geavanceerde SoC van het stel is de Qualcomm Snapdragon 212 in de Microsoft Lumia 650.

De interne opslag van toestellen in dit segment was lange tijd om te huilen. Inmiddels lijkt 16 GB de standaard te zijn geworden. Alleen de Moto G blijft met 8 GB wat achter, maar daarvan is voor een paar tientjes meer ook een versie met 16 GB te koop. Xiaomi is de positieve uitschieter, met een capaciteit van 32 GB. Mocht je extra opslag willen toevoegen, dan kan dat dankzij microSD bij alle toestellen in deze test. Zoek je een dualsim-telefoon, dan heb je in deze prijsklasse meer keuze dan in het duurdere segment. Op het gebied van draadloze aansluitingsmogelijkheden zien we alleen bij de Xiaomi dualband-wifi met ondersteuning voor 802.11ac, de rest moet het doen met singleband 802.11n. Bluetooth is in alle apparaten van de partij, allemaal varianten van bluetooth 4. Alle toestellen ondersteunen ten slotte 4G LTE, maar houd er rekening mee dat de Xiaomi alleen overweg kan met 1800 en 2600 MHz, niet met 800 MHz.

©CIDimport

Camera

Een van voornaamste verschillen tussen het high-end-segment en de instapmodellen die we hier bespreken, is te vinden in de prestaties van de camera. De meeste hebben een camera met een sensorresolutie van 13 megapixel. De prestaties van een camera worden echter door veel meer bepaald dan de resolutie. Verwacht in deze prijsklasse geen extreem lichtgevoelige lenzen met een diafragma van minder dan f/2.0 of optische beeldstabilisatie. Dat betekent dat je bij minder goede lichtomstandigheden sneller een onscherp plaatje te zien krijgt. Bij slechte lichtomstandigheden en in het donker weet geen enkel toestel te overtuigen. De meest bruikbare foto’s worden geschoten door de LG en de Xiaomi, maar dat is met name omdat ze de belichting fors opschroeven. Laat je deze foto’s buiten beschouwing, dan doen de Motorola en de Wileyfox het van de rest het minst slecht in het donker. Bij daglicht is het zeker niet zo dat ze allemaal wel goed presteren. De enige toestellen die ons kunnen bekoren in de betere omstandigheden zijn de Acer, Microsoft, Motorola en de Xiaomi. De rest maakt er een beetje een potje van qua belichting of weet niet het volledige plaatje enigszins scherp te reproduceren.

©CIDimport

Accuduur

Kijken we naar de accuduur, dan is er in de vorm van de Acer Liquid Zest Plus een overduidelijke winnaar. Die heeft namelijk een capaciteit van 5000 mAh. Bij onze accutest waarbij we een film in een loop afspelen tot de accu helemaal leeg is, houdt dit toestel het liefst 1237 minuten (meer dan 20 uur) vol. Daar komt geen van de andere deelnemers ook maar in de buurt. De toch ook zeer goede prestaties van de Alcatel, Motorola, Samsung, Wiko en de Xiaomi komen hierbij vergeleken een beetje gewoontjes over. In het algemeen is het zo dat je behoorlijk goed zit in dit segment als je op zoek bent naar een smartphone met een bovengemiddelde accuduur.

©PXimport

Software

De laatste jaren is er een trend gaande waarbij fabrikanten de skin die over Android heen wordt gebouwd, zo licht mogelijk maken. Motorola gebruikt al jaren vrijwel stock Android, maar nu zijn ook fabrikanten zoals Acer en Alcatel vrijwel volledig van hun eigen skin afgestapt. Een eigen skin is ook minder noodzakelijk dan voorheen, want veel functionaliteit die voorheen werd toegevoegd (zoals een zaklamp-functie) is inmiddels een standaardonderdeel van Android geworden.

De enige fabrikanten in deze test die nog een duidelijke signatuur aan Android geven zijn Huawei, LG, Samsung en Xiaomi. De opvallendste Android-implementatie is Cyanogen OS op de Wileyfox Swift. Cyanogen OS biedt je veel mogelijkheden om Android aan te passen. De vreemde eend in de bijt is uiteraard de Microsoft Lumia 650, die op Windows 10 Mobile draait. De beschikbaarheid van apps is nog altijd verre van optimaal en de interface toont iets te veel animaties om het gebrek aan snelheid te verdoezelen wat ons betreft. Toch is het besturingssysteem zeker niet vervelend om mee te werken. De live-tiles blijven een uniek kenmerk van dit besturingssysteem en werken in de praktijk ook prettig. Tot slot is het ook altijd goed om te kijken hoe up-to-date de besturingssystemen zijn. Daar valt LG toch wel een beetje door de mand, want de K10 draait nog op Android 5.1. Xiaomi maakt het nog wat bonter, die doet het nog met versie 5.0.

©PXimport

Conclusie

We zijn blij verrast over de kwaliteit van betaalbare smartphones tegenwoordig. Er zit simpelweg geen enkel echt slecht toestel tussen. Dat betekent uiteraard niet dat er geen uitschieters te noteren zijn, te beginnen bij de Chinese deelnemer aan deze test. Die is op vrijwel alle vlakken de andere deelnemers de baas. Wij zien alleen niet echt wat de zware MIUI-skin toevoegt, zeker als je bedenkt dat dit betekent dat hij onderliggend op Android 5.0 draait. Houd er ook rekening mee dat hij de meest voorkomende 4G LTE-band niet ondersteunt. Naast de Xiaomi Redmi Note 3 zijn de overige uitschieters wat ons betreft de Acer Liquid Zest Plus, de Motorola Moto G (2015) en de Wileyfox Swift. De Acer presteert over de gehele linie goed en springt eruit door z’n uitmuntende accuduur. De Motorola en Wileyfox zijn de toestellen waar je voor moet gaan als je in de markt bent voor de beste verhouding tussen prijs en prestaties. Hierbij lijkt de Wileyfox het puur op specificaties te winnen, zeker gezien zijn lagere prijs, maar in de praktijk is de Moto G wat ons betreft toch het betere toestel. De accuduur is beter en ook de camera is merkbaar beter. Al met al komt de Acer Liquid Zest Plus uit de bus als Best getest en de Motorola Moto G als Redactietip.

©PXimport

Een Chinese telefoon kopen: aandachtspunten

Als we naar de specificaties van de Xiaomi Redmi Note 15 Pro Plus kijken en daar de prijs aan koppelen, dan lijkt het erop dat je veel voor een acceptabel bedrag krijgt. Maar is dit ook een praktische smartphone die gemakkelijk een dag doorkomt?

De Xiaomi Redmi Note 15 Pro Plus volgt moderne trends met een stevig ontwerp en platte zijkanten. De variant die wij testen (Mocha Brown) valt op door een achterkant van vegan leer, dat voor extra grip en een luxe gevoel zorgt. Zeker in vergelijking met de doorgaans glazen ruggen van concurrenten. Met 207 gram is hij niet zwaar, maar andere midrangers kunnen gemiddeld genomen lichter zijn. Verder is de IP69K-certificering indrukwekkend, waardoor het toestel bestand is tegen stof, water, hogedrukspuiten (!) én hoge watertemperaturen.

Het toestel is uitgerust met een fors 6,83-inch amoledpaneel dat vrijwel de hele voorkant vult. En met de hoge resolutie (1280 x 2772 pixels) en een verversingssnelheid van 120 Hz oogt alles scherp en vloeiend. Het display overtuigt verder met diepe zwartwaarden, felle kleuren en een indrukwekkende piekhelderheid van 3200 nits. Dit maakt het scherm goed afleesbaar in direct zonlicht. Dankzij de Gorilla Glass Victus 2-beschermlaag beschikt het apparaat tot slot over uitstekende bescherming tegen krassen en valschade.

©Wesley Akkerman

©Wesley Akkerman

©Wesley Akkerman

Vooral vlot en stabiel

Onder de motorkap vinden we de Snapdragon 7s Gen 4-chip, die zorgt voor een stabiele en vlotte gebruikservaring zonder haperingen. Als je de chipset door de benchmark-tools zou halen, legt hij het wellicht af tegen prijsgenoot Pixel 9a, maar toch doet het toestel het in de praktijk meer dan prima. Hij blijft koel en responsief, ook wanneer je gaat multitasken. Voor zware games is de Xiaomi Redmi 15 Pro Plus wat minder geschikt, en daar verandert de hoeveelheid werkgeheugen van 8 GB helaas niets aan. Dit is geen goede Android-gamemachine.

De ster van de show is de gigantische batterij van 6500 mAh, een capaciteit die we in dit prijssegment zelden zien. Bij intensief gebruik houdt het toestel het moeiteloos twee dagen vol, helemaal als je het gamen links laat liggen. Met de 100W-snellaadfunctie laad je hem in slechts 40 minuten helemaal vol, mits je de juiste (Xiaomi-)lader gebruikt. Draadloos opladen ontbreekt helaas, maar het enorme uithoudingsvermogen en de indrukwekkende laadsnelheid maken dat voor de meeste gebruikers meer dan goed.

Walkietalkiefunctie

De Xiaomi Redmi Note 15 Pro+ draait daarnaast op HyperOS 2.0, gebaseerd op Android 15. De interface voelt modern en vloeiend aan, met snelle animaties en met de inmiddels bekende AI-toevoegingen van Google (zoals Circle to Search). Hoewel Xiaomi vier jaar aan Android-updates belooft (wat netjes is voor deze prijsklasse), zul je na de eerste installatie wel even wat tijd willen besteden aan het verwijderen van de nodige vooraf geïnstalleerde bloatware-apps. Een unieke toevoeging is de nieuwe Offline Communication, waardoor je Xiaomi-toestel een soort walkietalkie wordt en gratis communiceert met andere Xiaomi's.

De eyecatcher achterop is de 200MP-hoofdcamera, die dankzij de grote sensor fijne en scherpe foto's met veel detail maakt. Een dedicated zoomlens ontbreekt, maar er zijn meer dan genoeg megapixels waardoor je prima digitaal kunt inzoomen (of croppen) zonder al te veel kwaliteitsverlies (tot 4x).

De 8MP-groothoeklens is helaas een minder sterk punt en presteert vooral bij weinig licht matig. Video-opnames zijn stabiel en zien er in 4K goed uit, al blijft de framerate beperkt tot 30 fps. Voor selfies is er een upgrade naar 32MP; dat resulteert in heldere portretten die ideaal zijn voor sociale media en videobellen.

Xiaomi Redmi Note 15 Pro Plus kopen?

De Xiaomi Redmi Note 15 Pro+ blinkt uit door zijn fenomenale batterijduur en razendsnelle oplaadtijden, waarmee hij z’n concurrenten achter zich laat. Hoewel de prestaties stabiel zijn en het toestel tegen een stootje kan, blijven de camera’s en de softwareondersteuning achter bij de top van dit segment. Gelukkig is dit wel een betrouwbaar apparaat voor intensieve gebruikers die media consumeren en duurzaamheid waarderen. Desondanks raden we toch aan even te wachten tot een prijsdaling, dan haal je pas echt een scherpe deal in huis.

Het Amerikaanse ministerie van Justitie gaat onderzoeken of Netflix een monopoliepositie krijgt wanneer het Warner Bros. daadwerkelijk overneemt.

Netflix en Warner Bros. hebben vorig jaar een overeenkomst gesloten waarbij eerstgenoemde streamingbedrijf het filmproductiebedrijf overneemt. Als dit doorgaat, zal Netflix de films van Warner Bros. in handen krijgen, alsmede concurrerende streamingdienst HBO Max.

The Wall Street Journal meldt nu dat het ministerie in gesprek is met concurrenten om er achter te komen of het bedrijf nu al concurrenten buitensluit of misbruik maakt van de prominente plek die het heeft binnen de maatschappij. Dit om er achter te komen of de overname van Warner Bros. door Netflix wel verantwoord is.

Onderzoek is gebruikelijk

Het is vrij gebruikelijk dat wanneer twee grote bedrijven uit vergelijkbare sectoren fuseren, of één bedrijf de ander overneemt, dit wordt getoetst door waakhonden waar de bedrijven vandaan komen. Het hoeft niet te betekenen dat de overname geblokkeerd wordt, maar het kan afhankelijk van de bevindingen wel een optie zijn.

Overigens onderzoekt het ministerie ook of het verantwoord is dat Paramount Warner Bros. overneemt. Ook Paramount wil dat namelijk doen, al lijken Netflix en Warner Bros. vooral met elkaar in zee te willen.

Onlangs gaf een topman bij Netflix onlangs al aan dat mensen die Netflix te duur zouden vinden worden mocht het gecombineerd worden met HBO, een simpele actie kunnen uitvoeren: hun abonnement met één klik opzeggen.