Binnen het Android-besturingssysteem tref je Databesparing aan. Met deze handige functie kun je op je data besparen. Super praktisch wanneer je in het buitenland bent en je geen gebruik kunt maken van je eigen abonnement of wanneer je een beperkt aantal gigabytes per maand hebt.

Lees ook: Minder afleiding door smartphone: Check deze instellingen

Veel mensen beschikken over telefoonabonnement met een onbeperkt aantal gigabytes. Tenminste, écht onbeperkt is het nooit, want er is vaak sprake van een Fair Use-beleid. Per provider kan verschillen hoeveel gigabytes je tot je beschikking hebt, dus lees je van tevoren goed in over de voorwaarden. Weer andere mensen hebben een abonnement met een vast aantal GB’s per maand, waar een duidelijke beperking op zit. Ben je door je data heen, dan heb je nog steeds internet – maar wel veel trager dan je gewend bent van de aanbieder.

In andere gevallen werk je met vooraf betaalde bundels. En wanneer die bundels op zijn, dan moet je vaak extra betalen voordat je weer online bent. In alle gevallen kan het raadzaam zijn om eens naar Databesparing op Android te kijken. Deze functie kan namelijk voorkomen dat je (te) snel door je abonnement of bundel heen gaat.

Als het goed is, stuurt de aanbieder een sms’je op het moment dat je vijftig of tachtig procent verbruikt hebt, zodat je een idee hebt waar je staat. Maar mogelijk komt dat soort berichten te laat. Wanneer je Databesparing op Android ingeschakeld hebt, kun je internetproblemen voorkomen.

Wat doet Databesparing op Android?

Wanneer je de optie Databesparing op Android activeert, dan beperkt het systeem het datagebruik op de achtergrond. Daardoor kunnen sommige apps geen gegevens sturen of ontvangen. Houd daar dus rekening mee; op het moment dat je de functie aanzet, werken apps dus niet meer zoals je gewend bent (en dat is juist de bedoeling). Mocht je nog apps hebben openstaan, dan werken ze door op de achtergrond. Maar ze controleren minder vaak of er nieuwe informatie beschikbaar is. Ook kan het zijn dat bepaalde afbeeldingen pas laden wanneer je erop tikt.

De optie Databesparing vind je onder Instellingen > Netwerk en internet > Databesparing. Het kan zijn dat de termen op jouw smartphonescherm net even anders zijn. Mocht er een zoekbalk aanwezig zijn binnen de instellingen-applicatie, zoek dan op het woord ‘data’ en check welke opties er tevoorschijn komen. Wanneer je de optie gevonden en erop getikt hebt, staat er een korte uitleg en een schuifregelaar in beeld. Die schuifregelaar is grijs wanneer de functie uitstaat. Ook staat de schuif aan de linkerkant. Door erop te tikken, krijgt de knop kleur en schuift hij zichzelf naar rechts.

Databesparing personaliseren

Nadat je de functie geactiveerd hebt, wordt het appgebruik op de achtergrond direct beperkt. Geen enkele app wordt uitgezonderd, op Carrier Services en Google Play-services na. Deze twee apps worden standaard uitgezonderd en mogen dus ongelimiteerd data verbruiken als Databesparing aan staat. Je kunt de uitzondering voor Carrier Services eventueel opheffen; deze app kan dan als Databesparing aanstaat níet meer onbeperkt data gebruiken. Tik daarvoor op Onbeperkte data binnen Databesparing. Ga op zoek naar de Carrier Services en tik op de schuifregelaar om hem naar rechts te verplaatsen. Carrier Services biedt services om chatfuncties te ondersteunen in de Berichten-app van Google. Het verzamelt diagnostische en crashgegevens om te zorgen dat deze services probleemloos werken. Deze app heeft dus niets te maken met bellen of gebeld kunnen worden, bijvoorbeeld. De uitzondering voor Google Play-Services moet je niet opheffen. Zou je dat wel doen, dan werken belangrijke Android-services niet meer. Het is dus belangrijk dat Google Play Services, ook als Databesparing aanstaat, wel onbeperkt data kan gebruiken. Deze app moet zijn uitzonderingspositie dus hoe dan ook behouden.

En nu we toch op de lijst met Onbeperkte data bezig zijn, kunnen we andere apps misschien juist uitsluiten van de beperking. Soms wil je bijvoorbeeld wel mails kunnen ontvangen, om maar een voorbeeld te geven. Je opent de lijst en gaat op zoek naar de app(s) die wel op de achtergrond actief mogen zijn. Vervolgens tik je op de schuifregelaar, zodat die van links naar rechts schuift. Vanaf dat moment weet je dat de app altijd blijft werken zoals het hoort – ook wanneer de databesparing aan staat. De overige apps doen dus niets, tenzij je ze bewust hebt geopend.

Nog een stapje verder

Op Android kunnen we nog een stapje verder gaan door naar Instellingen > Netwerk en internet > Simkaarten te gaan. Scrol een beetje naar beneden totdat je Datawaarschuwing en -limiet ziet staan. Zodra je daarop tikt, kun je een datawaarschuwing instellen. Je kunt zelf bepalen wanneer de melding verschijnt op basis van het aantal MB’s of GB’s dat je maandelijks gebruikt. Zet de grens er net onder om op tijd gewaarschuwd te worden. Ook kun je hier eventueel een datalimiet instellen om er helemaal zeker van te zijn dat het niet misgaat. Zo houd je dus altijd data over!

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.