Chat-apps zijn niet meer weg te denken uit ons dagelijks leven, maar tegelijkertijd wil je (vermoedelijk) dat jouw gesprekken privé blijven. Maar met de datahongerige bedrijven achter menig app is het nog maar de vraag of anoniem chatten er nog wel in zit. We bekijken WhatsApp, Telegram en Signal van dichtbij. Welke chat-app is het veiligst?

WhatsApp, Telegram en Signal zijn op dit moment drie grote spelers die privacy (naar buiten toe althans) hoog in het vaandel hebben. De apps verschillen van elkaar, maar hebben ook zeker overeenkomsten. Ze zijn allemaal te downloaden via Google Play en de App Store. 

Ook hebben de apps groepchatfuncties, zijn er opties met betrekking tot tweestapsverificatie en kun je foto's en video's delen. Daarnaast is het zo dat alle drie de apps een vorm van encryptie kennen. Dit zorgt ervoor dat alleen de verzender en ontvanger het bericht kunnen lezen. 

Laten we bij Signal beginnen.

Signal - de veiligste optie

©PXimport

Deze opensource-applicatie wordt onderhouden door de Signal Foundation. Met Signal verstuur en ontvang je berichten geheel versleuteld. Het maakt niet uit of dit in een één-op-één- of een groepsgesprek gebeurt. De app verifieert je telefoonnummer en dat van de ander, zodat je zeker weet dat je de juiste persoon spreekt.

De app bewaart geen gegevens op een server, maar stel je wel in staat lokale back-ups te maken. De dienst verzamelt verder helemaal geen gebruikersgegevens. Het enige dat je ‘inlevert’ is je telefoonnummer. Veelzeggend is misschien dat klokkenluider Edward Snowden jarenlang op Signal vertrouwde voor de veiligheid van zijn gesprekken.

Behalve veilig is Signal ook handig. Zo kun je de applicatie vergrendelen, kun je instellen dat notificaties leeg blijven, kunnen berichten zichzelf verwijderen en is er een optie waarmee je gezichten automatisch op foto’s wazig maakt. Voor de gewone consument is dat misschien een overkill, maar mocht je zoiets nodig hebben: Signal biedt het aan.

Verder vind je in de app onder Instellingen, Privacy alle belangrijke functies met betrekking tot je privacy. Denk hierbij ook aan de leesbevestiging uitschakelen, zodat contactpersonen niet zien wanneer je berichten gelezen hebt, en het instellen van een pincode, tweestapsverificatie en typindicatoren. 

©PXimport

©PXimport

Telegram - Zet er je vraagtekens bij

©PXimport

Telegram is een opvallende berichtendienst, omdat het ook elementen uit een sociaal netwerk overneemt. Op sommige gebieden is de dienst veiliger dan WhatsApp, maar op andere onderdelen juist weer helemaal niet. Zo kent de app geen versleutelde groepsgesprekken, WhatsApp wel.

In vergelijking met Signal is Telegram weinig transparant over de makers en ook op het gebied van privacy zijn er vraagtekens te zetten. De dienst verzamelt bijvoorbeeld behoorlijk wat informatie. Gegevens die je deelt met Telegram zijn onder meer je naam, telefoonnummer, contactenlijst en je gebruikersidentiteit. Ook wordt je ip-adres verzameld, iets wat Signal niet doet. Bovendien zijn de één-op-één-gesprekken bij Telegram niet automatisch versleuteld. Dat is wel zo bij WhatsApp en Signal.

Ook de berichten dieje binnen groepen verstuurt, zijn dus niet versleuteld. Dat betekent dat iedereen ze in feite kan lezen. Een ander minpunt is het encryptiesysteem van Telegram. Dit zelf ontwikkelde MTProto-system is grotendeels opensource, maar voor een klein deel niet. Daardoor is het niet helemaal met zekerheid te stellen wat er met je gegevens gebeurt wanneer ze op de Telegram-servers belanden.

De afgelopen jaren heeft Telegram meerdere keren last gehad van hacks. Zo kwamen in maart 2020 de gegevens van 42 miljoen gebruikers op straat te liggen. Hier zou de Iraanse regering iets mee te maken hebben gehad. Een ander voorbeeld is de hack in 2019, toen waarschijnlijk Chinese hackers inbraken tijdens de protesten in Hong Kong.

©PXimport

©PXimport

Door een update begin dit jaar, kun je nu instellen dat alle berichten automatisch worden verwijderd na een bepaalde tijd. De functionaliteit is niet helemaal nieuw voor de app, want dit kon al binnen het onderdeel Secret Chat. Na het activeren van de optie stel je in dat berichten zichzelf na 24 uur of een week verwijderen. Berichten die zijn gestuurd voordat de functie actief was, blijven wel in het gesprek staan. Ter informatie: Signal biedt een soortgelijke optie sinds 2016.

De manier waarop sommige groepen werken is ook op de schop gegaan. Zo zijn er nu broadcastgroepen. Gebruikers kunnen daarin geen tekstberichten plaatsen. Wel kunnen ze deelnemen aan live audiogesprekken. Het is Telegrams antwoord op de populariteit van de audiochatapplicatie Clubhouse, waar je kunt luisteren naar andermans gesprekken.

Het veilige aspect aan de nieuwe groepen is dat alleen de beheerder bepaalt wie wel en niet welkom is. De link die je aanmaakt en die toegang biedt tot zo’n groep, werkt na verloop van tijd niet meer. Is de ingestelde tijd verlopen en drukt iemand op de link? Geen probleem, dan komt diegene de groep niet in. 

Daarnaast kun je als beheerder instellen dat de link in kwestie een bepaald aantal keer gebruikt kan worden. Dit is allemaal gedaan in het kader van online veiligheid.

WhatsApp - Loze beloftes?

©PXimport

De encryptie van WhatsApp is gelijk aan die van Signal. En ook op andere punten oogt WhatsApp redelijk veilig. Zo kun je je onlinestatus verbergen en ook aangeven of je wilt dat er leesbewijzen worden meegestuurd. Dat zijn die blauwe vinkjes die je tegenkomt in berichten die je zelf verstuurde. Daarnaast kun je WhatsApp vergrendelen via je vingerafdrukscanner.

Maar hoe zit het precies met de bescherming van je gegevens? Kijk, het is niet zo dat Facebook of WhatsApp kunnen lezen wat je naar vrienden en familie stuurt. Je berichten zijn voorzien van een encryptie en kunnen alleen worden gelezen door zowel de verzender als de ontvanger. Ook is het zo dat je kunt voorkomen dat mensen toegang krijgen tot je berichten wanneer ze je telefoon in handen hebben en het toestel is ontgrendeld.

Er worden achter de schermen alleen wel veel gegevens verzameld die aan jou als persoon kunnen worden gekoppeld. Denk dan aan het unieke id-nummer van je telefoon, de gebruiks- en advertentiedata, koopgeschiedenis en financiële informatie, je fysieke locatie en je telefoonnummer. 

Ook je contactgegevens en die van je contactpersonen, met welke producten je in aanraking komt, hoe vaak je de app gebruikt en in hoeverre de applicatie functioneert wanneer je hem in gebruik neemt, zijn bekend.

©PXimport

©PXimport

Er is alleen een belangrijke kanttekening voor die lange lijst met gegevensverzameling. Sommige dingen gebeuren namelijk niet in Nederland of Europa, omdat de dienst in andere landen specifieke functies aanbiedt die hier bijvoorbeeld (nog) niet beschikbaar zijn. Zo kun je in Brazilië producten kopen binnen de app, waardoor daar dus meer data kan worden verzameld. Verder deelt de app je contacten niet met Facebook en kan je gedeelde locatie niet worden ingezien.

Per land kan het dus verschillen welke gegevens WhatsApp precies verzamelt. Maar het feit is wel dat de dienst, net als Telegram, flink wat gegevens opslaat van zijn gebruikers, hoe onschuldig sommige dingen ook lijken. Als iemand wijst op de privacygevaren en bezwaren, is het antwoord vaak: “Ik heb niets te verbergen”. Maar dat is natuurlijk niet het punt in deze discussie. Het punt is dat WhatsApp dit helemaal niet hoort te doen.

En dan hebben we het nog niet over de problemen die kwaadwillenden kunnen veroorzaken. Zo werd Amazon-oprichter Jeff Bezos in januari 2020 gehackt via een video die via WhatsApp werd gedeeld. Ook maakte een spywareverkoper misbruik van een lek in het systeem, waardoor er 1400 apparaten konden worden gecompromitteerd. Daarnaast is de onbeveiligde back-upfunctie in de cloud een kwetsbaar punt en wordt er via WhatsApp regelmatig malware verspreid.

Conclusie

De beste optie voor een chatapp kies je natuurlijk helemaal zelf, maar het is wel van belang dat je weet waar je precies voor kiest. Je maakt zelf uit of je privacy wilt inruilen tegen gemak. En het is begrijpelijk dat je het bij een specifieke app houdt als het gros van je vrienden en familie daarop actief is. 

Maar zorg er dan op z’n minst voor dat je de app veilig gebruikt en dat je gebruikmaakt van zaken als tweestapsverificatie of ontgrendeling via een vingerafdrukscanner. Onderaan de streep is Signal wel de beste optie als je privacy meer dan een beetje belangrijk vindt.

HDMI 2.1 is de nieuwste standaard voor beeldoverdracht, maar lang niet iedereen heeft de extra bandbreedte ook écht nodig. Vooral voor gamers met een PlayStation 5, Xbox Series X of krachtige pc is het relevant. Kijk je alleen films of televisie? Dan volstaat de oudere aansluiting vaak prima. Wij leggen uit waar de grens ligt.

Als je momenteel op zoek bent naar een nieuwe televisie of monitor vlíegen de technische termen je om de oren. HDMI 2.1 wordt door fabrikanten en winkels vaak gepresenteerd als een absolute noodzaak voor een scherm dat klaar is voor de toekomst. Hierdoor ontstaat de angst dat je een miskoop doet als je kiest voor een model met de oudere HDMI 2.0-standaard. Toch is dat in veel Nederlandse huiskamers een misvatting, want de voordelen zijn nogal specifiek. Veel consumenten betalen onnodig extra voor een functie die ze technisch gezien nooit zullen activeren. Na het lezen van dit artikel weet je precies of jij die snelle poort nodig hebt, of dat je dat budget beter aan een groter scherm of beter geluid kunt besteden.

De kern van het probleem: bandbreedte

Het fundamentele verschil tussen de gangbare HDMI 2.0-standaard en de nieuwere 2.1-versie zit 'm in de digitale snelweg die ze bieden. Je kunt het zien als een waterleiding: door een 2.1-kabel kan veel meer water (of dus data) tegelijk worden gepompt (48 Gbit/s in dit geval) dan door de oudere 2.0-variant (die 'maar' 18 Gbit/s kan verwerken). Die extra ruimte is nodig voor 4K-beelden met een zeer hoge verversingssnelheid (120 beelden per seconde) of voor extreem hoge resoluties zoals 8K.

Een hardnekkige mythe is dat HDMI 2.1 het beeld altijd mooier maakt. Dat is onjuist. Als je naar een Netflix-serie kijkt in 4K, ziet dat er via een 2.0-poort exact hetzelfde uit als via een 2.1-poort. De kabel verandert niets aan de kleuren, de scherpte of het contrast; hij zorgt er alleen voor dat het signaal 'erdoor' past. Pas als er een file op de kabel ontstaat (omdat je te veel beelden per seconde wilt versturen) wordt de nieuwe standaard noodzakelijk. Zolang je dataverbruik onder de limiet van HDMI 2.0 blijft, voegt versie 2.1 niets toe aan de beeldkwaliteit.

Wanneer werkt dit wél goed?

HDMI 2.1 komt pas echt tot zijn recht als je de grenzen van beweging en snelheid opzoekt. Dat is vrijwel exclusief het domein van de fanatieke gamer. Heb je een PlayStation 5 of Xbox Series X in huis en wil je games spelen in de hoogste 4K-resolutie met 120 beelden per seconde (120 Hz)? Dan is een HDMI 2.1-aansluiting op je tv onmisbaar. Zonder deze poort blijft je console steken op 60 beelden per seconde, wat minder vloeiend oogt bij snelle shooters of racegames.

Ook pc-gamers met een zware, moderne videokaart (zoals de NVIDIA RTX 40- of 50-serie) profiteren hiervan als ze hun pc op de tv aansluiten. Naast de snelheid biedt de 2.1-standaard ondersteuning voor Variable Refresh Rate (VRR). Dat zorgt ervoor dat de televisie zijn verversingssnelheid continu aanpast aan de spelcomputer, wat haperingen en 'tearing' (waarbij het beeld in tweeën lijkt te breken) voorkomt. Daarnaast is er Auto Low Latency Mode (ALLM), een signaal waardoor je tv automatisch naar de spelmodus schakelt zodra je de console aanzet. Voor wie de maximale prestaties uit een moderne spelcomputer wil halen, is HDMI 2.1 dus een logische en eigenlijk verplichte keuze.

Oké, maar wanneer werkt dit níet goed?

Voor de gemiddelde kijker is de meerwaarde van HDMI 2.1 nagenoeg nihil. Kijk je voornamelijk lineaire televisie (nieuws, talkshows), sportwedstrijden, films op Blu-ray of series via streamingdiensten als Disney+ en Videoland? Dan kom je nooit in de buurt van de bandbreedte die HDMI 2.0 niet meer aankan. Films en series worden vrijwel altijd gemaakt en uitgezonden in 24, 30 of maximaal 60 beelden per seconde. Een standaard HDMI 2.0-aansluiting kan 4K-beeld op 60 Hz fluitend aan, inclusief HDR (High Dynamic Range).

Ook voor bezitters van een oudere of minder krachtige spelcomputer, zoals de PlayStation 4, de Xbox One of de Nintendo Switch, voegt de nieuwe poort niets toe. Het signaal dat deze apparaten uitsturen is simpelweg niet zwaar genoeg om de bredere snelweg nodig te hebben. Je koopt in dat geval een Ferrari om er vervolgens alleen maar mee in een 30-kilometerzone te rijden. Je betaalt voor capaciteit die ongebruikt blijft, terwijl je dat geld wellicht beter had kunnen investeren in een tv met een beter contrast of hogere helderheid.

Dealbreakers

Er zijn specifieke situaties waarin het blindstaren op HDMI 2.1 je keuze onnodig beperkt of zelfs leidt tot een slechtere aankoop. Dit zijn de harde grenzen:

©DC Studio

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om de juiste keuze te maken, moet je kritisch kijken naar wat er in je tv-meubel staat of komt te staan. De vuistregel is eenvoudig: ben jij iemand die elke frame telt in een online shooter en heb je de hardware om dat te genereren? Dan moet HDMI 2.1 bovenaan je wensenlijst staan; zonder die poort knijp je de prestaties van je dure console af en mis je de soepelheid waarvoor je betaald hebt.

Ben je daarentegen een filmliefhebber die geniet van de hoogste beeldkwaliteit in HDR, of kijk je vooral sport? Richt je dan op het contrast, de helderheid en de kleurweergave van het paneel. Een kwalitatief hoogwaardig paneel met een 'oudere' aansluiting geeft een indrukwekkender plaatje bij films dan een middelmatige tv die toevallig wél een 2.1-aansluiting heeft. Laat je niet gek maken door het idee van toekomstbestendigheid als de beloofde toekomst niet aansluit bij jouw kijkgedrag.

Dus...

HDMI 2.1 is essentieel voor gamers met een PS5, Xbox Series X of krachtige pc die willen spelen in 4K bij 120 Hz. Voor filmkijkers, serie-bingers en tv-kijkers biedt de standaard geen zichtbare beeldverbetering ten opzichte van HDMI 2.0. De extra bandbreedte is puur bedoeld voor zeer hoge framerates die videocontent niet gebruikt. Kies alleen voor HDMI 2.1 als je hardware hebt die deze snelheid daadwerkelijk kan benutten. In alle andere gevallen is de kwaliteit van het beeldscherm zelf veel belangrijker dan het type aansluiting.

Op 26 januari kan de wereld aan de slag met Highguard. Het lijkt erop dat iedereen weet wat Highguard is, terwijl tegelijkertijd ook niemand precies weet wát Highguard nou precies is. In dit artikel zetten we dus uiteen wanneer je de game kunt spelen, en waarom deze titel van Wildlight Entertainment zoveel aandacht krijgt.

Releasedatrum van Highguard

Highguard is vanaf vandaag, 26 januari, rond 19:00 uur Nederlandse tijd beschikbaar op pc, PlayStation 5 en Xbox Series X en S. De exacte releasetijd is nog niet bekend, maar vermoedelijk zal de game rond die tijd op alle platforms beschikbaar worden.

Daarbij is het spel free-to-play, dus je hoeft niets te betalen om Highguard te spelen. Daarbij ondersteunt de game crossplay en cross-save, dus je kunt de game samen met vrienden op andere platforms spelen en je progressie op andere platforms meenemen. Het spel is niet te preloaden, maar vereist op pc in ieder geval 25 GB aan beschikbare opslagruimte.

Met de lancering van het spel zendt ontwikkelaar Wildlight Entertaiment om 19:00 uur Nederlandse tijd ook direct een zogenaamde Launch Showcase uit op YouTube - ook hieronder te bekijken. De studio belooft in deze showcase een ‘deepdive in de gameplay’ van Highguard te tonen, de contentplannen voor het eerste jaar uit de doeken te doen en nog ‘veel meer’. 

Wat is Highguard?

Aan team-based PvP heroshooters als Overwatch is geen gebrek, maar Highguard lijkt zich bij die groep te scharen. Het spel wordt ontwikkeld door Wildlight Entertainment, dat weer bestaat uit oud-ontwikkelaars van onder andere Titanfall en Apex Legends. Mensen die dus meer dan prima shooters in elkaar hebben gedraaid, waardoor de interesse toch ietwat gewekt wordt. 

Ieder team in de game bestaat uit drie zogenaamde Wardens, waarvoor verschillende personages gekozen kunnen worden. In de trailer zien we bijvoorbeeld een ridderachtige personage, die met een speciale vaardigheid elektrische stokken rond kan gooien. Ook is er een groot ijsmonster dat schijnbaar muren kan laten verschijnen, een soort cowboy met beestachtige klauwen en een personage dat met messen kan gooien. Ook heeft ieder personage schijnbaar toegang tot geweren om het vijandelijke team mee te bevechten.

Het doel van een potje is namelijk het vinden van de ‘Shieldbreaker’, een soort groot zwaard waarmee je de basis van de tegenstanders open kan breken en uiteindelijk overnemen. Wanneer dit lukt is het potje gewonnen. In de context van de game krijgt jouw team op die manier de controle over het continent. 

©Wildlight Entertainment

Waarom is er zoveel om Highguard te doen?

Wildlight positioneert de game in hun marketing als een “nieuw soort shooter”, maar veel spelers zijn op basis van de trailer nog niet overtuigd. Highguard doet qua opzet van de potjes wel een paar dingen anders dan hero-shooters als Overwatch en Marvel Rivals, maar zoals Concord in 2024 liet zien is de huidige markt voor dit subgenre binnen shooters redelijk verzadigd. Velen zijn simpelweg nog niet overtuigd dat Highguard daadwerkelijk iets vernieuwends met zich mee weet te brengen.

Dit valt ook te verwijten aan een opvallend gebrek aan marketing van de game. Zo’n anderhalve maand voor release hoorden we voor het eerst van Highguard, toen de trailer werd getoond als afsluiter van The Game Awards. Normaliter is de laatste aankondiging van die show een van de hoogtepunten, maar Highguard wist mensen niet te enthousiasmeren. 

De gesprekken rondom Highguard werden echter nog vreemder, toen opviel dat Wildlight geruime tijd niets meer plaatste op sociale media over de game. Na de initiële aankondiging van de game werd er wekenlang niets meer geplaatst op het X-account van Highguard, tot drie dagen voor launch - toen het bedrijf een countdown startte. Ook dit maakte het lastig om enthousiast te worden voor Highguard. 

©Wildlight Entertainment

In de afgelopen dagen doken er berichten en geruchten op die stelden dat Geoff Keighley - de presentator en oprichter van The Game Awards - Highguard specifiek had uitgekozen als afsluiter van The Game Awards, omdat hij hier wel iets in zag. Op 25 januari plaatste Keighley een gif op X, waarin John Hammond uit Jurassic Park zegt: “Over 48 uur accepteer ik jullie verontschuldigingen”. 

Natuurlijk gunnen we iedere game waar tijd en passie in heeft gezeten het beste, maar het is ook niet te ontkennen dat het verhaal rondom Highguard op zijn minst frappant te noemen is. Nou ja, vanaf 19:00 uur kunnen we het spel zelf onder handen nemen. Verwacht daarom binnenkort impressies op onze socials en ID.nl.