Ophef over Microsofts miljardenlening aan Dell om de beurs te verlaten op zoek naar strategische groei. Maar Microsoft heeft vaker strategisch zijn chequeboek getrokken. 5 verrassende investeringen.

Formeel valt de strategische lening van 2 miljard dollar aan Dell buiten de lange, lange lijst investeringen die Microsoft sinds 1994 heeft gepleegd. Het bedrijf van ceo Steve Ballmer krijgt hiermee namelijk niet een direct belang in die computermaker, die nu van de beurs af wil gaan. Toch hoort de Dell-deal in het rijtje sluwe, toekomstgerichte investeringen van Microsoft. Naast de minder goede.

Desktopvijand Apple

Een van de oudste en vooral bekendste geldschietacties van Microsoft is de deal die het in 1997 sloot met Apple. Een investering van maar liefst 150 miljoen dollar, toen een enorm bedrag. Door sommigen is deze geldinjectie, plus bijbehorende software-afspraken, gezien als redding van het toen kwakkelende Apple. De maker van Mac-computers kampte al geruime tijd met krimpend marktaandeel, versus de overmacht van de (Windows-)pc. Michael Dell heeft toen Apple nog het advies gegeven de zaak op te doeken en aandeelhouders uit te betalen.

Naast de 150 miljoen dollar van de Windows-maker kreeg Apple ook de belofte dat Office voor de Mac nog zeker vijf jaar voort zou blijven bestaan. Dat heeft de zakelijke validiteit van het Mac-platform geholpen. Verder kreeg het Mac OS (nog van vóór Mac OS X) standaard de Internet Explorer-webbrowser van Microsoft meegeleverd. Dat heeft Microsofts positie in de eerste browseroorlog tegen Netscape geholpen (en in de Java-oorlog tegen Sun Microsystems).

Maar wat deze investering vooral sluw maakte, is het feit dat Microsoft daarmee juridische problemen over intellectueel eigendom wist weg te nemen. Dit roken van de vredespijp door toenmalig Microsoft-ceo Bill Gates en de net bij Apple teruggekeerde grondlegger Steve Jobs was namelijk mede ingegeven door codediefstal. Van multimediasoftware Quicktime door een Microsoft- en Intel-partner om Video for Windows te verbeteren. Sluw: investeren in de gevallen vijand tegen nieuwe bedreigingen.

“Betekenisvolle partners", begint de net teruggekeerde Apple-leider Steve Jobs zijn aankondiging van Microsofts miljoeneninvestering:

[youtube]WxOp5mBY9IY[/youtube]

Social start-upje Facebook

Wie dacht er bijna vijfenhalf jaar geleden dat MySpace-uitdagertje Facebook ooit nog eens groot zou worden? Of zelfs onvermijdbaar groot? Microsoft had er misschien wel een idee van. Het had in ieder geval eind 2007 al 240 miljoen dollar over voor de gok dat dat sociale netwerkje van een Harvard drop-out zou groeien.

De goedgevulde geldkoffers van de Windows- en Office-maker konden die 240 miljoen dollar waarschijnlijk wel missen. Maar geld investeer je niet zomaar, in zaken die je leuk of potentievol lijken. Dat doe je in ideeën en bedrijven waar je later wat aan kunt hebben. Zoals een afnemer voor je eigen ads-systeem, of een gebruiker voor je nieuwste zoekmachinepoging en voor je nieuwe online-kantoorapps.

Kortom, een tegenstander in de strijd tegen internetreus Google. Want terwijl Microsoft zich met Hotmail (straks vervangen door Outlook.com) en clouddiensten als SkyDrive zich wel steeds verder op online-vlak begeeft, begint het niet aan social. Sterker nog: het sluit zijn applicaties (zoals Outlook) en besturingssysteem aan op diverse social media. Google daarentegen zit wél direct in het vaarwater van Facebook. Sluw: investeren in de vijand van je vijand.

Zoekmachineknecht Yahoo

De aanvankelijk door ceo Steve Ballmer gewenste overname van Yahoo is weliswaar afgeketst, maar de omarming is wel degelijk geslaagd. Microsoft en oerzoekmachine Yahoo hebben een vergaande deal gesloten. De op enorme afstand staande nummer twee in de zoekmarkt is daarvoor afgestapt van zijn eigen zoektechnologie, ten gunste van Microsofts Bing. Die daarmee in één klap van miniscule nummer drie de superkleine nummer twee is geworden.

Het lijkt een klassieke Microsoft-move: koop of knecht de nummer twee in een markt om de eigen achterstand op de nummer één in te halen. Zo ver is het nu nog (lang?) niet. Maar geleidelijk - of langzaam - aan weet zoekmachine Bing terrein te winnen. Met als nieuwste wapenfeit dat het de ondergrond is voor de Graph Search-functie van Facebook, voor diens meer dan een miljard gebruikers. Sluw: investeren in een grotere concurrent die zelf een kleintje is op zijn eigen markt.

Mobiele macht Nokia

De Finse gsm-reus Nokia is gevallen, maar dat sluit overeind krabbelen niet uit. Microsoft helpt daarbij een handje: door een vergaande strategische deal te sluiten voor zijn smartphoneplatform Windows Phone. Nokia dumpt in ruil daarvoor zijn eigen Symbian, wat nogal een woelige geschiedenis heeft gehad.

Niet alleen heeft Microsoft hiermee een belangrijk zieltje gewonnen voor Windows Phone, maar het krijgt ook letterlijk inkomsten uit deze overeenkomst. Bovendien voorkomt het hiermee een aanwinst voor de Android-concurrentie. Want naast Microsoft zat ook Google aan de onderhandelingstafel, die dus eigenlijk een pokertafel was. Met hoge inzet en een vette pot.

Daarnaast scoort Microsoft met Nokia nog patentwinst, in de strijd tegen mobiele grootmachten Android en Apple. Vergeet niet dat de Finse fabrikant één van de oerspelers is in de markt voor mobiele telefonie. Sluw: investeren in een gsm-pionier voor de strijd om de moderne smartphonemarkt.

Android-voorvechter Barnes & Noble

Een minder vergaand lijkende investering is de 300 miljoen dollar die Microsoft kwijt is aan de Amerikaanse boekhandel Barnes & Noble. Een schijnbaar bescheiden bedrag anno mei 2012, maar wél een zeer strategische zet. De noodlijdende boekhandel was namelijk een van de laatste partijen (naast het door Google opgekochte Motorola) die zich met hand en tand verzette tegen de Android-patentclaims van Microsoft.

Pardon? Een boekhandel in patentoorlog tegen Microsoft over een smartphonebesturingssysteem? Jawel, want Barnes & Noble beseft dat boekwinkels verdwijnen, dat e-books oprukken en dat een eigen e-readerplatform daarvoor noodzakelijk is. Niet alleen om te overleven, maar voor uitzicht op uitbreiding naar andere (media)markten. Een strategisch doel dat ook online-boekenreus Amazon zich ter dege bewust is en wat het met zijn Kindle-readers en -tablets nastreeft.

Net als Amazon gebruikt Barnes & Noble voor zijn e-reader (Nook) een eigen uitvoering van het op Linux gebaseerde open source Android-platform. Het is daarbij tegen Microsoft opgelopen, net als Amazon (voor Linux in bredere zin overigens). In tegenstelling tot vele andere Android-partijen die Microsoft aanpakte, zette de boekwinkelketen gelijk de hakken in het zand.

Een fel verzet tekende zich af, inclusief ondermijningen van Microsofts patentammunitie tegen Android. Tot de plotse schikking die vergezeld gaat van een strategische investering. Daarbij krijgt Microsoft een vinger in de pap voor de apart opgezette B&N-dochter waar e-bookplatform Nook voortaan onder valt. Én de e-bookwinkel haakt aan op Windows 8. Sluw: investeren in een vijand om die tot vazal te maken.

Een wasbaar dekbed klinkt ideaal: nooit meer worstelen met een overtrek, gewoon alles in één keer in de wasmachine. Maar hoe vaak moet dat eigenlijk gebeuren? Elke week, of is dat overdreven? Het antwoord hangt af van een aantal factoren. In dit artikel lees je er meer over.

Lees ook: Wasbaar dekbed: handig of juist niet?

Bij een traditioneel dekbed vangt de losse hoes het meeste zweet en andere viezigheid op, maar bij een wasbaar dekbed vormt de buitenlaag (de tijk) samen met de vulling één geheel. Daardoor kan vuil dat normaal in de overtrek blijft sneller in het dekbed zelf trekken, wat regelmatig wassen extra belangrijk maakt.

Tegelijk is dat precies waarom zo’n dekbed in de praktijk vaak juist hygiënischer is: je doet telkens het hele dekbed, inclusief vulling, in de was. Heb je een traditioneel dekbed met een aparte hoes, dan was je die dekbedhoes waarschijnlijk eens per week of twee weken. Het dekbed zelf was je waarschijnlijk een stuk minder vaak. Dus per saldo is een dekbed zonder overtrek dus hygiënischer. Mits je het dus regelmatig wast…

Hoe vaak is regelmatig wassen?

Voor de meeste mensen volstaat het om dit dekbed eens in de één à twee weken in de wasmachine te stoppen. Slaap je in je eentje en zweet je weinig, dan kun je die twee weken aanhouden. Heb je het snel warm, deel je het bed met iemand (of een huisdier) of heb je last van allergieën, dan is wekelijks wassen beter. Zo blijft niet alleen de buitenkant schoon, maar ook de binnenkant van het dekbed.

Het is wel belangrijk dat je dat wassen op de juiste manier doet. Wasbare dekbedden kunnen best wat hebben, maar te veel draaien in de trommel kan de vezels beschadigen. Gebruik daarom een mild vloeibaar wasmiddel en sla de wasverzachter over. Zorg ook dat het dekbed genoeg ruimte heeft in de machine. Wanneer je echt moet proppen om hem erin te krijgen, schuurt de stof tegen de trommelwand en slijt het sneller.

©ID.nl

Wanneer moet je een dekbed zonder losse hoes vaker wassen?

Soms is een extra wasbeurt nodig. Ben je ziek geweest of heb je koorts gehad? Na ziekte of koorts is het verstandig het dekbed meteen te wassen op minimaal 40 graden. Kijk op het etiket om te zien of je misschien zelfs op 60 graden kunt wassen. Eet je weleens in bed en mors je koffie, thee of iets anders? Of heb je een bloedneus of een wondje? Ook dan is een extra wasbeurt geen overbodige luxe. Tot slot is het voor jezelf prettig om het dekbed in de zomer echt minimaal 1x per week te wassen. Je zweet dan nu eenmaal meer, en de nachten kunnen broeierig zijn.

Wasbaar dekbed drogen

Wil je een traditioneel dekbed drogen, dan duurt dat vaak uren. Maar omdat de vulling van wasbare dekbedden bestaat uit synthetische holle vezels, is de droogtijd een stuk korter. Kijk wel goed op het wasetiket hoe heet de droger mag staan; je kunt een iets langer programma kiezen op een lagere temperatuur dan een superkort programma dat eigenlijk te heet staat. Dat is voor een synthetische vulling niet goed.

Wasbaar dekbed? 1x per week of twee weken in de was!

Zoals je ziet valt het onderhoud eigenlijk reuze mee. Door een wasbaar dekbed wekelijks of om de week te wassen en goed te laten drogen, blijft je bed schoon en fris. Vaker is alleen in een enkel uitzonderingsgeval nodig. Al met al is het dus niet zo veel werk als je misschien denkt!

De werknemers van Sandfall Interactive, de ontwikkelaar van de vorig jaar uitgekomen game Clair Obscur: Expedition 33, zijn geridderd in Frankrijk.

De 28 Franse ontwikkelaars hebben afgelopen week de hoogst mogelijk culturele onderscheiding in Frankrijk ontvangen. Het gaat om de Orde van Kunst en Letteren. Dit vanwege hun werk aan Clair Obscur: Expedition 33.

De Franse minister van Cultuur, Rachida Dati, ridderde de werknemers. In Frankrijk worden elk jaar maximaal tweehonderd mensen geridderd voor de Orde van Kunst en Letteren. Mensen die geridderd worden moeten een significante bijdrage hebben geleverd aan de verrijking van de culturele erfgoed van het land. Eerdere mensen uit de game-industrie die ook zijn geridderd in Frankrijk, zijn Rayman-bedenker Michel Ancel en Mario-bedenker Shigeru Miyamoto.

Over Clair Obscur: Expedition 33

Clair Obscur: Expedition 33 kwam afgelopen voorjaar uit voor PlayStation 5, Xbox Series-consoles en pc. De game van Sandfall Interactive combineert traditionele turn-based rpg-gameplay met een flitsende, moderne presentatie.

In de game leeft de mensheid in een maatschappij waarin een entiteit genaamd de Paintress elk jaar de wereld opnieuw schildert. Daarbij plaatst ze een vervloekt cijfer, waardoor iedereen die de leeftijd heeft gelijk aan dat cijfer verdwijnt. In de game is het de beurt aan drieëndertigjarigen, maar een team geleid door Gustave probeert dit tegen te gaan.

Clair Obscur: Expedition 33 bleek een groot succes: het spel werd miljoenen keren verkocht en won de award voor game van het jaar tijdens The Game Awards eind vorig jaar. Dat is des te indrukwekkender wetende dat het om de debuutgame van Sandfall Interactive gaat.