Een paar jaar geleden werden we verrast door Puzzlequest: Challenge of the Warlords. Deze Bejeweled achtige puzzelgame met rpg-elementen was behoorlijk succesvol en is op diverse platformen uitgekomen. Denk aan de Xbox 360, Wii, Nintendo DS, Sony PSP en de PC. Het is dan ook niet zo gek dat we nu getrakteerd worden op een vervolg.

We laten het fantasy landschap achter ons en trekken de ruimte in met Galactrix.

Geen Sci-fi kloon

Gelukkig is Galactrix niet een goedkope sci-fi kloon van zijn voorganger. De makers hebben echt hun best gedaan het Puzzlequest concept nog verder uit te diepen en uit te breiden. Dat is ze dan ook aardig gelukt. Om te beginnen is er het basisconcept. Allerlei taken en conflicten worden in Puzzlequest uitgespeeld in een puzzel omgeving. Zo is het net als bij Bejeweled de bedoeling om gekleurde stenen te verschuiven en zo rijen van minimaal drie te maken. Elke kleur staat voor een bepaalde functie. Zo heb je tijdens gevechten de kleuren rood, geel en groen nodig om speciale wapens af te vuren en blauwe stenen voeden je 'shields' die om je ruimteschip heen zitten. Paarse stenen geven je punten die je kunt gebruiken om schepen te ontwijken en grijze stenen geven extra ervaringspunten. Een soortgelijk concept hebben we gezien bij Challenge of the Warlords, maar in tegenstelling tot dat spel zijn hier de stenen hexagonaal en niet vierkant. Ook is het veld groter waardoor er meer stenen in een veld passen. Hierdoor alleen al is de puzzelkern van het spel al een stuk complexer geworden.

Er is meer

Maar er is meer. De fantasy wereld is vervangen door een volledig zonnestelsel met vele melkweg stelsels daarin verwerkt. Er zijn andere ruimteschepen waarmee je in gevecht kan gaan en je zult zelf met enige regelmaat van ruimteschip wisselen om zo sterker te staan tegenover de diverse uitdagingen. Je ruimteschip kun je uitrusten met diverse wapens die tijdens de strijd voor bepaalde voordeeltjes kunnen zorgen. Zo is er bijvoorbeeld een 'Disruptor' die voorkomt dat je tegenstander zijn schilden kan regenereren, of de 'Military Laser' waarmee je je vijand kan bestoken. Al deze wapens kun je kopen, maar je kunt ze ook zelf maken door de juiste grondstoffen te verzamelen. Dit doe je door vijanden te verslaan of mijnwerkzaamheden uit te voeren op diverse asteroïden. Zowel het maken van nieuwe uitrusting als het mijnen als alle andere taken in het spel zijn allemaal verwerkt in een variant van het bovengenoemde puzzelconcept. Zo zijn de puzzels ook gevarieerd en zorgen ze voor de nodige afwisseling. De gevonden grondstoffen kun je overigens ook verkopen. Hier zit tevens een simpel handelaspect in waarbij grondstoffen andere waardes hebben op de diverse planeten. Behalve je ruimteschip kun je ook je karakter opwaarderen door middel van de xp die je verdient tijdens het spel. Telkens als je een level stijgt kun je punten verdelen over vijf eigenschappen die ieder weer invloed hebben op de kleuren van de stenen in het puzzelspel.

Guus Geluk

Galactrix is bijzonder verslavend en je puzzelt gemakkelijk hele avonden weg, terwijl je je schip en kararakter opwaardeert. Het spel is groot en dankzij zijn vele verschillende elementen erg gevarieerd. Daarnaast is het spel ook erg systeem vriendelijk. Je kunt het spel gemakkelijk op een laptop spelen. Het nadeel hiervan is natuurlijk dat het spel grafisch niet heel bijzonder is. Verwacht geen 3D graphics, maar veel 2D tekeningen en plaatjes. Dit past overigens wel bij de stijl van Puzzlequest. Wat wel jammer is, is dat de puzzels - en dan met name de gevechten - af en toe erg afhankelijk zijn van geluk. Zo weet je nooit welke nieuwe stenen er bij komen en zo kun je soms wel zes reeksen achter elkaar maken en de vijand volledig verpulveren terwijl je daar eigenlijk weinig tot geen moeite voor hebt gedaan. Helaas gebeurt dit andersom ook regelmatig. Wel is het zo dat deze geluksfactor kleiner wordt, naarmate je sterker wordt omdat dan het juiste gebruik van je wapenuitrusting de doorslag geeft en niet de stenen.PluspuntenMinpuntenConclusie

Puzzlequest: Galactrix is een ideale game voor iedereen die van puzzelen houdt met dat beetje meer. Ook rpg-fans zullen Puzzlequest kunnen waarderen om zijn frisse aanpak. Liefhebbers van de eerste puzzlequest game kunnen zicht met een gerust hart storten op Galactrix.

Er vallen ontslagen bij Wildlight Entertainment, dat eind januari nog hun multiplayergame Highguard uitbracht.

Wildlight bevestigde eerdere geruchten over een ontslagronde op social media. "Vandaag hebben we de moeilijke beslissing gemaakt om afscheid te nemen van een aantal teamleden, terwijl we een kerngroep van ontwikkelaars aanhouden om de game te blijven ondersteunen en innoveren."

Het bericht vervolgt: "We zijn trots op het team, talent en het product dat we samen hebben gecreëerd. We zijn ook enorm dankbaar voor de spelers die een poging waagden om de game te spelen, en allen die onderdeel van onze gemeenschap blijven."

Grootschalige ontslagronde

Hoewel Wildlight niet praat over de precieze hoeveelheid ontslagen, lijkt de vermelding van een "kernteam" dat overblijft te suggereren dat het om een aanzienlijke hoeveelheid mensen gaat.

Dat komt overeen met een LinkedIn-bericht van Alex Graner, een ontwikkelaar van die game die eerder ook aan Battlefield 6 werkte. Hij laat weten dat "het grootste gedeelte van het team" ontslagen is, waaronder hij zelf.

Over Highguard

Highguard is de debuutgame van Wildlight Entertainment. De game viel op voorhand vooral op omdat er een trailer van werd getoond aan het einde van The Game Awards eind vorig jaar. Die positie is meestal gereserveerd voor grote aankondigingen en aankomende games, en sommige kijkers vonden Highguard daar niet onder behoren.

Sinds eind vorige maand is Highguard speelbaar via Steam. De game ontving veel negatieve gebruikersrecensies, al heeft dat Wildlight niet tegengehouden om updates uit te blijven brengen. Rond release bereikte het spel een indrukwekkende gelijktijdige spelerspiek van bijna 100.000 mensen op Steam, maar inmiddels hangen de gelijktijdige spelersaantallen onder de 10.000. Het is dan ook aannemelijk dat dit deels de keuze om een grootschalige ontslagronde door te voeren heeft beïnvloed.

Lees hier meer informatie over Highguard.

Liveservicegames en hero shooters waren in 2016 niet per se nieuw. Destiny ging al twee jaar hard, en hoewel nieuwkomer Overwatch erg goed ontvangen werd, trokken sommigen al snel vergelijkingen met Valve’s inmiddels oude Team Fortress 2. Toch wist de hero shooter van Blizzard een Game of the Year Award voor de neus van onder andere Uncharted 4: A Thief’s End weg te grissen. Het was een glorieus begin van een moeizaam traject.

In de afgelopen tien jaar onderging Overwatch grote veranderingen. Na een groot succes met ruim 50 miljoen totale spelers in de eerste drie jaar kondigde Blizzard in 2019 aan dat er een vervolg zou komen, dat ‘naast het originele Overwatch’ moest bestaan en uitgebreid werd met Player-versus-Environment-content. De 6-tegen-6 Player-versus-Player-gameplay waar Overwatch om bekendstaat, zou blijven bestaan en voorzien worden van dezelfde content in de twee games. Ook zou Overwatch 2 een exclusieve PvE-modus met een verhaallijn en skill-trees krijgen, waarmee ieder personage op zowel grote als subtiele wijze aangepast kon worden.

©Blizzard

Nee, toch niet

Wie Overwatch 2 sinds de early access-verschijning eind 2022 heeft gespeeld, weet dat daar maar bar weinig van is waargemaakt. Overwatch en Overwatch 2 werden ten eerste geen aparte titels: laatstgenoemde heeft de plaats van het origineel simpelweg ingenomen. Die verhaalmodus? Voor 15 euro kreeg je met de 1.0-release van Overwatch 2 in augustus 2023 toegang tot drie missies. Die verkochten niet goed genoeg voor Blizzard – volgens bronnen Bloomberg - waarmee de mogelijkheid van meer PvE-content direct werd begraven.

Het was toen zelfs al bekend dat de PvE-modus grotendeels geschrapt was, gezien de modus volgens regisseur Aaron Keller ‘de focus tijdens het ontwikkelproces van de game belemmerde’. Dat is geen vreemde redenering, maar PvE was wel juist datgene dat Overwatch 2… nou ja, Overwatch 2 maakte. Uiteindelijk was de lancering van de ‘nieuwe’ game vooral een grote update, met drie nieuwe personages, wat extra arena’s en een nieuwe 5v5-opzet in plaats van 6v6. Er stond nu slechts een ‘2’ achter.

©Blizzard

Een alternatieve toekomst

Recent werd aangekondigd dat Overwatch 2 het cijfer van de naam afknipt met het twintigste seizoen en dus weer gewoon Overwatch heet – we zijn dus weer terug bij af. Ik stapte zelf destijds op de Overwatch-trein door juist de belofte van PvE in het vervolg, en heb uiteindelijk pakweg 300 uren tussen beide games verdeeld. Hoewel ik naarmate de tijd vorderde wat uren in de competitieve modus stak, maakte het spelen met vrienden de ervaring écht vermakelijk.

Gezellig kletsen, schreeuwen tegen willekeurige teamgenoten en de mix van tactiek en variatie die de vele personages in Overwatch bieden: dat staat mij bij. Een PvE-modus waarin juist dat samenspel en de speelwijze van de verschillende heroes aan te passen zijn naar jouw speelstijl was een soort heilige graal, die uiteindelijk dus nooit verscheen. Dat is eeuwig zonde. De competitieve e-sportscene van Overwatch is al sinds het begin een belangrijk aspect van de game, dus ergens is het begrijpelijk dat het team dit niet uit het oog wilde verliezen.

©Blizzard

Maar juist in de laatste jaren zien we een interessante verschuiving naar PvE, of in ieder geval multiplayer-ervaringen die niet geheel om competitie draaien. Denk aan Helldivers 2 van een paar jaar terug, waarin vrienden en willekeurige spelers het opnemen tegen legioenen aan vijanden – en zelfs wereldwijd samen naar een doel werken. Of de explosie aan zogenaamde ‘friendslop’ games als Peak en Lethal Company, die geheel draaien om het samen uitvoeren van taken als een berg beklimmen of het verzamelen van schroot. Een game als Arc Raiders bevat daarbij ook PvP-elementen, maar staat ook bij omdat meerdere spelers samen kunnen komen om een gigantische robot te verslaan. Video’s waarbij spelers plots oude vrienden tegenkomen in de game tonen aan waarom PvE momenteel zó ontzettend leuk kan zijn.

De realiteit

Het is achteraf makkelijk te zeggen, maar de originele visie voor Overwatch 2 had best een prominente rol in het huidige gamelandschap kunnen bekleden. Met de aankondiging werden uitgebreide skilltrees getoond voor de verschillende personages waar Overwatch om bekendstaat.

©Blizzard

Een van Mei’s speciale vaardigheden is bijvoorbeeld het veranderen in een ijspegel, om zo health terug te verdienen en een paar seconden onverwoestbaar te zijn. Met een van de skills die getoond werd veranderde deze ijspegel in een ijsbal, waarmee ze op spectaculaire wijze door groepen vijanden kan kegelen. De PvE-modus had de potentie om een soort zandbak voor dergelijke ideeën en ingrijpende veranderingen voor het klassieke Overwatch te worden. Een speelsere mix van skills en samenwerking om juist die avonturen uit bijvoorbeeld een Helldivers 2 te nabootsen. De tactische teamgameplay had dan ook niet hoeven verdwijnen, het zou juist vet geweest zijn om met vrienden verschillende skills af te stemmen en los te laten op de robots van Null Sector.

Dat is nog zoiets: de lore en verhaallijn van Overwatch zijn ontzettend interessant, en had meer in de schijnwerpers kunnen staan met de PvE-insteek. Nog voordat ik de games überhaupt had aangeraakt, verslond ik de prachtig geanimeerde filmpjes van Blizzard en verhalen die ze voor de personages uitbrachten.

Wat ik dan ook zie van de nieuwe update wringt met mijn gevoel. Ja, het lijkt erop dat Blizzard een inhaalslag maakt en sneller met nieuwe personages komt om de game fris te houden. Het wekt de indruk dat we weer terug zijn bij het ‘oude’ Overwatch, en dat de ontwikkelaar nog altijd een sterke hero shooter wil behouden nu concurrenten als Marvel Rivals het speelveld hebben betreden. Toch kan ik het niet laten om te fantaseren over hoe Overwatch meer had kunnen zijn dan een hero shooter.

De realiteit is dat het Overwatch-team geen goede balans wist te vinden tussen het bijhouden van de PvP- en competitieve scene van Overwatch en de ontwikkeling van de PvE. Zonde, want zeker in het huidige multiplayerklimaat, waar mensen steeds meer achterover lijken te hangen om met elkaar te spelen in plaats van tegen elkaar, had het originele Overwatch 2 perfect gepast.