Het is het jaar 2038 en de wereld is verscheurd en veroverd door demonen. De invasie die via de Hellgate in London begon heeft heel de wereld overspoeld. De mensheid is teruggedrongen naar de spellonken van de Aarde maar gelukkig is er hoop. De Tempeliers zijn teruggekeerd en binden keihard de strijd aan met het kwaad. Herdenk de doden. Vecht voor de levenden!

De volgende Diablo 2

Hellgate London windt er geen doekjes om. Het doel van de makers is duidelijk de volgende Diablo 2 te creëren. Zo is Hellgate London dus een verslavende actie-rpg geworden die voornamelijk als multiplayer via internet gespeeld dient te worden. Qua presentatie en vormgeving heeft de game veel weg van World of Warcraft, een in volledig 3d vormgegeven wereld met de gebruikelijke MMO interface. Echter zijn de gameplay elementen overduidelijk van Diablo en het is dan ook absoluut net zo verslavend. Er zijn verschillende klassen waaruit je kunt kiezen en daarna is het schieten en/of rammen maar voor xp en items.

DirectX 10

Hellgate London ondersteunt DirectX 10 (alleen onder Vista natuurlijk) en hoewel de game er onder DirectX 9 ook mooi uitziet, ziet de wereld er realistischer uit met DirectX 10. Echter liggen de systeemeisen om de game vloeiend op DirectX 10 te draaien fors hoger dan op DirectX 9. Ons testsysteem kan met gemak alles in DirectX 9 op maximaal draaien op een resolutie van 1680x1050. Starten we de game op in DirectX 10 dan moeten we alle instellingen stukken lager of zelfs op zijn laagst zetten willen we geen last krijgen van schokken en haperingen. Uiteindelijk kozen we voor speelbaarheid en hebben we de game verder gespeeld onder DirectX 9.

Single Player weinig nut

Hellgate London kan op twee manieren gespeeld worden, namelijk als single player game en online als multiplayer. Eigenlijk is de single player variant maar bijzaak want de meeste actie is online te vinden. Zo dien je een account aan te maken voor online multiplay en kun je er voor kiezen een gratis of een betaald account te nemen. Met het gratis account kun je de volledige game met meerdere mensen online spelen in zogenaamde instances. Dit zijn levels die alleen toegankelijk zijn voor jou en je groep. Het betaalde account voegt extra missies toe die je in de gekochte game en in de single player versie niet vind. De single player versie is overigens exact hetzelfde als de multiplayer variant, behalve dan dat je niet met meerdere spelers kunt spelen. Eigenlijk is deze variant vrij zinloos, want je kunt ook in je eentje online spelen en single player karakters zijn niet over te zetten naar multiplayer karakters. Met de single player variant heb je dus eigenlijk alleen het verhaaltje en deze is eigenlijk flinterdun.

Geen LAN

Een groot gemis vinden we het ontbreken van multiplay via een netwerk, oftewel LAN multiplay. Je kunt dus alleen maar multiplay spelen via internet wat dus ook betekent dat iedere speler verplicht is het spel te kopen en verplicht is een internet abbonnement te hebben. Voor de meest multiplayer gamers zal dit geen groot bezwaar zijn omdat zij meestal toch alleen maar online spelen. Maar voor hen met meerdere computers in huis die graag eens met vrienden op een afgesloten privé netwerkje gamen is het dus vette pech.

Verslavend

Zij die vroeger verslaafd waren aan Diablo 2 zijn gewaarschuwd. Hellgate London heeft waarschijnlijk hetzelfde effect op je. Er zijn vele levels te stijgen en elke karakterklasse heeft uitgebreide 'skilltrees' waarmee je nieuwe vaardigheden op kunt doen. Ook zijn je wapens en uitrusting tot in den treure te upgraden en te modden. Dit doe je met speciale items en grondstoffen. Deze speciale items vind je en de grondstoffen krijg je door gevonden wapens en uitrusting te ontmantelen. Zo hebben alle items die je vindt dus een nut. Grondstoffen kun je overigens niet los kopen. Net als bij Diablo en bij andere actie rpg's kun je gebruik maken van zogenaamde recall portals. Hiermee kun je direct terugkeren naar je laatst bezochte station zonder dat je een heel eind moet lopen. Het is alleen wel jammer dat de recall portals geen retourtjes zijn. Halverwege een level weer terugkeren naar een station is dan ook meestal niet handig.

Punten van kritiek

Hoewel we grotendeels positief zijn over Hellgate London zijn er nog wel de nodige minpunten. Zo is de game niet moeilijk. Wij vinden hem zelfs iets te gemakkelijk. Er zijn af en toe wel wat spannende momenten, maar over het algemeen sla je jezelf vrij gemakkelijk door de monsters heen. Een ander punt van kritiek is dat je inventory geen sorteerfunctie kent. Je zult dus regelmatig de inhoud van je rugzak moeten reorganiseren of moeten ontmantelen. Ook kan de game na verloop van tijd eentonig worden. Er zijn ladingen vijanden van dezelfde soort en de kritische gamer die variatie eist in zijn games zal na verloop van tijd afhaken. Een laatste punt van kritiek zijn de voice overs van de npc's. Deze zijn echt verschrikkelijk irritant en doen afbreuk aan de orginele setting die men heeft neergezet. Zonde!PluspuntenMinpuntenConclusie

Hellgate London is een verslavende next gen Diablo kloon. De gameplay is ouderwets verslavend, maar grafisch is deze game helemaal bij de tijd. Als je systeem het aan kan raden we je aan de game in DirectX 10 te spelen. Voor (ex) Diablo verslaafden is er een nieuwe verslaving bij gekomen. Alle andere gamers doen er verstandig aan eerst de demo uit te proberen.UitgeverEA GamesOntwikkelaarFlagship StudiosDemo downloadjaBesturingssysteem (min. benodigd)Windows XPProcessor snelheid (min. benodigd)1.8 GHzHoeveelheid RAM (min. benodigd)1024Grafische kaart (minimaal benodigd)128 MB videokaart met Pixelshader 2.0 ondersteuningBenodigde hardeschijfruimte (GB)7Online gamingjaKosten abbonnement (per maand)0Gamepad ondersteuningneeOns TestsysteemWindows Vista Ultimate; AMD 64X2 4600+; 2048 MB ram; 2x300 GB sata disks in Raid 0; Point of View Nvidia Geforce 8800GTS (320 MB); Creative Soundblaster X-Fi Platinum

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.