Het is het jaar 2038 en de wereld is verscheurd en veroverd door demonen. De invasie die via de Hellgate in London begon heeft heel de wereld overspoeld. De mensheid is teruggedrongen naar de spellonken van de Aarde maar gelukkig is er hoop. De Tempeliers zijn teruggekeerd en binden keihard de strijd aan met het kwaad. Herdenk de doden. Vecht voor de levenden!

De volgende Diablo 2

Hellgate London windt er geen doekjes om. Het doel van de makers is duidelijk de volgende Diablo 2 te creëren. Zo is Hellgate London dus een verslavende actie-rpg geworden die voornamelijk als multiplayer via internet gespeeld dient te worden. Qua presentatie en vormgeving heeft de game veel weg van World of Warcraft, een in volledig 3d vormgegeven wereld met de gebruikelijke MMO interface. Echter zijn de gameplay elementen overduidelijk van Diablo en het is dan ook absoluut net zo verslavend. Er zijn verschillende klassen waaruit je kunt kiezen en daarna is het schieten en/of rammen maar voor xp en items.

DirectX 10

Hellgate London ondersteunt DirectX 10 (alleen onder Vista natuurlijk) en hoewel de game er onder DirectX 9 ook mooi uitziet, ziet de wereld er realistischer uit met DirectX 10. Echter liggen de systeemeisen om de game vloeiend op DirectX 10 te draaien fors hoger dan op DirectX 9. Ons testsysteem kan met gemak alles in DirectX 9 op maximaal draaien op een resolutie van 1680x1050. Starten we de game op in DirectX 10 dan moeten we alle instellingen stukken lager of zelfs op zijn laagst zetten willen we geen last krijgen van schokken en haperingen. Uiteindelijk kozen we voor speelbaarheid en hebben we de game verder gespeeld onder DirectX 9.

Single Player weinig nut

Hellgate London kan op twee manieren gespeeld worden, namelijk als single player game en online als multiplayer. Eigenlijk is de single player variant maar bijzaak want de meeste actie is online te vinden. Zo dien je een account aan te maken voor online multiplay en kun je er voor kiezen een gratis of een betaald account te nemen. Met het gratis account kun je de volledige game met meerdere mensen online spelen in zogenaamde instances. Dit zijn levels die alleen toegankelijk zijn voor jou en je groep. Het betaalde account voegt extra missies toe die je in de gekochte game en in de single player versie niet vind. De single player versie is overigens exact hetzelfde als de multiplayer variant, behalve dan dat je niet met meerdere spelers kunt spelen. Eigenlijk is deze variant vrij zinloos, want je kunt ook in je eentje online spelen en single player karakters zijn niet over te zetten naar multiplayer karakters. Met de single player variant heb je dus eigenlijk alleen het verhaaltje en deze is eigenlijk flinterdun.

Geen LAN

Een groot gemis vinden we het ontbreken van multiplay via een netwerk, oftewel LAN multiplay. Je kunt dus alleen maar multiplay spelen via internet wat dus ook betekent dat iedere speler verplicht is het spel te kopen en verplicht is een internet abbonnement te hebben. Voor de meest multiplayer gamers zal dit geen groot bezwaar zijn omdat zij meestal toch alleen maar online spelen. Maar voor hen met meerdere computers in huis die graag eens met vrienden op een afgesloten privé netwerkje gamen is het dus vette pech.

Verslavend

Zij die vroeger verslaafd waren aan Diablo 2 zijn gewaarschuwd. Hellgate London heeft waarschijnlijk hetzelfde effect op je. Er zijn vele levels te stijgen en elke karakterklasse heeft uitgebreide 'skilltrees' waarmee je nieuwe vaardigheden op kunt doen. Ook zijn je wapens en uitrusting tot in den treure te upgraden en te modden. Dit doe je met speciale items en grondstoffen. Deze speciale items vind je en de grondstoffen krijg je door gevonden wapens en uitrusting te ontmantelen. Zo hebben alle items die je vindt dus een nut. Grondstoffen kun je overigens niet los kopen. Net als bij Diablo en bij andere actie rpg's kun je gebruik maken van zogenaamde recall portals. Hiermee kun je direct terugkeren naar je laatst bezochte station zonder dat je een heel eind moet lopen. Het is alleen wel jammer dat de recall portals geen retourtjes zijn. Halverwege een level weer terugkeren naar een station is dan ook meestal niet handig.

Punten van kritiek

Hoewel we grotendeels positief zijn over Hellgate London zijn er nog wel de nodige minpunten. Zo is de game niet moeilijk. Wij vinden hem zelfs iets te gemakkelijk. Er zijn af en toe wel wat spannende momenten, maar over het algemeen sla je jezelf vrij gemakkelijk door de monsters heen. Een ander punt van kritiek is dat je inventory geen sorteerfunctie kent. Je zult dus regelmatig de inhoud van je rugzak moeten reorganiseren of moeten ontmantelen. Ook kan de game na verloop van tijd eentonig worden. Er zijn ladingen vijanden van dezelfde soort en de kritische gamer die variatie eist in zijn games zal na verloop van tijd afhaken. Een laatste punt van kritiek zijn de voice overs van de npc's. Deze zijn echt verschrikkelijk irritant en doen afbreuk aan de orginele setting die men heeft neergezet. Zonde!PluspuntenMinpuntenConclusie

Hellgate London is een verslavende next gen Diablo kloon. De gameplay is ouderwets verslavend, maar grafisch is deze game helemaal bij de tijd. Als je systeem het aan kan raden we je aan de game in DirectX 10 te spelen. Voor (ex) Diablo verslaafden is er een nieuwe verslaving bij gekomen. Alle andere gamers doen er verstandig aan eerst de demo uit te proberen.UitgeverEA GamesOntwikkelaarFlagship StudiosDemo downloadjaBesturingssysteem (min. benodigd)Windows XPProcessor snelheid (min. benodigd)1.8 GHzHoeveelheid RAM (min. benodigd)1024Grafische kaart (minimaal benodigd)128 MB videokaart met Pixelshader 2.0 ondersteuningBenodigde hardeschijfruimte (GB)7Online gamingjaKosten abbonnement (per maand)0Gamepad ondersteuningneeOns TestsysteemWindows Vista Ultimate; AMD 64X2 4600+; 2048 MB ram; 2x300 GB sata disks in Raid 0; Point of View Nvidia Geforce 8800GTS (320 MB); Creative Soundblaster X-Fi Platinum

High On Life bewees anno 2022 dat een humoristisch schietspel vandaag de dag bestaansrecht heeft. Genoeg bestaansrecht voor een volwaardig vervolg zelfs. High On Life 2 neemt een nog groter nakkie van hetzelfde spul. Verwacht een groter avontuur, meer bizarre vuurgevechten en een lachkick of twee, maar ook regelmatig een inkakker op het technische front.

We nemen het je niet kwalijk als je High On Life 2 niet aan hebt zien komen. Wij ook niet. Het eerste High On Life was succesvol genoeg, maar had ook prima op zichzelf kunnen blijven staan als one off. Des te meer nadat Justin Roiland, de oprichter van Squanch Games en prominent stemacteur in alle daar ontwikkelde games, in 2023 zijn banden met de studio verbrak. Dit kwam nadat Adult Swim - de studio achter Rick and Morty - de banden met hem verbrak wegens aanklachten van huiselijk geweld tegenover Roiland, ondanks dat de zaak werd geseponeerd wegens gebrek aan bewijs.

©Squanch Games

Dat voelt ergens nogal dubbel. Squanch’ eerste titel ‘post-Roiland’ is een vervolg op een game waar zijn stem en stijl onherroepelijk aan zijn verbonden. Het maakt de juiste toon vinden er vast niet makkelijker op. Desalniettemin: ditmaal dus geen Roiland, maar wel een tweede High On Life. Hetzelfde middel, nu op nieuw recept – al merk je dat lang niet altijd.

Doe maar een grammetje van het gebruikelijke

High On Life 2 is een vervolg in de puurste zin van het woord. De game blikt summier terug op het origineel en stort de speler linea recta in eenzelfde soort avontuur. Weer wil een kwaadaardige partij de mensheid tot drugs maken. Aan jouw stilzwijgende mensprotagonist om daar weer een stokje voor te steken. Gewapend met een boel bekende en nieuwe Gatliens – een ras bestaande uit pratende wapens met uiteenlopende persoonlijkheden – trekken we erop uit om ruimtegespuis aan gort te knallen.

Het enige verschil is de kwaadaardige partij in kwestie. Dat blijkt ditmaal geen moordlustig ruimtekartel, maar een groot farmaceutisch bedrijf. Met propaganda en politieke inmenging pogen zij de mensheid te reduceren tot vee, zodat mensen ‘legaal’ tot drugs verpulverd mogen worden. Sommige plotpunten verwijzen vrij letterlijk naar de wandaden van politici en Big Pharma in real life, maar High On Life 2 duikt nooit te diep in de thematiek. Onderaan de streep is het verhaal wederom een excuus om veel grapjes en meta-referenties te maken.

Genoeg te lachen

Laten we wel wezen: je speelt High On Life 2 voornamelijk voor die grapjes. Het eerste deel voelde als een soort interactieve spin-off van Rick and Morty – niet zo gek ook met bedenker Roiland achter het stuur – en deel twee houdt dat gevoel stevig vast. Aan de lopende band stort de game je in rare ruimtescenario’s, met úren aan absurd en grofgebekt stemmenwerk. Het klinkt allemaal ontzettend Justin Roiland-esk, ondanks de afwezigheid van die geestesvader. Roilands stem hoor je nergens meer terug, maar zijn vaste motieven, meta-humor en stamelende toon worden naadloos doorgezet.

©Squanch Games

De rode draad van High On Life 2 houdt je snel 10 à 12 uur bezig. In die tijdsspan vindt de game genoeg momenten om een paar lachjes te winnen. De ene keer doet het dat met geïmproviseerde meta-referenties, de andere keer met onverwachte spelmechanieken, zoals een quiz over belastingontduiking of een verborgen DOS-spel in het hoofdmenu van je ruimtepak. Als je goed gaat op absurdistische cartoonseries, dan ga je ook gewoon weer lekker op High On Life 2.

Sneller, groter, Higher On Life

Maar goed, High On Life 2 moest als vervolgdeel toch minstens de grotere en diversere High On Life worden – en zo geschiedde. Gaandeweg introduceert High On Life 2 niet alleen meer wapens dan voorheen, maar ook een skateboard en een drietal hubwerelden om al skateboardend uit te pluizen. Radical. Jammer genoeg pakt niet elk addendum op de gevestigde formule even sterk uit.

©Squanch Games

De bijna volautomatische skateboardbesturing brengt de vele schietpartijen wat speelse dynamiek, een beetje vergelijkbaar met Sunset Overdrive. Door voortdurend te blijven skaten, veel te grinden en acrobatisch heen en weer te grijphaak-slingeren, ontwijk je veel schoten en zoef je snel van slachtoffer naar slachtoffer. Het voelt uiteindelijk aardig fluïde.

Over het schietwerk gesproken: dat kan er allemaal mee door. High On Life 2 is nog altijd geen kunstige dans à la Doom, maar met het skateboard krijgt de gunplay ironisch genoegtoch iets meer eigen gezicht. De snelle wendbaarheid combineert goed met uitbundige wapens en de mild chaotische shootouts. Bovendien legt het skateboard een bouwsteen voor snelle verplaatsing en platformuitdagingen, die weer vaker van pas komen in de drie grotere hubwerelden.

©Squanch Games

Laten het nou net die hubs zijn die minder overtuigen. Hier vinden we winkels, verzamelobjecten en optionele zijmissies, met daarover een dun gespreid laagje van platformpuzzeltjes en wat komische interacties. Conceptueel leuk bedacht, maar in de praktijk schiet de invulling van de werelden tekort. De overwegend lege hubs komen wat zielloos over en verkenning wordt maar zelden beloond met een leuke zijmissie of memorabele collectible. Zie het als een soort microdosering van een beter doordachte open spelwereld.

Een bad trip, technisch gezien

Squanch Games heeft duidelijk grotere ambities, maar de uitwerking laat vaak te wensen over. Dat wordt echter pas pijnlijk als we het over de techniek achter High On Life 2 hebben. Die vliegt, denkelijk te wijten aan de grotere schaal, met regelmaat vol op zijn bek. Zelden speelde ik een singleplayershooter die zo instabiel was. Op de consoles schijnt dat nog alleszins mee te vallen, maar de pc-versie van High On Life 2 is een zooitje.

©Squanch Games

De instabiliteit is lastig te isoleren. Het zit in alles. Van ontbrekende geluidseffecten en  afgekapte stemopnames tot door de grond clippen en harde crashes. In mijn 25 uur speeltijd is de game zeker tien keer abrupt uitgevallen. De ene keer in een doodnormaal menu, de andere keer tijdens een baasgevecht. Daarbovenop komen nog een handvol soft locks – momenten waarin een missie of specifieke opdracht door een fout plots niet meer te voltooien is.

Wanneer High On Life 2 draaiende blijft, draait de game verre van optimaal. Zelfs met een flinke laag DLSS-upscaling heeft het spel moeite om een stabiele 60 frames per seconde aan te leveren in 1440p, nota bene op een nog relatief beefy RTX 3090 en Ryzen 9 5950X. Toch verandert de gemiddelde schietarena of wat snel skateboardwerk uiteindelijk in een barrage van microstottering. Onder andere Steam en Reddit staan momenteel bol van de klaagzang over de slordige technische staat van de game. Geheel terecht.

©Squanch Games

Stel deze trip nog even uit

De technische mankement voelen extra wrang wanneer je inziet dat High On Life 2 ook niet bepaald een prachtgame is. De kleurrijke, lompe stijl heeft zijn eigen plakkerige charme, maar grafisch gezien is het geen hoogstandje. In de achterhaalde lichteffecten en vaak maar half ingeladen texturen zie je een B-titel van de vorige consolegeneratie terug. Dat past ergens prima bij de banale insteek van het spel, maar laat het dan op zijn minst redelijk draaien. Daarin schiet High On Life 2 gruwelijk tekort, in ieder geval rond de releaseperiode.

Met name door de technische staat is het lastig om High On Life 2 aan te raden. Al ben je nog zo’n liefhebber van het origineel of grove scifihumor in het algemeen; lachen wordt moeilijk als de game elk moment de geest kan geven. Sowieso doet iedereen er daarom goed aan om deze trip uit te stellen, in ieder geval totdat Squanch Games de broodnodige patches uitrolt. De grappen werken immers het beste als ze niet halverwege een zin wegvallen.

High On LIfe 2 is nu verkrijgbaar voor PlayStation 5, Xbox Series-consoles en pc. Op 20 april aanstaande komt de game ook uit op Nintendo Switch 2. Voor deze review is de game op een gedegen pc gespeeld.

Shadow and Order, de langverwachte nieuwe update voor Destiny 2, is enkele weken voor release met een ruime drie maanden uitgesteld.

Shadow and Order stond eigenlijk gepland voor een release op 3 maart, maar zal nu pas op 9 juni uitkomen. Een grote verrassing voor fans van de game is dat niet, want ondanks dat de releasedatum naderde bleef het stil rondom het spel. Daarbij brengt Bungie, de ontwikkelaar van Destiny 2, op 5 maart ook al de nieuwe multiplayershooter Marathon uit.

Bungie heeft inmiddels dus bevestigd dat Shadow and Order op 9 juni zal verschijnen. "De update wordt aangepast en uitgebreid om forse quality-of-life-verbeteringen door te voeren en zal ook een nieuwe naam krijgen."

Veel meer details werden niet gegeven, maar Bungie laat weten dat er dichterbij de releasedatum meer informatie bekend wordt gemaakt. Eerder werd al gemeld dat de dlc nieuwe 'Weapon Tier Upgrading' zal bevatten, alsmede Pantheon 2.0. Zover bekend wordt dit alles via een gratis update geleverd.

De uitbreiding maakt onderdeel uit van een vorig jaar begonnen, meerjarige verhaal-arc genaamd The Fate Saga. Bungie meldde daarbij dat Destiny 2 elk jaar twee betaalde verhalende updates en twee gratis updates krijgt. Shadow and Order - of hoe de update straks ook gaat heten - zal dus gratis zijn.

Destiny 2 kampt al geruime tijd met dalende spelersaantallen en veel klachten van fans. De hierboven genoemde nieuwe jaarlijkse structuur van de game was een poging van Bungie om fans weer tevreden te stellen, maar vooralsnog lijkt dat niet echt te lukken - en dit uitstel zal ook niet helpen.

Bungie komt binnenkort met Marathon

Zoals gezegd staat er binnenkort wel een nieuwe game van Bungie op stapel, namelijk Marathon. Dat is een player-versus-player extraction-shooter met een sciencefictionthema. In de game besturen spelers een soort futuristische huurmoordenaars die ook wel Runners worden genoemd. Spelers verkennen een verloren kolonie op de planeet Tau Ceti IV en vechten het tijdens het verzamelen van loot tegen elkaar uit. Er kan in teamsverband of alleen gespeeld worden.

De game komt op 5 maart naar PlayStation 5, Xbox Series X en S en Steam. De standaard editie gaat 39,99 euro kosten. Mensen die de game aanschaffen, krijgen het gehele jaar door nieuwe content voorgeschoteld, inclusief nieuwe maps en evenementen. Vanaf 26 februari tot en met 2 maart wordt er daarnaast een open bèta voor de game gehouden. Deze 'server slam' is bedoeld om de servers te testen voordat het spel uitkomt.