Het is het jaar 2038 en de wereld is verscheurd en veroverd door demonen. De invasie die via de Hellgate in London begon heeft heel de wereld overspoeld. De mensheid is teruggedrongen naar de spellonken van de Aarde maar gelukkig is er hoop. De Tempeliers zijn teruggekeerd en binden keihard de strijd aan met het kwaad. Herdenk de doden. Vecht voor de levenden!

De volgende Diablo 2

Hellgate London windt er geen doekjes om. Het doel van de makers is duidelijk de volgende Diablo 2 te creëren. Zo is Hellgate London dus een verslavende actie-rpg geworden die voornamelijk als multiplayer via internet gespeeld dient te worden. Qua presentatie en vormgeving heeft de game veel weg van World of Warcraft, een in volledig 3d vormgegeven wereld met de gebruikelijke MMO interface. Echter zijn de gameplay elementen overduidelijk van Diablo en het is dan ook absoluut net zo verslavend. Er zijn verschillende klassen waaruit je kunt kiezen en daarna is het schieten en/of rammen maar voor xp en items.

DirectX 10

Hellgate London ondersteunt DirectX 10 (alleen onder Vista natuurlijk) en hoewel de game er onder DirectX 9 ook mooi uitziet, ziet de wereld er realistischer uit met DirectX 10. Echter liggen de systeemeisen om de game vloeiend op DirectX 10 te draaien fors hoger dan op DirectX 9. Ons testsysteem kan met gemak alles in DirectX 9 op maximaal draaien op een resolutie van 1680x1050. Starten we de game op in DirectX 10 dan moeten we alle instellingen stukken lager of zelfs op zijn laagst zetten willen we geen last krijgen van schokken en haperingen. Uiteindelijk kozen we voor speelbaarheid en hebben we de game verder gespeeld onder DirectX 9.

Single Player weinig nut

Hellgate London kan op twee manieren gespeeld worden, namelijk als single player game en online als multiplayer. Eigenlijk is de single player variant maar bijzaak want de meeste actie is online te vinden. Zo dien je een account aan te maken voor online multiplay en kun je er voor kiezen een gratis of een betaald account te nemen. Met het gratis account kun je de volledige game met meerdere mensen online spelen in zogenaamde instances. Dit zijn levels die alleen toegankelijk zijn voor jou en je groep. Het betaalde account voegt extra missies toe die je in de gekochte game en in de single player versie niet vind. De single player versie is overigens exact hetzelfde als de multiplayer variant, behalve dan dat je niet met meerdere spelers kunt spelen. Eigenlijk is deze variant vrij zinloos, want je kunt ook in je eentje online spelen en single player karakters zijn niet over te zetten naar multiplayer karakters. Met de single player variant heb je dus eigenlijk alleen het verhaaltje en deze is eigenlijk flinterdun.

Geen LAN

Een groot gemis vinden we het ontbreken van multiplay via een netwerk, oftewel LAN multiplay. Je kunt dus alleen maar multiplay spelen via internet wat dus ook betekent dat iedere speler verplicht is het spel te kopen en verplicht is een internet abbonnement te hebben. Voor de meest multiplayer gamers zal dit geen groot bezwaar zijn omdat zij meestal toch alleen maar online spelen. Maar voor hen met meerdere computers in huis die graag eens met vrienden op een afgesloten privé netwerkje gamen is het dus vette pech.

Verslavend

Zij die vroeger verslaafd waren aan Diablo 2 zijn gewaarschuwd. Hellgate London heeft waarschijnlijk hetzelfde effect op je. Er zijn vele levels te stijgen en elke karakterklasse heeft uitgebreide 'skilltrees' waarmee je nieuwe vaardigheden op kunt doen. Ook zijn je wapens en uitrusting tot in den treure te upgraden en te modden. Dit doe je met speciale items en grondstoffen. Deze speciale items vind je en de grondstoffen krijg je door gevonden wapens en uitrusting te ontmantelen. Zo hebben alle items die je vindt dus een nut. Grondstoffen kun je overigens niet los kopen. Net als bij Diablo en bij andere actie rpg's kun je gebruik maken van zogenaamde recall portals. Hiermee kun je direct terugkeren naar je laatst bezochte station zonder dat je een heel eind moet lopen. Het is alleen wel jammer dat de recall portals geen retourtjes zijn. Halverwege een level weer terugkeren naar een station is dan ook meestal niet handig.

Punten van kritiek

Hoewel we grotendeels positief zijn over Hellgate London zijn er nog wel de nodige minpunten. Zo is de game niet moeilijk. Wij vinden hem zelfs iets te gemakkelijk. Er zijn af en toe wel wat spannende momenten, maar over het algemeen sla je jezelf vrij gemakkelijk door de monsters heen. Een ander punt van kritiek is dat je inventory geen sorteerfunctie kent. Je zult dus regelmatig de inhoud van je rugzak moeten reorganiseren of moeten ontmantelen. Ook kan de game na verloop van tijd eentonig worden. Er zijn ladingen vijanden van dezelfde soort en de kritische gamer die variatie eist in zijn games zal na verloop van tijd afhaken. Een laatste punt van kritiek zijn de voice overs van de npc's. Deze zijn echt verschrikkelijk irritant en doen afbreuk aan de orginele setting die men heeft neergezet. Zonde!PluspuntenMinpuntenConclusie

Hellgate London is een verslavende next gen Diablo kloon. De gameplay is ouderwets verslavend, maar grafisch is deze game helemaal bij de tijd. Als je systeem het aan kan raden we je aan de game in DirectX 10 te spelen. Voor (ex) Diablo verslaafden is er een nieuwe verslaving bij gekomen. Alle andere gamers doen er verstandig aan eerst de demo uit te proberen.UitgeverEA GamesOntwikkelaarFlagship StudiosDemo downloadjaBesturingssysteem (min. benodigd)Windows XPProcessor snelheid (min. benodigd)1.8 GHzHoeveelheid RAM (min. benodigd)1024Grafische kaart (minimaal benodigd)128 MB videokaart met Pixelshader 2.0 ondersteuningBenodigde hardeschijfruimte (GB)7Online gamingjaKosten abbonnement (per maand)0Gamepad ondersteuningneeOns TestsysteemWindows Vista Ultimate; AMD 64X2 4600+; 2048 MB ram; 2x300 GB sata disks in Raid 0; Point of View Nvidia Geforce 8800GTS (320 MB); Creative Soundblaster X-Fi Platinum

Philips Hue SpatialAware is een nieuwe functie die lichtscènes afstemt op de indeling van je kamer. In plaats van kleuren 'los' over je lampen te verdelen, gebruikt Hue een ruimtelijke kaart waarbij rekening wordt gehouden met de onderlinge verhouding van je lampen. Het resultaat? De scènes voelen een stuk natuurlijker aan. Hoe zit dat precies, en hoe stel je het in?

Veel Hue-scènes bestaan vooral uit een palet: kleur + helderheid. De app houdt daarbij tot nu toe beperkt rekening met waar je lampen staan en op welke hoogte ze hangen. Het gevolg is dat een staande lamp in de hoek soms dezelfde kleur of felheid krijgt als spots boven de eettafel, terwijl je bij een scène als "zonsondergang" juist een logisch verloop verwacht dat door de ruimte loopt. In de praktijk voelt zo'n scène dan meer als losse lampen die toevallig hetzelfde thema draaien, in plaats van één lichtbeeld dat klopt vanuit een richting of 'bron'.

Je kunt het vergelijken met surround sound. Als je kanalen zonder plattegrond willekeurig aan speakers koppelt, hoor je wel geluid, maar de richting klopt niet. SpatialAware doet voor licht hetzelfde als een goede speakeropstelling voor audio: de plek in de ruimte wordt het uitgangspunt.

Wat SpatialAware anders doet

SpatialAware draait de aansturing om. Je scant je kamer met de camera van je telefoon of tablet, waarbij de Hue-app augmented reality gebruikt om vast te leggen waar je lampen zich bevinden: links of rechts, hoog of laag, plafond of vloer. Op basis daarvan slaat de Hue-app een ruimtelijk model van de kamer op, dat automatisch wordt bijgewerkt als je later lampen toevoegt. Kies je daarna een ondersteunde scène, dan verdeelt Hue kleur en helderheid bewust op basis van die posities. Daardoor krijgen plafondlampen en lampen op ooghoogte niet meer zomaar dezelfde tinten, maar spelen ze een eigen rol in het totale lichtbeeld.

Wanneer zie je het meeste effect

Heb je maar een paar Hue-lampen in je kamer, dan is het effect heel beperkt. Maar heb je in je kamer meerdere lampen op verschillende posities en hoogtes staan en/of hangen, dan is SpatialAware wel een mooie toepassing. Denk aan een woonkamer met plafondspots, een staande lamp naast de bank, een ledstrip achter het tv-meubel en sfeerverlichting in een kast. Dan valt er echt iets 'ruimtelijks' te verdelen en zie je sneller dat de scène als één geheel aanvoelt.

Bij scènes die op de natuur geïnspireerd zijn, zie je het verschil vaak als eerste, omdat dit soort scènes draait om een geleidelijke overgang. Denk aan het idee van een horizon: aan de ene kant warm en dieper van kleur, alsof de zon net ondergaat, en richting plafond juist lichter en koeler, zoals een heldere lucht. Zonder ruimtelijke logica kan zo'n verdeling op willekeur lijken, waardoor de sfeer niet helemaal klopt. Met SpatialAware kan Hue dat verloop koppelen aan de posities van je lampen, zodat de kleuren zich logischer verdelen en de scène als één geheel voelt.

©Philips Hue

Zo stel je Hue SpatialAware in

Open in de Hue-app de kamer waarin je SpatialAware wilt gebruiken en start de scan. De app begeleidt je terwijl je de ruimte filmt, zodat de posities van je lampen worden vastgelegd. Daarna sla je het ruimtelijke model op. Voeg je later lampen toe of verplaats je ze, dan scan je die kamer opnieuw zodat de kaart weer klopt.

Voor welke scènes kun je SpatialAware gebruiken?

Op dit moment werkt SpatialAware met ongeveer de helft van alle 'geremasterde' scènes uit de Scene Gallery. De nadruk ligt op natuur-scènes (bijvoorbeeld Savanna Sunset, Lake Placid en Mountain Breeze). Het belangrijkste om te onthouden: niet elke scène krijgt meteen SpatialAware. In de app hoort per scène zichtbaar te zijn of de functie wordt ondersteund.

©Philips Hue

Dit heb je nodig

SpatialAware werkt alleen samen met de Hue Bridge Pro. Daarnaast heb je een smartphone of tablet nodig waarop de Hue-app geïnstalleerd is (downloaden voor iOS | downloaden voor Android), zodat er een scan gemaakt kan worden. Zonder die scan is er geen ruimtelijke kaart en kan SpatialAware niets verdelen.

Wat zie je in de praktijk?

De winst zit vooral in samenhang: scènes ogen netter en meer 'zoals bedoeld', omdat hoogte en positie van je lampen meetellen. Kleur en licht worden daardoor logischer verdeeld. Plafondlicht en sfeerverlichting zitten elkaar minder in de weg, omdat ze niet meer automatisch dezelfde tinten en felheid toebedeeld krijgen.

Hue SpatialAware: praktijkvoorbeeld

Op de foto (klik erop om hem groot te openen) zie je boven de Lake Mist-scène zonder SpatialAware en daaronder dezelfde scène mét SpatialAware. Als je kijkt naar de thumbnail van het scènevoorbeeld links onderin, dan zie je dat het voorbeeld in de onderste afbeelding beter klopt met wat je in de kamer ziet: de kleuren zijn verdeeld alsof je naar een horizon kijkt. Onderaan zitten warmere, oranje tinten, die geleidelijk opschuiven naar blauwere tonen richting 'lucht'.

Dat zie je vooral terug in de verdeling over de lampen. In de bovenste versie lijkt het alsof vooral één ledstrip de scène draagt, waardoor de rest van de verlichting minder meedoet. In de onderste versie vormen de lichtpunten meer één geheel: het licht boven en achter de deur links is nu bijvoorbeeld één duidelijke kleur in plaats van dat het bestaat uit meerdere losse tinten. Dat oogt rustiger en gelijkmatiger. Tegelijk voelt die onderste versie ook wat koeler, waardoor Lake Mist misschien niet de meest uitgesproken scène is om het verschil te demonstreren, maar je ziet wel goed wat SpatialAware doet: het maakt van losse kleuren een verdeling die beter past bij het idee achter de scène.

©Philips Hue

Privacy en veiligheid

Voor SpatialAware scan je je kamer met de camera. Die 3D-scan wordt vervolgens opgeslagen in de Hue-app. Of de kaart volledig lokaal blijft of ook opgeslagen wordt in de cloud hebben wij niet kunnen achterhalen. Ga er dus niet automatisch vanuit dat alles op je telefoon blijft. Als voorzorgsmaatregel kun je de Hue-app alleen cameratoegang geven op het moment dat je de scan doet en daarna kijken in iOS of Android of je die permissie weer wilt beperken. Kan er gevoelige informatie in beeld komen (bijvoorbeeld post, documenten of een whiteboard) tijdens het scannen? Berg dat dan even weg tot na je scan.  

JBL brengt met de BandBox-serie zijn eerste audioproducten uit die specifiek gericht zijn op het maken van muziek. De BandBox Solo en Trio zijn bluetooth-speakers die tegelijkertijd functioneren als versterker voor instrumenten. De opvallendste toevoeging is het gebruik van kunstmatige intelligentie om audiosporen in realtime te scheiden, wat het meespelen met bestaande nummers makkelijker moet maken.

De kern van de nieuwe serie is de zogeheten 'Stem AI'-technologie. Hiermee kunnen gebruikers specifieke onderdelen van een liedje, zoals de zang, drums of gitaar drums in realtime op het apparaat zelf kunt isoleren of verwijderen uit elk nummer. Voor muzikanten biedt dit praktische voordelen: je kunt een gitaarpartij isoleren om precies te horen hoe deze gespeeld wordt, of de partij juist wegdraaien om zelf mee te spelen over de originele begeleiding.

Voor één muzikant

De instapversie is de BandBox Solo, een compacte speaker met een vermogen van 18 watt RMS. Het apparaat beschikt over één ingang die geschikt is voor een gitaar of microfoon. Gebruikers kunnen via de JBL One-app diverse digitale versterkers en effecten zoals reverb, chorus en phaser instellen, waardoor externe effectpedalen in veel gevallen overbodig zijn. Daarnaast functioneert de Solo als audio-interface: via de usb-c-aansluiting koppel je hem aan een laptop om direct opnames te maken in muziekproductiesoftware (DAW).

Voor meerdere muzikanten tegelijk

Voor wie meer aansluitmogelijkheden of volume nodig heeft, is er de BandBox Trio. Dit model levert 135 watt vermogen en is uitgerust met een ingebouwde vierkanaalsmixer. Hierdoor is het mogelijk om met meerdere mensen tegelijk te spelen, bijvoorbeeld een zanger en twee instrumentalisten. De Trio onderscheidt zich verder door een verwisselbare accu die tot tien uur speeltijd biedt en een LCD-scherm voor directe feedback. Ook heeft dit model meer fysieke knoppen, zodat je het geluid tijdens het spelen kunt aanpassen zonder direct de app erbij te hoeven pakken.

Prijs en beschikbaarheid

De JBL BandBox Solo en Trio zijn vanaf februari verkrijgbaar. De BandBox Solo heeft een adviesprijs van 249,99 euro. De grotere BandBox Trio kost 599,99 euro. Een belangrijk detail voor vroege kopers is dat de 'looper'-functie, waarmee je laagjes muziek over elkaar opneemt, bij lancering nog niet beschikbaar is; deze wordt volgens JBL pas in oktober via een update toegevoegd.