Google Drive is gemaakt om bestanden te uploaden, te downloaden en te delen met een groot aantal mensen. Maar als er heel veel mensen dezelfde bestanden van Google Drive proberen te downloaden, trapt Google op de rem. Heb je geen zin of tijd om te wachten tot de begrenzing wordt opgeheven, dan zijn er enkele sluipweggetjes.

Tip 01: Er zijn grenzen

Elk Google-account begint met 15 GB gratis opslagruimte. Die ruimte is de optelsom van Google Drive, Gmail en Google Foto’s. Een van de interessante dingen aan Google Drive is dat je heel gemakkelijk bestanden kunt up- en downloaden. Maar er zijn grenzen. Wanneer mensen in groten getale uit dezelfde bron een bestand proberen te downloaden, of wanneer groepsleden hele grote bestanden proberen te uploaden, kunnen ze tegen de gebruikerslimieten aanlopen. Wees gerust, want die limieten liggen ontzettend hoog. De dagelijkse uploadlimiet tussen je online drive en de lokale schijf is 750 GB. Wanneer je de uploadlimiet van 750 GB bereikt, zijn verdere uploads niet toegestaan.

Wat downloads betreft is de grens onduidelijker, maar ook hier kun je meemaken dat Google ingrijpt en het bestand 24 uur lang vergrendelt, omdat veel gebruikers het in korte tijd proberen binnen te halen. In dat geval krijg je de melding Downloadquotum is overschreden. Dit probleem is minder voorspelbaar. Je weet immers nooit hoeveel mensen het gedeelde bestand dat jij probeert binnen te halen al hebben gedownload.

©PXimport

Tip 02: Bandbreedtefilters

Bij een abnormale piek in de consumptie van de bandbreedte zullen de misbruikfilters van Google in actie komen en kan geen enkele gebruiker dit bestand nog langer downloaden. Meestal duurt het 24 uur voordat het downloadquotum wordt gereset. Deze periode kan korter zijn als het bestand plots veel minder verkeer ontvangt. Wanneer een bestand extreem populair is, kan het zelfs enkele dagen duren voordat het je lukt om het te downloaden. Dit is een frustrerend probleem en Google is niet duidelijk over hoe dit precies werkt. Toch hebben deze filters een goede bestaansreden. Google doet dit, omdat er mensen zijn die links delen naar illegale films of naar een muziekcollectie via hun Google Drive-account. Maar helaas worden deze bandbreedtefilters soms ook van kracht als heel veel leden van een organisatie via Google Drive bestanden uitwisselen.

©PXimport

Tip 03: Url wijzigen

Krijg je het bericht dat het downloadquotum is overschreden en heb je wel wat beters te doen dan voortdurend de pagina te vernieuwen in de hoop dat het je één keertje zal gaan lukken? Dan kun je op twee manieren die begrenzing omzeilen. Ga naar het bestand dat je wilt downloaden op Google Drive. Selecteer daarna in het internetadres het gedeelte drive/folders. Vervang deze tekst door file/d, druk op Enter en vernieuw de pagina. Het scherm verandert en nu zou je een voorbeeldpagina van het bestand moeten zien. Klik op het menupictogram in de rechterbovenhoek (de drie puntjes) en selecteer Ster toevoegen.

©PXimport

Tip 04: Snelkoppeling

Ga nu naar je eigen persoonlijke Google Drive en creëer in Mijn Drive een nieuwe map. Geef deze map een naam. In dit voorbeeld noemen we die MijnDownloads. Scrol vervolgens in de linkerkolom naar beneden, zodat je Met ster kunt selecteren. Daar vind je het zojuist gemarkeerde item dat je wilt downloaden. Selecteer het en klik erop met de rechtermuisknop. In het menu kies je voor Snelkoppeling toevoegen. Onmiddellijk verschijnt er een pop-up waarin je aangeeft waar je de snelkoppeling wilt plaatsen. Selecteer Mijn Drive en kies je de map die je daarnet hebt aangemaakt. Klik vervolgens op Snelkoppeling toevoegen. Zodra de snelkoppeling is geplaatst, ga je terug naar Mijn Drive. Klik daarin met de rechtermuisknop op de snelkoppeling en kies Downloaden. Je leest dat de download wordt voorbereid en even later krijg je het bericht dat de download klaarstaat.

©PXimport

Tip 05: Kopie maken

Je kunt de beveiliging ook omzeilen door het bestand naar je eigen account te verplaatsen. Het bestand blijft in principe op de servers van Google staan en bij een verplaatsing geldt de downloadlimiet niet. Zorg ervoor dat je aangemeld bent bij je Google Drive-account. Ga weer naar het bestand dat je wilt downloaden. In het hoofdvenster klik je met rechts op het bewuste bestand en kies je voor Kopie maken. Google vertelt je dat het bestand Kopie van (bestandsnaam) wordt opgeslagen op Mijn Drive. Hiermee verplaats je het bestand van het oorspronkelijke account waarvandaan het gedeeld is, naar je eigen Google Drive-account. Wanneer het bestand op je persoonlijke account staat, kun je het rustig downloaden naar je harde schijf zonder beperking van de downloadquota. Sluit het venster waarin je het oorspronkelijke bestand bekeek en blader naar je eigen Google Drive waar de kopie van het bestand staat. Klik er met de rechtermuisknop op en kies Downloaden.

©PXimport

Tip 06: Eigen bestanden 

We zijn er tot nu toe vanuit gegaan dat je een groot bestand wilde binnenhalen dat op andermans Google Drive staat. Maar als je zelf het gedeelde bestand host, is de oplossing makkelijker.

Als de Google-filters het downloaden ervan hebben verhinderd, kun je zelf dit gedeelde bestand ook niet meer binnenhalen. Maar de blokkade van Google geldt alleen voor dat specifieke bestand en niet voor de rest van je Google Drive-account. Dit betekent dat je andere bestanden nog steeds kunt downloaden. De oplossing is dus bijzonder eenvoudig: maak een kopie van het geblokkeerde bestand. Klik er met de rechtermuisknop op en selecteer Een kopie maken. Er wordt een nieuw bestand aangemaakt, met de toevoeging Een kopie van voor de oorspronkelijke naam. Dit bestand kun je dan gewoon weer downloaden.

©PXimport

Beperken

©PXimport

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.