De Pockethernet is een uitgebreide netwerktester die gebruik maakt van je smartphone. Hierdoor geeft de Pockethernet veel meer informatie dan een simpele kabeltester die vergelijkbaar is met geavanceerde modellen die honderden euro's kosten. Wij hebben hem getest.

De Pockethernet wordt geleverd in een handige hoes waarin je naast de Pockethernet een terminator, een korte ethernetkabel, een usb-kabel en een kabelbinder vindt. De behuizing is van aluminium gemaakt en komt solide over. De boven- en onderkant zijn afgewerkt met doorzichtig kunststof waardoor je de printplaat met componenten en de accu kunt zien. Je laadt de ingebouwde accu op via usb. Om de Pockethernet te gebruiken, installeer je een app op een iPhone of Android-smartphone. Via bluetooth wordt vervolgens verbinding gemaakt. Ook zonder app is de Pockethernet beperkt bruikbaar. Dankzij gekleurde lampjes kun je een snelle kabeltest uitvoeren en kun je de Pockethernet inzetten als zaklamp. De echte functionaliteit zit in de app.

©PXimport

Uitgebreide mogelijkheden

De app bestaat uit vier grote knoppen die toegang geven tot drie tabbladen, met de vierde knop maak je verbinding. Via het tabblad tools heb je onder andere toegang tot de instellingen waar je kunt instellen welke bekabelingsstandaard je gebruikt (doorgaans 568B) en of je de resultaten uitgedrukt wil zien in meters of voet. Handig is de Blinker, die het lampje op een switch laat knipperen zodat je snel kunt zien met welke poort op de switch een aansluiting verbonden is. De Pockethernet kan ook een geluidssignaal op de draden zetten, maar de benodigde tone probe om dit signaal te ontvangen zul je los moeten aanschaffen.

©PXimport

Op het tabblad test vind je elf verschillende tests waarmee je onder andere kunt testen of de netwerkkabels goed zijn aangesloten, wat de lengte van een kabel is, of er PoE ondersteund wordt, welke snelheden ondersteund worden, informatie over je netwerk(apparatuur) en een kwaliteitstest van de kabel. Ieder van de testen kun je selecteren en vervolgens uitvoeren. In eerste instantie lijkt de Pockethernet het grote voordeel van een app, namelijk uitleg gegeven, niet uit te buiten. Er staat bijvoorbeeld niet in beeld of en hoe je de terminator moet gebruiken bij een test. Bij de wiremap-test moet je die bijvoorbeeld aansluiten met de aanduiding wiremap terwijl je voor de kwalitatieve ber-test juist de aanduiding loopback moet aansluiten. Bij andere tests die je informatie geven over bijvoorbeeld de ondersteunde standaarden op je netwerk heb je de terminator logischerwijs juist weer niet nodig. Het blijkt dat als je de naam van een test even ingedrukt houdt, dat je dan uitleg in beeld krijgt.

©PXimport

De resultaten van een test worden weergegeven in de app. Voer je de testen voor iemand anders uit, dan wil je deze resultaten vermoedelijk delen en voor jezelf is het wellicht ook handig om de resultaten later terug te zien. Daar heeft Pockethernet aan gedacht, want via het tabblad report kun je een rapport maken van je meest recente testen en invullen waar je de tests heb uitgevoerd. Vervolgens genereert de app een nette pdf die je kunt bekijken, opslaan of e-mailen.

©PXimport

Updates

Er verschijnen regelmatig updates die problemen oplossen. Zo hadden wij aanvankelijk problemen met de ber-test die de kwaliteit van de verbinding meet. Tijdens de meest uitgebreide test liep het geheel vast. Een firmware-update loste dit probleem gedurende de testperiode op. We zijn nog wel één ander vreemd probleem tegengekomen met de tdr-test die de lengte van een kabel meet. Op iOS wordt vrijwel altijd een lengte van 1 meter weergegeven terwijl op Android bij dezelfde kabel wel een realistische lengte wordt getoond. Bij de tdr-grafiek gaat het op beide varianten van de app overigens wel goed en ook het onderdeel waarmee de meting gekalibreerd kan worden, geven beide apps een kloppende waarde weer. Het lijkt dus om een softwarematig probleem te gaan.

Conclusie

De Pockethernet is een handig apparaat waarmee je de werking van je netwerk uitgebreid kunt controleren. Daarbij gaat de functionaliteit een stuk verder dan goedkope kabeltesters die enkel laten zien of de kabel goed is aangesloten. Dat kan de Pockethernet natuurlijk ook, maar je krijgt ook uitgebreide informatie over de werking van je netwerk. Voor 199 euro mag je natuurlijk wel flink meer functionaliteit verwachten dan een simpele meter van twee tientjes. Hoewel de Pockethernet voor thuisgebruik prijzig is, is hij vergeleken met vergelijkbare meters van bijvoorbeeld het merk Fluke juist vriendelijk geprijsd. Je krijgt een hoop functionaliteit voor wat je betaald en kunt de resultaten van deze tests omzetten in een net pdf-document. Wel heeft de Pockethernet af en toe softwarematige nukken. Een probleem met de ber-test die de kwaliteit van de kabel meet is opgelost, maar op iOS werkt de tdr-test die de kabellengte meet niet goed. Al met al is de Pockethernet een handig apparaat om je (thuis)netwerk eens goed door te meten.

Je laptopaccu lijkt altijd leeg te zijn op het moment dat er nergens een stopcontact te bekennen is. Met de juiste software-instellingen pers je echter makkelijk een uur extra uit je apparaat, zonder dat je daarvoor technisch onderlegd hoeft te zijn. Wij leggen uit aan welke knoppen je precies moet draaien voor maximaal resultaat.

Er is weinig irritanter dan een laptop die in de spaarstand schiet of uitvalt terwijl je in de trein net de laatste hand legt aan een belangrijk document. Veel gebruikers denken bij een snel leeglopende batterij direct dat de hardware versleten is en kijken alweer naar een nieuwe laptop. Vaak is de accu zelf echter nog prima in orde, maar gaat het besturingssysteem slordig om met de beschikbare energie. Fabrieksinstellingen zijn namelijk vaak gericht op maximale prestaties en helderheid, niet op uithoudingsvermogen. In dit artikel leer je hoe je de regie terugpakt en de energievreters in toom houdt, zodat je met een gerust hart de dag doorkomt.

Waar die energie eigenlijk naartoe lekt

Om te begrijpen hoe je accucapaciteit bespaart, moet je eerst weten waar de energie aan opgaat. De twee grootste verbruikers in een laptop zijn vrijwel altijd het beeldscherm en de processor. Het scherm vreet stroom om pixels te verlichten; hoe feller het scherm, hoe sneller de teller tikt. Daarnaast speelt de verversingssnelheid een rol. Veel moderne schermen verversen het beeld 120 keer per seconde (120 Hz). Dat kijkt heel rustig, maar kost aanzienlijk meer rekenkracht dan de standaard 60 Hz.

Onder de motorkap is de processor continu bezig met het verwerken van taken. Een veelvoorkomende misvatting is dat je handmatig alle programma's moet afsluiten om stroom te besparen. Dat is maar ten dele waar, want moderne systemen zijn heel goed in het bevriezen van apps die je niet gebruikt. Wat wél energie kost, zijn achtergrondprocessen die actief blijven synchroniseren, zoals cloudopslagdiensten of mailprogramma's die elke minuut checken op nieuwe berichten. Ook randapparatuur die stroom trekt via de usb-poort, zelfs als je deze niet actief gebruikt, snoept procenten van je lading af.

Besparen tijdens eenvoudige taken

De energiebesparende modus is je beste vriend wanneer je taken uitvoert die weinig rekenkracht vereisen. Denk hierbij aan tekstverwerken, e-mailen, webbrowsen of het invullen van spreadsheets. In deze scenario's heb je de volledige kracht van je processor en videokaart simpelweg niet nodig. Door in Windows of macOS te kiezen voor de energiebesparende modus, klokt de processor zichzelf terug. Hij werkt dan letterlijk iets langzamer, maar voor administratieve taken merk je daar in de praktijk niets van. De letters verschijnen nog steeds direct op je scherm zodra je ze typt.

Daarnaast is dit het moment om eens kritisch naar je schermhelderheid te kijken. Binnenshuis is een helderheid van 50 tot 60 procent vaak meer dan voldoende om comfortabel te kunnen werken. Werk je vooral 's avonds? Dan kan het zelfs nog lager. Ook het uitschakelen van toetsenbordverlichting levert in deze context pure winst op. Het zijn kleine percentages per uur, maar op een hele werkdag maakt dit het verschil tussen wel of niet de oplader moeten pakken.

©PXimport

Prestaties boven accuduur

Er zijn momenten waarop je de batterijbesparingsinstellingen beter uit kunt laten, of zelfs agressief moet vermijden. Zodra je aan de slag gaat met zware grafische taken, zoals videobewerking, 3D-rendering of serieuze gaming, werkt een besparingsmodus averechts. De software knijpt de toevoer van stroom naar de componenten af, wat resulteert in een haperend beeld, trage exporttijden en een frustrerende gebruikservaring.

In deze gevallen heeft de hardware ademruimte nodig om te kunnen presteren. Als je probeert te gamen op een besparingsstand, zal het systeem de prestaties van de grafische chip zo ver terugschroeven dat het spel onspeelbaar wordt. Bovendien duurt het renderen van een video in spaarstand veel langer, waardoor het scherm en de schijf langer actief moeten blijven, wat onderaan de streep soms zelfs méér energie kost dan een korte piekbelasting op vol vermogen. Hier geldt: efficiëntie door snelheid is soms zuiniger dan traagheid.

Situaties waarin instellingen het niet meer redden

Hoewel je met software veel kunt optimaliseren, zijn er harde grenzen waarbij geen enkele instelling je meer gaat redden. Je moet realistisch zijn over de fysieke staat van je apparaat.

Ten eerste is er de chemische degradatie. Als de maximale capaciteit van je accu (ook wel battery health geheten) onder de 70 procent is gezakt, kun je instellen wat je wilt, maar de rek is er fysiek uit. De batterijcellen kunnen de lading simpelweg niet meer vasthouden. Ten tweede is oververhitting een doodsteek voor je accuduur. Als de ventilatoren van je laptop continu staan te loeien omdat de koelkanalen vol stof zitten, kost dat enorm veel energie. Warmte is in feite verspilde energie. Tot slot helpt software niet als je zware externe apparaten zonder eigen voeding aansluit. Een externe harde schijf die zijn stroom via de laptop krijgt, trekt de accu leeg alsof het een rietje in een pakje sap is, ongeacht je schermhelderheid.

Creëer je eigen energieprofiel

Om echt grip te krijgen op je verbruik, moet je de instellingen afstemmen op jouw specifieke gedrag. Begin met de slaapstand-instellingen. Veel mensen laten hun laptop openstaan als ze even koffie gaan halen, waarbij het scherm zomaar tien minuten op volle sterkte blijft branden. Stel in dat het scherm al na twee of drie minuten inactiviteit uitgaat. Dat is de makkelijkste winst die je kunt boeken.

Kijk ook naar je randapparatuur. Gebruik je een externe monitor? Zorg dan dat je laptop zo is ingesteld dat het interne scherm volledig uitschakelt, en niet 'zwart maar aan' blijft staan. Gebruik je veel bluetooth-apparaten? Schakel bluetooth uit als je ze niet gebruikt; het constant scannen naar verbindingen kost stroom. Voor gebruikers met een oledscherm is er nog een extra truc: gebruik een donkere modus. Bij oledschermen verbruiken zwarte pixels namelijk helemaal geen energie, in tegenstelling tot traditionele lcd-schermen waar de achtergrondverlichting altijd aan staat.

Balans tussen snelheid en stopcontact

Het verlengen van je accuduur is uiteindelijk een balansspel tussen comfort en noodzaak. De grootste winst behaal je door de schermhelderheid te temperen en de slaapstand agressiever in te stellen, zodat je geen energie verspilt in de pauzes. Wees niet bang om de energiebesparingsmodus standaard aan te zetten voor alledaags werk; de moderne processors zijn krachtig genoeg om dat zonder haperingen op te vangen. Pas als je merkt dat je laptop traag reageert bij zwaardere taken, is het tijd om de teugels weer iets te laten vieren. Zo bepaal jij hoelang de werkdag duurt, en niet je batterij.

Een medley gebaseerd op soundtracks uit Super Mario-games van het Jazzorkest 8-Bit Big Band heeft afgelopen zondagnacht een Grammy gewonnen.

De medley ‘Super Mario Praise Break’ won een Grammy Award voor beste arrangement (instrumentaal of a capella). In de medley zijn nummers als Gusty Garden Galaxy uit Super Mario Galaxy en Bomb-Omb Battlefield uit Super Mario 64 te horen.

De 9-Bit Big Band is afkomstig uit New York en heeft al eens eerder een Grammy gewonnen voor gamemuziek. In 2022 won het orkest een Grammy voor het nummer Meta’s Knight’s Revenge uit de SNES-game Kirby Superstar.

De Grammy Awards

De Grammy Awards worden al sinds 1959 georganiseerd en worden gezien als een van de belangrijkste prijzen voor muziek ter wereld. Ze worden vaak vergeleken met de Oscars, die worden uitgereikt aan films. Dit jaar won Bad Bunny de prijs van album van het jaar, en ging Billie Eilish er vandoor met een Grammy voor nummer van het jaar. Overigens won Austin Wintory een Grammy in de categorie beste gamesoundtrack voor de soundtrack van Sword of the Sea.

De Super Mario-reeks van Nintendo valt op diverse spelcomputers van het bedrijf te spelen, waaronder de Nintendo Switch 2 en Nintendo Switch. Onder de meest recente grote hoofddelen vallen Super Mario Wonder en Super Mario Odyssey.