Er zijn meerdere diensten die je gratis plaatjes laten maken met behulp van kunstmatige intelligentie (AI), maar Playground AI biedt daarnaast heel veel extra’s.

In het artikel Dall-E of SDXL: wie maakt betere plaatjes? hebben we het uitgebreid gehad over de sterke en zwakke punten zijn van de twee bekendste gratis AI-plaatjesmakers Dall-E 3 en Stable Diffusion XL (SDXL). We zagen dat de eerste voor beginners wat meer gelikte resultaten kan bieden maar regelmatig ‘nee’ zegt tegen opdrachten (prompts genaamd). Ook kun je met Dall-E niet voortborduren op eerder gemaakte afbeeldingen. SDXL biedt je aanzienlijk meer vrijheid en Playground AI, een site waar je gratis met dit model kunt werken, biedt bovendien allerlei aanvullende AI-tools, bijvoorbeeld om plaatjes uit te breiden. Tijd om dit moois eens nader te bekijken.

Inloggen

Je vindt Playground AI op www.playgroundai.com. Klik je daar bovenin op het menu Pricing dan zie je dat je in de gratis versie dagelijks tot 500 afbeeldingen kunt maken. Ook zie je welke functies beperkt bruikbaar zijn (zoals vergroten, oftewel upscale) en welke betaalde mogelijkheden er zijn.

Klik je op Create first image in de kolom onder Free dan kom je op een pagina waar je in kunt loggen met behulp van je Google-account. Aangezien dat de enig beschikbare methode is, heb je dus zo’n account nodig. Eenmaal ingelogd kom je op de Canvas-pagina, een plek waar je plaatjes in één groot werkblad worden verzameld.

Ga je een volgende keer naar de website, dan zie je rechts bovenin in plaats van Get Started for Free een knop Create die je naar je Canvas brengt.

Soms zie je ook een pop-upvenster waar je een introductie of video over nieuwe functies kunt bekijken. Die klikken we voor nu weg.

Instellingen

Playground AI kent een heleboel instellingsmogelijkheden die je in het paneel aan de rechterkant vindt. Te beginnen met Model. Standaard kiest Playground AI een van de modellen uit, maar als je het uitklapmenu opent, kun je kiezen uit Stable Diffusion XL, Playground v2 en Playground v2.5.

Daaronder zie je Image Dimensions. Met de schuifjes kun je de breedte (W) en hoogte (H) aanpassen, maar de standaardresolutie van 1024x1024 werkt vaak het best. Bovendien kun je plaatjes ook achteraf bijsnijden met het Crop-gereedschap.

De schuifjes voor Prompt Guidance, Quality & Details en Refinement hebben allemaal invloed op de kwaliteit van de gemaakte afbeeldingen. We komen hier later op terug.

Seed is een willekeurig startgetal dat ervoor zorgt dat je met dezelfde prompt steeds verschillende plaatjes kunt maken. Gebruik je de Seed en prompt van een eerder gemaakt plaatje dan krijg je dat opnieuw. Zo kun je varianten van dezelfde afbeelding maken door met de overige instellingen of de prompt te spelen.

Scrol je in het rechterpaneel naar beneden, dan zie je nog Number of Images waar je maximaal vier plaatjes tegelijk kunt maken en Sampler. Dat is de benaming voor een technische functie die bepaalt hoe plaatjes worden gemaakt. Ook daar komen we op terug.

De functies in het linkerpaneel behandelen we verderop.

Je eerste plaatje

Bovenin zie je een achttal pictogrammen. Om ons eerste plaatje te maken, klikken we op het vierde daarvan (Generate Image). Er verschijnt nu een vierkant kader (Generation frame) met de ingestelde resolutie. Klik je daarop, dan verschijnt daaronder een tekstvak waar je je prompt kunt typen. Playground kan automatisch Nederlandstalige prompts vertalen, maar daarbij gaan altijd nuances verloren. Dit kan tot ongewenste resultaten leiden, omdat de AI met de Engelse taal getraind is. Wij gebruiken in deze workshop daarom Engelse prompts. We typen a cute kitten en klikken op Generate. De AI gaat nu aan de slag en na doorgaans een halve minuut is daar je eerste plaatje.

Daarnaast verschijnt meteen een nieuw leeg vak met daaronder je laatst gegeven prompt.

Preview-modus

Waar je bij de meeste AI-diensten maar moet afwachten wat je krijgt, kun je bij Playground een voorvertoning (Preview) vragen. We zetten dat knopje aan onder het lege vak. Je ziet nu een nieuw katje en met een klik op het dobbelsteenpictogram kun je een andere variant opvragen.

De grote kracht van Preview is dat deze wordt bijgewerkt wanneer je je prompt aanpast. Op die manier kun je ontdekken wat de invloed van bepaalde woorden is, wat voor gevolgen woordvolgorde heeft, enzovoort. Het maken van goede prompts is namelijk een kunst op zich die oefening vergt.

Om Preview in actie te zien, typ je achter de tekst een spatie en de tekst wearing a red hat. Je ziet meteen hoe de Preview wordt bijgewerkt. Ben je tevreden over de voorvertoning dan kun je op Generate klikken, maar je kunt ook verder aan de prompt sleutelen of een hele nieuwe opgeven. Het plaatje is namelijk nog niet gemaakt.

Klik op Generate om het plaatje alsnog te maken.

Navigeren en opslaan

Omdat na elk gemaakt plaatje een nieuw Generation frame verschijnt, schuiven eerder gemaakte plaatjes naar links en verdwijnen zo uit beeld. Ze zijn echter niet weg. Het Canvas is één grote vergaarbak met eerder gemaakte plaatjes waarin je eenvoudig kunt navigeren.

Met Control-toets+muiswiel kun je in- en uitzoomen op het Canvas en sleep je met ingedrukte linkermuisknop+spatiebalk, dan kun je het Canvas verschuiven.

Klik nu op het middelste plaatje van de kitten met de rode hoed. Er verschijnen zes pictogrammen boven. De linker daarvan is Download. Klik daarop en sla het plaatje op in een map naar keuze met de standaard-bestandsnaam. Deze bevat het Seed-nummer wat handig is om verder aan een plaatje te werken.

Experimenteren

Omdat naast elk gegenereerd plaatje een nieuwe Preview met dezelfde prompt verschijnt, kun je gemakkelijk kijken wat de instellingen doen. Speel zo met de schuifjes voor Prompt Guidance en Quality & Detail.

De standaardwaarde van 7 voor de eerste is vaak goed. Als je hem erg hoog maakt, kan de beeldkwaliteit daar onder lijden. Een en ander hangt ook samen met de promptlengte. Langere prompts kunnen doorgaans een hogere waarde hebben.

Het Quality-schuifje staat standaard op 80, maar daar kun je ook wel 50 van maken. Plaatjes zijn daarmee vaak nog uitstekend, maar ze zijn sneller klaar.

Als Preview aan staat, is het schuifje Refinement voor fijnere details niet actief. Om daarmee te experimenteren moet je Preview dus even uitzetten.

In je experimenten kun je ook kiezen voor verschillende instellingen onder Sampler. Deze bepaalt hoe de AI uit het universum van alle mogelijke plaatjes een geschikte destilleert. Met dezelfde Seed en prompt levert dit vaak een iets of zelfs totaal ander resultaat. Onze favorieten zijn Euler a en DPM2 a. De betaalde versie van Playground bevat enkele samplers die nog betere resultaten kunnen geven.

Inpainting

In Playground kun je gemaakte afbeeldingen op verschillende manieren te lijf.

Zet indien nodig Preview weer aan en geef de meer uitgebreide prompt a contemporary living room on a foggy winter dawn, wide-angle, intricate, realistic, highly detailed, 35mm, Kodachrome, vibrant, HDR. Klik op de dobbelsteen totdat het resultaat je bevalt en maak dan het plaatje.

Selecteer het plaatje, klik bovenin op ^ achter het voorlaatste pictogram en kies Inpaint. Klik ergens op de vloer van het interieur om daar een cirkel te plaatsen. Geef vervolgens in het vak onder de afbeelding als prompt a cute kitten en klik op Inpaint. Even later verschijnt de kat in het interieur. Valt het resultaat tegen, dan kun je er eenvoudig overheen schilderen met het Inpaint-penseel en een nieuwe poging doen.

Klik op ^ achter het zesde pictogram en kies Object Eraser. Ga met het penseel over de kat en klik op Erase als deze is afgedekt. De kat wordt nu verwijderd.

Outpainting

Selecteer opnieuw het gemaakte interieur (dus niet de Preview) en klik weer op het pictogram Generate image (vierde pictogram bovenin). Zorg dat in het tekstvak weer de prompt voor het interieur staat. Ga je nu met de cursor over de afbeelding dan zie je Drag to move frame. Sleep met ingedrukte linkermuisknop ongeveer 1/3 van de afbeelding naar rechts zodat daar een lege strook verschijnt en klik op Outpaint. Je plaatje wordt nu naar rechts uitgebreid met nieuwe inhoud die aansluit bij het aanwezige beeld.

Sleep het kader vervolgens naar links en voeg daar een soortgelijke strook beeld toe zodat uiteindelijk een breedbeeld-afbeelding van het interieur ontstaat.

Outpainting werkt niet alleen naar links en rechts maar ook naar boven en beneden.

Mochten er tijdens het proces ongewenste beeldelementen verschijnen (zogeheten artefacten, zoals letters) dan kun je die met de Object Eraser te lijf.

Negatieve prompts

Als we het hebben over ongewenste beeldelementen, dan komen we automatisch bij zogeheten negatieve prompts. Waar je in je gewone prompt beschrijft wat je in een plaatje wilt zien, beschrijf je met een negatieve prompt wat je juist níét wilt zien.

Je vindt deze in het scherm links onder Exclude from image. Hier staan standaard de nodige zaken (zoals missing fingers) waar SDXL meer last van heeft dan bijvoorbeeld Dall-E. Je kunt de lijst ook vervangen door of aanvullen met je eigen termen. Begrippen aan het eind van lange prompts verliezen echter aan betekenis, dus houd het beknopt.

Prompthulp

Nu we toch in het linker schermdeel zijn aanbeland kunnen we mooi even kijken naar enkele andere functies.

Maak een Preview voor een nieuwe afbeelding met als prompt A spooky forest. Zet links Expand Prompt aan en maak het plaatje. Wanneer het klaar is en je erop klikt, dan zie je rechts de technische details. Als eerste zie je de originele prompt en daaronder de Expanded Prompt, een met behulp van AI opgepepte versie van je oorspronkelijke prompt die mooier beeld moet leveren. In de gratis versie van Playground kun je maximaal 30 prompts per maand laten uitbreiden.

Een andere manier om je prompts op te peppen, is met Filters. Dat zijn geen filters zoals je die kent van een fotobewerker, maar speciaal afgestelde varianten van een AI die zijn geoptimaliseerd voor een bepaald type afbeelding. Klik links onder Filter en kies uit de aanwezige modellen Mysterious V4. Genereer vervolgens nogmaals een eng bos.

Zoals je ziet levert een ander model voor dezelfde prompt een afbeelding met een heel andere sfeer. Je kunt ze desgewenst allemaal testen om te zien wat wel en niet past bij jouw smaak en wensen.

Voorbeeld

Behalve door prompts automatisch uit te laten breiden, zijn er nog twee andere manieren om de AI een handje te helpen. De eerste heet Image to Image. We hebben een erbarmelijk schetsje op papier gemaakt en gefotografeerd. Dat laden we door op de + onder Image to Image in het venster links te klikken.

We zetten het schuifje Image Strength op 50 en maken een plaatje met de prompt A house in a green field. Blue sky with white fluffy clouds and sun. Flowers in front of the house. Het witte papier is vooral omgezet in wolken. We doen een tweede poging met het schuifje op 25. Da’s beter. Alles staat op de plek van de schets, zelfs het zonnetje rechtsboven.

Controle

Zet de cursor op het geladen schetsje en klik op het prullenbak-pictogram om deze te wissen. Dat is nodig omdat we gaan kijken naar een recentere en nog krachtiger methode om de AI te helpen, namelijk ControlNet.

Scrol in het linkervenster zo nodig omlaag tot je de knop + Add Control onder Control Traits ziet. Klik op Upload en laad daar het schetsje. Laat de instelling op Edge staan. Genereer een nieuw plaatje met dezelfde prompt. Deze lijkt aanzienlijk meer op het schetsje, inclusief krakkemikkige lijntjes. Kies je in plaats van Edge voor Depth en maak je een nieuw plaatje, dan zie je meer realisme waarbij ons schetsje keurig wordt ‘strakgetrokken’ maar exact wordt gevolgd.

De modus Pose is vooral bedoeld voor plaatjes van mens en dier, maar ook die maakt van het schetsje een compleet huis.

Met SDXL gemaakte plaatjes kun je vanuit het Canvas direct naar Image to Image en Control Trait sturen via de pictogrammen boven een geselecteerd plaatje.

Het menu boven een geselecteerd plaatje biedt nog wat andere functies, zoals vier keer vergroten (maximaal 30 per maand), bijsnijden en achtergrond verwijderen die je zelf mag ontdekken.

Een deel van de functies kun je ook toepassen op bestaande foto’s die je importeert via het eerste pictogram bovenin Canvas.

De modus Board die je linksboven ziet, is een vereenvoudigde werkomgeving met minder functies zodat we die buiten beschouwing hebben gelaten. Met je kennis van Canvas mag het werken daarin geen probleem zijn.

Met alles wat je nu weet, kun je in een handomdraai de meest fantastische plaatjes maken. Veel creatief plezier daarbij!

HDMI 2.1 is de nieuwste standaard voor beeldoverdracht, maar lang niet iedereen heeft de extra bandbreedte ook écht nodig. Vooral voor gamers met een PlayStation 5, Xbox Series X of krachtige pc is het relevant. Kijk je alleen films of televisie? Dan volstaat de oudere aansluiting vaak prima. Wij leggen uit waar de grens ligt.

Als je momenteel op zoek bent naar een nieuwe televisie of monitor vlíegen de technische termen je om de oren. HDMI 2.1 wordt door fabrikanten en winkels vaak gepresenteerd als een absolute noodzaak voor een scherm dat klaar is voor de toekomst. Hierdoor ontstaat de angst dat je een miskoop doet als je kiest voor een model met de oudere HDMI 2.0-standaard. Toch is dat in veel Nederlandse huiskamers een misvatting, want de voordelen zijn nogal specifiek. Veel consumenten betalen onnodig extra voor een functie die ze technisch gezien nooit zullen activeren. Na het lezen van dit artikel weet je precies of jij die snelle poort nodig hebt, of dat je dat budget beter aan een groter scherm of beter geluid kunt besteden.

De kern van het probleem: bandbreedte

Het fundamentele verschil tussen de gangbare HDMI 2.0-standaard en de nieuwere 2.1-versie zit 'm in de digitale snelweg die ze bieden. Je kunt het zien als een waterleiding: door een 2.1-kabel kan veel meer water (of dus data) tegelijk worden gepompt (48 Gbit/s in dit geval) dan door de oudere 2.0-variant (die 'maar' 18 Gbit/s kan verwerken). Die extra ruimte is nodig voor 4K-beelden met een zeer hoge verversingssnelheid (120 beelden per seconde) of voor extreem hoge resoluties zoals 8K.

Een hardnekkige mythe is dat HDMI 2.1 het beeld altijd mooier maakt. Dat is onjuist. Als je naar een Netflix-serie kijkt in 4K, ziet dat er via een 2.0-poort exact hetzelfde uit als via een 2.1-poort. De kabel verandert niets aan de kleuren, de scherpte of het contrast; hij zorgt er alleen voor dat het signaal 'erdoor' past. Pas als er een file op de kabel ontstaat (omdat je te veel beelden per seconde wilt versturen) wordt de nieuwe standaard noodzakelijk. Zolang je dataverbruik onder de limiet van HDMI 2.0 blijft, voegt versie 2.1 niets toe aan de beeldkwaliteit.

Wanneer werkt dit wél goed?

HDMI 2.1 komt pas echt tot zijn recht als je de grenzen van beweging en snelheid opzoekt. Dat is vrijwel exclusief het domein van de fanatieke gamer. Heb je een PlayStation 5 of Xbox Series X in huis en wil je games spelen in de hoogste 4K-resolutie met 120 beelden per seconde (120 Hz)? Dan is een HDMI 2.1-aansluiting op je tv onmisbaar. Zonder deze poort blijft je console steken op 60 beelden per seconde, wat minder vloeiend oogt bij snelle shooters of racegames.

Ook pc-gamers met een zware, moderne videokaart (zoals de NVIDIA RTX 40- of 50-serie) profiteren hiervan als ze hun pc op de tv aansluiten. Naast de snelheid biedt de 2.1-standaard ondersteuning voor Variable Refresh Rate (VRR). Dat zorgt ervoor dat de televisie zijn verversingssnelheid continu aanpast aan de spelcomputer, wat haperingen en 'tearing' (waarbij het beeld in tweeën lijkt te breken) voorkomt. Daarnaast is er Auto Low Latency Mode (ALLM), een signaal waardoor je tv automatisch naar de spelmodus schakelt zodra je de console aanzet. Voor wie de maximale prestaties uit een moderne spelcomputer wil halen, is HDMI 2.1 dus een logische en eigenlijk verplichte keuze.

Oké, maar wanneer werkt dit níet goed?

Voor de gemiddelde kijker is de meerwaarde van HDMI 2.1 nagenoeg nihil. Kijk je voornamelijk lineaire televisie (nieuws, talkshows), sportwedstrijden, films op Blu-ray of series via streamingdiensten als Disney+ en Videoland? Dan kom je nooit in de buurt van de bandbreedte die HDMI 2.0 niet meer aankan. Films en series worden vrijwel altijd gemaakt en uitgezonden in 24, 30 of maximaal 60 beelden per seconde. Een standaard HDMI 2.0-aansluiting kan 4K-beeld op 60 Hz fluitend aan, inclusief HDR (High Dynamic Range).

Ook voor bezitters van een oudere of minder krachtige spelcomputer, zoals de PlayStation 4, de Xbox One of de Nintendo Switch, voegt de nieuwe poort niets toe. Het signaal dat deze apparaten uitsturen is simpelweg niet zwaar genoeg om de bredere snelweg nodig te hebben. Je koopt in dat geval een Ferrari om er vervolgens alleen maar mee in een 30-kilometerzone te rijden. Je betaalt voor capaciteit die ongebruikt blijft, terwijl je dat geld wellicht beter had kunnen investeren in een tv met een beter contrast of hogere helderheid.

Dealbreakers

Er zijn specifieke situaties waarin het blindstaren op HDMI 2.1 je keuze onnodig beperkt of zelfs leidt tot een slechtere aankoop. Dit zijn de harde grenzen:

©DC Studio

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om de juiste keuze te maken, moet je kritisch kijken naar wat er in je tv-meubel staat of komt te staan. De vuistregel is eenvoudig: ben jij iemand die elke frame telt in een online shooter en heb je de hardware om dat te genereren? Dan moet HDMI 2.1 bovenaan je wensenlijst staan; zonder die poort knijp je de prestaties van je dure console af en mis je de soepelheid waarvoor je betaald hebt.

Ben je daarentegen een filmliefhebber die geniet van de hoogste beeldkwaliteit in HDR, of kijk je vooral sport? Richt je dan op het contrast, de helderheid en de kleurweergave van het paneel. Een kwalitatief hoogwaardig paneel met een 'oudere' aansluiting geeft een indrukwekkender plaatje bij films dan een middelmatige tv die toevallig wél een 2.1-aansluiting heeft. Laat je niet gek maken door het idee van toekomstbestendigheid als de beloofde toekomst niet aansluit bij jouw kijkgedrag.

Dus...

HDMI 2.1 is essentieel voor gamers met een PS5, Xbox Series X of krachtige pc die willen spelen in 4K bij 120 Hz. Voor filmkijkers, serie-bingers en tv-kijkers biedt de standaard geen zichtbare beeldverbetering ten opzichte van HDMI 2.0. De extra bandbreedte is puur bedoeld voor zeer hoge framerates die videocontent niet gebruikt. Kies alleen voor HDMI 2.1 als je hardware hebt die deze snelheid daadwerkelijk kan benutten. In alle andere gevallen is de kwaliteit van het beeldscherm zelf veel belangrijker dan het type aansluiting.

Op 26 januari kan de wereld aan de slag met Highguard. Het lijkt erop dat iedereen weet wat Highguard is, terwijl tegelijkertijd ook niemand precies weet wát Highguard nou precies is. In dit artikel zetten we dus uiteen wanneer je de game kunt spelen, en waarom deze titel van Wildlight Entertainment zoveel aandacht krijgt.

Releasedatrum van Highguard

Highguard is vanaf vandaag, 26 januari, rond 19:00 uur Nederlandse tijd beschikbaar op pc, PlayStation 5 en Xbox Series X en S. De exacte releasetijd is nog niet bekend, maar vermoedelijk zal de game rond die tijd op alle platforms beschikbaar worden.

Daarbij is het spel free-to-play, dus je hoeft niets te betalen om Highguard te spelen. Daarbij ondersteunt de game crossplay en cross-save, dus je kunt de game samen met vrienden op andere platforms spelen en je progressie op andere platforms meenemen. Het spel is niet te preloaden, maar vereist op pc in ieder geval 25 GB aan beschikbare opslagruimte.

Met de lancering van het spel zendt ontwikkelaar Wildlight Entertaiment om 19:00 uur Nederlandse tijd ook direct een zogenaamde Launch Showcase uit op YouTube - ook hieronder te bekijken. De studio belooft in deze showcase een ‘deepdive in de gameplay’ van Highguard te tonen, de contentplannen voor het eerste jaar uit de doeken te doen en nog ‘veel meer’. 

Wat is Highguard?

Aan team-based PvP heroshooters als Overwatch is geen gebrek, maar Highguard lijkt zich bij die groep te scharen. Het spel wordt ontwikkeld door Wildlight Entertainment, dat weer bestaat uit oud-ontwikkelaars van onder andere Titanfall en Apex Legends. Mensen die dus meer dan prima shooters in elkaar hebben gedraaid, waardoor de interesse toch ietwat gewekt wordt. 

Ieder team in de game bestaat uit drie zogenaamde Wardens, waarvoor verschillende personages gekozen kunnen worden. In de trailer zien we bijvoorbeeld een ridderachtige personage, die met een speciale vaardigheid elektrische stokken rond kan gooien. Ook is er een groot ijsmonster dat schijnbaar muren kan laten verschijnen, een soort cowboy met beestachtige klauwen en een personage dat met messen kan gooien. Ook heeft ieder personage schijnbaar toegang tot geweren om het vijandelijke team mee te bevechten.

Het doel van een potje is namelijk het vinden van de ‘Shieldbreaker’, een soort groot zwaard waarmee je de basis van de tegenstanders open kan breken en uiteindelijk overnemen. Wanneer dit lukt is het potje gewonnen. In de context van de game krijgt jouw team op die manier de controle over het continent. 

©Wildlight Entertainment

Waarom is er zoveel om Highguard te doen?

Wildlight positioneert de game in hun marketing als een “nieuw soort shooter”, maar veel spelers zijn op basis van de trailer nog niet overtuigd. Highguard doet qua opzet van de potjes wel een paar dingen anders dan hero-shooters als Overwatch en Marvel Rivals, maar zoals Concord in 2024 liet zien is de huidige markt voor dit subgenre binnen shooters redelijk verzadigd. Velen zijn simpelweg nog niet overtuigd dat Highguard daadwerkelijk iets vernieuwends met zich mee weet te brengen.

Dit valt ook te verwijten aan een opvallend gebrek aan marketing van de game. Zo’n anderhalve maand voor release hoorden we voor het eerst van Highguard, toen de trailer werd getoond als afsluiter van The Game Awards. Normaliter is de laatste aankondiging van die show een van de hoogtepunten, maar Highguard wist mensen niet te enthousiasmeren. 

De gesprekken rondom Highguard werden echter nog vreemder, toen opviel dat Wildlight geruime tijd niets meer plaatste op sociale media over de game. Na de initiële aankondiging van de game werd er wekenlang niets meer geplaatst op het X-account van Highguard, tot drie dagen voor launch - toen het bedrijf een countdown startte. Ook dit maakte het lastig om enthousiast te worden voor Highguard. 

©Wildlight Entertainment

In de afgelopen dagen doken er berichten en geruchten op die stelden dat Geoff Keighley - de presentator en oprichter van The Game Awards - Highguard specifiek had uitgekozen als afsluiter van The Game Awards, omdat hij hier wel iets in zag. Op 25 januari plaatste Keighley een gif op X, waarin John Hammond uit Jurassic Park zegt: “Over 48 uur accepteer ik jullie verontschuldigingen”. 

Natuurlijk gunnen we iedere game waar tijd en passie in heeft gezeten het beste, maar het is ook niet te ontkennen dat het verhaal rondom Highguard op zijn minst frappant te noemen is. Nou ja, vanaf 19:00 uur kunnen we het spel zelf onder handen nemen. Verwacht daarom binnenkort impressies op onze socials en ID.nl.